Вiтаю, дружа!лiтaрa.net

 
Вершы са збору “Марыя S.”
18 красавiка 2007 /лiтаратура/
Віктар Сямашка


“Кроў Сусвету”, Менск, 1996
12 студзеня 2007 /лiтаратура/
Валерыя Кустава


Адметнасць шляху ў апраметную для беларуса
12 студзеня 2007 /iнтэрвiю/
Валерыя Кустава


Дзень Дз
4 лiстапада 2006 /няшчырасьць/
Маnn Kurt


Зацірка
29 кастрычнiка 2006 /няшчырасьць/
Маnn Kurt

Адам Глобус [e,ф,8]
Аксана Бязьлепкіна [e,2]
Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
Алесь Разанаў [1]
Аляксей Бацюкоў [e,2]
Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
Андранік Антанян [i,e]
Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
Андрэй Курэйчык [i,e]
Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
Валерыя Кустава [i,e,2]
Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
Вольга Караткевіч [i,e]
Віктар Сьлінко [2]
Віктар Сямашка [i,e,1]
Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
Ганна Гершвін [e,1]
Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
Зьміцер Арцюх [e,1]
Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
Зьміцер Дзядзенка [e,1]
Людка Сільнова [1]
Людміла Рублеўская [i,e]
Лявон Вашко [4]
Лявон Вольскі [i,e]
Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
Маnn Kurt [i,e,ф,14]
Макс Шчур [e,2]
Марыя Мартысевіч [i,e,2]
Мікола Папека [i,e,1]
Міра Лукша [i,e,1]
Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
Павел Абрамовiч [i,e,3]
Павел Надольскi [i,e]
Палівач [e]
Пятро Васючэнка [1]
Севярын Квяткоўскі [i,e]
Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
Славамір Адамовіч [1]
Сяргей Астравец [i,e,1]
Сяргей Сматрычэнка [e,1]
Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
Тацяна Сьлінка [e,ф]
Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
Усевалад Гарачка [e,2]
Францiш Богуш [e,1]
Цiна Клыкоўская [e,1]
Юрась Барысевіч [e,1]
Юры Гумянюк [i]
Ігар Бабкоў [e,7]
Ігар Сiдарук [i,e]
Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
Ільля Сін [i,e]
Інэса Кур`ян [e]
Ірына Хадарэнка [i,e,ф]

i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам
Трэйцяе Вялікае Адраджэньне
Маnn Kurt, 20 лютага 2003

Адно толькі слова сказаў, і тады яны адкрылі вочы.



Ува ўсіх народаў, культур і рэлігій 3 (тры) заўжды было лікам сакральным. Тры іпастасі, тры галіны ўлады, тры сэктары грамадства, тры крыніцы і складовыя часткі, тры багатыры, саабразім на траіх. Trinity rules. Паводле гэнай лёгікі, Адраджэньняў мусіць быць таксама тры. Прынамсі, нашых свойскіх, самых дарагіх. Пра два першыя мне ўжо даводзілася пісаць, а вось трэйцяе ‘шчэ чакае свайго праўдзівага летапісца. Распачну мо я сваёй сціплай ратай. Распачну з казкі:

Было ў тундры шмат сляпых. Але вось прыехаў нечакана ТАНЬГА (рускі). Сабраў ён сляпых і сказаў слова. Адно толькі слова сказаў, і тады яны адкрылі вочы. ЛЕНІН – было гэтае слова !

Чыя гэта казка, дзеткі мае шчырыя ? Alles richtig, чукоцкая. Тых самых чукчаў, пра якіх расейскія вялікадзяржаўныя шавіністы столькі крыўдных ды ганебных анекдотаў павыдумлялі. А казка, між іншым, аўтэнтычная, шчырымі этнакультуролягамі Поўначы сумленна зафіксаваная і ў архіве тамтэйшага інстытута Вечна Глыбокага Фальклёру ў адмысловай капсуле захаваная.

Пры чым тут мы, запытаешся, чытачу ? Няма ж бо больш далёкага ад нас адзінарускага краю, як Чукотка ? Яна ж напалову ўжо ў Заходнім паўшар’і ! Але ўсё адно, блізкае замежжа… А рэч у тым, што згаданы ў казцы “таньга” – (бела)рускі – наш славуты зямляк ! Міхаіл Сяргеевіч Мандрыкаў з Горак (дзе с.г. акадэмія). Перад Акадэміяй на’т бюст ягоны стаіць: ганарыцеся, землякі, народ… такі ! Балтыйскі матрос, бальшавік, усталёўваў у Чукоцкай Тундры Савецкую Ўладу і адчыняў вочы сляпым, як мог (Попера тады ‘шчэ не было).

Класік чукоцкай нацыянальна-адроджанай літаратуры Ю. Рытхэў (ціпа чукоцкага Айтматава) напісаў пра М.С. Мандрыкава нацыянальны раман-эпапею: “Канец вечнай мерзлаты”. Такая во гісторыя з афтальмалёгіяй.

А хто сумняваецца ў нашай глыбіннай повязі, мусіць прыгадаць і нашу гітовую казку – Ленінская праўда. Пераканаліся ? Прыклад двух вялікіх Нацыянальных Культур, Беларускай і Чукоцкай, паказвае, што сапраўднае Нацыянальна-Культурнае Адраджэньне магчымае толькі на цвёрдым этнакультуралягічным грунце.

Нездарма пісаў адзін наш клясык: Доўгімі вякамі нашая нацыянальная культура зьзяла ўсімі колерамі сваёй красы, як іскры яе блеску сыпаліся далёка на чужыя нівы, буйна там узышлі і закаласілі…

Як каму, а мне бясконца дарагая гэная повязь, узмацнёная ў брэжнеўскія гады шчырымі дружбакамі з ЛіМаўскае сям’іскі. Як меў бы талент, нізку вершаў бы пра нашае пабрацімства напісаў. Але і прозай маёй не пагрэбуй, чаноўны чытачу.


Як аленя ? Як цюленя ? Як маржа ? Не, як бульба, як парсюкі.

чытаць 6 камэнтараў, вэрсiя для друку



 Беларуская Палiчка
 Pravapis.org
 Навiны ТВЛ
 Наша Нiва
 Arche
 Дзеяслоў
 Фрагмэнты
 Nihil
 Калосьсе
 Асацыяцыя Ўкраiнскiх пiсьменьнiкаў
 
   

2002 © litara.net | iнфармацыя пра праект
хостынг прадстаўлены ext|media