| Вiтаю, дружа! |
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
Аднак Хадановіч — гэта зусім не “Барадулін нашых дзён” Зьміцер, хто сказаў, што Хадановіч — Барадулін нашых дзён? Каго цытуем? Крыніцу пакажыце. Я сам прапанаваў параўнаньне і сам яго абвергнуў (самі гонім, самі п'ем). Чытайце ўважліва тэкст. Лепей быць Вялікім Падманшчыкам, чым Вялікім Праўдарубам. Маем ужо аднаго. (самі гонім, самі п'ем). Атрымліваецца самаедства, урэтэрапія. Прабачце. І дазвольце Вам, Зьміцер, не паверыць. Ня Вы прыдумалі, што Хадановіч — Барадулін нашых дзён. І абвергнуць не абверглі, бо не зразумелі падтэкст параўнаньня. Патлумачу З гэтага парадоксу вынікае, што ў нашым часе няма Барадуліна. Цела Рыгора Іванавіча ёсьць, навет тэксты запісаныя слупком газэткі выдрукоўваюць, але паэзіі ў іх няма ні на капейку. Прабачце. Ні на цэнт. Хі-хі. Вас, PAN, цяжка зразумець, але паспрабую У нэце няма МЫ. Хто каго тут мае, удакладняць ня буду. Нашто? Крыўдлівых тут зашмат, а праўдзівых замала, таму я на баку праўдасекаў, а не ў бруднай яміне з хлусамі, падманьнікамі ды здраднікамі. "У нэце няма МЫ." і "я на баку праўдасекаў" - як стасуецца? Вы, спадару Лу Ю Ц@, ужо вызначыцеся - ці на нашым баку ці ў яміне (а мо' ў вас-яонцаў яміна - гэта крута?) у нэце ня мамы, у нэце ня папы толькі ЛУ Ю Ц - лаюцца. :-) Добра Хадановічу: ён можа чытаць вершы. Добра Мінскевічу: ён можа спяваць песні. Дрэнна мне: дапісала раман, там хапае, з чаго пасмяяцца і што паспяваць. Няма каму слухаць 200 старонак. :)))) А пісьменьнікі і не павінны быць забаўляльшчыкамі!Ці я памыляюся? Чытачка, дай пачытаць раман Наце Калі казаць наогул (то бок усё ніжэйнапісанае не мае дачынення да Хадановіча), то ў адным куце пісьменнік размаўляе, зацікаўлівае, а ў другім - ягоныя кніжкі ды спадарожныя тавары прадаюцца. Гэтаксама спевакі робяць туры ў падтрымку новага альбома. Можна гэтага не рабіць. Я думаю, што вельмі мала беларускіх пісьменнікаў жыве толькі за кошт прадзеных кніжак. Таму таксама не будзем гутарыць у накірунку: я вам - факстрот, а вы купіце кніжку. Але калі кніжку прачыталі (неістотна, якім чынам яна трапіла да чытача), ёсць надзея на водгук. Не ўсе могуць пісаць у стол. Але і водгук часам такі, што лепей бы яго не было. Я не ў сэнсе крытыкі. Крытыка - гэта добра. Бываюць такія водгукі Гэта як бы, напрыклад, у Хадановіча спыталі, ці насамрэч у яго ёсць такая вабная суседка, якая смецце выносіла. І гэта не жарт. Мне задавалі і больш глупыя рэчы. А цяпер мне самой (з вышыні ўзросту:) ) сорамна, што калісь і я магла спытаць нешта падобнае. Не, я разумею, што з твора запамінаецца часам такая брыдота: трапнае паўпрыстойнае азначэнне, трапна апрануты ў друкаваныя літаркі недарэчны гук. Але тут, відаць, усе прэтэнзіі да механізмаў запамінання. * * * Мне самой болей падабаецца ідэя "кантрабанды": калі чытач "спажывае" твор, куды аўтар амаль незаўважна "запхнуў" нешта грунтоўнейшае за забавы. Іншая рэч, што не ў кожнага атрымаецца такі твор зрабіць. Тут варта, мабыць, зазначыць, што кожны пісьменнік таленавіты не наогул, а для нечага. Нехта дзіцячы пісьменнік, а нехта драматург. Хаця і тут трапляюцца Юліі Цэзары. Даруйце, што так фрагментарна. Я, відаць, не адказала. Але я яшчэ падумаю. :) З.Лапцёнку То бок вы таксама адмаўляецеся яго /раман/ слухаць? ;) Аксана (ты, падаецца, ужо адкрылася?), ты што на дыктафон гэтыя 200 стар. запісала?? аўтар амаль незаўважна запхнуў нешта грунтоўнейшае за забавы Лапцёнку У мяне набралося багата здымкаў В.М. Даслаць? Тобу Анатоль, калі старонак, то гэта на паперы ці ў файле, інакш бы лепей казаць,што 3-4 гадзіны рамана. Хмм, а гэта таксама няблага. Проста я там казала, як цяжка быць празаікам: ніхто слухаць не будзе. А так бы выйшла, як адзін вядомы сатырык, паправіла б акуляры і пачала б чытаць з неахайна надрукаваных старонак, трымаючы пад пахай партфель з друкапісамі. А ідэя з дыктафонам насамрэч неблагая. Запісаць у мп3 і даслаць сябрам па е-мэйлу. Відаць, час мяняць мару з "каб чыталі ў метро" на "каб слухалі ў метро". :) У нэце няма МЫ." і "я на баку праўдасекаў" - як стасуецца? Вы, спадару Лу Ю Ц@, ужо вызначыцеся - ці на нашым баку ці ў яміне (а мо' ў вас-яонцаў яміна - гэта крута?) У нэце няма МЫ. (КРОПКА. БЛін. КРОПКА.) (У ЖЫЦЦІ РЭАЛЬНЫМ) я на баку праўдасекаў. ПрасякаеЦЕ? Не? А што не на вашым я баку, тое вынікае з маёй полавай арыентацыі. Выбачайце, шаноўны ННэніст, натурал я, а не ЯОНЕЦ. Люблю беларусак. ННэністы супрацоўнікі сУчаснай газэты НН (НАША НІВА) пад кіраўніцтвам Дынько. Да уш, (а)Н(а)Ністы яшчэ тыя. Пра 25 (выйшаў дынька пагуляць)нічога не напісалі. Пэўна, вышэй за розныя бздуры "Даруйце, што так фрагментарна. Я, відаць, не адказала. Але я яшчэ падумаю. :) напiсала Чытачка АРХЭ 26.03.2004, 21:14" Я задаволена адказам.Але "сурьёзныя" пісьменьнікі знаходзяць традыцыйныя, не абавязкова "кантактныя" непасрэдна з аудыторыяй, спосабы веданьня, як успрымаюцца іх творы чытачамі.:) А я ведаю адну празаесу, якая чытае раман некалькі гадзінаў запар, а яе слухаюць. Роулінг. Дарэчы, чытачоў можна прывязваць, прыклейваць да крэслаў скотчам, а таксама прыкоўваць да батарэй ацяплення наручнікамі. Рэкамендую, Аксана! :) Калі апавяданне невялікае, можна абмежавацца наступнымі касметычнымі аперацыямі: пафарбаваць валасы ў светлы колер, памяняць акуляры на лінзы і апрануць нешта паўпразрыстае :) Дзейнічае пяць хвілін, а пасля варта ўсё ж прывязаць Нашто ПАЎпразрыстае? Ганна, бярыце вышэй :))) Акуляры лепей пакінуць: чым болей дробязяў, якія прыцягваюць увагу, тым лепей. :)) Засталося знайсці тэставую публіку :))) І кожная наступная пісьменніца будзе ісці ўсё далей і далей, тэлебачанне будзе баяцца іх паказваць, каб не было скандалу, як з паненкай Джэксан у Амерыцы. :) Я гавару пра СЛУХАЦЬ, а Вы, Аксана, пра ГЛЯДЗЕЦЬ. А "тэставую публіку" лепш за ўсё КУПІЦЬ. Чытачка АРХЭ > То бок вы таксама адмаўляецеся яго /раман/ слухаць? ;) можна выкруціць мой адказ і так. :) мне прасьцей прачытаць. бо каб слухаць - трэба больш целарухаў зрабіць (знайсьці плэер, слухаўкі і тп). а калі раман ужо ёсьць, напісаны, я яго лёгка раздрукую і буду чытаць шляхам на працу / з працы. anna > У мяне набралося багата здымкаў В.М. была ў мяне калісьці мроя, хвантазія, ці мо сон. еду я ў трамваі, нікога не чапаю. і бачу тую з фотаздымка і гэтую, што ў выглядзе трусіка. не, ў трамваі яна была не ў выглядзе трусіка, а "нармальна". і вось я так аслупеняўваю, упіраюся ў іх зрокам, што больш нічога і нікога навокал не заўважаю. гэтулькі глыбока ўшоў у назіраньне, што гэта забачылі тыя, каго я назіраў. і ВМ ціха штурхае плячом ГК і шэпча: "вунь нейкі маньяк, зараз будзе чапляцца". ГК, якая ведае ўсё пра рост сэміялёгій, немагчыма зьбянтэжыць, і яна проста пытаецца: "праблемы?" я адказаў: "ноў праблемаў, шаноўнная і паважанная Ганна!" ВМ жартуе: "вось як яна прыходзіць - слава!" ГК не вядзецца на гэта і працягвае: "дык чаго ты тут?" я не знайшоў чаго я тут, таму кажу: "а! во! аўтограф хацю", але не маю нават кавалачка паперы. таму закасаў рукаў і працягваю руку. І даю асадку. Ганна толькі пытаецца ўзяць, распісацца. А я кажу: "не. у Вальжыны аўтограф" далей што было, ня памятаю. напэўна гэта быў проста сон. > Даслаць? так! (адрас: zmila на tut.by) 2 ЗміЛа Альбо ты мой ліст не атрымаў Альбо табе мову заняло не атрымаў :( сяжду чакаю, думаю, мо ты показкі пакрыўдзілася Кінула ў 8 раніцы 1 красавіка. :( Лапцёнку А-а-а, вы ў мой чат ходзіце anna дзякуй. сёньня фоткі атрымаў. ягрыцца, "зь мяне - піва". у сэнсе, за мной даўжок. буду рады чым дапамагчы. але атрымаць ліст у 139КБ, за шматзначным подпісам "Аня", і без тэмы вельмі выглядала на спам. амаль аўтаматычна рука палезла да клявішы дыліт. але паглядзеў загалоўкі, пабачыў kis-anna, супакоіўся. :) Чытачка АРХЭ > мой чат гэта пра Хатку? мне ўжо другі раз (першы быў год ці два таму) казалі, што там можна пабалякаць. вось я наіўны і зайшоў. і зноў пабачыў пусты пакой. ці гэта я ў неразмоўныя часы заходжу? І што шматзначнага ў гэтым "Аня"? :) Я доўгі час не магла зразумець, чаму на мэйл "кіс-анна" прыходзіць выключна эратычны спам. Растлумачылі :( > І што шматзначнага ў гэтым "Аня"? :) а то, што гэта амаль ніяк не ідэнтыфікуе асобу, якая пасылае ліст. падпісацца "Аня" гэта амаль тое самае, што й "нехта", ці наогул бяз подпісу. прабач, я проста "брюзжу". але ліст без тэмы, без указаньня, ад каго, дый даволі вялікага памеру - адназначна падазронны. а на другія твае мэйлы прыходзяць не эратычныя спамы? :) спам прыходзіць нягледзячы на то, які гэта адрас, а проста ў залежнасьці ад таго, дзе і сколька ён (адрас) засьвечаны. Уяві сабе! У мяне некалькі мэйлаў і я магу параўноўваць. ЛАПЦЁНКУ Так, у наш чат трэ патрапіць у належны час. Звычайна ўвечары. І не варта забываць: чым бліжэй лета, тым меней людзей. :)) Пра Хатку я магу гутарыць бясконца. Ганне А наконт светлых валасоў - гэта таксама было пра СЛУХАЦЬ? ;)) Лапцёнку Вы зарана ў чат заходзіце. Можам дамовіцца пра час і пагутарыць у Хатцы. Цікавыя суразмоўцы збіраюцца звычайна пасля 23-х. Калі я першы раз прыйшла ў Хатку, праседзела да 5-ці раніцы. Цяпер не верыцца. Пабіць уласны рэкорд не спрабавала. Пасьля 23-х трэба іншым займацца. Ну заўсёды ж цікава, ці ўмее бландынка гаварыць Паўтараю, дзейнічае пяць хвілін! А пасля прывязвайце! Чытачу "Дзеяслова" Я ведаю. Пасля 23-х трэ чытаць "Дзеяслоў". ;) Ганне Калі ў гэтым сэнсе, то вы ўжо даўно не бландынка, а шаноўная Ганна Мікалаеўна. Таму фарбуйцеся ў брунетку. Гэта яшчэ пяць хвілін цікаўнасці, маўляў, Г.К. - брунетка, і паўгадзіны абмеркаванняў, ці ёй пасуе. З павагаю Ой, Аксаначка, не хачу быць брунэткай яны такія не тактоўныя! І, наогул, мне паўгадзіны не трэба у крытыкаў тэксты кароткія. Так што змагацца за чытача гэта Ваш галаўны боль. Я ведаю. Пасля 23-х трэ чытаць "Дзеяслоў". ;) Трэба СПАЦЬ! (ня ведаю, з кім ты - з "Архэ" ці з плюшавым мядзьведзікам пад бокам:)) Бляндынка, брунэтка - какая в .. разьніца 8) Здаецца, што праблема слухача-чытача ёсць толькі ў беларускіх празаікаў. Учора абсалютна выпадкова пазнаёмілася на праспекце Скарыны з Арнольдам Макміліным. Называю імя, а ў адказ : "blonde attack!!! Я Вас цытую! Я зрабіў ксеры Вашай кнігі, якую пазычыў у бібліятэцы!" Ну які ж ён мілы.:) Прагаварылі з ім тры гадзіны, на працягу якіх ён час ад часу ўскрыкваў "блонд-этэк" з інтанацыяй "банзай!" Варта быць бландынкай Дзякуй тым цудоўным беларускім пісьменнікам, якія дапамаглі зрабіць гэты вечар такім цёплым! А яшчэ ў выдавецтве Логвінава учора пазнаёмілася з маладым нарвежцам, які не толькі добра гаворыць па-беларуску, любіць белліт, але і з"яўляецца сталым наведнікам Літары.нэт! Коля мне казаў,каб я гэнага Хадановіча-Багдановіча ня слухаў.А я чытаў,слухаў,за вухам чухаў,"вонхаў" ягоныя вяршы.І адно магу сказаць: не папса,друкарня тэж так сабе Але ў тусьняк БЕЛлітаўскі НЕЯК не патрафіў.Брацьця!!!Як я па вас сумую Ці ня той гэта нарвежскі любіцель бел літ,які Марцін Паўльсэн? Ты калі ўбачыш яго,то спытай,што яму зарвала на кантакты з Адамовічам? Хтой-та яго так напужаў,што ён нават дзякуй за дасланых яму "Плавільшчыкаў" не вярнуў?Цікава,што зарвала яму якраз неўзабаве пасьля таго,як на мяне напалі ў 2005-м,пасьля таго,як я нарэшце атрымаў "гуманітарны прытулак".А можа хлапцу проста сорамна за такі "прытулак"?))))))) Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|