|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | Глёбусаўскія сУчаснікі створаны: 27.09.2002, абноўлены: 19.05.2008 11:59, камэнтароў: 225 Комсомольская правда А какие сюрпризы любовь преподносила вам? Адам ГЛОБУС, писатель, разработчик белорусской эротической терминологии: - Любовь однажды действительно преподнесла мне сюрприз. В один момент я понял, что люблю двух женщин одновременно. Это, кстати, возможно - одновременно любить двоих… minsk.kp.ru/?rubr=/2006/12/23&doc=155404  напiсаў minsk.kp.ru 23.12.2006, 22:16
А.Кислицына: Сейчас не по–детски страшные сказки пишет Адам Глобус. Не для слабонервных произведения Юрия Станкевича. Или Игорь Сидарук, у которого в новелле мать кормит голодных детей сердцем отца… Кстати, похоже на отсылку к рассказу «Пяць лыжак зацiрки» Змитрока Бядули. Ужасы приобщают человека к метафизике, к высокому. www.sb.by/article.php?articleID=55902 напiсаў sb.by 29.12.2006, 14:56
За кем вы наблюдаете? Элеонора Жалковская, врач отделения реанимации и интенсивной терапии 9–й городской клинической больницы Минска: — Следить за состоянием наших пациентов, половина из которых, как правило, находится без сознания, надо предельно внимательно! Но даже на такой работе успеваешь замечать, какая погода за окном, какое настроение у коллег… И всегда стараюсь следить за собой, поскольку я — женщина. Анатолий Дроздов, начальник управления информации Национального банка: — За основными параметрами экономического развития в нашей стране и мире. Александр Будевич, заведующий лабораторией воспроизводства и генной инженерии сельскохозяйственных животных Научно–практического центра по животноводству НАН: — Сейчас все мысли об эксперименте по получению трансгенных животных. Уже в марте должны родиться очередные экспериментальные козлята и, возможно, в их числе будет трансгенное животное. А через десять лет рассчитываем выйти на производство лекарств нового поколения, уникальной косметики и пищевых добавок. Владимир Улахович, директор Центра международных исследований БГУ: — Слежу за международными событиями. Стараюсь наблюдать за ними с различных позиций. Ведь узкий взгляд на вещи, как правило, не позволяет полностью понять их суть. Александр Газов, олимпийский чемпион по пулевой стрельбе, заядлый охотник: — Живу в деревеньке. Наблюдаю, чтоб в окрестностях браконьеры по ночам не ходили. Евгений Каспирович, старший инспектор УГАИ УВД Мингорисполкома: — Даже в свободное от работы время всегда обращаю внимание на движение автомобилей и поведение пешеходов на улицах. Это уже профессиональное. Екатерина Павловская, воспитатель, Минск: — Большую часть дня наблюдаю за своими воспитанниками на работе. А их у нас в ясельной группе двадцать человечков. И каждый со своим характером. Валерий Шарий, олимпийский чемпион по тяжелой атлетике: — Наблюдаю за природой. Обожаю вглядываться в небо. Частенько провожаю взглядом красивых женщин. Но людей, которые за кем–то следят, ставят скрытые видеокамеры и подсматривают в окна, — не понимаю. Адам Глобус, издатель, литератор: — Быў такi спявак, Вiктар Цой. Ён у адной песнi параiў: «Следи за собой и будь осторожен». Вельмi слушная парада. www.sb.by/article.php?articleID=55459 напiсаў sb.by 31.12.2006, 15:46
Я всегда знал, что Уёбус - деревенщина, но не в такой же степени: ссылка - Во-первых, называть Олега Кулика художничком - глупо. Кто же в таком случае Уёбус, кроме как второсотный переебыватель хокку и торговец резиновыми членами. - Во-вторых, уже давным-давно все обсудили концепцию моего перформанса. Он назывался "Год Кулика", а значит уже не может быть плагиатом, значит - парафразом, олицетворяющим новый образ художника, который из бродячей, бешенной собаки постепенно превращается в привязного пуделя. Конечно, тупицам типа Уёбуса этого не понять. - В-третьих, из текста видна 100% неознакомленность Уебуса с современным искусством: в отличии от Уебусовского, оно катируется во всем мире в крупнейших и авторитетнейших художественных институциях. напiсаў fedorov-star 01.01.2007, 20:28
Затрапятаўся… напiсаў Adam Hlobus 01.01.2007, 23:21
Пра гэта і пра іншае гутарыць Барыс Крэпак з дырэктарам Нацыянальнага мастацкага музея РБ Уладзімірам ПРАКАПЦОВЫМ. Нацыянальнага мастацкага музея з поспехам прайшоў перформанс маладога мінскага аўтара Аляксея Фёдарава, зладжаны намі пры ўдзеле Упраўлення па ахове парадку Мінгарвыканкаму. Ну і пудзялькі, ну і сУчаснікі… напiсаў 2007 01.01.2007, 23:48
Людміла Рублеўская ў сёньняшняй "БС" назвала кнігу "Сучаснікі" інтэрактыўнай: "…на сайце litara.net пiсьменнiк Адам Глобус напiсаў сваю iнтэрактыўную кнiгу «Сучаснiкi» (з нацiскам на першым складзе)". На мой погляд, інтэрактыўнай была галінка форуму, а што інтэрактыўнага ў аднайменнай кнізе? напiсаў werk 17.01.2007, 12:39
www.sb.by/article.php?articleID=56238 «Беларускiя лiтаратары, напэўна, усё яшчэ друкуюць свае тэксты на машынках. Або зусiм нiчога не пiшуць, бо ў Iнтэрнэце, якi сёння стаў асноўным месцам лiтаратурнага жыцця, цiкавых беларускiх лiтаратурных сайтаў практычна няма. ALESJA». Адсылаю вас, ALESJA, на сайт litara.net — дарэчы, на iм пiсьменнiк Адам Глобус напiсаў сваю iнтэрактыўную кнiгу «Сучаснiкi» (з нацiскам на першым складзе). Ёсць на «Лiтары» i ўласныя форумы, i адсылкi на многiя iншыя адрасы. Напрыклад, на «Беларускую палiчку» — гэта электронная бiблiятэка беларускай лiтаратуры. Мне вельмi падабаецца сайт «Быў. Ёсць. Буду», прысвечаны творчасцi Уладзiмiра Караткевiча, створаны сiламi Мiнскага каледжа электронiкi (uladzimir–karatkevich. com). Што тычыцца лiтаратурнай моладзi, наведайце сайт Сяргея Балахонава «Тэзей беларускага постмадэрнiзму» (balachonau.puls.by) або сайт «Беларускi авангард» (avanhard.narod.ru). Зразумела, гэта далёка не ўсё. Варта пачаць пошук — i вы адкрыеце для сябе цэлую планету беларускай сецiратуры. Паэт Андрэй Хадановiч нават свой зборнiк вершаў назваў «Сто лi100ў на TUT.BY». А наконт асноўнага месца лiтаратурнага жыцця — паверце, ALESJA, Iнтэрнэт нiколi не заменiць кнiгу i творчыя сустрэчы ў рэале. Ваш критик — Людмила РУБЛЕВСКАЯ, «СБ». Цяпер я разумею, што ALESJA гэта і ёсць werk - Юрась Барысевіч. напiсаў С Б 17.01.2007, 21:56
Кто же в таком случае Уёбус, кроме как второсотный переебыватель хокку и торговец резиновыми членами. Про резінавыя члены падробней хателася б… Ты што купіў адзін???77777777777777777777777 напiсаў сярожа і саша 18.01.2007, 11:24
palivac.livejournal.com/135331.html From: palivac 2006-11-05 08:04 pm (local) калі я з нейкім "сваруся", то гэта не азначае, што я маю нешта супраць рэальнага чалавека. Выключэнне - Глобус, які канкрэтна абразіў маю сям'ю. Яму не дарую. Во, бля, абразілі вырадка! Сядзіць і плача! Калі ён тут усіх спрабаваў вучыць і абсіраць, яго не прыбралі, яго цярпелі. Але не ўсе цярпелі… Я такімі біў, б'ю і буду біць. напiсаў Адам Глобус 24.01.2007, 16:19
Паш.нах. напiсаў Палівач 24.01.2007, 19:05
Фан ёсць фан! Толькі гукні, ён і азавецца… напiсаў Adam Hlobus 24.01.2007, 19:51
АЎТАР І ТВОР АДАМ ГЛЁБУС: “Я ПЕРАМАГУ РАСЕЙСКАГА ПАЭТА ГРАМАДЗЯНСКІМ ПАТАСАМ!” Паэтычныя турніры вядуць свой радавод са старажытнай Японіі, дзе вершатворцы зьбіраліся ў адмысловым салёне пры двары імпэратара Кампё. У Менскай абласной бібліятэцы імя Аляксандра Пушкіна вырашылі аднавіць даўнюю ўсходнюю традыцыю. 24 лютага там адбудзецца міжнародны паэтычны двубой паміж расейскім і беларускім паэтамі. З удзельнікам літаратурнага спаборніцтва зь беларускага боку Адамам Глёбусам сустрэўся Міхась Скобла. Міхась Скобла: “Адам, вечарына-дуэль мае назоў “Насустрач”. Вось сустрэнуцца дзьве паэзіі, і што яны адна другой скажуць?” Адам Глёбус: “Я ведаю, што я скажу. А што скажа мне расейскі паэт — невядома, у гэтым уся інтрыга. Насустрач выходзяць людзі ня толькі каб павітацца ці абняцца, выходзяць яшчэ рыцары, каб правесьці турнір. І наша сустрэча — хутчэй, паэтычны двубой, які я б параўнаў з Кулікоўскай бітвай. На сваёй тэрыторыі, у сваёй аўдыторыі мне, вядома ж, будзе лягчэй, чым майму суперніку. Я запрашаю ўсіх, хто хоча паслухаць мае вершы, прыйсьці і падтрымаць беларускае слова, беларускую паэзію. Ёй сёньня патрэбная наша падтрымка”. Скобла: “І чым ты мяркуеш перамагчы свайго маскоўскага суперніка?” Глёбус: “Патасам, грамадзянскай пазыцыяй. Бо на сёньняшні дзень я ня ведаю ніводнага расейскага паэта — грамадзяніна ў добрым сэнсе гэтага слова. Які б адказваў за сваю радзіму, які б па-сапраўднаму любіў сваю радзіму”. Скобла: “І хто з расейскіх паэтаў падняў кінутую табой пальчатку?” Глёбус: “Глеб Шуплякоў — рэдактар часопісу “Новая юность”, які выходзіць у Маскве. Часопіс я, праўда, не чытаў, але пазнаёміўся зь вершамі Шуплякова ў інтэрнэце. Яны, як на маю думку, нагадваюць насьледаваньні Іосіфу Бродзкаму”. Скобла: “З масквічамі ты ня толькі спаборнічаеш на паэтычных дуэлях, але і супрацоўнічаеш. Твая новая кніга павінна неўзабаве выйсьці ў Маскве па-расейску. Гэта пераклады прозы ці паэзіі?” Глёбус: “І паэзіі, і прозы. Кніга будзе называцца “Лірыка by”. Мае вершы перакладалі вядомыя і таленавітыя расейскія паэты Яроменка, Паршчыкаў, Купрыянаў, Мізгулін — асобы, значныя для расейскай культуры. Таму мне, думаю, ня будзе сорамна за кнігу”. Скобла: “Мяркуючы па тым, што ў адным з маскоўскіх выдавецтваў нядаўна выйшаў “Беларуска-расейскі слоўнік”, прызначаны для нашых усходніх суседзяў, якія сабраліся наведаць Рэспубліку Беларусь, расейцы перасталі разумець нас бяз слоўніка. Ты дапамагаў сваім перакладчыкам у іхняй працы?” Глёбус: “Дапамагаў, але не навязваўся, не настойваў і не прапаноўваў. У кнігу ўвайшло тое, што яны самі выбралі з маёй творчасьці. Таму кніга атрымалася крыху як бы не мая, а хутчэй перакладчыцкая. Кніга — адбітак таго, як расейцы бачаць мяне. І тут варта сказаць, што беларускіх пісьменьнікаў сёньня вельмі мала перакладаюць і выдаюць за мяжой. Мы не займаемся выданьнем сваёй клясыкі па-расейску, а гэта трэба рабіць. І на нас за апошнія пятнаццаць-дваццаць гадоў амаль забыліся. А сёньня цікавасьць у Расеі да Беларусі даволі вялікая. Расейцы прыглядаюцца: хто мы такія і чаму раптам пачалі праяўляць сваю беларускую волю. Таму з выхадам кнігі можна лічыць, што я падгадаў палітычны момант”. Скобла: “Ты — чалавек самадастатковы. Сам пішаш, сваё выдавецтва маеш. Таму мне незразумелыя словы Алеся Аркуша: “Без дзяржаўнай інаўгурацыі Глёбус ня можа адбыцца як масавы беларускі пісьменьнік”. Ты згодны з гэтым?” Глёбус: “Вядома ж не. Для пісьменьніка важная радзіма, а не дзяржава. Што ці каго меў на ўвазе, Аркуш? Можа, сябе ці Чаргінца, я ня ведаю. Сапраўднаму пісьменьніку знакі ўвагі ад дзяржавы не патрабуюцца. Але дзяржава выкарыстоўвае знакі ўвагі для прыўлашчваньня тых ці іншых творцаў. Гэта мы бачым. Але ў мяне няма ніякіх дзяржаўных прэміяў, таму я не перажываю”. Скобла: “Ня маючы дзяржаўных прэміяў, ты штогод уручаеш уласную прэмію — “Залатая літара”. Прычым ты й заснавальнік прэміі, і яе фундатар, і журы ў адной асобе. Ляўрэат тваёй прэміі павінен адпавядаць… Назаві крытэры”. Глёбус: “Па-першае, ён мусіць выдаць кнігу, якая павінна мне спадабацца. Я павінен зразумець, што гэты пісьменьнік мае пэрспэктыву. “Залатая літара” — заахвочвальная прэмія. Сёлета яна таксама будзе ўручаная. Я разглядаю шмат кніжак. Напэўна, самая лепшая кніга мінулага году — “Беларускі эратычны фальклёр”, яна выйшла ў маскоўскім выдавецтве “Ладомир”. Але я ніяк не магу вызначыцца з формулай — як даць прэмію беларускаму народу? Народ жа аўтар гэтай кнігі. Не магу прыдумаць… Таму, магчыма, давядзецца адмовіцца ад гэтай задумы і пашукаць другую кнігу. Я расчараваўся ва ўсіх прэміях, якія сёньня існуюць у Беларусі. Таму што людзі, якія даюць прэміі, не чытаюць кніг. Адзін у другога спытаюцца (“а як табе?” “а табе спадабалася?”), і даюць прэміі людзям, а ня кнігам. Згадай таго ж Аркуша, які фальшаваў, высоўваў на прэмію кнігі, якіх не існавала ў прыродзе. Вось дзе бяда”. Скобла: “Сёлета 125 гадоў зь дня нараджэньня Янкі Купалы. У свой час ты напісаў сцэнар мастацкага фільму паводле Купалавай трагікамэдыі “Тутэйшыя”. Дзе падзеўся гэты фільм?” Глёбус: “Фільм нідзе не падзеўся, ён ёсьць. Ішоў я неяк каля кінатэатру “Перамога” і пабачыў рэклямны плякат — “Дваццаць найлепшых фільмаў, зьнятых на Беларусьфільме”. І ў сьпісе — “Тутэйшыя”. Мяне гэта пацешыла. Хацелася б, вядома, каб фільм паказвалі, бо ён далёка ня горшы, зьняты на нашай кінастудыі. Тым болей што ён цалкам адпавядае тэксту Купалы. Акторскі склад там цікавы. Сямён Фарада выконвае ролю прафэсара Сьпічыні, Тацьцяна Мархель — маці Мікіты Зноска. Мяне не задавальняў Зносак, я вельмі хацеў, каб гэтую ролю выканаў Віктар Манаеў. Але рэжысэр фільму Панамароў запярэчыў, ён не жадаў, каб фільм перагукваўся са спэктаклем. У нас быў вялікі канфлікт, мы пасварыліся. У выніку маё імя нават у цітры ня трапіла. Ну і Бог зь ім. У мяне прэтэнзій да Панамарова няма. Фільм больш-менш атрымаўся, і гэта галоўнае”. АДАМ ГЛЁБУС. З НОВЫХ ВЕРШАЎ СЯБРЫ Каб недарэмна чалавечы век Пражыць пад сінім купалам нябёсаў, Мае сябры працуюць у царкве. Такая праца ў іх, такія лёсы. Сябры мае малюць на сьцяне Цяжарную Марыю зь Лізаветай, Анёла ў прыадчыненым вакне І голуба ў аблоках сьветлых, сьветлых… Эмігрант Ты кінуў дзіця і жонку, Пакінуў дом свой родны. Ты езьдзіш па белым сьвеце, Шукаеш адно — свабоды. Ты лічыш сябе выключным, Таленавітым, адзіным… Табе Радзіма стала замежжам, А замежжа ня стала Радзімай. АСІНА Так-так, асіна не народзіць апельсіны. Зьнясіліцца, паломіцца, загіне, А не народзіць, нам з табою, апельсіны Дрыготкалістая і горкая асіна. Хай Бог пашле дачку нам, а не сына. Яе палюбім, і паверым у яе, Бо мы — жывыя, і мы ўсе — свае. Але ж асіна не народзіць апельсіны… І што з таго? Нашто перажываць? Нашто душу сваю на долькі рваць? Ну не растуць на крохкае асіне Салодкія, як сонца, апельсіны! Перажываем, мучымся, гаруем, Маркоцімся, нудзімся і сумуем, Калі глядзім, як бедная асіна Спрабуе нарадзіць нам апельсіны. ПОСУД “Пі да дна!” — сказаў паэт. “Пі да дна!” — сказаў і выпіў. “Пі да дна вялікі сьвет! Выпі сьвет, а посуд выкінь…” КАХАНЬНЕ БОЖЫХ МАТЫЛЬКОЎ Ты мяне трошачкі… Я цябе крышачку… Трошачкі… Крышачку… Крышачку… Трошачкі… Ты зь мяне крышачку… Я ў цябе трошачкі… Крышачку… Трошачкі… Трошачкі… Крышачку… Мы з табой трышачкі… Мы з табой крошачкі… Крошачкі… Трышачкі… Крышачку… Трошачкі… СЬЛЕД Жыцьцё пражыў, а сьледу не пакінуў, Пайшоў, сышоў, нібыта й не было… Ні дома з дрэвам, ні дачкі, ні сына Не засталося. Чыста ўсё сплыло… Нібыта быў разумны і трывушчы, Нібыта жыў, нібыта працаваў… Але ж ня шкодзіў, чарапы ня трушчыў — дзяцей ня біў, людзей ні забіваў… За гэта добрым словам і згадаюць, Успомняць без праклёнаў і кляцьбы. А не захочуць, хай не ўспамінаюць… Такі наш сьвет нікчэмны і слабы. www.svaboda.org/articlesprograms/literat напiсаў Адам Глобус 23.02.2007, 17:27
Где найти Биографию ИгорьЯ СидарукА? Срочно надо И фото. Помогите Плиз. напiсаў James 15.05.2008, 15:22
Тэлефон Ігара Сідарука 523-73-07 напiсаў Алесь Аркуш 16.05.2008, 10:52
Вікіпэдыя: be-x-old.wikipedia.org/wiki/%D0%86%D0%B3 напiсаў Алесь Аркуш 16.05.2008, 10:54
Спасибо! Только там 4 строчьки биографии ))) Помогите найти Поэта Сучаснага Паэта С Брескай Области, И что бы Биографии Было как минимум на Лист и Более. Очень срочно. Ну или Если уже с Брестскай Области ни кого не знаете то Что ни будь. Очень очень срочно Плиз ПомогИте. напiсаў James 17.05.2008, 09:35
В общем что бы Информации И биографии было по больше! напiсаў JamesSoer 17.05.2008, 15:22
Помагите!!!!!!!!!!!! напiсаў JamesSoer 18.05.2008, 10:18
Сяргей Прылуцкі (Берасьце) 521-64-20 напiсаў Алесь Аркуш 18.05.2008, 17:21
Сідарук: arche.bymedia.net/2001-2/trave201.html напiсаў Алесь Аркуш 18.05.2008, 17:23
Сідарук www.autorskecteni.cz/by/ProgramDetail.as kamunikat.org/5269.html Блін, столькі матэрыялу ў нэце. Ты што кампутарам ня ўмееш карыстацца? напiсаў Алесь Аркуш 18.05.2008, 17:27
Умею Только Если искать в Поискавиках Ни чего не найдешь кроме маленькой Биографии. Большее спасибо За ссылки! очень Помогли мне. напiсаў JamesSoer 19.05.2008, 11:18
А еще может дадите ссылки На стихи Не могу найти ни как. Стихи Игаря Сидарука напiсаў JamesSoer 19.05.2008, 11:38
Все Всем большее спасибо Все нашел!!!! ))) напiсаў JamesSoer 19.05.2008, 11:59
усе 225 паведамленьняў Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
