| |
• Адам Глобус [e,ф,8]
• Аксана Бязьлепкіна [e,2]
• Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
• Алесь Разанаў [1]
• Аляксей Бацюкоў [e,2]
• Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
• Андранік Антанян [i,e]
• Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
• Андрэй Курэйчык [i,e]
• Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
• Валерыя Кустава [i,e,2]
• Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
• Вольга Караткевіч [i,e]
• Віктар Сьлінко [2]
• Віктар Сямашка [i,e,1]
• Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
• Ганна Гершвін [e,1]
• Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
• Зьміцер Арцюх [e,1]
• Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
• Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
• Зьміцер Дзядзенка [e,1]
• Людка Сільнова [1]
• Людміла Рублеўская [i,e]
• Лявон Вашко [4]
• Лявон Вольскі [i,e]
• Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
• Маnn Kurt [i,e,ф,14]
• Макс Шчур [e,2]
• Марыя Мартысевіч [i,e,2]
• Мікола Папека [i,e,1]
• Міра Лукша [i,e,1]
• Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
• Павел Абрамовiч [i,e,3]
• Павел Надольскi [i,e]
• Палівач [e]
• Пятро Васючэнка [1]
• Севярын Квяткоўскі [i,e]
• Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
• Славамір Адамовіч [1]
• Сяргей Астравец [i,e,1]
• Сяргей Сматрычэнка [e,1]
• Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
• Тацяна Сьлінка [e,ф]
• Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
• Усевалад Гарачка [e,2]
• Францiш Богуш [e,1]
• Цiна Клыкоўская [e,1]
• Юрась Барысевіч [e,1]
• Юры Гумянюк [i]
• Ігар Бабкоў [e,7]
• Ігар Сiдарук [i,e]
• Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
• Ільля Сін [i,e]
• Інэса Кур`ян [e]
• Ірына Хадарэнка [i,e,ф]
i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам |
|
| | Метамарфозы слуцкага паса
 Маnn Kurt, 27 верасьня 2002
З цыклу: "Няшчырасць, Або Тымчасовыя Сармацкія Маніфэсты".
Найвялікшая містэрыя Адраджэньня: Слуцкі пас. Дакладней яго трэба называць кунтушовым, бо насіўся ён паўзверх кунтуша, параднага шляхецкага верхняга адзення. І хаця слуцкія сапраўды славіліся, але кажуць, што і гарадзенскія часоў Тызенгаўза былі не горш, а былі ж і іншыя “персіярні” – на ўсёй часова захопленай польска-каталіцкімі панамі-прыгнятальнікамі тэрыторыі. Хай сабе. Тут іншае цікава: покуль пас ткуць аўтэнтычныя слуцкія ткачыхі (пра аперацыю змены пола змаўчым), ён ‘шчэ з’яўляецца шчыра нацыянальным прадуктам. Ціпа Мэйд ін Белараша. Але вось з кроснаў-бёрдаў далоў, апранае яго шляхціц-прыгнятальнік, і што маем ? Цьфу, цур мяне, глыбока антынародная рэч, атрыбут гвалту і здзеку над традыцыйнай шчырабеларускай культурай. Аж раптам шляхціц памірае (не будзем пакуль удакладняць акалічнасці гэтае смерці): кунтуш знікае немаведама куды, а пас – на сценку этнаграфічнага музею. І што ? Ізноў маем чысты, светлы Спрадвечна-Нацыянальны Ручнік на Покуці.
Тайна сия велика есть…
 чытаць 4 камэнтары, вэрсiя для друку | |
| |
