• Міхась Южык. Злы аўтар добраму крытыку | лiтaрa.net

Вiтаю, дружа!

Вершы са збору “Марыя S.”
18 красавiка 2007 /лiтаратура/

Віктар Сямашка

“Кроў Сусвету”, Менск, 1996
12 студзеня 2007 /лiтаратура/

Валерыя Кустава

Адметнасць шляху ў апраметную для беларуса
12 студзеня 2007 /iнтэрвiю/

Валерыя Кустава

Дзень Дз
4 лiстапада 2006 /няшчырасьць/

Маnn Kurt

Зацірка
29 кастрычнiка 2006 /няшчырасьць/

Маnn Kurt

• Адам Глобус [e,ф,8]
• Аксана Бязьлепкіна [e,2]
• Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
• Алесь Разанаў [1]
• Аляксей Бацюкоў [e,2]
• Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
• Андранік Антанян [i,e]
• Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
• Андрэй Курэйчык [i,e]
• Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
• Валерыя Кустава [i,e,2]
• Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
• Вольга Караткевіч [i,e]
• Віктар Сьлінко [2]
• Віктар Сямашка [i,e,1]
• Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
• Ганна Гершвін [e,1]
• Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
• Зьміцер Арцюх [e,1]
• Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
• Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
• Зьміцер Дзядзенка [e,1]
• Людка Сільнова [1]
• Людміла Рублеўская [i,e]
• Лявон Вашко [4]
• Лявон Вольскі [i,e]
• Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
• Маnn Kurt [i,e,ф,14]
• Макс Шчур [e,2]
• Марыя Мартысевіч [i,e,2]
• Мікола Папека [i,e,1]
• Міра Лукша [i,e,1]
• Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
• Павел Абрамовiч [i,e,3]
• Павел Надольскi [i,e]
• Палівач [e]
• Пятро Васючэнка [1]
• Севярын Квяткоўскі [i,e]
• Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
• Славамір Адамовіч [1]
• Сяргей Астравец [i,e,1]
• Сяргей Сматрычэнка [e,1]
• Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
• Тацяна Сьлінка [e,ф]
• Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
• Усевалад Гарачка [e,2]
• Францiш Богуш [e,1]
• Цiна Клыкоўская [e,1]
• Юрась Барысевіч [e,1]
• Юры Гумянюк [i]
• Ігар Бабкоў [e,7]
• Ігар Сiдарук [i,e]
• Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
• Ільля Сін [i,e]
• Інэса Кур`ян [e]
• Ірына Хадарэнка [i,e,ф]

i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам

Міхась Южык. Злы аўтар добраму крытыку
створаны: 13.11.2007, абноўлены: 13.05.2009 10:25, камэнтароў: 46

Праверка на ссучанасць:
iuzhyk.livejournal.com/29099.html

напiсаў iuzhyk 11.09.2008, 16:42

Адна заангажаваная рэцэнзія:
iuzhyk.livejournal.com/31444.html

напiсаў iuzhyk 28.09.2008, 12:14

Партызанская фантазія Юрася Нератка:
iuzhyk.livejournal.com/31724.html

напiсаў iuzhyk 28.09.2008, 12:17

Рэфлексіі паводле сучаснага дэтэктыва
(рэцэнзія на раман М.Клімковіча і Ул.Сцяпана):
iuzhyk.livejournal.com/32265.html

напiсаў iuzhyk 07.10.2008, 18:46

Туфта – закон выжывання:
iuzhyk.livejournal.com/39662.html

напiсаў iuzhyk 20.12.2008, 11:14

Праблемы фрэндстужкі:
iuzhyk.livejournal.com/42799.html

напiсаў iuzhyk 08.01.2009, 12:13

Ці трэба шукаць казлоў адпушчэння?
iuzhyk.livejournal.com/43242.html

напiсаў iuzhyk 11.01.2009, 21:40

Беларуская літаратурная крытыка – сінонім рэкламы:
iuzhyk.livejournal.com/45359.html

напiсаў iuzhyk 25.01.2009, 13:57

Рэйтынг-ліст сучасных беларускіх літаратараў:
iuzhyk.livejournal.com/47233.html

напiсаў iuzhyk 06.02.2009, 11:58

Такога пісьменніка як Южык няма,не было і не будзе!Шкада чалавека! Лезе ў літаратуру, як свіння ў агарод, праз шчыліны ў сраццы Арлова, Станкевіча, Глобуса і т.д. Крытыкуючы цудоўных пісьменнікаў, Южык няхай і не спадзяецца, што яго нехта з імі побач паставіць!

напiсаў Брат Дубаўца 07.02.2009, 12:30

Хто такі Южык, мы ведаем. А вось што гэта за пісакі такія брат дубаўца з глобусам? Лезуць "ў літаратуру, як свінні ў агарод, праз шчыліны ў сраццы".

напiсаў Браціш 07.02.2009, 19:10

Южык хворы чалавек! Адстаньце ад яго!Ён сам ведае, што ён ніякі не пісьменнік і без Дубаўца з Арловым!

напiсаў Паўночык 07.02.2009, 20:24

А што ёсць хоць адзін няхворы чалавек? Той жа ёбус куды больш хворы.

напiсаў Браціш 07.02.2009, 20:49

Расшыфроўка Южыкавага рэйтынг-ліста:
iuzhyk.livejournal.com/47453.html

напiсаў iuzhyk 09.02.2009, 23:29

Хто ты такі, Южык, што бярэшся крытыкаваць Глобуса з яго кампаніяй? Калі падключыцца Кісліцына, то ад цябе, Южык, мокрага месца не застанецца! І твой сракалізны рэйтынг не дапаможа! Амаль усе, каму ты цяпер сраку лізнуў, клалі на цябе і твае творы вялікую кучу! Ліжы нам сракі і далей! А можа калі і пахвалім!

напiсаў Адзін з названых 15.02.2009, 09:17

Як Южык “ліжа” пэўныя месцы літаратарам, можна чытаць тут:

iuzhyk.livejournal.com/39662.html
iuzhyk.livejournal.com/32265.html
iuzhyk.livejournal.com/24674.html
iuzhyk.livejournal.com/22854.html
www.nn.by/index.php?c=ar&i=18402
iuzhyk.livejournal.com/21048.html
iuzhyk.livejournal.com/13411.html
iuzhyk.livejournal.com/11869.html

Проста ён удала выкарыстоўвае прынцып пугі і перніка. Дарэчы, казаў, што даўно не шкуматаў форумскіх ананімаў і збіраецца гэтым заняцца.

напiсаў абазнаны южыказнаўца 20.02.2009, 23:49

Лесвіца ў Горад
(адзін аналітычны пагляд):
iuzhyk.livejournal.com/48325.html

напiсаў iuzhyk 26.02.2009, 19:22

Тры рэцэнзіі:
iuzhyk.livejournal.com/48919.html

напiсаў iuzhyk 17.03.2009, 11:59

АнтыРЫФМАР / Міхась Южык. – Мінск : І. П. Логвінаў, 2009. – 182 с.
iuzhyk.livejournal.com/53606.html

напiсаў iuzhyk 15.04.2009, 12:43

«Тут думка зліваецца з песняй бліскучай…»

І рынуўся на брата брат, каб падзяліць старонкі і славу. А той, хто даўно ўсё падзяліў, адно ўхмыляўся ды паціраў рукі.

У афіцыйных літаратурных колах апошняе дзесяцігоддзе модным стаў штамп пра тое, што кнігі, выдадзеныя «саматугам», а не ў спецыялізаваных дзяржаўных выдавецтвах, быццам бы другасныя ў літаратуры. «Быццам бы», таму што ў часы, трошкі ранейшыя, амаль усім пісьменнікам даводзілася збіраць грошы або шукаць спонсараў, каб рэалізаваць створанае, а суадносіны крытэрыяў узроўню творчасці і чалавечага фактару ў дэкларавана-мастацкіх выдавецтвах усім пісьменнікам добра вядомыя. Зрэшты, размова не пра тое, што нельга змяніць, а пра тое, што зроблена.

Петлямі стаўся мой лёс, ямамі. І вярэдзіць нязводнае: навошта? Бо відавочна, што змяніць не змагу анітрохі ў дарозе сваёй.

А тое, што зроблена, перад Вамі: зборнік паэзіі Міхася Южыка «АнтыРЫФМАР». Южык больш вядомы ў беларускім літаратурным асяроддзі як выдатны празаік, папулярны як крытык і неўтаймаваны віртуальны апанент.

Там на першым паверсе кватэра, і ў сад

тры акны год трынаццаць глядзелі.

Цераз вокны ў кватэру ляцеў зарапад

і гучалі напевы мяцеліц.

Бадай, апошняе (апроч рэдкіх вершаваных падборак і выстаўленага ў Інтэрнеце), што давялося чытаць з паэзіі ў Міхаіла Юр’евіча, быў «Белый сад» Михаила Сотникова, зборнік, які ўвабраў юнацкія вершы аўтара, месцамі папраўленыя, а месцамі прыгладжаныя ягонай жа, яшчэ не стандартна-прафесійнай, але адчувальнай да Слова рукой. Было гэта ў самым канцы мінулага стагоддзя.

Ніколі не хацеў вярнуцца ў дзяцінства. Не таму, што яго так званая бясхмарнасць у мяне пад вялікім пытаннем, а таму, што баюся перажыць нанова ўсе нягоды і расчараванні, што зазнаў у юнацтве, маладосці ды сталасці.

«АнтыРЫФМАР» Южыка ўразіў. Напэўна, так бы ўразіў Кай Снежную Каралеву, калі б з кавалкаў лёду ўрэшце склаў слова «ВЕЧНАСЦЬ».

Выцягваюцца дрэвы над асфальтам

у доўгую алею, ды ідуць

пад імі людзі. З векавечнай жальбай

глядзіць нябёс настуджаная ртуць.

Менавіта Вечнасць (як сама па сабе, так і ў па-мазахісцку балючых замілаваннях існасцю, у прыкрасці ад уласнай недасканаласці, у непахіснай веры ў Найвышэйшае) – асноўны настрой абедзвюх частак зборніка: першай – «РЫФМАРА», дзе паэт па-майстэрску ўкладвае думкі і эмоцыі па канонах вершаскладання; другой – «АнтыРЫФМАРА», дзе пераважна ў прытчавай форме падаюцца аўтарскія назіранні, асветленыя ўспышкамі паэтычнага азарэння.

О, блуканні ў мінулым! Бясконцая вязь

успамінаў, рахункаў не зведзеных.

Не вадзіце, прыгадкі, па роспачы нас

і не тыцкайце пысамі беднымі.

Кранае не толькі майстэрства напісанага, а і бездакорна вытрыманая (не ў сэнсе мантравых паўтораў або кампіляваных эпіцыклаў, а камертонная – на водгук душы) цэльнасць: у лексіцы, пачуццях, адданасці Слову.

Патокі жыцця нясуцца.

Адчуць іх ці хопіць дня?

Напятыя нервы рвуцца –

лядашчая іх браня.

Паэзія Южыка адметная ў беларускай літаратуры: яна сягае за традыцыйны сціпла-сарамлівы фармат, пашырае межы беларускага вобразнага слова. Але не скандальна або эпатажна, а эвалюцыйна – спакойна і натуральна.

Няведанне будзем клікаць,

лагоднае існаванне…

Ды позна – з цягучым рыкам

у Лету надзейна канем.

Так склалася, што аддаваць належнае даводзіцца тым творцам, якія навідавоку, сышоўшых успамінаць дзеля прыліку, пад «кампанію» або каб супакоіць сумленне. А тыя, хто побач – няхай пачакаюць…

Падманам поўніцца таемная прастора…

Мне хочацца пабачыць вас не так,

не ў тым святле, што падае з Фавору,

а жабракамі, цёмнымі як грак.

Міхась Южык выдае «АнтыРЫФМАР» перад уваходам у сталасць – узрост, калі добра бачна і тое, што было, і тое, што будзе. Як паэт ён адназначна адбыўся. Ацэніць хто ці не? Скажа слова або будзе зноў прыкрая звыклая цішыня і фармальныя анонсы?

Шмат гадоў працякло ў несціханых патугах,

намаганнях такіх, калі скура ў крыві.

Прыпадаў да камення, напружана слухаў:

ці не стане хто звонку, не крыкне: «Жыві!»

Усім пісьменнікам добра вядома пачуццё палёгкі, калі з душы звальваецца груз твораў, выдадзеных кнігай. І ніколі не вядома, колькі яшчэ адведзена часу і творчага патэнцыялу.

Эх, ранак бы счакаць і распачаць нанова

свой запаветны шлях за светлаю журбой,

і зліцца пакрысе з рачулкай лугавой,

і васількамі стаць. Ці проста ціхім словам.

«АнтыРЫФМАР» выходзіць прэзентацыйна-падарункавым накладам – дастатковым, каб напісанае засталося і можна было рухацца далей.

Юрась Нераток

З няведаннем чорным і белым

У наш перанасычаны інфармацыяй век цяжка кагосьці чымсьці здзівіць. Тым больш цяжка ўразіць аматараў літаратуры пасля Шэкспіра і Дастаеўскага. І ўсё-ткі кожны Божы дзень мільёны паэтаў планеты Зямля бяруцца за пяро, упэўненыя, што з’яўляюцца першаадкрывальнікамі нечага таемнага і вялікага. Насамрэч яны нічога не адкрываюць свету, проста свет прыадкрывае ім іншы свой бок.

Нядаўна ўразумеў, што апошнія дваццаць гадоў займаюся толькі адным – развагамі пра жыццё і выясненнем месца ў ім для свайго бясцэннага эга. Увогуле, філасофскія канструкцыі «сусвет і я» ды «сусвет без мяне» ёсць асноўныя рухавікі любой творчасці. Што гэта такое наўкол нас, успрынятае дадзенымі прыродай органамі пачуццяў? Што станецца з гэтым усім у міг, калі мы памром? Праклятыя пытанні, на якія адназначна не змаглі адказаць найвялікшыя мудрацы чалавецтва. Не змаглі, бо ніхто яшчэ не вяртаўся з вотчыны мёртвых, з-за рысы, адкуль, верагодна, бачыцца Ісціна. Тым не менш пытанні ставяцца і адказы на іх нястомна шукаюцца – па той простай прычыне, што без гэтых няпэўных і неканчатковых адказаў, бывае, жыць немагчыма.

У кнізе паэзіі «АнтыРЫФМАР», якую выдаю да свайго саракагоддзя, па сутнасці нічога няма, акрамя гэтых пакутлівых праклятых пытанняў і нясмелых адказаў на іх. Дваццаць гадоў упартага думання прывялі мяне ўсё туды ж – да Няведання, нібы абышоў шар зямны і апынуўся ў пачатку шляху. Застаецца толькі падзякаваць жыццю за сам шлях.

напiсаў Чытач 17.04.2009, 19:13

"Бліскучая песня"— калька з расейскай!
"Гучалі напевы мяцеліц"— таксама!

ыцягваюцца дрэвы над асфальтам

у доўгую алею, ды ідуць

пад імі людзі. З векавечнай жальбай

глядзіць нябёс настуджаная ртуць.

напiсаў alesik 17.04.2009, 19:16

"Бліскучая песня"— калька з расейскай!
"Гучалі напевы мяцеліц"— таксама!

"патокі жыцця нясуцца"— адкуль? З каналізацыі?
"Шмат гадоў працякло ў несціханых патугах…"? Дзе? У прыбіральні? І т.д. і т.п. Найшоў што хваліць, Нераток? Ці сам пішаш такую ж "патугу"?

напiсаў Чытач 17.04.2009, 19:21

"напiсаў Чытач 17.04.2009, 19:21"

А глобус і тут зайздросьціць.

напiсаў 18.04 18.04.2009, 11:20

Крыху пра магільшчыкаў:
community.livejournal.com/suc_biel_lit/3

напiсаў iuzhyk 21.04.2009, 13:51

“АнтыРЫФМАР” у кнігарнях:
iuzhyk.livejournal.com/56357.html

напiсаў iuzhyk 13.05.2009, 10:25

усе 46 паведамленьняў

Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны.