|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
“Але цi магло, цi можа быць iнакш? Бадай — не.» Магло. Калі б вы, сп. Акудовіч, разважалі ў такім духу раней, а не былі “паслухмяным” адэптам нацыяналістычнай ідэі, як быццам у Вас няма свайго розуму—а нам дакладна вядома, што ёсьць. Але ж ясна—усіх надзіла перспэктыва хуткай “нацыяналізацыі”, асабліва “беларусаў па прафэсіі”. Усе тады лічылі “звычайных” беларусаў дурнямі, якія звыкліся жыць мітамі, а ня праўдай, і што ўсё, што патрэбна беларусам—гэта менавіта прыгожы міт. Насамрэч, пасьля столькіх гадоў савецкай сыстэмы людзі згаладаліся па праўдзе, а вы ім што прапанавалі ў якасьці ідэялогіі? Новы міт, толькі зь іншай афарбоўкай. Ды што зьдзіўляцца—дзеці камуністычных функцыянэраў, звыклыя ўспрымаць народ як “быдла”, а сябе як “эліту”, “шляхту” й г.д. Таму словы наконт таго, што “шляхта прафуфукала”—цудоўныя. Варта толькі дадаць, што ніхто, апроч яе самой, аб гэтым не шкадуе. “I найперш таму, што iншымi не маглi быць мы самi.” Не маглі, бо ня ўмелі самастойна думаць. Аднак некаторыя, у адрозьненьне ад парніковай нацыянальнай інтэлігенцыі, ужо й тады бачылі, чым скончыцца эмансіпацыя беларускай ідэі ў такой краіне, як Беларусь. "Адсюль у той час, калi фармавалася iдэя Адраджэння (Iдэальнай Беларусi), нават вiдушчы…” —мяркую, што тут маецца на ўвазе сам аўтар— “…дасведчаны ў канцавым вынiку тых падзеяў, што яшчэ толькi распачыналiся, не здолеў бы нiкога пераканаць у такой канцэпцыi Беларускай Дзяржавы, якая б адначасна спалучала у сабе плён савецкай, супольнай беларуска-расейскай i нацыянальна-гiстарычнай спадчыны.” Ня мог? А ці спрабаваў? У кожным выпадку, цяпер ужо няма чаго махаць кулакамі. Называйма рэчы сваймі імёнамі: “мы” азначае “беларускія нацыяналісты”. Нацыяналізм у беларускай культуры—зьява штучная й запазычаная намі напрыканцы 80-х з балтыйскіх краінаў. Менавіта ўздым нацыяналізму, а не беларускі народ, прывёў да ўлады Лукашэнку. Беларускі народ у 1994 годзе галасаваў як супраць камуніста Кебіча, так і супраць нацыяналіста Пазьняка. Усе мы яшчэ добра памятаем, як што было, таму ня трэба імкнуцца “спіхнуць” усю віну на беларускі народ. Кожнаму ясна, каму гэта выгадна: толькі таму, хто насамрэч пачувае сябе вінаватым. Здаецца, што да гэтага ліку адносіць сябе й сп. Акудовіч—у чым няхай і ўскосна, але ж прызнаецца. Хай ягоная мужнасьць будзе прыкладам астатнім. Глядзі ў гэтай сувязі артыкул Сямёна Букчына ў другім нумары “Шуфляды” за 2001 г. kamunikat.net.iig.pl/www/czasopisy/szufl “Падмурак, на якi мы абапiралiся ў сваiм паўставаннi над вярэдзiвам часу, мацаваўся трымя кутнымi камянямi: антыкамунiзмам, антыкаланiялiзмам i нацыяналiзмам. I без гэтых двух "анты" тады быў немагчымы трэцi складнiк.” Менавіта гэты трэці складнік, які выяўляўся перадусім у антырускай (а не антысавецкай, як напачатку, падчас перабудовы) скіраванасьці руху, і быў у “джэнтльмэнскім наборы” непатрэбны—нікому, апроч нешматлікіх фанатыкаў, якія сваім “маральным аўтарытэтам” і фальшывым прарочым тонам “запалохалі” больш памяркоўных і абачлівых, такіх як сп. Акудовіч. Цікава, што нават зразумеўшы ўсю памылковасьць гэтай ідэялогіі, сп. Акудовіч нават сёньня не знаходзіць у сабе мужнасьці “афіцыйна” ад яе адмовіцца. Замест гэтага ён “урачыста абяцае”, што будзе й далей хадзіць на мітынгі й чытаць НН—каб хто чаго, крый бог, не падумаў… “Хiба што толькi як здзек тады магла быць успрынятая прапанова задзiночыць у кубле аднаго дыскурса Вялiкае Княства Лiтоўскае i БССР, слуцкае паўстанне i савецкую партызанку, Астрожскага i Жукава, Рэч Паспалiтую i СССР, Скарыну i трактар "Беларусь", Грунвальд i вясну 45-га, Дамейку i Чэрскага, Гагарына i Каваленку…” Дзіўна чытаць гэта ў артыкуле такога вядомага й спрактыкаванага майстры эпатажу, як сп. Акудовіч. Калі б хто іншы выступіў з такой прапановай, можа хто б і зьдзівіўся, але калі сам Акудовіч… Да таго ж, існуе такая сапраўды “народная” газэта як "Навінкі", якая вельмі добра вядомая сп. Акудовічу і якая карыстае менавіта з вышэйзгаданага прынцыпу. Тое, што яна доўгі час успрымалася многімі як "зьдзек"—непаразуменьне, якое ўзьнікла з-за таго, што ўзгаданыя "мы" ўспрымалі сябе й сваю гістарычную ролю залішне сур'ёзна. “Бо сваё мы ўжо напiсалi дзесяць гадоў назад, калi выдалi першы нумар "Нашай Нiвы". I цяпер, праз дзесяць год, я з надзеяй чакаю другога нумара, якi будзе створаны не дэсiдэнтамi занядбанай калонii супольна з прыбышамi з савецкай iмперыi, а тымi, хто "нарадзiўся тут".” Залатыя словы. Толькі вось трэба перастаць чакаць ды заклікаць, а пачаць нарэшце штосьці рабіць. Бо на "Бумбамліту" далёка не паедзеш…  напiсаў Чужаніца 28.04.2003, 21:17
Нас — няма! напiсаў Заякот 28.04.2003, 21:32
Каб вас не было, сапраўды было б лепей. :-)) напiсаў сьвінапатам 28.04.2003, 21:36
А каб вас не было? Ці было б горай? напiсаў Заякот 28.04.2003, 21:38
Нас не магло ня быць. напiсаў сьвінапатам 28.04.2003, 21:41
А нас — няма! напiсаў Заякот 28.04.2003, 21:45
Чужаніца Нацыяналізм у беларускай культуры—зьява штучная й запазычаная намі напрыканцы 80-х з балтыйскіх краінаў. Беларусь і беларусы зьявы таксама штучныя. Не знаходзіце? Дарэчы, Чужаніца ёсьць чужаніцам і для народу/быдла/ і для эліты/шляхты/. Маргінал, адным словам.Ці маргарын? Увесь час блытаю гэтыя словы. напiсаў Палівач 28.04.2003, 21:51
І ўвогуле, беларускі народ, мякка кажучы, лайно. Трэба плюнуць на гэты народ і забыцца пра яго існаваньне-неіснаваньне. напiсаў Палівач 28.04.2003, 22:03
Я не зусім зразумеў, Палівач, што вы хочаце гэтым сказаць. Мы камэнтуем мой псэўданім ці Акудовіча? Калі вы ня можаце адрозьніць беларускую ідэю (штучную-няштучную, справа іншая, гістарычная) ад беларускага нацыяналізму 80-90-х гг ХХ ст., пра які я кажу - мае спачуваньні. напiсаў Чужаніца 28.04.2003, 22:03
Што хачу сказаць? Што беларусы - лайно. Няма беларускага народу - ёсьць насельніцтва на дадзенай тэрыторыі. Насельніцтва другога гатунку, якое засталося тут пасьля таго, як першы гатунак альбо дабраахвотна пакінуў Беларусь, альбо быў зьнішчаны. Беларуская ідэя? Эўрапейскасьць - вось беларуская ідэя. Ці можа эўрапейскасьць суіснаваць з бел.насельніцтвам? На мой погляд, рытарычнае пытаньне. напiсаў Палівач 28.04.2003, 22:11
Я ж казаў, што нас няма… напiсаў Заякот 28.04.2003, 22:22
Забіце ў сабе беларуса! Тады вы будзеце. напiсаў Палівач 28.04.2003, 22:29
Палівачу "Няма беларускага народу - ёсьць насельніцтва на дадзенай тэрыторыі." Вы будзеце зьдзіўлены, але гэта і ёсьць беларускі народ. "Насельніцтва другога гатунку, якое засталося тут пасьля таго, як першы гатунак альбо дабраахвотна пакінуў Беларусь, альбо быў зьнішчаны." Што вы прапаноўваеце? Нават Гітлер, здаецца, быў да нас мякчэйшы-прынамсі, тэарэтычна. Калі вы хочаце канчаткова ачысьціць Беларусь ад "першага гатунку"-тады пачніце зь сябе. "Беларуская ідэя? Эўрапейскасьць - вось беларуская ідэя." Як вы вызначаеце Эўропу і эўрапейскасьць? Геаграфічна, палітычна, культурна? На маю думку, "эўрапейскасьць" ёсьць нашмат больш штучным поймам, чымся "беларускасьць". Хто больш "эўрапейскі": палякі ці французы, ангельцы ці немцы? І якое яны маюць дачыненьне да нас? Першапачаткова беларуская ідэя (ад 17-га стагодзьдзя) была адначасова, уласна кажучы, таксама ідэяй "вялікарускай". Калі яна пасьпела ператварыцца ў "эўрапейскасьць"? У часы так званай "Новай Эўропы", 1941-1944 гг.? Альбо толькі пасьля распаду СССР і савецкага блоку? Маладзенькая ж у вас, атрымліваецца, беларуская ідэя—маладзейшая за нас з вамі… "Ці можа эўрапейскасьць суіснаваць з бел.насельніцтвам?" На маю думку, уся справа ў традыцыйнай прыналежнасьці Беларусі да рускай інфармацыйнай прасторы. Тут цяжка штосьці зьмяніць: прыкладам, англамоўная інфармацыйная прастора таксама ёсьць адзінай і амаль ня ўлічвае нацыянальныя адрозьненьні ірландцаў, канадцаў альбо аўстралійцаў. З гэтым трэба навучыцца жыць: будаваць сваю тоеснасьць ва ўмовах "уціску" рускай культуры. Толькі ня варта адмяжоўвацца ад рускамоўнай бальшыні, як быццам яны ўвогуле не беларусы, і ня варта будаваць антаганічны да рускага "самасьційны" беларускі дыскурс самі для сябе-гэта нікому не патрэбна. напiсаў Чужаніца 28.04.2003, 22:35
Якім чынам??????????? напiсаў tob 28.04.2003, 23:13
Чужаніцы Але цi магло, цi можа быць iнакш? Бадай — не.» "Магло. Калі б вы, сп. Акудовіч, разважалі ў такім духу раней, а не былі “паслухмяным” адэптам нацыяналістычнай ідэі, як быццам у Вас няма свайго розуму—а нам дакладна вядома, што ёсьць." Ні храна ты чужаніца не разумееш з сваго слаўнага места Прагі. І гэта цудоўна. Толькі так і можа паўстаць у роднай старонцы традыцыя сапраўднага левага (а ля Лукач зь Бэньмінам) мысьленьня. Так што за работу. напiсаў Шляхціц Завальня 28.04.2003, 23:40
Чужаніцы/цу Вы будзеце зьдзіўлены, але гэта і ёсьць беларускі народ. Адно з вызначэньняў народу - насельніцтва, якое пражывае ў краіне, дзяржаве. Дык вось, шаноўны Чужаніца, насельніцтва Беларусі жыве ў розных краінах. Пераважная частка ў Саюзе дасюль. Некаторыя ў Расеі. Ёсьць такія, што ў Польшчы жывуць.Уяўна, канешне. А вы кажаце "народ". вы хочаце канчаткова ачысьціць Беларусь ад "першага гатунку"-тады пачніце зь сябе. Даўно гэта зрабіў. Як вы вызначаеце Эўропу і эўрапейскасьць? Геаграфічна, палітычна, культурна Матэр'яльна і духоўна. Хрысьціянства+дабрабыт. Маладзенькая ж у вас, атрымліваецца, беларуская ідэя—маладзейшая за нас з вамі… Выглядае, што мы пра розныя ідэі гаворым. З гэтым трэба навучыцца жыць: будаваць сваю тоеснасьць ва ўмовах "уціску" рускай культуры. Я даўно навучыўся. Але што магчыма для адзінкі, тое не заўсёды магчыма для грамадзтва. Я думаю, што расейскамоўная інфапрастора ўсё адно зьнішчыць беларускасьць. Менавіта таму варта "адмяжоўвацца ад рускамоўнай бальшыні, як быццам яны ўвогуле не беларусы", і варта "будаваць антаганічны да рускага "самасьційны" беларускі дыскурс самі для сябе". Карачэй кажучы, плюнуць на пазасталыя 90-95% і займацца выратаваньнем саміх сябе. Амэн напiсаў Палівач 29.04.2003, 07:20
Палівач, самае вялікае лайно - гэта нават не рэальнае насельніцтва, а, так бы мовіць, уяўленае праз прызму свядомасці Лястоўскага-Караткевіча-Ермаловіча (і ўсёй талакоўскай хеўры). Ну і сама хеўра. Яна так заблыталася ў сваім двоедумстве (кароль Стах харошы, а Лука плахі; мужык 1902 харошы, а мужык 2002 плахі), што атручвае сваёй шызафрэніяй усю інтэлектуальную прастору. Ачысцім інтэлектуальную прастору ад лайна. Freistaat. напiсаў Маnn Kurt 29.04.2003, 09:37
"Але i адмаўляцца ад сваёй вялiкай гiсторыi ў супольнасцi з Расейскай iмперыяй ён не жадае" - усё ж відавочна, што Акудовіч - праваслаўны. Ён нават першай у свеце камуністычнай цывілізацыяй ганарыцца. Psia krew. напiсаў Маnn Kurt 29.04.2003, 09:42
2 мільёны каталікоў, 450 парафій, 620 гадоў гісторыі пачынаючы ад Ягайлы. Той, хто верыць, і пратрымаецца да канца, убачыць святло. Няхай жыве адзіны, святы, каталіцкі і апостальскі касцёл. напiсаў Amen 29.04.2003, 09:49
15 год адраджэнцы дурылі ўсім галаву. Яшчэ год таму той жа Акудовіч заклікаў “прачытаць Беларусь па Міцкевічу”. А зараз усё, ганебна капітулююць, і яшчэ пабягуць у Адміністрацыю здаваць рэшткі памяці пра Рэйтанаў-Касцюшак-Міцкевічаў-Cкірмунтаў-Вайніловічаў- Чапскіх. “А во пасматрыця, а вот ішчо астаткі недабітава панска-прыгнятальніцкава ! Ачысцьма-зліквідуйма!” Што Акудовічу, што ягонаму міньёну Бабкову, што Дону і кампаніі, люццам са складанай духоўнай эвалюцыяй, трэба уважліва перачытаць біяграфію Ражэ Гарадзі. Каб бачыць арыенціры. Нашчадкі Вацлява Лястоўскага і ўсіх яго паплечнікаў, разам узятыя, ўва ўсім сваім кантынууму за апошнія 100 год, горшыя за таргавічанаў і маёра Плута. Сьвядомыя амёбы. Freistaat напiсаў Angry Young Sarmatian 29.04.2003, 13:27
Шляхціцу Завальні "Ні храна ты чужаніца не разумееш з сваго слаўнага места Прагі." ????? :-))))))) "І гэта цудоўна." Што тут цудоўнага? Вы пачуваеце ад гэтага нейкую асабістую радасьць? Напэўна, вы маеце на ўвазе, што вы сам разумееце "храна". А доказы? Нагадаю, што гаворка ў артыкуле йдзе пра мінуўшчыну: разумець трэба было тады, а не цяпер, шаноўны. Я асабіста не зьмяніў сваіх поглядаў у гэтым пытаньні ад якога 1993 году. "Толькі так і можа паўстаць у роднай старонцы традыцыя сапраўднага левага (а ля Лукач зь Бэньмінам) мысьленьня." Ну, калі ваш водгук-гэта прыклад "сапраўднага левага мысьленьня"… Тады я насамрэч "ні храна" не разумею… Хаця-"левае" ільга разумець па-рознаму… "у роднай старонцы"-вельмі левая фармулёўка… Нагадвае Акудовічаў блытаны "жывапіс словам", сьпярэшчаны граматычнымі памылкамі… Навошта імкнуцца пісаць як Барт, Дэрыда альбо Дэлёз па-беларуску? Гэта ўсё было ў мінулым тысячагодзьдзі, спадарства… "Так што за работу." Некаторая алергічнасьць вашай рэакцыі й піянэрскі заклік да самога сябе напрыканцы чамусьці нагадалі мне пра Ігара Бабкова. Не крыўдуйце, калі што. Палівачу «Дык вось, шаноўны Чужаніца, насельніцтва Беларусі жыве ў розных краінах.» Вельмі дасьціпна «Пераважная частка ў Саюзе дасюль. Некаторыя ў Расеі. Ёсьць такія, што ў Польшчы жывуць.Уяўна, канешне. А вы кажаце "народ".» Народ і этнас-розныя рэчы. Мяне не цікавіць беларус як этнічна-культурная праява-гэта, зрэшты, справа індывідуальнага сумленьня, а не дзяржаўнае пытаньне. Мяне цікавіць факт прыналежнасьці да беларускай нацыі, да беларускай дзяржавы, а ня пятая графа ў савецкім пашпарце. «Матэр'яльна і духоўна. Хрысьціянства+дабрабыт.» Няма рацыі з вамі на гэты конт спрачацца, бо тут мы ніколі ня прыйдзем да згоды. Я асабіста нічога агульнага з хрысьціянствам ня маю й не хачу мець. Шануйма, зноў-такі, прынцып свабоды сумленьня. Дабрабыт не настане ад таго, што беларуская ідэя станецца дзяржаўнай ідэялогіяй. А каб стацца гэткай, яна не павінна быць антырускай-то бок, нацыяналістычнай. Усім: Досьвед паказвае, што варта толькі закрануць гэтую тэму, якую сярод айчынных мысьляроў гэтак адважна, але разам з тым пяшчотна памацаў сп. Акудовіч у сваім артыкуле, дык адразу ўздымаецца згодны хай абурэньня-што з боку левых (сп. Шляхціц), што з боку правых (сп. Палівач.) У чым прычына? Сп. Акудовічу: згодны з Вашым бачаньнем сытуацыі, але нязгодны з ацэнкай і высновамі. напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 13:32
"Я думаю, што расейскамоўная інфапрастора ўсё адно зьнішчыць беларускасьць." Адкуль такая ўпэўненасьць? Што за пэсімізм? "Менавіта таму варта "адмяжоўвацца ад рускамоўнай бальшыні, як быццам яны ўвогуле не беларусы", і варта "будаваць антаганічны да рускага "самасьційны" беларускі дыскурс самі для сябе". Карачэй кажучы, плюнуць на пазасталыя 90-95% і займацца выратаваньнем саміх сябе. Амэн" Зноў недаацэньваеце свой народ… Цьху. Ганьба. Вы яму што далі за апошнія сто гадоў, інтэлігенцікі? Хрэн з вамі, будуйце сабе ўласны маўзалей яшчэ пры жыцьці - толькі пры гэтым не ганіце на народ, не заклікайце яго ні да чаго і не шукайце ў ягоным існаваньні легітымізацыі свайго ўласнага існаваньня. "Ратаваньне саміх сябе"-вось вашае сапраўднае крэдо, вы самі сябе выкрылі. Толькі ад чаго, шаноўны? І дзеля чаго? Вы лічыце, што ў вашых ідэях насамрэч шмат беларускасьці? Божа, уратуй Беларусь ад хрысьціянаў! напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 13:45
Непрыемна… напiсаў Заякот 29.04.2003, 14:19
Обшчая танальнасць стацці Акудовіча і камінтарыяў Чужыніцы: а я думаў, што этыя пагоні-сапегі із сібя прадстаўляюць какую-та цэннасць. А аказалася, ані ні прадстаўяют нікакой, патаму што ні прызнаныя шчырым народам. Ну, што ціпер дзелаць ? Как шчырабеларус, шчытаю сваім долгам цяперака этую польска-каталіцкую хуяцень утаптываць у шчырабеларускую гразь з наіўна-шчырым выражэнем сінявокіх ачэй. Патаму што мы, гуманітарныя лібертарыанскія інціліктуалы, істочнік цэннасцяў усігда відзім у другіх, боліі магушчыствіных люццах. Эта ілі народ у цэлым, ілі міцінаты, ілі хаця бы аўтарыцетныя люццы із Эўропы (Маркс, Попер, Ёшка Фішэр). Не ў саміх жа сібе іскаць істочнікі цэннасцій і сілы, эта смішно, так нікагда нашы фізічаскія і духоўныя прэдкі ні дзелалі. напiсаў ПШЛ 29.04.2003, 15:12
ПШЛ “а я думаў, што этыя пагоні-сапегі із сібя прадстаўляюць какую-та цэннасць.” Вы дык менш за ўсіх разумееце, шаноўны, у чым палягае іхная сапраўдная каштоўнасьць, бо зводзіце яе толькі да каштоўнасьці нацыянальнай: “пагоні-сапегі”, маўляў, існавалі толькі дзеля таго, каб вы, нацыяналісты, сёньня маглі імі прыкрывацца ў сваіх палітычных амбіцыях. Памыляецеся. Іхная каштоўнасьць нашмат большая. «А аказалася, ані ні прадстаўяют нікакой, патаму што ні прызнаныя шчырым народам.» І гэта, па-вашаму, “обшчая танальнасць стацці Акудовіча і камінтарыяў Чужыніцы”? Дзе вы такое знайшлі? “Как шчырабеларус, шчытаю сваім долгам цяперака этую польска-каталіцкую хуяцень утаптываць у шчырабеларускую гразь з наіўна-шчырым выражэнем сінявокіх ачэй. Патаму што мы, гуманітарныя лібертарыанскія інціліктуалы, істочнік цэннасцяў усігда відзім у другіх, боліі магушчыствіных люццах. Эта ілі народ у цэлым, ілі міцінаты, ілі хаця бы аўтарыцетныя люццы із Эўропы (Маркс, Попер, Ёшка Фішэр). Не ў саміх жа сібе іскаць істочнікі цэннасцій і сілы, эта смішно, так нікагда нашы фізічаскія і духоўныя прэдкі ні дзелалі.” Вы цудоўна сфармулявалі сваю пазыцыю — дарма толькі косіце пад ППРБ. Ад вашага імя й па-беларуску гэта гучала б яшчэ больш трапна й для вас характэрна. Ці не шукаеце вы сам вытокі сваёй сілы ў польска-каталіцкай ідэі, бо занадта баіцеся Расіі, рускіх і, як той казаў, “крэолаў”? Бо ўспрымаеце беларусаў саміх па сабе толькі як прыдатак рускіх альбо палякаў, трэцяга ня дадзена? Я асабіста шукаю вытокі нашай духоўнасьці і ў беларускім паганстве, і ў беларускім пратэстантызме, і ў Акудовічы, і ў самім сабе — маецца на ўвазе ня ў масе да мяне падобных-непадобных, а ў сабе асабіста. Але што вам да таго — у вас ёсьць адказы на ўсе пытаньні… Рады за вас. Толькі бачу, што ўсё, да чаго вы здольныя — гэта моўнае юродзтва. Думаеце, што вы кагосьці гэтым зьдзівілі? напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 15:44
Манкурту: Калі тут і ёсьць ПШЛ, дык гэта я. Канчай да нашага лягера прымазывацца. Занадтыа ты разумны, як я пагляжу, для ПШЛа, таму гэць да сваіх ЗСК, ці якую тытам абрэвбіятуру для іх прыдумаў. Так што "брэнд" ПШЛ забіты. напiсаў Раман Кардонскі 29.04.2003, 15:46
1) Божа, уратуй Беларусь ад хрысьціянаў! 2) Я асабіста шукаю вытокі нашай духоўнасьці і … ў беларускім пратэстантызме, вытокі тваёй усходнеславянскай высокадухоўнасці, Чужаніца – ў шызафрэніі. Ты прыйдзі ў царкву Благадаць, што на Гурскага, і там скажы “Божа, уратуй Беларусь ад хрысьціянаў!”. Будзе фацэтна. Шукаць табе, не перашукаць – разам з Акудовічам і Ражэ Гарадзі. напiсаў Маnn Kurt 29.04.2003, 16:18
Духовные искания всегда были свойственны загадочной (бело)русской душе напiсаў Федор Михайлович Гумилёв 29.04.2003, 16:20
"адмяжоўвацца ад рускамоўнай бальшыні, як быццам яны ўвогуле не беларусы", - Палівач, удакладненне. Яны-то можа і ёсць “сапраўдныя беларусы”, з 17 ст. але ад іх і трэба адмежавацца ўсім тым, хто сапраўды шануе лацінскую цывілізацыю. Яшчэ адно ўдакладенне. “Яны”, г.зн. “большасць” – не тое што канкрэтна рускамоўныя. Бо ЛіМаўскі беларус (асабліва прафесійны) нам таксама не хаўруснік. А рускамоўны, які шануе каштоўнасці лацінскай цывілізацыі – так. Пры гэтым у нас складанае становішча. Часам мы мусім прыкідвацца шчырымі беларусамі. Але для саміх сябе мы мусім карыстацца нейкай унутранай назвай, якую сярод паспалітых шчырых не варта афішаваць. Ліцвіны, сарматы – назва не так істотная, галоўнае, каб аддзяляла ад усходніх славянаў. Трэба пачаць гэты цяжкі рух да сарматызацыі-харватызацыі, або ісці ў Адміністрацыю пісаць узорныя сцэнары дажынак. Мэтай не ёсць “захоп улады”, але фармаванне жыццяздольнай супольнасці са сваймі школамі, універсітэтамі і іншай незалежнай ад Шчырай Бізантыі інфраструктурай. напiсаў Тадэвуш Рэйтан 29.04.2003, 16:44
Манкурту: "1) Божа, уратуй Беларусь ад хрысьціянаў! 2) Я асабіста шукаю вытокі нашай духоўнасьці і … ў беларускім пратэстантызме," Рады, што вы ўмееце прынамсі ўважліва чытаць, хоць з пачуцьцём гумару ў вас справа крыху горш. Іначай вы не ўспрымалі б першую фразу настолькі ж сур'ёзна, як другую. Згадаўшы пратэстантаў, я хацеў толькі нагадаць вам, шаноўны, што беларускае хрысьціянства—гэта ня толькі каталіцтва й праваслаўе, аб чым абодва бакі вельмі любяць забываць. Не, я не пратэстант і наогул не хрысьціянін. Па-мойму, няма ніякай шызафрэніі ў тым, што ня-вернік цікавіцца хрысьціянскай культурай, філасофіяй, гісторыяй… Іншая справа, што некаторыя дазваляюць рабіць са сваіх рэлігійных перакананьняў сваё палітычнае крэдо. Гэта называецца фундамэнталізм. А што вы разумееце пад гэтым: «вытокі тваёй усходнеславянскай высокадухоўнасці, Чужаніца – ў шызафрэніі.» ??? Для мяне «ўсходнія славяне»—не гістарычная й не культурная, а чыста прапагандысцкая рэалія. Таму дарэмна. Ворагаў шукайце ў іншым месцы, Манкурт. Выйдзіце на вуліцу й набіце морду кожнаму, хто размаўляе па-руску й ня ведае, хто такі Леў Сапега. "Гумілёву": пытаньне духоўных пошукаў (бела)рускай душы—надзвычай сур'ёзнае, ня варта рабіць зь яго фарс. Дарэчы, абаіх, як Ф.М., так і Гумілёва, я не трываю—у ідэйным пляне. напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 16:57
Шчырым прыхільнікам лацінскай цывілізацыі, крыжакоў, усходніх крэсаў, езуітаў і астатняга: выкіньце гэтыя сярэднявечна-гатычна-рамантычныя дурасьці з галавы, калі ласка! "Лацінская цывілізацыя"—ня меншая прымха, чымся "бізантыйская". Не палітызуйма рэлігійны падзел! Вось вам і першая рацыя адмовіцца ад хрысьціянства… Чаму мы, паганцы, павінны з-за вашых розбрыдаў цярпець??? :-))) А калі вас так гідзіць усходняя цывілізацыя—пішыце лацінкай, будзьце пасьлядоўныя. Дзякуйце летувісу Ягайле, што вас, "цёмных сарматаў", ахрысьціў—пяцьсот гадоў пасьля Кірылы й Мефодыя… Я таксама паводле паходжаньня й паводле пачуцьця хутчэй заходнік, але адрозьніваю захад Беларусі ад усходу Польшчы… Паны, птамаць… Купала быў шляхціц, але ж пісаў для мужыкоў. Як і Каліноўскі. А вы—самі хамы, а панам у с… бяз мыла лезеце… напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 17:08
Пайшлі яны ў дупу, што Купала, што Кастусь Горскі з іхнім дзядзькаваньнем… Сыракомля, Ходзька, Кіркор, Ельскі, Вайніловіч, Скірмунт - от цэ да. Нашыя героі. напiсаў На сваёй зямлі 29.04.2003, 17:25
адраджэнне скампiляванай з размаiтых парэшткаў былога вясёлкавай Беларусi, дзе, згодна нашых меркаванняў, у нас быў шанец натрапiць на харошы беларускi народ, якому ў асалоду было б i служыць i малiцца… карацей, Акудовіч заклікае кінуць "служыць i малiцца" уяўнаму народу, і пачаць служыць i малiцца" наяўнаму. Але, прошэ пана, хто даказаў ("давёў слушна"), што народу ўвогуле трэба служыць i малiцца ? напiсаў Ні панімаю 29.04.2003, 17:30
А хто прымушае цярпець вас, паганцаў? Справы царкоўнага расколу маюць такое-ж дачыненьне да сучаснай сытуацыі ў Беларусі, як я да японскага імпэратара. Мяне заўсёды дзівіла, як у адраджэнцаў галава неяк назад увесь час глядзіць. Не навокал, ня ў будучыню, а менавіта ў мінулае. Як быццам той-жа Вітаўт Вялікі прыйдзе й вымае за цябе засцаны пад'езд. Выбачаюся за моцную лексіку. І Кудовіч мае рацыю ў тым, што адраджэнцы самі засябе загналі ў гэткае гэта, бо ўвесь час чакалі, калі-ж народ, нацыя, насельніцтва (патрэбнае падкрэсьліць) нарэшце нацыянальна ўсьвядоміцца каб духова й культурна вырасьці да іхнага ўзроўня. А можа трэба было дасправы інакш падыйсьці? Можа народу замест даўгіх лекцыяў па гісторыі, лепш адну, але якасную, захапляльную гісторыка-прыгодніцкую кніжку? напiсаў Раман Кардонскі 29.04.2003, 17:32
Аб'яўляіцца конкурс. Хто лучча ўсіх служыць i молiцца Народу Зь Вялікай Літары, той палучая Бальшой Прыз (можат быць, дажа прызядзенства). А хто прасрэ сарэўнаваньне, таво, гада зманкуртаванава, дземакрацічаскі астракіруйма як Красоўскава зь Завадскім. Цераз конкурс абязаны прайці ўсе чыста шчырыя люццы Сінявокага Краю. напiсаў Няўдзельнік 29.04.2003, 17:36
Неяк да адраджэнскіх жырафаў Шчырая Ісьціна хвалямі даходзіць, залежна ад даўжыні шыі. Першым, даўно ўжо, ласка шчырай сярмяжнай праўды пралілася на Юрку Шаўцова. Потым чарга прыйшла да Жэні Новікава, цяперака во азарэнне (ад слова азаронак) заззяла і ў душах Акудовіча ды Бабкова. Памолімся, каб кожны нарэшце знайшоў свой жыццёвы шлях, перастаўшы для пачатку хаця б хлусіць і ўдаваць з сябе таго, кім ня ёсць і ніколі не мог стаць, уводзячы ў зман здзіўленых мінакоў. напiсаў Заёляг 29.04.2003, 17:51
«Пайшлі яны ў дупу, што Купала, што Кастусь Горскі з іхнім дзядзькаваньнем… Сыракомля, Ходзька, Кіркор, Ельскі, Вайніловіч, Скірмунт - от цэ да. Нашыя героі.» Люблю экстрэмістаў. Паслаць у дупу Купалу—патрэбна, канечне, шмат мужнасьці. Тады давайце ўжо лічыць сябе чыстакрэўнымі балтамі! Навошта разьменьвацца на дробязі? Далоў славянізацыю! Далоў адстрат! Мы на сваёй зямлі! Крывічы, дрыгавічы, радзімічы—прэч зь Беларусі! Давайце вучыць мову продкаў—летувіскую, ці там яцьвяскую! Адновім ВКЛ! Адыйдзем усім кагалам да Летувы—і адразу трапім у вашую Эўропу, калыску лацінскай цывілізацыі! Што тут мудрагеліць? Стварайце замест сваёй Сарматыі «Саюз летувісаў на чужыне»—я першы туды ўступлю, як самы няшчасны са ўсіх славянізаваных і зьбеларушаных славянскімі прыхаднямі балтаў! На жаль, у пытаньні Беларусі нельга быць экстрэмістам, рэзаць па жывым і бачыць усё ў чарнабелу. Калі ёсьць, канечне, такая патрэба—ствараць агульную Беларусь. А разваліць яе—шмат розуму ня трэба. напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 17:54
«Аб'яўляіцца конкурс. Хто лучча ўсіх служыць i молiцца Народу Зь Вялікай Літары, той палучая Бальшой Прыз (можат быць, дажа прызядзенства).» Людзі, у адрозьненьне ад жывёлаў, маюць сьвядомасьць, мараль, якія паўсталі з грамадзкіх стасункаў. Таму ўсе "моляцца" (пачуваюць адказнасьць перад грамадой), як вы кажаце, так ці йначай. Толькі хтосьці моліцца свайму, а хтосьці—чужому. Гэтыя апошнія спачатку маліліся на рускіх, потым на палякаў, цяпер—на «сарматаў», неўзабаве будуць маліцца на амэрыканцаў, потым—на кітайцаў… Усё як мае быць… «А хто прасрэ сарэўнаваньне, таво, гада зманкуртаванава, дземакрацічаскі астракіруйма як Красоўскава зь Завадскім. Цераз конкурс абязаны прайці ўсе чыста шчырыя люццы Сінявокага Краю.» Спадзяюся, што прынамсі вам самому падабаюцца вашыя досьціпы. напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 18:15
Мяне заўсёды да сьмеху даводзілі заявы пра СЛУЖЭНЬНЕ СВАЙМУ НАРОДУ… Ну вось я народ? Ну а як-жа, самы, згодна з Манкуртам, найшчырэйшы ПШЛ, хоць і шляхецкага паходжаньня. Ну дык хто там са СЛУГАЎ? Акудовіч? А напішы-ка ты, Валік, мне, НАРОДУ, нейкі вершык, бо пайду я сёньня нейкую Маньку ў паветцы качаць, дык прачытаю калі пасьля буду расслаблена дух пераводзіць і ня чуць ейнай балбатні… напiсаў Раман Кардонскі 29.04.2003, 18:21
Nic o nas biez nas !!! напiсаў Nie pozwolam ! 29.04.2003, 19:55
А разваліць яе—шмат розуму ня трэба А мне падаецца, гэтая задача якраз шмат розуму і ўдачы патрабавала б. Не так і проста разбурыць Братэрскі Зьвяз Чырвонаармейца з Калгаснікам. напiсаў Цмок з дрэва пазнання 29.04.2003, 19:59
Тадэвушу Рэйтану Палівач, удакладненне. Яны-то можа і ёсць “сапраўдныя беларусы”, з 17 ст. але ад іх і трэба адмежавацца ўсім тым, хто сапраўды шануе лацінскую цывілізацыю. Ну мы ж разумеем пра што ідзе гаворка. Проста тэрміны недасканалыя. А рускамоўны, які шануе каштоўнасці лацінскай цывілізацыі – так. Але ў рэшце рэштаў прыйдзецца адмяжоўвацца ад рускамоўных прыхільнікаў лацінскай цывілізацыі. Ці ня так? напiсаў Палівач 29.04.2003, 22:19
Чужаніцу/цы Мяне цікавіць факт прыналежнасьці да беларускай нацыі, да беларускай дзяржавы, а ня пятая графа ў савецкім пашпарце. Ну і чым кардынальна розьніцца прыналежнасьць да РБ ад пятай графы ў савецкім пашпарце? Я асабіста нічога агульнага з хрысьціянствам ня маю й не хачу мець. Шануйма, зноў-такі, прынцып свабоды сумленьня. У сэньсе, Вы супраць дзесяці запаветаў? Вы яму што далі за апошнія сто гадоў, інтэлігенцікі? А што Вы падразумеваеце пад "інтэлігеньцікамі"? Я так падазраю, што да інтэлігенцыі ня маю ніякага дачыненьня. Ня маю ні вышэйшай ні гуманітарнай адукацыі. Ня тое, што ганаруся гэтым /маўляў, университетов мы не кончали/, рачэй канстатую факт. Я, хутчэй, рамесьнік. Зь дзяцінства люблю працаваць рукамі . "Ратаваньне саміх сябе"-вось вашае сапраўднае крэдо А ў Вас іншае крэда? Ціпа, за беларускі народ і памерці ня страшна? Ну-ну. "Я думаю, што расейскамоўная інфапрастора ўсё адно зьнішчыць беларускасьць." Адкуль такая ўпэўненасьць? Што за пэсімізм? Азірніцеся навокал. 98% вашага народу жывуць у цалкам расейскамоўнай прасторы і ня ведаюць пра існаваньне беларускай інфапрасторы/масенькай такой/. І пра Вас ня ведаюць і пра мяне. напiсаў Палівач 29.04.2003, 22:20
Палівач, я не за тое, каб бясконца адмяжоўвацца. Але нават калі дапусціць магчымасць існавання "агульнабеларускай нацыі", трэба, каб яна складалася з моцных супольнасцяў. Каталікі маглі б стаць стрыжнявой супольнасцю, як яно заўжды і было. А калі не мы, дык хто ? Я за канфедэрацыю накшталт швайцарскай. Але найперш мы мусім дамагчыся культурнай аўтаноміі для зманкуртаваных краёўцаў напiсаў Тадэвуш Рэйтан 29.04.2003, 22:31
Палівач, глядзі, не ўсё прапала: vilnia.com/news/default.asp?newsId=928 Францішак Багушэвіч, добрае памяці, быў 100% нашым. Каталік, шляхціц, адвакат, публіцыст, пісаў у "Краі" на эканамічныя тэмы, да гвалту-рэвалюцыі ніколі не заклікаў, паліць маёнткі не клікаў, вучыў браць прыклады з лепшага. Файна, што ягоны крыж вярнуўся ў Свіраны. То ніякі Акудовіч нам не страшны. напiсаў Тадэвуш Рэйтан 29.04.2003, 23:02
Палівач, глядзі, не ўсё прапала: Надзея мусіць заўжды заставацца(хаця ў мяне гэта не заўсёды атрымліваецца). Ясна, што ў Заходняй Беларусі (і Віленшчыне) сітуацыя лепшая і з культурай і з дабрабытам і з рэлігіяй. Прыкметай апошняга часу(як і калісьці) сталі прыдарожныя крыжы. Я б назваў Заходняю Беларусь краінай крыжоў. А вось ці часта бываюць прысутныя на Ўсходзе Беларусі? Неяк пазнаёміўся я з адным хлопцам з Магілеўшчыны. Пра Беларусь абсалютна нічога ня ведае, што досыць тыпова. Распавядаў, што любіць сустракаць беларускае сьвята. "Якое?" - пытаю. "Янкі Купалы" - адказвае. напiсаў Палівач 29.04.2003, 23:23
Палівачу "чым кардынальна розьніцца прыналежнасьць да РБ ад пятай графы ў савецкім пашпарце?" Вы сапраўды не адчуваеце розьніцы ці прыкідваецеся, быццам ня ведаеце, колькі ёсьць грамадзянаў Беларусі, так званых "выхадцаў зь Беларусі", якія ня ёсьць паводле этнічна-культурнай прыналежнасьці ("нацыянальнасьці") беларусамі? Да іх, дарэчы, належаць і вашыя "98"% канчаткова асыміляваных і "лукізаваных" этнічных ліцьвіноў (беларусаў)—хаця насамрэч іх, мне здаецца, нашмат меней. У гісторыі "беларускіх" славутасьцяў гэтых "выхадцаў зь Беларусі" было нашмат болей, чымся этнічных беларусаў-ліцьвіноў, асабліва ў найноўшы час: Міцкевіч, Шагал, Голда Мэір і г.д. Дык якім правам нейкія сарматы ці там каталікі збаўляюць іх права на гэтую зямлю? Беларусь, значыцца-толькі для сарматаў? А ражна ня хочаце? "У сэньсе, Вы супраць дзесяці запаветаў?" А Вам што да таго? Вы яшчэ спытайцеся, ці люблю я дзядулю Леніна… Я супраць рэлігійнага фундамэнталізму, а не запаветаў. "Ратаваньне саміх сябе"-вось вашае сапраўднае крэдо "А ў Вас іншае крэда? Ціпа, за беларускі народ і памерці ня страшна? Ну-ну." Памерці ўсім страшна—апроч хрысьціянаў, якія вераць у загробнае жыцьцё. Дык чаго ж вы, вернік, "ціпа ну-нукаеце"? Такі вы й хрысьціянін ліпавы, адно балбочаце—як уся нерэфармаваная каталіцка-праваслаўная хеўра… Ці беларускі народ ня варты, каб вы за яго памерлі? За яго й сто разоў лепшыя за вас паміралі—некаторыя зусім нядаўна, як згаданыя вашым аднадумцам Завадскі й Красоўскі. Зрэшты, хіба вам, хрысьціянам, зразумець што такое рэспубліка? Гэта ж ня вы, а паганцы прыдумалі. Хрысьціяніну, а асабліва такому як вы, дзяржава да сракі: усялякая ўлада ад бога, улучна Лукашэнкі. Манкурту "Я за канфедэрацыю накшталт швайцарскай. Але найперш мы мусім дамагчыся культурнай аўтаноміі для зманкуртаваных краёўцаў" На здароўе, гуляйцеся ў Швайцарыю, калі вам цікава, але не губляйце розум… Швайцарыя, дарэчы—пратэстанцкая краіна, якая паўстала ў змаганьні з такімі папістамі, як вы. напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 23:31
Чужаніцы Не губляй час на размовы з убогімі. Рабі сваю работу. напiсаў Шляхціц Завальня 29.04.2003, 23:34
Раз на год і выгаварыцца можна… Паспавядацца: заўтра ж сьвята, шабаш… :-))) напiсаў Чужаніца 29.04.2003, 23:39
Чужаніцу А з чаго гэта шаноўнаму пану паміраць страшна? То якраз хрысьціянам у жах, бо не проста жыцьцё іх чакае… Ксяндзам з папамі, ды, мусіць, касьцельным дэвоткам Патрон месца ў раі забраняваў, а астатнія — на патэльню! Трахаешся, пардон, — у пекла! Піва п'еш — у пекла! Паліш — у пекла! Усяго не пералічыш. А паганец — той ніколі не памірае, проста пераўвасабляецца з аднаго вымярэньня ў іншае. Не пра скураны мех з косткамі размова, натуральна. напiсаў небаец 30.04.2003, 01:10
Чужаніцу/цы колькі ёсьць грамадзянаў Беларусі, так званых "выхадцаў зь Беларусі", якія ня ёсьць паводле этнічна-культурнай прыналежнасьці ("нацыянальнасьці") беларусамі? Вы не разумееце ці прыкідваецеся? Ні Шагал ні Мэір самі па сабе не зьяўляюцца грамадзянамі Беларусі і не належаць аўтаматычна Беларусі. Упісаць іх у беларускі кантэкст могуць толькі беларусы, якія "ёсьць паводле этнічна-культурнай прыналежнасьці ("нацыянальнасьці") беларусамі". Няма беларусаў - няма і Шагала з Малевічам у беларускім кантэксьце. Можа крыху блытана патлумачыў, але зразумееце - Вы ж інцяляктуал. Вы яшчэ спытайцеся, ці люблю я дзядулю Леніна… Я супраць рэлігійнага фундамэнталізму, а не запаветаў. Пытаю. А ці любіце, Вы Чужаніца, дзядулю Леніна? :) Наконт каталіцкага фундамэнталізму: пачытайце катэхізіс каталіцкай царквы. Будзеце вельмі зьдзіўлены лагоднасьцю касьцёла нават да такіх нехрысьцяў, як Вы.:) (Кнігу магу пазычыць - у мяне ёсьць) "Ратаваньне саміх сябе"-вось вашае сапраўднае крэдо Ратаваньне сябе і сваёй душы - гэта мусіць быць крэдам і мэтай жыцьця ня толькі мяне, а і любога іншага хрысьціяніна. Ці атрымліваецца гэта - ужо іншае пытаньне. Хрысьціяніну, а асабліва такому як вы, дзяржава да сракі Груба, але верна: я адзьдзяляю паняцьці дзяржава і краіна. За яго й сто разоў лепшыя за вас паміралі—некаторыя зусім нядаўна, як згаданыя вашым аднадумцам Завадскі й Красоўскі Думайце, што пішаце. Згаданыя людзі памерлі не за ўяўны беларускі народ, а за сваю працу і перакананьні. напiсаў Палівач 30.04.2003, 07:34
Шляхціц Завальня Чужаніцы Не губляй час на размовы з убогімі. Рабі сваю работу. Ну вы параіце. Пакуль Чужаніца з намі гаворыць, ён чалавечыя ахвяры не прыносіць і сваім дэманам ня моліцца. Губляй час на размовы з намі убогімі, Чужаніца. Не рабі сваю чорную работу. напiсаў Палівач 30.04.2003, 07:39
Чужаніца ды Небаец, здайце свой пафас ва ўтыльсыравіну, калі там яшчэ возьмуць. Вы і самі ў яго не верыце, а спрабуеце пераканаць іншых. Расслабцеся, вы не на адраджэнскім мітынгу пачатку 1990-х. Мы з Палівачом лепш за вас саміх разбіраемся ў вашыхскладаных фрустрацыйных комплексах і ў выпадку патрэбы здольныя аказаць кваліфікаваную псыхатэрапеўтычную дапамогу. напiсаў Analyze this 30.04.2003, 11:04
Адзінае, з чым я згодны з Акудовічам: “Але пакуль той другi нумар не выйшаў, я згадваю паплечнiкаў па вялiкаму адраджэнскаму рушэнню, якiя цяпер недзе самбулiчна блукаюць усцяж "iдэальнага нiкуды" i здуменна пытаюся ў самога сябе: навошта мы ў гэтай краiне i што ўвогуле мы тут робiм? — Пiшам вершыкi i мацуем шэсцi. Здаецца — усё. Бо ўсё астатняе робiм не мы, а тыя, хто пра нас нiчога не ведае i ведаць не хоча”. “Мы” – гэта Чужаніца з Небайцом. І з гэтым не паспрачаешся. Але калі да вас праз 15 гадоў дайшло, што ўсе гэтыя статуты-пагоні-сапегі з самога пачатку былі не вашымі (бо не шчырага люду, а вы па вызначэнні заўжды сэрцам са шчырым людам) каштоўнасцямі, гэта не значыць, што няма каму тыя каштоўнасці шанаваць і кваліфікавана бараніць. Папрашу ачысціць памяшканне. Каравул стаміўся напiсаў Angry Young Sarmatian 30.04.2003, 11:18
Што, каравул, спалохаўся? А я ж не сказаў самага галоўнага. Наістотнейшы грэх для вас — гэта ўласныя думкі. За што ваш Яхве з Торы й пагнаў Эву з Адамам з раю ў пекла. Вы — рабы божыя, і думкі вашыя вызначаюць "намесьнікі" божыя на Зямлі. І якім чынам вы зьбіраецеся спрачацца з паганцамі, для якіх галоўны дэвіз — "Спазнай сябе", што было накрэсьлена яшчэ над уваходам у храм Апалона на Парнасе? Для паганца мэта зямнога жыцьця — стаць богам, а для вас — быць верным ягоным рабом. Няроўная гутарка атрымліваецца. І толькі ня трэбя казаць мне пра "дзеяньне праз нядзеяньне" даасізму й "зьнішчэньне ўласных думак" будызму. Я ў гэтым цямлю ў тысячу разоў больш за вас. Гэта мая вера. І ня трэба хавацца за сармацкую спадчыну ліцьвінскае шляхты. Яна — першая ў сярэднявеччы, хто за часамі Вялікага князя Гедэміна стварыла сапраўдную паганскую імперыю ад мора да мора, пахерыўшы спадчыну "караля" Міндоўга, які атрымаў карону за "подзьвіг", хрысьціўшы "агнём і мечам" Літву. Вы заўсёды йшлі са стальлю супраць нашых шаманскіх бубнаў. Але ж нават ваш суд божы адбудзецца зусім ня тут, ня ў гэтым жыцьці… Там і разьбярэмся. Цудоўна разумею, што гадоў пяцьсот таму вы б з радасьцю даслалі мяне з Чужаніцам на вогнішча. Дзякаваць багам, часы ўжо ня тыя. І вярнуць нас у "новае сяэднявечча", бязь розьніцы — праваслаўные ці каталіцкае, у вас ні халеры не атрымаецца. Між іншым, толькі паганцы ў стане сінтэзаваць ва ўласнае пашане тыя станоўчыя здабыткі, якія зрабіла нашыя этнасы й нашая нацыя за часы Полацкага княства, ВКЛ, Рэчы Паспалітай, Расейскае імперыі, БССР і РБ. Вам жа наканавана ўвесь час змагацца з "жыдамі" за тое, што не прынялі Хрыста. Чаго вы да нас чапляецеся? Пра што мы гаворым? Між іншым, Езус зусім не мае патрэбы ў вашае рабскае "любові", бо спачатку ачысьціўся ад зямнога бруду й таму бяз страху пайшоў на вогнішча, а не ачысьціўся, прыняўшы пакутную сьмерць, як вас навучаюць вашыя "настаўнікі". Канешне, каб стаць богам, трэба памерці, як чалавек. Аднак сьмерць — паняцьце адноснае. Але вам вельмі цяжка гэта зразумець. А таму значна цікавей гутарыць з вашымі гуру, напрыклад, зь езуітамі. Гэтыя валодаюць прадметам размовы… напiсаў небаец 30.04.2003, 20:03
А таму значна цікавей гутарыць з вашымі гуру, напрыклад, зь езуітамі. Небаец, а можа езуітам нецікава з Вамі размаўляць. Яшчэ не сустракаў чудзікаў, якія мянуюцца паганцамі. Ну і экзэмпляры. Паганства - гэта не ўніфікаваная рэлігія. Паганства - гэта, хутчэй, усе тыя вераваньні, якія не прымаюць адзінага Бога. Таму размовы пра тое, што "галоўны дэвіз — "Спазнай сябе", альбо "для паганца мэта зямнога жыцьця — стаць богам" - лухта. Дарэчы, вы што за паганец? Можа камуністы? У іх жа таксама і капішча ёсьць у выглядзе маўзалея і шабаш сьвяткуюць на 1 траўня. Тады зразумелы вашыя енкі наконт гаротных люццаў. Уся эўрапейская культура пабудавана на хрысьціянстве. Не было б хрысьціянства - не існавала б сучаснай эўрапейскай цывілізацыі, не існавала б шэдэўраў рэлігійнага дойлідства. Былі б толькі капішчы ды маўзалеі з абкамамі партыі. А наконт таго, каб паліць вас… Ня той калібр. Дарасьці Вам да вогнішча яшчэ трэба.:) напiсаў Палівач 30.04.2003, 20:40
Маўчаць Чужаніца зь Небайцом. Няма чаго паганым паганцам сказаць.:) напiсаў Палівач 30.04.2003, 22:06
Няма зь кім размаўляць. Ня той калібр. напiсаў небаец 30.04.2003, 22:14
З калібрамі не размаўляюць - калібрамі мераюцца.:) Я спачатку думаў, што за Небайцом хаваецца Харэўскі. Але пабачыў напісанае Небайцом слова менЬш і зразумеў: не, не Харэўскі. Ня той калібр.:) напiсаў Палівач 30.04.2003, 22:25
"Няма зЬ кім размаўляць." Ай-я-яй. Рэдактар называецца. напiсаў Палівач 30.04.2003, 22:26
Ну мізантроп я, мізантроп. напiсаў Палівач 30.04.2003, 22:28
Небаец (**ец?), я шчыра рады тваім апошнім постынгам. Эвалюцыя Адраджэньня ў бок неапаганства – працэс аб’ектыўна заканамерны і, больш за тое, памысны. Гэта цалкам супадае з маім праектам рэзервацыя-хосьпіс. Калі ласка, звядзі з сабой як мага болей Дзетак Адраджэньня, лавец пацукоў з Гамельна. Палівач, гэтую “духоўную тэрыторыю” трэба аддаць племянным шаманам. Ніколі не варта заганяць люццоў у вугал, трэба пакінуць ім Нештачка, што яны самі згодныя лічыць каштоўнасцю. Цывілізацыя мусіць межаваць з барбарынствам. І мая табе парада: сустрэўшы адраджэнца, ласкава-ветліва ўсміхайся і кланяйся, з адлегласці 10 м. Адзіны люцц з адраджэнцаў, каго я хацеў бы перацягнуць на свой бок, гэта Анцалот. Тым больш, я чуў, што ён сваіх дзетак вучыць менавіта ў езуітаў. Цікава, ў якіх – тых бякаў, што пачалі згубны для Вечнага Адраджэньня працэс палянізацыі-каталізацыі, ці тых шчырых, якія выкладалі Тапалёгію Лябірынтаў у Полацкай Крывіцкай Акадэміі ? Будзем лічыць, што ўлады штата Дакота дамовіліся з племеннымі правадырамі пра неўмяшальніцтва ў справы рэзервацыі. напiсаў Маnn Kurt 30.04.2003, 23:36
«Чужаніца ды Небаец, здайце свой пафас ва ўтыльсыравіну, калі там яшчэ возьмуць. Вы і самі ў яго не верыце, а спрабуеце пераканаць іншых.» Пафас? А чаму вы гэта ўспрымаеце як пафас? Я дык веру, але ж ня ў пафас, божа барані. Хіба можна верыць, быццам актор на сцэне, які чытае маналог Гамлета (у якім таксама ёсьць свой адмысловы пафас), насамрэч мучаецца тымі самымі праблемамі, што й Гамлет? Безумоўна, не. І ўсё-ткі ў глыбіні душы мы атрымліваем катарсіс менавіта ад таго, што верым у праўдзівасьць пакутаў самога Гамлета, а не актора ці там Шэкспіра. Успрымайце мяне як актора, дэкламатара, які прамаўляе да вашага нутранога «я»… :-))) Дарэчы, насамрэч няма большых цынікаў за актораў. Яны могуць чытаць маналог Гамлета, а самі ў той час думаць аб нечым зусім «абыдзенным». Гэта нават рэкамэндуецца. Вы зразумелі, пра што я. «Мы з Палівачом лепш за вас саміх разбіраемся ў вашых складаных фрустрацыйных комплексах і ў выпадку патрэбы здольныя аказаць кваліфікаваную псыхатэрапеўтычную дапамогу.» Што, свайго асабістага псыхааналітыка з Швайцарыі паклічаце? Юнгу якога-небудзь… «“Мы” – гэта Чужаніца з Небайцом. І з гэтым не паспрачаешся.» Яшчэ як. Што да мяне—цалкам міма. Я ня «вы». Абмежаваная ж у вас фантазія, баценька. Застарэлыя ў ёй архетыпы… «Але калі да вас праз 15 гадоў дайшло, што ўсе гэтыя статуты-пагоні-сапегі з самога пачатку былі не вашымі (бо не шчырага люду, а вы па вызначэнні заўжды сэрцам са шчырым людам) каштоўнасцямі, гэта не значыць, што няма каму тыя каштоўнасці шанаваць і кваліфікавана бараніць.» З самага пачатку? У мяне «пачатак» настаў даўно, калі Караткевіча пачытаў. Статут у падарунак атрымаў на 15-я народзіны. Менавіта таму, што я аб гэтых рэчах ведаў, у мяне дах ад радасьці не паехаў, калі цмок Пазьняк са сваёй нары вылез. «Дарэчы, вы што за паганец? Можа камуністы? У іх жа таксама і капішча ёсьць у выглядзе маўзалея і шабаш сьвяткуюць на 1 траўня.» Не, Манкурт, з вамі Палівач ня пойдзе. Ён жа тыповы адраджэнец пачатку 90-х, чыя эвалюцыя, здаецца, спынілася пасьля Асабістай Сустрэчы з Апосталам Зянонам. «Уся эўрапейская культура пабудавана на хрысьціянстве.» На хрысьціянстве пабудаваная культура эўрапейскага сярэднявечча. Ад часоў Адраджэньня эўрапейская культура пабудаваная на вяртаньні да антычных ідэалаў і барацьбе супраць папістаў. «Не было б хрысьціянства - не існавала б сучаснай эўрапейскай цывілізацыі, не існавала б шэдэўраў рэлігійнага дойлідства.» Найвялікшы шэдэўр рэлігійнага дойлідзтва—Пантэон. «А наконт таго, каб паліць вас… Ня той калібр. Дарасьці Вам да вогнішча яшчэ трэба.:)» Зразумела: каб быў той калібр, няма праблем. Хто там пісаў пра чалавечыя ахвяры? :-))) Ох ужо мне гэтыя езуіты… Бальшавікі каталіцызму. «Эвалюцыя Адраджэньня ў бок неапаганства – працэс аб’ектыўна заканамерны» Эвалюцыя—наогул працэс заканамерны. Ня ўсім жа маліцца дагматызаваным формулам. Тут табе людзі авечак клануюць, а яны ў езуітаў гуляюцца… Дый яшчэ швайцарскіх… Якая ж тут эвалюцыя… А тэрмін «неапаганства» вы самі прыдумалі? Паганства, каб вы ведалі, не зьяўляецца рэлігіяй у хрысьціянскім (монатэістычным, дзе бог зь вялікай Б) разуменьні слова. І якія шаманы? Маім шаманам, у такім выпадку, зьяўляецца Арыстотэль. На якім трымалася ўся сярэднявечная схоластыка. Карацей: людзі, якія паталагічна баяцца філасофіі, думкі, вольна- ды іншадумства, вераць у існаваньне шаманаў, капішчаў, жывых мерцьвякоў, дэманаў і страшных, ну очэнь страшных барбараў, называюцца ў беларускай мове проста—цемрашалы. Dixit. напiсаў Чужаніца 01.05.2003, 02:15
Манкурт, прачытаньне некаторых вашых тэкстаў на «няшчырасьці» стварыла ў мяне адчуваньне, што вы—гэткі блазан пры чужым двары. Прычым даволі таленавіты—так бы мовіць, прафэсійны. Вы, зразумела, хацелі б служыць і ў іншай якасьці, і іншаму ўладару. Але іншым уладарам, здаецца, не патрэбныя блазны. Тым ня менш, вы ўвесь час пагражаеце, што да каго-небудзь сыйдзеце. Зразумела, што ўсе блазнавы пагрозы ўспрымаюцца пры двары як чарговы жарт. У вас шмат касьцюмаў, пераважна—гістарычных, і шмат любімых гульняў, пераважна—рыцарскіх, якія найбольш забаўляюць, а як іначай, вас самога. Вось вашая любімая драўляная шабелька! А вось ваш любімы драўляны канёк, што ўдае сабой дакладную копію каня ўладарова прапрадзядулі! Якая д'ябальская іронія! Ажно дых займае! Дзіўна, але мала хто ахвочы гуляцца разам з вамі ў славутую мінуўшчыну: пры двары ёсьць важнейшыя справы. Як кожны блазан, вы абвяшчаеце прыдворнага філосафа «дурнем»—на вас, зразумела, ніхто ня крыўдзіцца. Блазан—найбольш выгодная пазыцыя дзеля гэтага. Але паверце, якім бы дурнем у параўнаньні з блазнам ні быў філосаф, ён усё-ткі не настолькі дурны, каб спрачацца зь ім—хаця й разумее, што блазан часам мае рацыю. Зрэшты, у гэтым найбольшая карысьць усялякага блазна, асабліва для філосафа. Посьпехаў вам. напiсаў Чужаніца 01.05.2003, 03:22
Палівачу Вашая насамрэч хрысьціянская цярплівасьць у дыскусіях з такімі нехрысьцямі, як я, мне шчыра сымпатычная. Спадзяюся, і ў мяне хопіць маёй паганскай цярплівасьці… :-))) «Ні Шагал ні Мэір самі па сабе не зьяўляюцца грамадзянамі Беларусі і не належаць аўтаматычна Беларусі.» Крыху не зразумеў, што азначае «належаць аўтаматычна». Замацаваньне пэўнай тэрыторыі за пэўным этнасам—зьява гістарычна абумоўленая, да пэўнай ступені выпадковая. Нягледзячы на тое, што старажытныя эгіпцяне маюць зь сёньняшнімі эгіпцянамі даволі мала агульнага, яны безумоўна ўважаюць эгіпецкія піраміды за сваю спадчыну (зрэшты, гэта іхная справа: калі ім будзе заўгодна, яны могуць ад яе адмовіцца. Прыклад: стаўленьне талібаў да пэрсідзкіх статуяў, надзвычай характэрны прыклад практыкі фундамэнталізму.). Аднак менавіта дзякуючы гэтаму адрозьненьню між імі й старажытнымі эгіпцянамі сёньняшнія эгіпцяне НЯ МОГУЦЬ уважаць гэтыя піраміды за ВЫКЛЮЧНА эгіпецкую (у іхным разуменьні слова) спадчыну. У гэтым прыкладзе Эгіпет = Беларусь, піраміды = Шагал, сёньняшнія эгіпцяне = мы, што ствараем узгаданы вамі беларускі кантэкст сёньня. Пры гэтым, мы не павінны забывацца, што калісьці беларускі кантэкст быў зусім іншы, бо на Беларусі жылі папросту іншыя этнасы. Гісторыя беларусаў (у сёньняшнім разуменні слова) і гісторыя Беларусі—розныя рэчы. Дык ці ёсьць Шагал нашай спадчынай? Безумоўна, ёсьць. Але маеце рацыю, што МЫ сёньня і цяпер вырашаем, прызнаваць Шагала за свайго ці не. Па-мойму, было б крыху абсурдна адмаўляць прыналежнасьць да нашай культуры мастака, які стаўся часткай культуры ўсіх без выключэньня народаў сьвету, прычым адмаўляць МЕНАВІТА з-за таго, што ён нарадзіўся на нашай цяперашняй тэрыторыі ў час «ня-наскай» культурнай гегемоніі. А я сам дык невялікі аматар Шагалавага жывапісу, калі шчыра… :-))) Дык вось: калі, прыкладам, гэбраі будуць успрымаць кагосьці з нашых мастакоў гэтаксама, як мы ўспрымаем Шагала, і будуць аспрэчваць кагосьці ў нас, як мы аспрэчваем у нашых суседзяў некаторых іхных волатаў, ільга будзе сказаць, што беларуская культура дасягнула сусьветнага ўзроўню. Дасягнуўшы гэтага ўзроўню, яна парадаксальным чынам перастане быць беларускай, дакладней—ВЫКЛЮЧНА беларускай. У гэтым, на маю думку, якраз і павінен палягаць сэнс існаваньня ўсялякай культуры, як што ўсялякая культура, і дахрысьціянская, і нехрысьціянская, ёсьць паводле сваёй сутнасьці унівэрсальнай. Нацыяналісты ж імкнуцца якраз да адваротнага: да кансэрвацыі сваёй культуры ў ейным уласным соку. Безумоўна, ва ўласным балоце проста быць панам. Але навошта патрэбнае балота нам, «дурным мужыкам», рамесьнікам ды местачкоўцам? Манкурт, які (праз балючы досьвед паразы ў спаборніцтве з рускай культурай, «згвалтаваньня» зь ейнага боку, падсьвядомы страх зь якога выклікае ў яго гомафобію) мае комплекс непаўнавартасьці носьбіта «мужыцкай» беларускай культуры, нягледзячы на наяўнасьць у ёй такіх агульнапрызнаных волатаў як Скарына, Гусоўскі, Будны й г.д., якія аспрэчваюцца ў нас нашымі суседзямі, робіць у гэтай сітуацыі «ход канём»: замест таго, каб "уздымаць цаліну" беларускай мужыцкай культуры (да чаго ён, верагодна, няздольны), ён пераходзіць у лягер небеларускай (а ў ягоным паданьні нават анты-беларускай) панскай культуры, якая ўжо мае нейкія (на ягоную думку) сусьветна прызнаныя дасягненьні. Таму ён адмаўляе дасягненьні нашай культуры: Скарыну, Каліноўскага, Купалу… Паводле сваёй панскай культурнай звычкі ён пасылае іх «до дупы». Шкада толькі, што абраны ім дзеля ўвасабленьня міт пра «добрую, разумную й культурную шляхту»—стары, добра вядомы й непраўдзівы. Але Манкурту вядома, што пры наяўнасьці вялікай колькасьці прыхільнікаў і гэты міт (як і ўсялякі іншы) мае шанец стацца ідэялогіяй якой-небудзь будучай дзяржавы. Таму вельмі істотна змагацца з такімі саматужнымі сармацкімі актывістамі як Манкурт і забараняць ім свавольна нішчыць нашую дзяржаўную ідэю—пакуль мы ўсё яшчэ ўспрымаем сябе як адзіны этнас, які ў ХХ стагодзьдзі атрымаў «супольнае шляхецтва»—стаўся нацыяй, тым часам як нашая краіна сталася рэспублікай. Тое, што Манкурт памылкова ўсё яшчэ ўспрымае нас як «мужыкоў»—сьведчаньне таго, што ягонае грамадзянска-прававое разьвіцьцё спынілася ў 18-ым стагодзьдзі. Ён і хацеў бы, каб мы былі мужыкамі—аднак мужыцкасьць-немужыцкасьць у рэспубліцы вызначаецца не этнічна-культурнай прыналежнасьцю (няма ад прыроды «мужыцкіх», «рабскіх» нацыяў, як лічылі фашысты), а ступеняй удзелу ў грамадзкім жыцьці, грамадзянскай актыўнасьцю. Таму хай гучыць на ўсю Манкуртаву дупу магутны голас нашага нацыянальнага пакутніка, першага грамадзяніна Літвы-Беларусі Каліноўскага: «У нас няма шляхты, у нас усе роўныя». PS Я думаю, найлепшае месца для стварэньня ягонай Сарматыі—які-небудзь неабжыты куток Афрыкі ці Амазоніі. Там у яго ёсьць шанец зваяваць і парабаціць якое-небудзь “мужыцкае” племя, ажаніцца з дачкой былога правадыра й заснаваць тамтэйшую каралеўскую дынастыю, разам з паншчынай і іншымі атрыбутамі феадалізму. На гэта ў яго, прынамсі, болей шанцаў, чымся на аднаўленьне Сарматыі ў Беларусі. Там ён адчуе розьніцу між мужыкамі й беларусамі. Выснова: як і кожнаму пану, Манкурту таксама патрэбен МУЖЫК!!! І не адзін, а адразу МНОГА!!!! :-)))))))) Бо сам ён аб сабе паклапаціцца няздольны—рукі да сракі прырасьлі :-)))))))) напiсаў Чужаніца 01.05.2003, 04:45
Божа, мізантроп, які называе сябе хрысціянінам… Які бруд у галаве! А Хрыстос вучыў любові да людзей. Як, насамрэч, шмат у нас рэальных антыхрыстаў і сатаністаў хаваюцца за імя Езуса. Адно слова — люццы, а ня людзі. Гэй, Манкурт, што ты там казаў наконт хрысьціянскай цывілізацыі? Пакапайся ў гісторыі, калі мазгі пустыя. Усе растыражаваныя пазьней шэдэўры готыкі былі пабудаваны тампліерамі, якіх хрысьціяне потым папалілі й пасеклі за… пакланеньне паганскім багам. Дый Нотр-Дам — гэта сабор Маці-Зямлі, якую хрысціяне асацыююць з Мадонай. І нашая Сафія — адтуль жа. Ну а пра шэдэўры барока, што сталася вынікам эпохі Адраджэньня, проста няма чаго й казаць. А "ваш" Сапега быў масонам, ці як яны там у той час называліся (мяне замілоўваюць вашыя таскі з прычыны таго, што амерыканская Канстытуцыя як быццам бы была сьпісаная з нашага Статуту). А ідэалогія масонаў, як вядома, пабуданаваная на герметычнай традыцыі, якая да хрысьціянства мае вельмі, мягка кажучы, ўскоснае дачыненьне. Можыце не турбавацца й зьліць вашую зьедлівую жоўць ва ўнітаз. Я зусім не спадзяюся на паразуменьне. Злыя вы, нядобрыя. "Хрысьціяне". напiсаў небаец 01.05.2003, 12:08
Civis Romanus sum… напiсаў Civis Romanus 01.05.2003, 13:10
Варта ўсё-ткі адрозьніваць тэорыю ад практыкі: хрысьціянства ад каталіцызму (які “афіцыйна” ўзьнік на 1000 гадоў пазьней), марксізм ад бальшавізму, Тору ад Кабалы, гермэтычную традыцыю ад масонаў, інда-іранскую філасофію ад “арыйскай” ідэі і г.д. Нашыя апаненты заўжды схільныя абіраць пазьнейшыя ўвасабленьні ранейшых ідэяў толькі таму, што яны больш прымітыўныя, фармалізваныя, што азначае—больш прыдатныя для іхных ідэялагічных спэкуляцыяў. Зразумела, чаму: бо ўсе гэтыя пазьнейшыя пераўвасабленьні ўзьніклі менавіта з мэтай палітычнага выкарыстаньня згаданых ідэяў! Таму няма рацыі сур’ёзна размаўляць зь імі ні аб паганстве, ні аб чымсьці яшчэ: яны няздольныя крытычна зірнуць нават на свае ўласныя ідэі, ня тое што на чые—гэта ім папросту нявыгадна, з гледзішча іхных палітычных мэтаў. Усё, што насамрэч цікавіць такіх як Манкурт—мэтаскіраванае стварэньне новых мітаў, якімі яны зьбіраюцца карміць “быдла”. Толькі ня ведаю, дзе яны яго сабе знойдуць. У гэтым Манкурт, вядома ж, не зьяўляецца арыгінальным: ён толькі працягвае “пачэсную” справу беларускіх нацыяналістаў канца мінулага стагодзьдзя. Пры гэтым, як вы слушна заўважылі, небаец, самі яны ня вераць у свае штучныя ідэялагічныя канструкцыі, аднак “дзеля быдла” “прыкідваюцца”, быццам таксама іх падзяляюць. Ані каталіцызм, ані так званае сармацтва не зьяўляюцца дарэшты іхным асабістым, шчырым перакананьнем. Іхная сапраўдная вера—сьляпая нянавісьць да несвабоды, у якой яны жывуць, вартая ўсялякай павагі. Аднак прыкрая параза ў змаганьні зь несвабодай прымушае іх шукаць “рацыянальнага” тлумачэньня прычынаў гэтай паразы. Замест таго каб далей змагацца зь несвабодай, яны прыстасоўваюцца да яе з дапамогай якой-небудзь зручнай “веры” (“Усё ў руцэ божай”, “Праўда пераможа”), чые немудрагелістыя крэдо (формулы кшталту “На сваёй зямлі”, “Freistaat” і г.д.) ператвараюцца ў мантры, якія яны штодзённа мармычуць сабе пад нос. Так несвабода зьнешняя ператвараецца ў несвабоду нутраную, іначай—закамплексаванасьць. Адначасова, яны пачынаюць ненавідзець кожнага, хто не пакутуе як яны й пачувае сябе свабодным. Яны ненавідзяць усялякія праявы духоўнай і сэксуальнай свабоды, бо тыя, маўляў, “супярэчаць ладу”—насамрэч, яны супярэчаць толькі іхнаму нутраному складу, то бок, іхным уяўленьням аб ладу. Вось, у агульных рысах, псыхалагічны партрэт тыповага беларускага пост-адраджэнца, такога як Манкурт, які здольны толькі да таго, каб зьдзеквацца са сваіх папярэднікаў, але каб крытычна пераасэнсаваць іхны досьвед, як гэта імкнецца зрабіць Акудовіч—крый божа! Таму “мы”—гэта Манкурт, на ўсе 100. Civi Romano: non es. напiсаў Чужаніца 01.05.2003, 13:35
Чужаніцу Прыклад зь Егіптам канешне цікавы, але ня ўсё так проста. У Егіпце пэўны час, калі Вы памятаеце, жыў народ ізраільскі, а да гэтага гэбрай Язэп кіраваў усім Егіптам. Значыцца сучасныя егіпцяне могуць лічыць сваімі ня толькі старажытных егіпцян, але і гэбраяў. Канешне, калі захочуць.:) Крыху не зразумеў, што азначае «належаць аўтаматычна». Быў такі пісьменьнік Пікуль, які жыў у Рызе, але не цікавіўся Латвіяй і не любіў яе. Дык вось ён ня можа аўтаматычна належыць Латвіі і ейнай культуры. Вось калі латышы прызнаюць Пікуля сваім, тады іншая справа. Ізноў жа калі захочуць прызнаць. Ня ведаю, чаму Вы Міцкевіча паставілі побач з Голдай Мэір(з-за таго, што ў Міцкевіча былі ў радне гэбраі?). Міцкевіч наш з любога пункту погляду. Не, Манкурт, з вамі Палівач ня пойдзе. Ён жа тыповы адраджэнец пачатку 90-х, чыя эвалюцыя, здаецца, спынілася пасьля Асабістай Сустрэчы з Апосталам Зянонам. Ну які ж я адраджэнец? І якая такая сустрэча зь Зянонам? Вершаў я не пісаў і на мітынгі не хадзіў ніколі.Можа Вы гэта зь сябе сьпісалі? Ад часоў Адраджэньня эўрапейская культура пабудаваная на вяртаньні да антычных ідэалаў і барацьбе супраць папістаў. Вы яшчэ скажыце, што пратэстанты - гэта антыхрысьціяне. Хочаце Вы, альбо не, а ўся эўрапейская культура і цывілізацыя пабудавана на хрысьціянстве.І на карцінах Шагала цэрквы, а не капішчы, і нават вы пішаце "божа барані", а не "барані Арыстоцель" ці "барані Янда і Астэрыкс" якія-небудзь. Таму хай гучыць на ўсю Манкуртаву дупу магутны голас нашага нацыянальнага пакутніка, першага грамадзяніна Літвы-Беларусі Каліноўскага: «У нас няма шляхты, у нас усе роўныя». Ага, як у анекдоце пра Кастрычніцкі пераварот: - Цяпер у нас ня будзе багатых! - А дзекабрысты хацелі, каб не было бедных. тым часам як нашая краіна сталася рэспублікай. Чужаніца, якая розьніца, манархія будзе ў Беларусі ці рэспубліка? У ХХ стагодзьдзі якраз эўрапейскія рэспублікі скампрамэтавалі сябе, а манархіі наадварот паказалі сябе зь лепшага боку: Швэцыя, Нарвэгія,Данія і т.д. Няўжо Гішпанія стала жыць горш пасьля вяртаньня караля? Такое ўражаньне, што гэта ў Вас, Чужаніца, эвалюцыя спынілася на ўзроўні Караткевічавых "Каласоў…" напiсаў Палівач 01.05.2003, 19:06
Во-во, менавіта каласоў. Шчырых звычаяў дзядзькаваньня. Практыкуйце сваю "міталёгію" колькі хочаце, але вашая утапічная мара навязаць яе ўсім у якасці абавязковага катэхізму Вацлява Лястоўскага правалілася з ганьбай. Цяпер вы топчаце ў бруд шмат якія з каштоўнасцяў, якімі крывадушна калолі вочы 15 гадоў - і ціпа ізноў-такі, у вашай шызафрэнічнай карціне свету ўсе мусяць дысцыплінавана і сінхронна з вамі зрабіць чарновы ідэялягічны разварот. Трасцы вам ! Дурыце галовы сваім жонкам (ці гэй-сябрам) і дзецям (ці плюшавым мішкам). Падавайце заяўку на эўрагрант: сетка хосьпісаў "Дальвіц". Гэтыя арыі, што заснавалі "Дальвіц" 60 гадоў таму, таксама былі ідэялагічна вытрыманыя паганцы. Таксама дзеткі Рэнесансу. Але вось - прайшоў, і няма іх. Прыходзь, чужаніца, на гару Кармаль, будзем конкурс рабіць. Ваш купала-ярыла-вашчыла-тубыла прасрэ ў чарговы раз. напiсаў Маnn Kurt 01.05.2003, 20:46
Небаец Божа, мізантроп, які называе сябе хрысціянінам… Які бруд у галаве! Гэта не ў галаве. Гэта ў душы. Хрысьціянін змагаецца зь мізантропам, дабро са злом, дзень з ноччу. У Вас інакш? напiсаў Палівач 01.05.2003, 21:08
У мяне інакш. Не разумею, навошта марна змагацца? Дайце канчаткова перамагчы хрысьціяніну, і ўсіх спраў. Вось убачыце, наколькі прасьцей і лягчэй стане жыць. Канешне, будуць часовыя вонкавыя непрыемнасьці пры выпадковых стасунках з сапраўднымі манкуртамі, што хаваюцца пад маскай гуманістаў. Але ўнутры гэта вас ніяк не закране. А з кожным месяцам такія выпадковасьці будуць здарацца ўсё радзей. У любым выпадку — дзякуй за развагу. А вось з Манкуртам — цяжкі выпадак. Добра яшчэ, калі ён — алкаголік, і бярэцца за напісаньне сваіх "посьцінгаў" толькі пасьля прыняцьця ладнае дозы. Калі ж уся тая гідкая зласьлівая мяшанка нараджаецца ў "цьвярозае" галаве, тады дыягназ іншы. І зусім не суцяшальны. Але — кожнаму сваё. Тут ніякі псіхатэрапеўт не дапаможа. Бо каб вылекавацца, трэба прызнаць сябе хворым… напiсаў небаец 01.05.2003, 23:03
Да допіса В.Акудовіча. Не спадабаўся, не адчуў і не пранікся. І ня бачу трагедыі. Сёньня зусім іншая сітуацыя, людзям і нацыі вяртаецца у новым абліччы традыцыйны кансерватывізм, які акрамя таго, што "гэта ня мая справа", мае іншае — чалавечы індывідуалізм. Праца асобы на сябе і свае інтарэсы дасьць большага, чым аб’яднаньне эфімерных агульных высілкаў. Асабіста я ніколі ня буду хадзіць у адной калёне з камуністамі, да чаго-б гэтая калёна ня шла ці супроць чаго-б пратэставала. Мне гэткія кагалы не патрэбныя. Я буду адзін рабіць тое, што сам сабе вызначыў. напiсаў LicvinskiZubr 02.05.2003, 01:04
Палівачу “Такое ўражаньне, што гэта ў Вас, Чужаніца, эвалюцыя спынілася на ўзроўні Караткевічавых "Каласоў…"” Да ўзроўню Караткевіча некаторым удзельнікам гэтага форуму, я бачу, ніколі не дарасьці. Бо разумець Караткевіча толькі як прапагатара “нацыянальных каштоўнасьцяў”—ні халеры не разумець, бачыць Арыстотэль. “Быў такі пісьменьнік Пікуль, які жыў у Рызе, але не цікавіўся Латвіяй і не любіў яе. Дык вось ён ня можа аўтаматычна належыць Латвіі і ейнай культуры. Вось калі латышы прызнаюць Пікуля сваім, тады іншая справа. Ізноў жа калі захочуць прызнаць.» Гэты ваш Пікуль нагадвае мне Манкурта, які жыве ў Менску, але не цікавіцца Беларусяй і ня любіць яе. А любіць ён—панаваць: хай у сваёй штучнай Сарматыі, але каб прынамсі такія як вы яму ў рот глядзелі. Кароль Манкурт Першы, уладар Сармацкі, блаславёны сьвяцейшым палякам Вайтылам… Добра, што ён прынамсі адчувае, што беларусы яго ніколі не прызнаюць, як латышы таго Пікуля—не таму, што ён іх, маўляў, не любіў і зьневажаў, а таму што папросту яго не заўважаць, хай ён і імкнецца выскокваць вышэй за ўсіх, і верашчыць, як самотнае немаўлятка. Неарыгінальнае ў яго мысьленьне, хоць балбоча ён, як і кожнае дзіцятка, з адметнасьцямі. Дый і мысьленьнем гэта не назавеш, пры ўсім жаданьні—малы яшчэ. А што да панскіх абразаў, дык да іх беларусы звыкліся, няма часу на іх зважаць—справу рабіць трэба. “Чужаніца, якая розьніца, манархія будзе ў Беларусі ці рэспубліка? У ХХ стагодзьдзі якраз эўрапейскія рэспублікі скампрамэтавалі сябе, а манархіі наадварот паказалі сябе зь лепшага боку: Швэцыя, Нарвэгія,Данія і т.д. Няўжо Гішпанія стала жыць горш пасьля вяртаньня караля?” Той, хто бачыць розьніцу між Эгіптам і Беларусьсю нават у “прыпавесьці”, ня бачыць ніякай розьніцы паміж Беларусьсю й Швэцыяй альбо Гішпаніяй у сапраўднасьці… Што дадаць. Манкурту “Трасцы вам ! Дурыце галовы сваім жонкам (ці гэй-сябрам) і дзецям (ці плюшавым мішкам).” Роспач… Адчай… Хоць якога гей-сябру б вам пад бок, Манкурт… Ці хоць плюшавага мішку… Каб вы дажылі да пераможнага ўезду вашых крыжацкіх вызваліцеляў у Менск… Параіў б вам што ад моўнае мычкі (дрыстуна, прасьцей кажучы), ды заходняя навука нічога такога пакуль што чамусьці ня вынайшла… Але праўда, што ваш прарочы экстаз і аўтаматычны спосаб пісьма насамрэч нагадваюць мармытаньне паганскага шамана. Вы не пяцідзясятнік? “Цяпер вы топчаце ў бруд шмат якія з каштоўнасцяў, якімі крывадушна калолі вочы 15 гадоў - і ціпа ізноў-такі, у вашай шызафрэнічнай карціне свету ўсе мусяць дысцыплінавана і сінхронна з вамі зрабіць чарновы ідэялягічны разварот.” Сьмешна, але дакладна гэтаксама мог бы сказаць у 1945-ым годзе які-небудзь закаранелы нацыст ці расчараваны сябра Гітлерюгенду… Што лепей можа сьведчыць аб канчатковай паразе Імпэрыі Цемрашалаў? Дзякуй богу, што паміж намі экран, іначай ільга было б адчуць, як сьліна зьлятае з вашага красамоўнага рота, любы Манкурце. Толькі хто вам казаў, што я асабіста—які наўмысна, каб дапамагчы вам зарыентавацца, узяў сабе мяно “Чужаніца”—быў калісьці сябрам вашае ці якой іншай партыі? Добрага вам здароўя, даражэнькі Narcissus Sarmaticus, самотная калючая кветка, што незразумелым чынам вырасла зь беларускага гаўна. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 02:18
"Прыходзь, чужаніца, на гару Кармаль, будзем конкурс рабіць. Ваш купала-ярыла-вашчыла-тубыла прасрэ ў чарговы раз." На гару прыйшоў Ярыла— Бачыць, белая кабыла, А на ёй адзін дурыла, Каб зямля яго зарыла: На сьцягу ў яго—Вайтыла, На шчыту ў яго—Атыла, Выглядае ён паныла І сьмярдзіць, нібы гарыла. Як зайшоў Ярыла з тыла— Не было патрэбна мыла. Быў дурыла—стаў п…дрыла. Вось такая баладыла. напiсаў ніведомы сырмацкі пісняр 02.05.2003, 02:58
Чужаніца з Небайцом, а вы этымалогію слова “паганства” ведаеце ? Pagus на лаціне значыць “дзірэўня”, а paganus – “аўтэнтычны рустыкальны люцц”. Што вы там казалі пра арганічны сінтэз ? Маецца на ўвазе аўтэнтычны сінтэз стогадовага досведу (1902-2002) пражывання недаўрбанізаваных люццоў у чужым горадзі. У выніку выпрацавалася свая выразна шызафрэнічная псеўднанацыянальная ідэялогія, эстэтычны ўзровень якой так і не здолеў вырасці вышэй за антыфеадальны (і між іншым, антыеўрапейскі) фальклор. Do widzenia, Odrodzenie. напiсаў Heil(ige) Popper 02.05.2003, 09:36
«Чужаніца з Небайцом, а вы этымалогію слова “паганства” ведаеце ?» Мы шмат чаго ведаем. Pagus (край, старонка, вобласьць, акруга) ёсьць аднакарэнным з pagina (старонка, бачына) і мае таксама значаньне “грамада, супольнасьць”, сумежнае са значаньнем грэцкага polis. Таму, калі быць дакладным, paganus першапачаткова азначае не вясковец, а наогул ПРАВІНЦЫЯЛ (сёньння мы б сказалі “местачковец”)—да якіх і я маю гонар належаць. Сапраўды, яно мела значаньне “негарадзкі”: але горад у Рымскай імпэрыі, urbi, як вам, “рымскаму грамадзяніну”, павінна быць вядома, быў толькі адзін—Рым. Усё астатняе было, так бы мовіць, orbi, населенае нелацінянамі, плямёнамі, падпарадкаванымі рымлянамі, country side (краіна), venkov, тое што звонку, па-за, куды рымляне без адрозьненьня культурнага ўзроўню ўлучалі і Галлію, і Грэцыю, і Ібэрыю—усё гэта зь іхнага гледзішча, гледзішча заваёўнікаў, былі краі, вобласьці, рымскія правінцыі. Дакладна гэтак, дарэчы, глядзелі ў свой час жыхары Масквы на рэшту жыхароў Савецкага Саюзу. Але і ў правінцыях, зразумела ж, былі свае гарады, якія ў параўнаньні з Рымам лічыліся “мястэчкамі”: Капуя, Равэнна, Лютэцыя, Карфаген, Афіны, Бізантый… Цікава, што з перанясеньнем сталіцы ў былое мястэчка Бізантый стаўленьне рымлянаў да жыхароў правінцыяў “пераехала” разам зь імі і цяпер перанеслася нават на сам Рым! Тадысама, у 4-ым стагодзьдзі, адбылося замацаваньне за словам paganus значаньня “вызнаўца правінцыйнай рэлігіі”—неўзабаве пасьля пераносу сталіцы ў Канстантынопаль і прыняцьця хрысьціянства ў якасьці афіцыйнай рэлігіі Ўсходняй Рымскай імпэрыі. Тутака ж упершыню ўзьнікла адрозьненьне паміж афіцыйнай рэлігіяй “места”, “пасаду”, і рэлігіяй “ня-места”, правінцыі. Так што з Захадам і Рымам рэлігійны тэрмін “паганец” мае столькі ж мала агульнага, як вы сам—у сучасным (безумоўна, скажоным) значаньні слова мае даволі позьняе, бізантыйскае, усходняе паходжаньне. А цяпер давайце й пагаворым наконт “усходніцкай высокадухоўнасьці”, у каго яна мае насамрэч глыбокія карані, аб вашым местацэнтрызме, імпэрыяльных схільнасьцях ды іншых "нетутэйшых", чыста маскоўскіх паводле свайго паходжаньня ідэйна-псыхалагічных комплексах. Як бачыце, вашыя памылковыя й павярхоўныя інтэрпрэтацыі паходзяць зь недастатковага веданьня (альбо з наўмыснага замоўчваньня) фактаў. Паводле памкненьня падагнаць сапраўднасьць пад ідэялагічныя схемы, праўду пад міт, вы—цалкам тыповы беларускі нацыяналіст, байструк, прыдбаны сялянкай з сакратаром мясцовага абкаму. Можаце адхрышчвацца ад іх рукамі й нагамі—марна. Прашу вас—не дурыце сабе ды людзям галаву. Займайцеся сур’ёзнай справай. Комплекс “вясковасьці” беларусаў наяўны ў вас толькі таму, што вы сам—“недаурбанізаваны люцц у чужым горадзе”. Ясна: хіба ільга назваць “сваім” горадам Менск? Наведайце правінцыю, вам палегчае. Усе вялікія лацінскія паэты шукалі натхненьня менавіта там. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 14:20
Удакладненьне: "Тутака ж упершыню ўзьнікла адрозьненьне паміж афіцыйнай рэлігіяй “места”, “пасаду”, і рэлігіяй “ня-места”, правінцыі." Нават не "рэлігіяй "ня-места", правінцыі", а рэлігіяМІ, бо ў бліжэйшых да Канстантынопаля правінцыях шмат рознаманітых культаў, ня толькі грэцкага паходжаньня, і збольшага яны былі лацінянам невядомымі. Так што паганец, з гэтага гледзішча, павінна азначаць не "язычнік", а "нехрысьціянін" увогуле—што мне самому абсалютна пасуе. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 14:28
Чужаніцы Правінцыйнасьць — не як прыналежнасьць да ліку жыхароў мястэчка ці вёскі, а як комплекс, прыкмета пэўнай вузкасьці мысьленьня — на вашую думку не зьяўляецца беларускай праблемай? напiсала ODA 02.05.2003, 14:36
"Правінцыйнасьць — не як прыналежнасьць да ліку жыхароў мястэчка ці вёскі, а як комплекс, прыкмета пэўнай вузкасьці мысьленьня — на вашую думку не зьяўляецца беларускай праблемай?" Гэта маскоўскае разуменьне слова правінцыйнасьць. Тыповы комплекс менскага жыхара ў дачыненьні да "Вялікай Масквы". Што такое "вузкасьць мысьленьня"? Калі вы маеце на ўвазе "абмежаванасьць"—так, гэта праблема, але ня толькі правінцыялаў, але й менскіх снабоў: абмежаванасьць ня ёсьць вынікам паходжаньня. У савецкія часы "правінцыйна мысьліў", прыкладам, Караткевіч—пісаў кніжкі на нікому апроч жыхароў беларускай савецкай правінцыі незразумелыя тэмы. Парадаксальна (а насамрэч, заканамерна), ён і быў найбольш чытаным і найбольш "унівэрсальным" беларускім пісьменьнікам. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 14:51
"мястэчка ці вёскі" Толькі зь менскай пэрспэктывы беларускія "мястэчка ЦІ вёска" могуць быць тоеснымі, узаемазаменнымі. Насамрэч, розьніцы між імі больш, чымся між мястэчкам і тым жа Менскам. Сама ж так званая "менская пэрспэктыва"—вынік злому маскоўскага прамяня ў менскай прызме. Таму комплекс "правінцыйнасьці"—тыпова менскі прадукт. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 14:55
Калі "правінцыйнасьць"—гэта нецікаўнасьць і абыякавасьць да пытанняў "правінцыйнасьці-неправінцыйнасьці", дык у такім выпадку мысьленьне беларусаў (і ня толькі беларусаў, а жыхароў усялякай краіны сярэдніх памераў, без амбіцыяў да нейкай гегемоніі ды іншых комплексаў гіпэрдзяржавы) ёсьць насамрэч (з гледзішча носьбітаў вышэйазначаных комплексаў) правінцыйным. Праблемай гэта ня ёсьць ні ў якім разе—хутчэй наадварот. Сапраўдныя (ня блытаць са “шчырымі”) беларусы не задаюцца такімі пытаньнямі, яны проста жывуць сваімі жыцьцямі тут і цяпер. Ільга іх, канечне, ігнараваць, але адмаўляць сапраўднасьць іхнага існаваньня, як і закідаць ім нейкую там правінцыйнасьць, ня мае ніякага сэнсу. Галоўная праблема й адметнасьць беларускай сітуацыі—гэта зьмена мэнталітэту з мэнтальнасьці жыхара "вялікай дзяржавы", СССР, на мэнтальнасьць жыхара дзяржавы сярэдняй (але зусім не маленькай, як некаторым здаецца). Цікава, што сапраўдныя беларусы, у адрозьненьне ад некаторых беларускамоўных жыхароў Менску, ніколі ня мелі мэнтальнасьці жыхароў вялікай дзяржавы, а захоўвалі мэнтальнасьць “тутэйшую”, таму ня маюць такіх вялікіх праблем са зьменай мэнтальнасьці. Беларусы, насамрэч, ніколі не былі з гэтага гледзішча занадта саветызаванымі, як сьцьвярджаюць прадстаўнікі наскрозь саветызаванай афіцыйнай беларускай інтэлігенцыі. Наадварот, пакутлівая зьмена мэнтальнасьці ўсё яшчэ адбываецца й ніяк не суціхне ў такіх “недасаветызаваных” інцялектуалах, як Манкурт. Яны хочуць, каб іхная “новая”, сярэдняга памеру дзяржава была “ня меней вялікай” за іхную папярэднюю дзяржаву. Вось, коратка кажучы, дыягназ усялякага беларускага нацыяналіста: пачуваць сябе жыхаром краіны Беларусь ёсьць для яго чымсьці новым, дагэтуль нечуваным, аб чым ён раней ня мог сабе дазволіць нават марыць! А сапраўднаму беларусу няма ніякай патрэбы займацца пошукамі сваёй тоеснасьці—яна да яго прыстала, як мазалі да скуры. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 15:19
Дык гаворка не ідзе пра тое, што трэба пачуцца грамадзянінам "вялікай дзяржавы". Быць беларусам і адначасова грамадзянінам сусьвету — немагчыма? напiсала ODA 02.05.2003, 15:29
"Быць беларусам і адначасова грамадзянінам сусьвету — немагчыма?" Па-першае, "грамадзянін Беларусі"—панятак палітычна-прававы, а "грамадзянін сусьвету"—культурны. Ня блытайце дзьве розныя рэчы. Па-другое, прыведзены мной прыклад Караткевіча паказвае, што гэта—магчыма, але толькі тады, калі вы пачуваеце сябе (у любы час, нават савецкі, і ў любым месцы, нават на Беларусі) грамадзянінам Беларусі. Бо толькі грамадзянін сьвету здольны дарэшты зразумець, што азначае НАСАМРЭЧ быць грамадзянінам Беларусі. Адно немагчымае без другога. Дыялектыка. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 15:40
А я не пісала "быць грамадзянінам Беларусі". Я пісала — "быць беларусам", то бок у палітычна-прававую сфэру не сыходзіла. напiсала ODA 02.05.2003, 15:44
Я заўважыў, але запозна… :-))) Вашае разуменьне слова "беларус" папросту кардынальна адрознае ад майго. Я разумею слова "беларус" ВЫКЛЮЧНА як азначэньне прыналежнасьці да нацыі—гэта менавіта й дае мне магчымасьць пачувацца адначасова беларусам (палітычна) і "грамадзянінам сусьвету" (культурна). Іншая справа, што палітыка—частка культуры, але мы цяпер не пра тое… Ужываць слова "беларус" дзеля азначэньня культурнай прыналежнасьці, з майго гледзішча—няслушна, бо няма "чыста беларускай" культуры—і ніколі ня будзе. Слова "беларус" пазбаўленае культурнага зьместу—гэта цэтлік, такі самы як "эўрапеец" альбо "каталік". Культура—рэч індывідуальная, як вера ці сьветапогляд, і яна несупынна разьвіваецца, як і асоба. Нацыянальная культура даступная нам толькі як частка нашай уласнай, асабістай культуры, а не наадварот. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 15:57
Манкурт з Палівачом супраць Чужаніцы зь Небайцом выглядаюць што Рыгоравіч супраць Агасі. напiсаў fuf 02.05.2003, 15:59
Прыклад Караткевіча — пераканальны, але ж часы ідуць і эпохі мяняюцца. Мы ня можам бясконца "экспартаваць" нядобрым словам памянёнага тут Ярылу, Чарнобыль ды іншую нацыянальную экзотыку. Так ці іначай, даводзіцца задавацца пытаньнем: а ці будзе нашае цікавае тым, хто жыве за тысячу-другую кілямэтраў на захад? напiсала ODA 02.05.2003, 15:59
Чужаніцы Пачувацца можна кім заўгодна, нават Напалеёнам Банапартам. :-))) Іншае пытаньне, як вас успрымаюць. напiсала ODA 02.05.2003, 16:07
Фрэдрык Джэймсан называе памылковае ўспрыняцьце ідэяў як матэрыяльных фактаў рэіфікацыяй, абрэчваньнем, зьмярцьвеньнем. Беларуская культура—пэўны меней-болей акрэсьлены комплекс ідэяў, наяўны ў некаторых жывых істотаў, але ні ў якім разе ня "мёртвы" матэрыяльны факт, не "маёмасьць", якая робіць сваіх уласьнікаў, беларусаў, "іншым кшталтам" людзей, а ўсіх астатніх—"абдзеленымі" й "немаетнымі". Яшчэ адна памылка нацыяналістаў. Беларуская культура ёсьць, насамрэч, унівэрсальнай маёмасьцю чалавецтва. Мы—толькі ейныя носьбіты, а ня ўласьнікі. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 16:09
“Прыклад Караткевіча — пераканальны, але ж часы ідуць і эпохі мяняюцца. Мы ня можам бясконца "экспартаваць" нядобрым словам памянёнага тут Ярылу, Чарнобыль ды іншую нацыянальную экзотыку.” А ў гэтым няма, сапраўды, ніякай патрэбы. Кожны, хто не прапусьціў развал Савецкага Саюза і ўзьнікненьне пост-савецкіх краінаў, у тым ліку й Рэспублікі Беларусь, усё гэта й бяз нас ведае, зь меншымі-большымі падрабязнасьцямі. А вось што мы здольныя прапанаваць акрамя “экзотыкі”? Варта падумаць. "Так ці іначай, даводзіцца задавацца пытаньнем: а ці будзе нашае цікавае тым, хто жыве за тысячу-другую кілямэтраў на захад?" Я б задаў гэтае самае пытаньне іначай: а ці цікавае нам, чым жыве той, хто жыве за тысячу-другую кілямэтраў куды б ні было? Мне асабіста—так. Значыцца, і нашае будзе цікавае. Ня ўсім, канечне, але некаторым—безумоўна. "Пачувацца можна кім заўгодна, нават Напалеёнам Банапартам. :-))) Іншае пытаньне, як вас успрымаюць" Да пэўнай ступені, мяне асабіста зусім не павінна абыходзіць, як успрымаюць мяне. А вось як успрымаюць мой народ—справа іншая, "справа гонару" (гл. вышэй аб “супольным шляхецтве” як аб факту прыналежнасьці да нацыі). З досьведу: найлепш успрымалі на працягу некаторага часу пасьля перамогі ў хакеі над швэдамі 20.02.2002. Ня трэба было нічога дадаваць: беларус—а-а, гэтыя… Тады я зразумеў, што “беларус” можа “гучаць годна”. Прыемна было. Але ці мая гэта, насамрэч, заслуга? Не. Ці маю я, як асоба, сапраўднае права “ганарыцца сваім народам” у такім выпадку? На маю думку, не. Калі толькі, канечне: 1) я не нацыяналіст, 2) калі толькі і я, у сваю чаргу, не раблю нечага такога, чым мог бы “ганарыцца” кожны беларус. Бо ў сапраўднасьці ільга ганарыцца толькі самім сабой, у рэшце рэшт… Таму быць нацыяналістам і працаваць на карысьць сваёй нацыі—рэчы, парадаксальным чынам, узаемавыключныя. Нацыяналіст здольны толькі канфрантаваць сваю нацыю зь іншымі, каь паказаць, што ён сам за ейнай сьпіной “нічога не баіцца”. А нацыянальна сьвядомы сам стаіць за сваю нацыю— адзін за ўсіх, так бы мовіць. Але дзеля гэтага трэба спачатку пасталець і навучыцца адказваць перадусім за сябе самога. Бо першае, паводле чаго мяркуюць аб тваёй нацыі—гэта ты сам. Калі будзеш выстаўляцца ейнымі дасягненьнямі, да якіх сам у дадатак ня маеш ніякага дачыненьня, дык скажуць: “Во дзе хвалько. Такая, мабыць, і ўся іхная нацыя.” А калі табе самому ёсьць чым пахваліцца, дык натуральна скажуць—“бач ты яго, беларус”. Такі вось “дыялектычны індывідуалізм.” :-))) напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 16:37
Прычына парадаксальнага, з гледзішча здаровага розуму, хаўрусаваньня нацыяналістаў розных краінаў між сабою—толькі тая, што ні ў адной краіне сьвету, улучна ўласнай, нармалёвыя людзі са здаровай псыхікай папросту няздольныя іх зразумець. Таму чым раней беларуская ідэя будзе "адваяваная" ў беларускіх нацыяналістаў, тым раней яна будзе ўспрынятая беларускім народам у якасьці нацыянальнай, дзяржаўнай ідэі. Памагай Род. напiсаў Чужаніца 02.05.2003, 17:15
1) Наконт «байструку»: ты, бля, пераходзіш усе межы. Гэта твая калгасная этыка шчырых вясковых суседзяў дае табе такое права ? Я законны сын сумленных бацькоў, і мае дзеці ўсе таксама ўсе народжаныя ў законным шлюбе, і я не хаваю асабліва ані сваіх перакананняў, якія мала змяніліся з 1992 г., ані сваіх прыхільнасцяў, ані свайго імя. Усё гэта мае для мяне вялізарнае дробнабуржуазнае значэнне А ты па-“шчыраму” цяўкаеш з-пад плоту, добра схаваўшыся за некалькімі пластамі “суб-нікаў”.. Цябе зачалі невядомыя бацькі-бісэксуалы пад час калектыўных русальна-купальскіх гулянняў ? 2) “Мы шмат чаго ведаем” - дык ты тоесны Небайцу ? Бо наколькі я ўяўляю Небайца, ягоныя веды, асабліва ў розных мовах, тваім значна саступаюць, - такі ўзровень эрудыцыі быў ключавым для поспеху сярод адраджэнцаў канца 1980-х, бо занадта разумныя традыцыйнай грамадзе ніколі не былі патрэбныя. Калі ты кажаш “мы”, дык сфармулюй прынцыпы вашай містычнай салідарнасці. Толькі не марнуй час на выкладанне мне рымскай гісторыі. Што ж датычыць правінцыялаў, дык адным з самых вядомых з іх быў ураджэнец Тагасты, пэўны Аўрэлій Аўгустын, і ён не тваім баку. Тое, што ты не-хрысціянін, гэта твае праблемы. Але не рабі выгляд, што прагрэс ужо канчаткова “ізжіл” хрысціянства. Што б там у вашых HiHume-лабараторыях на гэты конт сабе не думалі. 3) Якімі б гэтыя прынцыпы салідарнасці не былі – не спрабуй зрабіць выгляд, што менавіта табе ўдалося знайсці шчаслівую формулу Агульнабеларускай Ідэі. Нават незалежна ад тваіх персанальных здольнасцяў, такую “волатаўскую задачу” ужо, дзякуй Яхве, вырашыць не ўдасца нікому. Калі я сказаў, што ў гэтай краіне магчымая толькі канфедэрацыя культур (у т.л., рускай, польскай, “шчырабеларускай”, ну і “беларуска-ліцвінска-каталіцкай”, якую я ў дадзены момант прадстаўляю) – дык на гэта ты высунуў геніяльны аргумент “Беларусь-не Швайцарыя”. Магчыма, Небайцу дастаткова і такой аргументацыі, але пачынаючы ад пэўнага ўзроўню IQ ён не дзейнічае. У гэтай краіне няма такой ідэялогіі ці “набору нацыянальных каштоўнасцяў”, якую б лаяльна прыняла як сваю пераважная большасць грамадзянаў. Я сцвярджаю з усёй адказнасцю, што прыкладу ўсе намаганні, каб не даць магчымасці прэтэндаваць на гэтую ролю і неапаганству. Нават калі ўявіць, што падступнасцю і інтрыгамі (а Адраджэньне ніколі не рабіла сваіх спраў адкрыта) удасца засунуць неапаганскія трызненні ў “абавязковую школьную праграму”, мае дзеці не будуць яе вывучаць. І, я перакананы, што вашыя неапаганскія гульні магчымыя толькі ў сацыялістычнай дзяржаве з яе крэтыністычнай усеагульнай сярэдняй адукацыяй і кухоннай бізантыйска-інтэлігенцкай “фрондай дулі ў кішэні”. 4) “Займайцеся сур’ёзнай справай” - ну, напрыклад ? А ты ўжо займаешся ? напiсаў Urban the Popist 02.05.2003, 18:03
Чужаніца Да ўзроўню Караткевіча некаторым удзельнікам гэтага форуму, я бачу, ніколі не дарасьці. Бо разумець Караткевіча толькі як прапагатара “нацыянальных каштоўнасьцяў”—ні халеры не разумець, бачыць Арыстотэль. Караткевіч быў нацыянальным па форме, але сацыялістычным па суці. Ня змог ён выйсьці за межы класавай барацьбы. Караткевіча чыталі, бо астатнія былі яшчэ горш. Гэты ваш Пікуль нагадвае мне Манкурта, які жыве ў Менску, але не цікавіцца Беларусяй і ня любіць яе Ня любіць ён ВАШУ Беларусь. Толькі цікава, за што МаннКурту прэміі Багушэвіча даюць і за што яму падзякі Уладзімір Арлоў раздае? Ці гэта іншаму Манкурту? напiсаў Палівач 02.05.2003, 18:30
Дарэчы, Чужаніца, не трэба хаваць, што тваё паганства на самой справе мае сінкрэтычны праваслаўна-паганскі характар, як, зрэшты, і ягоны галоўны выток: афіцыйнае руска-гэбісцкае праваслаўе. Будзьма шчырымі. напiсаў Фёдар Міхайлавіч Гумілёў-Дугін 02.05.2003, 18:58
Чужаніца Мы шмат чаго ведаем. Pagus (край, старонка, вобласьць, акруга) ёсьць аднакарэнным з pagina (старонка, бачына) і мае таксама значаньне “грамада, супольнасьць”, сумежнае са значаньнем грэцкага polis Дазвольце і мне свае пяць кап. уставіць. Дасюль невядома этымалёгія слова Pagus. Вядома толькі, што ў часы Ромула гэтае слова абазначала зямельную ўласнасьць роду, а потым паступова стала абазначаць СЕЛЬСКУЮ тэрыторыю. Так што, усё ж дзярэўня. напiсаў Палівач 02.05.2003, 19:28
Чужаніца Беларусы, насамрэч, ніколі не былі з гэтага гледзішча занадта саветызаванымі, як сьцьвярджаюць прадстаўнікі наскрозь саветызаванай афіцыйнай беларускай інтэлігенцыі. Цікава, дзе Вы вырасьлі, што такую лухту пішаце.Дарослы чалавек(Вам 31?), мусіце савецкія часы памятаць. Беларусы - саўкі саўкамі. Асабліва ўсходнікі. напiсаў Палівач 02.05.2003, 19:55
дыягназ усялякага беларускага нацыяналіста: пачуваць сябе жыхаром краіны Беларусь ёсьць для яго чымсьці новым, дагэтуль нечуваным, аб чым ён раней ня мог сабе дазволіць нават марыць Славесны панос. Нават БНФ пачынаўся, як рух у падтрымку перабудовы і "за саюз зь лепшымі сіламі КПСС". А Чужаніца ўжо тады жыў у незалежнай Беларусі. напiсаў Палівач 02.05.2003, 20:12
ODA а ці будзе нашае цікавае тым, хто жыве за тысячу-другую кілямэтраў на захад? Спачатку няхай нашае нам цікавым стане. напiсаў Палівач 02.05.2003, 20:19
Палівач, я часам думаю, што рабіць трэба толькі тое, што цікава асабіста мне. А тым, хто за тысячу кілямэтраў і за пару мэтраў за суседнім кампутарам сядзіць, варта сказаць: "Хай табе чорт!" Гэта і значыць забіць у сабе беларуса? напiсала ODA 02.05.2003, 20:27
Заслужанаму байцу швайцарскай гвардыі Яго Свяцейшаства Манкурту «Байструк»—вобразна. Маецца на ўвазе, байструк ідэйна, а не біялагічна. ”.. Цябе зачалі невядомыя бацькі-бісэксуалы пад час калектыўных русальна-купальскіх гулянняў ?” Не, Манкурт, я—гамункулус. Зачаты без граху. “Калі я сказаў, што ў гэтай краіне магчымая толькі канфедэрацыя культур…» Ну, вам, безумоўна, лепш ведаць. Напэўна, вы маеце ад Бога прарочыя здольнасьці, як і ўсе адраджэнцы. :-))) Асабіста мяне цікавіць толькі тое, якое месца ў гэтай краіне (дый неабавязкова ў гэтай краіне, гэбраі вунь колькі стагодзьдзяў без краіны пражылі, пад уціскам сваіх хрысьціянскіх братоў) будзе займаць культура беларускага этнасу (якую вы азначаеце за культуру «шчырых беларусаў»). Я ўсьведамляю, што гэтая культура ніколі ня мела, а дзякуючы такім пост-адраджэнцам (цяпер ужо хутчэй «выраджэнцам») як вы і ня будзе мець у гэтай краіне статуса пануючай—што, упэўнены, толькі станоўча адаб'ецца на ейным узроўні, на ейнай вартасьці, загартуе яе, дадасьць жыцьця- й канкурэнтаздольнасьці. Аднак, як прадстаўнік ліцьвінскай (у вашай тэрміналогіі—шчырабеларускай) культурнай меншасьці, я пачуваю неабходнасьць адстойваць свае (ейныя) правы перад нападамі з боку іншых культураў, такіх як руская, і псэўдакультураў, такіх як афіцыйнабеларуская, альбо надрыўна-павярхоўна-саўкова-гомафоба-манкурцка-сьвятасармацкая. Таму я й бараню яе, як умею, ад вашых неабгрунтаваных прэтэнзіяў на разуменьне гэтай культуры, якога вы ня маеце. Дый адкуль вам яго мець: вы абазнаны ў ёй, але не зьяўляецеся ейным носьбітам. Яна ля вас «нязручная», бо непрыдатная для вашых ідэялагічных канструкцыяў. Таму вы імкнецеся яе прысвойтаць, быць ейным уласьнікам, а ня носьбітам. На жаль для вас і на шчасьце для астатніх, гэта ня ў вашай моцы, ані ў яшчэ чыёй-небудзь. Але ж—«навучы дурнога маліцца…» Як усе хрысьціяне, вы сьлепа верыце ў тое, што ня можаце памыляцца. Каб даказаць сабе самому сваю рацыю, вы шукаеце ў гісторыі толькі тыя факты, якія пасуюць вашай канцэпцыі гісторыі. Мне, шчыра кажучы, вашая канцэпцыя зь ейнай непераможнай тупасьцю й самадастатковай абмежаванасьцю нават падабаецца. Але памятайце, што ніякая абазнанасьць і эрудыцыя не даюць вам права кімсьці пагарджаць, кагосьці прыніжаць, абражаць і г.д., а тым больш публічна. Што вы там насамрэч вызнаеце—мяне, паверце, не цікавіць. Я вам сваю культуру навязваць, гвалтоўна ахрышчваць вас у яе, ня буду. Я ж не хрысьціянін, у адрозьненьне ад вас, не Люцыфер і не Прамэтэй, дый наогул не прыхільнік мэсіянізму. Зьдзіўляюся толькі, што «прыціснутыя» вашай «інтэлектуальнай перавагай» беларусікі вас яшчэ з вашымі дзяцінскімі выбрыкамі церпяць. Не спэкулюйце, калі ласка, на іхнай да вас павазе, бо мне іх ужо шкада—так вы іх паліваеце… Бачу, што атрымліваеце ад гэтага амаль садыстычнае задавальненьне—хрысьціянін… :-))) Але ёсьць і між імі разумнікі, кшталту небайца, што бачаць вашую сапраўдную вартасьць. «- дык ты тоесны Небайцу ?» Хто такі небаец, мне невядома. І гэта вы напісалі «мы». «Дарэчы, Чужаніца, не трэба хаваць, што тваё паганства на самой справе мае сінкрэтычны праваслаўна-паганскі характар, як, зрэшты, і ягоны галоўны выток: афіцыйнае руска-гэбісцкае праваслаўе. Будзьма шчырымі.” Упэўнены, што гэтае пытаньне вы не вывучалі. Сынкрэтычныя ўяўленьні аб славянскім паганстве, насамрэч, уласьцівыя рускім гісторыкам, чые погляды я збольшага не падзяляю. У адрозьненьне, як я бачу, ад вас. «Толькі не марнуй час на выкладанне мне рымскай гісторыі.» Я не выкладаю вам рымскую гісторыю, крый бог—я абвяргаю вашую інтэрпрэтацыю гэтай гісторыі. Што зробіш, калі вы перакручваеце факты, злоўжываючы пры гэтым прафэсійнай падрыхтоўкай. Маніпулюеце людзьмі, як той кгбіст. Rus падмяняеце на pagus, rusticus на paganus… Inter caecos luscus rex, як вядома. «Што ж датычыць правінцыялаў, дык адным з самых вядомых з іх быў ураджэнец Тагасты, пэўны Аўрэлій Аўгустын, і ён не тваім баку.» Доўгім быў Аўгустынаў шлях да хрысьціянства… Калі б я быў такім сама грэшнікам, як ён, і я, мабыць, кінуўся б грахі замольваць на старасьць гадоў. «Тое, што ты не-хрысціянін, гэта твае праблемы.» Ня бачу ў гэтым ніякай праблемы. «Але не рабі выгляд, што прагрэс ужо канчаткова “ізжіл” хрысціянства.» Ня ведаю як дзе, а на Беларусі хрысьціянства заўжды было пытаньнем фармальнага датрыманьня рытуалаў. «Прыжыцца» яно тут так і не пасьпела, нягледзячы на ўсе намогі езуітаў ды рускіх папоў. «занадта разумныя традыцыйнай грамадзе ніколі не былі патрэбныя» Не разумею, як можна быць «занадта» разумным. |
