|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
Перачытаў другі раз гэты артыкул і яашчэ раз пераканаўся‚ што‚ часамі‚ пазыцыя трэцейскага судзьдзі‚ ня самая лепшая. Не‚ можна нават сказаць‚ што самая горшая. Хацелася-б пачуць добра абгрунатавную думку аўтара‚ а не: "Хлопцы‚ не сварыцеся! Вы абодва маеце рацыю…"  напiсаў Раман Кардонскі 20.07.2002, 00:04
Mushu adznachyc nekatoryja nedarechnasci, dapushchanyja mnoj u tym mescy, dze havorycca pra knihu Dmitrija Vishniova: 1. Tam USA kirue Piotr XXII 2. Tam ne ruskija, a amerykanskija hlopcy напiсаў baciukou 25.07.2002, 12:07
To raman: Ja dumaju, "jany abodva" (Vy zh pra LY i Alesia Arkusha?) sapraudy u rounaj stupeni majuc racyju, tolki u kozhnaha pa palove racyi. Ale dalej abhruntavac dumku pasprabuju. напiсаў baciukou 25.07.2002, 12:12
Але ж сп. Бацюкоў, я нідзе на форумах не казаў, што мы мусім арыентавацца на заходнія ўзоры. Гутарка йшла пра патрэбу прысутнасьці бел.літаратуры ў іншамоўных культурных прасторах. напiсаў Алесь Аркуш 25.07.2002, 17:26
Я ня літаратар‚ мабыць таму й на тое‚ хто мае рацыю Лявон Юрэвіч ці Алесь Аркуш‚ я стаю на пазыцыі‚ якая блізкая да пазыцыі Лявона. Не таму‚ што ён мой сябра‚ ці такі-ж беларускі эмігрант як і я. А таму‚ што перакананы‚ што пісьменьнік‚ - як ні дзіўна гэта гучыць‚ - павінен пісаць для чытача: беларускі - для беларускага‚ польскі - польскага‚ і г.д. У іншамоўныя культурныя прасторы беларуская літаратура можа прыйсьці толькі ў форме перакладу. Можа ва ўсіх Штатах і знойдзецца які пяток амэрыканцаў якія вырашылі вывучыць беларускую мову каб азнаёміцца зь бел. літаратурай… Але штосьці я сумляваюся‚ што такі пяток‚ нават з 250-ці мільёнаў насельніцтва‚ знойдзецца. Значыцца‚ хош-няхош‚ вяртацца да перакладаў. Але чамусьці ніхто не задае сабе простага пытаньня: ХТО й ШТО будзе перакладаць. Хаця ў мяне вялікай практыкі перакладу нямашака‚ бо раблю толькі першыя крокі на гэтым шляху. Але нават гэтыя першыя крокі дазваляюць мне сьцьвярджаць‚ што перкладчык які перакладае з мовы А на мову Б‚ можа ня зусім дасканала ведаць мову А‚ але мовай Б павінен валодаць бездакорна‚ ці‚ прынамсі‚ каб яна была ягонай роднай мовай. Значыцца каб увайсьці ў іншамоўную культурную прастору нам трэба ці заваяваць сэрца перакладчыка‚ ці папросту наняць яго. Наконт наняць у мяне ёсьць пэўныя сумлевы. Бо ні Дыяспара‚ ні пісьменьнік ня здольны аплаціць працу такога перакладчыка згодна з амэрыканскімі расцэнкамі. Можа калісьці‚ у постлукашэнкаўскую пару‚ захоча дзяржава далучыцца да папулярызацыі беларускай літаратуры‚ але мы жывем зараз. Застаецца адно толькі спадзявацца‚ што кніга настолькі спадабаецца амэрыканцу‚ немцу‚ французу..‚ што ён захоча каб зь ёй азнаёміліся ягоныя суграмадзяне. Але што з сучаснай літаратуры можа заваяваць сэрца амэрыканца‚ калі нават маё‚ няроўна дыхаючае да роднай літаратуры‚ сэрца застаецца спакойным пасьля прачытаньня шмат якіх твораў. А вось прачытаўшы "Зоркі й палосы назаўсёды" сам сеў перакладаць гэтую кніжку Гары Гарысана. Хаця яна менавіта з разьдзелу "лёгкай" літаратуры‚ аб якой зь лёгкай пагардай выказаўся спадар Бацюкоў у сваім антыкрытканскім артыкуле. Для ведама спадара Бацюкова‚ і іншых высакалобых літаратараў‚ што аматары такой‚ вострасюжэтнай‚ - для вас: лёгкай‚ - літаратуры састаўляюць 80% ад агульнай колькасьці актыўных чытачоў. А зараз можаце кідаць у мяне каменьні… напiсаў Раман Кардонскі 25.07.2002, 20:19
Па-сутнасьці, асабліва спрачацца тут няма чаго: і так варта спрабаваць, і гэтак:) Толькі, Рамане, паглядзі, ці багата перакладаецца ў ангельскую мову дэтэктываў і фантастыкі з моваў іншых? Мне здаецца, адзінкі. Табе не стае літаратуры падобнага кшталту менавіта сваёй, так? На "захадзе" мае шанцы спажывацца літаратура адметная ад іхняга ўласнага рынку — як некалі добра перакладалася латынаамэрыканская. Або "антыкамуністычная". Сёньня на іх попыт мінуў. Хутчэй можа зацікавіць проза, як мне думаецца, таго-ж Лявона Вашка, — літаратура не "высокалобая" (трасца яго ведае, што за яно). напiсаў LY 25.07.2002, 20:56
Той, хто любіць чытаць па-беларуску, прачытае і беларускі дэтэктыў. А той, хто любіць дэтэктывы, хутчэй дачакаецца расейскамоўнага перакладу. Беларускі чытач- чытач спэцыфічны, "салённы". Ён любіць гасьцёўні, а не стадыёны. Каб прыдбаць сабе больш удзячных чытачоў, бел. літаратар мусіць прыходзіць да чытача ня проста з дэтэктывам, але і са сваёй гарбатай ды печывам. напiсаў Mesidz 25.07.2002, 21:05
О, і я кажу: каб утульнасьць была. напiсаў LY 25.07.2002, 21:08
Раману Ці чытае вашая дачка па-беларуску? Напэўна, не. Дык чаму б вам не паклапаціцца, каб вашыя дзеці (а таксама ўнукі і іншыя нашчадкі) мелі магчымасьць прачытаць залаты фонд бел.літаратуры на сваёй роднай ангельскай мове? Ці Вы ня думаеце пра заўтра, а жывеце толькі ўласным жыцьцём? Жыцьцё такое кароткае. І дадзенае яно ня толькі дзеля чытаньня (і напісаньня) кніг. :)) напiсаў Алесь Аркуш 25.07.2002, 21:12
Дарэчы, запрацавалі Навіны ТВЛ. Я ўжо сёньня азнаёміўся. напiсаў Алесь Аркуш 25.07.2002, 21:21
Ну‚ усе жадаючыя камяні кінулі‚ ці не? Аркушу: Мая дочка чытае на чатырох мовах‚ уключна зь беларускай‚ хаця лягчэй за ўсё чытаць ёй‚ вядома‚ па-ангельску. Праблема ў тым‚ што яна чытаць ня любіць. Параўноўвываю я з сабою‚ калі бацька лупцаваў за тое‚ што пад коўдру зь ліхтарыкам хаваўся‚ каб толькі пачытаць. Штосьці я тут не дапрацаваў. Але вось‚ якая справа‚ чытаць чытае мала‚ але-ж піша. Некалькі апавяданьняў нават нам чытала.Зараз пераконываю яе‚ каб дазволіла перакласьці па-беларуску й зьмясьціць на "Палічку". Я дык наадварот‚ чытаю шмат‚ але пішу "гады ў рады"… Ну а наконт перакладу… Дык я здаецца ясна выказаўся. Дый яшчэ з ангельскай на беларускую я перакладу‚ а наадварот‚ нават і не спадзявайцеся. Для гэтага трэба быць ангельцам. Менавіта таму й насядаю на дачку каб ведала бацькаву мову… Зараз перарвуся. Іншым‚ адкажу дзесьці за паўгадзіны. напiсаў Раман Кардонскі 25.07.2002, 22:06
Жыцьцё такое кароткае. І дадзенае яно ня толькі дзеля чытаньня (і напісаньня) кніг. :)) Залатыя словы:))) напiсаў Mesidz 25.07.2002, 22:18
Мэсіджу Таму шмат часу за кампом не сядзі. Столькі прыгожых дзяўчат на Полаччыне. :))) напiсаў Алесь Аркуш 25.07.2002, 22:25
Ну вось вашы "дзядуля Мароз" зноў з вамі. І зараз пачне падарункі раздаваць. Ой і больна-ж вам будзе! Няўжо не спалохаліся. Ну й добра‚ не пакрыўджу я беларускіх пісьменьнікаў. Не таму‚ што пісьменьнікі‚ а таму‚ што беларускія. Такі я вузкалобы нацыяналіст… Працягнем наш вечар пытаньняў і адказаў… Лявону Юрэвічу: Калі амэрыканцам так дэтэктывы да лямпачкі‚ дык чаму амаль адзінай перакладзенай па-ангельску кнігай зьяўляецца менавіта дэтэктыў Караткевіча "Дзікае паляваньне…"‚ га? Ня чую адказу… Дый амэрыканцы перакладаюць тое‚ што мае вельмі выразны нацыянальны характар. Тут ты‚ Лявон‚ трапіў проста ў дзясятку. Таму "агульначалавекам" параіў-бы нават і не дрыгацца. А наконт моды на лацінаамэрыканскую літаратуру ты‚ зноў-жа‚ маеш рацыю. Але я ня буду заглыбляцца ў гісторыю й тлумачыць чаму. Бо гэта мала кранае сутнасьці нашай гутаркі. Што тычыцца дэктываў‚ дык‚ калі ты зьвярнуў увагу‚ я меў на ўвазе менавіта дэтэктывы ды іншую вострасюжэтную літаратуру для БЕЛАРУКІХ чытачоў. Я проста выказаў сваё меркаваньне‚ што‚ як і чаму будуць перакладаць. Калі ня перакладаюць‚ то ня трэба па люстэрку лупцаваць. Мэсіджу: А як наконт пацалунка ў азадак? Га? Чаму толькі з гарбатай? Я‚ дарэчы‚ гарбаты ня п'ю. Ну а калі бяз грубасьці. Дык чытачу ня трэба каб да яго прыходзіў пісьменьнік з чымсьці‚ бо чытач сам прыносіць да сябе ў хату гэтага пісьменьніка‚ - прынамсі ягоныя думкі‚ нэрвы‚ салёны пот і бяссонныя ночы ўвасобленыя ў КНІГУ‚ - папярэдне ЗАПЛАЦІЎШЫ за яго вельмі адчувальную‚ часамі‚ для чытача сумму грашэй. Зараз ідзе суцэльны стогн у сувязі з тым‚ што займацца пісьменьніцтвам гэта нявыгадны‚ з эканамічнага пункту гледжаньня‚ занятак. Стратны‚ калі карацей. Але ў паўтузіна пісьменьнікаў я пытаўся: ці спрабавалі яны зьдзейсьніць які-небудзь камэрцыйны беларускі літаратурны праект. А ў адказ толькі пык-мык… напiсаў Раман Кардонскі 25.07.2002, 23:17
Можа я ўжо зусім стамілася, але ж.. я бачу праблема "беларускай кнігі" тут /на літаратурных форумах"/ амяркоўваецца горача ш часта. Толькі я ніяк не магу ўхапіць сенс дыскусіі.. Ці гаворка ідзе аб тым што Кніга бел. не пакупаецца, ці яна не прадаецца, ці яна проста нецікавая, ці што? Неяк некарэктна ставіцца пытаньне.. і выклікае толькі эмоцыі. напiсала Tekla 25.07.2002, 23:31
Ізноў Аркушу: Пра вечнае‚ прабачце‚ мне няма калі думаць‚ для гэтага існуеце Вы‚ й такія як Вы пісьменьнікі. Але вось пра заўтрашні дзень я клапачуся. Бо менавіта тым‚ што я‚ ды не я адзін - вунь Палівач аб тым-жа піша‚ бачу як на вачах зьнікае беларуская культура‚ бо зьнікае мова й нараджае маю "нездаровую" актыўнасьць у сеціве‚ той крык‚ якім я стараюся прарвацца ў вашы‚ пісьменьнікаў‚ вушы. Я крычу бо бачу як сьціскаецца на вачах беларускае культурнае поле‚ якое лепш назваць ягоным сапраўдным імем: гетто. Намагаюся знайсьці нейкі шлях каб спыніць гэты адыход беларушчыны‚ гэтыя зноў і зноў "спрашчэньні фронту". Магчыма я памыляюся… Але жыцьцё не паказала мне‚ вы‚ беларускія пісьменьнікі‚ не паказалі мне‚ што шлях які я прапаноўваю - шлях камэрцыялізацыі беларускай літаратуры‚ гэта шлях тупіковы‚ шлях у нікуды. Пад камэрцыялізацыяй я разумею ў першую чаргу стварэньне сістэмы незалежнага кнігавыдавецтва й кнігагандлю. Бо хтосьці зразумеў усё так‚ быццам я толькі дэтэктывы пісаць прапаную… напiсаў Раман Кардонскі 25.07.2002, 23:35
Раман.. з першай часткай вашага э-э месагу пагаджуся, хаця ж можна было б і паспрачацца.. а што да кнігагандлю і выдавецтва незалежнага - дак чаму ж вы да пісьменнікаў звяртаецеся? Ці ж яны будуць ствараць гэтае ўсё??? па другое — гэта незалежная сістэма кнігаўсяго ўжо даўно спрабуецца стварыцца, тока неяк цяжка :-)) ну і акрамя ўсяго - цяжка ствараць рынкавую сітуацыю ў кніжнай справе неяк асобна ад усіх астатніх галінаў эканомікі і ну культуры штоль… ну дык і штосьці ў культуры ўжо заўсёды павінна заставацца прынцыпова некамерцыйным… хацяж маленечкая частачка ))) напiсала Tekla 25.07.2002, 23:46
Ну вось і Тэкля падвярнулася пад гарачую руку… Заразн я як… пацалую яе ў ручку‚. Ну не магу стукнуць жанчыну - вось такога ўрода выхавалі бацькі. Гм… Здаецца я самарэклямай заняўся‚ ці проста захацеў беларуске спадабацца. Раман‚ ты жанаты чалавек‚ таму back to business. Дык вось‚ даражэнькая Тэкля‚ на маю думку гаворка атрымліваецца гарачая‚ бо кранае яна беларускую кнігу з усіх бакоў. І тое‚ што часамі пісьменьнік‚ захапіўшыся моднымі плынямі‚ постмадэрнам напрыклад‚ пачынае пісаць такое‚ што нават чалавек пакутуючы на‚ прабачце‚ запор і які гадзінамі прасіджывае ў прыбіральні‚ чытаць ня будзе. Нават калі гэтая кніга будзе адзінай кнігаў у сям'і. Хіба што перад сном‚ каб хутчэй вырубіцца. Гэта адзін бок мэдалю. Іншы бок мэдалю я ахапіў у сваім папярэднім адказе Алесю Аркушу. Падабаецца ён мне. Чалавек слова‚ добры паэта‚ проза чытальная‚ але часамі як ляпне штосьці‚ так бы й даў. Ратуе яго хіба што з Бостану да Полацку рукі мае не дацягваюцца… напiсаў Раман Кардонскі 25.07.2002, 23:51
Але пісаць усё роўна трэба для чытача. Вось, што разумныя людзі пішуць. Макс Шчур "Росквіт і заняпад беларускага літаратурнага авангарду": "Ці ёсьць, насамрэч, разьвіцьцё беларускага літаратурнага дыскурсу штучным? Няма сумневу. Справа тут нават не ў адсутнасьці нейкай там пераемнасьці паміж генерацыямі ані так званай літаратурнай традыцыі: справа ў недастатковай улучанасьці працэсу беларускай літаратурнай вытворчасьці у сыстэму эканамічных стасункаў беларускага грамадзтва. Іначай кажучы, дынаміка літаратурнага працэсу кіруецца ня попытам чытачоў (які на беларускамоўную літаратурную прадукцыю вельмі нізкі), а попытам саміх літаратараў: вытворцы самі спажываюць сваю прадукцыю. Такая ізаляцыя беларускага дыскурсу ад шырокага чытача склалася яшчэ пры камуністах і была вынікам ня нейкіх ідэялагічных забаронаў (кніжкі друкаваліся ж вялізарнымі накладамі), а недастатковай волі беларускіх творцаў да камэрцыйнага посьпеху, якая была, бадай, толькі ў Быкава й Караткевіча". напiсала alice 25.07.2002, 23:54
і далей там жа: "Нізкі попыт сам па сабе яшчэ ня сьведчыць аб высокай літаратурнай якасьці вырабаў, як думаюць тыя, што залічваюць сябе да “эліты”: ён сьведчыць перадусім аб традыцыйнай незацікаўленасьці чытачоў беларускамоўнай літаратурнай прадукцыяй. Карані такой незацікаўленасьці, як мы паказалі—эканамічныя, а не ідэялагічныя. Замест таго, каб імкнуцца пераадолець недавер чытача і ягонае традыцыйнае ўяўленьне аб беларускай літаратуры як аб зьяве штучнай і мала цікавай, на хвалі адчаю з паразы палітычнай рэвалюцыі некаторыя прадстаўнікі першай хвалі незалежнай літаратуры ў сярэдзіне 90-х гг. зрабілі з ізаляцыянізму (элітызму) палітыку, што было адной са шматлікіх зробленых імі недаравальных памылак. Гэтым спыніўся толькі распачаты працэс камэрцыялізацыі (зразуметай як памкненьне да эканамічнай самастойнасьці) беларускай літаратуры, якая вярнулася да “парніковага” становішча камуністычных часоў—толькі што цяпер у яе падкладаюць угнаеньні не айчыннага, а замежнага вырабу". напiсала alice 25.07.2002, 23:58
вы канешне ўсё правільна пра чытача гаворыце. Толькі не разумею я гэтага.. для каго пісаць пісьменніку.. ну і пытаньні!!!! а для каго жыць, спаць.. піва піць? для каго чытаць? мы самі сабе не цікаваыя, а што тут казаць аб кнігах.. а што да посмадэрну, які ў гадзіны пакутаў і запораў не чытабяльны, спадар Раман /рукі ў Вас закароткія мяне стукаць, а не выхаваньне :)/ дык а сьмецьці вогуле гаворка не ідзе, здаецца, а аб літаратуры, якой ніякой… у якасьці гэдакай. :-)) напiсала Tekla 25.07.2002, 23:59
Ізноў Тэкле: Чаму пісьменьнікі? Дык таму‚ што менавіта яны ў першую чаргу зацікаўленыя ў гэтым. Не памятаю хто сказаў: "Хворы‚ дапамажы сабе сам!" Але сказана трапна. А што тычыцца нечага некамэрцыйнага… Дык не канцлягер я прапаную стварыць. Вунь узяць Глёбуса‚ напрыклад‚ які навадніўшы Беларусь морам расейскамоўнай літаратуры‚ - прынамсі мне так казалі‚ бо сам не бачыў - быў даўно далёка ад бацькаўшчыны‚ - выпускаў беларускія кніжкі для душы. А пісьменьніку хто здолее крылы зьвязаць? Ён-жа і ў вязьніцы здольны лётаць‚ а не так як мы грэшныя‚ толькі галавой аб сьцены біцца… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 00:03
"мы самі сабе не цікаваыя"… недзе я гэта ўжо бачыла :) напiсала alice 26.07.2002, 00:03
Глобус - не паказальнік, а хутчэй наадварот. А пісьменнікі гнігамі гандляваць не будуць .. і выдаваць. Ці яны можа б і хацелі б, але .. ну ня ведаю, можа ў Амерыках ужо пісьменьнікі ў топ-менеджмент падаліся… напiсала Tekla 26.07.2002, 00:09
Тэкля‚ даражэнькая‚ ня знойдзеце Вы ніводнай жанчыны якую я стукнуў. Хаця пабіцца ў маладыя гады я быў вельмі здатны. Колькі разоў атрымліваў ад бабулі мокрай анучай бо прыходзіў з разьбітым носам. Яна біла не за бойку як такую‚ а за тое‚ што "даўся халопам сябе пабіць". Надта яе абыходзіла шляхетнасьць паходжаньня… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 00:11
аліса. ну ў гэтай думке нічога арыгінальнага не было..))) напiсала Tekla 26.07.2002, 00:11
спакойна Раман :-)) я Вас не баюся калі гэта важна. напiсала Tekla 26.07.2002, 00:13
Пісьменьнікам трэба не гандляваць (але хто сказаў, што пісьменьнік не можа быць добрым менеджэрам), а пісаць цікавыя кніжкі. Камэрсанты знойдуцца, яны свайго не ўпусцяць іх "чутьё". напiсала alice 26.07.2002, 00:17
фііі… якое слова - "камэрсанты" ведаю некалькі цікавых кніг, якія ніхто не купляў. але калі ўсунешь у рукі - не адарваць (чытача). уласная дасьведчанасць. у "камэрсанта" можа і будзе гэтае "чутьё", а ў чытача нешта з носам ))? пасьпяховы гандль - гэта не тока якасны прадукт. так што не толькі ў кнігах-пісьменніках справа. напiсала Tekla 26.07.2002, 00:26
Раману: Гарбата- гэта алегорыя. Прыходзяць, зразумела, з каньяком:) А дэтэктывы- гэта і ёсьць "у азадак". Аркушу: Я пайшоў:) напiсаў Mesidz 26.07.2002, 07:29
Ну, схадзіў. І што? Самыя прыгожыя дзевачкі, аказваецца, на Літары. напiсаў Mesidz 26.07.2002, 14:12
Рамане, ёсьць у цябе здольнасьць размову у нейкі бок зварочваць, што напрыканцы застаецца гутарка пра Рамана з Раманам:) Адкажу на тваё пытаньне пра "Дзікае паляваньне". Пераклад раману выдалі ў Менску, таму амэрыканцы ня маюць да гэтага аніякага дачыненьня. напiсаў LY 26.07.2002, 14:46
Лявону: Цікава‚ а гэта мая віна‚ што пісьменьнікаў трэба да гутаркі раскатурхіваць? Ці можа з-за таго што я ня пісьменьнік дык і павінен прыкусіць язык і толькі благагавейна маўчаць у прысутнасьці "мэтраў" беларускай літаратуры? Я стараюся данесьці‚ магчыма ў нягеглы спосаб‚ сваё меркаваньне якое даўно вынасіў‚ якое ёсьць вынікам шматгадовага аналізу. Магу я памыляцца? Вядома! І быў-бы вельмі задаволены са сваей памылкі. Мабыць я таму й пнуся як‚ не раўнуючы‚ жаба на корч каб са мной паспрачаліся‚ пераканалі‚ паказалі дзе і ў чым я памыляюся. Я-ж кажу зусім канкрэтныя рэчы. Напрыклад пра стварэньне незалежнага кнігагандлю. У цябе ёсьць супярэчаньні супраць гэтага? Ну а наконт "пра Рамана з Раманам"… Адкажу вядомай цытататай Жванецкага: "Мы авалодалі новым мастацтвам спрэчкі…" Працягваць‚ ці яшчэ памятаеш? напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 15:39
Аркушу: Зноў перачытаў рэцэнзію на Вашую кнігу "Проста ў сярэдзіну" Хадановіча й зьвярнуў увагу на той факт‚ што ў той час як іншыя "сабрацьця" у суседнім купэ "радаваліся жыцьцю"‚ Вы сядзелі й чыталі ды яшчэ іншых заахвочвалі. Ці гэта было таму‚ што той іншы быў пісьменьнікам. А калі я чытач‚ дык мяне трэба на прыроду паслаць? напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 15:45
Тэкле: Далібог я Вас не палохаў. Дый з чаго. Я Вас ачароўваў. Прабачце што так няўклюдна. Бачыце‚ што з гусарамі робіць васемнаццацігадовае сямейнае жыцьцё… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 15:47
Не, Рамане, пярэчаньняў супраць незалежнага кнігагандлю ў мяне, натуральна, няма. Гаворкі ідуць даволі даўна, але далей за тое ня рухаецца. Дзядзькі й хлопцы зь Менску й Вільні аніяк ня могуць аб'яднацца. Тое, што далей агучу, ня зусім аўтарскае. “Мне здаецца, што трэба для пачатку правесьці добра падрыхтаваны семінар для зацікаўленых бакоў на тэму: “як арганізаваць кніжны гандаль”. Ёсць людзі з досьведам дзейнасці прыватнага прадпрымальніка, ёсць проста “дзікія” гандляры (ведаю і такіх, і другіх) – але абмену досьведам няма. Між тым, прыватнае прадпрымальніцтва – адзіная форма арганізацыі гандлю ў РБ, якая дазваляе адносна законна ўнікаць падаткаў. (ПП не абавязаныя ў пэўных межах тлумачыць крыніцу паступленьня тавару, і плацяць толькі пэўны фіксаваны падатак). На маю думку, якая-небудзь грамадская арганізацыя мусіла б узяцца за арганізацыю такога семінару. У ідэяле варта было б запрасіць кваліфікаванага юрыста, які падрабязна распавёў бы пра нарматыўную базу, плюс людзей з практычным досьведам. У ідэяле – трэба заахвоціць людзей, асабліва ў правінцыі, зарэгістравацца і паціху прадаваць беларускія кніжкі. Калі б у кожным горадзе звыш 100,000 быў адзін такі, чытацкая аўдыторыя бел. кніжак ды часопісаў магла б узрасьці ўдвая ці ўтрая. Толькі трэба дэталёва падлічыць: якім можа быць абарот і прыбытак тыповай “кропкі” і колькі давядзецца выдаткаваць на рэгістрацыю, падаткі і г.д. Колькі застанецца на руках, і ці зможа з гэтага жыць чалавек, які выдаткуе на гэта 50 % працоўнага часу. Прычым ніхто не кажа, што гандляваць трэба толькі бел. літаратурай – можна любой. Усялякія І-нэт праекты – гэта не тое. 80% людзей не купяць кнігу, пакуль не патрымаюць яе ў руках. І ўвогуле, І-нэт можа спрыяць распаўсюджванню тэкстаў, але не кніг”. напiсаў LY 26.07.2002, 15:50
Лявону: Дык і гэты ліст мне знаёмы. Менавіта зь ініцыятывы Алеся я й пачаў грукацца ва ўсе дзьверы. Але водклікам мне было ледзяное маўчаньне. Што был таму прычынай абыякавасьць ці дрэнная пошта я так і ня ведаю. Бо гэта справа ня толькі назрэлая‚ але даўно перазрэлая. Але нельга яе рабіць адсюль. Яе можна рабіць толькі ў Беларусі‚ бо тут і ты і Марат робіце ўсё магчымае каб гэтыя кнігі распаўсюджываць. напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 16:41
Рамане, "адсюль" — маеш на ўвазе з Амэрыкі? А калі — зь Літары? Каб арганізатары Літары й пачалі рабіць захады для правядзеньня падобнага сэмінару? напiсаў LY 26.07.2002, 17:05
Лявон‚ дык ты хіба не зразумеў‚ чаму я гэта пытаньне менавіта сюды прыцягнуў? Бо вядома можна нічога не рабіць а толькі жаліцца‚ стагнаць ды плакаць. Дазволю сабе прывесьці цытату іншага беларускага актыўнага чытача. Перанесена з "Дранікаў": "А яшчэ што мяне дастае, дык тое што беларусы такога кшталту самі заганяюць сябе ў рэзэрвацыю, адчуваюць сябе меньшасьцю. Для іх быць беларусам - усё адно як быць підарам. Тут ім і affirmative action падавай, і асобны нацыянальны унівэрсытэт адчыні. Хто захоча далучыцца да такой меншасьці? І творчасьць іхняя - суцэльны плач па горкай долі беларуса. Я даўно заўважыў што ў беларускай літаратуры нават няма прыстойнага корпусу мастацкіх твораў. Рэлігіныя дыспуты, баявыя лістоўкі, разнага кшталту плачы і нараканьні, эпапеі аб калхозна-сялянскім быцьці. А я хачу нармалёвую літаратуру: каб можна было што ўвечары чытаць - дэтэктывы, філасофскія творы, гумар, белетрыстыку, інтымную лірыку, каб я дзяўчыне ня расейска-пушкінскую лапшу вешаў на вушы перад сэксам, а беларускую. Пакуль беларускасьць будзе заганяць сама сябе ў рэзэрвацыю, і не стане нармальнай культурай для нармальных людзей, а толькі для "абіжаных", да сьвядомых будуць ставіцца як да сэкс-меншасьці." напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 17:26
"Пагартаў" НН, але нешта нецікава — от сюды й вярнуўся.:) Згодны й з другім лістом. Еrgо, Рамане? Мабыць, варта пачакаць слова ад гаспадароў Літары. А было-б някепска аб'яднаць высілкі Тэхналёгіі, Коласа, Сагановіча, Аркуша, НН, ARCHE г.д. напiсаў LY 26.07.2002, 17:38
Дык ня толькі някепска‚ а ЦУДОЎНА!!! было-б. І трэба‚ даўно ТРЭБА было гэтыя высілкі аб'яднаць. Ды такой кампаніяй можна й "бацьку" не баяцца‚ нават не зьвяртаць на яго ўвагі. напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 17:53
Мэсіджу І дзе ты хадзіў? Я магу цябе пазнаёміць з мадэлькай з агенства "Сафія". Ёсьць у яе нешта ад эгіпецкай князёўны. Нейкая велічная годнасьць. А завуць Алеся. Файная дзяйчына. У маім мікрараёне жыве. Магу нават фотку даслаць. Рыдэлю я ўжо пераслаў. Але ён не канкурэнт, Нямеччына - гэта табе ня ў Бельчыцы ў грыбы схадзіць. Лявону Я думаю, няма такой вялікай праблемы з кнігагандлем. Ёсьць дзяржаўныя кнігарні, якія бяруць легальна выдадзеныя кнігі на рэалізацыя, прынамсі на Полаччыне не адмаўляюць. Праблема ў выдаўцах. Я, напрыкляд, ня маю грошай каб распачаць камэрцыйны праект. Гэта трэба 10-15 т. д. стартавага капіталу. І тое хопіць толькі на 5-6 кніг. Бо трэба выдаваць добрым накладнам і ў якасным паліграфічным выкананьні. Ёсьць у нас і зарэгістраванае выдавецтва. Ёсьць і мэнэджэр, якому я мог бы даручыць усе фармальныя і юрыдычныя справы. Зараз ён заняты толькі друкаваньнем паштовак з полацкімі краявідамі. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 18:11
Алесю, наколькі я сутыкаюся з кнігавытворчасьцю — праблемы ёсьць, і ня толькі ў распаўсюдзе (дарэчы, дзе мой зборнічак Г.Гары, якім Ты мяне ўганараваў?:))), але і ў кнігавытворчасьці, маркетынгу. Праблема нават з макетоўшчыкамі, мастакамі, карэктарамі.. Зрэшты, калі ў Цябе падобнай праблемы нямашка, чаго-б на тым самым сэмінары не распавесьці пра тое? А з перакладамі, сп. Алесь і сп. Раман, калі вы лічыце гэта за нумар адзін, таксама можна пазмагацца — калі гуртам. Так, прафесыйных перакладчыкаў мы фінансава ня выцягнем, тое праўда. Але мы можам агораць перакладчыкаў зь Менску, чые працы потым бы перагледзілі носьбіты мовы — думаю, тут льга было-б дамовіцца зь Вераю Рыч. Гуртам адабраць "навэлы" да перакладу, сабраць грошы на пераклад і выданьне. Выдаць у Менску, распаўсюдзіць у Лёндане, Ню Ёрку, нават Бостане:) напiсаў LY 26.07.2002, 18:38
Дарэчы, сп. Алесь, як маецца Вашая Бібліятэчка? Што чакаецца? А з "Калосьсем"? Дазволю сабе прапанаваць адну кандыдатуру для наступнай пазыцыі: Максіма Шчура з Прагі. Хоць вершы, хоць прозу, хоць артыкулы, хоць пераклады. напiсаў LY 26.07.2002, 19:02
Лявону Зборнік атрымаеш, не хвалюйся. Процьма беспрацоўных макетоўшчыкаў і карэктараў. Той самы Корзун зараз ня мае ніякай працы, зьехаў зь Вільні і сядзіць у Менску. Апошняе што зрабіў - зборнік "Верш на Свабоду". Наталка Кучмель - супэркарэктар. Добры макетоўшчык Фядорчанка, які працаваў з Бабковым. Карацей, ніякай праблемы. Ніякай. С распаўсюдам праблема толькі адна - каб людзі тыя кнігі набывалі. Я хоць заўтра магу тыя кнігі ўладкаваць у дзяр.кнігарні і прыватным распаўсюднікам(прадпрымальнікам, - кірмаш, вакзал). Іншая справа - як добра яны будуць раскупляцца? Ёсьць і такі шлях, яго прайшоў Уладзя Ароў - ён развозіў свае кнігі па мястэчках і райцэнтрах сам. Кнігі прадаваліся на сустрэчах з пісьменьнікам. Усё распаўсюдзіў. Хоць і патрапіў затым у лякарню. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 19:02
Выдатна, Алесь. Значыць, мы гаворым пра каардынацыю? напiсаў LY 26.07.2002, 19:06
Лявону Справы ў нас гэткія ж, як у "Фрагмэнтаў". Нумар падрыхтаваны, выдаць няма за што. Але, спадзяюся, восеньню нешта вырашыцца. Трэба тэвээлаўцам, напэўна, самім ісьці ў бізнэс, а мне ў банк. Іншага шляху няма. Трэба самім зарабляць грошы. Вунь Сідарук ужо стварыў сваю фірму. І сказаў мне, што пакуль, год-два, пісаць ня будзе, няма калі і няма ахвоты. Толькі ці захочам мы пасьля што-кольвечы і каго-кольвечы выдаваць? Будзем, напэўна, як Глобус, друкаваць толькі сябе. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 19:16
Аркушу: Вы‚ садар Аркуш‚ на чымсьці адным спыніціся. Бо то вы пішаце‚ што праблемы з распаўсюджваньнем кнігаў няма‚ а толькйі з выданьнем‚ то‚ - у наступным посьцінгу‚ - пра тое‚ што выдаць не праблема а праблема з гандлем. І пісалі пра адсутнасьць грошай. Магчыма і ў тым і ў другім выпадку Вы мелі рацыю. Можа няма ніякай праблемы ні з тым‚ ні з другім. Вось толькі каб грошы… Грошыкі‚ эх грошыкі‚ і дзе-ж Вас узяць? Але неяк назаляючы лезе ў галаву думка. Вось я адносна нядаўна‚ месяц ня мінуў набыў ПОЎНЫ камплект "Калосься" ды яшчэ тое-сёе з ТВЛаўскіх выданьняў. Мне радасьць і вялікае задавальненьне‚ вядаам. Эх‚ пачытаем! Але разам зь ім і смутак‚ нават нейкае "глыбокае ўнутрананае незадавальненьне". Чаму? Бо зірнуў я на‚ напрыклад‚ год выданьня нумара першага "Калосься" і жахнуўся. Год выданьня 1993-ці!!! Гэта-ж для мяне‚ - хоць я й ня бізнэсмэн‚ - сьведчаньне таго‚ што грошы былі замарожаны ў тавары на амаль дзевяць гадоў!!! Дык які‚ прабачце‚ вар'ят пад такі бізнэс дасьць свае грошы? Ну можа нейкі фонд Сораса. Ці нейкі Попер-Мупер фонд‚ які больш зацікаўлены ў тым каб выхаваць у беларусаў піетыт у дачыненьні да сэкс-меншасьцяў‚ а на беларускую літаратуру й мову ім начхаць… Вы пішаце‚ што ня купляюць… Але тут-жа самі сабе супярэчыце прыводзячы прыклад Уладзі Арлова. Дык дзеля таго каб пісьменьнікі не валяліся па шпіталях я‚ дый не я адзін‚ як выглядае‚ й распачалі гэтую гаворку. Дазволю сабе падзяліцца адным уражаньнем. Падчас маіх адведфзінаў бацькаўшчыны ў красавіку 2000-га году я трапіў адразу да сябе ў мястэчка Кемелішкі‚ Астравецкага раёну. Прыехаў ноччу‚ так атрымалася. А наступным ранкам адведаўшы бацьку на могілках‚ паставіўшы сьвечку й памаліўшыся ногі самі панесьлі у тутю краму дзе ў нас раней кнігамі гандлявалі. Даведаўшыся‚ што краму перанесьлі‚ патупаў туды. Зайшоў? НІВОДНАЙ КНІГІ НЯМА! Нават расейскіх‚ нават па гаспадарцы нейкіх… Пытаюся: Дзе кнігі? А мяне на сьмех паднялі‚ бо ўжо гады чатыры як кнігі ў краму не завозяцца. "Гм‚ - думаю пра сябе‚ - а мая амаль уся бібліятэка якая сягала пад поўтысячы тамоў была набыта ці ў гэнай краме‚ ці ў Міхалішках…" Наймаю хлопца з машынай і паехалі ў Міхалішкі‚ Варону‚ Варняны. Той-жа вынік. Нарэшце дабраліся да Астраўца‚ - мне ўсяроўна трэба было на ўлік станавіцца як замежнаму грамадзяніну‚ - ды зайшлі ў кнігарню. Што бачым? Акрамя пары падручнікаў ніводнай беларускай кніжкі няма. Тое-ж паўтарылася і ў Ашмянах і Валожыне. Дык ці варта тады спадзявацца на дзяржгандаль? Дарэчы пытаўся я ў сваіх настаўніц пра кнігі. Усе-б хацелі набыць кнігі‚ толькі дзе? У райцэнтр далёка ня кожны тыдзень трапіш‚ а пра Менск я наогул памаўчу… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 19:52
Раману Гэты Вы нешта блытаеце. Вам выдзелілі архіўныя нумары "Калосься", якіх засталося па 5-6 асобнікаў. Што-каго замарозіў? Па-другое, ужо пра гэта нехта пісаў, пісьменьнік мусіць пісаць, выдавец - выдаваць, гадляр - гандляваць. Мы сваю справу робім. Вось у тым і праблема: нам надакучыла быць нейкімі папрашайкамі. У мяне ёсьць тавар - рукапіс маёй кнігі. Каму гэты тавар патрэбны, мусіць у мяне яго купіць. Гэта і ёсьць нармальныя рынкавыя адносіны. Без прыніжэньня, без рабленьня нейкай дабрачыннасьці. Ні на паперці мы сядім. І ня просім падаяньня. А то вы хочаце, каб мы яшчэ свае кнігі за свае грошы выдавалі і па вёсках разносілі. Вось спытайце ў свайго амэрыканскага пісьменьніка: ці мае ён хоць якое дачыненьне да друкаваньня або распаўсюду сваіх кніг? Можа толькі ўдзельнічае ў прамацыйных кампаніях. Вы, Раман, ёсьць патэнцыйны пакупнік нашага тавару. Замаўляўце і купляйце. Калі ня кнігу, дык рукапіс, які можаце перадаць, напрыклад, "Тэхнялёгіі", і яна за Вашы грошы зробіць Вам кнігу, кнігу прададуць і Вы атрымаеце прыбытак. І ня трэба рабіць выгляд, што гэткім чынам ратуем Бацькаўшчыну. Усё мусіць быць у сваё задавальненьне, без прымусу, без патрыятычнай траскатні. Толькі гэткія адносіны могуць даць плён. Я магу мылам пераслаць спіс кніг-рукапісаў, якія маюць тэвээлаўцы. Выбіраць ёсьць з чаго. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 20:46
Можам нават напісаць на замову. 500 баксаў і праз 2-3 тыдні будзе дэтэктыў. Круцейшы. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 21:22
Інакш кажучы, найвялікшая праблема нашае літаратуры — не адсутнасьць перакладаў, не нястача вартасных тэкстаў, не няведаньне ў "эўропах", не адсутнасьць чытача ці рынку, а ўсяго наўсяго — грошы? напiсаў LY 26.07.2002, 21:25
Аркушу: Ну я штосьці не заўважыў каб займаўся патрыятычнай траскатнёй. Нават слова "бацькаўшчына"‚ не зь вялікай літары пішу. Я гатовы паспрачацца‚ што не патрэбныя ТВЛу столькі архіўных нумароў‚ але кінем гэта. Бо галоўнае-ж ня гэта. Галоўнае гэта стварэньне незалежнай сеткі кнігагандлю. Хуткае абарочаньне ўкладзеных сродкаў й атрманьне прыбытку‚ ці хаця-б вяртаньне ўжо ўкладзеных сродкаў. Замовіць кнігу‚ як у свой час гэта зрабіў Уладыка Мікалай‚ а тады даведацца‚ што хоць заплаціў за адзін наклад‚ а выдалі накладам у тры разы меншым‚ ды ня выканалі ніводнай умовы - бо як не абуць амэрыканскага лоха? - я ня зьбіраюся. Я здаецца ясна свае думкі фармулюю - яшчэ на працы‚ яшчэ ня піў сваё пятнічнае піва… Я-ж нездарма пытаўся пра КАМЭРЦЫЙНЫЯ праекты ТВЛ… І здаецца я досыць ясна даў зразумець што я - сталы падпішчык вашага часапісу. Але вось з кніжнай прадукцыі буду набываць толькі тое‚ што зацікавіць. Больш таго ня толькі сам буду купляць‚ але й іншых намаўляць‚ адным словам рэклямаваць. Што тычыцца Вашага пытаньня‚ дык абавязкова Браяну перадам‚ бо мяне самаго цікавіць гэтае пытаньне й магчымасьць выкарыстаньня нейкіх момантаў у беларускіх умовах. Адно ведаю дакладна‚ што адным з галоўных клопатаў яго - гэта сталыя перамовы з выдавецтвамі‚ гандлёвымі сеткамі‚ а таксама тое‚ што завецца "промоўшэн"… Так што‚ - вось зараз зь ім размаўляў коратка‚ - клопат пра продаж кнігі яго ня мінае. Нават мой любімы Гары Гарысан займаецца сваіх кнігаў рэклямай. Не катаюцца і тут пісьменьнікі як сыр у масьле… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 21:33
Лявону: А ты што‚ браце‚ дагэтуль не зразумеў. колькі-ж можна ўжо казаць што беларускім пісьменьнікам на беларускіх-жа чытачоў начхаць. Халера! Да чаго гранты даводзяць! напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 21:36
То што мы тут абмяркоўваем? Разьвітваюся… напiсаў LY 26.07.2002, 21:40
як па-мойму дык працэсу няма. Працэс можа ратаваць, калі нічога істотнага не ствараецца. Гэта пра нас. Няма літаратуры, нашто сябе дурыць. А працэс у такіх завалах і ратуе. Дык няма ў нас працэсу пакуль. Гэта значыць няма кваліфікаванай крытыкі. Крытыкай займаюцца людзі недавучаныя ці неталенавітыя. Пісацель можа быць чалавекам недавучаным, а крытык не. Крытык сапраўдны і стварае культы, прамоцыю, моду, попыт. А ў нашых крытыкаў толькі амбіцыі. Няма крытыкаў. І часопісаў няма. І літаратуры няма. І няма працэсу. Толькі лебедзь, рак і шчупак. напiсаў don 26.07.2002, 22:01
Амэрыканцам ТВЛ ніколі не атрымлівала гранты пад кніжныя праекты. Гадавы бюджэт "Калосься" - 500 даляраў. "Калосьсе" ніколі не плаціла ганарараў. Акрамя макетоўшчыка і карэктара ніхто з тых, хто задзейнічаны ў праекце, ніколі грошай не атрымліваў. Я выдавец андэграўнда. За гэткія кніжкі можна элементарна мець непрыемнасьці. Аб чым базар? А чаму вам не спадабаліся нашыя прапановы? Усё цывілізавана. Чужыя грошы нам не патрэбныя. Але і нас пара ўжо паважаць. А то вы гаворыце ні пра што. Калі КАМЭРЦЫЯЛІЗАЦЫЯ, дык сапраўдная. З кантрактамі і літаратурнымі агентамі. Я магу даць мыла свайго агента. Дарэчы, ён будзе займацца справамі і Мудрова. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 22:04
Амэрыканцам Вашыя памкненьні мне не зразумелыя. Што значыць аб'яднаць усе жывыя літ.структуры? Што мы мусім разам рабіць? Гандляваць кнігамі? Дзеля гэтага на Полаччане ёсьць ТБМ, яны і займаюцца распаўсюдам. Што яшчэ? Зьбірацца на сэмінары? Дзеля чаго? Што нас будуць вучыць пісаць? А пра грошы пачалі вы? Сваімі прапановамі камэрцыйнага кнігавыданьня. ТВЛ заўсёды працавала бяз грошай. І мы гатовыя падтрымаць любы выдавецкі праект. І чаму б вам не заснаваць літ.часопіс? Мы будзем пісаць вам бясплатна. Вось і дзеля Літары гатовыя працаваць бясплатна. Дарэчы, палову кніг з Бібліятэкі "Калосься" я выдаў за ўласныя грошы. Згадзіцеся, зарабіць іх у Беларусі складаней чым у Штатах. напiсаў Алесь Аркуш 26.07.2002, 22:23
а мне нада найці такога спонсара, штоб даў міліон баксав і не спытаўся куды я іх дзеў напiсаў пісменнік 26.07.2002, 22:38
Аркушу: Вы‚ спадар Аркуш‚ напісалі так‚ што можа скласьціся ўражаньне‚ што не пад кніжныя праекты ТВЛ гранты ўсё-ж атрымліваў. Хаця я‚ па сваіх каналах‚ ведаю што не. За тое што Вы робіця за гэтае вялікае Вам дзякуй. Мы тут таксама варухаемся крыху. Лявон больш‚ я - менш. Але ў нас‚ я бачу няма паразуменьня ў тэрмінах. Мы‚ - спадзяюся‚ што Лявон пагодзіцца‚ - гаворым НЕ пра аб'яднаньне творчых суполак‚ - навошта нам другі СП? - а пра аб'яднаньне намаганьняў усіх каго гэта абыходзіць дзеля стварэньня незалежнай ад дзяржавы‚ гібкай і эфэктыўнай сеткі кнігагандлю. Я ў сваім перадперадапошнім посьцінгу здаецца яскрава паказаў‚ што гэтае вельмі важнае зьвяно ланцугу які злучае пісьменьніка з чытачом у Беларусі адсутнічае. Мы ўсе пагадзіліся‚ што ёсьць каму ў Беларусі пісаць‚ - што яны пішуць і для КАГО‚ гэта тэма асобнай вялікай гутаркі‚ - ёсьць і каму выдаваць‚ нават дзесьці зышліся й на тым‚ што ёсьць каму чытаць. А вось з гандлем… Лірычны водступ. Я тут пераглядаў свае запісы й падлічыў колькі я грошай АХВЯРАВАЎ на розныя беларускія справы. Дык калі-б я гэтыя лічбы паказаў жонцы яна-б мяне забіла‚ потым бы з труны падняла й зноў забіла і гэтак дзесяць разоў запар. Дык давайце зараз тапырыць пальцы як "новарускія" каб даказаць адзін аднаму сваю "круцізну"‚ у дадзеным выпадку адданасьць беларускай справе. Я не спрачаюся‚ што ТВЛ агулам‚ і Вы‚ спадар Аркуш‚ асабіста шмат робіця для беларускай нашай справы. Але як пратручаны амэрыканшчынай цынік‚ - калі Вам такое слоўца ў дачыненьні да мяне больш падабаецца‚ - дазволю спытацца: А дзе-ж вынік? Які вынік? Прабачце‚ за рэзкасьць‚ але ці шукалі Вы кантакты зь беларускімі чытачамі ў дыяспары? Шукалі? Штосьці не надта верыцца. Бо я намагаюся быць на ўсіх значных беларускіх імпрэзах. Дзе‚ шыбуючы па кніжных сталах‚ кнігаў ТВЛ я яшчэ ў вочы не бачыў… Вось толькі зараз чакаю на першыя ластаўкі… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 22:58
Ну, вось, як пра грошы, адразу "мэрыканцамі" абклалі:) Спакайней, андэрграўнд! Мушу пагадзіцца з Раманам — непасьлядоўныя посьцінгы Твае, сын полацкі. У 18.11 пішацца, што "Ёсьць дзяржаўныя кнігарні, якія бяруць легальна выдадзеныя кнігі на рэалізацыя, прынамсі на Полаччыне не адмаўляюць. ", а 22.04 што за гэтыя кнігі можна займець непрыемнасьці. "Базар" пра тое, каб кнігі, якія вы, мы, яны робім, выдаем даходзілі да чытача, каб была магчымасьць іх акрамя раздачы — прадаваць. Памкненьні ў тым, каб кожнаму ня лётаць па мястэчках і гарадах Беларусі, да больніцы, рэклямаваць прадукцыю, а каб рабіць гэта — Аркуш у Полацку, Кардонскі ў Бостане, Юрэвіч у Ню Ёрку, а Андранік у Вільні. Сэмінары не каб вучыць вас пісаць (зрэшты, што ў тым благога, спадары клясыкі?), а каб навучыцца працаваць, не ўкладаючы бясконца ўласныя грошы. Камэрцыялізацыя — яно, вядома, штука добрая, але трэба навучыцца пісаць і прадаваць гэтак сябе, каб набывалі. Адным агэнтам не абыйдзесься. Нехта ж мусіць захацець да яго зазваніць? А чаго-б ТВЛ не напісаць такі круты раман дэтэктыўны, ды не раскруціць яго, праз агэнтаў, ды не зарабіць на тым сабе? напiсаў LY 26.07.2002, 23:00
Пісаў асобна, запосьціў пасьля Раману..:)) напiсаў LY 26.07.2002, 23:02
Што значыць пісьменьнік. Тое-ж самае што і я сказаў. Але як прыгожа і‚ галоўнае‚ коратка… напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2002, 23:45
Крыўдаваць на чытача, які цябе не чытае — што крыўдаваць на крытыка за няшчымнасьць ці адсутнасьць літпрацэсу. Калі ты "не смакуеш", чаго цябе есьці, нават б ты прапанаваў ня толькі мыла свайго агэнта, але й шампунь?:) Напэўна, "мэрыканцы", праз сваю спэцыфічную ўнікальнасьць, то бок застыгласьць, адарванасьць ад магістральных шляхоў разьвіцьця беларускае думкі, знаходзячыся на маргінэсе, захавалі ў сябе комплекс "культурнікаў". Ну хацелася-б зарабіць на тым, што робіш, хто-б адмовіўся? Але сытуацыя такая, што сёньня не атрымоўваецца, хоць забіся. Таму адныя — чакаюць, каб ім далі (вось сп. Глёбусу, пасьля <Крыўды>, добра напісаць бы пра яшчэ адную рысу беларуса: ягонае адчуваньне, што ўсе яму вінныя). Хто, чаго — незразумела. Але яны толькі тады, маўляў, "голас дадуць", як грашыма зашамацяць. Ось тады й папрэ "нятленка". Гэныя застыглыя мэрыканцы, па-адраджэнску наіўна, лічаць, што калі нельга прадаць — дык няхай хоць так ідзе праца, задарма. Аніяк не раўнуючы сваю пісаніну да сапраўдымастацкага, кіруюцца простаю думкаю: калі я хачу, каб пра, да слова, пісьменьнікаў-эмігрантаў ведалі, дык я сам і клапачуся пра тое. Бо магу-ж і не дачакацца афіцыйнае замовы, га, браткі? напiсаў LY 26.07.2002, 23:46
Рамане, зноў ты!:) Перастань мяне абзываць пісьменьнікам! Хіба "ларнікам":) напiсаў LY 26.07.2002, 23:47
Так. Ну ўсё слушна. Толькі… 1. Так, я за аб'яднаньне выдавецтваў дзеля прасоўваньня кніг. Але ёсьць такая рэчь - слыннавядомы беларускі сепаратызм. І пакуль не стане зусім кепска - ніхто аб'яднацца не будзе. Можа трэба бы было падрабязней - але ўсе хто хоча разумець - гэта ведая. 2. Гандль і стварэньне кропкаў кнігараспаўсюджваньня. Гэта самая балючая тэма ў выдаўцоў, і асабліва беларускай кнігі. І спробы стварэньня гэткай сетцы былі, і скончыліся… таксама па рознаму, і гэта таксама длінная гісторыя. Акрамя таго - большая частка беларускіх кніг - нелегальная, гандляваць гэтым складана. (не кажу немагчыма, але не проста). 3. Сувязь з дыаспарай. Ну, дарагія маі, а што вы прапануеце? Я, напрыклад, не магу ўявіць як мне з Вамі звязвацца і аб чым казаць. Аб праблемах якія трэба памагаць вырашыць - дык вы пачынаеце лямант што мы нешта просім. /прабачце, балючая тэма/ мне бачыцца найлепшым пакуль што хацяб пачаць з асобных сумесных праектаў, где кожны б мог унесьці свае. Мая самая вялікая надзея - што гэта яшчэ магчыма, і што гэта прынясе вынікі. напiсала Tekla 26.07.2002, 23:52
што тычыцца масавай, ці інакш - камерцыйнай літаратуры (хех), так гэта сапраўды = 1. не для пісьменнікаў пакуль што пытаньне; 2. ніша настолькі малая, цяжкаакрэсьляемая, што.. уфр.. я проста не ўяўляю, ну хто будзе чытаць гэты беларускі дэтэктыў, акрамя зноўку нас з вамі?.. ну што с беларускай культуры мела хоць крышачку масавы посьпех?.. напiсала Tekla 26.07.2002, 23:56
Раману, Лявону Даражэнькія нашыя эмігранты. У мяне складваецца ўражаньне, што калі вы спрабуеце патлумачыць нам, цёмным, якая файная пэрпэктыва адкрываецца ў выніку "камэрцыяналізацыі" і прагматызацыі беларускай кніжнай справы, вы думаеце, што апісваеце нам нашую сьветлую будучыню, ад якой мы, дурненькія ўцякаем немаведама чыму. Пры гэтым тое, што вы жывеце ў Амэрыцы, нібыта дае вам правы вучыць усіх рынку. Насамрэч аніякага досьведу "сваёй справы" ані ў вас, ані ў іншых бел.эмігрантаў няма аніякага. Вы проста штодня ходзіце на службу, так як пры саветах. Хіба што ў Амэрыцы і за іншыя грошы. Насамрэч "першая хваля" незалежнай кніжнай інфраструктуры ўжо адшумела. І сэмінары былі і структуры, і агульнанацыянальныя "прадпрымальнікі" з каталёгамі, і кніжныя сэрыі з аглядамі й рэклямамі… І мы ўсе гэта рабілі. У мінулым. Характэрнай рысай гэтай першай генерацыі было тое, што яе "ачалялі" творцы. Гэта было і яе вартасьцю, і, адначасова, прычынай яе банкруцтва. Гэтая хваля накрылася, з самых розных прычын. Збанкрутавала. Шмат у чым таму, што ўласна беларуская супольнасьць не была гатовая да таго, што, з аднаго боку, за вартыя рэчы трэба плаціць, а не чакаць пакуль падораць, зь іншага - да таго, што ёсьць рэчы, якія ўвогуле НЕ ПРАДАЮЦЦА. Да таго ж, як высьветлілася, немагчыма быць адначасова творцам і мэнэджэрам. Гэта сьмерць альбо імітацыя… Мы - не мэнэджэры і не бізнэсоўцы. І гэта галоўны, хаця й адмоўны вынік нашых намаганьняў. Сёньня працуе ўжо другая хваля, у значна горшых умовах (Новая НН, Архэ й інш). Пакуль у мяне складваецца ўражаньне, што іх галоўная матывацыя - давесьці, што іх папярэднікі былі суцэльным г-ном. На гэтым культуру не пабудуеш. … Сёння для мяне тое, што не прадаецца, - найбольш цікавае. Прастора, дзе цябе не "дастаюць" ні мэнэджэры, ні "звычайныя чытачы". Шмат хто з творцаў сыходзіць сёньня ў гэтую прастору. Гэта - найноўшая культурная сытуацыя. Вы ж крыкам крычыце, што няма мэнэджэраў. Каму вы гэта крычыце? Творцам? Гэта ўсё, што вы ў іх хочаце запытацца? А што такое жыцьцё і сьмерць, здрада і каханьне, сон і ява - вы гэта разумееце й без іх? Дык тады на якую халеру вам літаратура? напiсаў Ігар Бабкоў 27.07.2002, 00:16
Бабкову… дзякуй Богу, разумныя словы.. шкадую й саромеюся, што не паважала Вас раней, але яшчэ ёсьць шанец :-)) напiсала Tekla 27.07.2002, 00:29
Тэкле Затое я нарэшце адчуваю сябе ідыётам. Думаю: што ж адбылося са мной у 00:16? Стаўся разумным? У маёй сыстэме каардынат гэта не камплімэнт :-)) напiсаў Ігар Бабкоў 27.07.2002, 01:02
Бабкову для мяне гэта так сама нязвыкла. Калі аб маёй сістэме /можа і каардынат/ - кампліментам вогуле нямя мейсца… ;)) напiсала Tekla 27.07.2002, 01:37
Мэрыканцам А ўвогуле, сьмешна атрымоўваецца. Вы, Рамане сядзіце пад Бостанам і шкадуеце што гадкія беллітаратары не зьвяртаюць на Вас як чытача ўвагу. Вы, Лявоне, сядзіце ў Публічнай Бібліятэцы з "комплексам культурніка" і выдаеце эмігрантаў. А я сяджу ў Менску і таксама шкадую. Што нашыя амэрыканскія калегі не дасылаюць у Менск арыгіналы і перакалады дэ Мана, Співак, Бгабгы, Джэмісана, Рорці, Абдула Ян Мухамэда, Дэрэка Уолката, сучасных ірлядцаў, - усё тое, што ўжо запатрабавана альбо будзе запатрабавана сотнямі студэнтаў, якія рэальна чытаюць кнігі, і здаюць па гэтым экзамэны. А думаюць пра нейкага абстрактнага чытача, які стаіць на Камароўцы і кніг аношнія 10 год увогуле не чытае і чытаць ўжо ня будзе. І які тады сэнс у вашым сядзеньні ТАМ? напiсаў Ігар Бабкоў 27.07.2002, 01:46
Тэкле А ў маёй сыстэме няма мейсца мне самому (я не люблю сыстэмы) - а камплімэнтам - калі ласка :)) напiсаў Ігар Бабкоў 27.07.2002, 02:01
Лявону Я пісаў, што сёньня толькі _легальна выдадзеныя_ кнігі можна здаваць у кнігандаль. Гэткай кнігі я ня выдаў ніводнай. Але напачакту 90-х у полацкіх кнігарнях прадаваліся і "Калосься" і нават зборнік Славаміра Адамовіча "Зваротныя правакацыі". Пра які вы ўвесь час незалежны кнігандаль гаворыце? Выдаў легальна кнігу і здаў у кніжныя крамы. Можна праехацца па рэгіёнах і ўладкаваць кнігі самому. Вось і ўсё. Ці трэба рабіць нейкую асобную структуру пад 10-20 кніг, якія мы ўсе разам супольна выдаем у год? Ды яшчэ накладамі ў 500 асобнікаў. Ці будзе яна дзейснай. Ці трэба была мне структура для распаўсюду свайго апошняга зборнічка. Зьнік праз 2 тыдні. Але 6-7 архіўных асобнікаў пакінуў. Вы ўжо за гэта на мяне, сп. Раман, не сварыцеся. Але ў мяне такая звычка. Раман =Вы‚ спадар Аркуш‚ напісалі так‚ што можа скласьціся ўражаньне‚ што не пад кніжныя праекты ТВЛ гранты ўсё-ж атрымліваў.= Напачатку 90-х мы атрымалі некалькі разоў гранты ад Сораса пад літаратурныя канфэрэнцыі, у бюджэт якіх уключылі выданьне некалькіх зборнічкаў паэзіі. Гэта было як раз у тыя вясёлкавыя часы, пра якія распавёў Ігар, яшчэ за Шушкевічам. І ня трэба мяне дзякаваць. Я раблю сваю справу ва ўласнае задавльненьне. Нехта п'е гарэлку і атрымлівае кайф, я кайфую ад іншага. Скончыцца задавальненьне - перастану рабіць. А каму трэба, мяне расшукае нават з Бостану. Не такі ўжо я закрыты. =Усім разам= Няма ніякай праблемы ў бел.літаратуры. Працэс ідзе. Праблемы ў беларускай эканоміцы, дзяржаўным уладкаваньні. А таму і ў кнігадрукаваньні. Бо нармальная краіна заахвочвала б выданьне кніг на роднай мове, і ўсяляк гэтаму спрыяла б. А кнігі будзем выдаваць. Не хвалюйцеся. Сачыце за рэклямай. Мэсіджу Во пачаў з мадэлькі, а скончыў гэткімі нуднымі дыспутамі. Дык, Мэсыдж, ці знаёміць цябе з Алесяй? напiсаў Алесь Аркуш 27.07.2002, 09:31
Аркушу Усёж такі праблема гнігаўсяго (гандлю і выдавецтва) існуе і намаганняў патрабуе і менавіта сёння. А праблемы бел літаратуры - напiсала Tekla 27.07.2002, 11:22
Аркушу Усёж такі праблема гнігаўсяго (гандлю і выдавецтва) існуе і намаганняў патрабуе і менавіта сёння. А праблемы бел літаратуры - ёсьць яны ці не - гэта проста асобная тэма. Зараз жа я і разумею на чым гэтае непаразуменьне палягае! Канешне працес ідзе… Адным словам - асабіста я хвалююся аб гандлі і выдавецтве, таму што калі гэта пакуль гэта адбываецца "дзікім" спосабам - кепска ўсім, і пісьменнікам, і спажыўцам. Напрыклад, я, пакуль не палезла на гэты форум, вогуле не ведала што яшчэ існуюць фрагмэнты, ну і другія, чула канешне… /толькі не біцеся/ таму і спрабавала вылучыць асобную дыскусію аб такіх простых і практычных справах. а па другое, каб была магчымасьць больш эфектыўнага распаўсюджваньня /я і сама ужо стамілася гэтыя словы ўжываць/ - так і выдавалася б больш, бо грошы ўкладзеныя трэба адбіваць і ўкладаць зноў. і здаецца мне, выдаецца больш чым 10-20 кніг, і магло бы быць яшчэ больш. І пакуль мы не навучымся гаварыць аб гэтым, ставіць праблему і вырашаць яе - нічога не будзе. напiсала Tekla 27.07.2002, 11:34
=Tekla= Але я не ўяўляю аб чым мы можам гаварыць, калі зьбярэмся разам. Я, вядома, на такую тусоўку прыехаў бы. Дзеля цікавасьці. Але ведаю, ніхто мне не дапаможа, гэтак сама, як не дапамагу я "Тэхнялёгіі" або "Беларускаму кнігазбору". Хіба дам у мясцовым друку інфармацыю пра іхнія кнігі. Але гэта можна зрабіць і на прыватных кантактах. напiсаў Алесь Аркуш 27.07.2002, 11:34
і калі "праехацца па рэгіёнах"… для вас нармальна - дык я проста ня ведаю, гэта і грошы і час - я гэта ліцыць умею!!! гэта ідыятызм за кошным выданьнем па рэгіенах ездіць, а потым яшчэ і грошы забіраць - так сама праехацца… канешне, 300-400 км па роднай краіне напiсала Tekla 27.07.2002, 11:38
Аркушу.. я пакуль што таксама не дакладна ведаю як гэта зрабіць. але лічу, што трэба будзе шукаць такую сітуацыю, якая б была выгадна ўсім, ну і крэху энтузіазма, бо як вы правільна гаворыце - такую справу павінна рабіць дзяржава, гэта павінна мець нейкі агульны характар, а мы лакальна намагаемся, і вынікі ёсьці. і добра гэта… толькі недастаткова. напiсала Tekla 27.07.2002, 11:41
а на прыватных кантактах - так гэта так і робіцца зараз, і ў беларусі заўседы будзе. толькі ўявіце - я пішу вам аб кніжке, вы ў сваей газете.. чытач можа і замаўляе (ніколі не бачыўшы кнігі. чыста па назве!?) і вы пішаце мне… у беларускай прасторы гэты працесс будзе цягнуцца некалькі месяцаў? і гэта на тое каб адбіць 1 даляр? напiсала Tekla 27.07.2002, 11:45
Лявону: Ну, прабач тады мяне, ларнік. Тэкле: Усё слушна, хіба акрамя апоняга пытаньня наконт сувязі з дыяспарай. Вас трэба вучыць мылам карыстацца? Ні Лявон, ні я, сваіх адрасоў не хаваем… Бабкову: Вы, спадар Бабкоў, прабачце, але ці то я дурны, ці то Вы неяк так "кучеряво" пішаце, што сэнс зь цяжкасьцю даходзіць. Трэба разоў некалькі перачытаць, каб зразумець. Хаця, - хоць і ня пісьменьнік, - усё-ж дзьве вышэйшыя асьветы маю, значыцца ня зусім дурань. Дазволю сабе пачаць з пытаньня: Вы хоць чыталі тое, што Лявон і я, кожны паасобку, пісалі ды аб чым гутарку вялі? Няўжо выказаць даўно вядомае, што літаратура гэта такая тэналёгія, бізнэс практычным вынікам якога зьяўляюцца кнігі, а кнігі гэта тавар і ПАВІННЫ прадавацца гэта Вас жыцьцю вучыць? Ну калі для Вас гэта такая вялікая навіна, то як тут кажуць: welcome to the real world. Вы кажаце, што няма досьведу сваей справы. Ну дык я ня ведаю як у Лявона, а ў мяне дык ёсьць. Больш таго скажу па сакрэту, я мару пра той час, калі мне ня трэба будзе "хадзіць на службу", бо хачу мець сваю кампанію, чачу быць гаспадаром самаго сябе. Але што розьніць нас з Вамі, спадар Бабкоў, я не абмяжоўваюся марамі, гэткай манілаўшчынай, а ПРАЦУЮ ў гэтым накірунку. І такі-сякі досьвед у мяне ёсьць. Напрыклад досьвед таго, што кліент заўсёды мае рацыю, нават калі ён гэтай рацыі, у маіх вачох, не мае. Але ня буду заглубляцца ў гэту тэму, Вас-жа ўсяроўна ня пераканаеш. Вы, магчыма, маеце рацыю, калі пішаце пра "першую хвалю незалежнай інфраструктуры, што адшумела". Але сьпішам гэта на тое, што я акуляры нашу. Хаця й не валодаю тонкім музыкальным слыхам, але шум той хвалі пачуў-бы. Але вось ня чуў, што дае поўныя падставы спытацца наконт хлопчыка: ці быў ён, ці яго ня было… Затое маю меркаваньне не аднаго шаноўнага адраджэнца якія мне пісалі, ўспамінаючы той-жа пэрыяд, пра "нетленку" якая тады хлынула і якую нармальны чытач ня тое што чытаць ня будзе, але ў рукі ня возьме. Так, так, гэта я пра тое што "НЕ ПРАДАЕЦЦА". Адсутнасьць лёгікі ў беларускіх літаратараў-апазыцыянэраў часамі мяне забівае. Крытыкуюць Лукашэнку за тое, што ён намагаецца ўтрымаць заводы-гіганты якія штампуюць нікому не патрэбныя рэчы, рэчы якія НЕ ПРАДАЮЦЦА… А чым вы, ўласна кажучы, розьніціся ад яго? Ну а наконт перакладаў. Калі Вы не зьвярнулі ўвагі, але мы ўсе, УСЕ, беларускія эмігранты, працуем і займаемся неларушчынай на грамадзкіх пачатках. Плюс да гэтага ўкладаем яшчэ ў гэту справу ўласныя грошы. Я вось зараз зарабляю грошы каб стварыць літ. прэмію за лепшую дэтэктыўныю кнігу. Плюс да "сваей справы" й цяжкой, паверце ох якой цяжкой працы "на службе", па начах займаюся наборам кніг на "Беларускую Палічку" ды перакладамі. І паколькі мне гэтыя пераклады ніхто не замаўляе, я буду й надалей перакладаць тое, што МНЕ падабаецца, бо я АХВЯРУЮ на гэта свой час. Але мы можам колькі заўгодна перабіраць сапраўдныя, якіх, дарэчы, няма, ці ўяўныя, - гэтых хапае асабліва зь беларускага боку! - крыўды. Але можа вернемся да суці гаворкі. Вернемся да таго, што быць беларускім пісьменьнікам занятак стратны. Хто яшчэ, апрача Ўладзі Арлова, можа сябе ўтрымаць прафэсыйнай літаратурнай працай? Я намагаюсяя знайсьці нейкае выйсьце з гэтага ганебнага становішча. Бо й па працы, і па складу розуму я - сістэмны аналітык. Магчыма я памыляюся, але пакуль ніхто ня здолеў пераканаць мяне ў адваротным з фактамі й лічбамі ў руках. Але каалі Вас такое становішча задавальняе, то тады сьцяг Вам у рукі… напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2002, 12:26
Тэкле: Пакуль пісаў свой длаўжэзны ліст Аркушу, Вы завязалі дыскусію з Аркушом. Хацеў яму адказаць, але Вы гэта зрабілі лепш. Дзякуй. Між намі: Аркуш, часамі, нагадвае гэткага аптымістычнага лекара, які зь вясёлай усьмешкай на вуснах прамаўляе: "Хвораму стала лепш - ён перастаў дыхаць!" напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2002, 12:51
Папраўка: ліст Бабкову, а не Аркушу. напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2002, 12:59
Аркушу: Ня ўтрымаўся, прабачце, хлопцы й дзяўчаткі. Пытаньне толькі адно: Вы ў НАРМАЛЬНАЙ краіне жывеце, з нармальным урадам і культурнай палітыкай? Не? Ну дык чаго тады нюні пушчаць. Тэкля праўду піша, што жывём зараз. А калі мы будзем пасыўна чакаць, калі яна, сітуацыя, сама зьменіцца й да пісьменьніка-ў прыйдзе дзяржава й пачне іх друкаваць, распаўсюджваць, то мы можам дачакацца да таго, што беларускія кнігі й запраўды ня будзе каму чытаць… напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2002, 13:57
1. Толькі не будзем сварыцца, адну справу робім. 2. Раман.Аб мыле. пісала, звярталась.. тіпа тое і тое, не цікава лі вам гэта - цішыня. Я прасіці (спадзяюся) ніколі не буду. Я магу толькі прапаноўваць партнерства, у якім кожны павінен разумець - прыбытку ня будзе (спадзяюся будзе, але не зараз). 3. Кожны бачыць сітуацыю са свайго боку, кожны мае рацыю, трэба прыслухоўвацца адзін да аднаго. 3. Беларускія кнігі не заўсёды тавар. Раман, не ўсе прадаецца, але павінна існаваць. Другімі словамі, ёсьці кнігі, якія ня могуць прыносіць реальны прыбытак - але яны павінны з'яўляцца, толькі на гэтым будзе будавацца іншае, і тым, хто гэты працес штурхае - вялікі дзякуй. 4. прапаную абмяроўваць практычныя пытаньні, паралельна вяртаючыся да хваробаў беларускаўсяго (хех).. бо гэта (як казаў вялікі беларускі гісторык Ігнаценка) будараааажааа )) развітваюся да панядзелка напiсала Tekla 27.07.2002, 14:49
.. і пра першую хвалю, якую ў амерэках не чуваць - там многа чаго не чуваць (без іроніі) спадара Юрэвіча віньшую з выйсьцем кнігі… /і чытачоў таксама/ зараз жа даведаюся чым жа там пісьменьнікі ў амерэках займаліся /паціраючы рукі/… напiсала Tekla 27.07.2002, 14:54
Усё гэта пустая балбатня. Вось канкрэтная прапанова. Мы прадаем вам аўтарскія правы на выданьне 10 тыс. асобнікаў кнігі Вінцэся Мудрова "Іду на таран!" (тры аповесьці - "Іду на таран!", "Дарога ў дваццаць крокаў", "Гарачае лета -00"). Па-сяброўству за 300 дал. (Першы і апошні раз так танна.) Можам прадаць нават у змакетаваным выглядзе. Тэксты культавыя. Кнігай не выходзілі. Я асабіста гарантую, што рэалізуем тысячу асобнікаў на Полаччыне. Толькі няхай студэнты вернуцца. Выдаць кнігу - ваша справа. (Няўжо ня знойдзеце сумленнага выдаўца?) Дапамагчы рэалізаваць - наша. У ходзе гэтага праекту і паўстане сыстэма распаўсюду. Чаму так мудрона? А каб затым вы не абвінавацілі нас у нейкіх грашовых махінацыях. (Грошы павінны ісьці не праз нас.) Мы ня просім грошай, а прапаноўваем супольны праект. Ад вас толькі "так" - і з вамі зьвяжыцца наш літ.агент. Бо я не разумею - якую дапамогу вы прапаноўваеце. Калі спонсарскіх 200 дл., дык з такімі інвістыцыямі я асабіста магу ўдзельнічаць у вашым нейкім праекце. Дасылайце прапановы. напiсаў Алесь Аркуш 27.07.2002, 15:07
Сп. Бабкоў, чаму ў вас усіх нейкі комплекс на чалавека з Амэрыкі? Як беларус зь Вільні ці Менску — то ён "гаворыць", як з Амэрыкі — дык адразу "вучыць". Мы не вучым, мы гаворым пра сваё — пра нашую літаратуру. Досьведу ў нас, сапраўды, небагата, таму ў ролі настаўнікаў не выступаем. Спроба знайсьці аднадумцаў — то так, спроба далучыцца да нечага — ёсьць таксама, каб у перапынках службы рабіць нештачка яшчэ. Пра ўласьцівыя нам наіўноты пісаў вышэй. Шкода, што Вы сядзіце й шкадуеце на адсутнасьць арыгіналаў. Прасіце! Як папрасілі "Арыенталізм" гадоў гэтак 5 таму. Даслаў. Пераклад ёсьць? То які сэнс у Вашым прабываньні ТУТ? А пытацца ў нашых пісьменьнікаў, што такое сьмерць, каб пачуць "Ці вы бачылі, як цячэ рака", які сэнс? напiсаў LY 27.07.2002, 16:31
Лявону Лявоне, няма ў нас комплекса на чалавека з Амэрыкі. Вы б чулі што мы адзін аднаму з Дубаўцом альбо Харэўскім гаворым. Гэта норма - між сваімі дадумваць усё да апошняга, без сантыментаў. Так што вас з Раманам мы яшчэ задзіраем "ласкава", зь любоўю. За Арыенталізм яшчэ раз дзякуй, пераклад быў у 6-х Фрагмэнтах. Ці Вы чыталі? Разам з падзякай на перадапошняй старонцы вокладкі. Прагучаў ён у Менску дастаткова моцна (у прафесыйных асяродках). Нават увайшоў у "супавы набор" белінтэлектуала. Дарэчы, можа ў Ню-Ёрку Вы яго проста падарылі, але ў Менску я яго "абмяняў" на апошнія выданні Фрагмэнтаў. Гэты варыянт мяне больш задавальняе, чым падарункі. Дарэчы неяк падазрона мы пачалі ставіцца да "падарункаў". (Гады й досьвед - як гаворыць Акудовіч). Такія гордыя сталі - і сьмех і грэх. Гатовыя бесплатна працаваць, але ня быць абавязанымі камусьці. Бо абсалютная большасьць такіх падарункаў (пад назвай "гранты") - гэта добра замаскіраваная спроба купіць тваю працу за 3 грошы. Менавіта працу, а не творчасьць. На творчасьць усім напляваць. Пры гэтым некаторыя асабліва пільныя грантадаўцы-маніпулятары думаюць, што пры гэтым купілі й тваю ідэалягічную лаяльнасьць і паслухмянасьць на бліжэйшыя 10 год. Пра досьвед: Досьведу у Вас дастакова і ён нам страшна цікавы. Досьвед вашага жыцьця і выжывання ў Амэрыцы. Досьвед культуры й цывілізацыі ў якой вы жывеце. Пра Амэрыку мы ў вас будзем пытацца з піэтэтам. Але ж вы, халерачка, пытайцеся з піэтэтам у нас з Аркушам (і ўва ўсіх астатніх), што рэальна адбывалася ў нашай краіне гэтыя 10 год. напiсаў Ігар Бабкоў 27.07.2002, 21:55
Раману Пра манілаўшчыну. Я Рамане працую ў Інстытуце Філасофіі, дзе разам з калегамі рыхтую першае канцэптуальна новае, прафэсыйнае (і беларускамоўнае) выданьне Гісторыі філасофіі Беларусі. Выкладаю ў (як напісаў бы Дынько) "самых прэстыжных унівэрсытэтах на самых прэстыжных факультэтах (філасофскіх) - 7 аўтарскіх курсаў. Таксама па беларуску. Маю цэлую генерацыю цудоўных, разумных і прыгожых студэнтаў. Дарэчы, у гэтыя унівэрсытэты я запрошаны за прафэсыяналізм, я не за любоў да бацькаўшчыны (і ніхто там не лічыць карэктарскія памылкі ў Фрагмэнтах, як некаторыя нашыя "цэнтральныя" выданні, а чытаюць тэксты). Пару дзён таму разам з калегам здалі праграму развіцця гуманістыкі на бліжэйшыя гады - рэальную праграму, у якой тая і будзе разьвівацца. А год таму ў міжнароднай школе я чытаў па-ангельску курс пра беларускую ідэнтычнасьць, і маім калегам (з паралельным курсам) быў дырэктар Гарыманаўскага Інстытута (з вашага Бостана)і яшчэ пару амэрыканцаў. Я ўжо не кажу пра літаратуру (якая для мяне галоўная) і Фрагмэнты (сайт, сэмінар, прэмія "Драўляны Сакрат" і г.д.) У вольны час пішу свае кнігі. Так што выбачайце, але мне гэтага ўсяго хапае, каб не набіраць пасьля 5 работ яшчэ тэксты для белпалічкі (да яе стаўлюся з павагай і любоўю). напiсаў Ігар Бабкоў 27.07.2002, 22:22
Прабачаюся, Эдвард Саід - у 9-х Фрагмэнтах. напiсаў Ігар Бабкоў 28.07.2002, 00:35
Сп. Бабкоў, на жаль, нумару 9 ня бачыў, дакладней, не знайшоў: праблема з здабываньнем — што "Фрагментаў", што выданьняў ТВЛ. Але гэта другаснае. Галоўнае: ці ня будзе складана падаць — мо нават тут — сьпіс таго, што патрабуецца, той літаратуры, якой не стае. Кнігамі, адбіткамі — дашлю. З удзячнасьцю. напiсаў LY 29.07.2002, 06:32
Тэкле: Прабачце‚ але я нічога ад асобы з імем Тэкля не атрымліваў. Тыя‚ хто мяне ведае‚ даўно прызвычаіліся‚ што я заўсёды‚ часамі не адразу - трэба-ж ідэю пракруціць‚ памацаць‚ з тым-сім абмеркаваць‚ адказываю на лісты. Хаця ліставаньне й забірае шмат майго ўласнага часу. Аркушу: Прыняць Вашую прапанову ці не‚ я магу канкрэтна адказаць пасьля першага верасьня. Падрабязнасьці лістом. Я й так тут шмат часду занімаю. Хаця Вашы падыход крыху дзіўны. Вы што думаеце‚ што мы тут‚ у ЗША‚ друкаваць будзем? Дык тады друк абыйдзецца нашмат даражэй за 300 даляраў. Мы можам дапамагчы ў распаўсюджываньні ў ЗША‚ а з друкам мы ўжо наеліся - для мяне прыклад Уладыкі Мікалая найбольш пераканаўчы. Бабкову: Цікава‚ а дзе я Вам прапаноўваў набіраць тэксты на "Палічку"? Вы кінулі нам зь Лявонам гэтак пагардліва‚ што ў нас няма досьведу ўласнай справы‚ то біш бізнэсу. Я Вам адказаў‚ што ёсьць… А ў Вас? Хаця Вам ён не патрэбны - Вы-ж пісьменьнік. Гэта-ж мы грэшныя па зямлі ходзім… напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2002, 15:34
Бабкову: Мяне крыху насьмяшыў‚ - толькі ня злуйцеся‚ добра? - Ваш пассаж наконт піетыту. Ня буду спыняцца‚ што хоць і не глядзім мы БТ‚ але газэты беларускія чытаем‚ і не адну НН. А як з Вамі? Ці даўненька Вы трымалі ў руках "Boston Globe"? Не? А вось піетыту ня трэба… Шчыра кажуў‚ а пра жыцьцё беларуса ў Амэрыцы я даўно намаўляю сябе паслаць у НН цэлую сэрыю гэткіх абразкоў з амэрыканскага жыцьця‚ але раз дзесяты іх перапрацоўваю‚ а яны ўсё не задавальняюць. Ну не дацягваю я да‚ нават ніжэйшай‚ плянкі НН. І яшчэ‚ калі сур'ёзна‚ то быў вельмі ўраджаны Вашым‚ так-бы мовіць‚ лістом заслугаў. Нават нейкая павага зьявілася‚ што ТАКІ чалавек са мной спрачаецца. Але вось калі адкінуць моўнае шалупіньне й вярнуцца да тэмы гутаркі што я распачаў - пра кнігагандаль і спытацца сябе самога ці задавальняе мяне‚ Ігара Бабкова‚ стновішча з распаўсюджываньнем беларускай літаратуры агулам? Аркуша‚ як я бачу‚ задавальняе‚ а Вас? Ну а пра сьмерць… Мы ўсе будзем мець гэты досьвед‚ нам-бы пра Жыцьцё - як змагацца й быць пераможцам над абставінамі. напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2002, 15:54
Падчас абедзеннага перапынку перачытаў гэты й пару іншых форумаў. Заўважыў адну асаблівасьць: мы не разумеем адзін аднаго. Думка гуляла па шматлікім кірункам‚ пакуль я ня выцягнуў на "сьвет Божы" ідэю стварэньня незалежнага кнігагандлю. Ну тут і пачалося. Асабліва мне спадабалася як мы размаўляем. Уявім сабе гэта ў форм дыялогу: Я: Трэба ствараць незалежную сыстэму кнігагандлю. А:У нас няма ніякіх праблем з кнігагандлем‚ дайце грошы на друк… Я: Як няма? А (далей ідзе пералік‚ што праблемы ёсьць)… Трэба штосьці рабіць каб наладзіць гандаль белаарускімі кніжкамі. А: Гэта ўсё пустое. Дайце грошы пад ненапісаны круты дэтэктыў… Я: Ну а як-жа з кнігагандлем? А: Друкуйце самі кнігу… Вельмі‚ сьмешны‚ калі са стараны паглядзець атрымаецца дыялог. Як размова глухога зь нямым… напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2002, 20:44
Раман.. 1. Калі вы яшчэ раз уважліва перачытаеце вамі ж напісаны "скарочаны" варыянт размовы, то і самі ж заўважыце што праблема кнігагандлю непарыўна звязана з кнігадрукам. 2. Мне канешне надаела навязывацца, але ананімнасьць ратуе - пісьменьнікі хочуць быць надрукаваны, і гэта правільна, а кнігагандль - справа бізнесу. І Бабкоў найлепшым чынам патлумачыў, што пісьменьнікі - не бізнесоўцы (на шчасьце). 3. У стварэньні незалежнага (альтэрнатыўнага) кнігагандлю ёсьць многа праблем і супярэчнасьцей. І калі ўжо вогуле брацца за стварэньне такой штучнай справы (штучнай - бо ўсе законы бізнесу пакуль што тут працуюць не на карысць бел. культуры) - то трэба ўсе гэта ўсебакова абмяркоўваць, з павагай адзін да аднаго, а я, прабачце, не ўпэўнена што гэта магчыма. напiсала Tekla 30.07.2002, 00:30
а што тычыцца бабкова, то ён вам па простаму сказаў, што ёсць справы якія ён робіць добра і дай яму Божа надалей гэтае рабіць, а вы яго накіроўваеце на рынак паперай ганлдяваць. :-)) мне знаецца мы яго можам толькі з павагай запытацца, ці бачыць ён выйсьце.. і вогуле.. хай нам тут параіць штосьці, разумны такі :-))) напiсала Tekla 30.07.2002, 00:37
таксама, паглядзела з дыстанцыі.. Дарагі Раман, толькі вы не думайце, што мы ня хочам ствараць гэтую ўжо легендарную сістэму незалежнага кнігагандлю, усе даўно хочуць, і намагаліся.. і гэта ўжо было сказана ўсё… напiсала Tekla 30.07.2002, 02:19
Тэкле: У мяне ёсьць адно простае пытаньне: а чым пісьменьнік так адрозьніваецца ад, напрыклад, праграміста. "Ну як-жа, - адкажыце Вы, - гэта праца творчая, а то тэхнічная." Прабачце, але ніколі не пагаджуся, бо я хоць у праграмным бізнэсе ўсяго сем гадоў, - ведаю, што не шмат, - але цудоўна ведаю, што праца гэта творчая. Ну дык пагодзімся што абедзьве прафэсыі творчыя? Пагадзіліся? Так? Ну добра. Збначыцца можна йсьці далей. Наступнае пытаньне: чаму праграміста павінен клапаціцца каб прадаць сваю праграму - вынік сваей творчасьці, а пісьменьніка гэта не абыходзіць? Толькі ня трэба пра бяссонныя ночы, прылівы натхненьня, сьмятыя прастыні, ды й г.д. Мы, праграмісты, таксама гэта ўсё маем. Адным словам, калі падыходзіць чыста практычна, то ніякіх падставаў чаму пісьменьнік НЕ ПАВІНЕН займацца ва ЎМОВАХ БЕЛАРУСІ стварэньнем сыстэмы кнігагандлю. Я ўжо бачу надутыя лупы злых пісьменьнікаў, якія пачынаюць бурчаць: "Зноў гэтыя клятыя мэрыканцы нас жыцьцю вучаць." Ды ніхто нікога ня вучыць. Я разважаю ўслых. "Дык што, - спытаеце Вы, - ты прапануеш пісьменьнікам кніжкамі гандляваць?" Адказ на гэта будзе для Вас нечаканым і, нават, крыху рашчароўваючым: "Не, я гэтага не прапаноўваю". Адзін разумны чалавек, які й зьяўляецца аўтарам ідэі стварэньня сыстэмы незалежнага кнігагандлю, прапанаваў ідэю сэмінара ня дзеля таго каб пісьменьнікі зноў разам сабраліся, паглядзелі адзін аднаму ў вочы ды стварылі часовае "Таварыства аматараў чаркі й шкваркі", а каб сабраць тых, хто быў-бы зацікаўлены гандляваць кнігамі ў невялікіх мястэчках, вёсках, райцэнтрах і г.д. Але ім трэба растлумачыць, навучыць як паперы саставіць, як ад, калі трэба, ад падаткаў уцячы. Ды яшчэ трэба каб завязаліся нефармальныя сувязі, якія, - з маёй багатай практыкі, - нашмат мацнейшыя за нефармальныя. Трэба каб ўтварылася інтэрактыўная сувязь паміж пісьменьнікам, выдаўцом ды кніганошай, давайце назавем яго гэтак. Гэта інтэрактыўная лучнасьць дапаможа з тым, каб вызначыцца з тым, ШТО хоча чытаць беларускі чытач. Магчыма ён сьпіць і бачыць каб прачытаць Бабкова, Глёбуса, а можа наадварот - Шамякіна, Крапіву ці Маўра. Проста трэба ўзяцца за гэтую справу камусьці, каму больш гэта абыходзіць, і хто жыве на месцы, а ня ў розных там Мерыках… напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 05:57
Тэкля, даражэнькая, дарэчы Вас ня зьдзівіла тое, што Ваш форум пакрыху сканаў нават крылы не распусьціўшы. Прычына ў тым, на мой погляд, што нікога не абыходзіць чытач, а кале не абыходзіць, дык навошта тады яго намагацца вывучыць, ведаць ягоныя зацікаўленасьці і інтарэсы. напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 06:06
1. Мяне не здівіла што форму сканаў - мне была цікава наколькі реальна "пісьменнікі" гатовы ў адкрытым паветры абмяркоўваць "некрасівыя" праблемы тагож кнігагандлю. Бо ў кулуарах яны - мы - усё гэта абмяркоўвалі, перажоўвалі сто разоў - но ў супольнай працы, з жаданьнем выпрацаваць практычныя парады (сабе ж) улічваючы досвід кожнага - гэта не для нас, не для беларусаў. 2. Аднак дыскусія гэта паказала некалькі рэчаў якія я напрыклад ня ведала (ужо добра) - што Аркуш можа ўдзельнічаць у гэтай справе, што Полацк можа спажываць да 1000 асобнікаў (у беларускіх умовах гэта супер проста што такое), што Бабкоў жывы і не абыякавы да гэтага, ўто ёсьць вы - і здаецца калі распачынаць нешта - можна спакойна разлічываць што хоть адзін чалавек не будзе паводзіць сябе па беларуску. 3. Ну і вогуле, звярніце ўвагу - не адно практычнае пытаньне не знаходзіць падтрымкі, затое теарэтычнае - выклікае шмат эмоцыяў і слушных заўваг. Усё гэта мне здаецца паказальным, вартым увагі. Тут няма нічога станоўча-адмоўнага, гэта проста реаліі, і трэба гэта проста ведаць. напiсала Tekla 30.07.2002, 10:10
што тычыцца розніцы паміж пісьменнікам і праграмістам - так гэта хацяб такая, што софт і кампутарныя тэхналёгіі - адна з самых прыбытковых галінаў бізнесу (сусьветнага), а выдавецтва - бізнэс для вар'ятаў. Тут наіменьшыя прыбыткі (ў сьвеце) не ўлічваючы сітуацыі з бестселлерамі (але гэта нас пакуль не кранаецца вогуле). Такім чынам (асабліва у беларускім кантэксце) гэта як розніца паміж банкірам і збіральшыкам бутэлек. Пагадзіцеся, матывацыя ў ніх розная. напiсала Tekla 30.07.2002, 10:21
Што да практыцы. (канешне, варта было б усеж такі асобны топік для гэтага вылучыць, ну ладна). Зараз у розных асьродках ідзе размова аб гэтым кнігагандлю, і што цікава - хто на штосьці здольны - ціха і сепаратна гэта робіць і можа нават пасьпяхова - асабіста для сябе, ну дык штож - гэта бізнес. Я сама маю тысяцы сумневаў на гэта конт, толькі разумею адно - няма ў нас нейках супольнай адказнасьці за тое што адбываецца. А асабіста кожны - файны і ўсё такое… дык вось, раман, семінарамі і спатканьнямі гэтых спраў не вырашыць (не так проста). А самае страшнае - гэта знайсьці кагосьці "каму больш гэта абыходзіць, і хто жыве на месцы, а ня ў розных там Мерыках" немагчыма ўявіць - ён (хтосьці) скажа - я зраблю гэта, палажу жыццё, мяне не абыходзіць, ці мы падыйдзем да добрага хлопца - слухай, зрабі вось сетку, цябеж не ўсёж роўна. Гэта так павінна адбывацца? = таксама толькі разважаю ўголас :-). І асабіста я ідэю гэтую падтрымліваю, і згодна ўдзельнічаць ва ўсіх мерапрыемствах і абмяркоўваньнях. (калі гэта дапаможа справе :-))) напiсала Tekla 30.07.2002, 12:42
Тэкле: Бачыце‚ нават гэтая дыскусія дала нейкі станоўчы вынік. А гэта цешыць… Хаця‚ напрыклад‚ розьніца паміж словамі й справамі застаецца. Напрыклад Аркуш гарантуе распаўсюджываньне толькі на Полаччыне 1000 асобнікаў‚ хаця перад гэтым пісаў пра зусім невялічкі наклад якім выйшла ягоная кніга "Проста ў сярэдзіну". У якім выпадку яму верыць? Вы пісалі: "Ну і вогуле, звярніце ўвагу - не адно практычнае пытаньне не знаходзіць падтрымкі, затое теарэтычнае - выклікае шмат эмоцыяў і слушных заўваг." Тлумачэньне вельмі простае - каб зрабіць практычнае нешта трэба адарваць свой азадак ад утульнай канапы‚ а каб абмяркоўваць нешта тэарэтычнае можна не адрываючыся ад кавы барабаніць па клаве. Вось і ўсё простае тлумачэньне. Наконт праграмістаў і пісьменьнікаў. Ну вы тут трапілі‚ калі шчыра‚ "у белы сьвет як капейку"… Колькі Вы ведаеце заможных праграмістаў у Беларусі. Дый маркет наш нашма‚ ох як нашмат вузейшы за маркет пісьменьніка. Калі ўзяць ЗША‚ то колькасьць пісьменьнікаў-міліянэраў нашмат пераўзыйдзе колькасьць праграмістаў-міліянэраў. Але і ў тым‚ і ў другім выпадку гэтыя людзі бязумоўна таленавітыя… Я проста перакананы‚ што людзей якія-б маглі заняцца беларускім кнігагандлем нашмат больш‚ чым мы сабе думаем. Справа ў тым каб іх належна адукаваць‚ растлумачыць іхныя правы й магчымасьці. Я‚ калі шчыра‚ законьнік. Ніколі ў ЗША не парушыў закону‚ бо гэта ў мяне ў касьцях - павага да закону. І пакуль беларускія законы яшчэ дазваляюць індывідуальнае прадпрымальніцтва‚ гэтым трэба карыстацца зараз. А ў якасьці лірычнага водступу‚ дазволю сабе ўспомніць як восем гадоў назад я размаўляў з былым‚ цяпер‚ дэпутатам ВС-12 РБ. Тады я спытаўся ці ёсьць у іх нейкія пляны на варыянт наступу дыктатуры. Ён на мяне пазіраў тады як на дзівака. Хаця я яму тады яшчэ сказаў‚ што Лукашэнка ў першую чаргу падграбе пад сябе СМІ. Вельмі павольна поле гульні для незалежных выдавецтваў зьмяншаецца. Стварэньне холдынгу гэта ня першы званочак‚ а колакал. Дай Бог‚ каб я памыліўся‚ нарэшце. Але як у нас у Кемелішках казалі: "Дай Божа‚ дай Божа‚ але ні знаю…" напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 16:10
Раман Няўжо ты не разумееш простую рэч? Каб выдаць кнігу, трэба: або мець уласныя грошы (добрыя), або фундатара (фонд, дзядзю з банка або бізнэсоўца). "Проста ў сярэдзіну" я выдаў за ўласныя грошы, якія зарабіў на радыё "Свабода" ў перадачах Дубаўца "Вострая Брама". Грошай хапіла на мізэрны наклад. Дубавец мне раіў увогуле не выдаваць зборнік - мізэрны наклад, некандыцыйнае паліграфічнае выкананьне. Але я палічыў: лепш так, чым ніяк. Мудрова мы б рэалізавалі без праблем. Бо. Па-першае, "Іду на таран!" - супэр баявік, пра тое, як беларускія супрацьпаветраныя сілы зьбівалі паветраны шар. І таму гэтая кніга камэрцыйная. Па-другое, Полаччына - гэта ня толькі Полацак і Наваполацак, а яшчэ Глыбокае, Паставы, Лепель, Браслаў… Тысяча - як раз наш наклад. напiсаў Алесь Аркуш 30.07.2002, 21:32
эх.. Раман. канешне, і кнігагандаль калісьці паўстане, усё магчыма. А што тычыцца навучыць - так чаму беларусоў вучыць - перастаць хлусіць, бо ўжо сілы няма працаваць… А калі вы законнік - так забудзьце аб гандлю ў Беларусі, тут нават абмяркоўваць няма чаго. Час ад часу мне бывае смутна…. напiсала Tekla 31.07.2002, 00:18
да, і яшчэ Раман, а Вам не прыходзіла ў галаву паважаць нашае дасьведчаньне ў беларускіх праблемах, мы, хто жывем тут - лепшыя спецыялісты па беларускіх пытаньнях. А то як заўсёды - спрабуюць як бы тутай пачаць добрыя справы, семінары, сёе-тое, а потым здіўляюцца што нічога не атрымалась. напiсала Tekla 31.07.2002, 00:43
Dobry dzen! Tolki ciaper pachytau tut kamentary, mushu paprasic prabachennia u spadara Aliesia Arkusha nakont taho, shto jon ne kazau, a ja napisau. Artykul rabiusia u tyja dni, kali Bel. Palichka ne pracavala, i ja abapirausia vykluchna na ulasnyja uzhadki. напiсаў baciukou 31.07.2002, 15:04
Аркушу: Вы толькі падцьвердзілі тое‚ што я й спрабаваў вам‚ веларускім пісьменьнікам‚ паказаць. Адкажыце сабе на пытаньне: Ці атрымаў я прыбытак ад рэалізацыі свайго зборніка? Калі так‚ адкажыце на наступнае пытаньне: 2. Ці магу я адразу выпусьціць наступную кніжку накладама хаця-б на 200 асобнікаў больш за адбітыя грошы й атрыманы прыбытак? А ў міжчасе прапаную ўсім далучыцца да маіх віншаваньняў спадару Аркушу з нагоды народжаньня ягонага сына. Віншуем! напiсаў Раман Кардонскі 31.07.2002, 15:19
Тэкле: Ці трэба мне Вам паўтараць вядомую прыказку пра закон-слуп? Менавіта з тым‚ каб людзі не пабілі сабе ілбы аб тыя "слупы" й трэба іх вучыць як гэтыя слупы абмінаць. Я-ж пісаў‚ што я не ПАРУШЫЎ амэрыканскага закону‚ але ня пісаў‚ што я жыву ў межах якія мне закон дае… Шчецельней чытаць трэба. Я ніколі не спрачаўся ў тым‚ што ў Вас лепшы досьвед беларускай рэальнасьці. Менавіта таму мы ня вучым‚ а выказываем сваё меркаваньне. Вы ня згодны зь ім‚ дык давайце спрачацца‚ пераконываць адзін другогас зь лічбамі й фактамі ў руках. Вось давядзіце мне такім шляхам‚ як у Беларусі квітнее кнігавыдавецтва‚ як з год у год павялічваецца й наклад беларускіх кніжак‚ дый тытулаў становіцца ўсё больш‚ як вясковая настаўніца‚ хаця-б мая маці‚ магла-б пайсьці ў мясцовую кнігарню дзе магла-б набыць беларускую кніжку… Ды яшчэ не забудзьцеся апісаць як шыкоўна жывуць нашыя пісьменьнікі. Я адчыніў вушы й падрыхтаваўся слухаць. напiсаў Раман Кардонскі 31.07.2002, 15:31
Раман. 1. я ўжо 10 разоў на гэтым форме ясна сказала што згодна, праблемы, трэба рабіць, хоць амаль што немагчыма, і я не ўпеўнена што гэта разумна - нешто рабіць ў "безперспектыўнай" справе. Але выбар зроблены даўны… І тут не спрачаюся. 2. таксама ўжо было сказана, што спробы былі, удалыя-няўдалыя, але былі, што азначае - многія разумеюць што гэта праблема і спрабуюць зменіць сітуацыю. 3. Ну так не атрымалася - спрабуем растлумачыць чаму - а вы ізноўку пра тое самае - треба, трэба… Ну дык што ж рабіць, калі мы з вамі нават маючы адное жаданьне не можам дагаварыцца? Кожны робіць што можа, атвартыя на дыялог у гэтым накірунку.. і што не хапае?.. а я вам скажу - адказнага.. ну, лідэра.. ну, дык што мы абмяркоўваем? а што тычыцца параўнаньняў прыбытку "выдавецкага" комплексу і сафтовага - дык проста ляніва рабіць статыстычна-эканамічныя выкладкі. Прабачце. Штосьці толькі не помню ў спісе багацеяў света пісьменьнікаў. Я памыляюся? напiсала Tekla 31.07.2002, 16:44
вы гаворыце аб нашых праблемах - мы іх ведаем. Не атрымалася нешта.. плоха. Даўно хацела адыйсьці ад гэтай размовы, але ўжо нейкая роля атрымалася. Як бы і не я гэта - а чалавек Х які гаворыць - так так, згодна з тым, з гэтым, а вось тут не так.. І нічога… Вось так адбываецца 90% размоваў аб справах у беларускім асяроддзі. Выігрыае той, хто моўчкі сепаратна робіць сваю справу. мдяяя. напiсала Tekla 31.07.2002, 16:50
Аркушу. А чаму вы намагаецеся прадаць рукапіс? Можа лепей было б (прабачце што лезу) пашукаць грошаў там-сям. Калі вы ў стане ўласнымі намаганьнямі зрабіць усю выдавецкую падрыхтоўку - друк не так многа /ну многа, но магчыма/. Другім жа гэта ўдаецца … Не, я толькі цікаўлюся як з гэтым пытаньнем срправы… напiсала Tekla 31.07.2002, 16:56
Алесю Аркушу. А сп. Пацюпа не ўваходзіць у ТВЛ? Нешта інфармацыі пра яго мала, ды й зборнікі не сустракаліся, хоць, як мне падаецца, ён цікавейшы ад Гуменюка (чамусьці яны ў маім уяўленьні параю ходзяць). напiсаў LY 31.07.2002, 17:28
Раману За "Проста ў сярэдзіну" не вярнуў нават палову ўкладзеных грошай. Бо шмат маю сяброў. Ды й не камэрцыная кніга - зборнік паэзіі. Часам прадаецца ніжэй сабекошту. Але ж тое ня значыць, што ня варта выдаваць паэзію? Тэкле У 1999 годзе я выдаў кнігу Мудрова "Зімовыя сны". У "Бібліятэцы часопіса "Калосьсе". Хутчэй брашура. Хацелася б выдаць Вінцэся прыстойна. Мне здаецца, насёньня гэта самы камэрцыйны бел.празаік (патэнцыйна). Але вось ніхто ня хоча ўкладаць у яго грошы. Летась з'макетавалі вялікую кнігу і спыталіся ў адной друкарні: колькі будзе каштаваць выдаць? Пачулі лічбу і вярнуліся ў андэграўнд. Лявону Пацюпа класны малец, але дзіўны. Калі была магчымасьць надрукавацца, сваю кнігу не падрыхтаваў (а прывёз у Полацак жончын зборнічак - Анжаліны Дабравольскай). Увогуле ён трымаецца асобна, на адзіноце-самоце. І я яго бачу раз у год, а то і ў два. напiсаў Алесь Аркуш 31.07.2002, 21:50
Дзякуй, Алесь. Сытуацыя, відаць, падобная, як зь вершамі Галіны Дубянецкай. напiсаў LY 31.07.2002, 21:57
Перачытала формум гэты і іншыя… Усе гавораць правільна, усе нешта робяць. Кнігадрук, выдавецтва і кнігараспаўсюджваньне - адзін з самых важных для мяне сюжэтаў апошні час. Напрыклад я магу ўкласьці грошы і працу - але гэтага недастаткова.. нет. І я не ведаю з чаго пачаць нават. Шчыра рада, калі выходзіць новая беларуская кніга. Балюча і сорамна калі наклад гадамі ляжыць запакаваны дзесьці пад сталом. Дык толькі адно пытаньне - ці мае сенс намагацца змяняць гэтае становішча неяк разам (што у беларускай сітуацыі сёньня страашна цяжка "разам"), ці нехай ідзе само ўсё - можа неяк "паціху, патроху дабярэмся да д…"… напiсала Tekla 31.07.2002, 22:45
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
