|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
Невялічкае ўдакладненьне. З дапамогаю інтэрнэту адбывалася вылучэньне кніг на Вялеса. Працэдуру абраньня ляўрэата выканала экспэртная рада. І чаму прэмія мусіць стаць на камэрцыйныя рэйкі? Ганкураўская прэмія - намінальная. Ці не адзін франк. Прэмія Андрэя Белага ў Расеі. Etc. Вядома, калі не існуе нацыянальнага кніжнага рынку, дык хочацца атрымаць грошы. Да грошаў яшчэ далёка.  напiсаў Алесь Аркуш 19.09.2002, 23:40
Першы раз гатовы падпісацца пад КОЖНЫМ тэзісам гэтага артыкулу. Брава!!! Але я выскажу такую "крамольную" думку: Нічога ДОБРАГА ў бліжэйшы час белліт не чакае. Мае ўражаньні, - якія склаліся са шматлікіх дыскусіяў на тэмы беларускай літаратуры, - што беларускі пісьменьнік адчынена баіцца рынку й чытачу. Першага ён палохаецца, бо ён адразу пакажа што "кароль голы"(с). Ну а наконт чытача трапна заўважыў калісьці Глёбус. Праўда застаецца пытаньне: - а дзеля чаго тады ўвесь сыр-бор? напiсаў Раман Кардонскі 20.09.2002, 16:47
Згодны з Раманам, падпісацца можна ці не пад кожным тэзісам. Толькі тэзісаў малавата, і пададзены яны дзіўнавата. Паставіў сп. Бацюкоў мяне "на чале" невядома чаго, загадаў чакаць невядома на што - хай сабе. Але чаму толькі чатыры магчымасці для літаратуры пакінуў, ды яшчэ пададзеныя праз "альбо"? Няма ў гэтых сціплых чатырох пунктах нічога між сабою несумяшчальнага і ня вычэрпваюць яны сітуацыю. I zdfziuliaje, sto nikomu niacikavaja hetaja razmava. Разбірацца з "магчымасцямі" таксама варта далікатней, ці што. Ідэю прэміі спадар Бацюкоў збэсціў - ня зробяць, толькі здыскрэдытуюць. Але ж гэтакая прэмія - справа не літаратараў, а спажыўцоў. Кардонскаму яе ствараць, а ня Аркушу. Поспех камерцыялізацыі паставіў у поўную залежнасць ад дабрабыту патэнцыйнага чытача - а тут відавочны й іншы момант - чытач не купіць нудоту, колькі б грошай ня меў. Я купляў бы добрыя дэдэктывы й фантастыку ды гістарычныя аповесці па-беларуску сёння. Дзе яны? Ці ж напісанне гэтакіх твораў - не магчымасць, карыстаючыся аўтарскай тэрміналогіяй? Часопісы збэшчаныя нават да нараджэння. Пра чацьвёрты пункт не кажу, бо ён тэмы не датычыць і пастаўлены, відавочна, для прыліку. Каб пазбегнуць члічбы 3. І ўжо зусім незразумела, чаму для аўтара тоесна гучаць "развіццё капіталістычных адносін" і "рост попыту на якасную літаратуру". Апошні абзац падаецца занадта парадаксальным. Змены спеюць у самой літаратуры, але залежаць ад знешніх працэсаў, роля якіх рвадком вышэй адмаўляецца. Да таго ж, гледзячы на новыя творы беларускіх аўтараў не заўсёды мацуешся ў перакананні, што для іх гэтакі карысны рост попыту на якасную літаратуру. Б'е ў вочы тэматычная і жанравая абмежаванасць. Але гэта іншая гаворка. напiсаў Даніла Жукоўскі 27.09.2002, 19:26
Данілу: У пэўным сэньсе з Вамі можна пагадзіцца. Дарэчы я пра "жанравую абмежаванасьць" даўно ўжо кажу. Ды што там кажу, лямантую - так больш дакладна. Ці чуе хто? Здаецца ўсе разумеюць, што становішча ў беларускай літаратуры ненармальнае. І справа ня толькі ў мове. Але як-бы намесна хаця-б намацаць нейкія шляхі зьмены сытуацыі ў лепшы бок. Я прапаноўваў свой шлях, шлях камэрцыалізацыі, каб вярнуць чытача й палепшыць становішча спраў. Ці маю я рацыю? Я-б і сам хацеў-бы ведаць. А мне ў адказ: "Всё хорошо прекрасная маркиза…" напiсаў Раман Кардонскі 27.09.2002, 20:06
Абы што вы далдоніце. Ніводзін беларускі дэтэктыў, што выходзіў кнігай, не карыстаўся вялікім попытам. Кнігі Клімковіча і Міраслава Адамчыка ляжалі на паліцах, асабліва ў правінцыі, яшчэ да нядаўніх часоў (выйшлі ў 94-ым). Кнігі Шыціка пыліліся дзесяцігодзьдзямі. Ніколі ня бачыў, каб чыталі Усеню ў электрычках (а праезьдзіў на іх з Жодыня ў Менск шэсьць гадоў), - ягоныя брашуркі прадаваліся ў кожным прывакзальным шапіку. Затое Ермаловіч зьнік адразу. "Споведзь" Ларысы Геніюш разыйшлася за пару тыдняў. Зараз бэстсэлер Драздовіч www.svaboda.org/news/articles/2002/09/20 Не чытае беларус з расейскай сьвядомасьцю па-беларуску. А той, хто мае бел. сьвядомасьць, чытае адмысловыя кнігі. Беларусы чытаюць ня творы ў любімым жанры, а любімых (папулярных, раскручаных, аўтарытэтных, модных etc)аўтарах. Гэтак адбываецца скрозь у сьвеце. Мала пісаць таленавіта, трэба быць яшчэ прамацыйна апрацаваным. Дык вось, прамацыйна апрацоўваліся ў бел. СМІ і ўчора і сёньня, так бы мовіць, нацыястваральныя аўтары і творы. Адсюль вынікае, што дэтэктывы могуць зьявіцца толькі тады, калі паўстане адмысловая інфраструктура. Гэта і спэцыялізаваныя выдавецтвы, магчыма пэрыёдык, агляды і рэцэнзіі ў галоўных газэтах etc. Падобныя рэчы паўстаюць толькі ў здаровых, поўнавартасных краінах. І ніякі дэтэктыў тую поўнавартаснасьць ня прысьпешыць. І трэба не канадзіцца, як капрызнае дзіця: дай, дай!! а рабіць нешта канкрэтнае, калі тое вас рупіць. Хаця б стварылі клюб бел. дэтэктыва. Абмяркоўвалі б творы, пачалі б актуалізоўваць жанр, стварылі б адмысловы сайт. А так вы ўжо дасталі. Як звычайныя беларусы. Буду жаліцца, невядома каму, але сам не крану пальцам. напiсаў Алесь Аркуш 27.09.2002, 23:23
Аркушу: Мне цяжка з Вамі спрачацца, бо Вы там а я тут. Але калі прачытаў пра тое, што беларускія дэтэктывы ляжалі й пыліліся на паліцах кнігарань. Дык я здаецца распавядаў пра свае назіраньні калі ў вясковых крамах культтавараў я не бачыў НІВОДНАЙ кніжкі, а ў раённых кнігарнях я знайшоў па-беларуску толькі падручнікі. Дый у Менску заходзячы ў шматлікія кнігарні я іх не бачыў таксама. Іх што наўмысна дзеля маёй візыты на бацькаўшчыну прыбралі? Я так ня думаю. А пра тое, што я практычна раблю, дык я ўжо распавядаў. Ці варта паўтарацца? А вось наконт сайту, гэта Вы трапна заўважылі, хаця, зноў, крыху запозна. Я вось пакуль на беспрацоўі заняўся вывучэньнем вэб-дэзайну й дэвэлапмэнту, каб ствараць самаму сайты. А то я ўжо даўно Хтося намаўляю каб бачынку нашай музычнай крамы зрабіў больш прыгожа. Надта зараз карэла яна выглядае. У нас як і ў на бацькаўшчыне: хочаш каб было зроблена - зрабі сам. Ну а наконт канкрэтыкі… Дык спытайце хаця-б таго-ж Андруся Жвіра ці Лявона Юрэвіча, бо неяк няёмка мне тут сваімі дасягненьнямі выхваляцца. Нясьціпла неяк. А я чалавек просты, сьціплы… напiсаў Раман Кардонскі 28.09.2002, 03:29
Раман Пра гэта мы ўжо чулі. А я вам скажу, што кніжак беларускіх апошнім часам стала больш. Нават у нашым правінцыйным Полацку. А ў Менску - дык цэнтральныя кнігарні заваленыя. Ната жаліцца, што ў яе раёне мала бел.кніг. А я, калі прыяжджаю ў Менск, кожны раз заўважаю пашырэньне прасторы бел.кнігі. Толькі тамоў "Беларускага кнігазбору" больш за дзясятак стаіць на паліцах. Справа ў тым, што ня варта проста наракаць. Няма, няма, няма… Гэта не стваральная пазыцыя. Трэба выносіць прапановы, праяўляць ініцыятыву, рабіць справу… Бо каму вы жалецеся? Мне, Глёбусу, Палівачу, Ганьне? Ёсьць такая сытуацыя: калі чагосьці хочаш - зрабі гэта сам. І ня трэба абдымаць неабдымнае: набіраць творы на Палічку, перакладаць, з сумненьнем у свае перакладніцкія здольнасьці, займацца нечым іншым - не па жаданьню, а па нейкаму абавязку (перад кім?). А як файна б гучала: Клюб аматараў беларускага дэтэктыву з штаб-кватэрай ў Бостане. З сваім пэрыёдыкам, сайтам, сяброўскімі складкамі і білетамі, канфэрэнцыямі, інтэрнет-інтэрвію аўтарамі лепшых твораў і г.д. Бярыце ў свае намесьнікі Жукоўскага і наперад. Калі трэба якая іншая дапамога - зьвяртаецся. напiсаў Алесь Аркуш 28.09.2002, 11:55
Алесь: Прапанова добрая, дзякуй. Адно толькі кадравае ўдакладненьне: гэта я хутчэй буду заступнікам у Данілы. Нашы "вагаваыя" катэгорыі ў беларускім жыцьці нават зьблізку не стаяць. Хаця адразу прышла ў галаву думка: "А ці існуе ў Гародні, напрыклад, "Клюб аматараў амэрыканскага дэтэктыву"?" Але ствараць будзем. Што тычыцца таго чаму я за ўсё бяруся. Адказ шчыры: "Няма каму". Ну калі праўда мне ўдалося прыцягнуць да набору кніг на "Палічку" іншых беларусаў-эмігрантаў, дарэчы ня толькі з ЗША, то перакладамі так нікога пакуль не заахвоціў. Таму зараз пасьля таго як хуценька скончу вычытываць апошнюю кнігу "Гараваткі" дый Кавыля. Буду займацца выключна перакладамі. Бо адразу было цяжка, а потым, калі прыстасаваўся да стыля, да слоўнага запасу аўтара пайшло лягчэй. Каб яшчэ больш часу. Наконт пашырэньня прасторы беларускіх кніг. Я шчыра Вам веру й спадзяюся, што так і ёсьць. Але вось 21-га верасьня павіншаваў брата зь днём нараджэньня й спытаўся ў маці праз тэлефон ці завозілі кнігі ў Кямелішкоўскую краму "Культтавары". Адказ быў "Не, не завозілі". Так што там шырыцца й шырыцца. З другога боку, - я здаецца пра гэта ўжо пісаў, - у мяне ёсьць некалькі чалавек якім я замовіў ЛЮБЫЯ беларускія дэтэктывы, прыгоды й фантастыку. Можа падкажаце ў якіх крамах яны пыляцца на паліцах кнігарань каб яны нарэшце маглі іх знайсьці? Ну а словы пра "правінцыйны Полацак" застаўлю на Вашым сумленьньні… напiсаў Раман Кардонскі 28.09.2002, 14:30
Раману А чаму вы лічыце, што слова "правінцыя" мае адмоўны сэнс? Мы во часопіс так назвалі. Ці вы думаеце, што гэта самаіронія? А вы лічыце, што бел. кнігі ў вашых Камелішках добра б пайшлі. Калі б на іх быў бы попыт, дык прадавалі б на кірмашах. Такі ў нас зараз рынак. напiсаў Алесь Аркуш 28.09.2002, 17:41
Алесю: Мяркую што так, бо там, згодна з той інфармацыяй якую мне ў сельпо далі, ўжо ад 1995-га году ніводная кніга не завозілася. Я-ж пісаў, што ў мясцовай краме "Культтавары" ня было НІВОДНАЙ кніжкі ў Красавіку 2000 г. Ніводнай, нават расейскай ня было. Згодна маёй з маці размове сытуацыя не зьмянілася й да 21-га верасьня. Але-ж вядома гарантаваць ня стаў-бы, бо за гэты час зусім можна адвучыць людзей кніжкі купляць дый чытаць таксама, штосьці апрача тэлевізійнай праграмы на тыдзень. Наконт правінцыі. Пакрыўдзіўся на Вас, бо адбіраеце ад майго роднага мястэчка тую правінцыйнасьць, якую не прамяняў-бы ні на якую сталічнасьць. Люблю правінцыю. Але пры ўсім пры гэтым Полацак не цягне на правінцыю. Няма ў ім той патрыархальнасьці, нейкага глыбокага самаспакою, самапавагі. Мітусьлівы ён для правінцыі Ваш Полацак. Не, не правінцыя ён. Не дацягвае… напiсаў Раман Кардонскі 29.09.2002, 06:54
Вось Кардонскі, вось вы, прыхільнік і знаўца капіталістычных каштоўнасьцей, вось вы шчыра пытаецеся чаму ў вёскі кніжкаў не завозяць два гады???? напiсала Tekla 29.09.2002, 12:04
Ну слухайце, ну чаму?? Ну хто яшчэ надасьць сэнс існаваньню нас-вас, як не мы самі? Ну дзе вашая крытыка?.. Ну вось выйшаў часопіс "Дзеяслоў", ну і дзе падрабязнасьцьі, где уражаньні дасьведачных людзей? Ну хаця б просто па зместу уражаньні - не дзеля таго, каб вымахнуцца, а таму што так трэба рабіць, распачаць дыскурс, надаць вагу. А то, у кулуарах пагаварылі, абмеркавалі на якія грошы і хто, і ўсё?. А потым зьявіцца нешта іншае - і такі самы лёс. Ну хаця б якая кісьліцына, хаця б самы апошні студэнт філфаку. І так - аб кожнай зьяве тэкстуальнай, кожнай, толькі мы ж можам стварыць гэты сэнс адзін дзеля аднаго. Блін, глядзець не магу на гэтыя свары і самазакаханасьць. напiсала Tekla 29.09.2002, 12:10
Ну чаму б кожнаму не заняцца сваёй справай, пісьменьнікам пісаць, крытыкам крытыкаваць (тэксты, а не асобаў), чытачам чытаць і блеяць, выдаўцам выдаваць.. і гэтак далей па тэксце. Ну ужо ж зразумела, што каля 40-50 асобаў у гэтым працэссе, і ніхто не зьявіцца і нішто не зменіца, і грошы-гранты не дапамогуць… Столькі кніжак і часопісаў за апошнія пару месяцаў што літара існуе зьявілася, а больш за палову нават не ўзгадваліся. Дык тады ж гэта не літаратурна-крытканскі рэсурс - а клюб псіханэўроцікаў. напiсала Tekla 29.09.2002, 12:16
Тэкле: А ў чым Вы бачыце няшчырасьць? У маім пытаньні, ці ў тым, што ў мястэчка Кемелішкі, Астравецкага р-ну, Гродзенскай вобл, паштовы код 231234, ужо СЕМ, а не два гады не завозяць кніжкі? напiсаў Раман Кардонскі 29.09.2002, 14:20
Няшчырасьць?.. а ці вы ня ведаеце, што возяць толькі тое, што набываецца? Абарот крамы "культавары" такі, што было б дзіка набываць нешта, каб ляжала, чакала пакупніка.. а кнігамі гандлюе "белкніга" ці розныя людзі ))) бізнесоўцы, пісьменьнікі, і саюзпечать. І кемелішкі не ўваходзяць у кола іх зацікаўленасьцей. Тым больш, што, напрыклад у вёске якую я назіраю заробак не плацілі з красавіка. напiсала Tekla 30.09.2002, 00:08
а, ну да, а нешчырасьць у тым, што ня трэба заклікаць кагосьці да капіталізацыі мыслёвага працэсу, калі вы самі адмаўляецеся разумець такія простыя рэчы. напiсала Tekla 30.09.2002, 00:10
Тэкле: Ці-б маглі Вы нам усім, ці прынамсі хоць мне тупому, растлумачыць што гэта за зьвер такі: "капіталізацыя мыслёвага працэсу"? Самае дзіўна, што ходзячы ў госьці то да аднаго то другога падчас маей вандроўкі ў Беларусь, - ну а як-жа, жывы-ж "амэрыканец" прыехаў, - я першым чынам да кніжных шафаў і паліцаў, бо запрашалі мяне ў госьці людзі больш інтэлігэнтныя. Розныя кнігі я пабачыў там, у тым ліку і з сэрыі "Беларускі кнігазбор". Амаль усё набыта ў Менску, куды, - паглядзіце, калі ласка, на мапу, - шлях ня блізкі. Значыць попыт ёсьць, раз людзі купляюць. Быў у мяне сябра, - хаця цяжка назваць яго сябрам, бо ўзроставую разьбежку мелі ў трыццаць гадоў, - стары антыкамуніст Ракоўскі. Дык ён мне распавядаў, што ў свой час ваколіцы Кемелішак былі адным з асяродкаў БСРГ, бо самі Кемелішкі былі звычайным жыдоўскім мястэчкам. Беларушчына там дагэтуль ня вывятрылася. Прыкладам можа стаць факт неаднаразовых паразаў РАА (ранейшага РАНА) і дырэктара школы Крысьціны Сенюць перавесьці школу зноў на расейскую мову навучаньня. Спробы ажыцьцяўляліся пачынаючы з 1995-га году і калі я там быў два гады таму, школа ўсё яшчэ была беларускамоўнай. напiсаў Раман Кардонскі 30.09.2002, 02:44
Тэкле: А з Вашымі посьцінгамі 12:10 і 12:16 ад 29-га поўнасьцю салідарызуюся. Хутка павінен, прынамсі паабяцалі, атрымаць "Дзеяслоў". Тады можа адчыню новы форум. Справа ў тым, што ў нас не адбываецца абмеркаваньне ТВОРУ. А проста йдзе нейкая вялацякучая дыскусія зь пераходамі на асобы. напiсаў Раман Кардонскі 30.09.2002, 03:17
Алесю Аркушу Перш чым ужываць гэткія эмацыйныя выразы як "далдоніце" і "дасталі" варта хаця б прачытаць уважлівей. Ня меў я на ўвазе Усеню і Шыціка, а "добрыя дэдэктывы й фантастыку па-беларуску". Нажаль, іх няма, спадару Аркуш. Спрачацца можна толькі наконт гістарычных аповесцяў. А Ермаловіч знік з паліцаў таму, што а) цікава піша, б) мае сякую-такую РЭКЛАМУ. Я выхопліваў з СМІ кожную згадку пра "Дзеяслоў" - і не пачуў ніводнага выразу кшталту: "Ёсць там адна рэч - напісаў NN - якую я чытаў і ня мог спыніцца." Нават з вуснаў Б. Пятровіча не прагучала слоўца рэкламы ўласнаму часопісу. TEKLA выклала гэта лапідарна - немагчыма не зразумець. Адкажыце на ейныя закіды - без "далдоніце". Альбома Драздовіча ў ня зусім правінцыйнай Горадні няма ані ў воднай кнігарні, як не было ніводнага асобніка "Пляцу Волі" Алеся Пашкевіча - я даведаўся пра кнігу праз газеты і купіў, выпадкова трапіўшы у Менск. Вось вам пашырэнне прасторы беларускае кнігі. Хіба толькі ў Полацку кніжны аазіс утварыўся. Па сутнасці размовы 1. Сапраўды, трэба абмяркоўваць кнігі, публікацыі, тэксты - назавіце як хочаце - публічна. З'явілася нешта ў Менску - апішыце, каб можна было зразумець, ці варта шукаць, замаўляць… Добра атрымалася з "Правінцыяй" - паглядзеў змест у інтэрнэце і лёгкай душою зрабіў замову. Ката ў мяшку купляць няма жадання. І грошай на глупства няма аніўкога. Маючы аргументаванае меркаванне дасведчанага чалавека смялей замаўляць. Купіць у кнігарні праблематычна - мала што туды трапляе нават з дзяржаўных выдавецтваў. У Інтэрнэце можна змяшчаць урыўкі, каб чалавек мог сам ацаніць твор і пасля шукаць яго. А то абвесцяць чыесьці тэксты культавымі, а іх і прачытаць няма дзе, і нешта пра іх даведацца няма як. Зрэшты, шмат для якіх тэкстаў гэта на карысць - бліжэйшае знаёмства расчароўвае. 2. Падзел працы - прыкмета цывілізацыі, адсутнасць - пазнака першабытнасці. Я спадзяюся на тэксты ад пісьменнікаў, пакідаючы сабе чытаць і адгукацца. Мы, здаецца, абмяркоўваем артыкул спадара Бацюкова. Я лічу, і абмеркаванне, на мой погляд, пацвярджае, што ягоныя чатыры "магчымасці" тэмы ня вычэрпваюць. Мы з Раманам са свайго чытацкага гледзішча бачым і дадаем жанрава-тэматычную абмежаванасць (і ніхто нам не запярэчыў. Сп. Аркуш адно прапанаваў самім мабілізавацца). Сп-ня Tekla, як я зразумеў, дадае пра самаўлюбёную глухату літаратурнага асяроддзя, мізэрную інтэнсіўнасць абмеркавання, і я з ёю згодны. А далей? Спадар Аркуш прапануе нам самім пісаць тое, што нам падабаецца. Я з ім нязгодны. (І рады быў бы, але ня дам рады. А пра падзел працы глядзі вышэй.) Цалкам магчыма, што ў кагосці з літаратараў ёсць іншыя ідэі. Цікава было б даведацца. Дарэчы ў пытанні прэміі мы, магчыма, можам дамовіцца. 3. Аніяк не магу даўмецца, чаму гэта нацыянальна арыентаваны чытач адрыне дэдэктыў ці прыгодніцкую аповесць. Змясціце падзеі ў адпаведны антураж - і ўсё. Спадар Аркуш не спрабаваў распрацаваць план аповесці "Забойства ў Полацкім калегіюме"? Або апавяданне пра тое, як у 1918 годзе спрытнюгі скралі у Коўне параход і перагналі яго у Горадню запатрабаваць ад Гуменюка? Рэальная падзея, вядомыя імёны і назва сама просіцца "Нёманскія піраты"… А то сапраўды, жаліцеся й жаліцеся, што "той, хто мае бел. сьвядомасьць, чытае адмысловыя кнігі". напiсаў Даніла Жукоўскі 30.09.2002, 17:57
Настаўнікам ад вучня Калі настаўнік гаворыць, а яго не слухаюць, трэба памяняць тэму. напiсаў Дыскурс 30.09.2002, 22:04
Данолу: Дзякуй. Дыскурсу: Хто настаўнік, хто вучань, не зразумела. Я-б паставіў прасьцей ёсьць гандляр і спажывец. Мы з Данілам у ліку спажыўцоў, а Вы? напiсаў Раман Кардонскі 30.09.2002, 22:12
Данілу: Добрым прыкладам таго ці адрыне беларускі чытач дэтэктывы й фантастыку, можа паслужыць прыйклад з "Драбамі" У. Случанскага, калі ў чаргу запісваліся ў Міколы Ганько каб пачытаць. У яго быў адзіны асобнік гэтай кнігі. Я разумею, што гэта не Тарасаў і не Дайнека, тым больш не Аркоў. Але чытаць цікава. І каго хвалюе, што ёсьць разьбежка зь гістарычнымі фактамі? напiсаў Раман Кардонскі 30.09.2002, 22:38
Данілу Вы мяне расчаравалі. Я не прапаноўваў вам пісаць самім дэтэктывы. Я казаў, што трэба актуалізоўваць жанр. Нават зрабіў накід праекту арганізацыі "Клюб аматараў бел. дэтэктыва". Раману, нібыта, мае прапановы спадабаліся. У пісьменьніцкіх сталах ляжыць дастаткова дэтэктываў у рукапісах. (Спытайце ў Максіма Клімковіча). Дзяржаўныя выдавецтвы друкуюць толькі дзяржзаказ. Дэтэктывы ва ўсім сьвеце - камэрцыйная літаратура. Вось і спытайце ў камэрсантаў: чаму яны не друкуюць беларускія дэтэктывы? Чаму не ўкладаюць у гэтую надзейную справу свае грошы? Пытаньне гэта не да пісьменьнікаў. А яго кожны тыдзень задаюць на Літары. Дасталі! Гэта я магу спытаць з Данілы Жукоўскага: чаму ў Горадні не было кнігі Пашкевіча "Пляц волі"? Бо ў Полацку была і ёсьць. Чаму Жукоўскі не зрабіў замову. У полацкай кнігарні, напрыклад, вісіць вялікі транспарат: "У нас можна замовіць любую кнігу, якая выйшла ў беларускіх дзяржаўных выдавецтвах". Пацікаўся, Даніла, я ўпэўнены, што ў вас гэткую паслугу таксама практыкуюць. Можа вы мне прапануеце яшчэ заняцца напісаньнем любоўных раманаў? Таксама можна прыдумаць забойныя назвы кніг: "Любоў на гарышчы", або "Каханьне ў медсанбаце". Попыт на іх быў бы значна большы за дэтэктывы. І што гэта значыць, "запатрабаваць ад Гуменюка"? Нават у СП даўно ніхто нічога не патрабуе. ТВЛ яшчэ больш дэмакратычная арганізацыя. І зусім мне не зразумела наступнае: "Дарэчы ў пытанні прэміі мы, магчыма, можам дамовіцца." Навошта нам дамаўляцца? Ці я мушу спытаць у вас дазвол на ладжаньне Вялесаўскіх уганараваньняў? напiсаў Алесь Аркуш 30.09.2002, 23:03
Аркушу: Ня "нібыта", а проста спадабаліся. Будзем рабіць. напiсаў Раман Кардонскі 01.10.2002, 04:55
Аркушу: Пакуль Даніла маўчыць, хачу аспрэчыць некалькі Вашых думак. Па-першае. Ці трэба актуалізаваць дэтэктыў? Здаецца што не, бо ў кожнай кнігарні полкі ломяцца ад РАСЕЙСКІХ дэтэктываў Бушкова, Марынінай, Часркасава й г.д. Праўда беларускіх дэтэктываў там я так і не знайшоў, хаця ў менскіх кнігарнях правёў гадзіны. Чаму камэрсанты ня друкуюць дэтэктывы. Зьвязаўся я з адным чалавекам які ў гэтым, друкарскім бізнэсе, дык ён мне мапісаў, што ён друкуе толькі праплачанае ўперад. Атрымаўшы грошы ён надрукуе хоць "Майн кампф", бо яго не абыходзіць што з кнігай здарыцца потым. А хоць-бы й на сьметнік яе вывезьлі, ці адразу ў макулатуру. Сам ён завязывацца згодна зь ягонымі словамі, з дэтэктывам ня будзе, бо ня йснуе сеткі кнігагандлю куды ён мог-бы гэту кнігу здаць і вярнуць выдаткаваныя грошы. Згодна зь ягонымі словамі ў дзяржаўныя кнігарні не прабіцца. Наколькі праўды ў гэтым я ня ведаю. Але праблема стварэньня незалежнай сеткі кнігагандлю беларускімі пісьменьнікамі адмаўляецца, бо гэту тэму мы абмяркоўвалі. Значыцца застаецца адно выйсьце: мне, напрыклад, даць грошы, вядома пасьля таго як у мяне справу паправяцца каб надрукаваць дэтэктыў. Але мне таксама ня хочацца выкідаць грошы на вецер ці, што тое-ж самае, кніжкі на сьметнік. І хоць ведаю, што грошы ўсяроўна не вярну, але хоць буду ведаць, што кніжка дайшла да чытача. І ўсё ізноў упіраецца ў незалежную сетку кнігагандлю… напiсаў Раман Кардонскі 02.10.2002, 17:01
ў легальны кнігагандль няма праблемы прабіцца - "белкніга" яшчэ працуе. Толькі яны вінны многа- таму доўга выплачваюць, поўгады - мінімум. а незалежная - гэта ўкладаньне грошаў і энергіі (ну і ведаў), а зараз без грошаў ніхто працаваць не будзе - і гэта правільна. Дарэчы, Раман, я вам тое што ваш сябра сказаў сто разоў ужо казала - вы мне не паверылі? напiсала Tekla 03.10.2002, 02:09
Неўзабаве пачнецца абмеркаваньне і вылучэньне аўтараў кніг, якія выйшлі сёлета, на атрыманьне "Вялеса". Чытай Навіны ТВЛ. напiсаў Алесь Аркуш 03.10.2002, 10:17
Тэкле: Калі ў чалавека ёсьць грошы і над ім не капае, то ён і паўгоду можа пачакаць. Але справа ў тым, што згодна з досьведам майго знаёмага, грошы прыходзіцца выбівацль з "Белкнігі" на працягу гадоў. У чым мне бачыцца пэўная супярэчнасьць у пазыцыі беларускіх літаратараў, дык гэта ў тым, што яны перакананыя, - прынамсі з жыцьцёвага досьведу, - што ніякай дапамогі ад дзяржавы не атрымаюць, але ўсёроўна чакаюць на гэтую дапамогу. Такая псіхалягічная загадка атрымліваецца… напiсаў Раман Кардонскі 03.10.2002, 17:06
Алесю Аркушу Не разумею, чаму Вы гэтак ня мяне рэагуеце, спадару Аркуш. Расчарую Вас яшчэ раз. Купіў я кнігу Пашкевіча, таму ня мусіў замаўляць. Але было цікава - прывязуць кнігу гэткага прабіўнога хлопца ў Горадню? Ня прывезлі. А Вы, прабачце, не зусім уяўляеце, як купляюцца кнігі. Я пагартаю, узважу, пагляджу на суседнія, потым вырашаю, ці купляць. Бо купіць хочацца шмат - завалена кнігарня кнігамі - а грошай свабодных і месца ў кватэры малавата. Замаўляць ката ў мяшку не хачу, люблю "знаёміцца з кнігаю твар у твар". Актуалізацыі дэдэктыву не патрабуецца, усё растлумачыў сп. Кардонскі. Беларускага ж дэдэктыву нагэтулькі мала, што на мой погляд, цяперашні этап гэткі: актуалізоўваць жанр сярод беларускіх літаратараў. Я зразумеў, што асабіста Вам дэдэктыў гранічна нецікавы, не прыцягваюць Вас, ЯК АЎТАРА, і творы гістарычнага жанру, прыгодніцкага, фантастычнага, любоўныя раманы… Ваша справа. Але ня крыўдуйце, калі я, чытач, адкажу тым жа - і Вашы творы чытаць ня буду. Маю такое права і маю выбар - шкада, што не па-беларуску. Прапанова наконт клуба выдатная, дзіва толькі, што робіце яе людзям, якія далдоняць, расчароўваюць, ня ведаюць простых рэчаў і ўвогуле дасталі. Удзел узяць магу - але ня ў якасці першай асобы. Хачу зноў Вас расчараваць - я ня гэткі палкі аматар дэдэктываў, аддаю перавагу гістарычнаму жанру і навуковай фантастыцы. Нарэшце, наконт прэміі. Лічу перспектыўнай ідэю "Прэміі чытача" (назва умоўная) для гэтак званых вострасюжэтных твораў. Здалося, што Вам гэтая ідэя таксама блізкая. Цяпер бачу: памыляўся, і турбаваць больш ня буду. Вы ў кожным маім сказе бачыце прэтэнзію асабіста да сябе. Наконт існуючых прэмій перажываю толькі за дзяржаўныя - з маіх падаткаў ідуць. Раману Кардонскаму Пра Ю. Станкевіча былі рэцэнзіі ў ARCHE/Скарыне №4-2001, што праўда, непрыхільныя, але грунтоўныя. Ня ўпэўнены, што ён - Ваш аўтар, але варта пачытаць. Сапраўды, піша не для крытыкаў, а для чытача - не надта пашыраная з'ява. Па сутнасці размовы Мне здаецца, што ня ўсё вычэрпваецца праблемамі з кнігагандлем. Я, як чытач, далёкі ад рэдакцы йнай кухні, дзіўлюся, чаму не друкуюцца рэгулярна апавяданні ў "Нашай Ніве", "Нашым слове". Дзіўлюся малалікасці рэцэнзій, у тым ліку ў інтэрнэце, хаця прызнаюся адразу, ведаю сеціва слаба, бо доступ у мяне нязручны й дарагаваты. Дзіўлюся адсутнасці урыўкаў з НОВЫХ ТВОРАЎ, скажам на "Літары" ці на "Беларускай палічцы" - няхай бы глядзелі патэнцыйныя чытачы - і замаўлялі, шукалі, куплялі, карацей кажучы. А мо і патэнцыйным выдаўцам было б цікава? Мяне здзіўляе перакананасць пісьменнікаў, што яны гатовыя да пісання камерцыйнае літаратуры. Кажуць пра стосы рукапісаў, якія недзе ляжаць. Не збяднелі б, на мой погляд, выцягнуўшы нейкі на суд шырэйшай аўдыторыі. Я вось прачытаў у "ННіве" "Пастку крата", напісаную відавочна з разлікам зрабіць крок насустрач густам чытача, і скажу, што да дасканаласці яшчэ далёка. Хаця з'яўленню гэтага тэксту я вельмі рады і ўхваляю і аўтарку і рэдакцыю. Як казалі ў інстытуце, першаму на бал вышэй - за смеласць. Купіў у кнігарні "Чорную дзірку" Алеся Гары, паквапіўшыся на анансаванае фантастыкай "Д'яблава мора". Піянерскі прымітывізм сюжэту і заўдумы. Першая прыступка крутых драбінаў дасканалення. Там жа, на шчасце, нашмат лепшае апавяданне "Доказ ад процілеглага", таксама на касмічную тэму, але аніяк не вострасюжэтнае. Баюся, перабольшаная ступень гатовасці да лёгкіх жанраў. Гэта як з танцамі - які б ні быў звінны і гнуткі, але трэ' ўсё ж вывучыць па. Так што мой адказ на рытарычнае пытанне Бацюкова - калі нешта светлае чакае беларускую літаратуру, то гэта навука. Вучыцца пісаць, каб чыталі. Засвойваць каноны лёгкіх жанраў і ствараць вучэбныя тэксты - то бо' без спадзеву на неадкладны даляравы дождж. Дождж будзе потым, калі нехта паспяхова пройдзе іспыты. напiсаў Даніла Жукоўскі 04.10.2002, 17:23
Данілу: Брава! Прачытаў з задавальненьнем. Ня з усім пагаджаюся. Хаця-б з тым, што ня возьмеце ўдзел у стварэньні клюбу аматараў вострасюжэтнай літаратуры ў якасьці першай асобы. Менавіта першай асобай у гэткім клюбе Вас бачу. Я аднолькава люблю й фантастыку, - асабліва плыню альтэрнатыўнай гісторыі, якая ў беларускай літаратуры зусім адсутнічае, і прыгодніцкую, і гістарычную. Дэтэктывы мне больш па-духу блізкія. Але па-веданьню беларускай літаратуры да Вас, Даніла, не дацягваю. Мяне моцна абразілі, што на іншым форуме гэтак грэбліва пра Вас напісалі, што гэта "нейкі там інжынер". А для каго-ж тады яны ўсе, гэтыя пісьменьнікі, пішуць? Самі для сябе. Прачытаеш шматлікія іхныя "шэдэўры" ці "крутую літаратуру", што выходзяць з-пад іхнага пяра, і пераканаешся, што пішуць для сябе. напiсаў Раман Кардонскі 04.10.2002, 20:11
Данілу Вашыя развагі ў мяне выклікаюць гіранічную пасьмешку. Вы ўжо прабачце за мой мэнтарскі тон. Вы з Раманам пішаце, што няварта актуалізоўваць жанр, а самі падтрымліваеце маю ідэю стварэньня "клюбу". Гэта ж і ёсьць шлях актуалізацыі. Клюб, які прадукуе ініцыятывы: прэмія, сайт, рэйтынгі і г.д. Адносна чытача Данілы Жукоўскага, які адмаўляецца чытаць Аркуша. Няўжо я мушу з тае нагоды бедаваць. Даніла любіць цікавыя кніжкі, фантастыку там, прыгоды. Я такія кніжкі не люблю. І чаму мы мусім адзін аднаго пераконваць у сваёй рацыі? Сьвет такі вялікі, што кожнаму хопіць мейсца са сваімі цікавосткамі і прыхільнасьцямі. Калі пісьменьнік пачынае падрабляцца пад чытача, дык ён ператвараецца ў рамесьніка-саматужніка. Прынамсі я так лічу. Упэўнены, некаму ў ахвотку пісаць дэтэктывы. Для іншага галоўнае - словам будаваць свой сусьвет, прабівацца на мяжу сьвядомасьці. Уяві, Даніла, абсурднасьць такой сытуацыі: ты навязьліва пераконваеш, напрыклад, Алеся Разанава напісаць дэтэктыў. А калі ён адмаўляецца, кажаш: ну і чытай сябе сам, калі ты такі разумны. І ты думаеш Разанаў пашкадуе аб гэткім чытачы? Адносна прэтэнзіяў. Ну якія ў мяне да цябе прэтэнзіі? Ты чытаеш Стругацкіх, я - Мудрова, Сідарука, Вашко. Сёньня, напрыклад, чытаў Вінцэся і Ігара ў новай "Правінцыі". Ты жывеш у Горадні, я - у Полацку. Ды й ня бачыў я цябе ніколі. Ты ўжо не крыўдуй на мае рэзкія постынгі. Насамрэч, нармальна я да цябе стаўлюся. Мой сябар Алесь Пугачоў кажа, што ты класны малец. Я яму паабяцаў цябе не крыўдзіць. напiсаў Алесь Аркуш 04.10.2002, 21:25
Аркушу: За Данілу адказываць ня зьбіраю, але такія-сякія думкі выкажу. Наконт клюбу. Стварэньне "Клюбу аматараў вострасюжэтнай літаратуры" бачыцца мне як хутчэй напаўкамэрцыйны праект які хутчэй павінен актуалізаваць такога роду літаратуру сярод, - як трапна напісаў Даніла, - сярод літаратараў, а не сярод чытачоў, якія й так гэткага роду літаратуры аддаюць перавагу. Наконт мяжы сьвядомасьці. Ну што тут скажаш. У мяне склалася ўражаньне, што бальшыня беларускіх пісьменьнікаў з пакаленьня "Тутэйшых" даўно яе перасеклі. Можа час вяртацца назад, у сьвядомасьць? Цяпер наконт Аркуша й дэтэктыва. Ну па-першае, Даніла не прапаноўваў Вам, Алесь, пісаць дэтэктывы. І ведаеце чаму? Магчыма прагучыць рэзкавата, але як мне здаецца ён гэтага не рабіў, бо перакананы, што ў Вас ня хопіць таленту. Бо каб напісаць дэтэктыў, фантастыку, прыгоды ці, нават, любоўны раман, якія трымалі-б чытача ў напружаньні трэба талент, і пры гэтым вялікі талент. Наконт Данілы Жукоўскага - чытача. Ня ведаю як каму, а на мейсцы беларускага пісьменьніка я-б моцна перажываў згубіўшы такога чытача як Даніла. Ну й пра хто ды што чытае. Адзьдзел БАЗА ў Новай Англіі наогул нешматколькасны. Бальшыня беларускіх эмігрантаў якія прыяжджаюць у ЗША не гараць жаданьнем далучацца да сваіх беларускіх суполак. Да іх далучаюцца ў асноўным людзі больш нацыянальна сьведамыя, для каго Беларусь не зьяўляецца пустым гукам. І вось я прачытаўшы, апошні абзац Вашага посьцінгу вырашыў затэлефанаваць і спытацца хто зь іх чытаў Аркуша, хто зь іх мае ягоныя кнігі. У якасьці Вашага літ. апанэнту выбраў я Бушкова. Сумная праўда ёсьць, што "прадулі" Вы, Алесь, беларусу з Краснаярску (прынамсі, Бушкоў сам пра свае беларускія корні казаў). Апытаў я дзевяць чалавек, я сам дзесяты. Чулі пра Аркуша й маглі сказаць хто гэта восем чалавек, чыталі яго - два, маюць кнігі - адзін, і то дзякуючы Вам. Так што хто гэты адзіны, не так цяжка здагадацца. Маюць жаданьне купляць кнігі Аркуша два чалавекі. Зараз статыстыка па Бушкову: усе тыя-ж пытаньні і ўсе дзесяць станоўчых адказаў. Так што, як мне здаецца, то ня дэтэктыў трэба актуалізаваць, а творчасьць сяброў ТВЛ. Магу такое-ж апытаньне правесьці й па Мудрову. Але зь ім лягчэй, бо ён на "Палічцы" прысутнічае. напiсаў Раман Кардонскі 06.10.2002, 01:05
Раману Ну вы мяне ўзьвялі ў нейкія генэралы літаратурныя. Я ўсяго толькі шараговы баец бел.літ.фронту. Няма ў мяне амбіцыяў, каб усе мяне ведалі. напiсаў Алесь Аркуш 06.10.2002, 07:41
Аркушу: Мяне ня абыходзіла ведаюць Вас ці не. Мяне абыходзіла ці чытаюць, ці жадаюць набыць Вашыя кнігі, якія нам, У ЗША, дастаюцца не так танна. Напрыклад "Браслаўская стыгмата" Глёбуса каштавала мне шэсьць даляраў, што надзвычайна танна. Звычайна менш за дзесятку беларуская кніжка мне не абходзіцца. Дарэчы у Бостане ёсьць некалькі расейскіх кнігарань. У "Петропалі" той-жа Бушкоў у цьвёрдых вокладках каштуе тыя-ж шэсьць даляраў. напiсаў Раман Кардонскі 06.10.2002, 14:14
Гэта проста нейкая фантастыка, што пра мяне чулі ў Новай Англіі восемь чалавек. Паведаміў сваёй жонцы, - не паверылі. напiсаў Алесь Аркуш 06.10.2002, 15:06
Аркушу: Я-б на Вашым месцы не радаваўся таму, што пра Вас ведаюць восем сьведамых БЕЛАРУСАЎ у Новай Англіі, а задумаўся-б над пытаньнем: "Чаму Вашыя кніжкі жадаюць набыць толькі два з тых васьмі, што пра Вас ведаюць?" Прынамсі адзін сказаў, што жадае набыць Вашыя кнігі пад маім уплывам. А на рэшту нават мой уплыў, які, калі шчыра, досыць значны, не спрацаваў. напiсаў Раман Кардонскі 07.10.2002, 18:23
Вельмі цікава, што ў самых пісьменьнікаў поўнасьцю адсутнічае цікавасьць да таго, што іх чакаенаперадзе. Ці яны, як тыя трэскі не раўнуючы, плывуць куды іх плынь нясе? напiсаў Раман Кардонскі 10.10.2002, 12:45
Пісьменьнікі — як і астатнія чалавекі — вельмі розныя, хто абыякава ставіцца да сваёй будучыні, а хто да гадалкі бегае. Адзін пісьменьнік піша твор аднаднеўку на забаву сябрам ці жоўтай прэсы, другі — помнік сабе ладзіць з грунтоўных тамоў. У сучаснай сытуацыі інфармацыйнага выбуху будучае пісьменьніка, як асобы-ставарльніка, вельмі ілюзорнае. І ўсё ж такі, пісьменьнікі ня трэскі, яны самі выбіраюць сабе плынь (-ні), па якой (-ім) плыць. напiсаў Серж Мiнскевiч 10.10.2002, 14:19
Доўга чытаў і прыйшоў да высновы: Аркуш больш занудны за Кардонскага. Віншую! напiсаў Чытач 10.10.2002, 16:52
было б не занудна, каб Аркуш паслаў Кардонскага туды - куды за такія постынгі ён заслугоўвае патрапіць. Але Аркуш ветліва гэта зрабіў - ну дык з таго нуднавата. напiсала Tekla 10.10.2002, 16:55
Кардонскі Сёньня паведаміў Мудрову, што пра мяне чулі ў Новай Англіі восемь сьведамых беларусаў-эмірантаў. Мудроў паспрачаўся, што яго павінны ведаць больш, бо ён больш напісаў. Паспрачаліся на пляшку "Генэрала". Дарэчы, добрая гарэлка, вырабляе яе бел.пісьменьнік Леанід Дайнэка з сынамі, той самы, што напісаў "Меч князя Вячкі" і інш. Дык мо' вы б зрабілі апытаньне й па Мудрову. Толькі ня трэба параўноваць нас з Бушковым. Па-праўдзе, я ня ведаю, хто гэта такі, кніг не чытаў, і ў полацкай кнігарні ніякага Бушкова няма. Але я веру Анатолю Кудраўцу, які ў апошнім нумары "Архэ" назваў падобную літаратуру папсой, маскультурай і нават калярадзкім жуком. А каму прыемна, калі цябе параўноўваюць з якімсьці жуком?! Мудроў кажа, што з сучасных расейскіх празаікаў яму падабаюцца Генадзь Галавін і Тацяна Талстая. Але ж хітрун той Мудроў, ведае каго назваць. напiсаў Алесь Аркуш 10.10.2002, 19:03
Аркушу: Яшчэ раз, - у сваей звыклай зануднаватай манеры, - зьвяртаю ўвагу на тое, што хто каго ведае, як амэрыканцы кажуць, is not an issue here. Балючая, прынамсі для мяне, тэма ў тым, што Вашы, Мудрова, Глёбуса… кнігі, нашыя СЬВЕДАМЫЯ БЕЛАРУСЫ-ЭМІГРАНТЫ не жадаюць набываць. А вось Бушкова - жадаюць і набываюць. Тым самым грошыкі, якія яны цяжкай, - ох, якой цяжкай! - працай зарабілі інвестуюцца ў расейскую літаратуру, замест беларускай. Я, вядома, ня інтэлектуал нейкі высакалобы. Таму не саромлюся прызнацца, што пра Генадзя Галавіна і Тацяну Талстую я нават і ня чуў. Але вырашыў затэлефанавацьу расейскую кнігарню "Петропаль", што ў нас у Бруклайне (горад так завецца) знаходзіцца, дык там хоць і ведаюць я кніжак не маюць - не карыстаюцца попытам. Дык можа ў тым і праблема, што пісьменьнікі ўпарта адмаўляюцца бачыць тое, ШТО чытачы, прынамсі дзесьці 80%, жадаюць чытаць і НАБЫВАЦЬ. Гэты шлях завёў ужо ў тупік нашу літаратуру. Ну а нам, чытачам, нічога іншага не застаецца як чытаць тое, што падабаецца. Вось я ўжо чацьвертую кнігу з сэрыі "Згублены полк" чытаю, бо так трымае, так захапіла, што аж нават пераклады закінуў. Прабач, Андрусь. Гэроі сталіся сапраўднымі сябрамі. Якое шчасьце, што яшчэ пяць наперадзе. А вось калі нашы пісьменьнікі навучацца так трымаць чытача, так заахвочваць яго каб ён НАБЫВАЎ іхныя кнігі? напiсаў Раман Кардонскі 10.10.2002, 22:05
Мінскевічу: Па-першае, калі Вы той Мінскевіч альбом якога "Жахі" я маю, то маё шанаваньне й падзяка. Мне падабаецца й слухаю з задавальненьнем. Па-другое. Плынь у нас усіх адна - зь мінулага ў будучыню. Але вось барахтаньня ў гэтай плыні амаль не назіраецца, як, дарэчы, і спробы вытыркнуць галаву з вады… напiсаў Раман Кардонскі 10.10.2002, 22:10
Раману Кардонскаму Дзе нашы густы супалі дык гэта ў зацікаўленні альтэрнатыўнай гісторыяй. І ня варта крыўдаваць, што кагосьці назвалі інжынерам. Інжынер - гэта чалавек з вышэйшай тэхнічнай адукацыяй. Не настолькі дрэнна, каб саромецца. Чалавек усёж-ткі. Алесю Аркушу Паблажлівасць да чытача - добрая якасць пісьменніка. Нельга ж, сапраўды, злавацца на кожнага, калі ў цябе іх больш за сто. Пра класнага - гэта перагіб. Чытач - добры малец. У мяне да Вас, сп. Алесь, прапанова ў межах нястворанага клюбу: напішыце на две старонкі: "Чым мне не падабаецца дэдэктыў", а я напішу "За што мне падабаецца дэдэктыў". Па сутнасці гаворкі, якая неяк згубілася ў дробязях асабістага характару Мне цяжкавата ўявіць, як я кагосьці навязліва пераконваю пісаць дэдэктыў. Адновім паслядоўнасць падзеяў. Я паведаміў, што гатовы сёння купляць добрыя дэдэктывы й фантастыку ды гістарычныя аповесці па-беларуску. Было гэта на самым пачатку размовы. Не так важна, дарэчы, ці аўтар беларускі, галоўнае - мова. Калі нехта вырашыў, што мова пра яго, то няварта ўблытваць у гэта Разанава. Самому Купалу я сёння сказаў бы, што беларуская літаратура прадукуе сумнаватыя тэксты і бедная на вострасюжэтныя творы, а ладная частка літаратуры стала формаю духовай практыкі, дзе працэс важней за вынік, а пытанне ЯК? - за пытанне ШТО?, захоўваючы пры гэтым не абы якія сацыяльныя амбіцыі і пэўныя знешнія формы сацыяльна скіраванай дзейнасці. Папярэджваю, гэта не дэфініцыя з канстытуцыі Злучаных Штатаў, а спроба пераказаць першае ўражанне бяз прэтэнзій на юрыдычную дакладнасць, якія могуць слова "кот" ператварыць у тры старонкі дробным шрыфтам. напiсаў Даніла Жукоўскі 12.10.2002, 19:29
Данілу Жукоўскаму: У асноўным, на адсоткаў 90, я з Вамі згодны. І не на інжынера я пакрыўдзіўся, - сам, дарэчы, выпускнік Рыскага палітэху, - а на той паблажлівы тон, як быццам інжынер ні храна ня петрыць у літаратуры. Хаця спытацца таго-ж Аркуша: а хто-ж ён па-адукацыі? Але кінем гэта. У адным з Вамі не згаджуся: дык гэта з тым, што: "…беларуская літаратура … бедная на вострасюжэтныя творы". Прачытаўшы гэта быў зьдзіўлены бязьмежна, бо згодна з маёй інфармацыяй акрамя вядомага дэтэктыва Наталкі Бабінай у НН больш вострасюжэтнага нічога не зьявілася. Дык можа трэба сказаць проста: "У сучаснай беларускай літаратуры, прынамсі 2002 году вострасюжэтныя творы адсутнічаюць." Хіба-ж не? напiсаў Раман Кардонскі 13.10.2002, 01:33
Данілу Проста ў нас ідзе размова на розных узроўнях. Ты гаворыш з пазыцыі пасплітага чытача. Згодны, яму патрэбныя дэтэктывы. Я заўжды выказваюся са сваёй уласнай пазыцыі. Я ніколі не любіў ані дэтэктывы, ані фантастыку. Я лічу, што гэта творы - дзеля забавы, баўленьня часу. У такіх кнігах галоўнае сюжэт, інтрыга. Як у мыльных тэлесэрыялах. Мне гэта не цікава. Дарэчы, мой сын, якому 14 гадоў, гэтаксама не пераносіць гэткае чытво. Я асабіста не ўспрымаю такія творы як мастацкую літаратуру. І ўжо дзясяткі людзей на гэтым сайце казалі, што гэта камэрцыйная літаратура, якая імкліва разьвіваецца ў рынкавых варунках (якія ў нас адсутнічаюць). Як толькі стане выгодна пісаць і прадаваць такія кнігі, іх зьявіцца мора. Прынамсі за дэтэктывы Нобеля не даюць. Ёсьць добрыя кнігі, аўтары якіх выкарыстоўвалі элемэнты дэтэктыўнага жанру (напрыклад, Умбэрта Эка), але гэта зусім іншая справа. З гэтай пазыцыі я і выказваўся. Пры гэта пісаў у сваіх постынгах. І ў чым я ня маю рацыі? Раману Я згадаў пра адукацыю Данілы таму, што ён спрабуе свае сілы ў літаратуразнаўстве. Я ж толькі час ад часу пішу эсэ пра літаратуру, бо для літаратуразнаўства ў мяне няма патрэбных ведаў, такіх, напрыклад, як у Ганны. (Думаю, што don ня мае рацыі ў сваіх абвінавачваньнях, бо Ганне не спэцыяліст па эмігранцкай літаратуры і ніколі ёй не займалася. Няхай бы don прааналізаваў данілаў агляд літаратурнага году, што быў у Архэ-Скарыне. З пазыцыі віртуальна-крытычнай сабакі.) Чытайце "Советскую Белоруссию", яна амаль у кожным нумары друкуе дэтэктыў. А то вас заклініла на Наталцы. напiсаў Алесь Аркуш 13.10.2002, 11:39
Алесь, выходзіць, што Віленская беларуская гімназія 20-га году дзейнічала на эміграцыі? напiсаў Палівач 13.10.2002, 14:29
Аркушу: Мы з Вамі па-рознаму разумеем паняцьце "беларуская літаратура". Для мяне кніга напісаная па-беларуску, хоць у Новай Гвінэі, ёсьць часткай беларускай літаратуры. А кніга напісаная па-расейску Ў БЕЛАРУСІ ня ёсьць часткай беларускай літаратуры. Таму спасылка Вашая некарэктная. А Нанаталцы мяне "заклініла", бо мяне цікавіць што яшчэ апрача ейнага дэтэктыву зьявілася вострасюжэтнага ў БЕЛАРУСКАЙ літаратуры. Вы ў свой час пераканалі мяне, - за што бязьмежна Вам удзячны, - у тым, што ў Беларусі выдаваліся беларускія дэтэктывы. Можа й на гэты раз падзеліціся інфармацыяй. Хоць Вы й ня літаратуравед, але руку, перакананы, трымаеце на пульсу падзей. напiсаў Раман Кардонскі 13.10.2002, 15:56
Палівачу Арсеньева значную частку свайго жыцьця пражыла ў Штатах, дзе й знайшла спачын. Я думаю, карэктна яе далучаць да прадстаўнікоў эмігранцкай літаратуры. Ды й большасьць сваіх твораў яна напісала ў ЗША. А адносна сёньняшняй Вільні. Летась паўгода я пражыў у горадзе Гедыміна, дык лічу, што жыў у замежжы. У Полацку жыцьцё зусім іншае. Раману Вам ужо сто разоў гэтыя творы называлі. Асобныя аповесьці Юры Станкевіча, у 2000 годзе выйшла ягоная кніга "Любіць ноч - права пацукоў" (рэкамендую "Зьбіральніка страха"), Андрэй Федарэнка "Шчарбаты талер", аповесьці Праўдзіна, з элементамі дэтэктыўнага жанру напісаны творы: аповесьць Франца Сіўко "Удог", некаторыя рэчы Купрэева, напрыклад, "Пастух у космасе" (дарэчы, класная рэч, Папека яе на гэтым тыдні адзначыў Мядовай прэміяй) і г.д. Проста трэба крыху арыентавацца ў бел.літаратуры, чытаць часопісы, сачыць за навінкамі. А вы павінны актуалізоўваць гэтыя творы. Бо пакуль вашай працы ня бачу. Адно балабольства. Вы мяне ўсё больш расчароўваеце. Трэба вам пашукаць іншага мэнэджэра. напiсаў Алесь Аркуш 13.10.2002, 16:37
пратэстую. Я ўсё што робіцца на беларусі і на любякай мове лічу беларускім. і тое што не на беларусі, але па-нашаму ))) таксама беларускім. і вогуле, буду назаўсёды супрацію падзяленьня беларусаў )) і гасьцей сталіцы па рознамоўным прызнакам. дарэчы, гэта ўжо і нямодна даўно :-)) напiсала Tekla 13.10.2002, 18:32
Тэкле: Пратэст прыняты да ведама, але зе зьмяніў мой пункт гледжаньня. Менавіта МОВА вызначае прыналежнасьць твора, пісьменьніка, сьпевака… да той ці іншай культуры. Вядома могуць ткнуць у твар прыкладам Ірляндыі. Але ірляндзкая культура мае свой непаўторны калярыт. Нават англеьская мова ў вуснах ірляндца гучыць зусім накш, чымсьці з вуснай брыта. Дарэчы, тое-ж тычыцца й шкотаў. З уэльсцамі неяк ня перасякаўсё таму ня ведаю. І яшчэ вось што. Я выказаў МАЁ асабістае стаўленьне да гэтага пытаньня й МАЁ разуменьне, што Я лічу беларускай літаратурай. Свой погляд у гэтым пытаньні, здаецца, нікому не навязываў, і не патрабаваў каб Вы прынялі маю апінію як сваю. Аркушу: Зьвяртаю яшчэ раз Вашу ўвагу на зусім канкрэтна пастаўленае пытаньне й на дату ў ім. Я пытаўся менавіта пра 2002 ГОД. Я прачытваю НН поўнасьцю. Замовіў сабе кучу літ. часопісаў. Частку ўжо атрымаў. І нідзе, спадзяюся што пакуль, не знайшоў нават нацяку на вострасюжэтныя творы. Пакуль адзіны-м такім творам 2002 году застаецца дэтэктыў Наталкі Бабінай. Буду вельмі ўдзячны калі Вы мне падкажаце, на якія літаратурныя часопісы зьвярнуць увагу. Зараз, дзякуючы майму сябру, я не маю праблемы з набыцьцём кнігаў і часопісаў у Беларусі. Я мяркую, што бел. літаратура толькі выйграе, калі я іх буду набываць. Дарэчы і газэты, і часопісы я, зараз, захоўваю, бо хутка скончу рамонт хаты дзе асобны пакой будзе аддадзены на патрэбы Беларускага культурна-грамадзкага цэнтру. Так што Ваша праца па інфармаваньню наконт вострасюжэтнай літаратуры ня будзе дарэмнай. напiсаў Раман Кардонскі 13.10.2002, 19:40
Замоўце "Крыніцу" №3(74) -2002, у ёй надрукавана вострасюжэтная аповесьць Сяргея Трахімёнка "Заложнікі". Гэты твор вам адназначна спадабаецца. Дарэчы, гэту нумар часопіса прысьвечаны постаці Адама Глёбуса. Вы ўжо прабачце, але ў мяне няма часу гартаць падшыўкі сёлетніх часопісаў, каб выбіраць вам дэтэктывы. напiсаў Алесь Аркуш 13.10.2002, 20:23
Дзякуй, спадар Аркуш, шчырае дзякуй! Зараз замоўлю. Ці маглі-б Вы мне сказаць, калі ласка, якія з часопісаў больш схільныя да зьмяшчэньня такіх твораў? напiсаў Раман Кардонскі 13.10.2002, 20:40
Я не падзяляю літаратуру на эмігранцкую і беларускую. Арсеньву чытала, праўда даўнавата. Гадоў дзесяць таму выйшла факсімільнае "Пад сінім небам". Пазней не перачытвала спецыяльна, але чытала пра яе даволі многа. Апошні раз у Савік. Смешна, што гаворка пра Арсеньеву і пра мой прафесіяналізм ўзнікла акурат пасля рэакцыі на Дубаўцоўскі "Мой народ". Гэта ж пасля майго пытання Палівачу месяцы два прайшло… Адна радасць — Кардонскі здымак даслаў. 700 кбайт. Вы ,Раман, хочаце, каб я постэр на ўсю сцяну раздрукавала? :)) Сімпатычны, дарэчы, мужчына, інтэлігентны, нават не скажаш, што любіць дэтэктывы. І зусім не тоўсты, хто прыдумаў? Жонка класная, стыльная, але ў мяне на маніторы зусім не бландынка. напiсала anna 14.10.2002, 00:09
Ганьне: Я, шчыра спадзяюся, што Вы файл ужо сьцёрлі, бо ня трэба мяне раздрукоўваць, тым больш на постэр. Мая жонка ў арыгінале бляндынка. А так, як усе жанчыны, любіць яна мяняць то колер валасоў, то яшчэ што-небудзь. Дзякуй Богу, што думка памяняць мужыка ёй у галаву яшчэ ня прышла. І зусім я ня сімпатычны, бо тоўсты я, у сэньсе грубы. Калі быў у ворганах, то быў як трасьцінка, а зараз расплыўся крыху. А цяпер я са свайго боку чакаю на абяцаны артыкул. Ну дык калі? напiсаў Раман Кардонскі 14.10.2002, 00:51
Аркушу: Перачытваючы поўнасьцю гэты форум зьвярнуў увагу на наступны Ваш "пассаж": "Проста трэба крыху арыентавацца ў бел.літаратуры, чытаць часопісы, сачыць за навінкамі. А вы павінны актуалізоўваць гэтыя творы. Бо пакуль вашай працы ня бачу. Адно балабольства. Вы мяне ўсё больш расчароўваеце. Трэба вам пашукаць іншага мэнэджэра." Канец цытаты. У сувязі з гэтым паўстала некалькі пытаньняў: 1. Як сачыць за навінкамі калі пра іх не паведамляюць у НН. 2. Зноў паўтараю пытаньне: якія часопісы чытаць? Ці Вы, па прыкладу Маякоўскага, прапаноўваеце перарываць горы літ. руды каб здабыць адзін дэтэктыў? 3. Каб актуалізаваць штосьці, трэба адразу мець нейкае ўяўленьне, азнаёміцца з гэтым. У сувязі з гэтым адсылаю Вас да пытаньня пад нумарам 1. 4. Якую працу Вы хочаце пабачыць? Мая праца на "Палічцы". А каб з грамадзкай працай азнаёміцца то трэба сюды прыехаць.Мабыць трэба падумаць і за Вашым прыкладам наконт "Навінаў ТВЛ" стварыць "Навіны РК"… 5. Чым мы на Літары займаемся? Ну калі не балабольствам, дык чым тады. Ну Дубавец там матэрыял, магчыма, для наступнага "Дзеяслову" зьбірае, ну а мы з Вамі проста балаболім. Я, ды не я адзін, давожу Вам, зноў не Вам аднаму, свае чаканьні як спажыўца вашага тавара пад назовам "літаратура". 6. А пры чым тут новы мэнэджэр? У нас і старога няма, неяк ня можам сабе дазволіць. 7. І апошняе. Працягвайце рашчароўвацца. Няхай гэта будзе самым вялікім рашчараваньнем у Вашым жыцьці. Я, праўда, ніякіх вялікіх літаратурных спадзяваньняў не падаваў, і, мабыць таму, ніякіх "крэдытаў" не атрымліваў, так што няма ў чым рашчароўвацца. Але, як тут кажуць: Carry on, private! напiсаў Раман Кардонскі 14.10.2002, 07:56
Раман Кардонскі напiсаў: Як сачыць за навінкамі калі пра іх не паведамляюць у НН. Вельмі трапна! Я таксама такі ж чалавек - што калі пра што надрукуюць у НН - я буду ведаць, а калі не, дык для мяне гэта (амаль) не існуе. То гэта добрая парада да НН - друкаваць больш ды на больш розныя тэмы. Зразумела, калі што мяне цікавіць - я й сам знайду. Але некаторыя рэчы, тэмы мне не цікавыя. Вось напрыклад артыкулы Ю.А. - вельмі добра, што ёсьць. Я як далёкі ад музыкі, маю толькі гэны канал каб даведацца, што ў Беларусі існуе музыка. Але сам ведаю, што рэдакцыі проста не хапае часу й рук. Вельмі патрэбаная дапамога. Няма такой сучаснай і неабходнай тэмы - кампутары. Сам я даволі вузкі "спэцыяліст" да таго ж ня маю літаратурнага густу й ведаў, каб штосьці напісаць, каб было цікава. Але вось хто з тутэйшых "літаранцаў", што знаёмыя з кампутарным сьветам вышэй сярэдняга - хто можа пісаць прынамсі раз на месяц усяго якіх 1000 літар? Бліна! - напішэце больш і будзе менш месца для гражданоў з сабакамі! :-) напiсаў Зьмiцер Лапцёнак 14.10.2002, 09:40
Лапцёнку Не зразумела — каму і ад каго прапанова… Гэтыя заклікі пісаць у Ніву проста дасталі. Вось я штогод друкую свае рэцэнзіі ў Калоссі — без ганарара. Без спадзеву на масавага чытача. Два разы на месяц распавядаю пра новыя кнігі й часопісы на белрадыё. Зноў -такі, без ганарара. Пішу зараз для ЛіМа — там ганарары капеечныя і не ведама калі будуць. Вам, здаецца, што крытыкі з-за ўпартасці і злобнасці не пішуць у НН, якая, між іншым, плоціць? Як аўтар адказваю — не! Гэта газета не зацікаўлена ў рэцэнзіях на новыя кнігі. Гэта загадка для мяне — чаму хайку пра поўню "ў кожнай чарцы" Арцёма Арашонка НН надрукавала двойчы, а крытычных артыкулаў — па пальцах пералічыць… Таму я так люблю Літару — з Манкуртамі, Абрамовічамі, Шчурамі, Жукоўскімі, Бабковымі, Хадановічамі. А Ніва і надалей друкуе вершыкі : "Нікому нічога больш не абяцаць — Мяне прывялі да сьцяны расстраляць За тое, што я абяцаў, не зрабіў, А нашую Вільню ўначы падпаліў…" Я б, на месцы аўтара, гэты верш аднесла ў часопіс "Дзеяслоў". :)) напiсала anna 14.10.2002, 13:57
Зьміцер зазумеў мяне, што ўжо добра. Значыцца пішу зразумела. Мне чамусьці ўспомнілася як яшчэў Таронта зьвярнулася да мяне адна беларуска з пытаньнямі па праграмаваньню, бо хацела больш ведаць пра яго. Цікава ці былі-б мы зараз сябрамі, каб я ў духу Аркуша адказаў: "Чытай, Наталка, прафэсыйныя часопісы…"? напiсаў Раман Кардонскі 14.10.2002, 15:25
аnna: Па-просту ў Дынькі новая канцэпцыя — менш літаратуры ў "НН", больш грамадзкай палітычнасьці. Гэта ён так сам гаворыць. Дынька як той Матроскін: "Мая карова, што хачу, тое й раблю". Лапцёнак: Лепш за цябе пра кампутары ніхто не напіша, пасьля твайго досьведу рабленьня "Інфарматара". Ці ты хочаш, каб Кісьліцына пра кмпутары пісала? напiсаў Чытач 14.10.2002, 16:01
А ці можа задраць "грамадзкая палітычнасьць"? Ня можа а проста задрала. Я разумею, што НН фактычна засталася адзінай беларускамоўнай газэтай у Беларусі. Але гэта яшчэ не дае падставы забываць, што апрача дробнага палітыканства, якое мала каму цікавае, існуе й беларуская культура, якая, як на мой погляд цікава нашмат большай колькасьці людзей. Бо я перагледзеў некалькі апошніх атрыманых нумароў НН і быў бязьмерны зьдзіўлены, бо нават слова няма пра новыя кнігі, часопісы. Але затое ёсьць шмат перакладных артыкулаў тэма якіх мала каму цікава. напiсаў Раман Кардонскі 14.10.2002, 16:11
А можа й запраўды падпісацца замест НН на ЛіМ. І там, і там адны й тыя-ж людзі… напiсаў Раман Кардонскі 14.10.2002, 16:19
anna: "Не зразумела — каму і ад каго прапанова…" Магчыма. Тады пішу больш падрабязна: была прапанова ад Дынька мне. А зараз ад мяне - усім, хто "знаёмыя з кампутарным сьветам вышэй сярэдняга" і можа напісаць штосьці цікавае. "Гэтыя заклікі пісаць у Ніву проста дасталі…" Выбачайце. Гэта не было маёй мэтай. Здаецца толькі два разы й напісаў. Больш ня буду. "Вам, здаецца, што крытыкі з-за ўпартасці і злобнасці не пішуць у НН, якая, між іншым, плоціць? Як аўтар адказваю — не! Гэта газета не зацікаўлена ў рэцэнзіях на новыя кнігі." Вось пра гэта - ня ведаю. Калі так, дык сапраўды ня вельмі добра, што НН ня хоча асьвятляць гэты бок беларускага жыцьця. напiсаў Зьмiцер Лапцёнак 14.10.2002, 16:46
Чытач: Лепш за цябе пра кампутары ніхто не напіша, пасьля твайго досьведу рабленьня "Інфарматара". Зноўку мяне зь кімсьці пераблыталі. Мабыць сапраўды ёсьць яшчэ які Лапцёнак? Што такое "Інфарматар"? Дзе можна пабачыць? Ці ты хочаш, каб Кісьліцына пра кмпутары пісала? Я ня ведаю Кісьліцыну і таму не магу адказаць, ці можа яна. напiсаў Зьмiцер Лапцёнак 14.10.2002, 16:53
Лапцёнку: Pardon. Тым ня менш, ці мусяць літаратары й крытыкі з усім сваім літ-густам пісаць пра кампутары? Зайдзі на "Компьютерные весьці", ці яшчэ куды — багата інфармацыі. А наконт мовы, там усё роўна адзін інгліш. Ці перакладаць на бел, і перадрукоўваць у "НН"? напiсаў Чытач 14.10.2002, 16:58
во. Прыемна вас слухаць нават :-)). дарэчы. я таксама ўжо думала набываць ЛіМ. Не, таксама не тое…. Некая частка жыцьця, якое тут адбываецца, і яно сапраўды жывое - ніяк не трапляе ў СМІ.. ні ў якое. напiсала Tekla 14.10.2002, 23:55
Тэкля - самы разумны тут чалавек! Тэкля, даражэнькая, толькі ня трэба шукаць у маіх словах нейкі падвойны сэнс. Бо перачытаўшы Ваш посьцінг ад 29-га верасьня зноў прыемна зьдзівіўся як Вы глянулі проста ў самае зерне праблемы. Сапраўды, адкуль паспаліты чытач, ну такі як я напрыклад, можа ведаць ШТО НОВАГА зьявілася, калі у нас поўнасьцю АДСУТНІЧАЕ рэкляма. Як было-б прыемна каб пасьля выхаду з друку чарговага нумару літ. часопіса зьяўляўся хтосьці на Літары з гэткай інфармацыяй, што выйшаў чарговы нумар часопісу ХХХ, зьмешчаныя такія й такія творы й артыкулы. Кароткі зьмест зь інфармацыяй пра жанравую накіраванасьць апавяданьня, можна нават кароткую анатацыю. Адным словам нам, чытачам, патрэбна інфармацыя. І паколькі мы зьяўляемся СПАЖЫЎЦАМІ гэтых кніг ці часопісаў, то мы ў праве чакаць, што ВЫТВОРЦА забясьпечыць нас рэклямай. Менавіта такая рэкляма й была, як мне здаецца, аб'яўлена адным з накірункаў "Літары.нэт". Я проста ЎПЭЎНЕНЫ, што і Хольц міленькі, і Аліса такога кшталту рэкляму будуць толькі ўхваляць… напiсаў Раман Кардонскі 15.10.2002, 02:40
Раман, дык так і меркавалася. Толькі Аліска зараз замест таго, каб пісаць —"сядзіць і плача". А Вы, спажыўцы, хаця б слова суцяшэння сказалі. Мне цяжка ўявіць, што таму ж Жвіру нехта напіша "сталяць такіх трэба", а Вы прамаўчыце. Дык што ж чакаць зараз на інфармацыю? напiсала anna 15.10.2002, 07:49
Ганьне: Магчыма я штосьці прамінуў. А хто гэта Алісу нашую пакрыўдзіў, што яна зараз "сядзіць і плача"? Я ва ўсякім разе яе ня крыўдзіў. А крыдзіцелю з задавальненьнем накручу вушы, каб дзяўчатак ня крыўдзіў. Вы ведаеце, я заўважыў, што я сам сябе не шкадую, а шкада мне калі крыўдзяць дзетак, жанчын і старых. Рэшта можа й ПАВІННА сама сябе абараняць. Цяпер канкрэтна, хто гэта такімі словамі ў дачыненьні да Алісы ці Янука кідаецца? Я, прабачце, прамінуў. За такія рэчы асоба гэтае напісаўшая павінна быць пакаранай агульнай абструкцыяй. напiсаў Раман Кардонскі 15.10.2002, 16:45
Раману: дзякуй, але нікога караць ня трэба, сама разьбяруся. Проста я надта ўражлівая, нястрыманая й ранімая… Але мае сьлёзкі хутка праходзіць, таму што сапраўды трэба працаваць. Ганне: Дзякуй за падтрымку. Прачытала некаторыя тэксты зь "Дзеяслову", тыя, што мяне зацікавілі. Так што сёньня паспрабую напісаць пра свае ўражаньні больш падрабязна. напiсала alice 15.10.2002, 18:14
Алісе: Магчыма я занадта рэзкі хлапец, але я ніколі ня кідаўся такімі рэчамі "страляць трэба", намагаўся нікога не абразіць. Дык чаму нейкі хамло які на Вас наехаў, - Янук - мужык і павінен сам бараніцца, што й робіць досыць пасьпяхова, - павінен застацца без пакараньня. Дарэчы, лічу што асабастыя зьнявагі павінны жорстка мадэрыравацца, таксама як і пераход на асобы. А то не аднойчы ўжо было, што калі сказаць няма чаго, ці няма аргумэнтаў у спрэчцы, ідуць персанальныя наезды. Зь нецярплівасьцю чакаю на Вашыя ўражаньні. Ганьне таксама ня перашкодзіла-б выказаць свае ўражаньні. А то яна, асабліва апошенім часам нас нічым не радуе. напiсаў Раман Кардонскі 15.10.2002, 22:46
Рамане Дуэляў хочаце… будуць вам. Ёсьць ідэя. Хутка даведаецеся :) напiсала alice 15.10.2002, 23:02
Алісе: Ня дуэляў я жадаю, а атрыманьня інфармацыі. А з дуэлямі… Я чамусьці быў перакананы, што ўсе літаранцы знаходзяцца па-адным баку барыкады, рупліўцаў беларушчыны (нават Манкурт). А навошта сваіх страляць, нават і на дуэлі? напiсаў Раман Кардонскі 16.10.2002, 00:51
Я пра "Дзеяслоў" ужо напісала. Можа сёння "закіну" на Літару… Вечарам. напiсала anna 16.10.2002, 09:21
Ігар Сідарук сыйшоў з Берасьцейскага тэатру. Падрабязней Навіны ТВЛ. напiсаў Алесь Аркуш 16.10.2002, 12:51
Вельмі добра калі ідэі, ці лепш сказаць - пажаданьні, якія "спажыўцамі" выказываюцца, пачынаюць адразу ажыцьцёўляцца. Дзякуй, Ганна! напiсаў Раман Кардонскі 17.10.2002, 04:54
Раману: Так той самы… На жаль, выходжу ў інэт ня так часта, але ж прыемна чуць, дзякуй. Магчыма неўзабаве запішу новыя песьні. Тады можна даслаць. Наконт вострасюжэтных жанраў — калісьці я таксама спрабаваў пісаць дэтэктывы і фантастыку. Але з-за паўнейшай незапартрабаванасьці выдаўцамі — пакуль кінуў, хаця і былі творы ўхваленыя ў паважных выдавецтвах — стаялі такія вялікія + на палях. Аднак там былі шматгадовыя чэргі, а цяпер усё ўвогуле ляснулася. Рэч у тым, што беларуская мова — у большым мова дзівакоў-элітарнікаў,у сферы яе ўжытку больш попыту на літаратуру эсэстычную, паэтычную, эпатажную… Попыт параджае прапанову. Калі будзе павялічвацца попыт на бел. дэтэктывы то яны зьявяцца. Пакуль трэ спадзявацца на дзівакоў спонсараў, што падтрымалі б беларускамоўнае выданьне дзюдзікаў, трылераў, фэнтэзі і г.д. напiсаў Серж Мiнскевiч 17.10.2002, 14:28
Першы раз прыемна было пачытаць гэты форум. Распісаліся нарэшце. Алесю Аркушу Вызначыцеся калі ласка, ці Д.Жукоўскі - на Вашу думку - гаворыць з пазіцыі паспалітага чытача (а гэта й ёсць маім намерам) ці спрабуе сілы ў літаратуразнаўстве. Рэчы дужа розныя. Я лічу свае пісанні публіцыстыкай на тэмы літаратуры, гарачыя галовы называлі мяне крытыкам, але літаратуразнаўства не закідвалі. Памятаю, Вы адзначылі ў аднаго паэта асаблівую ўвагу да "птушынай тэмы" - але не запісалі ж у арнітолагі. Хачу заступіцца за дэдэктывы і іншыя творы з вострым сюжэтам. "Клюб трынаццаці рыбаловаў" Чэстэртана. Невялікі тэкст, адно што чытаць лепей у арыгінале, бо пераклад расейскі не надта ўдалы, і калі гэта не мастацкая літаратура, то я ня ведаю, чым Вам дагадзіць. У чым Вы ня маеце рацыі, спадар Алесь, дык гэта, што варта стварыцца умовам, і "добрых тэкстаў для забавы, баўлення часу", з закручаным сюжэтам, з інтрыгай адразу "зьявіцца мора". Вы ведаеце людзей, якія стрымліваюць свае таленты фантастаў і дэдэктыўшчыкаў? Хто піша "класныя" прыгодніцкія аповесці і хаваецца ад публікі? Я, як колісь любіў казаць Шушкевіч, перакананы, што калі б маглі - пісалі б. І розгалас быў бы. А напісала Наталка Бабіна: вучнёўскі твор атрымаўся, хаця й някепскі. І апошняе: Вы ўсур'ёз нам прапаноўваеце СБ чытаць? Годная парада беларуса беларусам. Вам тамтэйшыя белетрызаваныя рапарты падаюцца ўзорамі дэдэктыву? Тады я сапраўды літаратуразнаўца. Зміцеру Лапцёнку Падзяляю Вашы думкі, і Ваша неразуменне, і Вашу незадаволенасць таксама. Я пра тое ж стараюся казаць, дай ім Божа вушы. Раману і ўсім Залатыя словы Вашы: "мы ў праве чакаць, што ВЫТВОРЦА забясьпечыць нас рэклямай". Адно што ня хочуць яны пачувацца вытворцамі. Слухаў у нядзелю, як Ганна Кісліцына спрабавала выціснуць са стваральнікаў "Зямлі N", хто і пра што напісаў у часопісе. Хто - выцягнула, а пра што - не дала рады. Ня веру я, што гэтакім людзям дапамогуць рынкавывя умовы. Яны іх знішчаць. Але я асцярожны аптыміст. Бо пра чытача і пісьменніка, як у Караткевіча пра Хрыста і біскупа: Хрыстос і бяз біскупа Хрыстос, а біскуп бяз Хрыста… ¡Venceremos! Тым, хто ня ведае газеты, якая пагадзілася б друкаваць рэцэнзіі: Я год пісаў у "Наша слова". Друкавалі ўсё. Пісаў ручкай, бо ня меў сучаснейшай прылады. Улічыўшы почырк, разбіраць гэта на мяжы гераізму, бо сябры параўноўваюць мае лісты з красвордамі падвышанай цяжкасці. Паспрабуйце "НС". напiсаў Даніла Жукоўскі 17.10.2002, 17:41
Атрымаў у рукі "Дзеяслоў". Неяк адразу трапілася на вочы наступная сентэнцыя: "Увогуле тэматычную прастору беларусккй літаратуры можна параўнаць з пашырэннем Сусвету пасля выбуху Звышновай.Пішуць пра ўсё." Дзве супрацьлеглыя думкі! З першай цяжка не пагадзіцца, бо Сусвет пасля выбуху Звышновай не пашыраецца, дакладней, пашыраецца незалежна ад выбуху. Занадта дробная гэта падзея ў масштабах Сусвету. Другая думка вартая гамерычнага рогату або ціхага спачування: караткаваты ў паважанай літаратаркі спіс УСЯГО. Шчаслівыя бедныя духам. напiсаў Даніла Жукоўскі 17.10.2002, 17:42
Данілу: Гоняць мяне ад компу, але Вашыя допісы прачытаў зь ВЯЛІКІМ ЗАДАВАЛЬНЕНЬНЕМ. Рэшту напішу заўтра. напiсаў Раман Кардонскі 18.10.2002, 03:19
Данілу: Вунь Сяржук Мінскевіч напісаў, што ён "СПРАБАВАЎ пісаць дэтэктывы і фантастыку". І ўсе спасылаюцца на незапатрабаванасьць з боку выдаўцоў. Калісьці быў тут такі форум "Дэтэктыў". Стварыў яго, як мне здаецца, Глёбус. Дзе шырака была абвешчана пра падрыхтоўку "праекту"?! Беларускі Дэтэктыў. Нічым гэта справа ня скончылася. Хаця я адразу прапанаваў падтрымаць гэты кніжны праект, але, як жыцьцём біты чалавек, спытаўся пра рэкамендацыі. На гэтым усё й скончылася. Шкада, што калі хтосьці пачне ажыцьцяўляць гэты праект то будзе бракаваць: ці, як зараз, грашэй, ці - жаданьня.Вунь Аркуш, калісьці ў запале кінуў: "дайце мне 500.00 (пяцьсот) даляраў і я выпушчу зборнік Мудрова накладам 5000 (пяць тысяч). Зь якіх тольккі на Полаччыне прадам 1500 (паўтары тысячы)". Паўстала пасьля гэтага шмат пытаньняў, на якія так ніхто і не адказаў. Мне ўсё-ж здаецца, што справа ня ў непатрабаванасьці. Вунь Аркуш дае мне інфармацыю, - за што яму вялікая падзяка й маё шанаваньне, - я неадкладна замаўляю гэтыя кнігі, і… І, звычайна, мой сябра не знаходзіць іх. Вунь проста абрадаваўся, што знайшоў кнігу Станкевіча "Любіць ноч - права пацукоў". Дый дарэчы з часопісамі таксама "напряг". Замовіў нумар першы "Паміж" і атрымаў дулю. Зараз спадзяюся, што хоць другі нумар набудзе. Мне на форуме прысьвечаным часопісу "Дзеяслоў", вельмі насьмяшыла Алісіна прапанова, каб мы "спажыўцы" яшчэ паліцілі ня толькі за сам тавар, але й за рэкляму. Да самой Алісы я стаўлюся зь вялікай павагай і, нават, пяшчотай. Дзякуй Богу, што ўлічваючы вялікую ўзроставую розьніцу і гэаграфічную дыстанцыю ніхто дрэннага не падумае. Але, часамі, Аліса як напіша, то хоць стой, хоць валіся… Цяпер наконт НС… Вы працягваеце туды пісаць ці не? Бо, як мне казалі, газэта выходзіць амаль-што раз на тры месяцы, квартальнік нейкі, а не газэта. Я разумею ўсе праблемы ТБМ, але такое. Трэба ці быць занадта сьведамым, - аж на мяжы шызы, - беларусам, ці мець грошай шмат, каб у такіх варунках падпісывацца. Адным словам гэту размову можна перанесьці ў прыват. напiсаў Раман Кардонскі 18.10.2002, 04:51
Мінскевічу: Перачытаў, я Ваш посьцінг і неяксьці мне няёмка стала. Бо я ўжо здаецца пісаў, што нашыя, беларускія ВЫДАЎЦЫ не патрабуюць зараз нічога з мастацкай літаратуры. Калі наклад кнігі 300 асобнікаў, то для мяне гэта яркі прыклад такога незапатрабаваньня. Я разумею, што Вам хацелася-б, - і гэта зусім натуральнае жаданьне, - атрымліваць грошы за сваю працу. Але зараз гэта не працуе. І нават справа ня толькі ў выдаўцах. Мы ўжо дыскусавалі патрэбу стварэньня незалежнай сеткі кнігагандлю. Бо цяжка абвінавачваць выдаўца ў нежаданьні замарозіць сродкі на некалькі гадоў. Але мне здаецца, што можна зьмясьціць свае творы на "Беларускую Палічку". Я ўпэўнены, што абавязкова знойдзецца пару чалавек якія скінуўшыся могуць ахвяраваць грошы на выданьне кнігі. Выдавец, якому ўжо заплацілі за друк будзе задаволены. Вось толькі аўтару застанецца толькі прадаць свае кнігі, каб атрымаць ганарар. Можа гэта ня лепшы шлях, але іншага пакуль не бачу. А на новы альбом буду чакаць і лаўлю на слове, што ён неўзабаве хутка зьявіцца. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 02:30
Сержу: "абавязкова знойдзецца пару чалавек якія скінуўшыся могуць ахвяраваць грошы на выданьне кнігі" Слухайце слухайце, яго… Толькі сярод гэтых людзей Кардонскага ня будзе… ха-ха напiсала alice 19.10.2002, 02:42
Жукоўскаму: Сапраўды, "выціскала" з іх інфармацыю. Па некалькі разоў перапісвалі адно і тое ж пытанне… Кожны раз праблема. Ніхто не можа адказаць на пытанні — дзе прадаецца кніга ці часопіс, і хто выдавец. Усе баяцца грантадаўцаў падставіць. Перад перадачай накручваю —"Гэта ваш шанец зрабіць рэкламу!" І кожны раз — аблом. Такое ўражанне, што ўсіх спансуе ЦРУ, а пасля па падпольнай сетцы распаўсюджвае гэтую літаратуру. напiсала anna 19.10.2002, 08:53
Алісе: Вы нешта зацыкліліся на грошах. Ёсць праблемы? З Літарай? напiсала anna 19.10.2002, 08:55
можа не будзем давіць тупака? ці вы не ведаеце где ўсё можна набыць? далей аб рынкавых умовах… хутчэй яны знішчаць дзяржаўнае радыё на якім працуе ганна (нічога асабістага). а ўвогуле - усё слшушна, толькі ну што за "выкрутасы", ну няма ў нас звычайнай інфраструктуры, звязанай з кніжным бізнесам, ну проста няма. Таму кожны працуе ў гэтым як можа і вымысьляе "лісапед". Можна з гэтага надсьміхацца, можна наракаць, ну дык а прасторы гэтай "кніжкавай" усё роўна няма. напiсала Tekla 19.10.2002, 10:04
Аньне: Да не, зб Літарай усё добра. напiсала alice 19.10.2002, 10:05
дарэчы, ёсьць інфармацыя, ёсьць крытыка, а ёсьць рэкляма - і гэта розныя рэчы, і розныя людзі павінны гэта рабіць. у кніжным рынку гэта пакуль што не працуе - спадзяўся што будзе працаваць )). Дарэчы, Аліска, ну дык плаціць канешна можна )) - толькі тады трэба пісаць тое за што плацяць )) - станоўчыя ці адмоўныя рецензіі )) . напiсала Tekla 19.10.2002, 10:15
Ганне а ці можна было б зрабіць, каб тут на літары можна было б чытаць вашыя перадачы з радыё?. Падобна як на "свабодзе"? бо я, напрыклад, не слухаю, а было б цікава. напiсала Tekla 19.10.2002, 10:19
Тэклі Гумар у тым, што я не працую на радыё. Гэта праэкт ідэалісткі — каб тыя, хто сядзіць у правінцыі ведалі, што з"яўляецца новага і дзе можна гэта набыць. Мае ў перадачы толькі дваццаць хвілін. Пасля раблю рэцэнзіі. Літаранскія пісьменнікі — Аркуш, Бабкоў, Глобус, Хадановіч, Барысевіч, Сін — самі ў гэтым удзельнічаюць. У якасці запршаных. Вы напішаце і выдадзіце нешта — калі ласка. напiсала anna 19.10.2002, 10:41
Грошы Літары патрэбны толькі для аднаго - сплочваць ганарары нашым аўтарам. напiсаў holzteller 19.10.2002, 13:10
Алісе: Ага, маеце рацыю. Вось я зярнуў на свае кніжныя шафы , забітыя беларускімі кнігамі й пачаў сябе пераконываць, - амаль па-Бабкову, - гэта ня кнігі, ня кнігі, гэта бутэлькі зь півам… напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 13:22
Далмаяну: Мне, чамусьці, здаецца, што з пачатку Літара задумывалася як некамэрцыйны праект, штосьці накшталт "Беларускай Палічкі" Андруся Жвіра, дзе людзі набіраюць, скануюць ці вычытываюць кнігі на яе на грамадзкіх пачатках. Ідэя ганарараў паўстала неяк пасьля. Я не маю нічога супраць ганарараў. Больш таго, яшчэ амаль тры месяцы таму аднаму зь літаранцаў замовіў артыкул, назваў колькі я гатовы заплаціць, гарантаваў аплату. Спадзяюся, што неўзабаве гэны артыкул пабачыць сьвет. З гэтым у мяне няма ніякіх праблемаў. Усё жыцьцёва проста: я КУПЛЯЮ чыйсьці час, талент і пяро на гэты час і плачу за гэта. Але, як я ўжо раней казаў, я ніяк не магу зразумець, - ну не даходзіць ніяк да мяне, хаця зусім ня тупы, - чаму Даніла Жукоўскі, Уладзя Каткоўскі, Зьміцер Лапцёнак, я, ды іншыя СПАЖЫЎЦЫ павінны плаціць за рэкляму прадукта які НАМ-ЖА прапануецца набыць? напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 13:43
Ганьне: А прапанова Тэклі слушная. Бо калі Менск гэта цэнтр, то я ўжо ў такой правінцыі знаходжуся, што нават радыёхвалі з Вашай перадачы сюды не сягаюць… А прачытаць, што новага зьявілася на рынку беларускай літаратуры і нам хацелася-б. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 14:21
Ганьне: Я зараз для сябе працую над новым софтвэрам для малых бізнэсаў. Вось цікава калі, - уявім сабе гэткую сытуацыю, - для нейкага прафэсыйнага выданьня ў мяне будуць браць інтэрвью, няўжо зь мяне таксама інфрармацыю трэба будзе выціскаць? Мне чамусьці здаецца, што не. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 14:24
Хольцу, ака Далмаян: Янук, ты ўжо, калі ласка, выбяры нейкі адзін нік і трымайся яго. Посьцінг Далмаяну адрасаваны, значыцца, табе. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 14:26
Раману: Далмаян, гэта Далмаян. Ён зусім не падобны да Латушкі. напiсала alice 19.10.2002, 14:45
А чаму посьцінг ад 19.10.2002, 13:10, які зараз падпісаны Хольцам у мяне адразу паказаўся як Далмаян? За мой "дах" не хвалюйцеся, моцна стаіць на месйцы. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 14:48
Значыцца так трэба, уважлівы наш :) напiсала alice 19.10.2002, 14:51
і зусім крышачку, у якасьці лікбезу - Раман, а вы за ўсю рэкляму плаціце, )) у коштах любога тавару гэта ўжо закладзена. я ўвогуле ў апошні час пачынаю думаць, а не заняцца лі "чыста" нейкім аналізам кніжкавага рынку на беларусі - шкада толькі ведау ў мяне замала… бо большую частку таго, што я чую - поўная бязглуздіцца… але патлумачыць, чаму ў нас не працуюць самые элементарныя схемы ў кніжным бізнесе не магу. у астатніх галінах дрэнна, але неяк зразумела і ідзе сваім шляхам, а кніжны рынак - нейкі не такі. напiсала Tekla 19.10.2002, 14:55
Тэкле: Дык я зусім ня супраць і пра гэта ведаю. Дарэчы атрымаў у сераду кнігу… Гм, гм, не напішу лепш праўду. Атрымаў БРАШУРУ, - Адаме, толькі бяз крыўды, бо пішу-ж праўду, - Адама Глёбуса "Браслаўская стыгмата". Калі-б не рэкляма, цьфу ты - рэцэньзія, Ганны, то можа-б і ня купіў. Хаця скарэй усё-ж купіў-бы, бо БРЭНД вельмі вядомы. Але Вы, дарэчы, мяне, - як ні парадаксальна гучыць, - падтрымалі, сваей фразай "вы за ўсю рэкляму плаціце, :-)) у коштах любога тавару гэта ўжо закладзена". Так, згодны, я плачу за рэкляму. Адно пытаньне калі? Я зусім ня супраць плаціць за рэкляму калі я НАБЫВАЮ гэты тавар. Але ніхто, - нават у самым страшным сьне, - не прапануе мне плаціць ВЫТВОРЦУ за ягоную рэкляму-раскрутку, за тое што называецца тут "промоўшэн", ягонага тавару. Адчуйце розьніцу, як кажуць. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 15:31
ох, Рамане, смутная тэма. (( напiсала Tekla 19.10.2002, 15:40
Ага, згодны. Але можа неяк давайце пра яе пагаворым, калі ўжо гутарка завязалася. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 15:57
у мяне зараз смутная хвілінка, калі няма веры нешта рабіць. заўтра =паслязаўтра скончыцца - пагаворым вось зараз удзельнікі маўчаньня вярнуцца - будуць уражаньнямі дзяліцца. паслухаем напiсала Tekla 19.10.2002, 16:01
А вось Ганна за сваю рэцэнзію на той жа Дзеяслоў, калі лічыць яе рэклямай, не атрымала нічога. Куды падзеліся тыя грошы, якія закладзеныя ў кошт часопіса й якія ўзялі са спажыўца? напiсала alice 19.10.2002, 16:28
Аліса, не трэба так. Фарміраваньне коштаў на дзеяслоў не вызначаецца па законах рынку, і там нічога не закладзена. а тое што піша ганна - гэта не рэкляма (здаецца), а рэцэнзія, а гэта будзе аплачвацца- калі … божа, ну калі гэта будзе аплачвацца!!! напiсала Tekla 19.10.2002, 16:35
Калі б я любіла грошы, а не літаратуру, то мела б іншую прафесію і іншае грамадзянства. Не думаю, што ёсць у свеце крытыкі багацейшыя за банкіраў, ці, хаця б, за пісьменнікаў. Не лічу, што мае гутаркі на радыё вартыя таго, каб "перабіваць" іх на паперу ці ў сеціва. Тут я цалкам дылетант. У любым выпадку, у мяне няма часу іх нават слухаць, не тое, што перапісваць. Самымі цікавымі былі прамовы інтэлектуалаў Андрэя Хадановіча, Сяргея Жадана, Марыуса Івашкявічуса. Усім пад трыццаць. Артур Клінаў назваў адзінаццатае верасня лепшым перфомансам, які ён ведае. Хацелася дадаць — Няміга, Хатынь… Цікава, што ўсе "гуманісты", уключна са Святланай Алексіевіч, з ім пагадзіліся. Алексіевіч распавядала пра беларускі народ, аналізуючы твар кіроўцы таксі, які вёз яе на гэтую тусоўку. І пра італьянскі народ — назіранні рабіліся ў ювелірнай краме. Не кармілі і не паілі. Дзесяць інтэлектуалаў пасядзелі пасля ў бары "Экспансія". Дзе ім нечакана сказалі :"Дзякуй за беларускую мову!" напiсала anna 19.10.2002, 19:00
Клінаў гэта сказаў? Калі? Я чуў, як ён пратэставаў супраць такога параўнаньня. Клінаў! Ты непасьлядоўны! напiсаў don 19.10.2002, 19:15
Раман, гэта проста нейкі глюк быў - я перарабляў крыху машынку сайту і тэсьціў. Забей. Што датычна пытаньня. Маю фразу трэба разумець у тым сэнсе, што калі Літары і патрэбны грошы, то толькі на ганарары аўтарам. Ёсьць - добра. Няма - абыйдземся. напiсаў holzteller 19.10.2002, 19:24
Алісе: Дык давайце, як казаў таварыш Агурцоў, "дакладнім фармуліроўку". Ганна напісала рэцэнзію куды? Калі ў "Дзеяслоў", НН ці "Архэ", што зьяўляюцца, як тут ні круці, камэрцыйнымі праектамі культурніцкага кірунку, і не атрымала за гэта ганарар, то я першы выступлю ў абарону ейных правоў. Калі на Літару.нэт, якая, - папраўце мяне калі я памыляюся, - зьяўляецца некамэрцыйным праектам, то тады я й слова не скажу. А то можа, згодна з Вашай лёгікай, мне пачаць "чарджаць" Жвіра, за падрыхтаваныя на БП кнігі. Але вось калі я, напрыклад, замоўлю Ганьне нейкую рэцэнзію ці артыкул нейкі, літаратурны агляд… і яна зьмесьціць гэта на Літары.нэт, то калі я не разьлічуся зь ёй за гэта, то буду найвялікшая ў сьвеце сволач. Праўда тут таксама ёсьць свае, скажам так, нюансы. Але я іх праміну, каб не рабіць свой посьцінг яшчэ даўжэйшым. напiсаў Раман Кардонскі 19.10.2002, 20:15
2 Аліса, Хольц Што за рэкет? 2 Раман Што да Архэ і НН, то наўрад ці Вы пабачыце там мае матэрыялы — на думку рэдактароў, я яшчэ не дарасла да гэтых выданняў. Учора, дарэчы, пра гэта пачула, на "злёце інтэлектуалаў." Такім чынам, я не магу выканаць Вашу ўмову наконт друкавання. Інфармую Вас аб скасаванні нашай дамовы. Пра Дзеяслоў я пісала адмыслова для Вас два вечары. Гэта падарунак. напiсала anna 19.10.2002, 21:15
Г(анна), а прызнайцеся шчыра, а ці Вас засмучае-дапякае, што НН-Архэ Вас не публікуюць ? Калі так, дык я бадай, паспрабую даць Вам пэўнае суцяшэнне. Справа тут не ў «меры таленту» ці яшчэ ў нечым старарэжымным-патрыярхальным. Ходзіць аб тым, што гэтыя два выданні ёсьцека тэарэтычнымі ворганамі (калектыўнымі агітатарамі, арганізатармі і прапагандыстамі, як той казаў) пэўнай ідэялагічнай групоўкі, як, напрыклад, органамі Камуністычнай Партыі Кубы ёсьцека «Гранма» і як яе… «Хувентуд рэбельдэ» ? Тут не можа быць ніякай самадзейнасці. Таму лаяльнасць, лаяльнасць, і яшчэ раз лаяльнасць да Вечна Жывога Вучэння Вялікага Попера і да яго гаўляйтэраў на нашай Шчырабеларусі. Гурткі прыхільнікаў Адкрытага Грамадства, на дзіва, ёсьцека самымі закрытымі структурамі. Ferstehen Sie ? Калі не, дык спытайцеся ў Бабкова, ён растлумачыць. напiсаў Маnn Kurt 19.10.2002, 22:58
Ганьне Які рэкет? Пра што Вы гаворыце? Я не разумею. напiсаў holzteller 19.10.2002, 23:19
Хольцу Патрэбны -непатрэбны…Проста перастаньце гаварыць пра … напiсала anna 20.10.2002, 00:08
Ганьне: Адразу кажу ВАМ адразу два НЕ. Першае, гэта наконт падарунка. Падарункі прымаю тры разы ў год - на Каляды, Новы Год і дзень народжаньня. Паколькі дата ні пад воднае сьвята не прыпадае, то трэба падумаць як мне Вас адудзячыць. Але дэталі ў прываце. Наконт нашае дамовы, ніякае скасаваньне ня прыймаецца. Я не замаўляў менавіта НН, гэта можа быць Літара ці Палічка. Я ведаю, што чалавек Вы надзвычайна заняты - менавіта таму й не абмяжоўваў з часам: калі зробіце то тады й добра. А зрабіць гэта трэба. Не для мяне, а для літаратуры, якую Вы так любіця. Манкуру: Алесь, ты як быццам толькі ўчора на сьвет нарадзіўся. Быццам не бачыш, якая ў беларускай літаратуры існуе "групаўшчына". Менавіта з гэтай прычыны, а ня з таго, што Ганьнінага нонканфармізму яе ня друкуюць. Бо прачытаўшы некалькі ейных рэчаў, я павінен адзначыць, што ад ідэй Вялікай Сарматыі яна стаіць яшчэ далей за мяне. напiсаў Раман Кардонскі 20.10.2002, 01:43
Ганьне: Перачытаў яшчэ раз. Ведаеце што я Вам, Ганна, скажу па шчырасьці? Не? Ну дык паслухайце. Ня прыймайцеся Вы так апініяй Дынька й Дынька, - гэта-ж трэба адразу на двух крэслах сядзіць!, - бо, для мяне Вы таленавіты літаратуразнаўца. У Вас ёсьць літаратурны талент. Вы цудоўна ведаеце, што мая апінія нашмат больш аб'ектыўная за Дынькову, ці Булгакаву, ці нават Глёбусаву. Ня толькі таму, што я - Яго Вялікасьць Чытач і Спажывец, але й па-простай такой прычыне, што як асоба не належачая да літ. цэху не адчуваю зайздрасьці да таленавітай асобы, а адчуваю толькі павагу й захапленьне… напiсаў Раман Кардонскі 20.10.2002, 03:00
Справа не ў маіх палітычных поглядах. У мяне іх проста няма — як інтэлігентны чалавек я буду ненавідзець любую ўладу. Справа не ў прызнанні маіх талентаў — не я прашуся ў Архэ, а Андрыеўская мне па тэлефоне замаўляе матэрыял. Справа не ў маіх адносінах з Дынько — мы, як два мэнэджэры, міла ўсміхаемся адзін аднаму пры сустрэчы. Проста, чытаючы чарговы заклік пісаць для НН, я кажу сабе: "Сапраўды, чаму не?" А пасля разумею, што не магу пераадолець свой мінулы вопыт. Я прывыкла да працы з Крыніцай, Лімам, Калоссем, дзе аўтар адчуваў сваю патрэбнасць. Калі я з-за чаго і перажываю, дык гэта з-за сваёй неадпаведнасці новай літаратурнай сітуацыі. А не ад таго, што няма дзе друкавацца. Так што ,Рамане, не хвалюйцеся, я без ганарару не застануся. Нічога мне ад Вас не трэба. напiсала anna 20.10.2002, 09:30
Адам Глёбус атрымаў першую сур'ёзную літ.прэмію. Чытай Навіны ТВЛ. напiсаў Алесь Аркуш 20.10.2002, 11:35
Ганна, мяне асабіста гэтая тэма не цікавіць. Але чамусьці яе ўвесь час тут падымаюць. Вось і захацелася паставіць, так мовіць, кропкі над ё. напiсаў holzteller 20.10.2002, 12:21
А мяне цікавіць. Асабліва кропкі над… напiсаў Глёбус 20.10.2002, 13:09
Ганьне: Дык я Манкурту пра гэта й пісаў. І сваім апошнім посьцінгам Вы толькі падцьвердзілі мае выснавы. Ну а наконт ганарара, гэта дазвольце мне вырашаць. І чаму Вы так упэўнены, што гэта павінны быць менавіта грошы? напiсаў Раман Кардонскі 20.10.2002, 14:17
Усім: Ганна мае рацыю калі прапаноўвае пра грошы не размаўляць. Я таксама падтрымліваю яе, бо як ні круці ад размоў сумма ў кішэні не павялічыцца. Мы зусім з тропу зьехалі. Пачалі абмяркоўваць тэму рэклямы ў ліатаратуры. Мне тут у галаву прыйшло такое параўнаньне, - зараз на мяне Янук з Рыдлем наедуць, - літаратуры і… інфармацыйнай тэхналёгія. Пры гэтым ідэнтычнасьць амаль поўная. Дык вось я ня буду заглубляцца ў гэтую тэму, бо ўжо бачу як нашыя дзяўчаткі пачынаюць пазяхаць, але выскажу тое, што літаратурная рэцэнзія, - як да яе ні стаўся, - ёсьць адным са складнікаў літаратурнай рэклямы, і, што зусім магчыма, самым галоўным складнікам. Я паспрабую, вядома зусім не літаратурна, абмаляваць як сярэдні чытач вырашае, што набыць. Возьмем для прыкладу мяне. Доступу да БТ, БР, і іншых беларускіх СМІ, акрамя НН, я не маю. Застаецца Сеціва: Літара, Навіны ТВЛ, РС і РР. Даведаўшыся, што выйшла новая кніжка ці нумар літаратурнага часопісу я, як сабака не раўнуючы, пачынаю прынюхівацца: што ды як. Пачынаю вышукваць больш інфармацыі. У 99% такой не знаходзіцца, што мяне проста забівае, біо калі-б у мяне выйшла з друку кніжка, я-б усе газэты, усе-б сайты аббегаў-бы паведамляючы пра такую ПАДЗЕЮ. Вунь нездарма Дубавец, які нашмат за мяне разумнейшы, Бартосіку сказаў, што кніга - гэта жыцьцёвы этап. Я-б нават параўнаў выхад кнігі з народжаньнем сына ці дачкі. Бо калі яны (сын, дачка ці кніга) добрыя то будуць клапаціццца пра бацьку (аўтара) да канца ягонага жыцьця. Памятаю, калі ў мяне дачка нарадзілася то сьвяткавалі гэтую падзею УСЕ мае знаёмыя, а калі сьвяткаваньне дасягнула пэўнай ступені накала, то далучыліся й зусім незнаёмыя мне людзі. А ўжо на сканчэньні сьвяткаваньня, калі яно выпляснулася на вуліцу, то пра нараджэньне ў мяне дачкі даведаўся ЎВЕСЬ горад. А на ніве літаратуры ў нас гэтага не здараецца. Ну бываюць там пэрформансы, прэзэнтацыі. Але як паспаліты правінцыйны чытач даведаецца пра гэтую падзею. А менавіта ён, гэткі паспаліты чытач, пазбаўлены магчымасьці прысутнічаць на прэзэнтацыі і ёсьць асноўным спажыўцом літаратуры. Пішу сумбурна, бо ўвесь час перашкаджаюць. Дык вось, калі адкінуць лірыку, то пытаньне застаецца у тым, што чытач у нас на грошы прыжымісты, скупы. Але ў мяне, прачытаўшы рэцэньзію Ганны на "Дзеяслоў", адразу выкрашталізавалася жаданьне набыць. Усе літаранцы не абыякава ставяцца да літаратуры, але дапамажыце вы, Вытворцы, нам, сваім так-бы мовіць агентам па распаўсюджываньню, з так патрэбнай ім інфармацыяй, рэклямай, каб я мог пераканаць іншых адчыніць кішэню на карысьць беларускай літаратуры. напiсаў Раман Кардонскі 20.10.2002, 15:08
Пасьля перачытваньня гэтага форуму, у галаву прыйшла адна думка (можа утапічная). Як слушна казаў О. Бэндэр — ратаваньне тапельцаў справа саміх тапельцаў. Калі нам душа баліць за беларускую кнігу, то варта было б нам усім зацікаўленым (пісьменьнікам і чытачам ці проста аматарам бел. слова)скінуцца і ўтварыць ФОНД БЕЛАРУСКАЕ КНІГІ. А то, хтось знойдзе спонсара на 500 даляраў, хтось не… Лепей, каб грошы былі б за мяжою — нашай дзяржаве давяраць пакуль яшчэ рана. На працэнты, даходы, актывы і г.д. — штогод выпускаць на бел. мове кнігі розных жанраў: — Дэтэктыў — Гумар (таксама вялікая праблема) — Фантастыка — Паэзія — Проза (сумная інтэлектуальная) Ад памераў фонда залежыла б колькі кніг розных жанраў выпусьціць, ганарар аўтару, тыраж і г.д. Лепей, каб праўленьне фонда давярала адбор рукапісаў не толькі прафесійным крытыкам, але і прафэсійным чытачам (лічу, што сёньня чытаньне таксама тып асобнай дзейнасьці). Выданьне пад лагатыпам фонда адразу атрымвала б рэкляму — накшталт літ. прэміі. Пакуль гэта "Нью Васюкі", бо я ня юрыст, не эканаміст. Трэба знайсьці ахвочых. Рамане, можа ў вас, у штатах, дзе вельмі разьвітыя рознага кшталту грамадскія абяднаньні, існуе прасунутая юрыдычная база для падобнай арганізацыі. напiсаў Серж Мiнскевiч 22.10.2002, 14:19
Сержу: Так у нас існуе юрыдычная база. Проста стварэньне такога роду фонду БЕЛАРУСКАЕ КНІГІ ў ЗША будзе мець пэўныя цяжкасьці з рэгістрацыяй як дабрачынная арганізацыя. Згодна з амэрыканскімі законамі тут ёсьць такая закавыка, што ты можаш стварыць ЛЮБУЮ арганізацыю, - існуе тут легальна й Нацыянал-Сацыялістычная Партыя Белых, - але, каб атрымаць "чарыты намбэр", то арганізацыя павінна займацца дабратвочасьцю. "Чарыты намбэр" дазваляе ЎСІМ ахвярадаўцам не плаціць падаткі на суму ахвяраваньня. Бяз гэтага мала хто-б даваў ахвяраваньні ў ЗША. Амаль кожная рэлігійная установа мае такі "намбэр". У прынцыпе стварыць і зарэгістраваць такі Фонд справа літаральна пары гадзінаў. Але каб атрымаць гэты "чарыры намбэр" трэба будзе папацець. А сама задума вартая ўсякай падтрымкі і ўхваленьня. Але, як мне з майго даўгога беларускага досьведу вядома, справа так ідэяй і застанецца. А шкада, бо справа вельмі добрая. напiсаў Раман Кардонскі 22.10.2002, 16:32
ня ведаю. мне падаецца, бессэнсоўным стварэньне яшчэ адной структуры. есьць тбм, есць ассацыяцыя выдаўцоў - ну і што? я заўседы кажу - структуры павінны паўставаць толькі калі надыходзіць час і яна ўжо як бы створана і трэба аформіць толькі. напiсала Tekla 22.10.2002, 23:39
Тэкля: У шмат чым Вы маеце рацыю. Гэта лягчэй за ўсё, проста аформіць тое, што ўжо паўстала. Але часамі, - гэта я з уласнага грамадзкага досьведу ведаю, - трэба аформіць, каб потым пад гэту шыльду фармаваць структуру. Але Мінскевіч прапаноўвае якраз ня структуру ствараць, а Фонд Беларускай Літаратуры. А ў такога Фонда структура можа быць, а можа й ня быць. Я ведаю колькі прыкладаў калі Фонды, якія зараз шырака вядомыя, паўставалі як інціцыятыва двух-трох чалавек. Проста трэба пэўнае кола аднадумцаў, каб распачаць справу. напiсаў Раман Кардонскі 23.10.2002, 15:50
Раману: Дзякуй за падтрымку. Каб справа не засталася ідэяй, пакуль, прынамсі, трэба пра яе гаварыць і не забываць. Я пастараюся распаўсюджваць яе ў коле маіх аднадумцаў. Засмучае толькі адно, што ў Беларусі стварыць такі фонд амаль немагчыма. Тэкле: ТБМ — вельмі шырокая арганізацыя — тут займаюцца ня толькі кнігай, але і гісторыяй, мовазнаўствам, адукацыяй. А спецыфічна літаратурнага асобнага кірунку, як мне вядома, няма.(Акрамя выставы.) А што такое асацыяцыя выдаўцоў? З падобных арганізацыяў чуў, а ня ведаю што яны робяць — гэта Літфонд, і Фонд культуры. Абодва курыруе дзяржава. (Хаця першы — быццам бы пад Саюзам Пісьменьнікаў, і быццам бы спрыяе, калі я не памыляюся, выданьню "Беларускага кнігазбору".) Фонд культуры такасама мае вельмі шырокае поле дзейнасьці. А свайго незалежнага фонду Бел. кніга ня мае. напiсаў Серж Мiнскевiч 24.10.2002, 13:24
Сержу: Шчыра кажучы, то фармальнае стварэньне Фонду Бел. кнігі гэта сапраўды хвілінная справа. І нават зусім ня трэба бегці і яго афармляць. Як мне здаецца то павінны быць вырашаны тры наступныя пытаньні: 1. Са скарбнікам. 2. З онфармацыяй грамадзкасьці й зборам грашэй. 3. З каардынатарам, які будзе акумуляваць пажаданьні АХВЯРАДАЎЦАЎ на якую кнігу грошы будуць выдаткоўвацца. І скарбнік і каардынатар могуць быць у вадной асобе, але гэтая асоба павінна карыстацца АБСАЛЮТНЫМ даверам усіх удзельнікаў праекту. Я, пакуль, такой асобы не бачу. Значыцца трэба будзе ствараць нейкую наглядную раду дзеля кантролі. Зусім ідэальна было-б, калі-б скарбнік мог толькі дэпаніраваць грошы, а вось каб зьняць грошы з рахунку ці там на чэке павінны быць два подпісы. напiсаў Раман Кардонскі 24.10.2002, 16:46
Дзіўныя рэчы. Атрымаў сёньня адказ ад майго сябры, празь якога я набываю кніжкі й часопісы, на газэты падпісываюся. Адным словам "Крыніцы" №3 за 2002 няма, "Правінцыі" №3-4 няма. Затое ёсьць "Крыніца" нумары 7-8 ды 9-10 за 2002 якія выдадзены ўжо новай рэдакцыяй. Дык набываць ці не? (Супакойцеся, гэта я так жартую) А вось калі-б мне хацелася, напрыклад, камплект "Крыніцы" за 2001 год набыць, як гэта магчыма практычна зрабіць майму сябру? Мы нешта так горача тут абмяркоўваем тое чаго няма на маркеце. Хто мне гэта вытлумачыць? напiсаў Раман Кардонскі 25.10.2002, 18:08
праблема ў табе самым напiсаў don 25.10.2002, 18:17
Малайцом,Дон! Усіх абкласьці, абгаўкаць. Хто ня свой, хто не гаспадар. Чаго? А каб не хадзіў тут! Брашы далей. напiсаў Navum 25.10.2002, 18:27
неглыбока ты ўзяў, Гальпяровіч. Я твае вершы пра "русскую березку" ў "Хіміку" дагэтуль захоўваю. Усе мае "брэхі" ў параўнаньні з тутэйшым велерэчывым абасрансам — дзіцячае іўканьне. Столькі лёсаў ужо зламана на гэтай Літары. напiсаў don 25.10.2002, 19:17
Ці ня Ты, прарок няўдалы, казаў, што імёны ня істотны? Ці тое быў Глёбус? Менш з тым. Я не Гальпяровіч, не Навумчык, не Навумовіч, не Навуменка. Табе карціць даведацца імя не падбрэхача? Я-ж пра другое. На Літары не ламаліся лёсы, нават дзіды не ламаліся. Была размова, ці спроба ейная, пакуль Ты брахаць ва ўсе бакі не пачаў. Час відаць кій браць, адбівацца. напiсаў Navum 25.10.2002, 19:25
Sorry, я ж думаў, што ты Гальпяровіч. Гаворыш надта падобна. напiсаў don 25.10.2002, 20:13
Дону: Ці можаце прабрахаць імёны тых, чыя лёсы былі тут, на Літары, паламаныя? напiсаў Раман Кардонскі 25.10.2002, 20:23
Дон, скажы, чаго дамагаесься? Не ў гэтай размове, не на Літары, а наагул? Бэсьціць усё, што не з-пад Цябе пайшло? Наколькі трэба сасьлепнуць, каб ня бачыць, што гэта такое, Глябусятнішчына, што гэта не літаратура, не мастацтва, не густ!? Чаго ВЫ хочаце, панове? напiсаў Navum 25.10.2002, 21:15
Раман, маё жыцьцё тут пераламілі напалам, мой лёс (Я думаю, і твой, толькі ты ня хутка зразумееш сваёй кардоннай галавой). Чаго, ты думаеш, я тут "песьні" пяю? Таму што свалацтво гэта ўсё, страшнае, зьверскае, чорнае. Таму што нас, пісьменьнікаў, тут усякая базарная баба цераз калена перагібае. Мне страшна за літаратуру. Мне страшна. Стэп ідзе… напiсаў don 25.10.2002, 21:21
Пісьменьнік - гэта гучыць недатыкальна!? "Свалацтво" — мець уласную, адрозную ад "пісьменьніцкай", думку? Не заглядаць у рот? Пытаньнямі вас праз калена сагнула? Чытацкая незадаволенасьць Глёбусам-шлёмусам ці Федарэнкам ці Пашкевічам — ёсьць пагромам беларускай літаратуры? Але-ж вы - не ўся літаратура й ня ўсё ў ёй! Страшна стэпу? Мабыць, калі брахалі на Шамякіна, Навуменку, Чыгрынава (і слушна!) тым яшчэ больш страшна было. напiсаў Navum 25.10.2002, 21:29
Дарэчы, пра "кардонную" галаву. У вочы-б хамства не дазволіў, напэўна. Адвучылі – калі не пераконьнем, што гаўкаць нельга, дык кіем. напiсаў Navum 25.10.2002, 21:31
ты, навум, кепскі сабе псэўдонім узяў. Бо і Навума Прыгаворку шаную і за сябра свайго Навумчыка табе горла тваё дымяшчае перагрызу. Што вы ўсе тут мельцяшыце? Беларускі пісьменьнік — гэта космас для вас, мельцяшашчых. Гэта сонмы-сонмаў. А вы як рыначныя бабы, прыйшлі тут — не люблю паэзію. Ну і ідзі сабе ў сраку. Наша паэзія вечная, класная, зыбанская. А вы, харошыя людзі, кардонскія, прахадзіця зразу ў калбасны аддзел. Што вы мазгі я…ця? напiсаў don 25.10.2002, 21:41
Не любіць канкрэтныя творыкі — ня значыць не любіць літаратуру. І хто гэта цябе, сабака, пісьменьнікам кліча?! напiсаў Navum 25.10.2002, 21:43
Navum малайчына ! Даўно пара культавым запісным адраджэнцам здаць справу за тое, што яны рабілі апошнія 15 год. напiсаў Маnn Kurt 25.10.2002, 21:44
За базары адказваць трэба, Донюша. З Зянонам, з НН пра Чачэнію колькі сьпявалі, колькі радыйны пясьняр Воюш пра змагароў-чачэнцаў байкі свае жаўнерскія спавядаў?! А што-б калі зараз у тую рэдакцыю НН завіталі зялёнасьцягаўцы ды завалілі Дынька, пра якога ты крычэй "не чапаць!" на падлогу ды астатніх рэдакцыйных Андрэяй побач, ды паламалі ім пальчыкі пісьменьніцкія ды запатрабавалі вайну спыніць? Пра які тады-б космас сьпяваў? Мабыць, і да духоўнасьці дайшло-б? Панастваралі штучнага, эрзацу, умоўнага, а як адмаўляцца ад спажываньня народ пачаў — віскочуць пра незразумеласьць, ламаюць, маўляў. Высьцебаць вас, засранцы. напiсаў Navum 25.10.2002, 22:10
Ідзеця вы з вашымі нелюбімымі творамі. Сорамна слухаць. Navum у прынцыпе адпачывае. А ты, у вяльблёнджай шапцы, якога хрэна ўлез? У цябе ж шапка мазгі выела. Што вы так сваркі хочаце? Сумна вам жыць, відаць. Сварка добрая для дзела, а не для гаўна і самалюбіяў. А вы скучаеце, уроды. Разам з кардонным сваім. Эй, Рамане, у тваім Бостане столькі найтклабаў. Жывая прыгажосьць. А ты сярод маргіналаў-суайчыньнікаў пасьвісься. І звыродлівыя тэксты пра "не люблю паэзію" сачыняеш. Ну як ня сорамна, таварыш пракурор! напiсаў don 25.10.2002, 22:11
Slukhaj, ty, blin, navum s pontam. Kidani mejla, pahavarym kankretna. напiсаў don 25.10.2002, 22:14
Маеш рацыю, дурны я. Што з хамам гавару. напiсаў Navum 25.10.2002, 22:17
І чаго Вы хлопцы так усхадзіліся? Ну брэша Дон, дык што? Ён-жа сам сябе літаратурнай сабакай Дубаўца назваў. Вось і стаўціся да яго адпаведна. Бо калі каму "жыцьцё тут пераламілі напалам" (с), то толькі ня беларускім пісьменьнікам. Ужо як мы зь іх, беларускіх пісьменьнікаў, пылінкі здуваем, дык гэта трэба паглядзець. Дый, дарэчы, я быў да гэтага часу быў перакананы, што напалам можна толькі штосьці выпаліць. Бачыце як дыскусыя з сабакай пісьменьніка ўзбагачае нашую мову. Дык таму нават "кардоннай галаве" (с) зразумела, што трэба бліжэй да пісьменьнікаў трымацца каб палепшыць веданьне роднае мовы. А цяпер пра запыт Манкурта. Памятаю, што яшчэ на Драніках знайшоўся такі мастак, што патрабаваў усю беларускую культуру выкінуць на сьметнік, асабліва на Купалу з Коласам налягаў. І ўсё на падставе таго, што яны сацрэалісты нейкія. Добра, што знайшліся разумныя хлопцы, не пачалі рушыць усё і ўсіх. Але вось беларускаму адраджэньню апошняга пэрыяду хутка будзе пятнаццаць год. І хацелася-б пачуць пра тыя вышыні якіх асягнула нашая беларуская літаратура за гэтыя пятнаццаць гадоў. Можа хтосьці падзеліцца ведамі? напiсаў Раман Кардонскі 25.10.2002, 22:18
А, так усё-ж карціць патрындзець? Тут месца не для канкрэтыкі? Эта нічаво, што я "мельцяшыць", не пісьменьнік буду? напiсаў Navum 25.10.2002, 22:18
Дону: Ніколі ня ведаў, што ня любіць паэзію гэта злачынства. Да гэтай пары быў упэўнены, што любіць, у сэньсе кахаць, малалетніх дзяўчатак і хлопцаў злачынства; любіць сэкс, да такой ступені, што не зьвяртаць увагі на згоду партнэркі таксама злачынства; любіць чалавечую кроў і любавацца як яна сьцякая па лязу таксама злачынства. А тут на табе ня люблю я паэзію, дык давайце паэты закідайце мяне каменьнем, бо злачынца я, ды яшчэ які. напiсаў Раман Кардонскі 25.10.2002, 22:26
Няма адказу.. Што-ж, тады сапраўды Навум "адпачываць" пайшоў. І што за маскалёўская распальцоўка ў — нібыта —– адраджэнца?! напiсаў Navum 25.10.2002, 22:28
Хам ня я. І ня ты, дарэчы. Іншы. Хам — гэта ўсяго толькі іншы, які табе ня ў нос. Ты мне хам, а я табе. І мяне зусім не цікавіць, хто ты і як табе юшку спусьціць. Гэта не вапрос — кінь мэйла, разьбярэмся. Мяне цікавіць тое, што ў прынцыпе на гэтым сайце зьбіраюцца хамы, якія "не люблю паэзію" (гэта першы й найясьнейшы паказьнік хамства — маханьня сваімі геніталіямі ў чужым агародзе), якія пераходзяць на асобы — ваша доч, панімаеце (гэта ж Лукашэнка: а вас як завуць, Сьвятлана?), якія ўрэшце ні храна ня ведаюць у прадмеце гэтай літаратуры, хто ў які банк хадзіў і зачэм і якое піва піў. Іншаплянэтнікі, але з суджэніем. Во на каго гаўкнуць хочацца. Во хто тут уроды, скоцтва развадзяшчыя (у форме форуму). Хрэн вам, сябры. Спуску ня будзе. Прынамсі, пакуль сяцяр у закладніках. напiсаў don 25.10.2002, 22:29
Ну бачу Дон крыху пар выпусьціў у пачаў гаўкаць зразумела. Дык можа васпане, шаноўны сабака, высьветліць для "кардоннай галавы" (с) лучнасьць паміж нялюбоўю да паэзіі й "маханьням сваімі геніталіямі ў чужым агародзе" (с)? Шырака разьвесіўшы вушы чакаю на тлумачэньне… напiсаў Раман Кардонскі 25.10.2002, 22:36
А як ты ставісься да асбэсту, Раман? Я во не люблю асбэсту. І яўропій мне ня надта падабаецца… Адкуль ты тут узяўся? Чаму, якой сусьветнай халеры ты тут нешта любіш ці ня любіш. Чаму ніхто ня кажа — люблю кардон ці ненавіджу кардонскага? А паэзія… Блін, паэзія… Гэта ўсё, што вас, пацаны, ад сьвіней адрозьнівае, яе ня можна любіць ці не любіць. Ото скоцтва кончанае! напiсаў don 25.10.2002, 22:43
Дону: Да асбэсту стаўлюся горш чым да паэзіі, бо ён можа выклікаць рак. А вось што дрэннага ў тым, што калі я чагосьці ня люблю, дык і ня лезу ў гутарку пра гэта, не пачынаю зь відам сьвіньні разважаць пра апэльсіны? Я дзе-небудзь выказываў сваю апінію пра паэтычную творчасьць таго-ж Глёбуса? Не?! Ну дык не хер тады брахаць не па-справе… напiсаў Раман Кардонскі 25.10.2002, 23:09
Дарэчы, даўно мяне цікавіць пытаньне: чаму можна ня любіць рыс, ці бульбу, ці паліткарэктнасьць, ці гуманізм, ці чорных, ці блакітных, ці… І ўсё гэта ўспрымаецца нармалёва - ня любіш, ну й ня любі, ніхто-ж ня прымушае. А вось ня любіць паэзію адразу выклікае пену на губах у сабакі Дубаўца. Пры гэтым такія паэты як Сыс, Глёбус, Аркуш, Бабкоў… не хапаюцца за грудкі й ня б'юць колам па галаве. Можа й мае рацыю Навум, можа прыйшоў час размаўляць з разьюшанай сабакай мовай звычайнага дрыну… напiсаў Раман Кардонскі 26.10.2002, 05:29
Навуму Абсалютна слушна пра адраджэнцаў і чачэнцаў. Знайшлі сяброў у выглядзе чачэнскіх уродаў. Перамогі чачэнскага народу яны хочуць, дэбілы. Маразм поўны ў адраджэнцаў. А я ж пра Дубаўца куды лепш думаў. Можа таму і беларусам застаўся, што ў 89 годзе трапіла мне ў рукі "Крыніца". Эх, Дубавец. Хопіць сабакам быць, хопіць глядзець на сьвет сабачымі вачыма. напiсаў Палівач 26.10.2002, 08:25
Што можа донава-глёбусавая літаратура даць сярэдняму класу, такім як я, Палівач, Патрон, магчыма Навум ? Адчуванне годнасці, салідарнасці, надзеі ? Для каго ўвесь гэты неа-ЛіМ ствараецца ? 15 год вы, разам з адраджэнскімі палітыкамі, падманваеце чаканні людзей, якім калісьці здалося, што іх прага набыць нацыянальную годнасць можа быць задаволеная. Ўсё, вы аблажаліся, цярпець вас больш ня можна. З'язжайце куды-небудь на лецішчы, вудзіце рыбу, саджайце-рубіце капусту, толькі кіньце грэць паветра вашымі пустымі гутаркамі. Можа гэта ад вас і глабальнае пацяпленне так усхадзілася. напiсаў Маnn Kurt 26.10.2002, 09:57
Наконт чачэнцаў, Палівач, не пагаджуся. Яны прасілі вашы войскі вывесьці са сваёй зямлі. Вось і ўсё. Гэтак маглі б і мы. А вы іх пабілі, сваіх пабілі і рапартуеце пра пасьпяховую апэрацыю. Ясна, што ўсё гэта эфэсбэшная інсьпірацыя напярэдадні выбараў. Як тыя дамы маскоўскія, што зрабілі Пуціну ўсенародную любоў. Расея страшная краіна. А Беларусь тут ні пры чым (калі, вядома, у цябе мазгі не "ад Буга да Курыл" настроеныя). Мы больш Чачэнія, чым Раша. Гэта аб'ектыўна так. напiсаў don 26.10.2002, 13:00
Літаранцам: Чалавек адрозьніваецца ад жывёлы тым, што здатны адчуваць лірычны настрой. Пра яго і вядзе гаворку Дон. Можна пастарацца і зьвесьці развагі пра "Новую зямлю" да паперкі з аналізам мачы Канстаньціна Міцкевіча, ёсьцека такія дакуманты ў музэі Якуба Коласа. Можна яшчэ пашукаць рэцэпт блінцоў, што пякліся ў дзень сьвяты, будзе крышачку лепш, толькі сутнасьць ня зьменіцца. А можна стварыць ансамблік "Новае Неба" і ў лірычнай танальнасьці прасьпяваць пра сваю любоў да Бацькаўшчыны, хай сабе і чужой і крыху мінорнай. Адзін гэты мой ансамблік вышэй за ўсё вашае хамства, злосьць і бяздарнасьць. А яшчэ ў мяне ёсьць сябры, Дубавец з Харэўскім. Толік Сыс мне на сваёй кніжцы напісаў "Глёбус, я цябе люблю!!!" Дзяржава ў мяне ёсьць. Беларускія грошы. Беларускі пашпарт. А галоўнае, галоўнае — мая душа здатная адчуваць лірычны настрой. напiсаў Адам Глобус 26.10.2002, 13:38
Адаме, а ткні-ка ты пальцам у таго, хто НЯЗДАТНЫ "адчуваць лірычны настрой" (с)? Калі ў мяне ткнеш, то прамахнешся. Бо здатны я, здатны. У жоначкі маёй спытайся. Я-ж ёй сам вершы пісаў. Дарэчы, не перад вясельлем, а пасьля некалькі гадоў шчасьлівага сямейнага жыцьця. Але гэта не мяняе суці. Бо, - і я пра гэта ўжо пісаў неадначасова, - перада мной будзе зборнік паэзіі Сыса, (выдам сакрэт - замовіў сабе) і твая "Браслаўская стыгмата", то рука пацягнецца ўсяроўна за стыгматай. Бо, толькі ня крыўдуй, у твае прозе, часамі, бывае больш лірыкі чым ў тваіх вершах. Як доказ адашлю цябе да тваей "Мамы і я". А зараз, калі мы справу лірычнага настрою высьветлілі, то растлумач мне папулярна, калі ласка, чаму Я АБВЯЗАНЫ ЛЮБІЦЬ ПАЭЗІЮ? І што мне рабіць, калі і ў час лірычнага настрою, я, ўсяроўна, аддаю перавагу прозе? напiсаў Раман Кардонскі 26.10.2002, 14:03
Ёсьць такая показка… Падыходзіць да новага рускага старэнькая бабулька: — Мілы чалавек, дапамажыце старой. Хлеба нават зьесьці не магу… — Бабуля, трэба сябе прымушаць! Рома, трэба табе сябе прымушаць любіць паэзію. Гэтую показку пісьменьнік Андрэй Дынько перапісаў так, што ролю новага рускага іграў Глобус. Перапісаў і па нэце параскідаў, каб усе ведалі пра маю шчодрасьць раздаваць парады. Вось і раздаю. напiсаў Адам Глобус 26.10.2002, 14:39
Дону "эфэсбэшная інсьпірацыя" - У Вас шарыкі за ролікі заходзяць. Маразм і больш нічога. Мне Чачня не патрэбна. Мая пазіцыя з 94 году была такая, што трэба правесьці рэферэндум і выключыць Чачню са складу Расеі. Падзеі 96 году паказалі, што гэта асінае гняздо. Атрымалі яны незалежнасьць і што? Пачалі далей распаўзацца, людзей красьці, нечачэнцаў забіваць. Гэта ваўчыная зграя. Хто зь імі сутыкаўся - ведае.Можна і Масюк успомніць, сяброўку Басаева. Пасядзела ў чачэнскім зіндане і больш пра любоў да чачэнцаў не гаворыць. А адраджэнцы што прапагандуюць? Памятаю праграму РС, дзе Сокалаў-Воюш распавядаў з захапленьнем, як прызыўнікі-чачэнцы на адной станцыі чынілі пагромы і гвалт. Чым захапляецеся, спадары? Наконт падобнасьці Беларусі да Чачні, дык тут у Вас таксама нешта з галавой. Вы хаця б апошнюю НН пачыталі. Чачэнка не змагла ў Беларусі жыць, заспакойна ім тут. А Вы спадар Д. дзейнічаеце па прынцыпу вораг майго ворага - мой сябар? Заганны прынцып. напiсаў Палівач 26.10.2002, 15:43
Мне ніхто ня вораг — ні расейцы, ні чачэны. Што ў іх у 96-м асінае гняздо было, дык ты хацеў, каб царства Шахерэзады? Пасьля ўсяго, што датуль зь імі рабілі, трэба шмат часу, каб нешта наладзіць, вымучыць. Гэта адно. Другое, не глядзі на іх, як на сабак. Перачытай, што ты напісаў і падумай. Яны захопліваюць гэтых і просяць спыніць вайну ў сябе на радзіме. Усё! Я сяджу й прыкідаю — калі будзе штурм — то любым коштам, і Пуцін падтрымае рэйтынг, маўляў, не саступіў ні пядзі. Хрэн зь ім, што сто людзей загіне. У Расеі людзей шмат. І яны вечна гінуць для ўлады. З нашага ж, беларускага гледзішча гэта ненармальна. Можа таму, што нас ня так шмат і кожны жыва ўяўляе, што між закладнікаў нехта свой, знаёмы, адно жыцьцё якога вартае ўсіх рэйтынгаў і ўсіх прэзыдэнтаў разам узятых. Сытуацыя абсалютна абсурдная. Гэтыя просяць міру, а іх мочуць, сьцьвярджаючы тым самым, што ні храна, будзе вайна, нам вайна трэба, мы на гэтай чачэнскай вайне толькі і трымаем адзінства Расеі і сваё рэнамэ. Людзей, Палівач, шкада. Людзей, якіх зусім не чачэны пабілі… напiсаў don 26.10.2002, 16:22
Калі б ты Дон жыў у Расеі, то ведаў бы, што рэйтынг Пуціну падтрымліваць ня трэба. Рэйтынг у яго і так вышэйшы, чым, нават, у Лукашэнка. Мне ўсё адно, якая нацыянальнасьць у чалавека. Але, калі я бачу як паводзяць сябе каўказцы, то нічога акрамя нелюбові да іх у мяне не ўзьнікае. Беларусы, якія служылі ў савецкай арміі гэта мусяць ведаць. Вядома, што сярод каўказцаў ёсьць і нармальныя ў маім разуменьні людзі. У асноўным гэта тыя, хто вырас па-за Каўказам у гарадах. Напрыклад каля майго дому стаіць будка шаўца-армяніна, які вельмі якасна рамантуе абутак. Якое ў мяне мусіць быць стаўленьне да яго акрамя станоўчага? Гэта трудяга. А вось некалькі год таму прыйшлося тэрмінова прадаваць машыну і пакупцамі аказаліся азербайджанцы. Уроды яны натуральныя. У іх у крыві непавага да закону. Ім у аблом стаяць у чарзе ў ДАІ, рабіць усе фармальнасьці. Толькі і думаюць, як увайсьці з чорнага ходу, хабар каму-небудзь пхнуць. Так, што сам перачытай сваё і падумай, тэлевізар паглядзі. Паглядзі на спыняльнікаў вайны з бутэлькай каньяку і шпрыцамі, паглядзі, як раней яны зь людзей зьдзекваліся. У цешчы суседскі хлопчык толькі ў панядзелак пабываў на гэтым мюзікле. Мог і ён у гэтых вылюдкаў апынуцца. А ты іх абараняй Дон. Абараняй палесьцінцаў, абараняй тых , хто ў Нью-Ёрскія хмарачосы самалёты накіроўваў, абараняй Чыкаціла. Якія праблемы? напiсаў Палівач 26.10.2002, 16:58
Я нікога не абараняю. Толькі ж і ты раскінь мазгамі. Ну не гляджу я расейскую тэлевізію, не бярэцца ў мяне. Але інтэрнэту дастаткова, каб адчуць усю падспуднасьць гэтае прапаганды. Ты машыну айзэрам прадаваў, а я якраз расейцам, абароцістым крутавэлам. Ну ня буду я па іх пра ўсіх расейцаў меркаваць. Служыў я ў савецкім войску і якраз з каўкасцамі. Супэр-людзі. У адрозьненьне ня буду казаць ад каго. І чачэнцы нічым ня горшыя за расейцаў. Яны як мы ў 31-м ці 63-м. Я іх разумею. І калі бачу ў іхных паводзінах высакароднасьць — цаню гэта. А шпрыцы… Гэта як 50 штук баксаў, што Нямцоў Лябедзьку вёз. Праўда, зь Нямцовым я дапускаю, такі ў іх стайл. А з гэтымі шпрыцамі — не. Бо вельмі ж маральная была апэрацыя. Чыстая і нават скажу табе так — добрая. Спыніце вайну і больш нічога! А Пуцін — ня спынім, яна нам патрэбная, вайна чачэнская. напiсаў don 26.10.2002, 17:18
А, дык ты як тая цётка ў савецкія часы: "Я кнігі гэтае не чытала, але асуджаю". А якую праграму ў Вас бярэ? Паглядзіце італійскую Rai Tre, EuroNews, TV POLONIA, іншыя каналы. Можа і выбухоўку з падшыпнікамі і цьвікамі падкінулі? І закладнікаў чачэнцы не пачалі забіваць? І дзяцей не трымалі? І людзей голадам не марылі, з-за чаго і такія ахвяры сярод закладнікаў? І відэастужку, на якой Бараеў людзей катаваў таксама падкінулі? І жывуць яны не ў 31 ці 63, а ў 15 стагодзьдзі па іхнім жа календары. Вунь у Інгушэціі пазаўчора рабоў вызвалілі. Супэр-людзі некалькі год тымалі іх у рабстве. "Маральная апэрацыя". Выходзіць розныя ў нас разуменьні маралі і маральнасьці. Усё больш я Дубавец у Вас расчароўваюся. Шкада, бо для мяне Вы былі аўтарытэтам. напiсаў Палівач 26.10.2002, 17:51
Вайна — форма шызафрэніі, маё перакананьне. Заразная форма. Палівач хворы. Яго лячыць трэба. Але лекаваць пасьпяхова можна толькі таго, хто згодны лекаваца. Якое дачынеьне мае маньяк Чыкаціла да выбухаў у Нью-Ёрку? Ніякага. Тое, што расейцы забілі Чакацілу не спыніла маньякаў, наадварот, Чакаціла-малодшы пайшоў па бацькоўскаму сьледу, а зараз у Растове зладзейнічае новы маньяк Чакаціла-2. Каб спыніць Чакацілу трэба яго вывучаць, як вывучаецца хвароба. Куля ня лекуе. напiсаў Адам Глобус 26.10.2002, 17:59
ты мяне Дубаўцом не называй, той на піве сёньня. Давай пагаворым, калі хочаш. Мяне бянтэжыць слабасьць тваіх аргумэнтаў. Ну з чаго ты пачаў? Тэлевізію і праўда не гляджу, але сайты пераглядаю. Зрэшты, сам разумееш, што фігню змарозіў. Далей. Яны (як я разумею) забілі адну істэрычку, і відаць, слушна зрабілі, бо 700 чалавек у істэрыцы — гэта капец. Няміга. А што Бараеў некага катаваў… Дык Ястраб жэнскі сказаў: мы й ня думалі, што абыдземся такімі нязначнымі ахвярамі (67 душ), а пасьля і Алексій тое ж паўтарыў. Чаму не пайшоў Кадыраў? Чаму дэпутаты не пайшлі? Правільна, таму што ты жывеш у Туле і я сканчаю свой гнілы базар, бо разумею, што схіляю цябе да таго, каб тваё жыцьцё стала невыносным. А я гэтага, павер, ніяк не хачу. Таму, відаць, застанемся мы кожны пры сваім. Не сярдуй. напiсаў don 26.10.2002, 18:06
"забілі адну істэрычку, і відаць, слушна зрабілі" - усё з Вамі зразумела. "схіляю цябе да таго, каб тваё жыцьцё стала невыносным" - штосьці не зразумеў, пагражаеце ці што? Нейкі эзопаў у Вас язык. Так бы й казалі: "Згінь падла". напiсаў Палівач 26.10.2002, 18:26
Ды ну. Проста жыць там і думаць неяк інакш, чым у тэлевізары — немагчыма. Таму я са шчырым шкадаваньнем. Заўсёды шкада, калі чалавек мазгавіты, а то шапку вярблюджую надзене, то ў Туле асядзе пры целіку. Праўда, не сярдуй. Я ж разумею, што табе разабрацца цяжэй, чым мне. напiсаў don 26.10.2002, 18:34
Дю і Г. проста таксама завучана паўтараюць гуманітарна-паліткарэктныя штампы, як замбіраваны ТВ-й расейцы верыць усяму, што кажуць крамлёўкія палітолагі-копірайтэры пра Чачню. Аднак Палівач значна бліжэй да праўды. Між іншым, дэманстратыўная салідарнасць з чачэнцамі, якую ўвесь час дэманструюць адраджэнцы, не дадае папулярнасці нацыянальнай ідэі ў самой Беларусі. Калі б у нас былі нармальныя, прагматычныя нацыяналісты, яны б не стамляліся дэклараваць, што чачэнскія разборкі - ўнутрырасійская справа, да якой мы не маем дачынення. напiсаў Маnn Kurt 26.10.2002, 19:15
Ну, ну. Вусаты дзядзя пляскае па плячы і мовіць: "Ну што зь цябе ўзяць. Паветра ж расейскае тармазнутае". І цяжка чалавеку-сабаку зразумець, што сьвет ня чорна-белы, як гэта бачыцца праз сабачыя вочы. Цяжка ўявіць, што можна любіць адначасова і свой расейскі горад і свой беларускі горад і родную вёску. Што можна мець расейскі пашпарт(беларускі ж не даюць), быць расейскім грамадзянінам і адначасова любіць Беларусь і быць супраць расейска-беларускага саюзу. Што можна так выхаваць дзіцёнка, які ёсьць туляком у чацьвертым пакаленьні, што ён крычыць "нашы", калі бачыць беларускага спартсмена ці менскую каманду КВН. "асядзе пры целіку" - я ўжо пасьпеў на працу схадзіць, бо для мяне няма паняцьця "выхадны". А разьбірацца трэба ўсім, нават такім вумным сабакам, як Дон. напiсаў Палівач 26.10.2002, 19:21
А ты пацяплеў, Палівач. Зусім крыху. Як Джон Кавэрдэйл у солджер оф фортун (такім цябе ўяўляю). Але, сука, нічога не сказаў у нашай размове пра чачэнаў. напiсаў don 26.10.2002, 19:34
МаннКурту Наконт прагматычнасьці нацыяналістаў правільна сказана. Акцэнт рабіць якраз і трэба на тое, што Беларусь незалежная краіна, што няма ваенных канфліктаў у Беларусі і маладым грамадзянам краіны не прыходзіцца гінуць там, што не ў такой колькасьці каўказская мафія прысутнічае ў Беларусі, як у Расеі. Гэта ж перавагі незалежнасьці. напiсаў Палівач 26.10.2002, 19:49
плягіяціш у Рыгоравіча, Палівач. напiсаў don 26.10.2002, 19:54
Плагіяцяць, калі плагіяцяць. Я ж сам фармулюю. А Рыгоравіча не шаную, хаця тып ягоны разумею някепска. Наконт солджэра. Дык ніякі я не солджэр. Шмат чаго баюся. Баюся за сваю сям'ю, баюся за сябе,бо ад мяне і майго здароўя залежыць дабрабыт сям'і. Таму можаце мяне лічыць баязьліўцам, а не байцом. Прагматычным баязьліўцам. напiсаў Палівач 26.10.2002, 20:31
Прабач, дзядзька, я цябе не за таго прыняў, з гэтымі псэўдонімамі хрэн разьберасься, жыві, так і быць. напiсаў don 26.10.2002, 20:45
Яшчэ раз для асабліва разумных паўтараю, Палівач гэта рэальнае прозьвішча маіх продкаў па кудзелі. Ферштэйн? напiсаў Палівач 26.10.2002, 21:07
Ну ты ж разумееш, што такіх мяноў не бывае. Гэта ўсё адно як мяне, дон кіхота, усе тут наравілі гандонам абазваць. І што? Нічаво. А ты, Палівальшчык (Плавільшчык расы), таксама нікому ня ў нос. Будзем мучыцца? Давай. Я цябе ўжо разок пашкадаваў (з чачэнамі), цяпер ты мяне пашкадуй разок. Скаціна. (апошняе слова напісаў, пасьля сьцёр, зноў напісаў, зноў сьцёр, але пакінуў, як сьведчаньне маіх страданьняў.) напiсаў don 26.10.2002, 21:34
Дзядзя, паштовую скрыню правер, панімаш. напiсаў Палівач 26.10.2002, 22:35
У Манкуртастан да паліткуртатых: Мне за пакліткарэктнасцю ёсць што хаваць, а табе, як таму пакамечанаму цалафанаваму пакету, не разгарнуцца не згнісці не выпадае. Сярэдняя кляса, сярэдняя кляса… Што я ёй даў? Бульварнага чытва пра памідоры, пра размовы з анёламі, пра Насрадамуса з Вангаю, а ўжо рэцэптаў столькі, што за адно жыццё не перачытаеш. Прасякаю я ў тэхналогіях кічу і папсы. Толькі каб працаваць з кічам трэба аскетам быць, каб адстаронена глядзець на спажыўцоў з сярэсярэдняе клясы. І ўсе гэтыя вашыя: часопісы для ўсіх, газеты для народу, настаўнік у вёсцы нас не зразумее… Самападман. Твая сарматыўная паліткуртатасць бездапаможная ў сутнасці. напiсаў Адам Глобус 26.10.2002, 22:55
Цікава пазіраць за Вашэй спрэчкай, спадарства. Але ніяк не магу зразумець, якое дачыненьне да будучыні беларускай літаратуры, дый наогул да літаратуры, мае расейска-чачэнскі канфлікт? напiсаў Раман Кардонскі 27.10.2002, 13:04
Адаме: Ты мне прабач, калі ласка, але якое дачыненьне да літаратуры маюць табой выдадзеныя, - як я з твайго посьцінгу зразумеў, - "бульварнае чытво пра памідоры, пра размовы з анёламі, пра Настрадамуса з Вангаю, а ўжо рэцэптаў столькі, што за адно жыццё не перачытаеш" (с)? Га? Толькі тое, што на паперы надрукованы? напiсаў Раман Кардонскі 27.10.2002, 13:31
Рамане: Непасрэднае. Сярэдні чытач жарэ бульварнае чытво. Ну гэта, як свіням укінуць. Наварыць мая баба Броня бульбы, буракоў, морквы і кажа: "Валодзя, схадзі пасячы і свіням укінь". Бяру я сякач, выварочваю вядро гародніны у карыта, сяку… А з карыта такая смачная пара верне, што дзюдзкі, учуўшы смакату, вішчаць пачынаюць. Здаецца, сам бы з таго карыта паснедаў, ды любоў да паэзіі і розныя лірычныя настроі не дазваляюць. Свіням свінскае, а чалавеку чалавечае, так і масаваму чытачу — дзюдзікі, а універсітэцкаму — паэзія, каталогі гораў і мораў, вызначальнікі птушак і арэалаў іх пражывання. Ну, пра свінчо, гэта метафара. Люблю я свінню, магу і за свіным вухам пашкрэбсці-пачухаць перад тым як загнаць швайку ў самае сэрца. напiсаў Адам Глобус 27.10.2002, 14:51
У Этнатубылістан да адраджэнска-глябалісцкіх этнакультуролягаў: Ни хера ты не прасякаеш. Сярэдні клас - гэта такія, як мы з Палівачом. Нам з твайго карыта (ані з карыта Холіўірда, Глеба Паўлоўскага ды Эўразьвяза) нічога ня трэба, нас ад гэтага ванітуе. Гэтым ты сучасных бядакоў-гаротнікаў кармі, паліттэхнолаг адраджэнскі. Слабо адкрыць салон беларускмоўнага пірсянга-тату ? А пакрыць сеткай беларускамоўных гэй-бараў усю краіну, па адным у кожным са 120+ раёнаў ? Толькі, каб абавязкова над кожнай барнай стойкай быў ручнік на покуці ды сакральная кніжка Вінцука Адважнага "Князь і Лапаць". напiсаў Маnn Kurt 27.10.2002, 15:15
Курту НеКаба-й-ну: Сяку я добра, і сякач маю, каб секчы. Бразгаць атрыбутамі свайго пакалення тутака не трэба. Ручнікі, пасы, бісэксі, пірсінг… Не маё, а тваё. Маё простае: мама, малако, дом, трава, неба… Каб класам звацца дваіх, як ні зірні, замала. Дый класавы падзел грамадства нейкі архаічны, на мой розум. Лепей дзяліць на тупаканечнікаў і востраканечнікаў, як Свіфт, ці на бараноў і казлоў, каб ніхто не быў лепшы за астатніх. Галоўнае: давай абыходзіцца без маргінальнай лексікі. Націскайма на вобраз, так аргумент выглядае больш пераканаўча. На допісы з мацюкамі адказваць не буду. напiсаў Адам Глобус 27.10.2002, 19:21
давай абыходзіцца без маргінальнай лексікі Ну дык калі ласка, хто ж першы пачаў ? Але я сябе не дам апускаць ніякім паханам, ані ціпа захадэнцам, ані магілёўскім. Нас з Палівачом для класа, вядома, замала. Хаця нас больш чым двое ў кожным разе. Але гэта і горш для краіны, што людзей, не ўбадаваных у візантыйскую гіерархію, самадастатковых буржуа лацінскай традыцыі, у ёй амаль няма. І роля Адраджэньня ў гэтым выніку - таксама выдатна вядомая. напiсаў Маnn Kurt 27.10.2002, 20:43
Адаме: Усё што ты сам пералічыў, а я, у сваю чаргу, працытаваў да мастацкай літаратуры, - мне здавалася, што мы менавіта мастацкую літаратуру тут абмяркоўваем, - не маюць ніякага дачыненьня. Усё гэта добрыя парады гаспадыням, нейкая халера пра Вангу й Настрадамуса, - блін, як мяне задралі гэтыя ілжэпрарокі! - ці як вырасьціць добрыя памідоры на ўласных градах. Пра дэтэктывы ты амаль і ня ўспомніў. Дарэчы й пра ўнівэрсытэцкіх чытачоў, як выглядае, ты занадта высокага меркаваньня. Хаця, магчыма, калі ты разьлічваеш, што беларускую літаратуру павінна спажываць толькі гэтая публіка, то тады становяцца зусім зразумелымі й наклады ў трыста асобнікаў… напiсаў Раман Кардонскі 27.10.2002, 21:32
Раману: Мастацкая літаратура складае ва ўсім свеце 7-10% ад агульнай колькасці кніжак. Таму пра наклады і накірункі развіцця кніжнага бізнэсу, мне з табой гаварыць не цікава. Ты , прабач, не валодаеш інфармацыяй. А тут у нас не школка кнігагандлю. Я на Літары пішу тое, што рэдактары белвыданняў не прапускаюць у друк. Вось і ўсё. Яны, як і ты дбаюць пра % і наклады, як ты, спрабуюць замовіць мне напісаць патрэбную некаму рэч, а я магу сабе дазволіць пісаць для сябе і сваіх блізкіх людзей. Ну мала ў мяне блізкіх, ну мала сярод іх масавага чытача, ну і што? Камплексаваць не буду. Алесю: Моцны бок нашых форумаў якраз у тым, што ніхто нікога не імкнецца зняважыць. Жарт, прыкол, удар на ўдар, развагі, меркаванні… А хамы тутака не прыжываюцца і не прыжывуцца, бо складаны дыскурс, цяжкія варункі існавання… Трэба "Новую зямлю" чытаць і перачытваць, трэба паэзію шанаваць, трэба апаненту адказваць на банальныя пытанні, трэба сказаць, што "Дон Кіхот" выдаваўся па-беларуску два разы, другі раз у 1940 годзе без згадкі прозвішча перакладчыка, які бясследна знік у часе вайны… Хто першы пачаў? Якая розніца… Яно яшчэ пачнецца не адзін раз, былі б сілы скончыць лаянку, спыніць брэх, не саскочыць у прыват, у цемру пацучынага падпольля і будзем жыць. Вяла напісаў, ды няма часу перарабляць. напiсаў Адам Глобус 28.10.2002, 12:24
Адаме: Давай неяк дамовімся аб тэрмінах. Я гаворку вяду пра МАСТАЦКУЮ ЛІТАРАТУРУ, а ты, як выглядае, хочаш абмяркоўваць праблемы кнігавыдавецтва ўвогуле. Адкрыю я табе адзін сакрэт: аб тым, што мастацкая літаратура, накш кажучы белетрыстыка, у кніжным гандлі ЗША займае дзесьці каля 15% я цудоўна ведаю. У "Барнс энд Нобл" адзьдзел кампутарнай кнігі большы за адзьдзел мастацкай літаратуры, што тут "фікшэн" завецца. Таму менавіта я прапаноўваю вызначыцца з тэрмінамі, што такое літаратура, якую мы абмяркоўваем. Я прапаноўваю пад гэтым тэрмінам разумець мастацкую літаратур. Бо, гледзячы з пункту гледжаньня спажыўца, то спэцыяльную літаратуру (у маім выпадку кнігі па-праграмаваньню й г.д.) я МУШУ купляць. А вось набыцьцё мастацкай кнігі, гэта залежыць ад майго, і ТОЛЬКІ МАЙГО, жаданьня. Дык што, паразумеемся з тэрмінамі? напiсаў Раман Кардонскі 28.10.2002, 16:10
Моцны бок нашых форумаў якраз у тым, што ніхто нікога не імкнецца зняважыць. (Адам Глобус) Праўда? От не адчувалася. Ці пабачыў, што ў адказ маўчаць ня будуць, не раўнуючы як "сучасьнікі"? напiсаў Navum 28.10.2002, 17:03
Каб нешта нейкае ад цябе залежыла… Мастацкая літаратура, што ў школьнай праграме, збольшага і купляецца. Так што пустыя твае размовы, Раман, пра раман любоўны і дэтэктыўны. Не рабі з выключэнняў правіла. Каб чытаць па-беларуску трэба напружвацца, а чытач дэтэктываў напружвацца не любіць. Ну нашто яму, масаваму чытачу, рызыкаваць і набываць нікому невядомую Бязлепкіну ці Бабіну? Ёсць Крысці, Чэйз, Карэцкі, Варонін… напiсаў Адам Глобус 28.10.2002, 17:09
Навуму: Я не зневажаю, я крыўджу і прыніжаю, адчувае розніцу? Пацан… напiсаў Адам Глобус 28.10.2002, 17:14
Што такое мая беларуская літаратура сёньня, у адрозьненьне ад Глёбусятнішчныны? Не ані празаік, ані публіцыст Лукашук, не ані нібыта паэт Воюш, ані беластоцкія стогны. Гэта клясыка — Разанаў. Гэта проза Купрэева, Вашко, гэта вершы маласімпатычнага як чалавек Славаміра Адамовіча, Шніпа, гэта рэдкія публікацыі Юрася Пацюпы й Ірыны Дубянецкай, гэта артыкулы маладых Абрамовіча й жукоўскага. Гэта цікавыя няроўныя нумары Калосься з пэўным агульным тварам Аўтара. напiсаў Navum 28.10.2002, 17:15
Каб прынізіць — недастаткова мацюкнюцца ці сказаць бруднае слова. Тут мазгаўё трэба. Бачу, кінутае мной табе "пацан" зачапіла, а вось тваё брыдкаслоўе матляецца па паветры, не кранаючы. Паглядзеў, што за вершык пра сябе ты накатаў, - сьмешна. Баяцца цябе? Ну, зрабі распальцоўку — мо зьлякаюся. напiсаў Navum 28.10.2002, 17:18
Але прыходзіць сюды, каб гаўкацца з Донам ці слухаць плявузганьне з гэтым юнгаўскім экспанатам АГ — ці варта? Каб сапраўдныя пісьменьнікі завіталі, распавялі што добрае, от гарна было-б! напiсаў Navum 28.10.2002, 17:28
Адаме: Пагаджуся з табой у тым, што каб чытаць беларускую літаратуру, трэба напружывацца. Пра прыроду гэтага "напружываньня" я ўжо пісаў, і пісаў неадначасова. Ты са мной не пагаджаешся, а я з табой. Проста мы бачым адно й тое-ж але як-бы з супрацьлеглых пазыцыяў. Табе ніколі не стаць на маю, а мне на тваю, бо ты - пісьменьнік, а я - чытач. Ведаеш, што ў ворганах катавалі нас палітзаняткамі. І хоць я слухаў у паў-вуха, - бо рэзаліся мы ў гэны час ў марскі бой ці проста драмаў, - але тое-сёе у памяцуі асядала. Вось і засела ў мяне ў памяці такая аксыёма МЛФ пра сувязь крытэрыя ісьціны й практыкі. Спрабаваў мяне пераканаць Аркуш у тым, што беларускі дэтэктыў не карыстаецца попытам, ня купляецца. Ты-ж, мабыць, чытаў ягоны посьцінг. І паверыў-бы я яму, калі-б сам не абегаў не адну й ня дзьве менскія кнігарні ў пошуках. Так-што давай ня будзем за чытача вырашаць, што ён будзе ці ня будзе купляць, але вось рэклямнай інфармацыяй яго, беларускага чытача, трэба забясьпечываць. Але пра гэта мы пачалі гаворку, якая чамусьці не атрымала працягу. А шкада, бо тут ёсьць поле для супольнай працы як для пісьменьнікаў, дык і для неабыякавых да мастацкай літаратуры беларускіх чытачоў. Але тут ты зноў-жа напішаш, што ад мяне нічога не залежыць… напiсаў Раман Кардонскі 28.10.2002, 18:15
Маеш рацыю, хадзіць сюды, каб гаўкацца — ня варта. напiсаў don 28.10.2002, 18:20
Навуму А ты, аказваецца, фанат ТВЛ. Амаль траціну суполкі пералічыў, уключна з тэвээлаўскім часопісам "Калосьсе". Вось толькі што ты меў на ўвазе пад "беластоцкімі стогнамі"? Сакрата Яновіча? Чыквіна? Міру Лукшу? І яшчэ. Ірына Дубянецкая не пісьменьніца, а тэоляг. А вось Галіна Дубянецкая - добрая паэтка. Яны хоць і сёстры, але ж ня трэба блытаць. Конкурс для цябе. Як называўся рукапісны літаратурны альманах, які ў 70-х выдаваў у Наваполацку Вінцэсь Мудроў? Прыз: зборнік хуліганскіх вершаў Віці Шніпа, які ТВЛ выдала пазалетась. напiсаў Алесь Аркуш 28.10.2002, 21:17
"Ліхтар для блакітных" :-) напiсаў Палівач 28.10.2002, 21:47
Пераблытаў, сапраўды, Ірыну з Галінаю, перапрашаю. Розьніцу ведаю, як Богам кохам! Пра "Блакітны ліхтар", натуральна, ведаю (столькі Арлоў пісаў!), хоць у рукох не трымаў. А зборнічкі Шніпа маю, здаецца, усе. "Беластоцкімі стогнамі" называю іх усіх, за выняткам, бадай, Артымовіч. А Сакрат той.. хто гэтую мову ў яго беларускай назваў? Таксама, бач, пісьменьнік. напiсаў Navum 28.10.2002, 21:56
Толькі я не фанат ТВЛ. Далёка ня ўсё там "маё". Але часапіс — жывое нешта, сам па сабе расьце, дыхае, як жывое, робіць — часам удалае, часам ня надта. Не прабіўся праз прозу Гуменюка, затрое запаў на вершах нячутай Г. Гары, разгортваў з рэцэнзій Шыдлоўскага, абмінаючы Мудрова. Не дазваляю сказаць — блага, проста "не маё". Так можна? напiсаў Navum 28.10.2002, 22:01
А якая ў Сакрата мова ? Ціпа паланізаваная ? Ну дык і клас, гэта падсвядомая пераемнасць з Чачотам-Сыракомлем-Занам-Кіркорам-Дуніным-Марцінкевічам-Ельскім-Багушэвічам. Г.зн. "хацелі як лепш". А не "атрымалася як заўсёды, па шчыраўсходнеславянску". Няхай жыве Вялікая Лацінская Цывілізацыя ! напiсаў Маnn Kurt 28.10.2002, 22:06
Не, не паланізаваная, а нейкая .. штучная, вымучаная, нежывая. Хоць і словы трапляюцца польскія, галоўнае — склад чужы, будова сказаў, інтанацыя. напiсаў Navum 28.10.2002, 22:11
Ну дык ён усё жыццё пражыў у Падляшшы. Як чуў-чытаў, што навокал бачыў… А што, хіба ёсць Створаны Богам Спрадвеку Стандарт Шчырабеларускай Мовы-Самай-Мілагучнай-На-Зямлі ? напiсаў Маnn Kurt 28.10.2002, 22:14
Ну, мо ня створаны, але прыняты ёсьць. Гэта ў школах вывучаюць:). Ёсьць адхіленьні, таго-ж Лукаша Калюгі, Вашка. Але яны натуральныя, лягічныя (прынамсі для мяне) таму ўспрымаюцца чытабельна. А Сакратава — ну, бачыш, што штучнае. Гэта як параўнаць Guines з Budwiser. напiсаў Navum 28.10.2002, 22:20
Навум: Ну дык не хадзі і не брашы, якія праблемы? Пра хваравітую прозу Купрэева і сальна-бульбяныя тэксты Вашка, аўтара бессмяротнага аповяда "Кузюрка", можаш стварыць асобныя форумы, асобы яны каларытныя, хоць і з абмежаваным кругаглядам. Дзіўна, што ты не згадаў яшчы аднаго цемрашала белліту Станкевіча, ён вельмі пасуе да тваёй абоймы. напiсаў Адам Глобус 28.10.2002, 22:56
Ну чаго ў размову прэш, калі не цікавіць, мудота?! І бачна, што ні храна ў літаратуры ня цяміш, калі Купрэева да Станкевіча залічваеш. Твой форум тут? Ну й валі на свой глёбусятнік. напiсаў Navum 28.10.2002, 23:01
Згадваецца тое кола, Глёбуса: Ул. Сьцяпан, Клімковіч, яшчэ адзін Адамчык.. Багата напісалі? А пыхі колькі было.. напiсаў Navum 28.10.2002, 23:08
Халера, колькі прозвішчаў, з якіх траціну я ніколі не чуў, і яшчэ столькіх жа ніколі не чытаў ! Які гэта Велічны Кантынент усё ж – БелЛіт… Не, я вымушаны рэтыравацца са сваймі сармацкімі гавэндамі пра панкоў :-( Магчыма, беларуская літаратура першая ў свеце не толькі па мілагучнасці, але і – банальна – па колькасці напісаных радкоў ? Па сутнасці, кожнае вуснапрамоўленае шчырабеларускае слоўца – ужо Літаратура. Учынак, сага, рамансера. Ёлы-палы, колькі скальдаў, акынчы, бардаў… І ўсім ёсьцека чаго сказаць… Невычарпальнасць. То глыбіня, але якая… ! Праўду кажа Попер. напiсаў Маnn Kurt 28.10.2002, 23:27
Н: Тут усё маё, роднае, беларускае. Пыху ад ягамосці трэба навучыцца адрозніваць, нешаноўны Навум. Напісалі мы шмат, можна было меней, але так ужо вайшла, знесла нас ветрам у вялікі свет. І што ты такі крыўдлівы? Дзе я табе на хвост наступіў? Ты скажы, я нагу з твайго хваста прыбяру. Па ўсім відаць, што ты — тутэйшы. Так што не саромся, тут усе свае. Тутбайстваваць не трэба, не праходзіць тут тутбайства. А слова "глябусятнік", як і "сысятнік", я гадоў 10 не чуў. Прыемна, халера. Настальгія. напiсаў Адам Глобус 28.10.2002, 23:56
Адаме: Ты напісаў: "Тут усё маё, роднае, беларускае." (с) І адразу паўстала пытаньне, а што маеш на ўвазе пад ТУТ. Калі "тут" на Літары.нэт, то згаджуся. І "пыха" наша беларуская, вось толькі "ягамосьці" я штосьці не бачыў. А вось чым табе так Станкевіч не даспадобы, што ты пра яго так неласкава адазваўся. Вось атрымаю ягоную кніжку й параўнаю з тваей. Ну ня веру я ў апінію аднаго пісьменьніка пра другога. Бо ня можа быць аб'ектыўным ягоным погляд. І тут шмат прычынаў, пры гэтым звычайная чалавечая зайздрасьць гуляе далёка не апошнюю рэч. Я ніяк не магу зразумець ці дачакацца, калі на Літары зможа адбыцца абмеркаваньне нейкай новай, толькі надрукаванай кнігі. А то ў нас адразу адбываецца пераход на асобы. Як быццам сам, гэткі анёл, толькі крылаў не хапае. Гэта дарэчы да многіх удзельнікаў Літары можна аднесьці. Можа проста прыйшоў час выпрацаваць нейкія нормы паводзінаў. Бо калі мы шпацыруем па вуліцы і нас хтосьці штурхануў, ня лупім яго-ж адразу ў зубы. А тут… напiсаў Раман Кардонскі 29.10.2002, 01:22
Навуму А ўвогуле ў цябе атрымаўся задужа эклектычны спіс. Разанаў і Шніп. На мой густ: Разанаў надзвычай халодны, у ім няма жарсьцяў звычайнага чалавечага жыцьця, праўда, Разанава можна лёгка інтэграваць у эўрапейскую літаратуру - беспраблемна перакладаецца (на польскую мову здолей перакласьці нават Алег Латышонак), інтэлектуальны, крыху містычны (мода на акультызм у Эўропе не праходзіць), - Разанава можна й да Нобеля раскруціць, знайсьці б толькі добрага мэнэджэра, але для ўласна беларускага карыстаньня задужа стэрыльны; што да Шніпа, дык ён папросту графаманісты малец, не хачу пакрыўдзіць, проста канстатую - ёсьць літаратары, якім сьвярбіць пісаць, - у Шніпа можна знайсьці і добрыя вершы і нават залатыя радкі, але агулам - сыравата і неахайна (з рыфмамі жах - асабліва з дзеяслоўным: жыць - любіць), зь ягоных дзесяці зборнікаў можна зрабіць адну добрую кніжачку; яму шмат хто тлумачыў, што нельга столькі пісаць (а Галубовіч у свой час нават зарубіў зборнік у "МЛ" - напісаў адмоўную закрытую рэцэнзію), але ён тое не разумее, - не разумее, што вершы трэба не сачыняць, а нараджаць і выношваць, як дзіця. напiсаў Алесь Аркуш 29.10.2002, 08:30
Ну во, узяў выпадковы верш з апошняга Віцевага зборніка ""Інквізіцыя" +++ Лёгкі снег замятае зямлю, Снег цяжкі цёпла шэпча "люблю" І мы ў снезе знікаем густым, Нібы ў воблаках Ерусалім, У якім нам ніколі не быць, Бо нам гэтае поле любіць, Праз якое дарогі няма З каралеўства на выспу Зіма. Белы снег замятае жыццё, Як на вуліцах менскіх смяццё Замятаецца аж да вясны, Ля якой мы стаім, як сцяны, За якой невядомы нам свет, У якім ці патрэбны паэт… і г.д. Гэта далёка не самы горшы. Ладна з рыфмамі, але што такое "як сьцяны"? Не разумею, чаму Шніпа так любяць у НН? Дубаўцу, нібыта, таксама падабаецца. напiсаў Алесь Аркуш 29.10.2002, 08:49
Беларускае неба Залатымі манетамі зорак Зноўку сьвеціцца неба над намі Неба ў нас- беларускае мора З патанулымі ў ім караблямі, На якіх зваяваць нас хацелі Ваяўнічыя нашы суседзі, Каб на мора мы больш не глядзелі І жылі па лясах, як мядзведзі. Але мы збераглі сваё мора І нас мора ад бед зьберагае, Залатымі манетамі зорак Па начах яно нас абсыпае З мора нашага нехта сьмяецца, Але мора ў нас ёсьць, як і Ўчора… Маё цела ў зямле застанецца, А душа пераселіцца ў мора. Ніводнай кніжкі Шніпа ў руках трымаць не давялося. Таксама, відаць, з-за снабізму. А гэты верш мне прадэкламавалі нядаўна на памяць. У выніку пайшоў у бібліятэку, каб паглядзець усю шніпоўскую нізку, што надрукавалі ў "Полыме". Ад зьдзіўленьня- даўно не трапляліся бел-вершы ў дзікім вусным выглядзе. Паэтаў памятаюць па лепшым радкам, Алесь. напiсаў Mesidz 29.10.2002, 12:02
Замятаецца аж да вясны, Ля якой мы стаім, як сцяны… — гэта тое самае, што: Ляжу ў бур'яне, Вакол немцы мяне… напiсаў В.Ш. 29.10.2002, 12:21
Глёбусу. Ты ня мне на хвост наступіў — не па тваіх нагах я. Каб ты проста пісаў — дараваў бы, абмінуў, бо й горшае ёсьцейка. А ты судзіць намагаесься, прысуды выносіш, пахана літаратурнага зь сябе ладзіш. Маўляў, увасабленьне густу зямлі беларускай. У нечым мае рацыю МаннКурт: няма горш за хлопа, што ў панкі вылез. Аркушу. Эклектыка ці магчыма ў густах? Калі падабаюцца радкі Купалавыя й строфы Багдановічавы? Галубовіча, Сыса.. Вядома, Шніпава — ня ўсё. А чыё — ўсё? Снабізму нямашка, бо далёкі ад колаў літарацкіх, пісьменьніцкіх. Таму магу дазволіць сабе сказаць, што люблю Шніпа, Вашка, што грэбую Глёбусам, які разьлічаны, як й Юрка Станкевіч, на няразьвітыя густы, на незнаёмасьць зь літаратураю (ровэрава вынаходніцтва!), але пры тым маюць самасьвядомасьць прарокаў літартуры нашае. Ці вы бачылі, каб адзін літаратар другога "цемрашалам" абклаў? І пасьля гэты прадукатар расейскіх кнігуляў мае нахабства казаць "тут усё маё"! Трасца табе! Нашае яно, беларускае! напiсаў Navum 29.10.2002, 15:08
Навуму: Не лез я ў панкі, я — хіпі(пацыфіст). Наша ў калгасе, а тут — тутэйшае і маё. Зрэшты, хто я, усе ведаюць. А ты — ніхто, бо баязлівец схаваны за прыстойнае імя. Аркушу: Алесь, па ўсім выпадае, што Навум з тваіх аўтараў. Гэта так, дзеля прыколу.:-))) напiсаў Адам Глобус 29.10.2002, 17:14
Навуму: Слухай, а Міхась Скобла табе падабаецца? напiсаў Адам Глобус 29.10.2002, 17:21
За псэўдонім не хаваюцца, знаўца. Зноў ты міма. Што да Скоблы.. Наагул мне дзяўчаты падабаюцца.. Скажам, я не ягоны аматар — ні Акуліна, ні Пашкевіча. напiсаў Navum 29.10.2002, 17:28
А вось скажы, што ты любіш, акрамя сябе самога, чытаць? напiсаў Navum 29.10.2002, 17:44
Адаму Памыляешся. Не з маіх. напiсаў Алесь Аркуш 29.10.2002, 20:15
Алесь, не з тваіх. напiсаў Navum 29.10.2002, 20:50
Пошукі звужаюцца… Навум пачынае пакрыху прыадчыняць дзьверы запаснога (аварынага) выхаду… Працяг будзе… напiсаў Раман Кардонскі 29.10.2002, 21:41
don! Газэта навінкі шукае калюмніста! Ваша "забілі адну істэрычку" нас ачаравала сваёй адмарожанасьцю. Старайцеся! паўстаўкі +ганарары — і вам хопіць на Віскас для вашага Мурзіка. напiсаў Санітар 30.10.2002, 14:05
Рамане, я зьнішчыў Ваш постынг, бо мацюкацца на Літары не варта. напiсаў holzteller 30.10.2002, 20:03
Хольцу: Ці ты, Янук, часта бачыў каб я лаяўся матам? Мяркую, што не. Але-ж дасталі, як Бог сьвят, дасталі. Каб хаця-б адзін так пра літаратуру дбаў, як аб тым, каб спляжыць апанэнта… Дый, дарэчы, ці цікавіць гэтыя "гарачыя галовы" літаратура? Штосьці я не заўважыў… напiсаў Раман Кардонскі 30.10.2002, 21:34
Рамане, take it easy усё будзе добра напiсаў holzteller 31.10.2002, 10:04
Навуму: Шмат я чытаю, работа такая — рэдактар. Таму і даводзіцца чытаць не тое, што хачу, а патрэбнае. Вось і Вашко чытаў, калі ў "Крыніцы" працаваў. Ну і калі ён мне гнеўны ліст у "Нашай Ніве" друкануў, баронячы Брыльянку. Ну і тваю "мутату мутаты" чытаў. Але гэта так, па абавязку. А ёсцека кнігі, якія чытаю і перачытваю… Хармс — анёл расейскай літаратуры. Сэй Сёнагон у перакладзе Веры Маркавай зачароўвае і натхняе на перайманне. Апавяданні "філалагічнага" пакалення, як для мяне, дык найкаштоўнейшае ў беларускай прозе. Стральцоў, Кудравец, Пташнікаў, Караткевіч і бацька — мае настаўнікі ў літаральным сэньсе. Багушэвіч з Багдановічам мне чамусці бліжэй за Коласа і Купалу, пэўна з-за цэльнасці і адсутнасці сацыялкі. Сакеці, Брачаліні, Наварская, Бакача — адраджэнцы, адным словам, мае ўзоры. Ну а Борхерт — той, кім я спрабаваў стаць і не стаў, можа ў наступным жыцці… Зрэшты, з кім я гавару?.. Стары ты, каб цябе вучыць. напiсаў Адам Глобус 31.10.2002, 22:29
Ну, чаго ўжо "стары". Вучыцца, як той казаў, ніколі не запозна. А цікава вось што. Багата аднолькавага мы з табою нібыта чытаем і ўпадабалі, хоць і амаль з бясспрэчнага яно, як тая-ж Сэй-Сёнагон, Стральцоў, Караткевіч, Багдановіч.. І прыхільнасьць да аповядаў Букоўскага, і да Рурка ў кіне тым. Але з гэтага, прачытанага, робяцца чамусьці зусім розныя, калі не супрацьлеглыя, высновы ды ў розныя кірункі йдзецца. напiсаў Navum 31.10.2002, 22:44
Адаме: А й запраўды цікава. Літаратурныя прыхільнасьці, - калі пра беларускіх пісьменьнікаў казаць, - амаль адны й тыя-ж, а выснавы й запраўды розныя. А вось чаму? Дарэчы, пакуль не забыўся. Вось ты выпусьціў кніжку свайго бацькі. Але чамусьці няма нідзе ніякай інфармацыі наконт таго дзе яе можна набыць, ці замовіць. А гэтая інфармацыя павінна быць натуральнай. І яшчэ, чаму-б не зьмясьціць больш інфармацыі пра гэтую кнігу, ў рэчышчы таго што мы ўжо абмяркоўвалі, ў НН, ды на Літары. Адкуь, Адаме, такая сьціпласьць. Ці ты мяркуеш, што проза Вячаслава Адамчыка толькі табе падабаецца? напiсаў Раман Кардонскі 31.10.2002, 23:19
Бачу, ужо сьпісаліся, ці што? Некаторыя з вас, панове, гэтак хаваюцца за псэўданімамі, а выпендрываюцца. Хай Навум крыху кніжак пачытае, а потым кажа пра прозу Сакрата. І пра мову, якой вас "вучаць у школе" (ціква, у якой). Міра Лукша напiсаў Міра Лукша 26.11.2002, 14:19
Ну, чытаў я вашага Сакрата, і што? І нікуды ня дзенесьсья, ад факту, што мова ягоная мае моцныя польскія ўплывы. А "нас" вучылі ня ў школе — самастойна бралі. І што? Сакрат – разьдзьмуты пісьменьнік, думаю, зразумела, зь якіх прычынаў. Каб жыў на Беларусі, яго-б імя нават побач з Сачанкавым не згадвалі, ня тое, што з Пташнікавым ці Адамчыкам ці Стральцовым. Так, мужыцкія гісторыі з Крынак. напiсаў Navum 26.11.2002, 14:36
Зайшоў паглядзець апошні нумар беластоцкай Нівы. Недзе ў пачатку 80х выпісвалі — ну, натуральна, цікава было, амаль замежная беларуская газэта! Хутка прыелася: страшэнна нізкі ўзровень журналістыкі, чужая мова, чытаеш — бы гвалцяць цябе, гэтак цяжка. Шкода, зараз не друкуюцца (а мо прамінуў) "парады сэрцайка" — гэта было яшчэ тое.. І вось бачу, газэта ані ніе зьмянілася, усё тое самае. Быццам беларускі сьвет застыў-засьяг на тых беластокіх палетках. Ну, вядома, Сакрат для такога — апраўданьне. напiсаў Navum 26.11.2002, 14:43
А пагадзіцеся, цікавы фэномэн тае беластоцкае літаратуры. Нібыта й Захад блізэнька, тая Сакратава "Эўропа", а пішуць бы з палескае вёскі. І ідуць да іх людзі, падобныя па сваіх густах. Вось чытаю пасьлямову да "Бабскіх гісторый" Лукшы М. Піша Г.Тычка, адна з сталых аўтарак "Тэрмапілаў", яшчэ аднаго "эўрапэйскага" выданьня. Ну ці ня кляс? "Адметнасць творчай манеры Міры Лукшы выразна пазначана ў падзагалоўку яе новай кнігі — „Бабскія гісторыі”. Менавіта — „бабскія”, гэта значыць тыя, якія апавядаюцца кабетамі і якія выяўляюць спецыфіку народнага жаночага светаўспрымання, менталітэт вясковых бабулек, надзеленых мудрасцю перажытага, перажытых бедаў і крыўд". "Бабскія значыць жаночыя". (Падзагаловак? А які ж тады назоў, Міра? ) Вось і ўвесь сакрэт! Прыбіўся да іх і Пашкевіч з шкалярскім опусам аб прозе эмігрантаў. Карцінка вымалёўваецца! Што дала беларускае літаратуры беларуская літаратура Беласточчыны? Недаперакладзенага Джойса, якога, як у "Фрагмэнтах" зазначыў Максімюк, не зразумее чытач? (От яны зразумелі, а мы дык не). Новая галіна — чыквіназнаўства: аб ім, пра яго. Аўтары (усе жаночага, ці, паводле Тычкі, бабскага роду, што ўсё адно) кшталту Акадэмічных кабетак, што гадоў 20 мучацца над кандыдацкімі працамі, вымучваюць, высільваюць, абараняюцца ў бальзакаўскім веку, затое навучваюцца пісаць красіва, духоўна гэтак. Гэта адметныя кабеткі — пачытайце, пабачыце. Каржанеўская ў параўнаньні зь імі — галава! То што дала беластоцкая літаратура? Працяг традыцый, ды дакладней — захаваньне іх. Бо пісанае сёньня імі — "нашаніўства" (І тут даю слова МаннКурту). напiсаў Navum 26.11.2002, 15:32
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
