|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | Алесь Разанаў створаны: 07.09.2002, абноўлены: 05.12.2007 17:14, камэнтароў: 385 - www.livejournal.com/talkread.bml?journal Ніхто ў ЖЖ не адказаў…. :( Быў бы ўдзячны, калі нехта мае ягоны імэйл. Ці можа ягоны тэлефон. Дарэчы, можа ён бы і Літарай.нэт зацікавіўся. Трэба яму распавесьці пра гэты рэсурс.  напiсаў rydel 07.09.2002, 17:13
Наколькі я ведаю, у яго няма Інтэрнэту. У Галіны Скакун з Інстытута Гётэ ёсць майл гановэрскага аддзялення ПЭН-цэнтру, праз які і была сувязь да нядаўняга часу. Прынамсі, сам спадар Алесь прасіў звязвацца з ім праз гэтую кабету. Але, калі вельмі патрэбна, можна пазваніць па тэлефоне ў Менску яго сям'і і даведацца яго тэлефон у Нямеччыне. Хочаш паспрабую? напiсала anna 08.09.2002, 08:00
Дзякую, Ганна. Нават ня ведаю… можа ня вельмі ветліва так ужо турбаваць усіх. Я проста думаў неяк у Гановэр зьезьдзіць на вікенд, дык для мяне было б вялікай прыемнасьцю сустрэцца з улюбёным паэтам, пагутарць з ім, кавы папіць ці што. А тое, што ён некамутаразаваны ў Нямеччыне - гэта недапушчальна - я б яго намовіў у інтэрнэт выйсьці. :) напiсаў rydel 08.09.2002, 15:47
"некамПутаразаваны" - слова нейкае каструбаватае, дык яшчэ і з памылкай напісаў. напiсаў rydel 08.09.2002, 15:48
Rydel, ці сустрэўся ты з Разанавым? напiсаў Адам Глобус 26.12.2002, 23:22
Kali pra Razanava, tady zahlańcie moża u KAMUNIKAT kamunikat.net.iig.pl/ Tamaka dva jahonyja zbornički publikujucca. Moża kamu budzie cikava… напiсаў Jakub 28.12.2002, 00:38
Алесь Сьяпанавіч - бацька айчыннага Авангарду, ці ня так? (прыгадайма хаця яго "Паэму незавершанага сказа"1975) напiсаў tob 30.12.2002, 23:04
Айчынны авангард — вынік групавога сэксу. Высвятленне бацькоўства — справа рызыкоўная. Баюся памыліцца. напiсала anna 31.12.2002, 07:00
моцна… напiсаў tob 31.12.2002, 11:32
але пяшчотна напiсаў tob 31.12.2002, 11:33
Усіх прыхільнікаў творчасьці Алеся Сьцяпанавіча - з Новым годам! Па геаметрыі дахаў коціцца яркі шар: зімовае сонца. /гановэрскія пункціры/ напiсаў tob 31.12.2002, 11:39
Прыгадайма авангард… Групавуха і літаратура… Улюбёны паэт і "вікенд" у Гановеры… Сьяпанавіч… Малайцы! Такім вы Разанава бачыце. Каб жа толькі яго. Тутака ўсе выглядаюць пачваркамі. З-за чаго? Бо кожны высоўвае свой інтарэс паперадзе іншых. Валодзя Каткоўскі захацеў кавы з Алесям Разанавым папіць і стварыў форум "Алесь Разанаў". Дзе была галава, калі рукі набіралі імя паэта? На чыім сумленні бяздарны форум з кідкай назвай? На сумленні Каткоўска? Забыўся ён і пра форум і пра назву. Пэўна, клануе Эсміральду. Каб хоць неяк выправіць стан форума, набяру верш: * Блукаю па Вільні. На даўніх мурах новыя назвы. напiсаў Янка 31.12.2002, 12:31
Эх, ананімшчына… :( напiсаў rydel 31.12.2002, 13:12
Ой, не кажыця 8))) напiсаў tob 31.12.2002, 13:33
Янку: ну й блукаў бы далей. А якім васпан бачыць Алеся Сьяпанавіча? напiсаў kartazar 31.12.2002, 13:43
Хто-небудзь сочыць за размовай? напiсаў kartazar 31.12.2002, 14:17
Вова, ты мне адкажы. напiсаў Адам Глобус 31.12.2002, 15:27
Дзе тут размова? З кім тут гаварыць? напiсаў Янка 31.12.2002, 15:38
А што адказваць? Звычайны ad hominem ад нейкага нібыты на нешта "пакрыўджанга". Ці вы чакаеце, што я напішу нешта накшталт "ізьвяніце, што ўсуе іспользую на іньцярнеце імя Jahwe-Yehovy-Б-га-Езуса"? Віншую са сьвятамі. Усім жадаю, каб… напiсаў rydel 31.12.2002, 16:01
Разумнага чакаю, бо за паўгода нічога не было, толькі сьцябалава. Наконт крыўды я пішу на іншым форуме. напiсаў Адам Глобус 31.12.2002, 16:12
Ані з Разанавым не сустрэўся, ані розуму не набраўся. Also ў дадзены момант я таксама здольны толькі на глупства ды сьцябалава. напiсаў rydel 31.12.2002, 16:41
Складаееца ўражаньне, што людзям няма з кім пагутарыць. Столькі глёбусаў разьвялося. Жах! напiсаў tob 31.12.2002, 19:39
А на "каханьні" - цікавей. Не ў павазе клясыка 8( напiсаў tob 31.12.2002, 22:17
I am not here to provide entertainment. :) Але ўздымаю келіх славацкай Сьлівовіцы за посьпехі Літара.нэт і ўсіх удзельнікаў! напiсаў rydel 31.12.2002, 23:52
Ці можна знайсьці ў Інэце нешта вартае пра А.Разанава (у пляне крытыкі)? Мо' хто падкажа? напiсаў tob 04.01.2003, 02:17
Я на, 99%, што ў сеціве ніога ня будзе, tob. Наагул, у нас ні пра кога няма "чагосьці вартага ў Інэце". Я неяк нават зьбіраўся ствараць старонку Васілю Ўладзімеравічу, а таксама Алесю Аркушу тое-сёе абяцаў. І зь першым, і з другім праектам пакуль нуль па фазе, бо няма часу. Дакладней, цяперака я інвэстую яго ў іншыя рэчы. А гэта ж вялікая бяда — няма аніводнага фан-сайту нашых пісьменьнікаў. Пра гэтя сяньня якраз думаў, а потым нехта на Палічцы напісаў. напiсаў rydel 04.01.2003, 03:53
Так я й думаў :((( напiсаў tob 04.01.2003, 12:31
Бядовая сытацыя ня толькі ў сеціве, rydel. Адну кнігу Кісьліцынай пра Разанава цяжка назваць вычарпальнай. А ёсьць жа тыя, хто мог бы… Толькі ізноў - мізэрны наклад, "тапорнае" афармленьне. Здаецца, у Нямеччыне яго куды больш чытаюць і разумеюць. Таму фан-клюб А.Разанава ў нас усё адно як фан-клюб Картасара ў Папуа-Новае Гвінэі:))))))))))))) напiсаў tob 05.01.2003, 11:34
Як мяне задзяўбла гэтая "Паэма Рыбіны"! Здаецца, адпакутаваў. Бяруся за новы разьдзел… напiсаў дыплёмнік 10.01.2003, 00:36
Па вялікім рахунку Разанаў даўно сьпісаўся. Ягоныя фармальныя экспэрыменты з боку паэтычнае вартасьці і адпаведнасьці ўласна зьместу нічога ня вартыя. Ну, новыя жанры, ну, цікава. Ня больш. Такое ўражаньне, што напісана паэтам сярэдзіны 20-га стагоддзя. напiсаў Пістончык 10.01.2003, 01:49
Справа не ў Разанаве, а ў табе, Сяргей. Ты счытаўся. напiсаў Mesidz 10.01.2003, 06:34
Сяргею Давай гаварыць канкрэтна: калі "даўно", якія экспэрымэнты; усе экспэрыменты насамрэч скончыліся пасьля 1976 г. А Разанаў і ёсьць "паэт сяр. ХХ ст."… напiсаў дыплёмнік 10.01.2003, 12:54
У нашым літаратуразнаўстве ўстойліва замацавалася паняцьце “медытатыўны верш” у дачыненьні да ўсялякіх рэчаў “філязофскага зьместу”. Так, сюды адносяць, да прыкладу, вершы Я. Коласа 1950-х да жонкі, амаль усяго Купалу і да т.п. Як падаецца, варта адмяжоўваць верш-роздум ад уласна медытатыўнага вершу (калі апошні наагул мае сэнс, бо, па ўласным перакананьні, у стане медытацыі самое імкненьне да вершатворчасьці апрыоры немажлівае). Асобныя пункціры Разанава ў нечым набліжаныя да майго разуменьня фэномэну медытатыўнага вершу, хаця сам спадар Алесь вельмі насьцярожліва ставіцца да падобных вызначэньняў. Цікава было б пачуць кагосьці на гэты конт. напiсаў tob 15.01.2003, 01:11
А вершы да каханкі Я.Коласа, напісаныя ў тыя ж 50-я, Вы яшчэ не чыталі? :)) Устойліва замацавалася… Гэта словаспалучэнне ўжываецца, бывае, не да месца, згодная. Хоць не так ужо й часта. Вершаказы Разанава, мне асабіста, нагадваюць сутры. Але апошнія чытаюцца й успрымаюцца лёгка, а Разанаўскія вершаказы — самы "занудны" жанр. :)) Пункціры — гэта не вынік доўгага роздуму над адной тэмай, не спроба спасцігнуць сутнасць нейкай з"явы, а даволі павярхоўны погляд, трапнае назіранне. Падглядзеў і здзівіўся — ой, ну як жа ў малым вялікае выяўляецца… напiсала anna 15.01.2003, 07:44
Доказам таму — "Гановэрскія пункціры", якія варта было назваць "Гановэскі дзённік". Дзённік медытацый — гучыць смешна. Ці спадабаўся Вам артыкул Лявонавай пра апошнюю кнігу? Мне , напрыклад, падаецца, што пункцір змястоўна "меншы" за хайку. напiсала anna 15.01.2003, 07:57
Ганьне Дык і медытацыя – не “вынік доўгага роздуму над адной тэмай”. Роздум ёсьць роздум. Паспрабуйце вызваліцца ад недарэчнага стэрыатыпу, які ўзьнікае праз этымалягічную блытаніну: meditatio (лац.) – развага. Медытацыя – уцёкі ад развагаў і ад думак наогул. Таму ўжываньне зьвязу верш-медытацыя ў аднолькавым значэньні з вершам-роздумам – нонсэнс. Згодны, што пункціры – павярхоўны погляд, але пошук выяваў малога ў вялікім больш характэрны для абразка Брыля. Здаецца, мае рацыю Лявонава: “філасофскі сэнс рэдуцыруецца да… факусіраваньня зьместу ў з’яве…”. Я не кажу, што пункціры ёсьць медытацыя. Проста стан сьвядомасьці ў момант іх ўзьнікненьня падаецца блізкім да медытатыўнага (дакладней – post-медытатўнага:)). Артыкул спадабаўся. Удакладніце - якія хайку больш зьмястоўныя. Калі Басё – згодны, калі Глёбуса – не. напiсаў tob 15.01.2003, 13:30
mesidzy Справа ня толькі ў маёй "счытанасьці".Наконт разанавых паэмаў зазначу, што з усяе ягонае паэзіі гэта адзінае, што я гатовы вызначыць як уласна Паэзію. Усё астатняе ўспрымаецца як нешта другаснае і, як мне здаецца, чужароднае ягонай натуры. Своеасаблівая творчая "мастурбацыя". Наконт "медытатыўнага вершу","філязофскага зьместу" і г.д..Падобныя "літаратуразнаўчыя" развагі і вуха сьвінога ня вартыя.Больш карысным было б зрабіць падрабязны аналіз разанавых паэмаў, і ўвагу зьвярнуць менавіта на зьмест, семантыку, алюзіі і г.д. напiсаў Сяргей 15.01.2003, 18:24
"Шалапуту з амбіцыямі" ды свінячым лычам Ненавіжу паэмы Разанава. Больш за ўсё з імі поркаўся. напiсаў дыплёмнік 16.01.2003, 02:27
Як ні дзіўна, згодная з Сяргеем. напiсала anna 16.01.2003, 07:50
Наконт сьвінога вуха? =) напiсаў tob 16.01.2003, 12:33
Хто стане чалавекам?!. напiсаў другі грабар 16.01.2003, 14:59
Алё-алё!Дзе сустрэчныя аргумэнты? Давайце менш смркатага інфантылізму. Паболей цьвярозасьці. напiсаў Сяргей 16.01.2003, 22:04
Калі казаць увогуле, дык тэндэнцыя павальнага выкарыстаньня верлібравае формы ў беларускай паэзіі (Разанаў ня выключэньне) сьведчыць пра тое, што паэты чамусьці баяцца, а хутчэй за ўсё лянуюцца, працаваць з формай. Ды хаця б санэт вазьміце, паглядзіце, ШТО з ім вырабляў Одэн! Таму ўсе развагі пра Адраджэньне, вялікія дасягненьні і інш.- суцэльнае гаўно. Кожны культурны чалавек павінен сачыць за тым, што ён кажа, а не жаваць гной, перажаваны 100 гадоў назад. P.S. anna, шмарані-ка які камэнтарчык P.P.S. АСТАТНІЯ ТАКСАМА - НЕ АДПАЧЫВАЦЬ! напiсаў Сяргей 16.01.2003, 22:20
"шалапуту…" "Кожны культурны чалавек павінен сачыць за тым, што ён кажа" Ты цьвёрда вырашыў, што знаходзішся ў сьвіране? Няўжо ў Берасьці ўсё так занядбана:( напiсаў дзядал 17.01.2003, 00:59
"Не паэт рухаецца ў “каардынатах быцьця”, а яны перасоўваюцца — адносна яго асобы. Да гэтае высновы прыходзіш, трымаючы ў руках новую кнігу — “Гановэрскія пункціры”" ды "Разанаў у Гановэры — мураш у мурашніку. Ён глядзіць не зьверху ўніз, а зьнізу ўверх, зь зямлі ў неба." - ці не супярэчыць адно аднаму?? напiсаў tob 23.01.2003, 01:43
Ня думаю, што кароткі жанр(як у паэзіі, так і ў прозе)- той, у якім магчыма сказаць нешта, што характарызавала б пэўны час, пэўную эпоху. У пункцірах, хоку, танка занадта мала сродкаў для перадачы ўсемагчымых ньюансаў. Рытміка, строфіка, алітэрацыя і г.д. даюць паэту больш шырокае поле дзейнасьці. І калі, напрыклад, для францускае паэзіі гэты запас вычарпаны, то для беларускае да яго амаль не краналіся. напiсаў Пістончык 23.01.2003, 03:26
Так. Але як прымусіць паэтаў пісаць паэмы , а не хайку, празаікаў — раманы, а не мініатуры? Хадзіць за імі ,як Абрамовіч за Глобусам і казаць :"Дай раман?" :)) напiсала anna 23.01.2003, 03:40
Набіў аскоміну выраз: А.Разанаў – “паэт эўрапейскага складу”. Але гэта сапраўды так. Праўда і тое, што ён “ня толькі стваральнік, але й захавальнік традыцый”; згодны – “не расчыталі”. І зусім натуральныя сёньня “закідоны” літаратуразнаўцаў (не пабаюся гэтага слова) пра “чужароднасьць усяго астатняга [чытай: пункціраў, версэтаў, вершаказаў і г.д. – рэвалюцыйных, але насьпелых для бел. паэзіі жанраў] яго натуры”. Рэч у тым, што папросту не дарасьлі, панове. Гэта вы – “чужародныя” такой Паэзіі. Сапраўды вартыя творы бел., як і рус., літаратуры цягам ХХст. (у розныя прамежкі) знаходзіліся па-за культурным кантэкстам. “Нет пророка в своём Отечестве”. На жаль дасюль большасьць нашых бядовых крытыкаў унутрана знаходзіцца ў дрымучым “саўку”. Чаго вартае: “ня думаю, што кароткі жанр(як у паэзіі, так і ў прозе)- той, у якім магчыма сказаць нешта, што характарызавала б пэўны час, пэўную эпоху.” Прачніцеся! На двары ХХІст. І калі жылкава “Уяўленьне” 20-х г.г. належным чынам было ацэненае толькі ў 90-я; да “Каардынатаў Быцьця” вы даязджаеце толькі сёньня, - то вашыя дзеці, дасьць Бог, будуць з захапленьнем чытаць “Гліну. Камень. Жалеза.” (як на маё, знакавую кнігу канца стагодьдзя, якую, дарэчы, у той жа Нямеччыне і “расчыталі”, і “зразумелі”). напiсаў tob 23.01.2003, 10:51
У дадзеным выпадку, "не расчыталі" адносілася да вызначэння нямецкага крытыка І.Ракуза, якой здалося, што Разанаву чужы эксперымент. Я, дарэчы, была на прэзентацыі "Гановерскіх пункціраў". І немец, які перакладаў іх, гаварыў пра Разанава, як пра пачаткоўца. Хацелася сказаць:" Вы што — гэта наш патэнцыйны Нобель!" :)) Але мне здаецца, што мае рацыю і Сяргей. Не думаю, што ён супраць хайку ці пункціраў. Увогуле, для літаратуры не бывае жанраў галоўных і не галоўных. Проста ў часы, калі назіраецца татальнае здрабненне не толькі твораў, але, ў першую чаргу, творцаў, шкада, што такія аўтарытэтныя асобы, як Разанаў, не прадстаўляюць твораў "выбухных" ( заўважу, што яго кнігі "Каардынаты быцця" і "Шлях —360" у свой час проста перакулілі літаратурны свет). На сайце "Радыё "Свабода" павінна з"явіцца гутарка з Разанавым. Яна была ў нядзелю. Тое, што тут напісана пра кнігу, гэта не рэцэнзія, а частка той гутаркі. А чаму Вы думаеце, што "Сяргей" крытык? напiсала anna 23.01.2003, 12:41
www.svaboda.org/news/articles/2003/01/20 напiсаў крытык 23.01.2003, 16:37
А хіба крытык - прафэсія?? Да таго ж, гаворачы "бядовы крытык", я меў на ўвазе не аднаго "Сяргея" ("зялёнага" ды ўшчэнт амбіцыйнага), а тых, чые погляды, старанна прыхаваныя, ён агучвае. "Не расчыталі" я адносіў на рахунак "радыкальнасьці", якой там і ня пахне. Што да хайку ды пункціраў - мне кіхаць, як ён да гэтага ставіцца. Проста калоціць, калі пачынаюцца пыхлівыя развагі аб тым, як ТРЭБА сёньня пісаць і зьняважлівасьць да рэчаў, у якіх ні халера не разумееш. Учора быў не ў гуморы (ды й, на жаль, наогул ня надта шчыры на камплімэнты) - таму не выказаў сваіх адносінаў да Вашае рэцэнзіі (ці гутаркі), якая насампраўдзе вельмі спадабалася. :)) P.S. “Лясьнік Амелька” вельмі ўразіў. Ня можа ТАК напісаць чалавек, якому за 50!.. (асабліва ўражвае, калі паралельна сьпявае БГ) “Птушка ляціць” – таксама rulёz. P.P.S. Гэй, нядобразычліўцы, зьневажайце, - на большае вы ня здатныя. P.P.P.S. Тэма для форуму (дысертацыі): БГ і Разанаў :))))))))) Паднімаю келіх за людзей Сусьвету! напiсаў tob 23.01.2003, 20:54
Спадару tob, вы неяк дзіўна аргумэнтуеце. Пачынаеце з абароны малых разанавых жанраў, а ў прыклад прыводзіце "Каардынаты…" Неяк нелягічна атрымліваецца. Ды й "Гліна.Камень.Жалеза" "цяжка" аднесьці да малое формы ( хаця да гэтага трыптыху щ мяне ёсьць асобныя прэтэнзіі ). А ўсе гэтыя наіўныя воклічы пра 21 ст. давайце пакінем для жоўтае прэсы. Наконт "недаросту". Я ня думаю, што вопыты накшталт вершаказаў, пункціраў працуюць на разьвіцьцё мовы. Яны хутчэй успрымаюцца як накіды нечага большага, што з нейкіх суб'ектыўных прычын не нарадзілася. А я ўпэўнены, што патэнцыялу Разанаву на гэта хапіла б. Сп. tob'у. Я нікога нічому не вучу, але спрабую праз дыскусію высьветліць, так бы мовіць, плюсы й мінусы разанавае паэтыкі. Ня ведаю дзе ты ў маіх словах знайшоў пыху і зьнявагу да рэчаў, у якіх "ні халеры не разумею". Дарэчы, "закідон" у бок малое прозы забіраю назад (неяк вылецела ў запале, хаця й ніхто, здаецца , не заўважыў). напiсаў Пістончык 24.01.2003, 23:09
Сяргею "Ня ведаю дзе ты ў маіх словах знайшоў пыху і зьнявагу да рэчаў, у якіх "ні халеры не разумею". "Наконт разанавых паэмаў зазначу, што з усяе ягонае паэзіі гэта адзінае, што я гатовы вызначыць як уласна Паэзію. Усё астатняе ўспрымаецца як нешта другаснае і, як мне здаецца, чужароднае ягонай натуры. Своеасаблівая творчая "мастурбацыя". "Па вялікім рахунку Разанаў даўно сьпісаўся. Ягоныя фармальныя экспэрыменты з боку паэтычнае вартасьці і адпаведнасьці ўласна зьместу нічога ня вартыя." Цяпер разумееш?.. напiсаў tob 25.01.2003, 02:17
Мілы Толік! Тут ня столькі пыхі й зьнявагі, колькі спроба справакаваць гаворку. Згодны, што сказаў я рэзкавата, але ж колькі можна жаваць гуму і млява разважаць пра "дасягненьні беларускае паэзіі". Увогуле, нашай крытыцы не хапае сьмеласьці; такое ўражаньне, што людзям няма чаго сказаць. І яшчэ. Ня трэба рабіць з мяне гэткага высакамернага пана, які пра ўсё ведае і павучальна распавядае што і як трэба. Далей. У нас усё яшчэ многія літаратары ўспрымаюць крытыку сваіх твораў як быццам крытыкуюць іх саміх. Чалавек (творца) і твор - гэта зусім розныя рэчы. Не аднойчы заўважаў: зробі якому паэту заўвагу наконт якасьці верша, дык той адразу крыўдзіцца. Нейкі дзіцячы садок. напiсаў Пістончык 25.01.2003, 14:59
anna, адгукніся. напiсаў Пістончык 25.01.2003, 15:19
Сяргею Гэты форум, калі ты заўважыў, трымаецца ўсяго на трох пэрсанажах. Ня надта пакуль правакуецца спадарства. Мо' прапануеш сапраўды вартую тэму для размовы?? Вецер павеяў, закалыхаўся зялёны чарот - і ўзьнікла размова. напiсаў tob 25.01.2003, 17:26
Сяргею Прабач, калі чым пакрыўдзіў - таксама правакаваў. :) напiсаў tob 25.01.2003, 17:30
Тобу. Праглядзі сваю пошту. Магчыма нешта з маіх вопытаў цябе зацікавіць. Спадарства! Каго цікавіць мая пэзія - лістуйце: priser1@yandex.ru напiсаў Пістончык 26.01.2003, 02:00
Вельмі нездаровыя рэчы адбываюцца ў беларускай паэзіі: альбо юначы рамантызм, альбо пастмадэрновыя забаўкі. Няўжо спадары "паэты" сапраўды бачаць у падобнай архаіцы выйсьце з крызысу? напiсаў Пістончык 26.01.2003, 02:17
2Сяргей Здымак удалы. Тэкст цікавы. Перадам на конкурс? 2Тоб Чакаю ліста ад Вас. З творамі, іменем і годам нараджэння. напiсала anna 26.01.2003, 07:40
??? напiсаў tob 27.01.2003, 14:13
Толік, ??? - гэта на якой мове? напiсаў Пістончык 27.01.2003, 14:43
Атрымала. Хачу перадаць на конкурс. Умовы — на Літары з левага боку. Вы ж не супраць? напiсала anna 29.01.2003, 01:54
Ганьне Ня супраць. Сяргею Нешта нічога мне не прыходзіць. Паспрабуй калі ласка яшчэ раз. напiсаў tob 29.01.2003, 09:42
Сяргею Зь вялікай цікавасьцю прачытаў твае рэчы. Фотаздымак файны. Нічога не дасылаю ад сябе, прабач, бо не гатоў. Таму аніякае крытыкі на твой адрэс таксама ня будзе. напiсаў tob 03.02.2003, 00:39
Прапаную тэмы: 1.) уплыў сусьветнай паэзіі на станаўленьне творчай асобы А.Р. Мне здаецца, што бяз Джойса тут не абышлося. 2.) Каго з сёньняшніх паэтаў не было б бяз твораў Разанава. Нядаўна чытаў паэт. зборнік Мінкіна “Расколіна” і там верш “Гліна”, напісаны пры канцы 80-х, - уразіўся , наколькі падобны да Разанаўскай. Цікава , ці чытаў ён? Наўрад ці. напiсаў tob 12.02.2003, 21:29
Хіба Джойс не паэт?.. напiсаў tob 12.02.2003, 21:30
Джойс, дзевачка, не паэт. напiсаў don 12.02.2003, 21:46
Джойс, сабака, паэт. напiсаў Чытачка Джойса 12.02.2003, 21:53
Каго з сёньняшніх паэтаў не было б бяз твораў Разанава. Што за дурня? І так круціў сказ і гэтак, як сказаў бы Рыгор Барадулін ДУРНОТА. Той жа Барадулін Разанава за паэта ня лічыць. Наўроцкі, Купрэяў, Някляеў без Разанава паэтамі сталі. Яшчэ паэт Віктар Шніп і паэт Лявон Вольскі не адчулі ўплываў Разанава. напiсаў Джойс 12.02.2003, 22:03
TOBу. Ведаеш, праглядзеў сёньня пару паэм з “Каардынат…” і, пакуль што ня ведаю чаму, падаліся нечым блізкімі з Т.С.Эліётам. Ва ўсялякім разе стылістычна яны роднасныя. Наконт уплыву Джойса я моцна сумняваюся; ня ведаю, ці можна было тады дастаць і ці былі ўвогуле пераклады з Джойса (арыгіналы дык увогуле былі вялікім “дэфіцытам”). напiсаў Пістончык 12.02.2003, 23:01
Сяргею Можаш павіншаваць - нарэсьце сёньня скончыў разьдзел "Каардынаты Быцьця: разьвітаньне з традыцыяй". Поркаўся нешта каля двух месяцаў. Во дзе сядзіць! А ўрыўкі з "Уліса", здаецца, на пач. 80-х у "Інастранцы" друкавалі. Чамусьці ўспомнілася: адзін знаёмы музыка, пачуўшы пра раман Джойса, вельмі захацеў яго пачытаць, хаця ніколі дагэтуль цікавасьці да літаратуры не выказваў. Я толькі зараз зразумеў, у чым рэч - ён страшны фанат гурта "ULIS". P.S. Рады табе. Ссумаваўся па "ламаньню дзідаў". Каб яшчэ Ганна далучылася да размовы… напiсаў tob 13.02.2003, 00:06
Цікава, што за такі разьдзел? І разьдзел чаго? Ці каго(хе-хе)? напiсаў Пістончык 13.02.2003, 00:59
Дыплёмнай, дружа, дыплёмнай па творчасьці А.С.Разанава:) напiсаў tob 14.02.2003, 00:33
Размаўляў з сябрам, дык той кажа, што ў Разанава шмат чаго ад французаў. Што ты думаеш на гэты конт? напiсаў Пістончык 14.02.2003, 01:16
Ня ведаю. Асаблівай сувязі не заўважаў. Хіба што манэры (жарт). Трэба ўдакладняць: калі ад сымбалістаў - адна рэч. Бязь іх немажлівая папросту ўся паэзія ХХст. Наагул унёсак Разанава ў нашу літаратуру я б параўнаў з рэвалюцыянэрам Рабле. Але твой сябра, напэўна, меў на ўвазе нешта іншае. Па праўдзе, я не вялікі прыхільнік франц. паэзіі (бо амаль яе ня ведаю). Франц. паэзію можна чытаць, кажуць, толькі ў арыгінале. А ў Разанава амаль усё (за выкл. хіба што вершаказаў) лёгка паддаецца перакладу. Во як разьвіў тваю думку:) напiсаў tob 14.02.2003, 11:08
Ат, жэж! Нарэшце выбраўся ў нэт. Тоб, як на маю думку, дык, наконт ўплываў на Разанава ,больш слушным было б разважаць не пра асобныя нацыянальныя асаблівасьці (ангельскія, францускія і інш.), але пра агульнаэўрапэйскую тэндэнцыю да вэрлібравае формы. На той час вельмі характэрным было , так бы мовіць, зварот да праблем чалавечае "адзіноты", адрынутасьці чалавека ад зьнешняга сьвету. І Разанаў гэтую тэму цудоўна разьвіў. P.S. Па мойму Разанаў у 60-я - 70-я гады йшоў па шляху запазычаньня ( як зьмятова, так і фармальна) з паэзіі эўрапейскае; перш за ўсё, як на мой погляд, англамоўнае і францускае. напiсаў Пістончык 20.02.2003, 01:12
Не магу пагадзіцца наконт запазычаньня. Мо' блага ведаю азначаную літаратуру азначанага часу (у сэнсе - эўрапейскую паэзію 60-70-х, ці ты пра нейкі ранейшы пэрыяд? Прыклады прывядзі. А то галаслоўна атрымліваецца. Не па-навуковаму:). Наагул, калі ставіў пытаньне пра ўплывы, у галаве чамусьці паўставаў Борхес. Хаця ён заўсёды там (т.б. у галаве). Дарэчы, наконт уплываў. Тваё INTERMEZZO вельмі падобнае да рэпу. Да таго ж Кацюбінскі прыгадваецца. Вось такія асацыяцыі на ноч гледзячы. напiсаў tob 22.02.2003, 00:36
Знайшла спіс літаратуры для тых, хто вывучае савецкую літаратуру ў Гарвардскім універсітэце… Разанава там няма. :-( напiсала Чытачка АРХЭ 24.02.2003, 23:00
У Гарвардскім унівэрсітэце? Ты лепш у Гановэрскі зазірні. Гановэрскі-гаўновэрскі. Там разанавых - па пяць чалавек на кожную пальму. Тобу, Сяргею, Ганьне і астатнім Харэ хернёй займацца. Усё роўна вашага Разанава ніхто не чытае. І вас разам зь ім. А БГ = бальшое гаўно. І Джойс. Ды й вы самі… напiсаў чытач Дзеяслова 27.02.2003, 00:26
Усіх прыхільнікаў БГ і Разанава - зь вясной!!! Ды й проста прыхільнікаў. Што гэта я? усіх - зь вясной! напiсаў tob 01.03.2003, 11:28
Разанаў у Менску! Сяньня толькі быў падумаў, чаго гэта ён усё не прыяжджае, а вось жа дзьверы адчыняюцца (апоўдня) - і ўласнае пэрсоны Алесь Сьцяпанавіч. Крыху ахрэнелы вітаюся (натуральна, пра прадчуваньне нічога не сказаў), а тут завальвае нейкі овашч і пачынае захіляць батву пра паходжаньне беларусаў. Да Разанава: "Ці не жадаеце паслухаць? Я вас за пяць хвілнаў пераканаю, што ад артыкулаў у "Народнай волі" адна шкода". Разанаў: "Ня шкода, а школа". І пайшоў. А дзед-вахцёр потым распавядаў, што сьвятло незвычайнае бачыў. То я яму патлумачыў, што толькі такі неадукаваны мурзік, як ён ня ведае, хто такі Алесь Разанаў. Во якія цуды на Вадохрышча здараюцца! напiсаў bot 19.01.2004, 23:54
Яшчэ прыгадаў: той дзядзька, які батву захіляў, як даведаўся, што Разанаў - Разанаў, падляцеў да яго, пачаў ціснуць руку й пахлопваць па плячу са словамі: "Маладзец, чытаў-чытаў у "Дзеяслове" :))) напiсаў bot 26.01.2004, 00:16
Дыплёмнай, дружа, дыплёмнай па творчасьці А.С.Разанава:) Цяпер кандыдацкая?:( напiсаў @@@ 26.01.2004, 17:02
Перачытала постынг за 27.02.03… Які цудоўны, пазнавальны стыль! напiсала anna 26.01.2004, 20:02
Хто зьдесь? напiсаў чытач Дзеяслова 27.01.2004, 00:57
Пан, глядзі ты, якая лексыка пазнавальная ў Бота. Вось жа, з кім павядзёсься. :) Сяргей, калі жывы, - чаму ня быў на сустрэчы з "Дз."? Не харашо. Ганарар хто атрымліваць будзе? Абзавіся. напiсаў tob 20.03.2004, 01:02
Не забудзь вершык напісаць і лісты адправіць, Папялушка! :) напiсаў Панна 20.03.2004, 08:03
А лесбійскае каханьне ці вітаецца? напiсаў Папялушка 20.03.2004, 18:19
Вітаецца! Толькі табе слабо! напiсаў Панна 20.03.2004, 19:15
напiсаў Панна напiсаў Папялушка ууууууу гермафрадыты!!! напiсаў Лу Ю Ц@ 20.03.2004, 21:34
tob, ня дзівіся на Бота, ведаючы яго, яшчэ ня тое можна чакаць. А наконт "захіляння батвы" ды "овашча" - ўспрымай як аўтарскія знакі… напiсаў pan 25.03.2004, 00:06
Неўзабаве прыйсьціме! напiсаў Прывід ГБ 23.04.2005, 12:19
www.br23.net/be/2006/01/11/belarusian-po напiсаў йцукенг 11.01.2006, 03:45
Думаю, што набыць новыя кнігі Разанава можна ў выдавецтве Логвінава. У 2 кнігарнях сёння была, не бачыла. напiсала anna 11.01.2006, 18:32
Не, у выдавецтве няма. напiсаў werk 11.01.2006, 18:36
Пэўне прыйшоў час аднавіць старую размову на галінцы. Як толькі азнаёмлюся з новымі кнігамі - пачну. напiсаў Пістончык 12.01.2006, 01:58
Калі не знойдзеш у кнігарні, пазычу. Але думаю, што палова твораў з гэтых кніг табе знаёма. Напрыклад, па публікацыях ў Крыніцы ў сярэдзіне 90-х. напiсала anna 12.01.2006, 04:45
Мляха, чаму ў нэце не набыць Разанава? Бабкоў на кнігі.нэт ё, лабадзенка ё, а сьветача няма? Некрасіва как-та палучаецца… Тым болей усе логвінаўскія кніжкі заўсёды на сайт вывешваюцца. напiсаў Пістончык 14.01.2006, 02:27
Пістончык, у кнігарні "Падпісныя выданні" на праспекце Незалежнасці ў Менску з"явіліся новыя кнігі Разанава. Здаецца, па 5 тыс. рублёў. Калі не набыў, куплю табе. напiсала anna 01.03.2006, 21:08
Можа хто падкажа, дзе можна набыць кнігу А.Лойкі "Дрэва жыцця". Можа ў каго з філфакаўцаў ёсць… Там многа пра Разанава, а, калі дакладна, гісторыя выключэння паэта з універсітэта. напiсала anna 01.03.2006, 21:13
Быў бы вельмі ўдзячны, пані Ганна, каб вы мне набылі ўсё ягонае новае. Я на гэтыя выходныя бубу ў Менску, дык можна было б і сустрэцца. Скіньце, калі ласка, мне на мабільны (5216420) свой тэлефон каб неяк зьвязацца ў первапрэстольнай. напiсаў Пістончык 01.03.2006, 21:29
2 Можа хто падкажа, дзе можна набыць кнігу А.Лойкі "Дрэва жыцця". Можа ў каго з філфакаўцаў ёсць… У Галубовіча ёсць. напiсаў ЛіМ 02.03.2006, 11:52
Ці мае хто тэксты пра разанаўска-маркаўцовыя яйкаквадраты? напiсаў werk 02.03.2006, 12:17
Можаш купіць? Колькі заплоціш? напiсаў Квадрат чорны 02.03.2006, 13:09
Патрэбныя ня мне, а Разанаву. Але некаторыя ён мае. напiсаў werk 02.03.2006, 13:13
www.dziejaslou.by/inter/dzeja/dzeja.nsf/ напiсаў Уводзіны ў Невымоўнае 29.05.2006, 18:25
Неўзабаве прыедзе. напiсаў werk 30.05.2006, 18:56
"Оператор МТС по всему Минску развесил свои яйца." Белыя яйкі ў чырвоных квадратах. Плягіят у Разанава з Маркаўцом! Цікава, ці рэгістравалі яны свае яйкаквадраты? напiсаў werk 28.06.2006, 17:53
"Яйца" МТС восприняли неоднозначно 28 июня 2006 Информационные технологии Российская компания "Мобильные ТелеСистемы" представила в Беларуси обновленный логотип МТС. Для официальной презентации в Беларусь прибыла внушительная группа топ-менеджеров компании во главе с президентом МТС Леонидом Меламедом. Новый логотип представляет собой два квадрата: в левом изображено яйцо, в правом - название компании. Красный фон - символ лидера. Новый логотип компании будет сочетаться с новым лозунгом "Просто о сложном". Справедливости ради стоит отметить, что новый логотип МТС подвергся в России критической атаке. У русского человека "яйца" МТС ассоциируются не с простотой и лидерскими качествами. Однако это не особо тревожит топ-менеджеров МТС. По словам вице-президента МТС Гжегоша Эша, оператор проводит удачную кампанию внедрения нового логотипа и обновленного брэнда. "Мы называем это "Снежный ком". А для достижения поставленных целей понадобиться несколько месяцев", - подчеркнул вице-президент МТС. "Из исследований видно, что динамика привыкания лучшая, чем это было у наших конкурентов", - заметил Л.Меламед. Впрочем, по мнению топ-менеджеров МТС, яйцо - это всего лишь логотип. "Брэнд - это не только картинка, - подчеркнул г-н Эш. - Яйцо - символ простоты, символ начала. Яйцо - это совершенство. Услуги сотовой связи стали очень сложными - эту сложность мы хотим показать очень простым способом". напiсаў http://news.tut.by/it/70408.html 28.06.2006, 19:35
разанаў з ягонымі эксперыментамі выраджаецца. І самае сумнае, што ён гэтага не заўважае - (ці можа проста робіць выгляд што ўсё заябіся?) напiсаў Пістончык 30.06.2006, 00:47
Якія экспэрымэнты Вы маеце на ўвазе? Спробы маляваць нямецкімі словамі? напiсаў werk 30.06.2006, 10:11
heil razanau! напiсаў шшшыт 30.06.2006, 15:04
Па-мойму, большасьць фарматворчых эксперыментаў Разанава няўдалыя. Так, гэта незвычайна і сьмела, асабліва на тле савецкае аднастайнасьці. Але згадзіцеся, чытаць версэты адзін за адным, адзін за адным - -о-о-о, нуднавата неяк становіцца. Разанаў пачынае гуляць формамі верша, пры гэтым ахвяруючы ўласна паэзіяй. Лепшае ў ім - паэмы. "Гліна-Камень-Жалеза" - пры ўсёй сухасьці - цудоўны(і шыкоўны), але апошні пакуль што сапраўдны рывок спадара Алеся. А нямецкія вершы? Папраўдзе і ня ведаю, нахуя яны Разанаву ўпіліся. напiсаў Пістончык 01.07.2006, 03:21
Эўрапейцы зазвычай ведаюць некалькі моваў. Натуральна, і пісаць спрабуюць на розных, асабліва калі доўга жывуць за мяжой. напiсаў werk 01.07.2006, 11:38
Дзіўна, што беларускія паэты не спрабуюць пісаць на расейскай. Напэна, на нямецкай надрукаваць кнігу лягчэй. напiсаў werk 01.07.2006, 11:41
У тэкстах Разанава пераважаюць не эмоцыі, а развагі. А розум большы касмапаліт, чым сэрца. напiсаў werk 01.07.2006, 11:43
- большасьць фарматворчых эксперыментаў Разанава няўдалыя - я не зусім разумею якія фарматворчыя эксперыменты вы на ўвеце маеце. вам не даспадобы вэрсэты зномы пунктыры? - не чытайце. wortdichte гэта найлепшы эксперымент аразанава на маю думку. але разанаў ня самы радыкальны эксперыментатар у рб. напiсаў шшшыт 01.07.2006, 16:28
"Пунктыры" гэта інцэрэсна.. Дарэчы, а які род мае слова "зномы" - зном ці знома?.. напiсаў прыўкрасны дылетант 03.07.2006, 15:43
трансцыдытальны напiсаў шшшыт 03.07.2006, 15:55
пардон трансцыдэтальны напiсаў шшшыт 03.07.2006, 16:02
ці не трансдыгітальны напiсаў шшшыт 03.07.2006, 16:03
але мне болей падабаецца знома напiсаў шшшыт 03.07.2006, 16:05
"У тэкстах Разанава пераважаюць не эмоцыі, а развагі. А розум большы касмапаліт, чым сэрца". Якія развагі ў пункцірах (ды квантэмах)? У паэмах сяр. 70-х?? У версэтах "Рэчаіснасьці"??? Спрэс Пачуцьцё. Мэдытацыя ў першасным сэнсе (на ўсялякі: на санскрыце - "дх’яна", што перакладаецца як “засяроджанасьць”; у Кітаі гэтае слова трансфармавалася ў “чэн”, а ў Японіі – “дзэн”). напiсаў tob 04.07.2006, 00:18
"разанаў з ягонымі эксперыментамі выраджаецца" Пястон, не гані, а новы лагатып МТС?!. напiсаў tob 04.07.2006, 00:24
Андросов В. П. Будда Шакьямуни и индийский буддизм. Современное истолкование древних тестов. М. Восточная литература. 2001 г Дхьяна (санскр. dhyana, пали jhana; созерцание, вИдение умом, интуитивное вИдение) - понятие индийских духовных практик, обозначающее особую сосредоточенность сознания на объекте созерцания. В буддийских исследованиях зачастую переводится на европей- ские языки как "медитация", "трансмедитация" или "транс". В буддизме дхъяна ассоциируется прежде всего с древней практикой восьми последовательных стадий, или способов, созерцания, приближающих особь к главной цели - освобождению (мокша, вимокша) от страданий и круга рождений. Первые четыре - это способы созерцания миров космической сферы форм и цветов (рупа-дхату). Посредством 1-й дхьяны достигается непривязанность к чувствам и желаниям, 2-й - к рассудочным моделям мышления, 3-й - обретается уравновешенность и внимательность, 4-й - состояние, в котором сознание уже не подвластно испытанию удовольствием (сукха) и страданием (духкха). Следующие четыре дхьяны суть способы созерцания миров сферы вне форм и цветов (арупа-дхату), а именно: бесконечного пространства, бесконечного сознания, абсолютного ничто (осознание того, что в созерцаемом мире ничего нет) и "неба", которое не воспринимается ни присутствием сознания, ни его отсутствием. Для святых Малой колесницы (анагаминов и архатов, см. ниже) добавлялась практика 9-й дхьяны - медитативное погружение в состояние полного прекращения (ниродха-самапатти) волнений дхармо-частиц. С овладением этими способами созерцания приходит обладание пятью и более чудесными способностями (абхиджня): ясновидением, яснослышанием, чтением чужих мыслей и т.д. Одновременно практика дхьяны развивает две взаимодополняющие стороны буддийского искусства медитации (бхавана) - випашъяну (проникновенное видение) и шаматху (невозмутимый покой) или, в иной интерпретации, праджню (проникновенную мудрость) и самадхи (сосредоточение). напiсаў http://hanzi.ru/library/pb010.html 04.07.2006, 01:41
на беларусі буда жыве (нават горад такі ў гомельскай в-ці ёсьць буда кашалёў напiсаў шшшыт 04.07.2006, 11:06
Буда жыве ў кожным. На расейскай мове часта чуеш: "Я (ты, он, она) как Буд-то… (с луны свалился, напрыклад)". На беларускай у падобных выпадках кажуць: "Я (ты, ён, яна) нябыта… (зрабілі штосьці)". Маецца падобны выраз "быццам" (быць сам). Беларусы паўсюль бачаць адначасна сябе і нябыт. Як Буда. напiсаў werk 04.07.2006, 11:53
большасьць фарматворчых эксперыментаў Разанава няўдалыя - а ў каго на вашую думку болей удалыя? здаецца (я прынамсі ня ведаю) ў беларусі не зьяўлялася болей тэкстаў форма якіх патрабавала б новай назвы. Разанаў пачынае гуляць формамі верша, пры гэтым ахвяруючы ўласна паэзіяй - сп прылуцкі вы клапоціцеся пра сваю зьнешнасьць? напэўна вы мыецеся, пастрыгаецеся, набываеце новую вопратку і г. д.. напэўна вы таксама хочаце часам падабацца дзяўчааа там. ёсьць людзі якія зусім ня дбаюць пра сваю зьнешнасьць.ёсьць лю дзі што проста ня маюць густу ці нешта такога кштал ту. а ёсьць тыя што маюць нейкі свой стыль імэйдж ці нешта яшчэ лю дзі якія маюць незвычайную зьнешнасьць. часам люд зі могуць падавацца камусьці непрыгожымі страшнымі і брыдкімі але нутрана вельмі прыгожымі. прыгажосьць можа быць незаўважнаю а можа быць і падманліваю. тое ж і зь вершамі. верш в арта таксама мыць пастрыгаць рабіць яму фрызуру як лялбкам (лялькі таксам маюць душу) натуральна можна пра ўсё гэта й не клапаціцца але паверце гэта не забівае паэзію. зь ін шага ж боку ўсё патрабуе сваёй ахвяры, і дзеля прыгажосьці цела часам ахвяруюць душою а часам і наадварот. як верш выглядае прынамсі для мяне важна . праглядзіце маю галінку габрэйская паэзія. я ня ведаю што там напісана але я ўпэўнены гэта паэзія. і ц, і н я ёсьць гэ. тыя сло, вы звычайны, м набор, ам з, на ка ў у. прыгажосьць я кіхмы заках, а ныя. напiсаў шшшыт 04.07.2006, 19:24
адылі можна і панкаваць напiсаў шшшыт 04.07.2006, 19:27
Добры камэнтар. Але: >здаецца (я прынамсі ня ведаю) ў беларусі не зьяўлялася болей тэкстаў форма якіх патрабавала б новай назвы.< А "фрашкі да пляшкі"? Новыя формы шукалі (шукаюць) таксама Глёбус, Сільнова, некаторыя тэвээлаўцы, навінкаўцы, конкурсаўцы і прадмесьцеўцы, бальшыня бумбамлітаўцаў. напiсаў werk 04.07.2006, 20:46
тады мяне запішыце як >эклектычны аўтар> напiсаў шшшыт 04.07.2006, 20:57
недзе чытаў ня памятаю дзе дый ня варта ўспамінаць што калі зьявіліся тэксты сп разанава зьявілася й патрэба ў новых назовах паколькі новых назоваў я ня чуў таму й напісаў >здаецца (я прынамсі ня ведаю) ў беларусі не зь я ў ля лася болей тэкстаў форма якіх патрабавала б новай назвы.< цяпер новай формай аўтарам якой беларус называюць wortdichte. калі ў рб гэткія тэксты ёсьць а назоваў няма значыць белкрытык - імпатэнт. але формы тэкстаў кожнага аўтара розьняцца назовы формаў патрэбны крытыкам а ў мяне проста агульны інтарэс ц і нешта такога кшталту напiсаў шшшыт 04.07.2006, 21:23
>назовы формаў патрэбны крытыкам< Крытыкі чытаюць не для сябе, а для чытачоў. Шукаюць новыя сьветагляды для тых, хто стаміўся ад свайго. >калі ў рб гэткія тэксты ёсьць а назоваў няма значыць белкрытык - імпатэнт.< Добрыя крытыкі ёсьць, некаторыя самі ствараюць новыя формы (жанры) - Васючэнка, напрыклад, ці Шаўлякова. Але ў бальшыні выпадкаў беларуская крытыка вельмі асьцярожная альбо рэакцыйная. напiсаў werk 04.07.2006, 21:39
"Это делаю я, это делаешь ты; нас спасут немотівірованные акты красоты!" напiсаў Прыўкрасны дылетант 05.07.2006, 01:05
"сп прылуцкі вы клапоціцеся пра сваю зьнешнасьць? …хочаце часам падабацца дзяўчатам… тое ж і зь вершамі" Бляха, хуйня поўная, сп a ў hien. Калі пачынаеш падчас пісаньня думаць ці спадабаецца гэта чытачу - гэта ўжо масавая літаратура. А верш, пагадзіцеся, гэта нешта чю-чють іншае. А ў галінцы "габрэйская паэзія" - графаманія. Мяхка гавара, не самая лепшая. напiсаў Пістончык 05.07.2006, 21:30
графаманія - таксама мастацтва напiсаў шшшыт 05.07.2006, 21:41
я лічу сябе неблагім графаманам напiсаў шшшыт 05.07.2006, 21:47
Ідэя маляваць гэбрайскімі літарамі вельмі добрая, асабліва спадабаецца немцам. напiсаў werk 05.07.2006, 22:50
І кабалістаў зацікавіць. напiсаў werk 05.07.2006, 22:51
ўсё ж >словаман< было б дакладнейшае вызначэньне напiсаў шшшыт 06.07.2006, 09:59
Словалюб? напiсаў werk 06.07.2006, 15:29
Разанаў спадзяецца, што празь месяц у выдавецтве Логвінава выйдзе ягоная трэцяя кніга. напiсаў werk 06.07.2006, 15:31
Ці вядома што ў ёй будзе? напiсаў Пістончык 06.07.2006, 17:29
Не, ня ведаю. Дзэн-будызм па-беларуску: -Буддзешь? -Буду! Дзззен. напiсаў werk 08.07.2006, 21:50
Разанаў спадзяецца, што празь месяц у выдавецтве Логвінава выйдзе ягоная трэцяя кніга. ———————————- Аптымист, блин. напiсаў kanaj 09.07.2006, 12:49
ат, ляха-муха, драная раскладка! У папярэднім допісе замест "аптымист" трэба чытаць "аптыміст" і рабіць выгляд, што нічога такога не было. напiсаў kanaj 09.07.2006, 12:50
Ня толькі аптыміст, яшчэ і альпініст швайцарскі. напiсаў werk 09.07.2006, 15:37
Онлайн-канфэрэнцыя з Ганнай Кісьліцынай Радыё Свабода - Ганна, як Вы ставіцеся да візуальнай паэзіі, у тым ліку да сэрыі "Яйкаквадраты" Алеся Разанава і Віктара Маркаўца? Ю.Б. - У свой час мяне гэта ўразіла. Калі б у мяне была зараз такая мажлівасьць, ня думаю, што я б пайшла на гэтую выставу зноў. Мае эстэтычныя патрабаваньні растуць. напiсаў http://www.svaboda.org/articlesfeatures/culture/20 24.07.2006, 19:22
>Разанаў спадзяецца, што празь месяц у выдавецтве Логвінава выйдзе ягоная трэцяя кніга. напiсаў werk 06.07.2006, 15:31 Ці вядома што ў ёй будзе? напiсаў Пістончык 06.07.2006, 17:29< Паэмы. напiсаў werk 24.07.2006, 19:24
"Яйкаквадраты" і "Пальцадупы". напiсаў Варыянт 24.07.2006, 19:44
У чацьвер павінны выйсьці сыгнальныя асобнікі новай кнігі. На гэтым тыдні зьявіцца свой сайт. У пятніцу Разанаў ладзіць прэс-канфэрэнцыю пра "яйкаквадраты" і пра новую кнігу - у фальварку "Добрыя мысьлі", аб 11-й. напiсаў werk 01.08.2006, 12:48
«ЯЙЦЕКВАДРАТЫ»: ВВЕДЕНИЕ Алесь РЯЗАНОВ «Яйцеквадраты» не нуждаются в том, чтобы их всегда и всюду сопровождал, как поводырь, канонический комментарий, но поскольку пространство, которое они порождают и в котором сами проявляются, требует соответствующего поведения мысли, несколько слов в начале диалога, который так или иначе завязывается между зрителем и изображением, между смотрящим и видимым, сказать все же нужно. И начну я с того, что предшествовало «Яйцеквадратам», – с супрематических квадратов Казимира Малевича. Черный, красный, белый – они стали «вещами в себе», ипостасями Ничто, в них совпадали, аннигилируясь меж собою, форма и содержание, изображение и сущность. Но, оказывается, и «вещи в себе», оказавшись в некоторых смысловых контекстах, способны становиться «вещами для нас», они не исключены из всеобщего процесса и являются лишь одной из стадий эволюции реальности. Квадраты, которые ничего, кроме себя, не означали и которыми оканчивался «Ветхий завет» искусства, были беременны. Да, они были беременны новым измерением, грядущим, и когда я это заметил и обдумал, возникла идея «Яйцеквадратов», которую, в свою очередь, художник Виктор Марковец под горячюю руку воплотил на холстах. И хотя на полотнах неизбежно видятся овалы, это, тем не менее, яйца, ибо ни овал, ни круг, ни какая-либо другая геометрическая форма неспособны пересказать беременность и быть беременны, неспособны развиваться, выходить из себя – это свойство яйца. Впрочем, яйцо не относится к геометрическим формам, оно – явление, и поэтому, благодаря своей потенции, своему заряду, своей «неправильности», оно не помещается в квадратных ограничениях и преодолевает геометрическое пространство «вещи в себе». В «Яйцеквадратах» взаимодействуют статика и динамика, количество и качество, корпускула и волна, материя и энергия, в результате чего, проходя «инквадративные» периоды, яйцо, подобно летающей тарелке, осуществляет свои «квантовые» прыжки. «Из ничего ничто не возникает» – правило, которого придерживается физика. В метафизике, наоборот, все возникает из ничего (и «Яйцеквадраты» – тому пример), как Бытие возникло из Сознания: первое – условие и форма второго, с помощью которого оно, в свою очередь, трансмутирует в содержание следующего порядка. «Яйцеквадраты» – открыто-закрытая система, она подчинена принципу соразмерности, не позволяющему ей ни расплыться, ни застыть. Следуя такой же соразмерности, скорлупа у яйца, чтобы оно могло реализовать себя, должна быть достаточно твердой, но не настолько, чтобы не расслышать тихого стука изнутри и не послушаться его. «Яйцеквадратов» шесть: белое яйцо в черном квадрате, красное яйцо в белом квадрате, белое яйцо в красном квадрате… Первый виток космогонической спирали, триады, которую можно охарактеризовать следующими группами понятий: – Абсолют, Ничто, Тьма, Ноль, Тезис; – Бог, Бытие, Свет, Единица, Антитезис; – Человек, Сознание, Цвет, Двойка, Синтез. Будем иметь в виду, что тезис первого «Яйцеквадрата» несет в себе возможность синтеза третьего, а синтез третьего готовит тезис для четвертого и что, сочетая в себе тезис и антитезис, субстанция третьего «Яйцеквадрата» выходит на путь своего возвращения к единству (а вслед за тем – и к праединству), и то утраченное «райское» лоно, из которого она вышла, становится ее духовным приобретением, ее сознанием. Что касается второй триады, «антицикла», то он относится к запредельной сфере апокалипсиса, где «времени больше не будет» и где «Яйцеквадраты» трансмутируют в седьмой – пока что скрытый – «Яйцеквадрат». Во всех шести «Яйцеквадратах», как видим, присутствуют три цвета, но, например, черный в первом «Яйцеквадрате» – не тот же самый, что в пятом, как не одинаковы в разных «Яйцеквадратах» и белый, и красный. Внешне, по «краскоцвету», они такие же, но внутренне, по «смыслоцвету», – нет: вот так же не тождествен сам себе человек в разные времена своей жизни. С одной стороны, «Яйцеквадраты» – универсальная формула, имеющая отношение ко всему, а с другой – изображения, связанные с космосом национальной традиции. Вспомним наши солярные мифы, наши призабытые мистерии Купалья и Коляд, да и Пасху тоже, наши орнаментику, и наконец, нашего первопечатника Франциска Скорину: разве единение солнца и месяца в его гравюрах не созвучно идее «Яйцеквадрата»? Лунный цикл имеет четыре фазы (квадры), а сущностным образом солнца, возможно, следует считать как раз не круг и не шар, а яйцо. Завершая это «Введение», хочу отметить, что «Яйцеквадраты» – образцы сконцентрированного внимания, и от зрителя они требуют такой сосредоточенности, чтобы она могла претворяться в мысль. Первая публикация – журнал «Мастацтва». Мн. 1993. № 4. С белорусского перевел Юрась Борисевич. напiсаў werk 03.08.2006, 15:25
Бачыў у Сеціве лягатып іспанскай фірмы, падобны да разанаўска-маркаўцовых твораў: жоўтае яёка ў чырвоным квадраце. Колеры нацыянальнага сьцягу. Тады найбольш патрыятычны "яйкаквадрат" - чырвонае яйка ў белым квадраце. Ён другі ў сэрыі, сымбалізуе Бога, Быцьцё, Сьвятло, Адзінку, Антытэзіс. Нагадвае таксама японскі сьцяг, а мне і партрэт Касі Камоцкай - чырвоны адбітак вуснаў на белым небе (Кася пазіравала мне ў філярмоніі, падчас рэпэтыцыі). Назва іспанскай фірмы гучыць для нашага вуха амаль непрыстойна - Hueva dura. напiсаў werk 03.08.2006, 20:22
У перакладзе значыць "Крутое яйка". напiсаў werk 03.08.2006, 20:30
адзін гішпанскі выраз я буду ведаць напiсаў шшшыт 03.08.2006, 21:25
Разанаў сёньня "пахрысьціў": тыцнуў пальцам у лоб і грудзь, параіў прыслухоўвацца да сябе самога. напiсаў werk 04.08.2006, 15:38
Аднойчы зь мяне пісаў партрэт мастак Сяргей Коваль - спытаўся, ці не малодшы брат я Алесю Разанаву (яны знаёмыя). Вядома, не, аднак зьнешне трошкі падобныя. напiсаў werk 04.08.2006, 15:46
Хто прыдумаў “яйка ў квадраце”? (фота) www.svaboda.org/articlesfeatures/culture Валянціна Аксак, Менск Cёньня пад час прэзэнтацыі новае кнігі Алеся Разанава арганізатары імпрэзы заявілі пра намер адстойваць супольныя з мастаком Віктарам Маркаўцом аўтарскія правы гэтага знанага беларускага паэта ў сувязі з выкарыстаньнем кампаніяй мабільнай сувязі (МТС) у якасьці брэнду ідэі, якую яны лічаць сваёй інтэлектуальнай уласнасьцю. Размова тычыцца творчай канцэпцыі “Яйкаквадратаў”. Новы візуальны брэнд – белае яйка ў чырвоным квадраце – кампанія МТС пачала актыўна выкарыстоўваць літаральна за дзень да прыезду Алеся Разанава ў Менск пасьля працяглае адсутнасьці. Паэт быў агаломшаны тым, што прыдуманы ім чатырнаццаць гадоў таму і ўвасоблены ў шматлікіх экспазыцыях супольна з жывапісцам Віктарам Маркаўцом вобраз яйкаквадрата стракаціць на кожным кроку. У аўтараў канцэпцыі ніхто дазволу на тое не пытаўся. Але сёньня паэт разважаў над праблемай абароны сваіх аўтарскіх праў па-філязофску. (Разанаў: ) “Мы сваё слова сказалі тут і цяпер. Калі сама зьява захоча зь імі высьвятляць стасункі, яна будзе гэта рабіць. А мы яе падтрымаем”. Мастак Віктар Маркавец падкрэсьліў, што кампанія МТС ня толькі скарыстала іхную канцэпцыю, але пры гэтым яшчэ й сказіла яе. (Маркавец: ) “Іхная выява скажае нашу канцэпцыю: у нас – ідэальнае яйка, а там – яйка натуральнае. Вось адна толькі розьніца. А папраўдзе, зь філязофскай канцэпцыі, ня мае значэньня форма, нават колер. Галоўнае – гэта само гучаньне: яйка ў квадраце”. Арганізатары імпрэзы, якая адбывалася ў арт-фальварку “Добрыя мысьлі”, разьвесілі экспазыцыю створаных у 1992 годзе Алесем Разанавым і Віктарам Маркаўцом “Яйкаквадратаў”. Гэта шэсьць карцін, якія потым шырока падаваліся на замежных інтэрнэт-старонках як новая зьява беларускага мастацкага мысьленьня. Якраз адтуль – лічыць куратар выставы Тацяна Гаранская – эмтээсаўцы й “пазычылі” канцэпцыю. Таму галоўная прэтэнзія да іх цяпер: каб прызналі сапраўднае аўтарства брэнду, якое й засьведчыла экспазыцыя выставы. (Гаранская: ) “Нам імпануе, што гэты брэнд існуе. Але хочам устанавіць аўтарства названых асоб. Размова ідзе пра талерантныя адносіны да аўтараў”. Свае прэтэнзіі да МТС аўтары канцэпцыі “Яйкаквадраты” зьбіраюцца выкласьці бліжэйшымі днямі ў адкрытым лісьце. Гаворка пра фінансавую кампэнсацыю парушаных аўтарскіх правоў пакуль што не вядзецца. А вось як пракамэнтаваў сытуацыю супрацоўнік прэс-службы МТС спадар Раман. (Супрацоўнік прэс-службы МТС: ) “Нейкага афіцыйнага адказу на гэтую іхную пазыцыю быць ня можа й не павінна. Таму што само гэта крэатыўнае рашэньне было прынята ў Маскве, а затым ужо спраектавана на Беларусь. І яно прайшло ўсе належныя стадыі міжнароднага патэнтнага ды іншага ўзгадненьня. Але й да канфліктных сытуацый таксама ніхто ня хоча гэтую справу даводзіць”. напiсаў РС 04.08.2006, 17:58
будзе нічога напiсаў шшшыт 04.08.2006, 18:22
Прэцедэнта абароны аўтарскіх правоў у замежных інстанцыях, здаецца, не было. напiсаў werk 04.08.2006, 18:25
Алесь Сьцяпанавіч слушна заўважыў, што ў мэтафізыцы (і ў мастацтве) зь нічога можа ўзяцца ўсё. напiсаў werk 04.08.2006, 18:32
Паэт Алесь Разанаў, які цяперака жыве ў кляштары ордэну Капуцынаў у швайцарскім горадзе Цуг, 4 жніўня ў Менску ў фальварку «Добрыя мысьлі» прэзэнтаваў сваю чарговую кнігу «Каб мелі шчасьце ўваскрасаць і лётаць». Як і дзьве папярэднія разанаўскія кнігі гэтая выйшла ў выдавецтве Ігара Логвінава. «Каб мелі шчасьце…» зьяўляецца працягам канцэптульнага праекту паэта з мастаком Віктарам Маркаўцом «Яйкаквадраты», які быў запачаткаваны ў далёкім 1993-ім годзе. На гэты раз на вокладцы белае яйка ў чырвоным квадраце. Ёсьць яшчэ тры карціны з гэтае сэрыі, таму Разанаў паабяцаў працяг сваіх паэтычных кніжак. У гэты зборнік увайшлі, як ужо добра вядомыя чытачу творы, так і новыя, сярод якіх аўтар раіць зьвярнуць увагу на паэму «Усяслаў Чарадзей», якая была дапісаная ўжо ў Швайцарыі. На імпрэзе прысутнічала багата айчынных інтэлектуалаў, якія не сквапнічалі на добрыя словы Разанаву. Аўтар не плянаў чытаць на прэзэнтацыі свае творы, але пасьля просьбы Сяргея Абламейкі, які адзначыў, што на чужыне адчувае голад па беларускаму паэтычнаму слову, згадзіўся працытаваць некалькі ўрыўкаў з паэмаў. Анатоль Сідарэвіч высьветліў,што кнігі Разанава выдавецтва Логвінава не зьяўляюцца поўным зборам твораў паэта… www.nn.by/index.php?act=view&id=3098 напiсаў НН 04.08.2006, 18:48
>ў мэтафізыцы (і ў мастацтве) зь нічога можа ўзяцца ўсё то і добра напiсаў шшшыт 04.08.2006, 19:03
Зрабіў некалькі дробных правак у перакладзе тэкста пра "ЯК". Дадаў адзін сказ заместа паловы, як меркаваў АР. Абноўлены варыянт: напiсаў werk 04.08.2006, 19:36
«ЯЙЦЕКВАДРАТЫ»: ВВЕДЕНИЕ Алесь РЯЗАНОВ «Яйцеквадраты» не нуждаются в том, чтобы их всегда и всюду сопровождал, как поводырь, канонический комментарий, но поскольку пространство, которое они порождают и в котором сами проявляются, требует соответствующего поведения мысли, несколько слов в начале диалога, который так или иначе завязывается между зрителем и изображением, между смотрящим и видимым, сказать все же нужно. И начну я с того, что предшествовало «Яйцеквадратам», – с супрематических квадратов Казимира Малевича. Черный, красный, белый – они стали «вещами в себе», ипостасями Ничто, в них совпадали, аннигилируясь меж собою, форма и содержание, изображение и сущность. Но, оказывается, и «вещи в себе», оказавшись в некоторых смысловых контекстах, способны становиться «вещами для нас», они не исключены из всеобщего процесса и являются лишь одной из стадий эволюции реальности. Квадраты, которые ничего, кроме себя, не означали и которыми оканчивался «Ветхий завет» искусства, были беременны. Да, они были беременны новым измерением, грядущим, и когда я это заметил и обдумал, возникла идея «Яйцеквадратов», которую, в свою очередь, художник Виктор Марковец под горячую руку воплотил на холстах. И хотя на полотнах неизбежно видятся овалы, это, тем не менее, яйца, ибо ни овал, ни круг, ни какая-либо другая геометрическая форма не способны пересказать беременность и быть беременны, не способны развиваться, выходить из себя – это свойство яйца. Впрочем, яйцо не относится к геометрическим формам, оно – явление, и поэтому, благодаря своей потенции, своему заряду, своей «неправильности», оно не помещается в квадратных ограничениях и преодолевает геометрическое пространство «вещи в себе». В «Яйцеквадратах» взаимодействуют статика и динамика, количество и качество, корпускула и волна, материя и энергия, в результате чего, проходя «инквадративные» периоды, яйцо, подобно летающей тарелке, и осуществляет свои «квантовые» прыжки. «Из ничего ничто не возникает» – правило, которого придерживается физика. В метафизике, наоборот, все возникает из ничего (и «Яйцеквадраты» – тому пример), как Бытие возникло из Сознания: первое – условие и форма второго, с помощью которого оно, в свою очередь, трансмутирует в содержание следующего порядка. "Ничто" - начало пути к новым "что". «Яйцеквадраты» – открыто-закрытая система, подчиненная принципу соразмерности, не позволяющему ей ни расплыться, ни застыть. Следуя такой же соразмерности, скорлупа у яйца, чтобы оно могло реализовать себя, должна быть достаточно твердой, но не настолько, чтобы не расслышать тихого стука изнутри и не послушаться его. «Яйцеквадратов» шесть: белое яйцо в черном квадрате, красное яйцо в белом квадрате, белое яйцо в красном квадрате… Первый виток космогонической спирали, триады, которую можно охарактеризовать следующими группами понятий: – Абсолют, Ничто, Тьма, Ноль, Тезис; – Бог, Бытие, Свет, Единица, Антитезис; – Человек, Сознание, Цвет, Двойка, Синтез. Будем иметь в виду, что тезис первого «Яйцеквадрата» несет в себе возможность синтеза третьего, а синтез третьего готовит тезис для четвертого и что, сочетая в себе тезис и антитезис, субстанция третьего «Яйцеквадрата» выходит на путь своего возвращения к единству (а вслед за тем – и к праединству), и то утраченное «райское» лоно, из которого она вышла, становится ее духовным приобретением, ее сознанием. Что касается второй триады, «антицикла», то он относится к запредельной сфере апокалипсиса, где «времени больше не будет» и где «Яйцеквадраты» трансмутируют в седьмой – пока что скрытый – «Яйцеквадрат». Во всех шести «Яйцеквадратах», как видим, присутствуют три цвета, но, например, черный в первом «Яйцеквадрате» – не тот же самый, что в пятом, как не одинаковы в разных «Яйцеквадратах» и белый, и красный. Внешне, по «краскоцвету», они такие же, но внутренне, по «смыслоцвету», – нет: вот так же не тождествен сам себе человек в разные времена своей жизни. С одной стороны, «Яйцеквадраты» – универсальная формула, имеющая отношение ко всему, а с другой – изображения, связанные с космосом национальной традиции. Вспомним наши солярные мифы, наши призабытые мистерии Купалья и Коляд, да и Пасху тоже, нашу орнаментику, и наконец, нашего первопечатника Франциска Скорину: разве единение солнца и месяца в его гравюрах не созвучно идее «Яйцеквадрата»? Лунный цикл имеет четыре фазы (квадры), а сущностным образом солнца, возможно, следует считать как раз не круг и не шар, а яйцо. Завершая это «Введение», хочу отметить, что «Яйцеквадраты» – образцы сконцентрированного внимания, и от зрителя они требуют сосредоточенности, способной претворяться в мысль. Первая публикация – журнал «Мастацтва». Мн. 1993. № 4. С белорусского перевел Юрась Борисевич. напiсаў werk 04.08.2006, 19:36
Выстава шасьці і сёмага "Яйкаквадратаў" будзе доўжыцца яшчэ пару тыдняў. Знайшоў артыкул пра кавярню "Добрыя мысьлі": belarus21.by/gazeta/article_browse.php?i напiсаў werk 05.08.2006, 01:32
Лагатып «Літарт» упершыню з'явіўся ў 1994 годзе, калі ладзілася першая выстава мастацтва літары, і кросным бацькам гэтага імя з'яўляецца пісьменнік Алесь Разанаў. напiсаў http://partal.by/measure/litart/ 05.08.2006, 01:47
В Минске прошла презентация новой книги Алеся Рязанова август 2006 В одном из столичных прошла презентация сборника поэм Алеся Рязанова "Каб мелі шчасце ўваскрасаць і лётаць". В прошлом году поэт презентовал две первые книги из этой серии - "Кнігу ўзнаўленьняў" и сборник "Лясная дарога", выпущенные белорусским издателем Игорем Логвиновым. В третью книгу белорусского поэта вошли поэмы разных лет, в том числе две исторические - "Рагвалод" и "Усяслаў Чарадзей". Последняя, по словам автора, "по своей задумке тянет на своеобразный эпос". В книге также опубликованы такие произведения, как "Паэма жніва", "Паэма колодзежа", "Паэма рэха", "Паэма сланечніка" и другие. На презентации была представлена выставка "Яйкаквадраты" - шесть художественно-концептуальных проектов, созданных А.Рязановым и художником Виктором Марковцом в 1992 году. Яйцеквадраты украшают обложки сборников А.Рязанова. Так, на обложке новой книги - белое яйцо в красном квадрате. Авторам "Яйкаквадратаў" было задано много вопросов по поводу схожести их проекта с нынешним логотипом компании "МТС". "Пока мы не можем сказать ничего конкретного по поводу идеи "яйцеквадратов": где она крутится, оседает - это для нас загадка", - заметил В.Марковец. По мнению А.Рязанова, "яйцеквадраты" - это универсальная формула, которая имеет отношение ко всему, а с другой стороны - это явления, связанные с национальным космосом и традицией". А.Рязанов уже несколько лет живет в Швейцарии. "Будущее Беларуси не сможет реализоваться только на земном, материальном плане", - заметил он на презентации. По его мнению, "сейчас в Беларуси происходит одновременно и размывание, и образование духовного центра". "Будет духовный центр - будет будущее и Беларусь", - сказал поэт. Напомним, А.Рязанов в 2003 году стал лауреатом премии имени Гердера Фонда Альфреда Тепфера (Германия). Также он является лауреатом премии "Глiняны Вялес", которая вручается Обществом свободных литераторов. БелаПАН напiсаў http://news.tut.by/culture/72217.html 07.08.2006, 12:10
EGG-IN-SQUARE MINSK. BELARUS. 1992. Through their philosophical approach the artists applied a universal formula to embrace a variety of human experience in science, art, philosophy and others. Through the formula there is also a strong liaison with national cosmos and tradition (Belarus solar myths, lost mysteries Kupalye and Kalyada, etc.). In this open-closed system, there are no place for coordinated sizes, changes and motionless. Egg-in-square forced the viewer an extreme focus of attention to produce the thought. Виктор Марковец и алесь рязанов ЯЙЦЕКВАДРАТЫ Минск. Беларусь. 1992 г. Совместная философско-концептуальная выставка Виктора Марковца и Алеся Рязанова "Яйцеквадраты" - универсальная формула, которая имеет отношение к разным сферам человеческого знания: науке, искусству, философии и др. Через эту формулу также осуществляется связь с национальными традициями и космосом солярные мифы, утраченные мистерии "Купалье", "Каляды" и др.). В этой открыто-закрытой системе отсутствуют соразмерность, возможность изменяться и сохранять статическое состояние. "Яйцеквадраты" требуют от зрителей такой концентрации внимания, которая порождает мысль. напiсаў http://www.vlas-flc.com/victor5/exh-05-1992.htm 07.08.2006, 12:14
ISVY AND FUNCTIONAL CONTESTS MINSK. BELARUS. 1993. Viktor Markavec and Alexis Ryazanov Joint Exposition ISVY -existence - exploration of phenomenon of human life by means of arts. The tools we use are nothing but extensions of our own capabilities. They continue fulfill our functions and their own as such. Along their own FUNCTIONAL CONTEXT, the tools prove this and acquire their essential appearance. Государственный художественный музей РБ ПЕРСОНАЛЬНAЯ ВЫСТАВКА ИСВЫ И ФУНКЦИОНАЛЬНЫЕ КОНТЕКСТЫ Совместная экспозиция Виктора Марковца и Алеся Рязанова МИНСК. БЕЛАРУСЬ. 1993 г. "Исвы" — экзистенции — художественное исследование явлений, которые присущи существованию человека. Орудия, которыми мы пользуемся, являются продолжением наших способностей; они выполняют свою и нашу функцию. В своем ФУНКЦИОНАЛЬНОМ КОНТЕКСТЕ орудия становятся СУЩНОСТЯМИ. ФУНКЦИОНАЛЬНЫЙ КОНТЕКСТ подтверждает это и обретает их сущностное обличие. ІСВЫ: Страх; Сумненне; Згода; Смага; Развага; Радасць; Магчымасць; Туга. ФУНКЦЫЯНАЛЬНЫЯ КАНТЭКСТЫ: Серп; Калёсы; Вагі; Рыдлёўка; Піла і сякера; Цвікі. www.vlas-flc.com/victor5/exh-09-1993.htm Здымкі напiсаў Ю.Б. 07.08.2006, 12:24
Тема недели. "Яйца" преткновения Адрес новости: news.tut.by/72241.html lаrа фсе что не нравиццо Лукамору сразу приобретает оттенок сексуальности и порнографии у него самого фсё в порядке ниже пояса? в статье ишшо забыли упомянуть Хакамаду и Немцова, про которых Лукамор на фсю страну с телека рассказывал, что они "приехали уединяццо в Беларусь" и если "им в демократической России негде уединиццо, то на фик они с собой беруть каробку с долларами" belarus_monk а мне улыбнуло про "яйцеквадраты" теперь так и буду называть МТС напiсаў http://forums.tut.by/showflat.php?Board=articles&N 07.08.2006, 12:42
Библиографическое описание: Рязанов А. Зномы / Вступ. заметка, пер. с белорус., примеч. В. Липневича // Вопр. лит. - М., 2000. - N 6. - С. 212-225 Аннотация: Белорусский поэт Алесь Рязанов (год рождения 1947) - он переведен более чем на 50 языков - прежде всего человек культуры, изначально ориентированный на "культурный поиск", а не на скандальную славу. Широкому читателю и "узкому писателю" это все еще непривычно. Трагедия в том, как замечал Я. Голосовкер, что читатель-масса не знает, что господство скандальной славы заглушает в нас высший инстинкт - инстинкт культуры. В наше иронично-лукавое время, как и в недавно прошедшее казенно-благостное, поэт отважно напоминает всё о том же - об истине, о творчестве, о хайдеггеровской невозмутимости по отношению к вещам и о причастности к тайне. "Зномы" - рязановские единицы субъектно-объектного познания (он еще и неутомимый словотворец) - открывают нам человека, который во всем стремится дойти до самой сути. Пафос его размышлений - антидогматизм, создание живой, вдохновляющей картины мира и личности. напiсаў http://www.auditorium.ru/p/index.php?a=presdir&c=g 07.08.2006, 13:22
Рэцэнзію на прэзэнтацыю Яйкаквадратаў і трэцяй кнігі перадрукавалі газэта Belarus Today: www.belarustoday.info/?pid=35644 і Інтэрнэт-выданьне Еuramost: www.euramost.org/?artc=9009 напiсаў werk 08.08.2006, 11:30
Пра Сёмы яйкаквадрат раней быў тэкст у Нашай ніве: Палымяная кропка 25 сакавіка адбылося Вялікае разьмежаваньне на Дзімітрава,3 Мастацка-літаратурная акцыя «Адваротная сымэтрыя», прымеркаваная да Дня Волі, прайшла ў мастацкіх майстэрнях на Дзімітрава, 3, што ў Ракаўскім прадмесьці. Пачатак яе давялося перанесьці — адзін з удзельнікаў праекту, скульптар Аляксандар Шатэрнік, быў затрыманы й жорстка зьбіты амонаўцамі. Зь ягонага эмацыйнага расповеду й пачалася дзея. На сходах госьці й ўдзельнікі акцыі зазіралі ў закратаваныя «Вокны друку», інсталяцыю Тацяны Маркавец. Гледачоў сустрэлі спусьцелыя майстэрні, сьцены якіх былі расквечаныя жывапіснымі палотнамі і інсталяцыямі, канцэптуальнымі крамзолямі й графіці, створанымі супольна мастаком Віктарам Маркаўцом і паэтам Алесем Разанавым. Перад небыцьцём майстэрні напоўніліся адбіткамі-ценямі падзеяў. Алюзіяй на цені гукаў быў вялізарны старасьвецкі раяль, раскрыты й ветлівы. На ўсю белую столь зіхцеў чырвоны водбліск. Бел-чырвона-белыя сьцягі прамянелі даўгімі ценямі ў пакоях. «Квадрат» Малевіча быў цяжарны. Ён нарадзіў яйкаквадраты — сымбалі пачатку… Ад чырвонага на белым да чорнага ў чырвоным… Ад пачатку паўстала глябальнае супрацьстаяньне… Вялікае разьмежаваньне… Яно дасягнула апагею і паміж сьветамі шугае полымя… Вогненнымі пэндзлямі па палатне Маркаўца шчыраваў Разанаў. Вогненыя пісягі скончыліся палымянай кропкаю пры канцы выступу паэта. Затым пачаліся чытаньні-экспромты, удзел у якіх бралі Ўладзімер Арлоў, Лявон Баршчэўскі, Яўген Гучок, Юры Гумянюк, мастак Алесь Пушкін. Стары раяль, увесь у мудрагелістых сыльвэтках, ціха адзываўся элефантовымі клявішамі, тужліва ўздыхаючы. Вялікае разьмежаваньне адбылося. Самотны раяль аціх у сутоньні. У майстэрнях за дзень да акцыі адрэзалі электрычнасьць. Спускаючыся цёмнымі сходамі, госьці ды ўдзельнікі «Адваротнае сымэтрыі» сталі сьведкамі апошняга акорду тэатру ценяў былога. На першым паверсе, у халоднай і цёмнай майстэрні, засташся скульптар Сяргей Адашкевіч. Сярод сваіх Скарынаў, Багушэвічаў, Купалаў… Гэтаму скульптару належыць плястычнае ўбраньне Прывакзальнае плошчы, Мастацкага музэю, Палацу прафсаюзаў, якія выяўленыя на цяперашніх беларускіх грошах. Стары ж скульптар грошай зусім ня мае. Няма яму як і выбрацца з гэтай майстэрні, дзе ён адпрацаваў 40 гадоў. Няма куды дзець і ягоных калосаў беларушчыны, якія дасёньня стаяць тут… Творца застаўся з творамі. Увечары 25 сакавіка Віктар Маркавец і Алесь Разанаў атрымалі афіцыйнае запрашэньне зь Міністэрства культуры Польшчы правесьці «Адваротную сымэтрыю» ў Варшаве. Ніхто з удзельнікаў акцыі ня быў арыштаваны. Сяргей Харэўскі напiсаў http://txt.knihi.com/nn/2000/13/18.htm 08.08.2006, 11:34
Iдэя стварэння суполкi "Лiтарт" належыць прафесару Паўлу Семчанку, якi спрабуе праз калiграфiю выказаць сваё стаўленне да жыцця: па ягоным уласным прызнаннi, "калiграфiчная лiнiя - гэта дарога, якая вядзе ў храм", а значыць, муза калiграфii - роўная памiж iншымi прыгожымi мастацтвамi. А хросным бацькам "Лiтарта" мастакi называюць паэта Алеся Разанава. "Так, у даўнiя гады гэтай з'яве, якая тады шукала сабе форму, я даў iмя, - кажа Разанаў. - А цяпер "Лiтарт" - гэта i накiрунак у мастацтве, а таксама i пэўная суполка мастакоў. Увогуле, я лiчу, што калi да слова звяртаюцца мастакi, яно становiцца карцiнай, а яшчэ - да "Лiтарта" вельмi падыходзiць выраз "прыгожае пiсьменства". Канечне, калi яго разумець лiтаральна", - рэзюмуе Алесь Разанаў. www.belarus.net/MassMedia/Newspaper/Svab(7)/12(7)_23.htm напiсаў Газ эта Сва бо да 08.08.2006, 15:36
Набліжэнне да ісціны па Генры Мілеру, або Што агульнага ў "вялікага амараліста" з беларускім інтэлектуалам Таццяна ЛОЗКА 26-га снежня - дзень народзін Генры Мілера. Калі гэта імя вам нічога не гаворыць, можа, і чытаць далей ня варта. Што? Усе роўна вырашылі чытаць? У такім выпадку абсалютна неабходна хаця б кароткая прадмова. Знаёмцеся. Генры Мілер (Henry Miller) - амерыканскі празаік, драматург, кінасцэнарыст, мастак, эсэіст. Гады жыцця 1891-1980. Мілер зрабіўся культавай асобай для чытачоў-падлеткаў у Еўропе і Амерыцы 1960-х гадоў, эпохі так званай сэксуальнай рэвалюцыі. Яго творы ў свой час былі забаронены як амаральныя і парнаграфічныя. Для пісьменніцкага стылю Мілера характэрны аўтабіяграфізм, абсалютная шчырасць апісаннняў, сэксуальнасць, прадуманая брутальнасць, скаталогія (апісанне непрыгожага і бруднага) і разам з тым - філасофская паглыбленасць і нават некаторы містыцызм. У сваіх раманах "Тропік Рака", "Тропік Казерога", "Чорная вясна", "Ружовы крыж" Генры Мілер як празаік сумяшчае несумяшчальнае. Чытачоў, што ўпершыню знаёмяцца з творчасцю Мілера, шакіруюць апісанні бруду і беднаты гарадскіх трушчоб, першабытных інстынктаў іх насельнікаў, палавых вычварэнстваў. Гэтыя апісанні Парыжу, убачаныя вачыма амерыканскага літататара, нязвычайныя і ў той жа час дакладныя, а па колькасці натуралістычных дэталяў перавышаюць нават раманы Эміля Заля. Усе самае вядомае з літаратурнай спадчыны Мілера ў апошнія гады перакладзена і на рускую мову. Даволі часта і ў гомельскіх кніжных крамах з'яўляюцца томікі твораў гэтага славутага пісьменніка. Пашукайце. Культ сэксу, задавальненне натуральных чалавечых патрэбаў разумеецца аўтарам як жыццёвая філасофія, якая супрацьстаіць пурытанскай умеранасці. Але не трэба далучаць раманы Мілера да парнаграфічных: не гэта ў іх галоўнае. Творчасць Генры Мілера па ўнутранай напоўненасці я лічу падобнай да творчасці нашага беларускага паэта Алеся Разанава (Ales Razanau), стваральніка інтэлектуальнай паэзіі. Што ж можа радніць Мілера з Алесям Разанавым? Я дапускаю наступную суаднесенасць. Як вынікае з вышэй сказанага пра Генры Мілера, ён - асоба выбітная і неардынарная для свайго часу. Яго бунтарства вылілася ў імкненне вырвацца па-за межы і рамкі, і гэта праявілася ў ягонай творчасці: у стылі, якім створаны раманы і эсэ, і ў форме, праз якую яго творы ўвасоблены. У працы "Роздум пра пісьменніцтва" Мілер вызначае для сябе сутнасць мастацкай формы: "Я ніколі не адчуваў непрымальнасці і насцярожанасці ў адносінах да анархіі, увасобленай у пераважаючых мастацкіх формах, наадварот, заўседы радаваўся знікненню былых нормаў… Я не толькі ніколі не адчуваў жадання штосьці закансерваваць, штучна ажывіць ці зберагчы, абараніўшы сценамі, скажу болей - з маладосці лічу, што распад - такая ж цудоўная і творча прывабная маніфестацыя жыцця, як і яго росквіт". Працэс творчасці для Мілера бесперапынны. Ягоныя тэксты - гэта несупынная плынь, пераход ад лагічна звязаных сказаў да адарваных словазлучэнняў, якія ўяўляюць сабой злепкі душы, унутранага стану. Менавіта рухамі душы і вызначаецца творчасць Мілера. Як сапраўдны мастак, Мілер давярае інтуітыўнаму разуменню рэчаў і рэчаіснасці, імкнецца праз інтуіцыю іх спасцігнуць. Праз раскрыццё свайго падсвядомага "я" пісьменнік набліжаецца да ісціны. Таму творы Мілера такія адкрытыя, адметныя адрывістасцю апавядання, нагадваюць плынь свядомасці. Алесь Разанаў падобна да Мілера з'яўляецца стваральнікам новых форм. Яго вершы вылучаюцца на фоне аднароднасці сучаснай беларускай паэзіі, якая будуецца па традыцыйных узорах і абыгрывае адны і тыя ж тэмы. Стыль Разанава - гэта метафарычнасць, насычанасць пераноснымі сэнсамі, шматзначнасць. Першасныя тэмы існуюць ва ўлонні паэтавых перажыванняў. З'явы і эмоцыі арганічна звязаны Разанавым у адно цэлае. Паэзія Алеся Разанава - гэта ўзаемапранікненне думак, пачуццяў і вобразаў: тут і звяртанне да мінулага і перажытае будучае - супадзенне часоў, існаванне з'яў па-за межамі прасторы і часу: Існуем знікаючы… Маналогі наслойваюцца, пераплятаюцца і пранікаюць адзін у адзін, быццам у лесе "я" адзываецца "я"… Сем колераў у адным, Змясціўшыся, незмяшчаюцца, І не ўмяшчаецца наша бясконцасць У карані і галіны. Разанаў, як і Мілер, перш за ўсе імкнецца перадаць пачуццё; яно ўражвае чытача, бо ідзе знутры, з глыбінь паэтавай душы. Спасціжэнне рэчаіснасці ў Разанава адбываецца і на разумовым узроўні. У гэтым феномен Разанава: спалучэнне інтуітыўнага і разумовага стварае творчасць, якая з аднаго боку пабудавана на асацыяцыях, пранікненні значэнняў і сутнасцяў, з другога боку, вершы Разанава - цэласныя, лагічна замкненыя сэнсавыя думкі. Гэта что тычыцца формы. Зместавая напоўненасць творчасці Разанава і творчасці Мілера дазваляе зблізіць гэтых аўтараў у адносінах светаўспрымання. Блізкасць гэтая, я думаю, тлумачыцца захапленнем усходняй філасофіяй. Пра гэта сведчаць пераклады Разанава на беларускую мову хайку японскага паэта Басё. Мілер жа ў "Мудрасці сэрца" дапаўняе выказванні ўсходняга філосафа Хоу, згадвае пастулаты дзэн-будызму. Пра цікавасць да ўсходняй філасофіі сведчаць панятыйныя катэгорыі, на якіх будуецца творчасць і Разанава і Мілера: гэта паняцце шляху, ісціны, адзінства праз супрацьлегласці. Больш таго, у творчасці Разанава і ў творчасці Мілера выяўляецца тоеснасць у разуменні гэтых паняццяў. Быццё чалавека ў паэзіі Алеся Разанава падаецца праз непарыўна звязаныя пары супрацьлегласцяў: светлага - цемнага, праўдзівага - ілюзорнага. Паэзія Разанава - памкненне спалучыць дадзеныя процілеглыя паняцці, звесці іх у Адно. Паняцці гэтыя ў Разанава ўзаемапранікальныя; жыццё кожнага чалавека ў сваей паўнаце і ёсць шлях супярэчлівасцяў: Шлях вынікае з самой чалавечай сутнасці і не вымяраецца ні гадзінамі, ні кіламетрамі: ён не адлегласць, а "далегласць" - лінія адпаведнасці між вонкавым і ўнутраным, зямным і зорным, мусовым і вольным. Генры Мілер у сваіх раманах праз апісанне крайняй жорсткасці імкнуўся данесці да чытача разуменне сапраўднай прыгажосці. Жудаснасць і прыгажосць, бруд і чысціня ў Мілера з'яўляюцца характарыстыкамі аднае і тае ж з'явы; супрацьлеглыя панняцці ў яго мяжуюць, суіснуюць, ледзьве не перацякаюць адно ў іншае. Мілер, звяртаючыся да сваей гераіні, прызнаецца: "Таня, ты мой хаос". І ў гэтым хаосе заключаны спакой Мілера. "Хацелася б верыць, што існуе штосьці такое, што стаіць вышэй за рознаімённыя палюсы", - піша пісьменнік. Супрацьлеглае - чорнае і белае, правільнае і няправільнае - Мілер лічыць надуманымі паняццямі і імкнецца пазбегнуць "аднабаковага атаясамлівання аднаго - з дабром, другога - са злом". Здольнасць узвысіцца над дадзеным канфліктам, каб убачыць два бакі, Генры Мілер лічаць набліжэннем да бога, набліжэннем да ісціны. С пункту гледжання філасофіі дзэн-будызму, ісціна пачынаецца тады, калі духоўнае ў чалавеку ўзвышаецца над "эга". Ісціна спасцігаецца, калі чалавек вяртаецца да самога сябе, першаснага і чыстага. Гэтыя разуменні падзяляў і Мілер: "Ніхто не здольны перадаць абсалютную праўду. Гэта нерэальна. Гэтаму будзе перашкаджаць ваша асабістае "я". Мне здаецца, што праўда - гэта штосьці такое, што прасочваецца скрозь пальцы. Яе немагчама ухапіць. Можа быць, ты дакранаешся да яе ў цішыні, калі бываеш сам-насам з самім сабой". Сваю адзіную мэту ў жыцці як пісьменнік і як чалавек Генры Мілер акрэслівае ("Тропік Казерога") як набліжэнне да бога. Гэта значыць - да самога сябе праз шлях барацьбы і адмаўлення ад барацьбы, праз хаос, які пераўтвараецца ў цішыню і наадварот: "Не мае значэння, з чаго вы пачынаеце - вы заўсёды вернецеся да самога сябе". Чалавек у творах Алеся Разанава таксама выступае носьбітам супрацьлегласцяў: Зямля і неба пераплецены між сабою ўзаемаснымі нітамі, і цэнтрам гэтага адзінства з'яўляецца чалавек - "сонечнае спляценне" гэтых абедзьвюх сфер. Чалавек жыве … чалавек памірае … Нават такія непрымірымыя з'явы, як жыцце і смерць, знаходзяць увасабленне ў чалавеку, прыміраюцца на ім. Пражыванне, а часам і пераадоленне такіх супрацьлегласцяў і складае па Разанаву жыццё чалавека: Хіба іду зямлёю?! Іду сабой… Разанаўскаму герою вызначана імкнуцца да адзінства і гармоніі. Толькі адзінства гэтае ў Алеся Разанава не можа існаваць без размежавання. "Прастата, якая не прайшла стадыю складанасці, - прымітыў", таму на жыццёвай сцежцы лёгка збіцца. У сабе самім нясе чалавек свой шлях. Галоўнае - быць верным шляху, не здрадзіць таму, кім ты ёсць, а дакладней, таму, кім ты павінен стаць: Жыццё - у магчымасці жыцця, чалавек у магчымасці чалавека… Разуменне чалавечага жыцця як шляха ў Разанава зводзіцца да мілераўскага разумення. У Мілера "рай - ён паўсюль, да яго вядуць любыя дарогі, калі толькі пайсці па іх дастаткова далёка". Разанаў жа "занадта цэласны, каб падавацца ў які-небудзь бок", ён, стоячы на скрыжаванні дарог, злучае ростані. Па сутнасці, гэта адно і тое ж. На здымках: Генры Мілер (1-6) і Алесь Разанаў (7-8) напiсаў http://gomelsapiens.com/news.php?id_n=58 08.08.2006, 15:43
Патомки будть спорить, что раньше появилося: МТС или яйцо??? Вариант2. А мо хто-та опять за яйца узяуся? Молоко пропадзе…. "Яйцо- символ начала"… А может, курица? Спор то извечный… Надо было бы и символом сделать курицу. И чем вам плохо? Нармальныя чалавечаские яйца! напiсаў http://forums.tut.by/showflat.php?Board=mobilopsos 09.08.2006, 13:01
МТС можа далучыцца да брытанскай кампаніі Vodafone, а ў яе крыху падобны лягатып - на чырвоным фоне нешта накшталт спэрматазоіда ў якаклетцы. напiсаў werk 09.08.2006, 13:32
вопрос: если стали раскручивать яйца, то почему на логотипе только одно яйцо? второе открутилось… Встань между двумя абонентами МТС и почувствуй себя настоящим членом этой команды Там еще после закупки яек надо было вкинуть чуток денег в раскрутку этих яек.Скоро с каждого 2-го плаката яйцо будет смотреть.Короче кругом сплошные яйца.. Слушайте но это как надо было так лоханутся чтобы за 4 ляма такой символ купить.Ну могли бы сообразить что ну совсем никакой этот символ для солидной компании. Чуваки, нада ширше мыслить! В перспективе в случае слияния крупнейших операторов МТС (бренд ЯЙЦО) и БЕСТ (бренд КОНЬ) мы получаем символического "коня с яйцами" - все конкуренты в осадке. реБРЭДинг короча. напiсаў http://forums.tut.by/showflat.php?Board=mobilopsos 09.08.2006, 13:42
3 траўня 2006 (Акудовіч: ) “У Алеся Разанава скралі пашпарт за мяжой. Адысею было прасьцей вярнуцца ў сваю Ітаку, чым Разанаву ў Беларусь”. напiсаў http://www3.svaboda.org/articlesfeatures/society/2 09.08.2006, 13:57
Мантру “бум… бам…” лепш вымаўляць павольна. Гэта мне параіў мастак Тодар Копша, які ўжо некалькі дзесяцігодзьдзяў вітаецца з Алесем Разанавым словамі: “Добры… дзэн!”. Паводле яго, сустрэча з мастацкім творам у ідэале падобная да воклічу: “Ба!.. Ба!..”. І чым больш маўчыні паміж гэтымі “ба”, тым больш энэргетычнага, эмацыйнага зараду ў творы. Калі ж гэтай узьнёслай паўзы не ўзьнікае — атрымліваецца ня надта паэтычнае слова “баба”. напiсаў werk 09.08.2006, 17:15
Белапанаўскі тэкст перадрукавала БДГ: www.bdg.by/news/news.htm?91525, напiсаў w 10.08.2006, 15:35
Неужели белые яйца в красных квадратах всем понравились? Добавил netright 17 Июля 2006 Неужели белые яйца в красных квадратах так уж всем понравились? А чем еще объяснить, что менее чем через месяц после смены логотипа у «Мобильных ТелеСистем» (МТС) резко выросло число подключений абонентов? По данным AC&M-Consulting, в июне из 2,8 млн всех «мобилизованных» россиян клиентами МТС стали 31,5%, «ВымпелКома» — 25,1%, а «Мегафона» — 21,6%. А ведь первые полгода лидировал «ВымпелКом». Добавил delaf 17 Июля 2006, url Да у них цена прото на 20% ниже, чего удивляться Логотип МТС ещё в 1992-м придумали белорусы? Добавил ego 07 Августа 2006 Сегодня на выставке в Минске публике были представлены картины Виктора Марковца, написанные им в 1992-м году. Собравшейся публике они сразу напомнили новый бренд МТС, а сам Марковец, поразмыслив, решил подать на оператора в суд. Да и на самом деле — не нужно обладать большой фантазией, что бы заметить сходство. news2.ru/story.php?story_id=4549 напiсаў w 10.08.2006, 15:39
Хто прыдумаў "яйка ў квадраце"? pooh83 # Добавлено: 07 Авг 2006 14:51 очень хочется взглянуть на их произведения Dark Vader Простое совпадение. И яйцо не такой формы и повернутое на пинадва . Да и претензии надо высылать разработчикам этих яиц, если не ошибаюсь это английская контора этим занималась. Дзед Талаш Если автор будет молодцом, пару сотен тысяч баксов можно отсудить. Neophyte Poster На яйца вообще не похоже, овал чистой воды в квадрате. Если логически по рассуждать как яйцо может быть в квадрате - яйцо - форма объемная, в плоскости квадрата быть не может (может у них куб это ) а для красивого словца был придуман квадрат. Правильнее наверно же - яйцо на квадрате. rylev МТС молодцы им вместе с компанией самсунг надо работать Плагиаторы Хр*новы ! small tiger А еще весь прикол в том, что у МТС нигде не фигурирует слово "яйцо"-это факт! хотя прав называться им похоже все-таки больше у мобильного оператора-такая уж, извините, визуализация…. Думаю, что публичное судебное заседание повеселило бы многих…. Мобильный Maniacosaur # Добавлено: 10 Авг 2006 09:43 Простите мое невежество, а Цитата: Известный белорусский поэт Алесь Рязанов и художник Виктор Маркавец - стали известными благодаря этому пиару или они уже были известны? Честно говоря, никогда не слышал про таких. Может просто не интересуюсь ни белорусскими художниками, ни поэтами. Но фамилии не на слуху, ИМХО. ЗЫ: Ни в коем разе не стремился приуменьшить в этом посте их высокие таланты. forum.onliner.by/viewtopic.php?t=495701& напiсаў w 10.08.2006, 15:55
Судовы працэс і нават пройгрыш стаўся б дадатковай рэклямай для МТС. Але і для беларускага мастацтва таксама. напiсаў werk 10.08.2006, 16:00
Пра што тут спрачацца? Калі у Разанава яйцы — квадратныя, дык 1 няхай!Не тузайце чалавека за яйцы, не развярэджвайце яму раны. напiсаў Кожнаму сваё 10.08.2006, 16:21
Ігар сідарук напісаў кнігу "Квадратная варона". Цікава, якой формы ў гераіні былі яйкі. напiсаў werk 10.08.2006, 20:28
Дакладней, гэта не гераіня, а муза. напiсаў werk 10.08.2006, 20:30
Разанаў жыве на Захадзе, а там ужо даўно культывуюць кубічныя гарбузы і кавуны дзеля зручнасці іх транспартыроўкі. Дык ці ж не мае права Разанаў культываваць свае яйцы ў форме, якая яму падабаецца, якая яму зручная? Ёсць жа, зрэшты, творчая свабода,а вы мне тут — п1-я-яр, пі-я-р!Не ўшчамляйце чалавеку яйцы, не будзе і піяру! напiсаў Кожнаму сваё 10.08.2006, 23:43
Разгледзім сытуацыю такім чынам. Вось у Алеся Сьцяпанавіча выйшла новая кніга, на ёй - уласны зь сябрам сакральны сымбаль - белае яйка ў чырвоным квадраце. І так супала, што ў гэты самы час вядомая фірма абклеіла ўсю краіну (разам з суседняй), тэлеэкран і многія сайты ў Сеціве амаль такім самым лягатыпам. Зь якога некаторыя пасьміхаюцца. Тыя, хто бачыў кнігу, адразу думаюць пра МТС як пра спонсара беларускай культуры, некаторыя пытаюцца ў аўтараў, колькі грошай ім дала гэтая фірма. Ня кожнаму такое было б прыемна. напiсаў werk 11.08.2006, 01:41
Цытаты з адказаў аўтараў “Яйкаквадратаў”на прэс-канфэрэнцыі: - Мы сваё слова сказалі яшчэ ў 1992 годзе. І калі цяпер сама з’ява захоча высвятляць стасункі з МТС, а яна будзе гэта рабіць, мы яе падтрымаем. - У сайце канцэпцыя “Яйкаквадраты”, створаным у 1999 годзе ў Лондане (www.sivans.vlas-flc.com) канцэпцыя “Яйкаквадратаў” у англійскім варыянце прагучала “Egg-in-Square” (што ў адваротным перакладзе гучыць “Яйка ў квадраце”). Літаральна так гэтую формулу скарыстала ў сваім лагатыпе МТС. - Яйка яйкам, а яйка ў квадраце – гэта ўжо канцэпцыя, гэта ўжо аўтарскае права, гэта ўжо інтэлектуальная ўласнасць, і з гэтым трэба лічыцца, у тым ліку і МТС. - У “Яйкаквадраце” прысутнічаюць базавыя формы: квадрат і яйка. Яйка — гэта круг і, адначасова, больш чым круг, калі хочаце – гэта адзінка новай геаметрыі, той, якая прыйшла цяпер і ў прасторы якой разгортваюць сваю дзейнасць кампаніі мабільных сувязяў. Далей — базавыя колеры: чорны, белы, чырвоны. Пра гэта пісалася даволі. Адзначым толькі, што гэтыя колеры могуць расцвітаць усімі фарбамі вясёлкі. - У выдавецтве “Логвінаў” у 2005 годзе пачалі выдавацца кніжкі, у якія я ўкладаю свае паэтычныя набыткі і на вокладках якіх вы бачаце не што-небудзь іншае, а менавіта “Яйкаквадраты”: на першай – першы, на другой – другі, на трэцяй, якую вы трымаеце ў руках – што бачыце? Вы адкажаце: белае яйка ў чырвоным квадраце! Гэтак адказваеце вы. А людзі, якія бачылі вокладку кнігі ў працэсе яе падрыхтоўкі, аднаголосна выгуквалі: МТС! Што, у “Яйкаквадратаў” з’явіўся яшчэ адзін аўтар?! - “Яйкаквадраты” мастацка-канцэптуальная формула, якая заняла сваё месца ў беларускай культуры, магчыма, і не толькі ў беларускай… МТС убачыла нашу канцэпцыю па-дылетантску, і нівілюе яе як з’яву. - Вы пытаеце, ці будзем пісаць адкрыты ліст МТС. Лічыце, што нашы адказы на Вашы пытанні адрасаваныя таксама і кіраўніцтву гэтай арганізацыі. Чакаем адказаў на адказы! напiсаў w 11.08.2006, 11:02
З артыкула Валянціны Трыгубовіч “Гляджу з маланкай у сэрцы…” (Газета “Рэклама” 19 студзеня 2006 года, Чыкага, ЗША) “… фонам для жывой размовы стала выстаўка з шасці жывапісных палотнаў, створаных у 1992 годзе Віктарам Маркаўцом у суаўтарстве з Алесем Разанавым. Разважаючы аб прыродзе мастацтва, яны аднойчы “адштурхнуліся” ад славутага “чорнага квадрата” Казіміра Малевіча, спрабавалі ўявіць, як ён можа развівацца ў часе і прасторы. У выніку з’явіліся жывапісныя палотн, была арганізавана выстаўка, тэма атрымала працяг.”…. “ Такім чынам, чорны квадрат, адпаведна канцэпцыі Разанава, як сімвал Сусвету, нясе ў сабе зародыш света — “белае яйка”. Паступова свет запаланяе ўсю прастору “белы квадрат”, і дае імпульс жыццю (чырвонае яйка). І так, першыя шэсць работ былі, чорны квадрат – белае яйка, белы квадрат – чырвонае яйка, чырвоны квадрат –белае яйка, белы квадрат – чорнае яйка, чорны квадрат – чырвонае яйка, чырвоны квадрат – чорнае яйка. Гэта чаргаванне нагадвае і фазы чалавечага жыцця: ад нараджэння (выхад з Небыцця) да смерці (уваход у Вечнасць). Трэба казаць, што, шмат перажыўшы за гэтыя гады, многа стварыўшы ў розных літаратурных жанрах і кірунках, многа раз прадстаўляўшы Беларусь у самых розных культурных праектах Алесь Разанаў па-ранейшаму эфектна і пераканаўча выглядаў у якасці суаўтара канцэптуальна-мастацкага цыкла. Узгадваю, што яго папярэдні прыезд з-за межжа быў азнаменаваны музычнай вечарынай – музыку на вершы Алеся Разанава напісаў нямецкі кампазітар. І гэта было штосці незвычайнае! Але вельмі арыгінальнае. Постмадэрнізм, адным словам.” напiсаў w 11.08.2006, 11:08
Газета “Культура” №4, 1 лютага, 1993 года. “Размова ў прысутнасці “яйкаквадратаў”. На прыканцы мінулага – пачатку гэтага года ў павільёне былой ВДНГ адбывалася выстава дыванковых маляванак Віктара Маркаўца. Унутры яе змяшчалася яшчэ адна – з шасці карцін, якія мелі назву “Яйкаквадраты”. Кожная з гэтых карцін уяўляла з сабой квадрат з упісаным у яго яйкам. Паміж сабой яны розніліся толькі колерам яек і крадратаў. Як паведамляла абвестка, канцэпцыю “яйкаквадратаў” распрацаваў Алесь Разанаў, а ўвасобіў Віктар Маркавец. З паэтам, а ў дадзеным выпадку з мастаком канцэптуалістам, Алесем РАЗАНАВЫМ гутарыць Валянцін АКУДОВІЧ. — Спадар Алесь, зусім натуральна будзе распачаць нашу гутарку з пытання пра сам проэцэдэнт. Здаецца , раней Вам хапала слова, каб паўнавартасна выказаць прадуманае. Адкуль, з чаго такая прага колеру, відарысу? — Мабыць, ніхто з паэтаў не стане спрачацца і адмаўляць, і што, пішучы вершы, ён мае справу не толькі са словам, але і з візуальным вобразам, якія на нейкім скрыжаванні разыходзяцца, каб стаць не толькі вершам і толькі карцінай. На гэты раз са “скрыжавання” я пайшоў услед за візуальным вобразам і выйшаў у “яйкаквадраты”. Аднак я ніколі не трымаў у руках пэндзля, не меў справы ні з падрамнікамі, ні з палотнамі і таму звярнуўся да Віктара Маркаўца, каб ён узяў гэты клопат на сябе. — Такім чынам, Вы прывадзіце да высновы, што мастаком можа быць чалавек, які не ўмее маляваць? — Так, але з адной істотнай папраўкай: не жывапісцам, не графікам, не скультарам, а мастаком-канцэптуалістам. Асноўнае ў гэтым акце – творчае мысленне, калі ідэя пазнае сябе 0ў вобразе, а вобраз разумее ідэю. Ідэя – невідавочны каркас любой карціны, без яе твор — сума колькасцяў. Згадайце П.Пікаса, які, паводле яго прызнання, маляваў не тое, што яму бачалася, а тое, што ён мысліў. — Камп’ютар таксама можа быць сааўтарам у гэтым працэсе? — От, былі б мы ўзброеныя кап’ютарнай тэхнікай і сучаснымі матэрыяламі, тады б і можна было паразважаць пра ўсе гэтыя магчымасці. Цяпер нават, каб здабыць шэсць звычайных палотнаў памерам метр на метр, Віктару Маркаўцу давялося пастарацца. Ды і почырк жывой чалавечай рукі мае сваю непераўзыйдзеную адметнасць. — Відавочна, “яйкаквадраты” абапіраюцца, ці, хутчэй, “адштурхоўваюцца” ад “квадратаў” Казіміра Малевіча. — У 1978 годзе, калі яшчэ Мікола Паўлоўскі не з’ехаў у Парыж, невялікім колам мастакоў і навукоўцаў мы святкавалі стагоддзе з дня нараджэння Малевіча. Тады і з’явіўся першы “Ліст зблізу”. Як гэты, так і астатнія “лісты зблізку” нідзе не друкаваліся, таму прывяду пачатак з яго. “Гадавіна адбылася, таму яшчэ раз да Малевіча: яна толькі звярнула увагу на гэтага чалавека, на яго невераемную спадчыну. Душа супрэматызму – тры квадраты: чорны, чырвоны, белы. Па-за імі супрэматызм немагчымы, болей за тое – супрэматызм магчымы толькі ў іх. Усё астатняе – набліжэнне і аддаленне, намаганне Малевіча вырываецца ў плён: спачатку з іншых мастацкіх сістэмаў да супрэматызму, а потым с з самого супрэматызму… Здарылася нешта дзіўнае: Малевіч яшчэ толькі зацвярджаў правіла гульні, а гульня ўжо скончылася, ён яшчэ толькі збіраўся вынаходзіць супрэматычныя спадарожнікі і лятальныя апараты, а ляцець ужо не было куды. Узнікла нешта настолькі дасканалае, што ўяўляла адначасова сродак і мэту, шлях і завяршэнне шляху, лятальны апарат і прастору…” Тады напісалася і “парадыгма трох квадратаў”, якая , у нейкім сэнсе, папярэднічала ідэі “яйкаквадратаў”. — “Квадрат” Малевіча, што, скажам, пераміда Феопса, ужо сцвердзіў сябе як эстэтычна самакаштоўная і цалкам завершаная з’ява. Нікому не прыйдзе ў галаву, да прыкладу, выняць з пірамідаы Феапса пліту і ўтыркнуць на яе месца кола ці што там яшчэ, каб выявіць у піраміды новы, дастатковы сэнс. А калі і прыйдзе некаму, то ён не адважыцца рэалізаваць сваю задуму. Вы адважыліся , Вы разбурылі “квадрат” Малевіча… — Мне здаецца, што такая паралель не зусім дакладная. не будзеце ж Вы сцвярджаць, што “яйкаквадраты” – замах на канкрэтнае “квадраты” Малевіча, а тым больш на піраміды. Усе яны знаходзяцца на сваіх канкрэтных месцах і да таго ж ахоўваюцца законам. Іншая справа ідэі, закладзеныя ў іх… Як “квадраты” Малевіча, так і мае “яйкаквадраты” перш за ўсё канцэптуальная ідэя, якая не касуе таго, што было, а дадаецца да яго і вынікае з яго. У Малевіча яна свая, у мяне – свая, яны не пярэчаць адна адной і не выключаюць адна адну. А што датычыць разбурэння, дык яно, як гэта даўно заўважана, нясе ў сябе і стваральны пачатак. Нездарма Трымурці – старажытнаіндыйскі боскі вобраз – змяшчае ў сабе побач са стваральнай іпастассю Брахмы, захавальнай Вішну і разбуральную Шыву. — Вы хочыце сказаць, што не бурылі, а толькі дапамагалі нарадзіцца новаму сэнсу? — “Квадраты “ Малевіча – сваеасаблівыя “рэчы ў сабе”. Аднак – што цікава і што істотна, аказваецца, “рэчы ў сабе” – толькі адна са стадый развіцця рэчаіснасці, і яна не адасоблена ад іншых стадый, якія ўмоўна, называем стадыямі “Быцця” і “Свядомасці”. “Квадраты” Малевіча былі цяжарныя. Цяжарныя — наступнасцю, новым вымярэннем. “Яйкаквадраты” заўважылі гэтую цяжарнасць і асэнсавалі магчымасць ператварэння “рэчаў у сабе” ў нешта іншае, у тое, чым яныне былі да гэтуль. — “Квадраты” былі цяжарныя “Яйкаквадратамі”, а чым цяжарныя “Яйкаквадраты”? — Палётам, будучыняй. Новай рэчаіснасцю. — Самой рэчаіснасцю ці ўсё ж такі выявай гэтай рэчаіснасці? Калі самой рэчаіснасцю, то новых “Яйкаквадратаў” мы больш не дачакаемся, калі выявай… — Яны цяжарныя сёмым “Яйкаквадратам”, які відаць, будзе і прынцыпова адрознівацца ад увасобленых шасці, і з’яўляцца ішнім працягам… — Жыў- быў дзед, жыла-была баба, і была ў іх курачка раба… І гэтак далей, аж да таго месца, дзе яйка ўпала і разбілася. Калі згадаць гэтую казку ў суплёце з папулярнай сёння на Беларусі філасафемай Освальда Шпенглера аб супрацьстаянні культуры і цывілізацыі, то мы атрымаем, што жывое яйка культуры разбілася на пачатку ХХ стагоддзя. Гэта і зафіксаваў Малевіч сваім квадратам. Квадрат – сімвал цывілізацыі, якая паўстала на шкарлупінні культуры. Аднастайная пляма, абсечаная прамавугольнай рамкай, пэўным чынам сведчыць, што пляскатая цывілізацыя не здольная нараджаць жывы аб’ём свету… — Дом еўрапейскай культуры не дабудаваны, і працэс яго пабудовы вымагае, як бачым, істотных паправак у сам праект. Абмяжаванні, калі яны лона для думкі, — плённыя, калі яны самамэтныя, — процідзеянне мэце, дзеля якой яны і паўставалі: так хрысціянства можа пярэчыць Хрысту, цела – духу, Дом культуры — самой культуры. А можа і пярэчыць, і “папярэчаны” драбіны ў неба, памятаючы пра саміх сябе, будуць памятаць і пра тое, што ім папярэднічае і што наступнічае; і такім чынам спраўджваць прызначэнне, а яно, як вядома, не ў імя сваё. Роля культуры не зводзіцца да мерапрыемстваў, да этыкету ці “канфесійнай” абраднасці. Яна – у стварэнні атмасферы ўзаемапаразумення, каб Хрысціянства не пярэчыла Хрысту, цела – духу, Дом – тым, хто ў ім жыве, а шкарлупіна – яйку. Шкарлупіна павінна быць, але шкарлупіна чуйная да таго, што адбываецца ўнутры яйка. Калі яна будзе занадта цвёрдая, занадта моцная, занадта “Эгаяйная”, то не пачуе ці не паслухаецца таго стуку, якім будучая птушаня просіцца ў вялікі свет. І тады загіне птушаня і загіне яйка. Занадта жорсткая структура цывілізацыі можа знішчыць палёт, не даць нарадзіцца будучыні. — На той імправізацыйнай прэс-канферэнцыі, якая адбывалася напярэдадні выставы, Вы, як мне згадваецца, казалі, што калі ў фізіцы з нічога нічога не ўзнікае, то ў метафізічнай прасторы якраз наадварот: усё ўзнікае з нічога. Мёртвае цела выпраменьвае жывое святло, адсутнасць ператвараецца ў прысутнасць, нуль становіцца адзінкай … Аднак еўрапейскае мысленне ніколі не прымала абсалютную метафізічную формулу Усходу “знічога ўзнікае ўсё”. Еўрапейская культура якраз і ўзгадавалася на пошуках Пачатку (ідэальнага ці рэальнага). Па лініі-кардынаце паміж Я і Пачаткам сфарміраваліся рэлігія, філасофія, навука, сацыяльныя інстытуты… — Але Пачатак памятае Прапачатак, Адзінства Праадзінства, Бог-Сын – Бога-Айца. Паводле Мацвея: “…ніхто не ведае Сына, акрамя Айца; і Айца не ведае ніхто, акрамя Сына, і каму Сын хоча адкрыць”. — Я ўсё ж такі хацеў бы вярнуцца да папярэдняга пытання. Усход мысліць аб’ёмам, Захад – лініяй. Аб’ём праглынае любы сэнс, лінія выяўляе – хай сабе толькі частку яго… — Будучыня настае не лінейным чынам, не па храналагічнай восі, яна – новая якасць жыцця і свядомасці, і выяшляецца яна, як і ўсё жывое, знутры таго, што ўжо ёсць: з кораня – сцябліна, са сцябліны кветка, з кветкі – насенне… Згадайце начную размову Хрыста з “зацвярдзелым” у сваіх ведах фарысеям Нікадзімам, калі Хрыстос кажа: вам належыць нарадзіцца звыш, на што Нікадзім здзіўляецца: “…як можа чалавек нарадзіцца, калі ён стары? няўжо можа ён другі раз увайсці ў лона маці сваёй і нарадзіцца?” І яшчэ прыпавесць пра гарчычнае зерне… Бог нараджаецца ў чалавека з чалавека, і праз іпастась Бога-Сына Тройца адкрываецца для ўваходжання ў яе чалавецтва і дае чалавеку магчымасць станавіцца Богам. — Паміж Богам і чалавекам няма непраходнай мяжы? — Так, яле гэта ўжо тэма іншай гаворкі. — Тады вернемся непасрэдна да “Яйкаквадратаў”ж. У вясёлцы, якая найбольш поўна ахоплівае і выяўляе жывы акрэс жыцця, сем колераў. Вы спыніліся на трох (чорным, белым, чырвоным) і гэтым самым абстрагаваліся ад рэчаіснасці ў свет сутнасных, форматворчых паняццяў. Таму маё наступнае пытанне будзе вось пра што: у якіх стасунках знаходзяцца гэтыя тры колеры да тых формаў, што іх вызначаюць? — У “Яйкаквадратах” узаемадзейнічаюць між сабой дзве формы і тры колеры: у чорным квадраце белае яйка, у белым квадраце чырвонае яйка, у чырвоным белае яйка – першы цыкл, і другі, “антыцыкл”: у белым квадраце чорнае яйка, у чорным квадраце чырвонае яйка, у чырвоным квадраце чорнае яйка. Дзякуючы гэтаму ўзаемадзеянню форма набывае ўласцівасць зместаформы, колер – сэнсаколеру, а сінтэза папярэдняга цыкла становіцца тэзай наступнага. Заўважу, што “Яйкаквадраты” адначасова і канкрэтныя выявы, і ўніверсальная формула, і таму яны “аўкаюцца” не толькі з квадратамі Казіміра Малевіча, але, напрыклад, і са стужкай Мёбіўса, і з салярнымі міфамі, і з касмаганічнай тэорыяй тэасофіі, і з кабалістычнай зоркай Давіда, і з пяціканцовай зоркай антрапакосмасу, а таксама з квантавай механікай і нашым Францыскам Скарынай. — Цікава, якім чынам? — Астральна-гербавы знак Францыска Скарыны складаецца з выяў Сонца і Месяца. Яны, гэтыя выявы, псіфалагічна-зменлівыя і ў пэўным сэнсе суадносяцца з “Яйкаквадратам”: Месяц, што выяўляецца ў квадратах – з квадратам, Сонца (сваёй сутнай, але не вонкавай выявай) – з яйкам. Яшчэ я мог бы сказаць пра суадпаведнасць “Яйкаквадратаў” з містэрыямі Старажытнага Егіпта і Грэцыі, а таксама з нашымі Купаллем і Калядамі, ды і Вялікднём, бо і Купалле, і Каляды, і Вялікдзень – містэрыі, парушаныя, але містэрыі. Чалавек, праходзячы праз антысвет смерці, адраджаўся новым чалавекам для новага жыцця. — На Вялікдзень яйка было і застаецца ці не галоўнай “дзейнай” асобай, раўнавялікай Хрысту. Яно – сімвал гэтага Вялікага дня, у якім спалучыліся нараджэнне свету і эстэтычнага імператыву… — У Карэла-фінскім эпасе “Калевала” сусвет якраз і ўзнік з яйка, як у той казцы пра курачку-рабу, дзе яно ўзяло і разбілася. Беларусь поўная эпічнай прасторы, з якой эпас аднак не выкрышталізоўваўся. — Вы лічыце, што “Яйкаквадраты” у нейкай ступені скампенсуюць адсутнасць беларускага эпасу? — У нейкай ступені. Хаселася б, каб яны паспрыялі насычэнню атмасферы, у якой такая з’ява сталася б магчымай. — Спадар Алесь, дазвольце напрыканцы задаць Вам некалькі пытанняў “вытворчага” кшталту. Чаму Вы звярнуліся менавіта да Віктара Маркаўца з прапановай рэалізаваць ідэю “Яйкаквадратаў”? — Па-першае, нас звязвае даўняе знаёмства. І гэта знаёмства ў апошнія месяцы актывізавалася. Па-другое, цаню яго майстравітасць, па-трэцяе, ён унутрана быў гатовы паверыць маёй “вар’яцкай” прапанове і адгукнуцца. І ў лічаныя дні, літаральна за тыдзень, “Яйкаквадраты” ужо віселі над нашымі галовамі – магчыма, некалі яны будуць лунаць і на харугвах Адраджэння. У сваю чаргу жонка Віктара Маркаўца, мастацтвазнаўца Таццяна Гаранская – выявіла арганізатарскія здольнасці, — і вось аператыўная выстава на ВДНГ. — Ці задаволеныя Вы работай Віктара Маркаўца? Некаторыя мастакі-дызайнеры лічаць, што ідэя “Яйкаквадратаў” павінна выяўляцца іншымі сродкамі, скажам кінетычнага мастацтва? — У нейкім сэнсе яны, магчыма, і маюць рацыю, але сенняшняя сініца ў руках не менш істотная, чым заўтрашні журавель у небе. Адзінае, аб чым шкадую, што не паспеў зрабіць матэматычных выкладак, — яны на той час не былі гатовыя, — і таму арксінусы і арккосінусы “Яйкаквадратаў” маюць адвольную велічіню. Раней мы з вамі згадвалі піраміды. А яны, дарэчы, сваёй асновай абапіраліся на квадрат, вяршыняй урасталі ў сонца; яны з’яўляліся механізмам трансмісіі сонечнай энергіі і, да таго ж, служылі своеасаблівым гняздом птушцы неўміручасці Фенікс, якая, пражыўшы пэўны перыяд, спальвала сябе ў агні, каб потым зноў адрадзіцца з попелу. Дык вось, і піраміды, і ўсё мастацтва Старажытнага Егіпта было прасякнута Лічбай, было падпарадкавана высокай мэтазгоднасці, і ад вугла нахілу ў прасторавай форме, ад месцаразмяшчэння ў ёй адпаведнага “яйка” матэрыі залежала, ці адбудзецца цуд, ці ўваскрэсне птушка Фенікс. “Яйкаквадраты” спалучаны з тоеснай заканамернасцю, і яна мусіць знайсці іх адэкватнае выяўленне. Але, як мне здаецца, гэта ўжо задача наступных дзён. напiсаў w 11.08.2006, 11:22
>“Квадраты “ Малевіча – сваеасаблівыя “рэчы ў сабе”. Аднак – што цікава і што істотна, аказваецца, “рэчы ў сабе” – толькі адна са стадый развіцця рэчаіснасці< Разанаў здолеў прачытаць, адчараваць квадрат Малевіча. (Першабытнае і авангарднае мастацтва дазваляе адчуць сябе чараўніком ня толькі аўтару, але і гледачу.) Прынамсі, знайшоў свой код расшыфроўкі, спосаб прыватнага ліставаньня з Казімірам Севярынавічам. Аднак больш верагодна, што яны лістуюцца не адзін з адным, а ўсе з усімі. напiсаў werk 11.08.2006, 12:17
Увёсну 2001 г. ў Беларускім калегіюме праходзіла прэзэнтацыя першага нумару часопісу “Паміж”. Аля Сідаровіч аздобіла прэзэнтацыю пэрформансам “Я й кава” (рэдактар Тацяна Сьлінка дала яму іншую назву — “Вяртаньне Тазіка”). Пакуль іншыя аўтаркі “Паміжу” частавалі аўдыторыю “ўлюбёным напоем інтэлектуалаў” (ён гучна кіпеў у чатырох кававарках падчас усёй імпрэзы), Сідаровіч, не зьвяртаючы ўвагі на стогн Славаміра Адамовіча: “Каву пашкадуйце!”, — высыпала ў новы алюміневы тазік некалькі пакетаў “арабікі” й перамяшала яе з сырымі яйкамі, спрабуючы разгледзець у гіерогліфах духмянай гушчы будучыню літаратуры. (Прыкладна такім самым чынам на рыбазаводах апладняюць у тазіках ікру.) Назву пэрформансу можна напісаць і як “Яйка В.А.”, бо часопіс стварылі студэнткі Валянціна Акудовіча (ён выкладае на літаратурна-філязофскім факультэце калегіюму). Калісьці Акудовіч ужо зьнёс ня менш каштоўнае паліграфічнае яйка — “Зно”, зь якога і вылупіўся Бум-Бам-Літ. А слова "зно" прыдумаў Разанаў. напiсаў werk 11.08.2006, 13:55
Белы крумкач на сьнезе Аляксандар Фядута Дзьве апошнія кніжкі Алеся Разанава, надрукаваныя Ігарам Логвінавым — гэткім Марцінам Кухтам найноўшай беларускай паэзіі, — нават дызайнам сваім дзёрзка розьняцца ад усяго таго, што Логвінаву даводзіцца выдаваць. Разанавы кніжкі аформленыя геніяльна проста: белы сьнег вокладкі, чорныя літары імя, чырвоныя — назову. І ўгары — яйка (відаць, калюмбава), умаляванае ў квадрат. Ён ня вылузаўся з гэтых яек. Ён іх сам зьнёс. Гэта не парадокс. Разанаву, зважаючы на ягонае памкненьне захаваць некранутым свой паэтычны сьвет, не да парадоксаў. Яго вершы вылучаюцца гермэтычнасьцю, замкнёнасьцю на «эга» самога аўтара. І гэта — нармалёва. Прыпусьціць, што паэт калібру Разанава можа разьлічваць на народнае прызнаньне ці на статус, крый Божа, народнага?! Нідзе і ніколі! Яго шчасьце — у антынароднасьці, калі ўважаць за народ электарат, што гурміцца ў буфэтах на ўчастках для галасаваньня. Разанаў — не народны. Высокая паэзія старабеларускага слова — не для шырокіх народных масаў. Масам — чарка са скваркай. Індывідуўму — яйкі на кніжках паэта, што стаў белым крумкачом сучаснай беларускай літаратуры. Нашто выпускаць рыфмаваныя ўлёткі, пісаць няўклюдныя вершы для мітынгаў, калі так проста сказаць самому сабе: мае вершы — гэта мая краіна, я паную ў ёй бязьмежна, і болей мне ня трэба. Яго краіна мяжуе з Францыяй. Там жыве Апалінэр, і там няма Азаронка. Там вечна закаханы Іў Мантан пяе свае песьні праз чорную талерку радыё — і няма Ніны Чайкі. Гэта — у Францыі. У суседзтве з той краінай, што сталася краінай Разанава. Радуюся за абедзьве гэтыя краіны. Да іх мае дачыненьне вельмі вялікі паэт. Можа, самы таленавіты з сучасных. Ці вінаваты белы крумкач у тым, што астатнія — чорныя? Ён зьнёс вам два цудоўныя, два мармуровай белі яйкі… То бок зборнікі, вядома ж. Абодва — на дзіва добра надрукаваныя. Адчуваецца густ паэта, што так і не дазволіў сп.Вішнёву зьняважыць яго самыя шчырыя пачуцьці. www.nn.by/index.php?act=view&id=321 напiсаў w 11.08.2006, 15:06
Хто зь беларускіх літаратараў годны званьня Народнага Пісьменьніка? З такім пытаньнем «НН» зьвярнулася да айчынных творцаў. На нашым невялічкім плебісцыце найбольшую колькасьць галасоў атрымаў паэт, якога масавым ніяк не назавеш: Алесь Разанаў (14) www.nn.by/index.php?act=view&id=3214 напiсаў werk 12.08.2006, 00:35
Перамагчы ў галасаваньні Разанаву дапамаглі, у тым ліку, і "Яйкаквадраты". напiсаў werk 12.08.2006, 00:37
Неяк ужо разражняе гэтае псеўдаэстэцтва, галімая элітарнасьць і ўвогуле ўся яйкавакханалія. Як цудна пачыналася галінка. А ператварылася ў бясплодную мастурбацыю (спадар вэрк тут кенешне лідэр). І толькі ня трэба пізьдзець пра свабоду выказваньня, пра нібыта маю зашоранасьць, ціпа я ніпанімаю ніхера(прадчуваю такія закідоны ў свой бок). Свае інтэлігенцкія мантры пакіньце іншым. Бо ў выніку галінка аказалася засранай. Што праўда, спадар Разанаў сам даў для гэтага нагоду. Мне за яго нават сорамна. напiсаў Пістончык 12.08.2006, 02:53
Цудоўна пачыналася галінка? Вы і там бухцелі, што ў Разанава няма нічога вартага апроч паэмаў. Абяцалі напісаць пра новыя кнігі. Дык напішыце. І ня варта сарамаціць нас за тое, што не падладжваемся пад Вашыя густы. напiсаў werk 12.08.2006, 03:19
Засралі галінку!! напiсаў казарма 12.08.2006, 12:29
Не казарма ты, а Глёбус. Дакладней, адно і другое. напiсаў werk 12.08.2006, 13:08
Табе да галінкі справы няма, абы Разанаву непрыемнае сказаць. напiсаў werk 12.08.2006, 13:11
Народ, улічвайце, што Разанаў, здараецца, праглядае гэтую галінку. Некаторыя тэксты, што я сюды скапіяваў, хацеў паказаць у тым ліку і яму. напiсаў werk 12.08.2006, 13:27
Барысевіч, я разумею тваю заклапочанасць, але… Я тут звяртаюся ўжо да Алісы. Аліса, хто напісаў "Засралі галінку!!"? Скажы пра гэта Барысевічу, які страшэнна перажывае, можаш яму ў прываце пра тое сказаць, але хай гэты заклапочаны забірае назад сае словы пра мяне і Разанава. напiсаў Adam Hlobus 12.08.2006, 13:32
Гэты фрагмент, пра сваё глупства, ты пакажы Разанаву абавязкова. напiсаў Adam Hlobus 12.08.2006, 13:34
Засралі галінку!! напiсаў казарма 12.08.2006, 12:29 Не казарма ты, а Глёбус. Дакладней, адно і другое. напiсаў werk 12.08.2006, 13:08 Што не высвятляеш, што маўчыш, вэрк - Барысевіч? Думаеш, можна людзей абражаць сваімі выдумкамі? напiсаў Adam Hlobus 12.08.2006, 18:56
Напісаў Алісе? Не? Ідзі і пішы!!! напiсаў 2006 12.08.2006, 19:31
Я спытаў у Алісы - яна не адказала. Калі сапраўды ня ты тут брыдкасловіў - прабач, што падумаў на цябе: амаль у той самы час ты нешта пісаў на іншай галінцы. напiсаў werk 14.08.2006, 11:11
Таццяна Ціхановіч “Сцежкі, якія ўва мне…” (фрагмент публікацыі) Кожная з’ява па-сапраўднаму вартасная толькі тады, калі вакол яе нараджаецца палігон. На творчасць Алеся Разанава адгукаюцца даследчыкі літаратуры не толькі з Беларусі, але і з іншых краін свету ( Балгарыі, Літвы, Германіі і інш.), што сведчыць, па-першае, пра самакаштоўнасць ягонай паэзіі, а па-другое – яе арганічную прысутнасць у еўрапейскім мастацкім кантэксце. Так ужо атрымалася, што ўсім – і аматарам паэтычнай творчасці, і даследчыкам літаратуры (В.Бечык,В.Вітка,А.Вярцінскі, Ул.Калеснік,Г.Кісліцына, Ул.Конан, Е.Лявонава і інш.), і проста чытачам – разанаўская паэзія здаецца з’явай іншага парадку, нязвыклага для беларускай літаратуры. Эпітэты якія характэрызуюць ягонаю творчасць, — “экспераментальны”, “наватарскі”,”новы”, “самабытны”, “арыгінальны”. У рэчышчы сваіх філасофскіх прынцыпаў Алесь Разанаў разам з мастаком Віктарам Маркаўцом змяшчае на абедзьвюх вокладках выявы з серыі “Манвантара” (паняцце “Манвантара” згодна міфалогіі індуізма, звязана з часам, з тэрмінам жыцця чалавека на зямлі, роўным 306, 720,000 год) – “Першы яйкаквадрат” і “Другі яйкаквадрат” адпаведна. Працэс сэнсастварэння, такім чынам, пачынаецца яшчэ з ненапісанага, а толькі выяўленага. Квадрат вельмі часта выкарыстоўваецца як знак матэрыяльнага свету: чатыры стараны –чатыры стыхіі, якія адпавядаюць бакам свету. У квадрат уведзена яйка. Усё акруглае ўласціва свету і яго колазвароту. Яйка – сімвал зараджэння жыцця. Адначасова ж і сімвал крохкасці, недаўгавечнасці, ломкасці і катастрафічнасці. Такім чынам, паэт выходзіць да чытача са сваёй асабістай сістэмай светабачання: прысутнасць адвечнай супярэчнасці ў гэтым свеце зыбкасці самаго свету, “дзе адзіная ўстойлівая апора – гэта страчванне яе”. напiсаў “ЛіМ” №30 (28 ліпеня 2006 г.) 14.08.2006, 11:18
Яйкаквадрат нагадвае складзены ровар. напiсаў werk 14.08.2006, 11:22
Калі сапраўды ня ты тут брыдкасловіў - прабач, што падумаў на цябе: амаль у той самы час ты нешта пісаў на іншай галінцы. напiсаў werk 14.08.2006, 11:11 Праехалі. На ровары праехалі. напiсаў Adam Hlobus 14.08.2006, 14:49
(Валянціна Аксак: ) “Першую вашу “логвінаўскую” “Кнігу ўзнаўленьняў” склалі пераствораныя ў розныя гады старабеларускія тэксты, другую — “Лясная дарога” — ранейшыя і новыя вэрсэты, а трэцюю — паэмы. Вы сказалі, што будзе яшчэ тры падобныя кнігі. Чаму вы абралі менавіта такі прынцып пры выданьні сэрыі, якая нагадвае больш-менш поўны збор вашых твораў?” (Алесь Разанаў: ) “У гэтых кнігах папярэдняе спалучанае з новым. І калі я паглядзеў, ужо з вышыні гадоў, на сваю творчасьць, то ўбачыў, што яна як бы адбываецца пластамі. Пласт першы — гэта ўзнаўленьні, старажытныя беларускія тэксты, якія адамкнуліся паэтычным ключом і загучалі надзённа. Другі — вэрсэты, колішнія, ад самага пачатку, і новыя. Трэці — гэта паэмы, напісаныя ў колішніх пэрыядах, у якіх мелі сваё значэньне”. (Аксак: ) “З усіх паэмаў, уключаных у трэцюю “логвінаўскую” кнігу, “Усяслава Чарадзея” вы фактычна наноў перапісалі сёлета. Чаму?” (Разанаў: ) “Сёлета там, дзе я цяпер знаходжуся, у Швайцарыі, у горадзе Цугу, якраз ніякая іншая асоба, як наш легендарны, міталягічны, трансцэндэнтны Ўсяслаў Чарадзей павабіў. І ўсё, што можна было знайсьці пра Ўсяслава Чарадзея, я знаходзіў. Тут, у кляштары, дзе я цяпер жыву, пайшла дадатковая інфармацыя пра яго. Я яе скарыстаў у гэтай паэме, якая па сваёй задуме, па магчымасьці цягне на своеасаблівы эпас”. www.svaboda.org/articlesprograms/literat напiсаў w 14.08.2006, 21:09
У Алеся Разанава і Віктара Маркаўца зьявіўся свой сайт: www.egg-in-squares.by.ru/ напiсаў werk 15.08.2006, 12:33
Нарадзіўся 5 снежня 1947 года ў вёсцы Сялец Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласць. У 1970 скончыў Брэсцкі педагагічны інстытут. Працаваў у школе выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры, літсупрацоўнікам у газеце “Літаратура і мастацтва”, рэдактарам у выдавецтве “Мастацкая літаратура”, у бюлютэні “Родная прырода”, старшынёй Беларускага фонду Рэрыхаў, навуковым супрацоўнікам Скарынаўскага цэнтра, намеснікам галоўнага рэдактара часопіса “Крыніца”. Аўтар кніг паэзіі “Адраджэнне” (1970), “Назаўжды” (1974), “Каардынаты быцця” (1976), “Шлях – 360” (1981), “Вастрыё стралы” (1988), “У горадзе валадарыць Рагвалод” (1992), “Паляванне ў райскай даліне” (1995), “Рэчаіснасць” (1998), “Танец з вужакамі” (1999, выбранае),”Гліна. Камень. Жалеза” (2000), “”Гановерскія пункціры” (2002, на беларускай і нямецкай мовах), “Кніга ўзнаўленняў” (2005), “Лясная дарога” (2005), ”Каб мелі шчасце ўваскрасаць і лётаць” (2006), а таксама нямецкамоўных кніг “Wortdichte” (2003, Грац), “Der Zweig zeigt dem Baum wohin er wachsen soll”(2006, Берлін). Заснаваў і ўвёў у беларускую паэзію новыя формы – версэты, вершаказы, квантэмы, зномы. Склаў кнігу паэзіі Янкі Купалы “Выйдзі з сэрцам, як з паходняй!…” (1982). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі імя Янкі Купалы (1990), Прэміі імя Гердэра (2003). Апошнія гады па запрашэннях творчых суполак знаходзіўся ў Германіі, Аўстрыі, сёлета – у Швейцарыі. напiсаў http://www.egg-in-squares.by.ru/page1.htm 15.08.2006, 12:35
Калі скласьці шэсьць яйкаквадратаў, атрымаецца яйкакуб, прыдатны для азартных гульняў (заместа кубіка з ачкамі для гульні ў косьці). напiсаў werk 15.08.2006, 23:51
Яйкакуб куба-кола яКУБ КОЛАс напiсаў werk 16.08.2006, 00:01
Чырвонае яйка на белым квадраце магло б стацца экумэнічнай эмблемай арганізацыі, якая сёньня найбольш вядомая як Чырвоны Крыж. Для мусульманаў крыж непрыймальны, таму ў іх, з прапановы Турцыі, Чырвоны Паўмесяц, у ізраільцянаў - Чырвоны Крышталь (ромб ці шасьціканцовая зорка). Раней ужываліся альбо плянаваліся і іншыя сымбалі, усе чырвоныя на белым фоне: у Іране - леў, у Шры Лянцы - свастыка, у Японіі - сонца з чырвоным жа адбіткам у вадзе, у Конга - ягня, у Аўганістане - арка, у Сырыі - пальма, у Лібане - кедр… напiсаў werk 16.08.2006, 00:30
Беларускія авангардысты: Куб Колас і Яйка Купала. напiсаў werk 16.08.2006, 09:01
Яйка-Куб і Кола-Сала напiсаў werk 16.08.2006, 12:26
(ня ў тэму, але анаграма словаў Янка Купала - Кака Палуян) напiсаў werk 16.08.2006, 12:42
(Наўрад ці Сяргею Палуяну спадабалася б такая дэканструкцыя, хоць у іх і былі канфлікты з Купалам, таму прашу ў яго прабачэньня.) Вось яшчэ прыклад анаграмы. У Алеся Разанава і Віктара Маркаўца быў сябра, мастацтвазнаўца Сокалаў-Кубай (я таксама быў зь ім знаёмы). Калі пераставіць літары - атрымаецца Якуб-Коласаў. напiсаў werk 16.08.2006, 16:41
З кавалачкаў пазлу можна сабраць толькі адну карцінку, зь літараў - некалькі. І прычына гэтага цуду - ня ў тым, што літары такія розныя (кампутару хапае дзьвюх - нуля і адзінкі). Тыя карцінкі мы зьбіраем не на стале, а ў сваім уяўленьні. напiсаў werk 16.08.2006, 19:41
Літары - бароздкі на ключу, у пэўнай камбінацыі яны адчыняюць дзьверы. напiсаў werk 16.08.2006, 19:45
Артур Клінаў спрабаваў прадаць у Францыі драўляную мапу Беларусі. Мапа была разборная - зь яе можна было выняць шэсць кавалкаў зь дзіўнымі контурамі - столькі ў нашай краіне сатрапіяў. Французы не разумелі, што гэта за цацка, давялося сказаць, што гэта прыклад народнага мастацтва, вельмі простая і эфэктыўная гульня ў пазл. напiсаў werk 16.08.2006, 19:52
кока-мока, гогаль-могаль, Гог і Магог, Гомель-Магілёў. напiсаў werk 16.08.2006, 20:02
Не выключана, што Восьмы квадрат не цяжарны яйкам, і ў яго кока-кома. напiсаў werk 16.08.2006, 20:05
Шэсьць кананічных яйкаквадратаў, здавалася б, можна лёгка скласьці ў яйкакуб. Але што тады здарыцца з узьяднаным яйкам? Можа атрымацца фігура, падобная да літары "Ж", сьняжынкі, супрацьтанкавага яжа. Альбо спалучэньне праекцыяў дасьць правільны шар? Альбо ядро з арбітамі электронаў? напiсаў werk 16.08.2006, 20:30
Яйка ў кубе - як Купала ў Коласе. напiсаў werk 16.08.2006, 20:51
Гэтыя шэсьць квадратаў - аднаяйкавыя блізьняты ці шмат'яйкавыя? Ці наогул не блізьняты? напiсаў werk 16.08.2006, 20:58
З гэтага гледзішча, квадрат не цяжарны яйкам, гэта птушка з таго яйка. (Мажліва, тая самая, што вылятае з аб'ектыву ў фотаатэлье.) напiсаў werk 16.08.2006, 21:05
Птушкі лётаюць зграяй, квадраты - кубам. напiсаў werk 16.08.2006, 21:10
Новая кніга Разанава мае назву "Каб мелі шчасьце ўваскрасаць і лётаць". Падазраю, гэта пажаданьне аўтар адрасаваў ня толькі нам, чытачым, але і ўласным творам. напiсаў werk 16.08.2006, 21:17
Алесь Сьцяпанавіч перапрацаваў паэму… Працытую апошнія радкі (празаічным шляхам): "З прадоння мінулых гадоў узнікаюць падзеі, з падзеяў - людзі. І, думкай адпушчаныя, знікаюць. З'яднаны са зместам, заўсёды ўвасобленым і не належным ні постаці, ні найменню, ты ўжо не ты, а сама непарушная глыбіня, сама недасяжная вышыня, сама туманамі спавітая далечыня." Гэтыя словы, мне здаецца, скіраваныя ня толькі канкрэтнаму герою і ня толькі кожнаму з нас. Глыбіня, вышыня, далечыня… Зямля ня круглая. Яна кубічная. напiсаў werk 16.08.2006, 21:38
Што паліце, Вэрк? Я хачу такога ж прыходу. напiсаў kanaj 17.08.2006, 12:57
Калі занатоўваў гэтую сэрыю думак - таксама адчуў, што пасьля добрай травы маглі б прыйсьці падобныя. Але мне такой не траплялася. Пару разоў адмыслова спрабаваў, аднак нічога тады не напісаў. Даводзіцца карыстацца рэсурсамі хіміі ўласнага цела. напiсаў werk 17.08.2006, 14:09
Можаце ўявіць, у якім няёмкім становішчы зараз апынуўся пісьменнік: ягоная новая кніга, на вокладцы якой змешчана белае яйка ў чырвоным квадраце, па сутнасці выглядае як рэклама кампаніі МТС. …Высветлілася, што амаль што аналагічныя яйкі можна ўбачыць на рэкламнай прадукцыі іспанскай кампаніі Huevo Duro («Крутые Яйца») і на нямецкім сайце кампаніі па вытворчасці тэкстылю Huevo Werbemittel. www.gazetaby.com/index.php?sn_nid=2336&s напiсаў Салідарнасць 17.08.2006, 16:52
У сеціве трапілася цікавая навіна: звычайная курыца зьнесла на Кубе рэкордна вялікае яйка вагою 148 грамаў. Да таго ж усярэдзіне яно мае яшчэ адно яйка. Я. антуральна, зьвярнуў увагу не на матрошкавую, дзьвюхступеньчатую структуру гэтага яйка, а на абставіны ягонага нараджэньня. Птушкам падабаецца куб як форма. напiсаў werk 17.08.2006, 18:01
Ты кубікам падбіла вока ёй. А можа, і ня ты. напiсаў Віктаржыбуль 17.08.2006, 18:05
Пашукаў яшчэ - высьветлілася, што пасьля той курыцы новы рэкорд быў дасягнуты ў Беларусі: у мястэчку Мір знайшлі яйка ў 160 грамаў. Дарэчы, у Азэрбайджане ці Дагестане ёсьць горад Куба, які раней называўся Кубэ - як гаўляйтэр Беларусі. У перакладзе назва гораду значыць "Купал" - амаль як наш пясьняр, сучасьнік гаўляйтэра. Што да карыбскай Кубы, ейная назва перакладаецца з мовы тамтэйшых індзейцаў як "суша, зямля". напiсаў werk 17.08.2006, 18:33
Куба - гэта куб жаночага полу. напiсаў werk 17.08.2006, 18:36
баку напiсаў шшшыт 17.08.2006, 18:39
баку (сталіца азербайджану) - дэканструяваная куба напiсаў шшшыт 17.08.2006, 18:40
кубак напiсаў шшшыт 17.08.2006, 18:45
кубак - дзіця куба і кубы? напiсаў шшшыт 17.08.2006, 18:56
у кубку я звычайна мяшаю яечню напiсаў шшшыт 17.08.2006, 18:57
бук - дрэва й кніга напiсаў шшшыт 17.08.2006, 18:58
Засра-а-алі галінку((((((( напiсаў Коба Абэ 18.08.2006, 00:40
А ў цябе запор. напiсаў werk 18.08.2006, 01:26
Некаторыя крыніцы лягатыпу МТС: www.advi.ru/page.php3?id=273 www.sostav.ru/columns/efir/2006/mts/ напiсаў werk 18.08.2006, 01:27
Кубічныя куры: cubebird.com/ напiсаў werk 18.08.2006, 14:43
ДЖИЛЛИГАЛУ - "Гнездится на склонах гор и откладывает кубические яйца. В отличиет от круглых, которые несут прочие птицы, ее яйца не могут скатиться вниз по склону и разбиться. Эти яйца высоко ценятся лесорубами. Они их варят вкрутую, а потом используют как игральные кости", (Х.Л.Борхес). напiсаў http://www.rusf.ru/books/slovar/slov_d.htm 18.08.2006, 15:02
Яйка - усяму галава. Квадрат - падушка. напiсаў werk 18.08.2006, 20:35
У Лявона Вольскага раней была перадача "Квадракола" на дзяржаўным радыё. Зь якога году? Я ў яго выстыпаў у 93-м - параўноўваў беларускую культуру з кітайскай. напiсаў werk 18.08.2006, 20:39
Выява "квадракола" (і некаторыя выпускі): www.racyja.of.by/aut/kvadra/index.shtml Квадракола зьявілася пазьней за яйкаквадрат: Лявон Вольский (группа Н.Р.М., радиостанция “Белорусская молодежная”, “Радио 101,2”): — Первый мой эфир на радио был связан с радиостанцией “Белорусская молодежная”, которую в 1993 году вновь открыл Виталий Семашко. Я тогда имел определенное отношение к авангардным художникам и сам к тому же получил художественное образование. Поэтому Виталий предложил мне делать программу об авангардном искусстве “квадратура какого-то там круга”, я теперь уже точно не помню название. Тем более что позже оно сократилось до “Квадракола”. Тогда программа задумывалась как проблемная — для обозрения искусства, решения каких-то вопросов. Первый свой эфир я провел с Сергеем Ромашевским — художником-монументалистом, который в то время работал на Белосточчине. Месяц спустя “Квадракола” превратилась в мистически-иронически-юмористическую программу. Я в гости приглашал марсианского шпиона, был у меня и человек-холодильник… www.nestor.minsk.by/mg/1998/08/mg80805.h напiсаў werk 20.08.2006, 01:04
Кубакола - гэта купал. Якуб Колас - гэта Купала. напiсаў werk 20.08.2006, 01:22
Яйкаквадрат можа пераўзыйсьці сябе, калі ў ім вырасьце нутраны квадрат - дзюбка птушаняці. напiсаў werk 20.08.2006, 13:04
Калі кубакола - гэта купал, то квадракола - арка. Напрыклад, вясёлка. напiсаў werk 20.08.2006, 13:07
“Наша ніва”, як раней маладнякоўцы, не аднойчы спрабавала разьвянчаць пыльны культ Янкі Купалы, які напісаў “самы паганы, самы хлусьлівы й самаедзкі беларускі верш” пра вечна няшчасных беларусаў, што бадзяюцца па сьвеце ў лапцях і мараць “людзьмі звацца”. Гэты верш займае пачэснае месца ў школьнай праграме і, адпаведна, праграмуе пагарду дзяцей (а потым — дарослых) да беларускай культуры. І, аднак, у песьняра сялянскіх крыўдаў былі (ці маглі быць) і зусім іншыя, рафінавана эстэцкія творы. Мы пра Купалу ведаем далёка ня ўсё: “Наша ніва”, напрыклад, сьцьвярджала, што яго забілі беларускія нацыяналісты, а Ільля Сін у часопісе Nihil — што Купала і другі школьны клясык Якуб Колас насамрэч былі братамі-двайнятамі. Анатоль Сыс называў сябе сынам Купалы і братам Максіма Багдановіча (няўжо Максім — таксама сын песьняра? І хто Багдановіч тады Якубу Коласу?). Зрабіў сьціплы ўнёсак у дасьледаваньне загадкавага фэномэну Купалы і аўтар гэтых радкоў. На паэтычным канцэрце з удзелам Бум-Бам-Літу ля цыкляпічнага помніка песьняру (Ільля Сін тады зладзіў акцыю рытуальнага “забойства” і зьяданьня невядомага аўтара; добра, што той літаратар (гэта быў Мікола Адам) пасьпеў скінуць зь сябе вопратку й напіхаць у яе французкія батоны) я прачытаў у французкай мове невядомы верш клясыка “Новыя лапці”, нібыта знойдзены ў Архіве ББЛ (шчыра кажучы, гэта была байка Ляфантэна “Цыкада й мураш”). Супрацоўнікі Дзяржаўнага літаратурнага музэя Я.Купалы прасілі потым падараваць ім хоць ксэракопію тэксту для новай экспазыцыі пра “франкамоўны пэрыяд” творчасьці песьняра (між іншым, цешча Купалы была францужанкаю). Той жарт меў свой працяг: музэй даручыў мне перакласьці ў французкую мову санэты Купалы (яны потым былі апублікаваныя ў зборніку перакладаў на сем замежных моваў (Мн.: Мастацкая літаратура, 2002). Замова была тэрміновая, пераклад рабіўся па вершы ў дзень, таму далёкі ад ідэальнага, але, напрыклад, амбасадару Францыі Стэфану Шмялеўскі спадабаўся, у самой Францыі яго скарысталі для перакладу на брэтонскую). Санэт “Таварыш мой”, перакладзены на французкую і назад на беларускую, аздобіў пэрформанс “Эксгумацыя Янкі Купалы” ў гомельскім Палацы культуры таварыства глухіх і ў менскім клюбе “Альтэрнатыва” — я дэклямаваў яго ад імя пудзіла, якое трымаў у руках. Калі бумбамлітаўцы выступалі ў чарговую гадавіну сьмерці песьняра ў ягоным музэі — нейкая жанчына ў зале расплакалася (потым мы даведаліся, што гэта была пляменьніца Купалы). Школьная выкладчыца літаратуры даслала тады Жыбулю цыдулку: “Купала сёньня ад вашых вершаў перакуліўся ў труне!”. Мажліва, і так, калі назваць труною школьны падручнік. Жыбуль адказаў на гэты папрок, што не чакае ад песьняра акрабатычных практыкаваньняў: “Я імкнуся пісаць як Купала, але пакуль што не заўсёды атрымліваецца”. Вера Бурлак (яна пад псэўданімам Джэці выступае ў складзе заснаванага Жыбулям шоў-гурту “Засралі казарму”) знайшла ў спадчыне песьняра эратычны верш “Хлопчык і лётчык”. Цікава, што ролю знакаў пунктуацыі ў гэтым творы адыгрываюць нецэнзурныя словы (на думку Веры, Купалу змусілі напісаць такі экспэрымэнтатарскі верш ворагі, якія сапсавалі ягоную друкавальную машынку — выламалі зь яе рычажкі з клічнікамі, коскамі й кропкамі). Вішнёва ледзь ня звольнілі з Саюзу пісьменьнікаў, дзе Зьміцер тады працаваў літаратурным кансультантам, за тое, што на чарговых паэтычных чытаньнях у гонар Янкі Купалы выйшаў да аўдыторыі з пляшкаю піва ў руках: маўляў, пясьняр яго б зразумеў, бо таксама любіў у сьпёку выпіць піва. Купала і сапраўды пэўны час працаваў у бровары памочнікам півавара і менавіта там напісаў сваю першую кнігу. Трагічная доля кожнага клясыка — вісець высахлаю муміяй за музэйнымі ды бібліятэчнымі вітрынамі. Валянцін Акудовіч, які прадбачыць такі самы лёс Алеся Разанава, надрукаваў у газэце “Культура” адкрыты ліст да яшчэ жывога клясыка: “…Біце нашы вітрыны, Паэт! Я гатовы падносіць вам камяні!”. напiсаў werk 20.08.2006, 16:16
Прыгадалася, у войску камбат часта казаў (пра падначаленых зларадна, пра начальнікаў пакрыўджана): "Наступае ноч, і ў Краіне дурняў закіпае праца: круглае носяць, квадратнае катаюць…". Ён, натуральна, ня чуў ні пра квадракола, ні пра яйкаквадрат. напiсаў werk 20.08.2006, 16:21
Бачыў у Сеціве жартаўлівую варыяцыю японскага сьцяга: на белым фоне - ссунутае ўлева чырвонае яйка, ураўнаважанае трыма ерогліфамі. напiсаў werk 20.08.2006, 16:38
“Начная аБЛОГа” – 18 жніўня Севярын Квяткоўскі, Менск …На старонку інтэрнэт-суполкі сайту блогаў “Жывы журнал” Люстэрка сусьвету ўдзельнікі дасылаюць свае ўлюбёныя цытаты. Тут можна прачытаць развагі літаратара і пэрформэра Ільлі Сіна пра існаваньне ў Беларусі: “На Беларусі нельга быць інэртным, нельга адпавядаць тым ці іншым сфармаваным без твайго ўдзелу трэндам. З той простай прычыны, што гэтых трэндаў тут папросту не існуе. Нам няма на каго абапірацца. Тут нельга быць прагрэсіўным альбо сьвядома ўвасабляць сабой “учорашні дзень”. Тут нельга быць крытычным адносна папярэднікаў альбо займацца іх цытаваньнем. Тут няма сэнсу дапасоўваць сябе да пэўных актуальных эстэтычных плыняў альбо дэкляраваць ізаляцыянізм. Тут можна проста быць”. У паэта і мысьляра Алеся Разанава і мастака Віктара Маркаўца зьявіўся сайт Яйкаквадраты www.egg-in-squares.by.ru/. На старонцы можна пабачыць фотавыявы ўсіх мастацкіх імпрэзаў мастацка-канцэптуальнага праекту “Яйкаквадраты”, запачаткаванага ў 1992 годзе. А аматары творчасьці Алеся Разанава таксама могуць зазірнуць на спэцыяльную галінку на сайце Літара litara.net/forum/109, прысьвечаную асобе і творчасьці паэта. напiсаў Радыё Свабода 20.08.2006, 16:52
Сін перабольшвае, калі кажа пра адсутнасьць у беларускай культуры аўтарытэтаў, зь якімі варта было б спрачацца ці пагаджацца. Прынамсі, сам напісаў у газэце "Культура" тэкст у абарону "Яйкаквадратаў" ад МТС. напiсаў werk 20.08.2006, 16:57
Акудовіч надрукаваў у газэце “Культура” адкрыты ліст да яшчэ жывога клясыка: “…Біце нашы вітрыны, Паэт! Я гатовы падносіць вам камяні!”. Крыху пазьней Разанаў напісаў паэму “Камень”, і скончыў яе высноваю: “…Кожны раз, калі жыццё распачынаецца нанова, яно распачынаецца не ab ovo (з яйка), а з каменя”. напiсаў werk 21.08.2006, 20:22
"Крыху пазьней Разанаў напісаў паэму “Камень”, і скончыў яе высноваю: “…Кожны раз, калі жыццё распачынаецца нанова, яно распачынаецца не ab ovo (з яйка), а з каменя”. Вы жорстка памыляецеся. Гэта не з паэмы, а з вершаказу "Камень" (кн. "У горадзе валадарыць Рагвалод", с. 24). Гл. суседнюю галінку. )) напiсаў tob 21.08.2006, 20:30
А паэма сканчаецца так: А з думкі Выйшаў у век Іалавек І выпаў у вечнасць Камень. напiсаў tob 21.08.2006, 20:32
Можна стварыць яшчэ адну сэрыю "яйкаквадратаў": чорнае яйка на чорным квадраце, белае на белым, чырвонае на чырвоным. напiсаў werk 21.08.2006, 21:07
2 tob Няма пад рукой кніг, каб спраўдзіць. Але нядаўна гартаў новую (паэмы), і сустрэў там тыя радкі, хоць і ня буду сьцьвярджаць, што напрыканцы. Прынамсі, у паэме яны ёсьць. напiсаў werk 21.08.2006, 21:12
У новай кнізе, нагадаю, паэмы крыху перапрацаваныя. напiсаў werk 21.08.2006, 21:20
Ільля Сін тэкст пра "яйкаквадраты" напісаў, але "Культура" збаялася надрукаваць, каб ня крыўдзіць МТС. напiсаў werk 21.08.2006, 21:45
Кніга Ільлі мае назву "Нуль". Пагадзіўся з маёй прапановаю лічыць яе чорным яйкам. напiсаў werk 21.08.2006, 21:49
На мой погляд, яйкаквадрат сымбалізуе пачатак ці, прынамсі, прадчуваньне Другога прышэсьця жыцьця на Зямлю - цяпер ужо не з космасу, а зь яе самой, з нашых кампутараў. напiсаў werk 21.08.2006, 23:14
У больш вузкім кантэксьце яйка на квадраце нагадвае складны тазік. Выпадкова ці не, але яйкапаадобныя выявы ёсьць на вокладках кніг Жыбуля “Дыяфрагма”, Акудовіча “Разбурыць Парвж”, Вішнёва “Трап для сусліка”… напiсаў werk 22.08.2006, 18:42
Літаратуразнаўца Пятро Васючэнка напісаў тэкст пра дасягненьні ББЛ (“Шкарлюпіна Бум-Бам-Літу” // “ЗНО”. №38) ужо празь 9 месяцаў пасьля нараджэньня суполкі. Нашыя дасягненьні ён тады бачыў у рэабілітацыі літаратурнай гульні і ў спробе афрыканізацыі прыгожага пісьменства: “Афрыканізацыя дадае літаратуры тэмпэрамэнт, жарсьць і дзіцячую нязмушанасьць”. Дарэчы, бумбамлітаўскі тазік Пятро параўнаў там зь інтэргенэтычным яйкам, зь якога могуць вывесьціся “альбатрос і качаня, дыназаўр і качкадзюб, алігатар і зязюлька”. Нешта падобнае Васючэнка сказаў у пятрогліфе “Белліт як казус” і пра аўтараў эпохі рамантызму: “Зьяўленьне новай беларускай літаратуры можна разглядаць як казус, жарт, парадокс. Яна пачыналася з жарту (бурлескі), з самапарадыраваньня, высьмейваньня, удаванай прасьцякаватасьці, блазнаваньня. Яна вылузвалася, нібы брыдкае, але вясёлае качаня, са шкарлупіны класіцызму”. Па сутнасьці, Бум-Бам-Літ таксама супрацьпаставіў свае эстэтычныя пошукі клясыцызму школьнага курсу літаратуры, аднаго з апірышчаў таталітарна-камуністычнага, а потым аўтарытарна-спартыўнага рэжыму. Аалергію літаратурных чыноўнікаў на тазік, які дзяўбаў сваёй дзюбкаю ББЛ, можна патлумачыць хіба тым, што ў гэтай алюміневай шкарлюпіне яны пазналі сябе і сваіх папярэдніеаў, убачылі, як у люстэрку, свае рэгаліі, дзяржаўныя прэміі, безнадзейна састарэлыя падручнікі, шматтамовыя зборы твораў, справаздачы перад кіраўніцтвам дзяржавы… напiсаў werk 23.08.2006, 00:05
Бумбамлітаўцы амаль не друкаваліся па-расейску (супольны з ТВЛ і Алесем Разанавым зборнік “Современный белорусский верлибр” выйшаў у Маскве), але ніколі не адмаўляліся выступаць перад іншамоўнай аўдыторыяй. напiсаў werk 24.08.2006, 12:45
Разам са швэдзкімі й айчыннымі аўтарамі старэйшага пакаленьня бумбамлітаўцы ў 1999 г. выдалі кнігу “4+4+4”. Швэдзкі бок там прадстаўляюць Агнэта Плеель, Сіла Наўман, Кенэт Клемэц і Крыстафэр Леандоэр, а беларускі — Ніна Мацяш, Рыгор Барадулін, Алесь Разанаў, Сяргей Законьнікаў, а таксама Мінскевіч, Вішнёў, Ірына і Алесь Туровічы. Прэзэнтацыі кнігі ў Доме літаратара (імпрэза мела назву Art-Lit-Akt) спадарожнічала выстава графікі й жывапісу бумбамлітаўцаў “Насьценныя афрыкозы”. Назва "4+4+4" нагадвае сэрыю квадратаў. напiсаў werk 24.08.2006, 12:56
За пару гадоў да зьяўленьня ББЛ Разанаў і Маркавец заснавалі суполку беларускамоўных канцэптуалістаў пад назовам Садружнасьць Незалежных Творцаў. На жаль, гэтая ініцыятыва так і не атрымала належнага разьвіцьця — як і пазьнейшая спроба Жыбуля адрадзіць Таварыства аматараў выпіць і закусіць (пад гэтай шыльдаю часам ладзіла скандальныя акцыі менская багема 1920-х гадоў). На мой погляд, памылкаю праекту СНТ было тое, што ён ігнараваў маладых калегаў, а старэйшыя тады надта захапіліся нацыянальнай гісторыяй. Што да адраджэньня традыцыяў ТАВІЗу, то яны ўжо неактуальныя: цяперашнія аўтары здольныя бачыць сьвет у нязвыклых ракурсах і без дапамогі наркотыкаў ці алькаголю. напiсаў werk 24.08.2006, 13:07
Разанаў і Маркавец у 1992—93 гг. стварылі тры сэрыі канцэптуальных палотнаў: “Ісвы” (геамэтрычныя адпаведнікі нашых эмоцыяў), “Функцыянальныя кантэксты” (дзіры, прабітыя з фізычнага сьвету ў мэтафізычны сякераю, цьвікамі ці іншымі прыладамі працы) і постсупрэматычныя “Яйкаквадраты”. На думку Разанава, знакамітыя квадраты Малевіча “цяжарныя”: зь іх мусяць нарадзіцца новыя геамэтрычныя прасторы й гістарычныя эпохі — гэта і сымбалізуюць яйкавідныя вокны ў манахромных паверхнях. Меркавалася, што ў гэты цыкл палотнаў уваходзіць адно няіснае, якое мае матэрыялізавацца толькі падчас чарговага канца сьвету. Працытую сугучную ідэю Жыбуля зь “Лябараторнай работы № 1”: “Дзірка вечная, але не апошняя. Матэрыя вечная, але дзіравая”. напiсаў werk 24.08.2006, 13:23
Г.Кісьліцына: У мяне ўражаньне, што дэкрэтам могуць закрыць усю беларускую літаратуру. Прачнемся мы з вамі заўтра – а літаратуру закрылі. І не толькі з-за постмадэрнізму, ён не адзінае, з-за чаго нашу літаратуру камусьці хочацца закрыць… Я ў Інстытуце літаратуры працую амаль сямнаццаць гадоў. І што б я ні ўзялася дасьледаваць, кожнага разу гэта асуджалася як бездухоўнасьць ці тупіковы шлях беларускай літаратуры. Напрыклад, яшчэ асьпіранткай я абрала сваёй тэмай творчасьць Алеся Разанава. І мне сказалі: “Ну хто такі Алесь Разанаў? Выдаў нейкіх пяць тоненькіх кніжак…”. Сёньня, здаецца, для ўсіх відавочна: Алесь Разанаў – клясык беларускай літаратуры. Наступная мая кніга была прысьвечаная лірычнай мініятуры – на прыкладзе творчасьці Янкі Брыля, Леаніда Галубовіча, таго ж Разанава. І мне зноў давялося выслухаць папрокі: “Ты што, ухваляеш эсэізм? Гэта – тупіковы шлях для літаратуры”. І, мушу сказаць, мне было складана выдаваць кнігі па згаданых тэмах. Таму і ў сёньняшняй сытуацыі я бачу паўтарэньне ранейшых казусаў. Калі сёньня мне гавораць пра шкоднасьць постмадэрнізму, я ведаю, што праз чатыры-пяць гадоў гэтая плынь стане “мэйстрымам” ня толькі ў літаратуры, але і ў літаратуразнаўстве. напiсаў РС 24.08.2006, 14:22
Загляне сонца і ў наш яйкаквадрат. напiсаў werk 24.08.2006, 14:27
2 tob Маеце рацыю. Прагледзеў паэму ў двух выданьнях - не знайшоў той цытаты. напiсаў werk 24.08.2006, 17:12
Omne vivum ех ovo - усё жывое выйшла з яйка (Гарвэй) Ab ovo usque ad mala - ад пачатку да канца (Гарацый) (літ.: ад яйка да яблыкаў; у рымлянаў абед пачынаўся зь яек, а сканчваўся яблыкамі) напiсаў http://asveta.belinter.net/latbiel.html 24.08.2006, 17:24
Калі высьпяваюць квадраты - ператвараюцца ў яйкі. Калі высьпяваюць яйкі - зь іх выскокваюць дзюбкі. Калі прылятаюць птушкі - прыносяць у дзюбках неба. напiсаў werk 25.08.2006, 14:03
Гледзячы на яйка ў чорным квадраце, рамантык думае пра квадры месяца, астроляг - пра мэнструальны цыкл гісторыі. напiсаў werk 26.08.2006, 17:09
Разанава праславіў зборнік "Шлях 360". 360 = 6 х 6 х 10. Прапорцыі яйка. напiсаў werk 26.08.2006, 19:39
Рамантычны астролаг можа налічыць на вокладцы кнігі "Шлях-360" 3 (тры) яйкі. А яйк гэта - прапорцыі яйка?? напiсаў tob 26.08.2006, 23:29
Шлях яйка. Авуляцыя. Шлях да яйка - эякуляцыя. Кожны з нас прайшоў яго, калі яшчэ ня быў сабою. напiсаў werk 27.08.2006, 20:27
Астроляг вылічвае крытычныя дні гісторыі. напiсаў werk 27.08.2006, 20:28
Коза Ностра Дамус. Майкл Козак. Мішэль Казак. Каза Нова. Новая казка. напiсаў werk 27.08.2006, 20:32
5.08.2006 Як Віталь “Вожык” Рыжкоў ды Алена “Анка Упала” езьдзілі на паэтычны фэст “Парадак слоў 2006”. …У 10.50 цягнік прыцягнуўся ў сталіцу. Забыўшыся на таленавітага паэта, удзельніка лонг-ліста прэміі “Дэбют” 2003 Дзьмітрыя Дзьмітрыева, які ехаў у іншым вагоне, мы пабеглі на прэзентацыю зборніка вожыкаўскага куміра Алеся Разанава. Фальварак “Добрыя мысьлі” па вул. Магілеўскай знайшлі вокамгненна. Прыйшлі, запісаліся ў нейкай цётачцы ў ліст прысутных і атрымалі па халяўнай прэзентуемай кнізе “Каб мелі шчасьце ўваскрасаць і лётаць”, часткі мастацка-канцэптуальнага праекта Алеся Разанава і мастака Віктара Маркаўца “Яйкаквадраты”. Селі ў куток ля дзверы. Па сьценах памяшканьня прыгожа віселі выявы белых, чорных і чырвоных яйкаў на чырвоным, белым і чорным тле. Было шмат літаратараў, мастацтваведаў, выкладчыкаў, філёлагаў ды філёзафаў. Я запомніла Юрася Барысевіча і Віктара Жыбуля. Калі абвясьцілі, што слова бярэ акадэмік і прочая і прочая…, я захвалявалася, кажу: “Віталь, узьнімайся, табе слова даюць!” Але мы памыліліся слова браў акадэмік Радзім Гарэцкі. Апроч іншага з выступу Алеся Разанава прысутныя даведаліся, што ён жыве ў Швейцарыі ў жаночым кляштары і пра тое, што Усяслаў Чарадзей - транцэдзентальны. А так галоўным чынам гаворка ішла ў русьле: канпанія МТС папёрла ў Маркаўца з Разанавым ідэю і канцэпт белага яйка на чырвоным тле. Мы з Віталікам з інтарэсам слухалі выказваньні людзей мастацтва пра яйкі, пакуль цётачка не сказала, што слова бярэ… Анка Упала. З неспадзяванкі ва Упалы Анкі падкасіліся ножкі, але яна мужна ўзьнялася і таксама сказала колькі слоў пра яйкі. (А хацела ж правакацыю сказаць: ці не зьвярталіся да творцаў раз’юшаныя японцы з прэтэнзіяй? Чырвоны яйкаквадрат на белым тле- акурат японскі сьцяг! Але Віталь мне не дазволіў.) На гэтым прэзентацыя скончылася і мы пайшлі да Разанава за аўтографамі. “Трымаю яго на вуснах: імя: Анка Упала, Буду памятаць. 4.08.06 РА.”- вось так напісаў мне жывы клясык. Дарэчы, пасьля зносінаў з кумірам Вожыку паплахела і сапсаваўся настрой. Разанаў- волат думкі, цяжка дакранацца да вечнага… напiсаў Вашая Анка Упала, www.morok.ru 28.08.2006, 15:13
Як прыехалі з Анкаю Упалаю ў Менск, адразу пабеглі ў фальварак "Добрыя мысьлі”, што знаходзіцца на вуліцы Магілёўскай 12, дзе праводзілася прэс-канферэнцыя і адначасова прэзентацыя новай кнігі паэм Алеся Разанава “Каб мелі шчасьце ўваскрасаць і лётаць” і даваліся адказы на пытаньні па “яйкаквадратах”. Аказваецца, новы лягатып МТС прыдуманы не расейскімі дызайнерамі, а менскімі паэтам Алесем Разанавым і мастаком Віктарам Маркаўцом ажно амаль чатырнаццаць гадоў таму. “З аднаго боку, “Яйкаквадраты” – універсальная формула, якая да ўсяго мае дачыненьне, з другога – выявы, зьвязаныя з нацыянальным космасам і традыцыяй,” – надрукавана ў часопісе “Мастацтва”, №4, 1993г., ст. 4648. Ці зьбіраюцца паэт і мастак падаваць заяву ў суд – ніхто на сустрэчы так і ня ўцяміў… Кожны прысутны атрымаў у падарунак кнігу; кожны жадаючы мог папрасіць аўтограф аўтара: - Як табе падпісаць: як усім ці асабіста? – Алесь Разанаў мае выгляд старога коршуна… - Як жадаеце, - адказваю, не жадаючы залішне блішчэць тэарэтычнай налепачкай “малады паэт з Магілёва”. Засяроджана нешта піша, – даволі доўга – пытаецца прозьвішча… Як вынік: “Як усім і яшчэ асабіста Віталю Рыжкову. 4.08.06 Р.А.” Забыў сказаць: як я запытаўся, Алесь Разанаў зірнуў на мяне так, што… Позірк гэты чалавек мае асаблівы. Зірнуў - і нібы высмактаў з душы нешта… А, можа, мне й здалося. Ужо гады з тры цьвёрда ўпэўнены: не Рыгор Барадулін, а менавіта Алесь Разанаў ёсьць першым прэтэндэнтам зь Беларусі на Нобелеўскую прэмію ў галіне літаратуры. напiсаў ВОжЫК, www.morok.ru, август 2006 28.08.2006, 15:33
>- Як табе падпісаць: як усім ці асабіста? – Алесь Разанаў мае выгляд старога коршуна… Засяроджана нешта піша, – даволі доўга – пытаецца прозьвішча… Як вынік: “Як усім і яшчэ асабіста Віталю Рыжкову. 4.08.06 Р.А.”< Ра - вярхоўны бог эгіпецкага пантэона, бог сонца, цар і бацька багоў, стваральнік Сусвету. Меў выгляд сокала, а таксама чалавека з галавой сокала, на галаве якога быў сонечны дыск. Лічыцца, што Ра нарадзіўся з кветкі лотаса, якая вырасла на першасным узгорку. Па другой версіі, Ра нарадзіўся з хаосу, пустаты, а затым сам спарадзіў першых багоў Шу і Тэфнут. slounik.org/154478.html Разанаў падпісвае кнігі дзьвюма літарамі - РА. Мае права: гэта ініцыялы і да таго ж першыя літары прозьвішча. напiсаў werk 28.08.2006, 19:03
"Разанаў - разэнкрэйцэр без крыжа" напiсаў А 28.08.2006, 23:27
Карціна сучаснага расейскага мастака Сяргея Рахманава "Квадратура яйка Малевіча": artgorod.ru/photogallery.php?photo=559 напiсаў werk 13.09.2006, 18:05
gazeta.pl напісала, быццам бы я на адкрыцьці выставы Terytoria ў Любліне парваў беларускі сьцяг. Журналісты заўсёды што-небудзь блытаюць, як і ўсе людзі. Калі б я зьбіраўся ірваць сьцяг - зрабіў бы тое на радзіме. Акцыя называлася "Нутраное яйка". З дзьвюх прычынаў. Выступаў у Чорнай залі пад японскія песьні на беларускай мове з дыску Зьмітра Вайцюшкевіча "Месяц і сонца". Быў апрануты ў белае, на твары - белая маска такога фасону, што ў ёй зьмясьцілася яшчэ і курынае яйка. З вачніцы тырчэла дудка, з рукі - іголка. Прыклаў б-ч-б сьцяг да чорнай тканіны і адарваў ад яе падобны паводле памераў кавалак. Прышыў яго да сьцягу і зьбіраўся выцяць пасярэдзіне чорнай падкладкі акенца ў выглядзе чырвонага кола ці яйка, але перад самай акцыяй нехта прыбраў мае нажніцы, а прысьпехам знойдзеныя новыя былі настолькі тупыя, што давялося прарываць тое акенца рукамі - таму яно атрымалася квадратнае. У пэрформансе заўсёды здараецца якая-небудзь неспадзяванка, тым і каштоўны. Перакуліў сьцяг і прышыў чорны квадрат пасярод чырвонай стужкі. Атрымаўся асабісты сьцяг мастака з улікам нацыянальных традыцыяў. Абнес яго вакол залі і прышпіліў да чорнай сьцяны. Выняў з маскі на твары белае яйка і паклаў яго ў чорны квадрат на сьцягу. Калі прымацоўваў сьцяг да сьцяны, з дыску чытаў верш Адам Глёбус - запомніліся словы "Квадрат вечны". Ён і падарыў мне дыск на дзень народзінаў. напiсаў werk 13.09.2006, 18:15
Яйкаквадрат сымбалізуе, сярод іншага, эпоху "адлігі", хрушчоўскія навацыі ў сельскай гаспадарцы, квадратна-гнёздавы пасеў кукурузы. напiсаў werk 13.09.2006, 18:18
Квадрат - разгорнуты крыж. Яйка - згорнутая птушка. напiсаў werk 13.09.2006, 18:31
МТС атрымала такую ж праблему, якую стварыла Разанаву з Маркаўцом. У Сібіры пачалі прадавацца курыныя яйкі з такім самым лягатыпам: белае яйка ў чырвонам квадраце, а побач - надпіс МТС (расшыфроўваецца як "Марка традыцыйнай сьвежасьці"). Выпускае іх Інская птушкафабрыка (Кемераўская вобласьць). напiсаў werk 22.09.2006, 01:37
Разанаў праз тыдзень прыедзе на новую прэзэнтацыю. напiсаў werk 25.09.2006, 17:30
Колькі яек можа зьнесьці квадрат? Мажліва, кожны раз, калі мы яго бачым, нараджае тое самае яйка. Але ці залежыць яйканоснасьць квадрата ад ягонага колеру? напiсаў werk 26.09.2006, 14:31
-Разанаў праз тыдзень прыедзе на новую прэзэнтацыю. Адсюль пападрабязьней, калі ласка. напiсаў tob 27.09.2006, 00:47
Мае выйсьці невялікая кніга пра яйкаквадраты. напiсаў werk 27.09.2006, 11:13
На ангельскую "яйкаквадрат" цяпер перакладаецца, як squaregg. На французкай, думаю, павінна быць carre'-oeuf. напiсаў werk 27.09.2006, 11:18
Прэзэнтацыя адбудзецца пазьней, чым меркавалася. Алесь Сьцяпанавіч увеь у сыпозіюмах. напiсаў werk 04.10.2006, 22:08
СТОИМОСТЬ ПРОЕКТА "ЯЙЦЕКВАДРАТЫ", ПО УБЕЖДЕНИЮ АВТОРОВ, НЕ МЕНЕЕ 4 МЛН $Сl напiсаў http://www.egg-in-square.vlas-flc.com/concept_egg. 07.10.2006, 11:31
Маладыя магілёўскія паэты зладзілі камэрна-падпольную вечарыну. У Магiлёве дуэт маладых паэтаў Анка Упала ды Вiталь Рыжкоў, які выступае пад псэўданiмам „Вожык”, перадалi лiтаратурнае прывiтаньне паэту Алесю Разанаву i мастаку Вiктару Маркаўцу, прэзэнтаваўшы свой постмадэрнісцкі праект „Квадраяйкi”. Моладзь заўважыла, што белае яйка ў чырвоным квадраце, што цяпер зьяўляецца лягатыпам адной з кампанiяў мабiльнай сувязi, упершыню намаляваў 14 год таму беларускi мастак. У 1992 годзе Разанаў з Маркаўцом натхнёныя супрэматычнымi квадратамi Казiмера Малевiча распачалi мастацка-канцэптуальны праект „Яйкаквадраты”. Паэт i мастак па-фiлязофску разважалi пра „рэчы ў сабе” ў розных сэнсавых кантэкстах. Усяго ўзьнікла 6 яек у квадратах розных колераў. Магiлёўцы вырашылi крыху пакпiць з дарослых. Па iх вэрсii, тэорыя Разанава-Маркаўца няправiльная. Мае сэнс нерухомы белы квадрат, як сымбаль сьветлых лiтаратурных традыцыяў, якi ўштукаваны ў чырвонае яйка, што для моладзi сымбалiзуе вялiкую iрацыянальную бурбалку ды адначасова жыцьцядайнае яйка. Імпрэзу моладзь правяла ў камэрна-падпольных умовах. Больш за паўсотнi аматараў творчасьцi магiлёўцаў сабралiся на тэрыторыi прыватнага дому, пра пачатак вечарыны шмат хто даведаўся за гадзiну. Упала ды Рыжкоў адмыслова чыталi свае вершы ня больш за 30 хвiлiнаў ды спынiлi выступы ў самы кульмiнацыйны момант. Такiм чынам новаствораны дуэт спрабуе даказаць, што лiтаратура можа быць моднай. У прысутных павінна было ўзьнiкнуць жаданьне прыйсьцi яшчэ. Скончылася iмпрэза iмправiзаванай прэс-канфэрэнцыяй для прысутных. Аляксандар Буракоў напiсаў http://www.racyja.com/index.php?id=8&tx_ttnews[tt_ 07.10.2006, 13:40
>тэорыя Разанава-Маркаўца няправiльная. Мае сэнс нерухомы белы квадрат, як сымбаль сьветлых лiтаратурных традыцыяў, якi ўштукаваны ў чырвонае яйка, што сымбалiзуе вялiкую iрацыянальную бурбалку< Геамэтрыя яйкаквадратаў можа быць глыбейшай, чым здаецца: у квадраце - яйка, у ім - меншы квадрат, у тым - сваё яйка і г.д., наколькі хопіць вастрыні зроку. напiсаў werk 07.10.2006, 14:18
Фатаздача У Магілёве ryzhkou і anka_upala прэзэнтавалі ПОМСТмадэрновы (псэўда-)праект “Квадраяйкі”. Пытаньне абодвум удзельнікам ад Васіля Аўраменкі: “А што выбіраеце вы: квадраты ці яйцы?” Малюнкі да імпрэзы проста супэр! Рыжкоў намаляваў куба-курыцу. Алена намалявала квадраяйка. напiсаў http://oldmah.livejournal.com/17391.html 07.10.2006, 21:16
На малюнку ў курыцы квадратная кляака. Зьдзіўлена пазірае на куб, які зьнесла. напiсаў werk 07.10.2006, 21:24
На прспэкце, каля крамы "Падпісныя выданьні", ёсьць кантора BelSwissBanku. На шыльдзе - яйка ў квадраце. напiсаў werk 11.10.2006, 13:28
13.10.2006 ЯЙКАквадратура: ПОМСТмадэрнізм пускае бурбалкі. Прагрэс спараджае новыя гэамэтрычныя формы. Але асноўныя філязофскія пытаньні застаюцца адкрытымі. Памятаеце, як старажытныя грэкі ў паўзах паміж высакароднымі вакханаліямі пэрыядычна глядзелі мутным вокам у далёкае сіняе неба ды задуменна так, патасна, міжволілі кідалі: “Дык што там першаснае – яйка ці кура?”. Магілеўскія ПОМСТмадэрністы Анка Упала ды Віталь Рыжкоў (ВОжЫк) вырашылі аднавіць трыдыцыю. Творчаму тандэму не дае спаць спакойна эпатажныМТС-аўскі сымбаль – чырвонае яйка ў квадраце, – нібыта сплягіячанае ў беларусаў – паэта А.Разанава ды мастака В. Маркаўца. Аднак пытаньне трохі трансфармавалася, і нашых магілеўскіх любамудраў цікавіць: што натуральнейшае – квадраяйка ці яйкаквадрат? Гэта й сталася канцэптам вечарыны, што ладзілася на былым “Коле сяброў” 5 кастрычніка. Усё гэтае кшталту-культурніцкае мерапрыемства ладзілася пад эгідай “Таварыства беларускай мовы імя Францішака Скарыны” ды сталася першым сумесным праектам ВОжЫКа ды Анкі. Занятыя былі ўсе мейсцы, і нават не хапала. З чаго відаць: праблема яек сапраўды хвалюе народ. ВОжЫК: “Мы зрабілі правільнае яйка!” Падзея мусіла падзяляцца на дзьве часткі, адпаведна колькасьці паэтаў-выступоўцаў. Напачатку Віталь акрэсьліў тэмат ды ідэалягічную накіраванасьць імпрэзы, агучыўшы інфарматыўную частку вечарыны: “Пачалося ўсё 14 ці болей гадоў таму, калі Алесь Разанаў, вядомы беларускі паэт і мастак Віктар Маркавец прыдумалі канцэпцыю ЯЙКАКВАДРАТАЎ. ЯЙКАКВАДРАТ – гэта сымбаль, квадрат нейкага колеру, й ў яго ўпісанае яйка. Іх насамрэч 6. Два беларуса прыдумалі раней за дызайнэра ангельскага МТС, раней за ўсіх прыдумалі гэты лягатып. Яны пішуць, што яйка не зьяўляецца геамэтрычнай формай. Яно – зьява. І таму, дзякуючы сваёй патэнцыі, свайму зараду, сваёй няправільнасьці, яны не ўмяшчаюцца ў квадратных абмежаваньнях і пераадольваюць геамэтрычную прастору рэчы ў сабе. У ЯЙКАКВАДРАТАХ узаемадзейнічаюць статыка й дынаміка, колькасьць і якасьць, карпускула і хваля, матэрыя і энергія. У выніку чаго, праходзячы інквадрацыйныя пэрыяды, яйка, накшталт лятаючай талеркі робіць свае квантавыя скачкі. Менавіта з таго МТС і абраў сабе гэты так званы “рэбрэндынг”. Яйка –гэта проста, зь яго ўсё сыходзіць. Яйка, квадрат – проста. Проста паглядзелі, проста падключыліся” Пасьля ўводнае часткі, зазначыўшы, што паэтычны дуэт, па-першае, анічога не КУРЫў, па-другое, не рэклямуе пазначаную кампанію, і, па-трэцяе, што яны з Анкаю ня згодныя з усімі вышэйназванымі аўтарамі і таму зрабілі сваё, “правільнае яйка”, ВОжЫК прыступіў да дэклямаваньня некалькіх сваіх вершыкаў. І хоць прачытаныя творы ўсім (а мо, большасьці) не маглі не спадабацца, але з канцэптам іх зьвязвала, шчыра прызнацца, толькі асоба аўтара. АНКА УПАЛА: Яйкі пакрасіла? Не?! Ну і дура! Анка, якую ў прыватных размовах ейны паплечнік Віталь любіць называць “выкшталцонай маладой кабецінай” “Ідэя КВАДРАЯЙКАЎ як ПОМСТмадэрновага праекту палягае ў засваеньні аўтарамі традыцыяў папярэднікаў у беларускай ды сусьветнай літаратуры ў пусканьні ў гэтую традыцыю каранёў ды бурбалак. Найлепш гэты працэс адлюстроўвае шклянка “Кока-колы”, калі вы ў яе дуеце праз саломінку. Для Віталя Рыжкова непераможным аўтарытэтам з’яўляецца Разанаў, і таму Віталь пускае бурбалкі ў бок ягонага праекту. А я пускаю бурбалкі ў вольны палёт. Нерухомы белы квадрат як сымбаль паэта – гэта сьветлыя літаратурныя традыцыі, куды Анка і Віталь наважыліся пусьціць паэтычныя карані. Чырвонае яйка, у якое ўштукаваны квадрат – гэта вялікая ірацыянальная бурбалка, і ў той жа час натуральнае курынае яйка. Толькі што яно чырвона-сьвяточнае, нібыта на Вялікдзень. Яно адначасова дэлікатнае й моцнае. Да таго ж, у мяне і ў Віталіка яно выклікае сьветлыя алюзіі з Куркай Рабай і маленствам”. Выклаўшы асноўныя пастуляты сваёй КВАДРАЯЙКАвай тэорыі, Анка і ВОжЫК прадэманстравалі ілюстрацыю сваёй геніяльнай канцэпцыі ў выглядзе брутальнага плякату. На аркушы была выяўленая кура “заточаная пад выраб ЯЙКАКВАДРАТаў” – з квадратнай дупкай. З чаго астатніму імбіцылу мусіла стаць крыштальна зразумелая ўся ненатуральнасьць і шкоднасьць МТСаўска-разанаўскіх ЯЙКАКВАДРАТАЎ – яны траўмуюць кураў. А вось КВАДРАЯЙКІ магілеўскіх крэатыўшчыкаў – абсалютова бяскрыўдныя ды экалягічна чыстыя. Анка справядліва адзначыла, што ідэя малюнка прыйшла да аўтараў у цягніку да Асіповічаў, а натхніла іх нібыта Зязюля, што крычэла наўвесь вагон: “Мы едзем зАйцамі! Мы едзем зьЯЙЦАМІ!!” Паводле схемы свайго папярэдніка, Анка Упала заглушыла філязофскі смутак прачытаньнем сваёй прозы ды вершаў, сярод якіх прагучалі творы, што акурат укладаліся ў канцэпты ПАМСТмадэрнізму ды КВАДРАЯЙКаў – пародыя на вожыкаўскі шлягер “Зялёны чалавечак”, а таксама вершы пра чырвоныя велікодныя яйкі ды празаічны твор па матывах неўміручай “Куркі-Рабы”. Пакуль аўтары, адказаўшы на нешматлікія пытаньні ўдзячных слухачоў, раздавалі аўтографы, мэтаю высьветліць, ці здатныя Анка Ўпала ды ВожЫК думаць аўтаномна, паасобку, я дакалупалася да абодвух ды задала аналягічныя пытаньні паводле канцэпцыі КВАДРАЯЕК. Чые яйкі больш абкураныя - вашыя ці мтсаўскія? ВОжЫК: - МЫ не падзяляем разанаўскія і эмтээсаўскія. Дзеля нас гэта ўсё адно – гэта яйкаквадраты. А у нас – КВАДРАЯЙКІ. У нас – больш натуральныя, таму больш абКУРАныя – у МТС і Разанава АНКА: - Віталь жа патлумачыў, што мы не КУРЫм. Трэба пытацца ў Разанава, ці курыў ён перад тым, як ствараць яйкі свае квадратныя. А хто нараджаецца з вашых КВАДРАЯЕК? ВОжЫК: Мы насамрэч схавалі таямніцу. Акрамя таго, што яйка велікоднае, там квадратны жаўток. Таму нараджаюцца квадратныя кураняты АНКА: - Адтуль нараджаецца квадраптушка. Квадрабройлер. Што першаснае – квадратнае кураня альбо квадратнае яйка? ВОжЫК: - Звычайна першасная – курыца з квадратнай дупай, якую вы можаце бачыць на постэры і перафарбаваць. АНКА: - Першаснае, напэўна, квадраяйка, а потым ужо – квадрабройлер. Якая атрымліваецца яешня – квадратная? ВОжЫК: - У нас атрымліваецца нармальная, а у МТС, напэўна, квадратная АНКА: - Бел-чырвона-белая і квадратная. Яе есьці ня трэба, а трэба вешаць на сьценку, цьвічком прыбіваць і любавацца. ЗЮ. Нельга замоўчваць той факт, што калі пасьля вечарыны частка народу спусьцілася ў падвал, то знайшла там невычарпальныя запасы сапраўдных КВАДРАЯЕК – кардонных яйкавых латкоў, так што КВАДРАЯЙКІ – навокал, толькі трэба вучыцца іх адрозьніваць. Але шчыра заклікаю: НЯ ЕШЦЕ ІХ! ЛЮБІЦЕ ІХ! Яйкі – нашыя браты малодшыя, бо зь іх вылупляюцца птушкі, кшталту Зязюлі. ЯЙКАквадратура: ПОМСТмадэрнізм пускае бурбалкі. (Ziaziula, инфо-центр www.morok.ru, октябрь 2006) напiсаў 13.10.2006 ЯЙКАквадратура: ПОМСТмадэрнізм пускае б 15.10.2006, 01:17
“Квадраяйка” Зь літаратурным праектам пад такою назвай 5 кастрычніка выступілі на творчай вечарыне магілёўскія маладыя паэты Віталь Рыжкоў і Анка Упала. Сустрэча маладых літаратараў з магілёўцамі адбылася дзякуючы арганізацыйным намаганьням гарадзкой суполкі ГА “Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны”.Як было пазначана на запрашальных квітках, “Квадраяйкі” – гэта ПОМСТмадэрновы псэўдапраект, літаратурнае прывітаньне А.Разанаву і В.Маркаўцу” (беларускім паэтам-мадэрністам, якія рэалізоўвалі творчы праект “Яйкі ў квадраце”). Слухачы – а іх было болей за трыццаць чалавек – мелі магчымасьць азнаёміцца са своеасаблівай канцэпцыяй праекту, дэвіз якога “Квадратныя яйкі куру не псуюць!”. З вуснаў аўтараў праекту гучала беларускамоўная і трасянкавая лірыка. “Я не ахвочы да вершаў, але сёньняшняя сустрэча – першы паэтычны выступ, які мне спадабаўся сваёй нетрадыцыйнасьцю,” – адзначыў адзін з прысутных на сустрэчы маладзёнаў. Паводле меркаваньняў арганізатараў, літаратурная вечарына – пачатак цыклю сустрэчаў аматараў літаратуры з маладымі магілёўскімі творцамі. Ва ўмовах, калі падтрымка з боку дзяржавы маладых літаратараў амаль адсутнічае, як, дарэчы, і магчымасьць выхаду на чытацкую аўдыторыю, такая ініцыятыва заслугоўвае ўхвалы і перайманьня. Тацяна Барысік напiсаў http://belngo.info/cgi-bin/i.pl?id=2520 15.10.2006, 11:59
Хопіць ужо насіцца з квадратнымі яйцамі! Пара лячыцца! Хто быў першым: курыца ці Разанаў? Малевіч ці Разанаў? напiсаў alesik 15.10.2006, 19:44
З квадратнымі яйцамі ў літаратуры няма чаго рабіць! З квадратнымі яйцамі добра ў марфлоце, з палубы не звалішся! напiсаў Спец 15.10.2006, 22:07
Калі я працаваў на заводзе, там калега, дама перадпэнсійнага веку, дзялілася марамі расстраляць Шагала й Пікасо, бо таксама творы незразумелыя. напiсаў werk 15.10.2006, 22:45
Відаць, дама была шызанутая!Разанаў— гэта не квадратныя яйцы! Ён—Паэт, які быў, ёсць і будзе, і нятрэба яму прычапляць квадратныя яйцы! Давайце гаварыць пра Паэзію, а не пра тое смецце, якое застаецца пасля таго, як на свет з'яўляецца шэдэўр, а ў вашым выпадку— куранё! напiсаў alesik 16.10.2006, 20:14
Куранё прыдумалі Рыжкоў і Ўпала (прозьвішча ў дзяўчыны іншае, але ня ведаю яго). Яйкаквадраты шмат каму здаюцца жартам, пустой забавай, але ёсьць людзі і юрысты, якія бачаць у гэтай сэрыі твораў камэрцыйназдолны беларускі прадукт, а некаторыя лічаць іх шэдэўрам, вяршыняй беларускай думкі (прынамсі, пачатку 1990-х гадоў). Вы хочаце паразмаўляць пра вершы, якія ёсьць, былі і будуць? Спадзяюся, Вам ёсьць што сказаць. Калі ласка. напiсаў werk 16.10.2006, 22:15
Любитель дизельных НЛО (l_u_f_t), @ 2006-10-31 13:54:00 Когда я стану диктатором мира, я обяжу (или обязую) яйцеголовых создать генномодифицированную породу кур, которые по достижении заданных росто-весовых показателей будут сами себя ощипывать, а затем совершать самоубийство. Тем самым отпадет надобность в ощипывальщицах и куриных палачах (я не знаю, как правильно эта должность называется). Люди перестанут брать на себя этот грех, что позитивно скажется на ноосфере. arbogast 2006-10-31 04:15 Трэба таксама прыдумаць геамэтрычныя фігуры, якія бы самі квадраціліся. напiсаў http://l-u-f-t.livejournal.com/71398.html 02.11.2006, 13:33
Расейскі паэт Герман Лукомнікаў таксама стварыў свой варыянт яйкаквадрата: lukomnikov-3.livejournal.com/81116.html напiсаў werk 02.11.2006, 13:37
2werk Ды такіх яйкаквадратаў паўгады таму ўсё ЖЖ было поўнае. Гэта была цацка "Зрабі сабе рэбрэндынг", з нагоды новай сымболікі МТС. Я, напрыклад, тады радасна ўпісвала туды "Алесь Разанаў, але нідзе не павесіла, а потым позна было - фішну паднялі на шчыты. Чытаеце СД_МАГ, што зьявіцца неўзабаве:) напiсала maryjka 02.11.2006, 14:25
Трэба сказаць МТС, каб у лік бясплатных паслугаў уключылі варыянт званка: заместа (ці пасьля) мэлёдыі Разанаў чытае вершы. напiсаў werk 02.11.2006, 14:48
Крый Божа! Страшэнную псыхалягінчую траўму мне зрабіў урок сусьветнае (чытай: расейскае) літаратуры ў 11-й, здаецца, клясе. Адданая сваёй справе маладая настаўніца, залатая дзяўчына, прынесла плытку з запісам "Сяргей Ясенін чытае свае вершы". Пакуль з плыткі дрыжачымі вуснамі зьдзьмуваўся пыл, я, паглядаючы на партрэт прыгожага маладога чалавека з прычоскай, як у мяне-тагачаснага, узгадваў белыя бярозы, загадкавую расейскую душу і чамусьці сена. І вось нарэшце голка рыпнула па сьвяшчэнным вініле… Йопашутэк! Нейкі алкаш у стане канкрэтнага дэлірыюму трэмэнсу нешта бязьзьвязна крычэў і, здаецца, намагаўся намазаць "кабатчіку" твар гарчыцай… напiсаў kanaj 02.11.2006, 18:13
Як цяпер кажуць, :) напiсаў werk 03.11.2006, 10:19
Янак, +5. напiсаў tob 03.11.2006, 15:07
Кароль Артур і рыцары квдратнага стала шукаюць цыркуль і пілу. напiсаў r_a_t__k_i_n_g 03.11.2006, 23:48
па адрасе girshon.livejournal.com/291603.html знойдзеце выраслае зь яйка дрэва напiсаў шшшыт 05.11.2006, 12:15
口o напiсаў шшшыт 06.11.2006, 13:08
________________________ l l l .. l l . . l l . . l l . . l l . . l l . . l l . . l l______________________l напiсаў werk 06.11.2006, 15:56
ooooooo ooooooo ooooooo ooooooo напiсаў werk 06.11.2006, 15:58
ООО++ООО ООО++ООО ++++++++ ООО++ООО ООО++ООО ООО++ООО напiсаў сэнс 07.11.2006, 11:53
шлях 360° вясёлкі community.livejournal.com/anti_digital/3 напiсаў шшшыт 08.11.2006, 22:45
pics.livejournal.com/fuckallnames/pic/00 напiсаў шшшыт 30.12.2006, 18:56
З артыкула Валянціны Трыгубовіч “Гляджу з маланкай у сэрцы…” (Газета “Рэклама” 19 студзеня 2006 года, Чыкага, ЗША) Узгадваю, што яго папярэдні прыезд з-за межжа быў азнаменаваны музычнай вечарынай – музыку на вершы Алеся Разанава напісаў нямецкі кампазітар. І гэта было штосці незвычайнае! Але вельмі арыгінальнае. Постмадэрнізм, адным словам.” постмадэрнізм быў бы калі б алесь разанаў чытаў свае вершы напрыклад пад хіп-хоп напiсаў шшшыт 13.01.2007, 10:52
Пераважна, так. Неўзабаве "У Логвінава" выйдзе новая кніга. напiсаў werk 13.01.2007, 14:10
Пераважна, так. - ? напiсаў шшшыт 13.01.2007, 15:38
Остмадэрнізм такі ж розны, як і зюйд. напiсаў werk 13.01.2007, 16:02
віртуальную прастору варта таксама ашчаджаць напiсаў шшшыт 13.01.2007, 17:05
мо хто ведае імя нямецкага кампазытара які напісаў музыку для алеся разанава? напiсаў шшшыт 14.01.2007, 15:18
Разанаў часам удзельнічае ў выкананьні мэлядраматычнае араторыі “Калодзеж”, якую напісаў паводле ягонай аднайменнай паэмы нямецкі кампазытар Ёган Готліб фон Врохэм — тады на сцэне паралельна гучаць тры мовы: беларуская, нямецкая і музычная. напiсаў werk 14.01.2007, 18:04
danke schön johann gottlieb von wrochem www.vonwrochem.de/ я хочу лётаць й вынаходзіць крылы. інтэрпрэтацыя паэмы калодзежа для дэклямоўцы й фартэпіяна. 06.09.2001 напiсаў шшшыт 14.01.2007, 19:09
але мэлядраматычную араторыю ў пераліку твораў johann gottlieb von wrochem не знаходжу напiсаў шшшыт 14.01.2007, 19:21
Kompositionsverzeichnis von Johann Gottlob von Wrochem 42) Ich wollte fliegen und erfand die Flьgel fьr Sprecher und Klavier 2001 nach Texten von Ales Rasanau, UA Minsk/Belarus am 06.09.2001 напiсаў werk 14.01.2007, 20:17
я хочу лётаць й вынаходзіць крылы - інтэрпрэтацыя паэмы калодзежа для дэклямоўцы й фартэпіяна напiсаў шшшыт 14.01.2007, 20:25
Оратория (итал. oratorio, от позднелат. oratorium - молельня, лат. oro - говорю, молю), крупное, обычно многочастное музыкальное произведение для певцов-солистов, хора и оркестра, трактующее, как правило, драматический сюжет, но предназначенное не для сценического, а для концертного исполнения. О. близка к кантате, от которой отличается большими масштабами и наличием определённого сюжета. напiсаў бсэ 14.01.2007, 20:25
Мелодрама, греч., 1) сценич. представление, в котором декламация сопровождается музыкой, появилась во второй половине XVIII в. ("Пигмалион" Ж. Ж. Руссо и др. В конце XIX в. вновь вошло в моду чтение стихов в сопровождении игры на рояле или арфе, так назыв. мелодекламация напiсаў брокгаўз і эфрон 14.01.2007, 20:29
Араторыя - веснавая песьня сялянаў, якія суладна аруць свае плеткі. напiсаў werk 14.01.2007, 22:40
мэлядрама - abwesenheit d'n'b у раме бяз мыла напiсаў шшшыт 15.01.2007, 11:33
Алесь Разанаў: "На палітыку ўплывае творчасьць". Вольга Караткевіч, Прага Паэт Алесь Разанаў адказаў на пытаньні "Начной Свабоды" В. К.:"Нашым слухачам Вы прадстаўляеце пункціры. Вашае азначэньне гэтага жанру?" А. Р.:"Гэты жанр зьявіўся ад пачатку, ужо ў першым зборніку "Адраджэньне". Ён пунктырамі там і прысутнічаў. Гэта, па-мойму, акупункціры. Калі йдзеш па нейкай мясцовасьці ці знаходзісься ў нейкай сытуацыі, то сустракаеш, рэагуеш на тыя сэнсавыя, энэргетычныя, зьместавыя пункты, якія там прысутнічаюць. Яны цябе таксама заўважаюць. І вось з гэтай сустрэчы ўзьнікаюць гэтыя акупункцірыы. Ці проста пункціры". В.К.: "Вы ўзгадалі пра сваю першую кніжку - "Адраджэньне". Яна выйшла ў 1970 годзе. Чаму абралі такі назоў?" А.Р.: "Тут адбылася пэўная транскрыпцыя. Назва зборніка мела на ўвазе іншае - адрачэньне. Адрачэньне ад таго, што мне не падабалася, прымушала хадзіць па нейкіх кругах і абмяжоўвала жаданьне думаць, разумець Ну, прапанаваў выдавецтву, але выдавецтва, відаць, палічыла, што гэта занадта рызыкоўная назва… В.К.:"А "Адраджэньне" - менш рызыкоўная назва?" А.Р.:"Ну, мяркуйце самі…" В.К.:"Прачытайце верш з таго зборніка…" А.Р.: "Даўгі ня буду… Апошні пункцір. Якім зборнік канчаўся. Калі ўсе згублены ключы, Калі ня шанцу, анічога, Усё ж - ідзі, любі, крычы І пасягай на перамогу" В.К. "Вы шмат працавалі ў замежжы. Як выглядае Беларусь у часе вяртаньня?" А.Р.: "Найперш гэта сустрэчы з жывымі людзьмі. Я рады, што яны такія, нармалёвыя, таму што ўскладняць сваё быцьцё, сваю постаць, экзыстэнцыю вельмі няварта. І я рады сустрэчы з простымі, а не знакамітымі людзьмі, у якіх ужо прысутнічае водбліск пэўнага стандарту ці схемы. Што яшчэ адчуваецца. Узгадаў купалавы словы, што ў рэчаіснасьці, цяперашняй, якую я адчуваю, можа, вастрэй, бо нядаўна адчуваю, бо нядаўна аб'явіўся… Штось варушыцца, штось паўстаці хоча. Яно яшчэ ня мае нейкіх канкрэтных праяваў, але але людзі адчуваюць, нейкім унутраным слыхам скіраваныя на тое, што хоча паўстаці хоча. В.К.: "Ці ўплывае палітычная сытуацыя на Вашую творчасьць?" А.Р.: "Ну, уплывае. Чаму не. Але на маё адчуваньне, што і на палітыку таксама нешта ўплывае. Тое, што знаходзіцца, можа, далей ці вышэй за палітыку. Гэта чыньнік падзей, што настае. І на гэта, як лякатар. скіраваная літаратура. Уплывае творчасьць". В.К. "Можна сказаць, што нейкага канкрэтнага палітыка Вы падтрымліваеце сьвядома?" А.Р. "Сьвядома падтрымліваю прынцып. Не палітыка, а прынцып". В.К.: "А ці ёсьць карэляцыя канкрэтнага палітыка і прынцыпу?" А.Р.: "Усіх палітыкаў з прынцыпам. Толькі яны з розных бакоў падыходзяць да гэтага прынцыпу. Як промні да сонца. Ці дыямэтры і радыюсы да цэнтру". В.К.: "Калі Алесь Разанаў вучыўся на філфаку, арганізаваў збор подпісаў за тое, каб усе прадметы выкладаліся па-беларуску. За гэта быў выключаны. Якая пэрспэктыва шырэйшага ўжытку беларускай мовы зараз?" А.Р.: "Тады як бы было нешта ў пэрспэктыве, яна адчувалася, была невідавочнай, быў нерастрачаны патэнцыял. Цяпер ён і растрачаны, і праяўлены. Будучыня? Будучыня, як будучыня ў мовы як аўры народа. Я адчуваю, ведаю, што яна будзе праяўляцца. І мова будзе гучаць". В. К.: "Алесь Разанаў паўтарае, што вызначэньне цікавага для яго творцы залежыць ад руху неба, зорак, зямлі… На гэты момант – хто цікавы?" А. Р. :"Калі ймя, дык гэта айчынны эпас, які зьнік незанатаваным. Рэшткі мы знаходзім у айчынным фальклёры, які зьнік як зьнікла вялікая містэрыя, раўназначная грэцкай ці эгіпецкай. І засталося Купальле. Хіба, гэтым словам і спалучым". В.К.: "Які ў Вас любімы радок беларускай паэзіі?" А.Р.: "Любы, напісаны па-беларуску. Апошнім часам чытаў адзін манукрыпт, дзе знайшоў шмат для сябе, каб паразважаць. Чытаў кніжку "Лён" Анатоля Сыса. Уразіў верш "Пчаліная матка", зь якім раней ня быў знаёмы". В.К.: "Вы пішаце прадмову да зборніка вершаў Зянона Пазьняка…" А.Р.:"Так". В.К. :"Якая падзея ў 2006 годзе для Вас была самай важнай?" А.Р.: "Якая шмат для каго стала незаўважнай. Ініцыятыва сьвятароў-вернікаў, каб а 8-й гадзіне людзе скіроўваліся ў малітве да найвышэйшага пачатку і ядналіся ў гэтай малітве. У аб'яднанай малітве яе моц павялічваецца. Думаю, гэтая ініцыятыва застаецца патэнцыялам на будучыню". В.К.: "На хвалях Свабоды гучыць перадача "У што я веру". У што верыце Вы? А.Р. "Сярод гэтых азначаных трох постацяў, пра якія кажа "Новы Запавет", ёсьць яшчэ месца для чацьвёртай. Для Сафіі. Для мудрасьці. Мудрасьць – гэта вера ў дзеяньне, вера ў тое, як верыць, каб зьдзейсьнілася запаветнае. Веру, што гэтаму можна навучыцца" www.svaboda.org/articlesfeatures/culture напiсаў PC 15.01.2007, 23:12
Падчас апошняй размовы АР казаў, што гэты год будзе годам Буды. І ўдакладніў: "Буда - гэта не чалавек, а прынцып. Як і Хрыстос, ці ня так?" "У прынцыпе, так", - адказаў. напiсаў АІ 16.01.2007, 13:39
Выйшла новая кніга - "Дождж: возера ў акупунктуры". Спрэс складаецца з пункціраў-"акупункціраў", у тым ліку новых, напісаных у Нямеччыне й Швайцарыі. З чытачамі Разанаў сустрэнецца, відаць, у пачатку сакавіка: "І ў кожным я нешта забыў?! Збіраю ў сустрэчу абліччы." напiсаў werk 18.02.2007, 13:38
ПРА “КНІГУ ЎЗНАЎЛЕНЬНЯЎ” АЛЕСЯ РАЗАНАВА Беларускім кніжным эпасам назваў Алесь Разанаў сваю чарговую кнігу, у якую ўвайшлі пераствораныя ім сучаснай беларускай мовай тэксты Францішка Скарыны, Кірылы Тураўскага, Сымона Буднага ды іншых сярэднявечных творцаў. Адамкнутыя паэтычным ключом, занямелыя творы старажытнай літаратуры нанова ўваходзяць у рэчаіснасьць і нанова прамаўляюць тое, што яны гаварылі ў свой час. “Кнігу ўзнаўленьняў” рэцэнзуе крытык Анатоль Сідарэвіч. www.svaboda.org/articlesprograms/literat …Разанаў ўсьвядомлена пазьбягае рымаваньня нават тады, калі ў арыгінальным тэксьце, як у Францішка Скарыны, яно маецца. Чаму паэт ігнаруе Скарынавы рымы? Тут, як думаецца, справа паэтычнага густу і этыкі. З гледзішча сучаснае тэорыі і практыкі вершаскладаньня такія рымы лічацца прымітыўнымі і нічога, акрамя гіранічнае ўсьмешкі, выклікаць ня могуць. А ў той час, калі пісаў Скарына, да іх ставіліся спаважна. Значыць, перад Алесем Разанавым стаяла этычная задача: выхаваць спаважлівае стаўленьне да Скарынавых тэкстаў таксама і ў чалавека дваццаць першага стагодзьдзя. Элімінуючы прымітыўныя з сучаснага гледзішча рымы, ён гэтую задачу разьвязаў. Раней беларускія паэты пісалі на тэмы асобных псальмаў, радкоў ці гісторыяў зь Бібліі. Алесь Разанаў першы зь беларускіх паэтаў адкрыў і ўзнавіў цэлы пласт старое беларускае паэзіі, якая паўстала на аснове Сьвятога Пісаньня і твораў Айцоў Царквы. Няма сумневаў, што сьледам за ім узнаўляць паэтычныя творы нашых даўніх аўтараў паспрабуюць і іншыя паэты. Так ужо было ня раз, што Алесь Разанаў паказваў сваім калегам новыя кірункі. Думаю, што і “Кнігаю ўзнаўленьняў” ён такі творчы кірунак паказаў напiсаў PC 24.02.2007, 15:50
У Алеся Рязанова (Ales Razanau) вышла книга "Дождж: возера ў акупунктуры". Написана она в жанре "пунктиров", коротких салютов из одного-двух залпов. Например, в переводе: Жара. Прячется тень в дерево. Или: Сад окружают забором. А он всё равно цветёт для всех. Большинство "акупунктиров" Рязанов воткнул в планету на родине, часть - в Германии и Швейцарии. Украшает книгу Четвёртый яйцеквадрат - чёрное яйцо на белом фоне, который сливается с белой же обложкой. Яйцеквадратных картин Рязанов с Виктором Марковцом написали то ли 6, то ли 7, столько же будет и книг в этой серии, собрании избранных сочинений. Попили чаю в мастерской Марковца. Рязанов подписал мне книгу: "Вялікаму сябру творчасці і эксперыменту (…): дадаю яшчэ адну рысу да тых, што ўжо маеце". Спросил, какой жанр сейчас читается интереснее других, - мол, Гессе, например, называл своё время "эпохой фельетона". Пожалуй, онлайновый дневник. напiсаў ЖЖ 01.03.2007, 17:31
Разанаў і Маркавец : працяг “яйкаквадратаў” Севярын Квяткоўскі Паэт Алесь Разанаў сёньня ў менскай кавярні “Добрыя мысьлі” прадставіў чытачам сваю новую кнігу. Новы зборнік паэта называецца “Дождж: возера ў акупунктуры.” Кніжка сталася чацьвёртай з шасьці заплянаваных, прысьвечаных канцэптуальнай мастацкай сэрыі Алеся Разанава і мастака Віктара Маркаўца “Яйкаквадраты”. Тут жа ў “Добрых мысьлях” прысутным было рэпрэзэнтаванае выданьне, прысьвечанае яйкаквадратам – на беларускай, ангельскай, расейскай, францускай і нямецкай мовах. www.svaboda.org/articlesfeatures/culture На здымку : Алесь Разанаў са сваёй новай кнігай. напiсаў РС 04.03.2007, 21:44
Разанаў прыдумаў прыгожае слова - ТРАВЕНЬ (заместа "гарбаты"). "Наліце мне травеню." напiсаў werk 04.03.2007, 21:47
Алесь Разанаў — Маэстра. Вось сабраліся паважаныя людзі на прэзэнтацыю: Марачкін, Шатэрнік, Содаль, Гучок, Аксак,Трыгубовіч і шмат іншых — чалавек 60 (у другім шэрагу ад сцэны справа бляндынка ўпрофіль —anka_upala, зь якой я так і не разьвіртуаліўся :). Маэстра пачытаў свае тэксты, а пасьля кажа: чакаю вашых словаў. І мужыкі наперабой як на студэнцкім сэмінары цытуюць разанаўскія і свае вершы. Супэрская атмасфэра! abrykos.livejournal.com/52020.html#cutid (5 фотак з камэнтарамі, якія распавядаюць пра кароткія прыгоды некаторых ЖЖ-юзэраў) напiсаў LJ 04.03.2007, 22:06
У Разанава летась у Берліне выйшла новая кніга па-нямецку: Der Zweig zeigt dem Baum wohin er wachsen soll Галіна паказвае дрэву, куды яму расці The Branch Shows to the Tree the Way to Grow La Branche montre à l’arbre la voie pour croître напiсаў werk 04.03.2007, 22:24
Заснаваў і ўвёў у беларускую паэзію новыя формы: версэты, вершаказы, квантэмы, пункціры, зномы. Gründete und führte in die belarussische Dichtkunst neue Dichtungsarten – Versetten, Wortverse, Quanteme, Punktierungen, Snomen ein. A. Razanau a fondé et introduit dans la poésie bélarussienne de nouvelles formes : verset, narravers, quanthème, znome (savoirème), pointillème. A. Razanau founded new forms entered in belarusian poetry: verset, poemtale, quantem, knowem, dotted poem. Назвы разанаўскіх жанраў на англійскую і французскую пераклаў я, на нямецкую ён сам. напiсаў werk 04.03.2007, 22:30
Калі паглядзець на яйкаквадраты здалёк - можна ўбачыць на іх тры твары: белы, чорны, чырвонаскуры. Тры расы. Праект усё-ткі глабальны, міжкантынентальны. напiсаў werk 04.03.2007, 22:44
А з усходнеславянскага гледзішча, белыяйкатвар сімвалізуе Беларусь, чырвоны - Расію, чорны - Украіну: у нашых паўднёвых суседзяў нават мора Чорнае. напiсаў werk 04.03.2007, 22:50
Паводле крыві Разанаў часткова этруск (прозвішча маці - Крпач). Не дзіва, што мае антычны профіль. напiсаў werk 04.03.2007, 22:55
4 марта в Минске состоялась презентация сборника поэзии Алеся Рязанова "Дождж: возера ў пункціры акупунктуры" ("Дождь: озеро в пунктире акупунктуры"). Как отметил автор, эта книга является четвертой в серии "Яйцеквадраты", в рамках которой планируется выпустить шесть изданий. Пунктиры, по словам А.Рязанова, - это весьма краткая и лапидарная форма поэзии, предполагающая произведения небольшого размера, от четырех до шести строк. "Здесь собраны как мои юношеские произведения, которые я писал еще в школе, так и последние, созданные во время пребывания в Швейцарии", - сказал он. В стихах Рязанова "сад окружают забором, а он все равно цветет для всех", "дождь сшивает землю с небом", а козы на лугу своими колокольчиками "пишут симфонию", поэт видит "старые дома, куда хотел бы зайти и пожить в каждом". Говоря об особенностях творчества Алеся Рязанова, культуролог Юрась Борисевич отметил: "стиль этой книги афористический и лапидарный, но после прочтения каждого такого произведения создается впечатление, будто ты прочитал повесть или поэму". Борисевич предложил Рязанову перевести сборник на иностранные языки. Поэт Евгений Гучок назвал сборник Алеся Рязанова "смыслами, которые настояны на эмоциональном восприятии жизни поэтом". А.Рязанов - лауреат Государственной премии имени Янки Купалы, автор многих книг поэзии, литературно-критических рефлексий и эссе. Средствами современного белорусского языка он восстановил произведения выдающихся просветителей - Кирилла Туровского, Франциска Скорины, Сымона Будного и других. Ввел в белорусскую поэзию новые жанровые формы. Его произведения обращены к проблемам прошлого и настоящего, национально-исторической памяти, личности и времени, жизни и смерти. Перевел на белорусский язык произведения грузинских, литовских, болгарских, сербско-хорватских, шведских, словенских, русских, чешских и немецких поэтов. БелаПАН напiсаў http://news.tut.by/culture/83779.html 04.03.2007, 23:16
Сказаў Разанаву, што акупунктура - добры сродак кінуь паліць. Ён паправіў: кінуць палітыку. Назва кнігі "Дождж: возера ў акупунктуры" - таксама пункцір, міні-верш. А дождж мог быць і метэарытным - з такім на Зямлю прыляцела жыццё. Усе камяні і пылінкі, што падаюць з неба, - дождж, які доўжыцца мільярды гадоў. напiсаў werk 04.03.2007, 23:28
Літаратуразнаўцы даволі часта называюць Разанава паэтам-постмадэрністам. На мой погляд, постмадэрнізму ў ягонай паэзіі няма, постмадэрністам яго можна лічыць толькі дзякуючы яйкаквадратам. напiсаў werk 04.03.2007, 23:50
Акудовіч прапаноўвае зрабіць дзяржаўным гербам Беларусі "Чорны квадрат" Малевіча. Думаў, такі герб выглядаў бы змрачнавата, дый назаляў бы воку, бо такую форму можна ўбачыць паўсюль. Знаходжу выйсце: зрабіць гербам яйкаквадрат. Пры жаданні можна лічыць яго стылізаванай "Пагоняй". напiсаў werk 05.03.2007, 00:02
"Чорны квадрат" стаўся сімвалам мадэрнізму, еўрапейскага мастацтва ХХ стагоддзя. Яйкаквадрат можа стацца сімвалам постмадэрнізму. Прынамсі, эмблемай новага беларускага мастацтва. Форма ёмістая і лаканічная - як і, напрыклад, разанаўскія вершы-пункціры. напiсаў werk 05.03.2007, 00:08
Варта было б стварыць музычны адпаведнік яйкаквадрата. Квадрат - сімвал рытму, а яйка выглядае меладычна. напiсаў werk 05.03.2007, 00:11
Калі рабіць выставу яйкаквадратаў - хацелася б, каб кожны экспанаваўся ў асобным пакоі з іншай музыкай. А таксама ўключыць у выставу кубічны пакой, дзе сцены, падлога і столь будуць цалкам закрытыя яйкаквадратамі розных колераў. Віктар Маркавец прапанаваў пафарбаваць кубічны пакой цалкам у чорны колер, а пасярэдзіне падвесіць галаграфічнае яйка. напiсаў werk 05.03.2007, 00:17
У новай кніжнай серыі Разанава чатыры ўжо выйшлі, дзве рыхтуюцца. І кожная кніга прысвечаная аднаму з яйкаквадратаў. Праз тое, які яйкаквадрат для кнігі выбраў аўтар, можна, думаю, асэнсаваць, як ён ставіцца да таго ці іншага жанру сваёй паэзіі. напiсаў werk 05.03.2007, 00:22
Кананічных яйкаквадратаў шэсць. На мой погляд, можна было б разгарнуць гэтую серыю далей. Напрыклад, зрабіць квадраты з люстраным і выразаным яйкамі, колер якіх атрымаецца рухомы. Тады Разанаву, прынамсі, давядзецца напісаць яшчэ некалькі кніг. А спачатку прыдумаць для вершаў новыя жанры. напiсаў werk 05.03.2007, 00:28
А кароль жа — голы! напiсаў Лісаў 05.03.2007, 08:31
А ліса ў вінаградніку. напiсаў werk 05.03.2007, 11:09
Эўрарадыё і "Наша ніва" пра новую кнігу: www.nn.by/index.php?c=ar&i=6967 напiсаў ЭР 05.03.2007, 12:29
Алесь Разанаў: “Свабоды няма, але ёсьць вызваленьне” Міхась Скобла, Менск Новая перадача сэрыі “Вольная студыя” (эфір 4 сакавіка) Скобла: “У кожным вашым пункціры прысутнічае думка, прысутнічае сэнс, які можна было б разгортваць і разгортваць у нейкі больш абсяжны жанр: баляду, прыпавесьць, паэму. Але вы сьціскаеце радкі, словы, гукі. Энэргія вялікага застаецца ў малым, як маланка ў батарэйцы. Чаму ўсё ж вы імкнецеся выказацца як мага больш ляканічна?” Разанаў: “Калі словы канцэнтруюцца, сьціскаюцца, тады яны набываюць новую якасьць: становяцца больш зьмястоўнымі, набываюць якасьць магніту. І вось гэтая канцэнтрацыя дазваляе якраз ня выказаць зьмест, а выявіццца зьместу. Думаю, што за такімі ляканічнымі тэкстамі, за такой формай — вялікая наступнасьць. У наш імклівы, хуткі час людзі як бы развучваюцца чытаць. Пункціры і чытаць ня трэба: зірнуў — і пункцір ужо ўклаўся ў сьвядомасьць, вы ўжо знаёміцеся зь ім”. … Я нічога наўмысна не рабіў, не гуляў у палітыку, у “левых” ці “правых”, у “савецкага” ці “антысавецкага” паэта. У творчасьці ёсьць свае законы, свае адносіны і з часам, і з рэчаіснасьцю. Прыслухоўвайся да творчасьці, і яна сама расставіць словы на свае месцы, заўважыць тое, што позірк не заўважыў, або не заўважыць тое, на што ўсе паказваюць пальцамі: вось вам узор, з яго вучыцеся. Творчасьць — дамінанта рэчаіснасьці”. Скобла: “Вы працяглы час жывяце за мяжой. Цяпер — у Швайцарыі, куды неўзабаве ізноў ад’яжджаеце. Што ўяўляе зь сябе вашае жыцьцё дзесьці там, у Цэнтральнай Эўропе?” Разанаў: “Удакладняю: у Швайцарыі я прабыў год, жыў там у кляштары капуцынаў. Думаю, што гэта някепскі, у нечым плённы пэрыяд. Але вяртаюся не ў Швайцарыю, вяртаюся ў іншае месца. Магчыма, калі нешта створыцца, напішацца, яно пазначыцца тым месцам. Што мне тыя падарожжы і адлегласьці кажуць і падказваюць? Гэта сустрэчы з новымі мясьцінамі, з новай рэчаіснасьцю. І ў гэтай рэчаіснасьці твой позірк становіцца сьвежым, кантрастным, больш сканцэнтраваным, ён заўважае тое, што тамтэйшыя людзі ня бачаць. Гэта па-першае. Па-другое, мой побыт там — гэта палёт пчалы. На тых кветках, палях, лугах, у тых садах знаходзіць нешта, што будзе карыснае айчыннай літаратуры”. Скобла: “Я бачу на вашай руцэ швайцарскі гадзіньнік з адметным цыферблятам: на ім толькі чатыры лічбы. Вам не патрэбен дакладны час?” Разанаў: “А вы пільны… Мой гадзіньнік паказвае вельмі дакладны час, толькі час гэты мае своеасаблівы адлік. Міхась, хіба вы самі здольныя цяпер акрэсьліць: у якім часе мы жывем? За вакном адліга імгла, рэаліі размытыя. Размытыя ня толькі для вока, але і для думкі. Магчыма, такія гадзіньнікі, на якіх амаль няма лічбаў, вучаць нас лепш распазнаваць тое, што мы бачым і з чым маем справу”. …У навінаў свае кругі і свае арбіты. Іх варта ведаць, але ня варта трапляць у залежнасьць ад іх. Бо самая істотная навіна, яна ў самім чалавеку. Але яна ў ім увязьненая. І сэнс чалавечага існаваньня, думаю, якраз у тым, каб яе вызваліць. А гаворка пра свабоду — ня больш чым прыгожая рыторыка. Свабоды няма, але ёсьць вызваленьне”… Скобла: “Звычайна, апірышчам нацыянальнага духу выступае дзяржава. У нашай незвычайнай, няпростай беларускай сытуацыі што ёсьць апірышчам і схованкай для нацыянальнага духу?” Разанаў: “Творчасьць — вось тая дамінанта, у якой нацыянальны дух і захоўваецца, і выяўляецца, і якою ён злучае зямлю і неба. Бяз гэтага злучніка зямля — яма, зямля — пастка. І яна, пастка, адчувальна, усё больш і больш сьціскае ў сваіх абдымках насельнікаў зямлі. Замест таго, каб усімі сваімі магчымасьцямі спрыяць гэтаму злучніку, рэжымы — кожны па-свойму — мацуюць пасткі. Беларусь тут не выключэньне, нават своеасаблівы ўзор. Хіба вы не адчуваеце, што мы ўсё больш і больш трацім будучыню?! Але схова нацыянальнага духу — яна якраз у будучыні. Будучыня — падзея, што настае. А тыя падзеі, што адбыліся і адбываюцца, яны яе фрагмэнты. І якраз таму, што схова нацыянальнага духу — будучыня, ён ніякім чынам ня можа быць пераможаны. Могуць быць пераможанымі асобы, у якіх ён праяўляецца, але сам ён — ужо перамога, да якой належыць прыйсьці”. www.svaboda.org/articlesprograms/openstu напiсаў PC 08.03.2007, 21:53
Фантанарыс ад Анкі Упалы: anka-upala.livejournal.com/22967.html?vi напiсаў LJ 08.03.2007, 22:07
Алесь Разанаў. Каб мелi шчасце ўваскрасаць i лётаць. Мiнск, выд. I.П.Логвiнаў, 2006. Поэзия Алеся Рязанова в рекламе не нуждается так же, как не нуждается в объяснении ставшее уже устоявшимся его определение: «поэт–философ». Рязанов постоянно удивляет публику: квантемами, пунктирами, яйцеквадратами… Именно так назывались «экспонаты» его совместного с художником Виктором Марковцом проекта. Поэтому яйцо на обложке рецензируемой книги — это не реклама МТС, это «яйкаквадрат», существовавший задолго до эмтээсовского. В сборник вошли поэмы, написанные в разные годы, своеобразное избранное. Но в 1974–м или в 2000–м — тексты Рязанова узнаваемы. Привычные, простые проявления бытия — хомут, вожжи, пашня, деревенские юродивые — превращаются в глобальные символы, центры бытия, архетипы. Улитка и подсолнечник становятся воплощением человеческой судьбы… Все — во всем… В малости — отражение вечности. Пространство и время, будучи осмысленными, теряют свою власть… Освобожденное от них бытие пристально рассматривается, словно извлеченная из воды рыбина. Слова и смыслы складываются в невероятные пирамиды… Это не игра. Может быть, эксперимент… С месседжем и открытой возможностью понимания. Конечно, очень напряженное, требующее определенной подготовки чтение. Но не зря же стихи Алеся Рязанова знают и любят во многих странах мира — это действительно поэт высочайшего класса. РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ напiсаў http://www.sb.by/article.php?articleID=57342 15.03.2007, 14:27
Гутарка А.Р. зь Міхасём Скоблам: www.svaboda.org/articlesprograms/literat напiсаў РС 21.03.2007, 02:04
Пазваніў Разанаў. У Польшы выйшла кніга яго версэтаў "Лясная дарога" з маёй прадмовай. Гэта добрая навіна. (…) annahonda.livejournal.com/12788.html? напiсаў LJ 16.04.2007, 00:19
Разанаў і Маркавец запрашаюць на прэс-канферэнцыю ў кавярні "Добрыя мыслі" 16 кастрычніка, а 20-й гадзіне. Можна пабачыцца з імі і раней - у Вярхоўным Судзе: а 17-й чакаецца прысуд у справе аўтарскіх правоў на лагатып МТС. напiсаў werk 15.10.2007, 16:51
Суд падтрымаў бок МТС, хоць аргументы ў Разанава з Маркаўцом былі больш пераканаўчыя. Заможную фірму складана перамагчы. напiсаў werk 16.10.2007, 23:54
Спадзяюся, Разанаў з Маркаўцом не засталіся чаго-небудзь вінныя МТС? :-) А тое гэтыя крутыя фірмы могуць і "маральную кампэнсацыю" запатрабаваць… напiсаў Сатурніянін 17.10.2007, 02:19
Пра маральную кампенсацыю МТС нічога не казалі. Бадай, гэта Р. і М. варта было б яе патрабаваць. напiсаў werk 17.10.2007, 13:33
НЕКЛАСІФІКАВАЛЬНЫ КЛАСІК: АЛЕСЬ РАЗАНАЎ Артыкул Макса Шчура ў новым віртуальным альманаху "Літ-раж" greed-olive-fetish.com/litrazh/shczur3.h “…У Эўропе мне няма роўных”, кажа ён, і мае рацыю—постмадэрн пасьпеў прывучыць заходніх літаратараў да скепсісу ў дачыненьні да творчага пачатку, які зьяўляецца для Разанава самым галоўным." напiсаў Добрыя Мыслі 20.10.2007, 14:44
Сёньня Алесю Разанаву спаўняецца 60 гадоў. Наватар і рэфарматар беларускай паэзіі, адзін зь нешматлікіх беларускіх аўтараў, намінаваных на Нобэлеўскую прэмію У Швайцарыі выйшла новая кніга паэта — “Трэцяе вока”. Бальшыню вершаў, якія ўвайшлі ў яе, Алесь Разанаў напісаў, жывучы ў гэтай краіне, куды яго запрасілі тамтэйшыя літаратурныя інстытуцыі. Кніга дзьвюхмоўная — пункціры (а менавіта ў гэтым жанры, прыдуманым яшчэ два дзесяцігодзьдзі таму, напісана “Трэцяе вока”) друкуюцца ў ёй па-беларуску і па-нямецку. На нямецкую мову новыя пункціры Разанава пераклала вядомая паэтка з ФРГ Эльке Эрб. Валянціна Аксак напiсаў http://www.svaboda.org/articlesfeatures/man/2007/1 05.12.2007, 17:09
Віншую Алеся Сьцяпанавіча з юбілеем. Нядаўна дыскутаваў пра яйкаквадраты: arbogast.livejournal.com/45852.html напiсаў werk 05.12.2007, 17:14
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
