Вiтаю, дружа!

увайсьцi | зарэгiстравацца

Вершы са збору “Марыя S.” 18 красавiка 2007 /лiтаратура/ Віктар Сямашка “Кроў Сусвету”, Менск, 1996 12 студзеня 2007 /лiтаратура/ Валерыя Кустава Адметнасць шляху ў апраметную для беларуса 12 студзеня 2007 /iнтэрвiю/ Валерыя Кустава Дзень Дз 4 лiстапада 2006 /няшчырасьць/ Маnn Kurt Зацірка 29 кастрычнiка 2006 /няшчырасьць/ Маnn Kurt • Адам Глобус [e,ф,8] • Аксана Бязьлепкіна [e,2] • Алесь Аркуш [i,e,ф,6] • Алесь Разанаў [1] • Аляксей Бацюкоў [e,2] • Аліса Бізяева [i,e,ф,17] • Андранік Антанян [i,e] • Андрэй Дынько [i,e,ф,3] • Андрэй Курэйчык [i,e] • Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12] • Валерыя Кустава [i,e,2] • Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1] • Вольга Караткевіч [i,e] • Віктар Сьлінко [2] • Віктар Сямашка [i,e,1] • Вінцэсь Мудроў [i,e,ф] • Ганна Гершвін [e,1] • Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7] • Зьміцер Арцюх [e,1] • Зьміцер Бартосік [i,e,ф] • Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3] • Зьміцер Дзядзенка [e,1] • Людка Сільнова [1] • Людміла Рублеўская [i,e] • Лявон Вашко [4] • Лявон Вольскі [i,e] • Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2] • Маnn Kurt [i,e,ф,14] • Макс Шчур [e,2] • Марыя Мартысевіч [i,e,2] • Мікола Папека [i,e,1] • Міра Лукша [i,e,1] • Павал Сьвярдлоў [i,e,1] • Павел Абрамовiч [i,e,3] • Павел Надольскi [i,e] • Палівач [e] • Пятро Васючэнка [1] • Севярын Квяткоўскі [i,e] • Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1] • Славамір Адамовіч [1] • Сяргей Астравец [i,e,1] • Сяргей Сматрычэнка [e,1] • Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1] • Тацяна Сьлінка [e,ф] • Уладзімер Арлоў [i,ф,1] • Усевалад Гарачка [e,2] • Францiш Богуш [e,1] • Цiна Клыкоўская [e,1] • Юрась Барысевіч [e,1] • Юры Гумянюк [i] • Ігар Бабкоў [e,7] • Ігар Сiдарук [i,e] • Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1] • Ільля Сін [i,e] • Інэса Кур`ян [e] • Ірына Хадарэнка [i,e,ф] i - толькi iнфармацыя е - ёсьць email ф - ёсьць фота лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам

Літаратурнае прадмесце створаны: 28.01.2005, абноўлены: 10.01.2010 10:29, камэнтароў: 811 У гэтым форуме мы плануем распавесці пра літаратурную суполку, якой кіруе пісьменніца Людміла Рублеўская. Тут будуць навіны, справаздачы, творы, жарты, "мемуарчыкі". напiсала Чытачка АРХЭ 28.01.2005, 01:32 26 студзеня (серада) адбылося "манаграфічнае" абмеркаванне творчасці Віктара Ыванова (ён жа Віктар Іваноў). Тэксты: Проза: "Подыхі творчасьці"; "Правае царалеўства: Пасюкевіч і Мілена"; "Выкладчык філязофіі". Паэзія (альбо "непаэзія", як мяркуюць некаторыя): Раманс ("Дай адзін раз сваю дзяўчыну"); Баляда аб лебедзі; Два з паловай хайку; Мой першы санэт. напiсаў Сябра 28.01.2005, 22:50 2 лютага 2005 года адбылося чарговае паседжанне "Літаратурнага прадмесця". Прысутнічалі: Арцюх Зміцер Астравец Аляксей Барысюк Таццяна Бязлепкіна Аксана Іваноў (Ываноў)Віктар Кандратаў Мікола Ключнікаў Андрэй Кучмель Наталля Новік Юлія Патаранскі Сяргей Пратасевіч Таццяна Трэнас Віка Звычайна пасля чытання вершаў складаецца своеасаблівы хіт-парад вечара: кожны называе трох найлепшых аўтараў. Сёння расклад такі: 1. Мікола Кандратаў 2. Юлія Новік 3 (вырашылі не прысуджаць, бо на 3 месца прэтэндавала некалькі чалавек). напiсала Чытачка АРХЭ 03.02.2005, 00:03 Афарызмы: "Філасофія ў творах - як грошы: яе трэба столькі, каб пра яе не думаць" (Віктар Іваноў) Цытаты: Р.Бярозкін: Слуп - гэта адрэдагаваная сасна. напiсала Чытачка АРХЭ 03.02.2005, 00:14 З падслуханага: Хай яны аблезуць няроўна… Ты, калі пішаш без рыфмы, як карсэт здымаеш. Дыхаеш вальней… напiсаў Падслухівальнік 03.02.2005, 00:21 Хммм… я ня бачу ласкавых словаў у адрас майго стваральнiка В.Ыванова. Дзе абяцанае "чагосьцi не хапае"? Дзе "выдатнае _што_, крывое касое _як_"? Пiшы-пiшы, калi ўзялася! напiсаў Пасюкевiч ананiмна 03.02.2005, 20:38 А дзе Патаранскi? напiсаў Вi Ы 03.02.2005, 20:40 Насамрэч, пра Віктара Ыванова можна шмат што сказаць. Але лепей асабіста :)). Цытата вышэйпрыведзеная недакладная. Правільна так: У Віктара выдатнае "як", і крывое (і касое)"што". Як у большасці маладых. Меркаванні падзяліліся: мне падаецца, што Віктар дасканала чытае свае творы, а нехта лічыць, што яго манера чытання забівае твор. Спрачаліся пра "Раманс" ("Дай адзін раз сваю дзяўчыну"). Так, лічыце, што ў мяне дрэнны густ… Ну, падабаецца мне гэты верш і ягонае выкананне… На той сустрэчы прысутнічаў іранскі паэт Зартошт (па-нашаму - Заратустра) і казаў пра тое, што мастацтва нараджаецца ад болю… Ён сказаў гэта так, што я яму паверыла. Як пасля аказалася, і іншыя таксама ўразіліся. Гэта, што датычыць ролі асобы… Казаў бы тое самае Патаранскі, я бы аспрэчыла, ён бы адказаў, я бы адказала, далучылася б, напрыклад, Аксана Спрынчан ці Усевалад Гарачка, Патаранскі б накрычаў, я бы засмяялася, Наталка Кучмель мімікай выявіла б, з чыім меркаваннем яна згодна… А тут чалавек сказаў… І адчуваеш сябе блюзнеркай… :) Трэба зрабіць рэвізію ў маіх поглядах на творчасць і літаратуру? :) напiсала Чытачка АРХЭ 04.02.2005, 01:19 Увага! 14 лютага, а 18 гадзіне ў музеі Максіма Багдановіча, што ў Траецкім, суполка маладых творцаў "Літаратурнае прадмесце" ладзіць паэтычна-музычную вечарыну. Дзень святога Валянціна - па-беларуску, у доме Максіма. напiсала ludmila 04.02.2005, 12:15 Ну, вершы ён чытаць, можа, i ўмее. Але прозу… цiхi жах. напiсаў Пасюкевiч ананiмна 04.02.2005, 21:32 іваноў - гэта проста СУПЕР!!!! ВЫ ГЭТА РАЗУМЕЕЦЕ7777 іваноў - гэта нашае ЎСЁЁЁЁЁЁ!!!!!!! напiсаў мымымы 04.02.2005, 21:50 Віншаваньне Чытачке АРХЭ з мажлівасцю паназіраць непасрэдна за літсуполкай, а не архівам чужым знаёміцца… напiсаў Чытач АРХЭ 05.02.2005, 10:46 Чытачу АРХЭ Дзіўлюся з вашай пільнасці. :) Непасрэдныя назіранні? Гэта хто каму паліто падае ці гарбату налівае? ;)) напiсала aksana 07.02.2005, 00:06 Сёння на прэсканферэнцыі Мікола Мятліцкі сказаў, што "Тутэйшыя" не напісалі ніводнага вартага твора. Бо адпрэчвалі "спадчыну" літаратурных папярэднікаў. напiсаў Пані 07.02.2005, 15:56 Наступнае паседжанне - 18.00, 9.02.2005, Дом прэсы. напiсала ludmila 07.02.2005, 17:55 Ці варта было падчас рэдагавання мяняць радкі С.Патаранскага "Яшчэ не ўзведзены куркі Апошняй варты апраметнай" на "і растаюць вакол снягі"?;) напiсала ludmila 08.02.2005, 12:38 9 лютага адбылося чарговае паседжанне "Літаратурнага прадмесця". Свае вершы чыталі: Рагнед Малахоўскі Зміцер Арцюх Аксана Спрынчан Сяргей Патаранскі Таццяна Пратасевіч Наталля Кучмель Усевалад Гарачка Юля Новік А хіт-парад вершаў не складалі.Спрачаліся наконт двух агучаных вершаў Усевалада Гарачкі. Адзін - пра вайну і дворнікаў на пляцы. Сюжэт аўтару прысніўся.Патаранскі сцвярджаў, што калі ідзе вайна, дворнікі пляц падмятаць не могуць. Другі верш, пра дзеда, якога баба сцягнула з печы за нагу, пачалі тлумачыць паводле Фройда й высвятляць, якая менавіта нага мелася на ўвазе. І ці паэзія гэта ўсё, і ці гэта псеўдафальклор а-ля Барадулін, або напісаны "левай нагой", як прызнаецца сам аўтар, "прыкол". напiсала ludmila 10.02.2005, 15:23 Прадмесцеўцы! Хто зможа - прыдзіце 14-га ў музей Багдановіча да 17-ці гадзінаў - трэба рыхтавацца да вечарыны. Увага! 16-га не збіраемся! Наступнае паседжанне ў Доме друку - 23-га. напiсала ludmila 10.02.2005, 15:27 Ну Патаранскi даў! даўно такi адмарожаны не прыходзiў. …дзеткi нылыя нейкiя, пасыўныя… Наконт секс-сiмвалаў - ХА ХА ХА Як вам новы верш Ыванова? напiсаў Пасюкевiч (ананiмна) 14.02.2005, 22:58 А ў астатнiм усё вельмi цудоўна :D напiсаў Вi Ы 15.02.2005, 14:56 Верш Ыванова файны. І на канапе з "Веранікай" чытаўся файна.Рамантыка. напiсаў Глядач 15.02.2005, 16:32 Ага, я сёння Ыванова сустрэла на факультэце, ён ласкава дазволіў прачытаць з паперкі ягоны мілы верш… напiсала Чытачка АРХЭ 15.02.2005, 21:03 Чытайце "Раніцу" за 17 лютага. Зміцер Арцюх напісаў нататку пра святкаванне "Літпрадмесцем" Дня св. Валянціна (прабачце, дня закаханых Максіма і Веранікі). напiсаў Глядач 17.02.2005, 09:23 17 лютага "Літаратунае прадмесце" выступала ў 14-й гімназіі, выступленне арганізавала Даша Лосева, якая праходзіць там практыку. Удзельнічалі: Людміла Рублеўская Наталля Кучмель Даша Лосева Віка Трэнас Аксана Данільчык Шкада, што Віка Трэнас не ўзяла с сабой свісток. напiсаў Пані 18.02.2005, 15:05 23 лютага на чарговым паседжанні "Літаратурнага прадмесця" прысутнічалі: Андрэй Ключнікаў Мікола Кандратаў Усевалад Гарачка Юрась Нераток Даша Лосева Таццяна Пратасевіч Юля Новік Зміцер Арцюх Рагнед Малахоўскі Наталля Кучмель Віктар Ываноў Сяргей Патаранскі Віка Трэнас Хіт-парад твораў выглядаў так: 1. Віка Трэнас (7 галасоў) 2. Юрась Нераток (баляда з рэфрэнам "Ды ўсе пастарэлі на 20 гадоў", 6 галасоў) 3. Юля Новік і Усевалад Гарачка (па 4 галасы) На паседжанні быў створаны сімулякр. Гэта - сталы сябра(сяброўка)суполкі маладых творцаў "Літаратурнае прадмесце" Рагнеда Крышталюк. Рагнеда Крышталюк ужо трэці раз вучыцца на 3-м курсе філфака БДУ. Піша вершы. Адзін прынесла на паседжанне "Літаратурнага прадмесця". Ён прысвечаны святу 23-га лютага і ўтрымлівае наступныя радкі: VIVAT нашым абаронцам, Засланцам нашым і заслонцам, Зас-цам нашым і прапойцам І ўсім нягзаданым малойцам, Танкістам, лётчыкам, шпіёнам, Паэтам, творцам патаённым. Рагнеда Крышталюк збіраецца прысутнічаць на кожным паседжанні "Літаратурнага прадмесця" і ўрэчаісніцца на Лысай Гары. Вобраз сімулякра будзе ўдакладняцца. На наступным паседжанні, 2 сакавіка, адбудзецца разбор вершаў Усевалада Гарачкі з ягоных зборнікаў "Пралетарскія песні" і "Даты". напiсала ludmila 24.02.2005, 10:39 Сп-ня Людміла, толькі што глядзеў педарачу па БТ, дзе на Вас далі субтытр як на кіраўніка аддзелу "ЛіМу". Пётра Васілеўскі ў кадры міргаў. Пэўне, 2-х гадовае даўніны карцінка, пра Т. Будовіч. Вы яшчэ кажаце: "Будзем прымаць у СБП". Чаго й та - правакацыя? напiсаў глядач 24.02.2005, 16:45 Пазнаю "роднае" БТ :((( Сапраўды, два гады таму перадачу здымалі. Таня Будовіч ужо ў СБП, я ў СБ, і гляджу ў асноўным DVD. напiсала ludmila 25.02.2005, 09:34 Не зразумеў. Рагнеда, яна прыкол? або якасны сымулякр (ну хаця б накшталт мяне)? Бо, праўду кажучы, не прадмесьцеўскiя гэта вершы. Больш нагадвае прахадныя творы Джэцi напiсаў Пасюкевiч ананiмна 26.02.2005, 20:37 Спадар Пасюкевіч, сымулякр - гэта постмадэрновая з'ява, копія, якая не мае арыгіналу. У 80-х гадах савецкія мастакі зрабілі такі сымулякр: на каркас апранулі камізэльку з ЗША, савецкі капялюх, акуляры з Англіі, спадніцу, парык з ўласных валасоў аднаго з мастакоў і г.д. Каб падвысіць у сымулякры пачуццё прыгожага, яму даслалі карціну і абгарэлы білет Ленінградскай бібліятэкі. Сам аб'ект парадыйна ігнаруецца, маюць значэнне толькі ягоныя ўласцівасці і пасрэдніцкая дзейнасць канструявання. Уласцівасці нашага сымулякра, Рагнеды Крышталюк, узнікаюць у выніку агульнага абмеркавання. Яго (яе) тэкст нарадзіўся ў выніку таго, што літпрадмесцеўцы на 10 хвілінаў засталіся без нагляду й занялі сябе калектыўнай паэтычнай творчасцю. Та-ак, нельга вас пакідаць без нагляду. напiсала ludmila 28.02.2005, 12:38 Чаму Рагнеда - зразумела, а чаму Крышталюк? напiсаў Цікаўныя аматары сімулякраў 28.02.2005, 21:16 У сімулякры мусяць увасабляцца ўласцівасці суполкі. Напрыклад, тое, што час ад часу нас наведваюць рускамоўныя графаманы. Такім чынам, "Аполлоній Алмазный" адгукнуўся ў мэтафары "Крышталюк". Форма прозвішча, як было вырашана, мусіць насіць прастамоўны характар,падкрэсліваючы сувязь маладой беларускай паэзіі з народам. напiсаў Пані 01.03.2005, 11:21 Так, ёсць яшчэ шмат варыянтаў расшыфроўкі сымулякрава прозвішча. Напрыклад, алюзіі на "магічны крышталь", або на завод "Крышталь"… напiсаў простамоўнік 01.03.2005, 11:25 Усё-ўсё-ўсё. Ўбядзiлi. напiсаў Пасюкевiч ананiмна 01.03.2005, 20:19 Н-да, пытанне пра Крышталюк задала я, а пераканаўся Пасюкевіч. Ну-ну… :))) Толькі "Алмазный" быў Апалінарыем… Здаецца…:) напiсала Чытачка АРХЭ 01.03.2005, 20:55 Не, проста Крышталюк зараз жыве ў мяне. Я таму хутчэй пераконваюся. Яна сама з Гомлi (або, ня памятаю, мо з Баранавiчаў якiх). А "Першацвет" 12/2000 я чытаў, i карцiнку з домiкамi бачыў, i дзяўчынку з вокладкi памятаю. напiсаў Вi Ы 02.03.2005, 23:40 2 сакавіка адбылося чарговае паседжанне "Літаратурнага прадмесьця". Тэма - разгляд творчасці сябра суполкі Усевалада Гарачкі. Аўтар прадаставіў для разгляду абедзьве свае кнігі: "Пралетарскія песні" і "Даты". У абмеркаванні ўзялі ўдзел: Аксана Спрынчан Юля Новік Мікола Кандратаў Усевалад Гарачка Таццяна Пратасевіч Андрэй Ключнікаў Рагнед Малахоўскі сяргей Патаранскі Наталля Кучмель Наталля Капа Віка Трэнас Таццяна Пузенка Віктар Ываноў Рагнеда Крышталюк Меркаванні падзяліліся. У Севы адметны ракурс бачання свету. Сева - прыкідваецца. Але - невядома, у якой з кніжак. Або гуляе ў "сур'ёзнага" паэта, або ў авангардыста? З выказванняў. Я люблю гэтага аўтара як у лірыцы, так і ў сатырыцы. Хацеў метафару? А на табе, бяры, хоць задушыся. Мне здаецца, што "Пралятарскія песні" Сева пісаў "даты", а "Даты" - цвярозы. Сымулякр развіваецца. Рагнеда Крышталюк выявілася феміністкай. З месцам жыхарства ніяк не вызначыцца. Пакуль кватаруе ў Пасюкевіча. А ён яе й не зваў… Падзеі "Літаратурнага прадмесця". Адзначана: 1.прыняцце Аксаны Спрынчан у сябры Саюза беларускіх пісьменнікаў! Віншуем!!! 2. Выйсце першай кнігі Рагнеда Малахоўскага ў "Мастацкай літаратуры"! Віншуем!!! 3.Першая публікацыя прозы Віктара Іванова ў часопісе "Дзеяслоў", №14! Віншуем!!! :D !!! напiсала ludmila 03.03.2005, 09:44 9-га сакавіка паседжанне будзе? напiсаў Жыхары прадмесця 09.03.2005, 01:24 Yes. Адзначаем дзень народзінаў Зміцера Арцюха. напiсала ludmila 09.03.2005, 09:22 Адзначылi. Чуў, у вас быў смачны торт - хвалю. Значыцца, так. Мне перадалi, што Рагнеда - фэмiнiстка. Я ня ведаю, што гэта такое, але мы мелi сур'ёзную размову. Цяпер: 1. Рагнеда не фэмiнiстка - яна чытае Arche 2. Рагнеда сышла з дому. Яшчэ яна хоча выдаць кнiгу. Вось. напiсаў Вi Ы 09.03.2005, 23:40 Мне Рагнеда нават сказала, да каго яна пойдзе жыць. Але ў таго хлопца няма кампутара, далучанага да Сеціва, так што няма каму пісаць справаздачы пра яе новае жытло. :( напiсала Чытачка АРХЭ 09.03.2005, 23:44 У паседжанні 9 сакавіка бралі ўдзел: Рагнед Малахоўскі Зміцер Арцюх Юля Новік Мікола Кандратаў Аксана Бязлепкіна Аксана Спрынчан Сяргей Патаранскі Андрэй Ключнікаў Таццяна Пузенка Віктар Ываноў Усевалад Гарачка Наталля Капа Рагнеда Крышталюк Хіт-парад выглядаў наступным чынам: 1. Рагнед Малахоўскі з файным вершам "Над плошчай Незалежнасці туман, і катлаван - магіла для Кінг-Конга". 2.Таццяна Пузенка 3.Андрэй Ключнікаў Зміцер Арцюх атрымаў у падарунак кнігі Людмілы Рублеўскай "Пярсцёнак апошняга імператара" і Рагнеда Малахоўскага "Беражніца". а таксама па аднаму вершу ад "прадмесцеўцаў". Рагнеда Крышталюк адмыслова падарыла Зміцеру свой верш, які чытаецца так: Шахерэзада твой голас з Замкавай гары што мне забаваў элегічных пекнасць ах, чаму я не палю абанент, аніякай сувязі у гэтым горадзе шчаслівы на плошчы Незалежнасці туман старыя вершы ( першыя радкі твораў, падораных Арцюху) З выказванняў. Не аддавайся ніколі спакусе. (шчырая парада ад С.П. ) У мяне ёсць аграмадны раман, у якім аграмадны верш на дзвесце радкоў. Пасюкевіч выгнаў Рагнеду Крышталюк са сваёй кватэры. Яна доўга стаяла пад дзвярыма дома прэсы і ўгаворвала ўсіх пайсці піць піва. Ніхто не пайшоў. Бо ведаў, што Рагнеда п'е толькі на халяву. напiсала ludmila 10.03.2005, 09:33 Фраза СП мела досыць прыстойнае заканчэнне, якое патанула ў агульным рогаце: Не аддавайся спакусе… эстэтычных навінак. :)) Некалькі фраз за вечар запісала, але не магу іх адшукаць у сваім нататніку. :( напiсала aksana 11.03.2005, 01:03 Чаму Рагнед Малахоўскі не запрасіў мяне ў нарачанскую рэстарацыю, дзе "замочваў" сваю кніжку? Я пакрыўдзілася і буду пісаць рэцэнзію. напiсаў Рагнеда Крышталюк 11.03.2005, 17:50 Рагнеда, 16 сакавіка будзем абмяркоўваць вершы Таццяны Пратасевіч. Далучайся! ;) напiсала Чытачка АРХЭ 11.03.2005, 22:19 Прывитанне! Нарэшце я зарэгистравалася!!! напiсаў трэнас 13.03.2005, 17:51 Вельмi цудоўна. Будзем тут разам сядзець. Беларускiх "i" можна некалькi адразу набраць у канцы, потым проста стрэлку ўправа нацiскаеш. Ў ў = Alt+0161, 0162 А лепей раскладку паставiць. iiiiiiiiiiii напiсаў Пасюкевiч ананiмна 13.03.2005, 22:52 Віка, вітаем! Далучайся. Напішам гісторыю нашай суполкі разам! :))) напiсала aksana 14.03.2005, 00:12 Сёння адбылося чарговае пасяджэнне нашай суполкі. Афіцыйнае паведамленне будзе пазней, а сёння прапаную некаторыя зацемкі. А наша зброя - гэта слова (С.П.) Мы ёю біць усіх гатовы (Рагнеда Крышталюк) Са слоў аўтараў запісаў І.Клепікаў. Андрэй Ключнікаў пад уплывам С.Гарачкі (як мяркуюць некаторыя прадмесцеўцы) напісаў верш, прасякнуты ідэяй Вялікага поста (у сэнсе дыета з малітвай, а не постынг). Найбольш усцешыў супольнікаў радок: "Будуць доўга крычаць актывісты". З верша С.П. выбралі яшчэ адзін пікантны прыклад да вядомых "Ужо паЕХАЎ" і "ДОСЫЦЬ Ужо пужаць": ЯКОе быдла. З падслуханага: - Ці могуць быць "размовы-ўчынкі" праз дэфіс? Аўтарка выпраўляе: - Гэта працяжнік! - А-а, тады ўсё нармальна. СП звяртаецца да Таццяны Пратасевіч,"ахвяры", чые творы разбіраліся на пасяджэнні: - Валяр'янку з сабой трэба насіць. Аксана Спрынчан: - Ты сам як бальзам. Паперажывалі, пазайздросцілі файнай рускамоўнай рыфме: моей - соловей. І вынайшлі сваю: маёй - салавёй. :))) напiсала Чытачка АРХЭ 16.03.2005, 22:28 Таццяна Пратасевіч: Мой подпіс крывёй пад няскончаным вершам. Мой подпіс крывёй, можа, самы найлепшы? Вы думалі, верш я складала старанна? Мой подпіс крывёй - выпадковая рана. напiсала Чытачка АРХЭ 16.03.2005, 22:31 Ну вось вам афіцыйнае паведамленне. На паседжанні 16 сакавіка прысутнічалі: Мікола Кандратаў Аксана Спрынчан Аксана Бязлепкіна Ігар Клепікаў Таццяна Пратасевіч Андрэй Ключнікаў Зміцер Арцюх Рагнед Малахоўскі Сяргей Патаранскі Таццяна Пузенка Наталля Капа Рагнеда Крышталюк. Вершы Таццяны Пратасевіч абмеркавалі дастаткова грунтоўна. Таццяна трымалася мужна, нават часам спрабавала спрачацца. На наступным пасяджэнні пачытаем лібрэта Сарокіна"Дзеці Разенталя". напiсала ludmila 17.03.2005, 12:59 20 сакавіка ў музеі Максіма Багдановіча адбылося пазачарговае паседжанне "Літаратурнага прадмесця" на тэму "Імітацыя паседжання "Літаратурнага прадмесця", аб чым папрасіла юная журналістка "Ладу" , аднакурсніца Андрэя Ключнікава. Субота. Вецер. Мароз. Да музея дабраліся Людміла Рублеўская, Аксана Спрынчан, Віка Трэнас і Серж Мінскевіч с гітарай. Журналістка спрабавала зрабіць сюжэт, пасадзіўшы ўсіх чатырох у кучу ля помніка Багдановічу, які мусіў быць пятым. Прадмесцеўцы ад душы павесяліліся. "Ладаўцы", здаецца, наадварот… "Ну, дзякуй хоць за гэта…", - прамовіла на развітанне журналістка, якую прадмесцеўцы не ўзялі з сабой на піва. напiсаў Прысутны ў пятым куце 21.03.2005, 19:12 А чаму мяне не запрасили??? напiсаў рагнеда крышталюк 22.03.2005, 16:15 Мілая Рагнеда, пра што вы болей шкадуеце: пра тое, што не паслухалі Сержука з гітарай ці што не папілі піва на халяву? ;) напiсаў Халяве - не! 22.03.2005, 19:14 Хоць можа і запозна: віншую Наталку Качмель з "Імгненьнямі"! Нарэшце. напiсаў Алесь Аркуш 24.03.2005, 13:51 23 студзеня, у той час, як у Вялікім тэатры ў Маскве адбывалася скандальная прэм'ера оперы на лібрэта Сарокіна, на пасяджэнні "Літаратурнага прадмесця" адбылася віртуальная паралельная прэм'ера. Лібрэта оперы, прыдбанае Людмілай Рублеўскай праз Маскву, было агучана. Здаецца, асаблівае ўражанне зрабілі наступныя кавалкі: дуэт кланаванага Чайкоўскага і Няні: "-Ах, няня! -Петруша!-Няня! -Петруша!-Няня! -Петруша!" і г.д.,песня хору да каханай кланаванага Моцарта Тані: "Вернісь, простітутка! Вернісь, простітутка! Вернісь, простітутка!" , ды рэчытатыў Бамжа: "Ой, набілі мордушку, ой, отбілі поченькі".Падчас дыскусіі пасля "прэм'еры" "Прадмесце" падзялілася, як расейская дума. Кансерватараў, як ні дзіўна, выявілася больш. У дыскусіі бралі ўдзел: Аксана Бязлепкіна Таццяна Пратасевіч Аксана Спрынчан Зміцер Арцюх Андрэй Цяўлоўскі Наталля Капа Мікола Кандратаў Андрусь Дылюк Ганна Серэхан Наталля кучмель Андрэй Ключнікаў Віктар Ываноў Сяргей Патаранскі Рагнеда Крышталюк Было прамоўлена, што на фоне Баскавых ды Валачковых такая аплявушына багатай публіцы дарэчы. Выявілася, што не ўсе ведаюць, хто такая Валачкова. "Літаратурнае прадмесце" перастала быць рэзэрвацыяй, дзе можна схавацца ад масавай культуры, бо тым, хто не ведаў, усё-ткі растлумачылі, хто такая Валачкова. Прыпадобніўшы падобную з'яву прагулцы праз двор, дзе , як ні намагайся, уступіш у… напiсаў Прыхільнік дзяцей Разенталя. 24.03.2005, 17:18 Увага! Наступнае паседжанне -30 сакавіка! Разбіраем кнігу Рагнеда Малахоўскага "Беражніца". Далучайцеся! напiсала ludmila 24.03.2005, 17:20 Мы са шкадаваннем адзначалі, што пачынаем чытанне лібрэта са спазненнем. 20 хвілін, але ўсё-ткі… Увечары ў навінах: прэм'ера "Дзяцей Разенталя" затрымалася на 20 хвілін. Пунктуальнасць - наша ветлівасць! ;) напiсаў Няня 24.03.2005, 19:19 Што рабiцьмем з Патаранскiм? напiсаў Вi Ы 24.03.2005, 23:14 Добры дзень. Нарэшце і я зарэгістраваўся. цяпер буду пісаць. напiсаў Зміцер 25.03.2005, 07:51 Як дрэнна працуе "Літара". Не зарэгістравацца добра, ні напісаць на форум. Увесь мой каментар кату пад хвост. Не даслаўся. Прапаную даць вымову стваральнікам сайта. напiсаў не скажу 25.03.2005, 09:34 Мы вымовы не прымаем. Нашто нам вымовы? напiсаў Стваральнік 25.03.2005, 12:32 Пасюкевічу А што з ім можна зрабіць? Нічога. напiсала aksana 25.03.2005, 22:37 Шчыра віншую спадарыню Людмілу Рублеўскую з атрыманьнем "Залатога апострафа"! Жыве беларускі дэтэктыў! напiсаў Андрэй Хадановіч 25.03.2005, 23:59 Шаноўнае спадарства! 9 красавіка 2005 г. ў бібліятэцы Дома Літаратара адбудзецца прэзентацыя першай кнігі Вікі Трэнас "Цуд канфіскаванага дзяцінства". У вечарыне прымуць удзел: А. Хадановіч, А. Бахарэвіч, В. Гапеева, Зм.Вішнёў, Джэці, В. Жыбуль ды інш. Пачатак а 18-ай. Уваход вольны. напiсаў Нехта Трэці 26.03.2005, 20:57 Што за дыскрымінацыя, спадар Халяве — не!!!! :((( Хіба я не ўдзельніца "Літпрадмесця"? напiсаў рагнеда крышталюк 26.03.2005, 21:15 Ого, колькі навін. Віншую спадарыню Людмілу! Дэтэктывы - назаўсёды! Кожнаму чытачу па дэтэктыву! Кожнаму дэтэктывісту - сябра-крыміналіста! Кожнаму злачынцу - па наручніках… і па руках! :) Віншую Віку Трэнас з выхадам кнігі! Цяпер трэ высветліць, хто канфіскаваў дзяцінства Вікі! Хмм… І прымусіць вярнуць! напiсала Чытачка АРХЭ 27.03.2005, 00:12 Віншуем паэта Віктара Шніпа (мужа кіраўніцы суполкі) з юбілеем. Жадаем у яго 45 творчага плёну, шчасця і дабрабыту. Няхай усе планы здзяйсняюцца і "Беларускае мора" будзе глыбейшым. напiсаў Фанаты творчасці 27.03.2005, 16:16 Увага! У сераду ў "СБ" надрукуюць "круглы стол" пра sms-кі, у якім бралі ўдзел Ываноў, Бязлепкіна і Трэнас. напiсала ludmila 28.03.2005, 17:34 Чытачка Архэ! Зьбярэмся усим прадмесьцем, як пацяплее, паедзем на таможню (на мяжу?) и знойдзем тых, хто скрау маё дзяцинства! напiсаў Трэнас 29.03.2005, 20:28 Шаноуны Алесь! Дзякуй вялики за виншаваньни. Цалую вельми. Спадзяюся як-небудзь у Полацку сустрэцца и пагаманиць пра жыцьцё (+ Таня Будович) напiсаў Наталля Кучмель 29.03.2005, 20:30 2Трэнас Баюся, што дзяцінства ўжо у камісійным аддзеле універмага "Беларусь"… З канфіскатам хутка гэта здараецца… :) напiсала aksana 29.03.2005, 23:13 Згадала выпадак з мінулага пасяджэння. Прачытала я свой не-вершык. Смешны. Хтось усміхаецца, хтось абураецца. Дзяўчына побач: - Гэта ж не верш? Не зусім верш? - Так, - пагаджаюся. Цікава, калі б я абвясціла гэты тэксцік сапраўдным вершам, вершам ён бы ўсё адно не стаў, а "крытычныя настройкі" ў народа пазбіваліся ці пахіснуліся. Ладна, ад аднаго верша нічога тым настройкам не стала б, але ўсё-ткі - як важна мець хаця б прыблізныя крытэрыі… Эх, мараль не атрымалася, але дыялог нішто сабе, пагадзіцеся. напiсала aksana 29.03.2005, 23:23 Далучаюся да віншаваньняў Хадановіча. напiсаў Раман Кардонскі 29.03.2005, 23:42 Жыццё - недарэчнае і несправядлівае. Пасюкевіч, здаецца, закахаўся ў мяне. Пэўна шчэ не ведаю, але падазрэнні мацнеюць штодня. Але што зробіш - неўзаемна. Рагнеду М. ад Рагнеды К. Табе не пазбегнуць сваёй Вялікай паэта славы. Я стану Рагнедай тваёй І музай табе праспяваю. І ты не пазбегнеш мяне, свой лёс ад мяне не схаваеш. Я маю твой лёс. І цябе. Калі ты імя маё маеш. напiсаў Рагнеда Крышталюк 30.03.2005, 22:49 Я табе дам неўзаемна. Паназакохваюцца тут у рагнедаў усялякiх, хрэн iх потым адтуль выкахаеш. Давай, хуценька, хуценька, узаемся. напiсаў Пасюкевiч ананiмна 30.03.2005, 22:58 30 сакавіка на пасяджэнні "Літаратурнага прадмесця" прысутнічалі: Андрэй Ключнікаў Наталля Кучмель Юлія Новік Андрусь Дылюк Андрэй Цяўлоўскі Алесь Спіцын Сяргей Патаранскі Таццяна Пузенка Віктар Ываноў Аксана Бязлепкіна Рагнеда Крышталюк напiсала aksana 31.03.2005, 23:22 Дарэчы, Рагнед на паседжанне не з'явіўся. Адна з версій - хоча падоўжыць сваю радасць ад новаспечанай кніжкі. Таму што гэтую радасць бескампрамісныя ў творчых пытаннях прадмесцеўцы збіраюцца грунтоўна "падправіць". Не хавайся, Рагнед, бязлітасная рука "Літаратурнага прадмесця" цябе знойдзе. напiсаў Крытык 04.04.2005, 17:12 З агучаных і аспрэчаных на паседжанні інтэрнэтаўскіх выказванняў: Абгрунтоўваць існаванне паэзіі для паэтаў гэтак жа наіўна, як уяўляць сабе, што рэдкія жывёліны існуюць выключна дзякуючы і для Грынпіс. Паэзія адкрывае тое, што не можа адкрыць проста лагічная інтэрпрэтацыя рэальнасці, ёсць такія куточкі быцця, куды першым заходзіць паэт, а потым, ужо па ягоных слядах - навуковец. Паэт здольны спаскудзіць любое шчасце дзеля таго, каб напісаць пару радкоў. Быць паэтам не значыць пісаць вершы ў гэты момант. Тым паэт і небяспечны, што магнетызм ягонай асобы здольны зрабіць прывабным усю сукупнасць яго лёсу і характару. напiсала ludmila 04.04.2005, 17:21 Дзякую ўсім, хто павіншаваў мяне з "Залатым апострафам"! напiсала ludmila 04.04.2005, 17:23 Дублюю ў гэту тэму: Rydel23 ухваліў гэты форум: forums.fromby.net/ Згодна. Аватаркі, подпісы, магчымасць рэдагавання і выдалення сваіх допісаў. Лічыцца колькасць допісаў па тэмах і па асобах, а таксама колькасць праглядаў тэмы. Смайлы! Усё тое, чаго мне так бракуе на Літары. Эх… напiсала aksana 03.04.2005, 15:08 Што скажаце, спадарства? :) напiсала aksana 04.04.2005, 22:18 А давайце не будзем разбіраць кнігу Рагнеда яшчэ пару месяцаў, га? Будзьма добрымі! Я цяпер думаю, як жа Усевалада Гарачку разабралі па гарачых слядах… Трэба ўсё-ткі час даваць на радасць. напiсаў Зычачы шчасця 04.04.2005, 22:20 Ну, як тольки я сабралася на Прадмесьце, дык яго адмянили… Народ! А мы ж у суботу 9 красавика у библиятэцы на Жудро выступаем!!! Падрабязнасьци — у Аксаны Спрынчан ци Людмилы Иванауны!! напiсаў Трэнас 06.04.2005, 13:01 Віншуем Віку Трэнас з файнай кніжкай і файнай прэзентацыяй! Дарэчы, цяпер у нас свая тэма і на "Вялікім механічным форуме"! forums.fromby.net/viewtopic.php?p=803#80 напiсала aksana 10.04.2005, 23:28 Некалькі думак пра імпрэзу В.Трэнас. Пытанні. Навошта ўсё гэта было арганізавана? Якая мэта і самой кнігі і самой вечарыны, ды яшчэ ў Доме літаратараў? У гэтым месцы не павінна быць такіх “выбрыкаў” авангардыстаў. Гэта месца, якое нашыя славутыя пісьменнікі лічылі сваім домам, пабудаваным з любові і пяшчоты, КЛАСІКІ. А тое, што піша Трэнас, каму гэта будзе патрэбна пра 5-10 гадоў? Чаму вучыць такая паэзія і што выхоўвае? Ці ведае сама Трэнас і яе сябры што-небудзь пра вялікую сутнасць літаратуры. Сорамна. Хаця рух ёсць і яго нельга выкінуць з нашай літаратуры. напiсаў М.Пятрусёў 11.04.2005, 13:31 Спадар М.Пятрусёў, калі вы былі на імпрэзе, то чулі, што сказаў пра творчасць і кнігу Вікі Трэнас А.Бахарэвіч: яе творчасць абсалютна чужая яму як пісьменніку, цікавейшая - як чытачу, і як жыхар нашай краіны ён шчаслівы, што кніга выйшла. Я абсалютна згодна са спадаром Бахарэвічам. Гэта да пытання пра тое, чаму мяне, напрыклад, навучыць паэзія Вікі Трэнас. Чаму вы думаеце, што Дом літаратара непрыдатнае месца? Што такога страшнага там здарылася?? Каго-небудзь абразілі? Пакрыўдзілі словам і дотыкам? Я ведаю, што Дом літаратара бачыў больш неэтычныя, абуральныя рэчы, чым запікванне нецэнзурнай лексікі свістком. Мне складана вызначыць ваш узрост і "прапіску". Вам не 20 (вас клапоціць, чаму навучыць літаратура)і не 40 (такое замілаванне да ДЛ). І вы не мінчук? Проста цікава… напiсала Чытачка АРХЭ 11.04.2005, 22:52 Цалкам падзяляю меркавньне шанощнага Петрусёва… напiсаў Dausprungas 11.04.2005, 23:04 Некалькі слоў хачу сказаць пра Віку Трэнас. У нечым я далучаюся да спадара Пятрусёва, але ў нечым я не падтрымліваю яго. Нельга так накідвацца на дзіця. Перарасце. У яе ўзросце гэта больш-менш нармальная з’ява. Няхай будзе пакуль такой, якой яна ёсць. Пасталее – і зразумее, як і што пісаць. У кожнага свой шлях. А раптам яна стане добрым крытыкам. Вось тады будзе такім Пятрусёвым. Пра кнігу. Я паказваў яе ў сябе на працы і расказваў пра вечарыну. Нікому, дарэчы, вершы не спадабаліся, усе гаварылі, што гэта не паэзія і паэтка кепска закончыць. Але ж кнігу чыталі, нават адна супрацоўніца папрасіла ўзяць дадому і паказаць сваім дзецям. Цікава будзе пачуць іх меркаванне. Даведаюся – напішу. А Віцы жадаю поспехаў, каб новая кніга была набліжана да класікі. Мне гэта падабаецца куды больш, чым авангард. напiсаў Зміцер Арцюх 12.04.2005, 06:54 Я таксама не авангардыстка. Пажыла ў Пасюкевіча – і пераканалася, што люблю класіку. Дарэчы, мяне зноў выгналі з філфака і я з’язджаю на Лысыю Гару. На разборы майго сябра Рагнеда Малахоўскага прысутнічаць хутчэй за ўсё не буду. А мо і затрымаюся. Ваша Рагнеда. Назаўсёды. P.S. Прабачце за памылкі напiсаў Р.Крышталюк 12.04.2005, 07:35 А вось і я напiсаў Inkognita 12.04.2005, 11:31 Паважаная АрхЕ, крыўдна наогул, што творыцца ў нашай роднай літаратуры, авангарднай, і крыўдна, што гэта яшчэ і падтрымліваецца. Я сам чытач і ніколі не стаў бы замілоўвацца кніжкамі падобнымі Трэнасаўскай і Логвінаўскім. Ды і выдавецтва само, якое пускае гэта ў свет, таксама непрыстойнае. Нельга друкаваць падобную лухту, якая і літаратурай не завецца, хаця ў Трэнас і ёсць добрыя радкі і вобразы. Тут Зміцер Арцюх пісаў, што аўтарка перарасце. Не ведаю… Не ведаю… А Сяргею Карбановічу дзякую за падтрымку. Спадзяюся на яшчэ якія-небудзь водгукі і падтрымку. І абяцаю, што буду сачыць за ўсімі працэсамі “Літаратурнага прадмесця” строга. Дарэчы, Трэнас што таксама ў суполцы, ці проста прыходзіць, каб надрукавацца ў "СБ"? І хто такая Рагнеда Крышталюк? Нешта не чытаў яе ў друку. Чакаю водгукаў. Прабачце, спяшаюся на працу. напiсаў М.Пятрусёў 12.04.2005, 12:04 Шаноўнае спадарства! Як і абяцаў, меркаванні маіх калег наконт кнігі Вікі Трэнас “Цуд канфіскаванага дзяцінства”. Выказванні: — Такім паэтам можа быць і кожны (дзяўчына гадоў 20-ці) — Магчыма, гэта “госця з будучыні” і мы яе не разумеем. — А свісток? Гэта смешна. — Вельмі шмат крыві. Вершы не па ўзросце. Няўжо паэтка перажыла столькі ўсяго? — Месцамі ёсць вершы і вельмі добрыя. — Нелагічная назва. Такога быць не можа. Зміцер Арцюх напiсаў Зьміцер Арцюх 12.04.2005, 13:20 1. Сп.М.Пятрусёву.Пра з'яўленне й развіццё Рагнеды Крышталюк можна падрабязна даведацца на гэтым жа форуме, у ранейшых паведамленнях. 2. А я ж казала Віке Трэнас перад прэзентацыяй, што яе ўсе любяць… Та-ак, паэт - не талер, каб усім падабацца… А талент, які ў Вікі Трэнас у наяўнасці. напiсала ludmila 12.04.2005, 14:41 Дарэчы, вельмі добрае выступленне было ў суботу, 9 красавіка, у дзіцячай бібліятэцы. Прысутнічалі: Аксана Спрынчан, Віка Трэнас, Зміцер Арцюх, Мікола Кандратаў, Таццяна Пузенка. Вучні 11-га класа з захапленнем слухалі вершы. Дарэчы, матэрыял пра гэта чытайце ў адной з бліжэйшых газет “Раніца”. напiсаў Зьміцер Арцюх 12.04.2005, 17:33 Скажыце, калі ласка, як стаць удзельнікам тусовак "Літаратурнага прадмесьця"? напiсаў таленавітая дзяўчынка-паэтка 12.04.2005, 17:50 Тэлефануйце, таленавітыя, 2871882, або пакідайце e-mail. Дамовімся наконт вашага далучэння да "Прадмесця". Людміла Рублеўская напiсала ludmila 12.04.2005, 18:07 Да мяе прыходзь. Я люблю таленавiтых дзяўчынак-паэтак. напiсаў Пасюкевiч 12.04.2005, 20:22 Абмяркоўвала сёння Віку Трэнас і яе творчасць з адным аўтарытэтным літаратуразнаўцам. "Вердыкт": Віка Трэнас шырэйшая за свае вершы. Так што, як зазначыў Акудовіч, чакаем трэцяй кнігі, якая толькі і паказвае існасць творцы. ЗЫ Дарэчы, я чамусьці ўмомант падумала, што ў Сыса, напрыклад, выйшлі толькі 2 кнігі. А трэцяя кніжачка - выбранае. напiсала aksana 13.04.2005, 00:22 13 красавіка "разабралі" кнігу Рагнеда Малахоўскага "Беражніца". Вівісекцыяй займаліся: Аксана Спрынчан Юля Новік Рагнед Малахоўскі Ігар Клепікаў Зміцер Арцюх Вольга Казленка Каця Красоўская Андрэй Яфімец Аксана Бязлепкіна Мікола Кандратаў Таццяна Пратасевіч Андрэй Цяўлоўскі Сяргей Патаранскі(прыйшоў 13-м) Андрэй Дылюк Віка Трэнас Таццяна Пузенка Рагнеда Крышталюк напiсала ludmila 15.04.2005, 17:49 Мастак, які ня славалюбны, падобны да жанчыны, якая не жадае падабацца - абое нецікавыя. напiсаў Абаронца Беражніцы 15.04.2005, 17:53 Мастак, якi неадэкватна славалюбны, падобны да жанчыны, якая… ну вы зразумелi. Бярыце прыклад, якi я сцiплы напiсаў Вi Ы 15.04.2005, 21:03 Дык што там было на паседжаньнi на тым? Распавядзiце! напiсаў Вi Ы 15.04.2005, 21:04 Амаль усе закіды наконт Рагнедавай паэзіі адлюстраваны ў вершы Андрэя Цяўлоўскага. У верш, нібыта ў лес які, ўваходжу: Радкі–галіны сплеценыя спрэс. Здаецца, паасобку кожны гожы, Ды дзе ж тут і чаму згубіўся сэнс? У чайна–самагонкавым настроі Намешана і вобразаў, і слоў: “Засохлая гартэнзія настрою” “На вуліцы чырвоных ліхтароў”. Занадта лёгка ў лесе тым згубіцца: Чаго і колькі ў ім панарасло!.. Мільгне раптоўна думка–бліскавіца – Спяшаюся на гэтае святло. Напэўна ж, тут з’явіцца штось павінна, Бо ўжо й пачатку верша не згадаць! Ды нешта зноў губляецца сцяжына, І выйсця з гэтых нетраў не відаць. напiсала aksana 17.04.2005, 00:03 Як хачу я сягоння прызнацца ў каханні Рагнеду Малахоўскаму і ягонай "Беражніцы". Нарэшце прачытала. Яго вершы — бальзам на маю душу. Рагнед, вазьмі мяне да сябе жыць. Я буду тваёй музай. напiсаў Рагнеда Крышталюк 20.04.2005, 08:31 У Рублеўскай абалдзенны раман - "Золата забытых магіл", зрэшты, як і (амаль) усё гістарычна-сучаснае. Яна адзіная, хто заслужана атрымаў прэмію "Дзеяслова" за ўсю гісторыю тае прэміі. Дарэчы, у "Дз." саўсім не чытаецца, другое дзела - кніга! Людміла, віншую, дачытваю, вывучаю! Трэба замяніць Арлова на Вас у школах! :) напiсаў Gardien :) 20.04.2005, 09:35 На жаль не да вас я сёньня пайду — Галерэя Б(абкова) павярнулася рэшкай на манетцы майго лёсу. напiсаў таленавітая дзяўчынка-паэтка 20.04.2005, 09:47 У такім небагатым на падзеі літаратурным жыцьці беларусы здолелі стварыць канкурэнцыю. напiсаў тая ж 20.04.2005, 09:50 Напавал… Я сёння пайшла на "Галерэю Б". Праўда, калі б не аспіранцкая цікаўнасць (усё для дысертацыі ;)) ), я, напэўна, туды б і не трапіла ніколі. Але хто ведаў??? :))) www.livejournal.com/users/euga/739.html напiсала aksana 21.04.2005, 01:20 А я вось пайшла супраць лёсу і завітала да "Літаратурнага прадмесьця". Вельмі рознаўзроўневая суполка, а яно можа як раз і цікава. Атрымліваецца своеасаблівая "фокус-група", у якой ёсьць прадстаўнікі розных узростаў ды сьветапоглядаў, якія знаходзяцца на рознай адлегласьці ад літаратуры і літаратурнай лдзейнасьці. напiсаў Аліса 21.04.2005, 09:30 Што праўда то праўда. напiсаў Вi Ы 21.04.2005, 22:59 20 красавіка на пасяджэнні "Літаратурнага прадмесьця" прысутнічалі: кіраўнік Людміла Рублеўская Рагнед Малахоўскі Юля Новік Андрусь Дылюк Мікола Кандратаў Аксана Спрынчан Віка Трэнас Ганна Серэхан Екацярына Красоўская Андрэй Яфімец Аліса Бізяева Таццяна Заміроўская Максім Івашчанка Андрэй Цяўлоўскі Серж Мінскевіч Зміцер Вішнёў Сяргей Патаранскі Наталля Капа Віктар Ываноў Рагнеда Крышталюк Найбольшыя спрэчкі і адпаведна ўражанне выклікала апавяданне Алісы Бізяевай пра сляпога мастака. Напрыклад, высвятлялі, павінен быць у фінале "Чорны квадрат" Малевіча, або гэта штучнасць. У апавяданні ўгледзелі падабенства з вершам Зміцера Вішнёва. Чамусьці, відаць па інэрцыі пасля мінулага разу, "пакусалі" Рагнеда Малахоўскага. Адна Рагнеда Крышталюк паводзілася міла, і нават СП не "дастаў" яе, як усю грамаду цалкам і паасобку. На "Прадмесьці" апошнім часам з'явілася шмат новых людзей. Варта нагадаць, што быць дапушчаным да паседжанняў "Літаратурнага прадмесьця" яшчэ не значыць стаць яго сябрам, і аднаго паседжання недастаткова, каб усвядоміць, што тут робіцца. Выпадковыя людзі тут з'яўляліся і знікалі ўвесь час, а "Прадмесьце" застаецца. напiсаў Прадмесьцявец 22.04.2005, 10:08 Навошта раскрываеце інтрыгу майго твору? :( напiсала alice 22.04.2005, 13:46 Спадар Ываноў! Кажуць Ваш верш выклікаў агульнае захапленьне. А я прапусьціла. Ці не маглі б Вы яго сюды выкласьці. напiсала alice 22.04.2005, 13:50 Добры дзень, шанове. Ізноў я да вас. Пасля сустрэчы з Вікай Трэнас мне неяк стала цікава даведацца, а хто і што там у вас яшчэ. Мне расказалі добрыя людзі і не толькі пра літаратуру вашай суполкі. Ведаю, што ёсцейка і службовыя раманчыкі. Так пагаворваюць пра раман Р.Малахоўскага і Ю.Новік, пра раман З.Арцюха і А.Спрынчан. А гавораць і пра сумнае. Пра тое, што ў С.Патаранскага закаханы аж дзве паэткі, але безадказна. Мне іх назвалі як Капа і Бяз’епкіна. Дарэчы, пачалося з таго, што мне распавялі пра раман Трэнас і Іванова. Здаецца, таксама безадказны. Што ж вы там творыце, літпрадмесцеўцы. А як жа літаратура? Што будзе з нашай беднай літаратурай? Ваш прыхільнік і сябра-крытык напiсаў М.Пятрусёў 22.04.2005, 16:25 Рагнеду на суцяшэнне пасля "пакусання" ;) Радуйся, шчодры, - малітвы твае да сонца даносіць вецер. Радуйся, мудры, - веды твае застануцца адвечна ў нашчадках. Радуйся, любы, - у каханні маім ты не знойдзеш падману. Радуйся, несуцешны, - калі цябе знойдзе спакой, не зможаш так горача марыць. Радуйся, сонца, - Ты можаш сагрэць міліярды людзей на гэтай планеце. напiсаў Рагнеда К. 22.04.2005, 22:30 Як філолаг прашу: безответная любовь - неўзаемнае каханне. Нас так вучыў любімы выкладчык Бушлякоў :))) напiсаў Паэтка-прагэтка 22.04.2005, 22:35 Ах, чаму я не палю? Узяў бы пальцамi даўгiмi Цыгарэту - памiж iмi Цыгарэту палюблю. Пастаю, пачую плёткi, Праглыну твой дым салодкi - Я дыханьне наталю. Ах, чаму я не палю? Я ж люблю i дворык гэты - Тут, агеньчыкам сагрэты, Таньчыць дым над цыгарэтай, Як пад музыку зьмяя… О, чаму палю ня я! напiсаў Вi Ы 22.04.2005, 22:41 Туды ёй, лiтаратуры, i дарога :) А хто, хто гаворыць пра захапленьне? я таксама хачу! напiсаў Вi Ы 22.04.2005, 22:44 Я думаю, які адказ даць спадару М.Пятрусёву. А пакуль хацеў бы сказаць, што ў апошнім нумары “Раніцы” надрукавалі інтэрв’ю з А. Спрынчан і нататку пра юбілей Віктара Шніпа. Нататка “Канфіскаванае дзяцінства” пра кнігу В.Трэнас не выйдзе, бо мяне апярэдзілі. Таму я змяшчаю яе тут. Дэбют Канфіскаванае дзяцінства Прэзентацыя першай кнігі маладой паэткі Вікі Трэнас "Цуд канфіскаванага дзяцінства" адбылася ў бібліятэцы Дома літаратараў. Павіншаваць аўтарку з дэбютам сабраліся амаль усе прыхільнікі авангарду. Імпрэза атрымалася яркай і такой жа арыгінальнай, як сама паэтка. Віка Трэнас студэнтка 3 курса філфака БДУ, але ў літаратурным асяродку яе імя ўжо добра ведаюць, асабліва калі гаворка заходзіць пра авангард. Праўда, і ў авангардзе яна ўмудрылася знайсці нешта свежае. А менавіта –свісток. З ім паэтка не развітваецца і на кожным выступленні вершы чытаюцца пад яго акампанемент – са свістам. Гэта выклікае і ў слухачоў, і ў калег-літаратараў палярныя водгукі-меркаванні. – Свісток мне дапамагае. Гледачы адразу звяртаюць увагу на выступоўцаў і засяроджваюцца на паэзіі. Свісток – гэта ж ярка, запамінальна, вобразна, – прызнаецца сама В.Трэнас. Што датычыць кнігі, то яна выйшла ў выдавецтве “Логвінаў” накладам 500 асобнікаў. Вершы напісаны і лацінкай, і тарашкевіцай, і наркамаўкай. Аўтарка гаворыць, што гэта невыпадкова. Усё проста. Вершы пісаліся ў пэўным настроі, які і атаясамліваецца з пэўным алфавітам. А вось нецэнзуршчыны ў тэкстах, што, дарэчы, характэрна для кніг выдавецтва “Логвінаў”, у кнізе Вікі Трэнас няма, але хапае крыві, смерці і плачу. Гэтая тэма для юнай паэткі, як не дзіўна, – галоўная. Але, чамусьці, хочацца верыць, што такая з’ява характэрна для аўтара на пэўным этапе жыцця. Зміцер Арцюх напiсаў Зьміцер Арцюх 23.04.2005, 12:31 Я напісала табе, Рагнед: “Радуйся, любы, - у каханні маім ты не знойдзеш падману”, а ты здраджваеш мне з Юляй Новік. А яна цябе падманіць. Будзеш сам вінаваты. Я табе гэтага ніколі не дарую. Вось збяруся і пайду ізноў да Пасюкевіча. Можа ён мяне і прыме. Ну і што, што ты сэкс-сімвал беларускай сучаснай літаратуры. Падумаеш. напiсаў Рагнеда Крышталюк 23.04.2005, 13:33 Во. Адзiн нармальны чалавек на гэтым форуме. Акрамя мяне, у сэньсе. напiсаў Вi Ы 23.04.2005, 15:35 Добры вечар, шанове. А яшчэ толькі што даведаўся, што А.Ключнікаў закаханы ў Аксану Спрынчан. А яна не адказвае яму ўзаемнасцю. Паэтцы-прагэтцы Дзякуй за падказку напiсаў М.Пятрусёў 23.04.2005, 20:57 А пра мяне з Рагнедай чаму не даведаўся? напiсаў Вi Ы 23.04.2005, 22:06 Рагнеда Крышталюк з'ехала на выходныя ў Баранавічы, перад ад'ездам патэлефанавала мне з вакзалу і папрасіла зсясціць на форуме наступнае: Рагнеда Крышталюк - цёзцы і выдатнаму паэту Рагнеду Малахоўскаму. Знаходзячыся ў творчым, блін (тут не хапала складу - Р.К.)застоі, Цябе чытала - часам зайздрасць драпала. Павер, Рагнед, не варта ўвагі тое, Што, блін, (зараз па тэме - Р.К.)Каза Палянская накапала. напiсаў Твая Беражніца 25.04.2005, 09:39 Літаратурны конкурс Сталічная бібліятэка імя Цёткі, суполка маладых творцаў “Літаратурнае прадмесце” і выдавецтва “Мастацкая літаратура” аб’яўляюць конкурс на лепшы верш і абяцаюць, што пераможцу чакае не адзін прыемны сюрпрыз. Конкурс прымеркаваны да стагоддзя з дня выхаду кнігі Цёткі “Хрэст на свабоду”. Заснавальнікі рэспубліканскага літаратурнага спаборніцтва не патрабуюць пісаць на нейкую канкрэтную тэму, бо перакананы, што сапраўднага паэта ніколі не прымусіш тварыць па заказе, але звяртаюць увагу на ўзрост удзельнікаў. Да конкурсу дапускаюцца толькі маладыя паэты, вершы якіх друкаваліся ў газетах і часопісах, але якія яшчэ не аформлены ў асобную кнігу. У конкурсе ўдзельнічаюць творы, напісаныя на беларускай мове і прысланыя да 1 верасня на адрас 220012, Мінск, вуліца Талбухіна 14 а, бібліятэка імя Цёткі. У лісце абавязкова павінна быць кароткая біяграфія, зваротны адрас і тэлефон, бо пераможцаў запросяць на літаратурна-музычную імпрэзу ў бібліятэку імя Цёткі. Лепшыя вершы надрукуюць, а іх аўтары стануць сябрамі суполкі “Літаратурнае прадмесце”. Галоўны ж прыз падрыхтуе выдавецтва “Мастацкая літаратура”. Пакуль яго трымаюць у тайне і раскрыецца яна толькі ў кастрычніку, калі пройдзе вечарына да стагоддзя з дня выхаду кнігі Цёткі “Хрэст на свабоду”. напiсаў Зьміцер Арцюх 27.04.2005, 08:22 А я магу паўдзельнічаць у конкурсе? напiсаў Рагнеда Крышталюк 28.04.2005, 16:17 Безумоўна, калі маладая:))) напiсаў Цётка 28.04.2005, 18:41 Дык што там у сераду? Можа, Мiтрафан Калiстратавiч распавядзе? Або дачка ягоная? напiсаў Пасюкевiч ананiмна 28.04.2005, 22:21 27 красавіка на "Прадмесці" абмяркоўвалі паэзію Міколы Кандратава. Прысутнічалі: Аксана Бязлепкіна Екацярына Красоўская Андрэй Цяўлоўскі Мікола Кандратаў Наталля Кучмель Віктар Ываноў Таццяна Пратасевіч Рагнед Малахоўскі Сяргей Патаранскі Наталля Капа Рагнеда Крышталюк Акрамя названых, з'явіўся яшчэ адзін госць:спадар з кульбачкай, які прадставіўся Мітрафанам Калістратавічам Пятрусёвым. Як высветлілася, сп.Пятрусёў - бацька-сымулякр прадмесцеўскага сымулякра Рагнеды Крышталюк. Мітрафан Калістратавіч надта ўстрывожыўся чуткамі наконт рамантычных прыгодаў прадмесцеўцаў і прыйшоў асабіста прасачыць за паводзінамі дачкі ў падазроным асяродку. Між тым вершы Міколы Кандратава абмяркоўваліся досыць бурліва, асабліва выклікаў спрэчкі цыкл вершаў па матывах Авесты: што гэта, спроба зарыфмаваць інфармацыю або новая тэма для беларускай паэзіі? Прысутныя прыйшлі да высновы, што ў сваіх вершах пра каханне Мікола Кандратаў увасабляе прынцып служэння Чароўнай Даме. І ўвогуле Паэт. З пачутага: Лепей марна жыць, чым неасэнсавана здохнуць. Купалу таксама ў свой час гнабілі. Ён ідзе па шляху здаровай філасофскай работы. "Кахацельная лірыка". Логіка ў мастацтве адна - парадаксальная. P.S. Сп. Пятрусёў уважліва назіраў за паводзінамі прадмесцеўцаў, нягледзячы на тое, што Рагнеда была страшэнна абураная такім умяшальніцтвам у сваё асабістае сымулякрава жыццё і дэманстратыўна села побач з Рагнедам Малахоўскім. Мітрафан Калістратавіч адзначыў некаторыя трывожныя сімптомы: у вершах Міколы Кандратава занадта часта сустракаецца зялёны колер, сп. Рублеўская занадта часта крычыць: "Ціха!", у гарбату многія сыпалі па дзве лыжкі цукру. Чакем новых допісаў сп. Пятрусёва. напiсаў Назіральнік 29.04.2005, 09:55 Хто там на мяне паклёпы наводзиць? М. Пятрусёу, яшчэ адзин жарцик, и будзеце разбирацца са мной :((( напiсаў трэнас 29.04.2005, 14:04 Ваш свісток супраць маёй кульбачкі? :)) напiсаў М. Пятрусёў 30.04.2005, 01:29 Яна села з Малахоўскiм? Я ёй дам! Я ёй пакажу! напiсаў Вi Ы 30.04.2005, 11:51 А я і не толькі села побач. Рагнед у той вечар запрасіў мяне ў кафэ. Мы добра паля… пасядзелі і там. Потым ён правёў мяне дахаты. Бацька мне ўжо выгаравыў. Ох, і атрымала я. Але ж каханне даражэй за вымовы. Праўда ж? Толькі Юлі Новік не расказвайце. Яна на гэты форум не ходзіць. Не прачытае. напiсаў Рагнеда Крышталюк 01.05.2005, 12:56 Вось вазьму ды раскажу!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! напiсаў Вi Ы 01.05.2005, 17:52 Рагнедцы Ты чыя дачка? Мая! Хто ж табе выгаварыць, як не татка родны, га? Ёсцейка і ў нас праблемкі ў сям'і, але мы ўсё разам пераадолеем. Што будзе з нашай беднай літаратурай, калі пісьменнікі не будуць мець падтрымкі ў сям'і? І калі маладыя паэткі будуць гойсаць уночы з нейкімі там паэтамі… Адумайся, дачушка, пры людзях кажу! Усякі сорам згубіла… Ці яшчэ не згубіла? Твой татка-крытык і прыхільнік М.Пятрусёў напiсаў М.Пятрусёў 02.05.2005, 00:26 Як наконт заўтра? напiсаў Вi Ы 03.05.2005, 22:17 Пасюкевіч, Ты гэта каму? Рагнедзе? Ці мне? ;))) напiсала Чытачка АРХЭ 04.05.2005, 00:13 Мы забылі прызначыць наступную ахвяру. Каго будзем абмяркоўваць праз тыдзень? :)) напiсала Чытачка АРХЭ 04.05.2005, 00:16 - Агласіце, пжалста, увесь сьпісак… Ік… напiсаў Крытык-дабраахвотнік 04.05.2005, 00:46 Ну i прадмесце! Ну i прадмесце! Ну i прадмесце! Ну i прадмесце! напiсаў Пасюкевiч ананiмна 04.05.2005, 21:50 Пасюкевіч, а перадайце, калі ласка, віншаванні В.Ы. з Днём нараджэння! Ён такі цудоўны творца, такі мілы чалавек! Хай жа яму пішацца, спяваецца, вершаскладаецца! Ну і прывітанне пінгвінам ;)) напiсаў Чакалядка 05.05.2005, 21:55 Паседжанне 4 мая чамусьці атрымалася "кантрамотным" - пачалося з канца,а закончылася традыцыйным "перапісам насельніцтва" Прадмесця. Магчыма, асаблівым усё атрымалася таму, што святкаваўся Дзень народзінаў Віктара Ыванова. Менавіта вянок трыялетаў Віктара "Паэма авала" стаўся галоўным аб'ектам абмеркаванняў і спрэчак. О, пакажы мне свой авал, І - "Ах, як блага" - гукну ў марах. Хто ж Вас такіх намаляваў? О, пакажы мне свой авал! І з вышыні узьнёслых мар я Так Вам бы, пэўна жа, сказаў: - О, пакажы мне свой авал, І - "Ах, як блага!" - гукну ў марах. (магістрал) Паколькі ўсё ў гэты дзень было наадваротным, імяніннік зрабіў кожнаму падарунак: па кавалку сваёй паэмы, з правам друкаваць атрыманы кавалак пад сваім прозвішчам. Пад канец прысутныя выслухалі арыю пра пінгвінаў у стылі хэві-метал. Сярод праблем, якія абмяркоўваліся - ці варта надалей вывешваць на форуме спіс удзельнікаў паседжання? напiсала ludmila 06.05.2005, 09:58 Спадарства! Паседжанне з 11 траўня пераносіцца на 15-е! Усе едзем на Лысую Гару незалежна ад надвор'я. Кожны мусіць падрыхтаваць падарунак для Рагнеды Крышталюк у мэтах удасканалення яе сымулякрава вобразу. З'яўленне Рагнеды народу набліжаецца! Дакладней пра час і месца збору будзе напісана пазней. напiсала ludmila 06.05.2005, 10:09 Гэта ён мой вянок стырыў? Ды ён сволач! Я ягонае не тыру!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! напiсаў Вi Ы 06.05.2005, 16:51 Крышталючку з татам запрашаем? напiсаў Зяць любіць узяць 07.05.2005, 00:49 Пасюкевічу Ён жа не для сябе стырыў. Ён падзяліўся! напiсаў Рагнеда 08.05.2005, 13:17 Добры дзень, шанове. Дачка расказала мне, што пад вашую суполку капаюць. Не дапусціце раз’яднання “Літаратурнага прадмесця”. Вы так добра падняліся, што мне, старому дзеду і няспраўджанаму літаратару, нават зайздросна. Вы робіце і павінны рабіць святую справу – працягваць лепшыя традыцыі беларускай літаратуры. І Віка Трэнас няхай ўжо не крыўдзіцца. Яна не павінна здраджваць суполцы. Хутка ж выйдзе ваш другі зборнік. З нецярпеннем чакаю. Ваш прыхільнік-крытык Мітрафан Пятрусёў напiсаў М.Пятрусёў 09.05.2005, 10:57 Пішыце мне і я буду пісаць вам напiсаў fafa345 09.05.2005, 13:17 Як філолаг прашу: Петрусёў! напiсаў Паэтка-прагэтка 09.05.2005, 22:07 Ну гэта ж маё прозвішча. І што тут зробіш. напiсаў fafa345 10.05.2005, 08:45 Дарэчы, пра літаратурны конкурс да стагоддзя з дня выхаду кнігі Цёткі "Хрэст на свабоду". Сябры суполкі "Літаратурнае прадмесце" таксама могуць удзельнічаць. напiсаў Зьміцер Арцюх 10.05.2005, 16:08 Ну гэта ж маё прозвішча. І што тут зробіш Што, і ў пашпарце так напісана? :-/ Пішыце мне і я буду пісаць вам Вершы? ;) Давайце жыць мірна! (папраўляю банцік на шыі) напiсаў Кот Леапольд 10.05.2005, 21:33 Мемуары, можна сказаць, з лімаўскіх часоў… Як толькі вясновае сонца Прыхоўваць пачне свой твар, Пагоніць Рублеўская хлопцаў Па крэслы і самавар… Хм, цяпер у нас электрачайнік і крэслаў хапае… А вершык застаўся… :) напiсала aksana 13.05.2005, 01:30 Шанове, што ў нядзелю экскурсія на Лысую гару да Аксаны Спрынчан? Не забудзьце падрыхтавацца. Там мы, спадзяюся, і пазнаёмімся. Назаўсёды вашы: Рагнеда Крышталюк і Мітрафан Пятрусёў напiсаў М.Пятрусёў 14.05.2005, 17:54 А мяне не будзе… А я так хацела пабачыцца з дачкой Рагнедачкай і таткам Мітрафанкам. :)) напiсала Чытачка АРХЭ 15.05.2005, 00:45 Шаноуны М. Петрусёу!!! На Вас у мяне ёсць спецыяльная систэма самаабароны (ад нахабных "джентельменов") напiсаў Трэнас 15.05.2005, 13:31 О, на вашую сістэму самаабароны намякнуў спадар Галубовіч у лімаўскай рэцэнзіі… напiсаў М. Пятрусёў 15.05.2005, 14:24 Народ, а давайце сапраўды абмяркуем рэцэнзіі, што былі на кнігі Вікі Трэнас і Рагнеда Малахоўскага. напiсала Чытачка АРХЭ 17.05.2005, 01:02 Такая добрая была паездка на Лысую Гару!!! Столькі падзей, столькі ўражанняў. Зараз рыхтую да друку артыкул "У пошуках натхнення", у якім будзе поўная (ці амаль поўная) карціна пасяджэння на прыродзе. На жаль, няма афіцыйнага паведамлення, таму забяру хлеб у Людмілы Рублеўскай і паведамлю сам, што на пасяджэнні прысутнічалі: Аксана Спрынчан Ігар Клепікаў (імяніннік) Таццяна Пратасевіч Рагнед Малахоўскі Юлія Новік Сяргей Патаранскі Мікола Кандратаў Зміцер Арцюх (гэта я) Андрэй (прозвішча не памятаю) Рагнеда Крышталюк І вядома ж сама Людміла Рублеўская, Віктар Шніп і Сяргей Вераціла. напiсаў Зьміцер Арцюх 17.05.2005, 16:59 А мяне забылі назваць! напiсаў Мітрафан Пятрусёў 17.05.2005, 17:19 Шаноўны, Мітрафан, хто вы такі? Хопіць тэрарызаваць нашую суполку. напiсаў Зьміцер Арцюх 17.05.2005, 17:41 Ну вось вам афіцыйнае паведамленне… З'яўленне Рагнеды Крышталюк народу адбылося! Ля вогнішча на Лысай Гары з'явілася яна, сціплая дзяўчына з Баранавіч. Да вобразу сымулякру былі далучаныя;амерыканскі капялюх з маісавай саломкі, вязаны шаль і ружовы парасон (ад Л.Рублеўскай), ружовая кофтачка, спадніца ў народным стылі і веер (ад А.Спрынчан), праграмкі спектакляў Купалаўскага тэатра ад З.Арцюха(Рагнеда - тэатралка, а праграмкі не купляе, а крадзе), нататнік з адной старонкай і спісаны аловак (ад Ю.Новік),грошы (ад Р.Малахоўскага), жэтон на менскае мятро (ад М.Кандратава), разумны погляд праз акуляры (ад І.Клепікава) ды інш. Паколькі бацька Рагнеды не з'явіўся, С.Вераціла прапанаваў Рагнедзе цыгарэту, Віктар Шніп - таблетку ад галаўнога болю, а Патаранскі - шклянку, але гэтыя падарункі былі Рагнедай з абурэннем адпрэчаныя. Ля вогнішча чыталіся вершы А.Сыса. Потым разам з Рагнедай прадмесцеўцы рушылі ў пісьменніцкае паселішча. Там адбылася запланаваная дзесяціхвілінная медытацыя на веснавую квецень, а менавіта на алычу. У выніку медытацыі ў кожнага прадмесцеўца мусіла нарадзіцца хоку. Хоку напісалі не ўсе. Застаецца спадзявацца, што на алычы дзесяціхвіліннае сузіранне прадмесцеўцамі не адаб'ецца. Потым Рагнеда Крышталюк прысутнічала на чытанні вершаў на лецішчы А.Спрынчан, там і засталася начаваць. напiсала ludmila 17.05.2005, 19:29 Шукаю цябе, Мітрафане, Ў аўтобусе і ў трамваі, Адбіткам на цэляфане, Званочкам у целяфоне, На зорным тле (ці на фоне?). Прыедзь да мяне, Мітрафанку, Аўтобусам ці на танку. Як дэндзі, а можна й панкам. Увечары ці мо ранкам, З санетам ці лепей танкай. Адкінь сваю кульбу-палку І будзь жа са мною палкім. (Працяг будзе, спадзяюся) напiсаў Паэтка-прагэтка 18.05.2005, 03:04 Добры дзень, шанове. Што гэта за фокусы? Што за двайнік у мяне з'явіўся? Сапраўдны Пятрусёў я. А паэтцы-прагэтцы дзякую. Першы раз мне прысвячаюць вершы. Буду чакаць працягу. напiсаў fafa345 18.05.2005, 12:07 За акном зьмяркаецца, літпрадмесьце зьбіраецца… :))))) Усім прывет, даруйце, што ўжо ня з вамі. напiсаў mirabilefuturum 18.05.2005, 19:39 Я стаю пад парасонам. Я чакаю на спатканне. Тут аўтобус на Расоны. Ну, а там - цягнік на Каны. :-Р напiсаў Агнешка 20.05.2005, 02:57 Але Мітрафана Не цягне у Каны :( напiсала Чытачка АРХЭ 20.05.2005, 02:58 Ігар Бабкоў: «Маніфест таксама мусіць быць творам мастацтва - паэзіяй або эсэ ці штосьці іншае. Тады ён мае глыбіню і шматмернасьць. І галоўнае - у ім павінны быць не намеры і абяцаньні, а думкі і ідэі, якія істотным чынам паўплываюць на існаваньне мастацтва сёньня». Цыт. па: Аркуш А. “Стаць эўрапейцамі, застаўшыся беларусамі”. напiсала aksana 20.05.2005, 11:33 На мінулым пасяджэнні (18 мая) высветлілася цікавая тэндэнцыя: у вершах школьнікаў (а былі хлопец і дзяўчына 16-ці гадоў) пераважаюць вершы пра вайну. :)) напiсала Чытачка АРХЭ 22.05.2005, 02:12 Не зусім правільна сфармулявала. Не тое, каб пераважалі, але прысутнічаюць. Калісь, помню, на пасяджэнні верш пра небяспеку "трэцяй сусветнай" чытала, здаецца, Даша Лосева, натхніўшыся вайной у Іраку. І хтось пажартаваў тады: Правільна, правільна, пішыце на такія тэмы. :))) напiсала Чытачка АРХЭ 22.05.2005, 02:17 Нешта у нас на форуме малавата сур*ёзнай паэзии. Давайце скинемся па вершу. Будзе салидна. напiсаў Pit 22.05.2005, 05:30 Рагнед, віншую са з'яўленнем на форуме. Тваю прапанову трэба разглядзець на пасяджэнні. Зміцер Арцюх напiсаў Зьміцер Арцюх 22.05.2005, 14:17 Ра-а-агнед! Здорава! :)) Я мяркую, што ахвотнікі могуць і самі скідаць сюды свае вершы. Наступным разам, дарэчы, абмяркоўваем вершы Зміцера Арцюха. ;) напiсала aksana 22.05.2005, 23:47 О, сёння пабачыце, як выглядаюць аспіранты пасля сумленнага напісання рэферата- легла ў 3 ночы, прачнулася а 7-й… :)) напiсала aksana 25.05.2005, 11:09 Ну што тут дзіўнага! Я лёг а трэцяй, прачнуўся а сёмай… а восьмай… і ня першы раз… і не апошні… :))))) напiсаў mirabilefuturum 25.05.2005, 11:16 Гарду Дык аспіранты ж не маюць такой загартоўкі. Гэтыя кволыя істоты звычайна дрыхнуць да 10-11-12… :))) напiсала aksana 26.05.2005, 00:39 З таполі аблятае пух, Сярод алеі мы удзвюх. Сваіх чакаем хлопцаў. А пух ляціць бясконца. Быццам хлопцы й не благія. Ды на пух, вось, алергія! напiсаў Рагнеда Крышталюк & Т.П. 26.05.2005, 00:46 МАРАКАНКА Зміцеру Арцюху Мараканка — мара-таямніца, Ды, на жаль, далёка ты жывеш, І сустрэчы нашай не адбыцца… Дык чаму ж так вабіць Маракеш? Мараканка — мара-таямніца… Пэўна, не даведацца нікому, Што да іншых цягне берагоў. Песні твае слухаю да стомы, Ды аб сэнсе іх таемных слоў, Пэўна, не даведацца нікому… І твая дзівосная краіна Застанецца марай залатой. А закрыю вочы на хвіліну — Зноў прысніцца позірк пад чадрой І твая дзівосная краіна… 22-24 мая 2005 год. Верш напісаны пасля прачытання вершаў з нізкі З.Арцюха "Марока… Мары… Мітусня…" напiсаў Андрэй Цяўлоўскі 26.05.2005, 08:01 Да ўвагі чытачоў форума некалькі вершаў з маёй нізкі "Марока… Мары… Мітусня…" *** Я хачу паехаць у Марока – У краіну цёплага пяску, Што падобны на жыцця раку. Я хачу паехаць у Марока. І аднойчы я туды ўцяку, У пясок схаваюся глыбока. Я хачу паехаць у Марока – У краіну цёплага пяску. *** Ты пярсцёнак мой згубіла ў Фесе Залаты, у залатых пясках. У сваіх не зберагла руках. Ты пярсцёнак мой згубіла ў Фесе, Да кахання мне закрыла шлях, Бо чужою ты была нявестай. Ты пярсцёнак мой згубіла ў Фесе Залаты, у залатых пясках. МАРАКАНКА Не крыўдуй на мяне, мараканка, Што з табою не быў да світанку. Я адзін вывучаў Сахару І сустрэўся з пясчанай завеяй. Пра цябе па-ранейшаму мару. Ты – мая мусульманская фея. Мы яшчэ пагуляем з табою. Я жаданні твае супакою. Мараканскі апусціцца вечар – І пачнуць распаўсюджвацца чары. Я цябе абдымаю за плечы… Мы адны. Мы ў палоне Сахары. напiсаў Зьміцер Арцюх 26.05.2005, 08:49 Народ! Ёсць прапанова — банальна ігнараваць Інтэрнэтаўскага "прахвоста" Пятрусёва, каб ён не думаў, што ў Нэце можна сабе дазволіць што заўгодна, тым больш, на нашым форуме! напiсаў Віка Трэнас 26.05.2005, 11:03 Віка, ёсць банальная прапанова прыйсці на пасяджэнне "Літпрадмесця" і даведацца пра некаторыя стратэгіі паводзінаў. напiсаў Псэўдонім 26.05.2005, 11:41 Шанове, і асабліва Віка Трэнас, што гэта за выдумкі ігнараваць мяне. Як можна мяне ігнараваць. І цікава, шаноўны Псеўдонім, што гэта за стратэгія суполкі супраць мяне? Не дазволю. Не дапушчу! Як там можна з пажылым чалавекам? напiсаў fafa345 26.05.2005, 14:22 І яшчэ. Што гэта за выбрыкі Зміцера Арцюха? Якое Марока? Што гэта за Марока? Няўжо нельга пра Беларусь пісаць. У нас жа такая краіна. напiсаў fafa345 26.05.2005, 14:23 Фафу345 Стратэгіі паводзінаў простыя - трэба паважаць старэйшых. Асаблівы тых, што з кульбачкамі. ;) напiсаў Псэўдонім 27.05.2005, 00:05 Аднарадковік Я не люблю паэтаў ў Інтэрнеце. Аднарадковік-2 Ды болей не люблю я раманістаў. напiсаў Вочы ад манітора стамляюцца 29.05.2005, 13:53 На пасяджэнні, дзе абмяркоўваліся вершы Зміцера Арцюха, я казала, што ягоныя тэксты вельмі спеўныя. Гатовыя песні. А сёння, перабіраючы паперы на стале, зноўку на гэтыя вершы натрапіла. І падумалася, што іх мог бы выканаць Зміцер Вайцюшкевіч. Такая вось фантазія… :)) напiсала Чытачка АРХЭ 29.05.2005, 19:37 Дык вы яшчэ і цэлае пасяджэнне прысвяцілі абмеркаванню вершаў пра нейкае там Марока? Жах! Чаму няма падрабязнасцяў на форуме? Хацелася б даведацца, што з гэтага было? Я б таксама выказаўся. Ваш М.Пятрусёў. напiсаў fafa345 30.05.2005, 10:20 Сапраўды, 25 траўня ўвесь вечар прадмесцеўцы абмяроўвалі вершы Зміцера Арцюха. Прысутнічала Рагнеда Крышталюк, якая сядзела пад сваім знакамітым ружовым парасонам. Каб стварыць адпаведны настрой, Зміцер Арцюх прынёс мараканскія апельсіны. Выказваліся наконт вершаў наступныя асобы: Людміла Рублеўская Рагнед Малахоўскі Юля Новік Таццяна Пратасевіч Андрэй Яфімец Аксана Бязлепкіна Андрэй Цяўлоўскі Наталля Кучмель Андрусь Дылюк Віктар Ываноў Наталля Капа Сяргей Патаранскі Па просьбе збянтэжаных сваім мараканскім недасведчаннем прысутных Зміцер Арцюх прачытаў караценькі даклад пра Марока, з якога ўсе даведаліся, чаму кабеты ў гэтай краіне носяць на сабе кілаграмы залатых упрыгожванняў (на выпадак, калі муж раптоўна выганіць). Даведаліся таксама, што мараканцы - не негры, а выглядаюць амаль зусім як некаторыя сябры суполкі. І атрымалі пацверджанне, што Зміцер Арцюх глядзеў серыял "Клон". Абмеркаванне атрымалася бурлівым. Адны заклікалі Зміцера вярнуцца да беларускіх рэалій, другія адстойвалі права на "мараканскі цыкл" у айчыннай паэзіі. У спрэчках высветлілася, што Арцюх- не Гумілёў. Але бяды ў гэтым вялікай няма, таму што вершы Зміцера большасці імпануюць. Яны не выглядаюць штучнымі або інфарматыўнымі, як здараецца пры экзатычнай тэме. Як зазначыў неафіт суполкі Андрэй Яфімец, калі паэт стварае тое, што да яго ніхто не стварыў (Марока ў бел.паэзіі), у гэтым ужо ёсць каштоўнасць. Пасля прадмесцеўцы з'елі ўсе апельсіны. А Рагнеда не ела з прынцыпу.Ёй не спадабался, што ў Марока манархія, клоны, гарэмы і мужыкі выганяюць жонак у чым апранута. напiсала ludmila 30.05.2005, 13:05 Шанове, я прачытаў паведамленне толькі што. Думаю, што ваш Арцюх звар'яцеў. напiсаў fafa345 30.05.2005, 13:32 2 Фафа 345 Вось у Кандратава - арыйскі цыкл, у Арцюха - мараканскі. Усё нармальна. Калі апішам усю планету, пяройдзем у космас - напішам марсіянскі, месяцавы, сонечны, венераўскі, плутонаўскі цыклы… А Жыбулі ўжо сатурніянскі цыкл пішуць, проста яны раней пачалі. :Р напiсаў У скафандры 30.05.2005, 19:08 Наступнай абмяркоўваем Наталлю Капу? напiсала aksana 31.05.2005, 13:48 Мне прыйшоў скажам так "водгук", ("рэцэнзія")на вершы з нізкі "Марока… Мары… Мітусня…", якія былі прадстаўлены на разгляд. Таццяна БАРЫСЮК піша — Добра стылізаваў апісаныя рэаліі, лексіку пад "мараканскія". Экзотыка — адвечная крыніца ўзбагачэння нацыянальнай паэзіі (напрыклад "Іранксі дзённік" П.Панчанкі, грэчаскія і французскія матывы ў паэзіі Л.Дранько-Майсюка, вершы Р.Барадуліна і Н.Гілевіча пра Парыж і г.д.) — Але ж усходні змест не стасуецца з заходнееўрапейскімі цвёрдымі формамі вершаў (трыялеты, рандо). А адпаведнасць формы і зместу ў паэзіі — гэта класічнае правіла. Вось што напісала мне Таццяна Барысюк. Дзякую.Зміцер Арцюх. напiсаў Зьміцер Арцюх 02.06.2005, 06:42 Усё… Зміцер, ты ўпісаны ў такі салідны шэраг… Класік! :)) напiсала aksana 02.06.2005, 20:34 Наступным разам у нас апошняе перад вакацыямі пасяджэнне. А-а-а… Прыгадала, што ў мяне некалькі касет відэазапісаў пасяджэнняў нашай суполкі (вось як фразу закруціла). У фармаце 16:9. Хто ведае, той зразумее. напiсала aksana 02.06.2005, 20:36 Народ, летам у нас сувязь будзе праз гэты форум? ;)) Кожную сераду - на Літары :))) Жарт. напiсала aksana 05.06.2005, 17:34 Сёння апошняе пасяджэнне "Літаратурнага прадмесця" ў гэтым сезоне… напiсала aksana 08.06.2005, 16:11 Навіны :) У сённяшнім "ЛіМе" чарговая рэцэнзія на кнігу Рагнеда Малахоўскага "Беражніца". Юрась Нераток "Плач" па Рагнеду Чарговая… здаецца, чацвёртая… нарэшце станоўчая :))) Рагнед можа адкрываць курсы "Майстэрства піяру" :))) напiсала aksana 17.06.2005, 19:53 Ойййй…. жуда, жуда. Такiмi рэцэнзiямi калi захвалiць - кепска будзе. Добра, што гэта ўжо чацьвёртая. Не, што болей то лепей… але ж… але ж… Карацей, я ўчора сеў пiсаць адлуп - канкрэтна на Юрасёву рэцэнзiю. напiсаў Вi Ы 18.06.2005, 16:49 Чаму жуда? А для калекцыі?! :)) Адлуп? Плач па Рагнеду-2? :))Цяпер без двукоссяў :))) напiсала aksana 18.06.2005, 20:30 Ну… хiба што для калекцыi… напiсаў Вi Ы 19.06.2005, 21:05 Рагнед - багаты ў сэнсе ўвагі крытыкаў. Можа дазволіць сабе неабавязкова-крытычныя "яйкі Фабержэ" :))))) напiсала aksana 19.06.2005, 21:38 Хачу падзякаваць Рагнедзе Крышталюк за падораны на апошнім у сезоне паседжанні букет рамонкаў. напiсала ludmila 20.06.2005, 09:24 Шаноўнае спадарства “Літаратурнага прадмесця”! Не сумняваюся, што вы звярнулі ўвагу на мой артыкул, надрукаваны ў “ЛіМ”е (№24, 17 чэрвеня 2005 года). Прапаную ў якасці хатняга задання азнаёміцца з аўтарскай версіяй тэксту і параўнаць яе з рэдакцыйнай. Звярніце ўвагу, як прафесійна і беспамылкова “здзёрта” эмацыйная частка тэксту, дзякуючы якой ён і быў напісаны. Хоць трошкі для літаратараў чужое, хацеў бы прывесці параўнанне з тэхналогіяй ліцця: вакол склеенага пясчанага стрыжня заліваецца расплаўлены метал, а як метал застыне – стрыжань выбіваецца і зноў рассыпаецца ў пясок. Стрыжань выканаў сваю ролю – адліўка гатовая. І зноў жа справа ў тым, што аўтар сам такога скарачэння зрабіць, як правіла, не можа, асабліва, калі матэрыял аператыўны. І, напэўна, не павінен, бо эмацыйная і асацыятыўная кампанента адстойвае сутнасць тэксту пры адсутнасці аўтара. Аднак аўтар павінен улічваць, што можа “вылецець” і ўяўляць прагназуемы рэдакцыйны тэкст. Я гэтага не ўлічыў, таму да матыву бясспрэчнасці дабавіўся дысананс бяздоказнасці, аб чым мяне папярэджвала Наталка Кучмель (халера вас ведае, адкуль вам вядома, што ляжыць у рэдакцыйнай шафе?!). Але ж пры агульным ўхваленні прыводзіць некалькі цытат з верша не зусім лагічна, хоць сама форма крытычнага артыкула вымагае менавіта гэтага. Мяркую, што і рэдакцыйны варыянт артыкула зробіць сваю справу. Тым больш у такім выглядзе ён больш бяспечны для мяне як аўтара – я станаўлюся значна менш паражальным, як коратка пастрыжаны барэц, абмазаны тлушчам, у адрозненні ад расхрыстанага патлатага “фулюгана”. Хацеў бы асобна сказаць пару слоў Наталцы Капе. Наташка, спадзяюся, ты не атаясамляеш сказанае пра твой артыкул з адносінамі да цябе як да чалавека і творцы? Ты мне ўяўляешся сумнай маўклівай загадкавай дзяўчынай, якая мае нейкі закрыты ад усіх унутраны свет. І ў гэтым свеце, у якім ты знаходзішся ці не больш, чым у рэальным, усё ж нечага не хапае. Але гэтага “нечага” няма тым больш у свеце рэальным. Такія думкі ў мяне былі і калі я пісаў артыкул, але сама разумееш, яны ніяк не ўкладваліся ў тэкст і, бясспрэчна, былі б выкінуты пры падрыхтоўцы “ЛіМ”ам артыкула. З падзякай “ЛіМ”у і з лепшымі пачуццямі да “ЛітПрадмесця” 18.06.05г. Юрась Нераток “ПЛАЧ” ПА РАГНЕДУ “Дай Бог арла варонай не назваць…” Максім Багдановіч Маё знаёмства з дэбютным зборнікам вершаў Рагнеда Малахоўскага “Беражніца” супала з выхадам у “ЛіМ”е двух крытычных артыкулаў з нагоды яго з’яўлення ў беларускай літаратуры. Першы, Наталлі Капы, – раздражнены, часам да зняважлівасці. Пры прачытанні кінулася ў вочы грэблівая неаб’ектыўнасць і прыйшла думка, што не варта з падобным настроем увогуле брацца за працу, а калі неўцерп, то можна паспрабаваць павастрыць пяро на зборніку якога-небудзь паэтычнага мэтра – а там, праз пару абзацаў, і аб’ектыўнасць з’явіцца, і ўнутраны стан выраўняецца. А накідвацца на сціплага, спагаднага хлопца з заўсёднай прыветнай усмешкай на твары, справа, сама менш, невысакародная. Рагнед, мяркую, можа і сам за сябе пастаяць, але спачатку слухае, затым думае і шукае ў любых выказваннях у адрас яго творчасці рацыянальнае зерне, каб у нейкай ступені іх улічыць. Артыкул “Зялёнае жыццё” Наталлі Капы часткова ўраўнаважваў даволі талковы (але зноў жа не без паляпвання па плячы) артыкул “Паэтычнае “вядзьмарства” Сяргея Патаранскага. Такім чынам стваралася нейкае падабенства дыскусіі, хоць адзін з позіркаў быў яўна скасавураным. З’яўленне праз тры тыдні рэцэнзіі Леаніда Галубовіча ў “ЛеГалізацыі” прымусіла мяне ўсё ж сказаць “слова ў абарону чалавечага дзіцяняці” (Р. Кіплінг), каб падраўняць лік. Хацеў бы адзначыць сваё стаўленне да Леаніда Міхайлавіча і да “ЛеГалізацыі”: Галубовіча лічу выдатным паэтам (так-так, паэты, як і майстры спорту ці лаурэаты нобелеўскай прэміі не бываюць былымі); вершы такой пранікненасці, як у Галубовіча, у беларускай літаратуры здольныя ствараць адзінкі. Апроч таго, ён магутны аналітык і сапраўдны крытык, бо ступень сваёй суб’ектыўнасці пазначае ў кожнай рэцэнзіі і не прэтэндуе на ролю вярхоўнага жраца, хоць (так атрымліваецца) фактычна ім і з’яўляецца. “ЛеГалізацыю” лічу лепшай пастаяннай рубрыкай “ЛіМ”а і менавіта з яе пачынаю знаёмства з новым нумарам. Але не ўсе здольныя разгледзець ў галубовічавай іроніі цеплыню і ўхвалу, таму фармальна рэцэнзія на “Беражніцу” атрымалася калі не разгромная, то аплявушная. А што зробіш: бывае і не “пакаціць”, а пісаць трэба. І пісаць шчыра. Усё ж хацелася б зрабіць невялічкі каментарый да рэцэнзіі, дакладней да абставін, якія ёй папярэднічалі. Не прынёс сваю кнігу з аўтографам да Галубовіча Малахоўскі, напэўна, не з-за боязі, а зноў жа з-за сціпласці. А Віктар Праўдзін сам прапанаваў “Беражніцу” для “ЛеГалізацыі”, напэўна, таму, што ўпэўнены ў яе якасці. І праявіў такі натуральны, можна сказаць, бацькоўскі, клопат аб маладым таленце. Дарэчы, у “Мастацкай літаратуры” нешта паўсырое і недаробленае нельга выдаць у прынцыпе, бо статус яе, як заўсёды, высокі, і працуюць там прафесіяналы. Што тычыцца мяне, то, калі я чытаў “Беражніцу”, раз-пораз узнікала думка: “Ты што, маладзён? А што ж ты далей рабіць будзеш? Табе, здаецца, і расці няма куды!” І я б з чыстым сумленнем падпісаўся пад змешчанай у канцы “Беражніцы” анатацыяй, якую не палянуюся перанабраць, каб прывесці: “Размерана-стрыманая, без рэзкіх нежыццястойкіх наватарскіх хістанняў, без знаку самаўлюбёнасці і характэрнага для многіх маладых эгаізму, паэзія 20-гадовага Рагнеда Малахоўскага – жыўлівая крыніца яго асабістай праўды жыцця. Душэўная споведзь аўтара не можа не кранаць шчырасцю і светлым наівам, лірычнасцю і духам роднага краю, захапляе яскравасцю трапных вобразаў, выверанасцю радка, гарманічнай завершанасцю верша. А жывая мова не пакідае абыякавым ні маладога, ні сталага прыхільніка паэтычнага слова”. І яшчэ б дабавіў, што Малахоўскі незвычайна разнастайны, як у тэматыцы сваіх вершаў, так і ў вершаваных формах. Яскрава выражанае пачуццё рытму і мелодыкі; усе вершы тэхнічна дасканалыя, кампазіцыя зборніка гарманічная. Па светаадчуванню паэт уяўляецца, як мінімум, больш сталым гадоў на дзесяць. Як казаў расійскі паэт і бард Аляксандр Дольскі: “и всегда было вдоволь гениев – мало истинных мастеров”. Менавіта сапраўдным майстрам выявіў сябе Рагнед Малахоўскі, і яму ніколі не будзе сорамна (што здараецца не так рэдка) за сваю першую кнігу. Перахваліць не баюся і ўвогуле лічу, што таленавітага творцу перахваліць немагчыма. Затое спляжыць, прывіць комплекс няўдаліцы, увагнаць у творчы ступар, які можа цягнуцца гадамі, лёгка зрабіць не тое што негатыўным артыкулам, але і неахайнай заўвагай, зробленай адзін на адзін. Што да “няўдалых” радкоў, якія прыводзяцца ў крытычных артыкулах, паўтаруся: не сумняваюся, што ўсе заўвагі Рагнедам будуць разгледжаны і пэўныя высновы зроблены. І ўрэшце, прычапіцца можна і да слупа. Часам узнікае жаданне перарабіць не толькі чужыя радкі, але і ўвесь белы свет, ды хто ж дасць? І як гэта здзейсніць? Цяпер некалькі агульных разваг аб асобных момантах у крытычных артыкулах, якія часцяком з’яўляюцца, асабліва ў “ЛіМ”е. Чамусьці частка з іх пішацца па прымітыўнай рэцэптуры: трошкі падхваліць, трошкі аблаяць. Плюхнуў белага, плюхнуў чорнага, перамяшаў, атрымаў шэрае – і назваў аб’ектыўным разглядам. Успамінаецца перабудовачна-камсамольскае юнацтва, калі паступіла ўказанне ў характарыстыках на камсамольцаў абавязкова ўказваць недахопы: маўляў, няма святых між людзей. Пытаешся ў камсамольца (ты – з гумарам, яны – з гумарам): “Не святы?” “Не святы”. “Дзе схібіў?” “З ранку на работу баяўся спазніцца – на чырвонае святло пераход перабег”. “Так і пішам: “схільны да парушэння правілаў дарожнага руху”. Наступны! Што ў цябе не так?” “Жонка ў нядзелю папрасіла палас выбіць, сказаў, што на наступным тыдні выб’ю”. “Так і пішам: “часам недастаткова ўважліва ставіцца да патрэб уласнай сям’і”. Наступны! Якія ў цябе недахопы?” “Нагу падвярнуў”. “Даўно?” “З тыдзень”. “Так і пішам: “апошнім часам недастаткова актыўна прымае ўдзел у спартыўных мерапрыемствах…” І гэтак далей. І смех, і грэх: праходзілі тыя характарыстыкі са свістам! Яшчэ горш, калі ў ранг сапраўднай узводзіцца крытыка, заснаваная на суцэльным ахайванні. У гэтым выпадку нядрэнна аднавіць у памяці першапачатковае значэнне грэчаскага слова “kritiкё”. “Сур’ёзныя” папіканні, без якіх не абходзіцца амаль не адзін крытычны матэрыял: у традыцыйнасці і ў адступленні ад традыцый. Самае анекдатычнае, калі адны і тыя ж вершы ў розных рэдакцыях адносяць да супрацьлеглых катэгорый. У абарону традыцыйнага вершаскладання (менавіта тэхнікі верша) хацелася б сказаць: нечым незадаволеннае сыканне на класічнае вершаскладанне напамінае пагарду сэксменшасцей да ўсіх астатніх. Куды падацца селяніну? Ну хапае мне Камасутры, такім мяне стварыла прырода! Не варта неабгрунтавана папракаць аўтараў і ў маладосці – маладосць хутка праходзіць, і ўвогуле гэта самадастатковы час, хоць і са сваімі праблемамі. Маладосці можна зайздросціць, але менавіта маладосці, а не таму, што ў некага, маладзейшага за цябе, у прэстыжным выдавецтве выйшла кніжка, а твой рукапіс ляжыць, а час ідзе. А то як у войску з “чарпакамі”: “Служы, сынок, як дзед служыў…” Неяк давялося размаўляць з палітычнымі “апанентамі” – студэнткай і яе бабуляй. Да згоды яны, зразумела, не прыйшлі, а пасля (кожная асобна) ўнеслі на мой разгляд прапановы па ўдасканаленні выбарчага кодэкса: студэнтка лічыла, што пенсіянераў трэба пазбавіць выбарчага права, а бабуля лічыла мэтазгодным тое ж зрабіць у адносінах да маладых людзей да трыццаці гадоў. А я ўпотай радаваўся, што праходжу пры любым раскладзе, а яшчэ больш таму, што ніхто з іх не вырашае гэтага пытання. Недальнабачна паблажліва ставіцца да недастатковага жыццёвага досведу і таго, што мала зведаў аўтар гора. Ну канешне! Калі цябе даставілі ў выцвярэзнік у такім стане, што ў пратаколе давялося напісаць “Невядомы”, ці жонку “задраў” сваёй звышгеніяльнасцю і яна цябе з дому вытурыла, то ты і жыццё ведаеш і гора спазнаў! Не спазнаў пакуль – і слава Богу! А здрады, страты і беды, здаецца, яшчэ нікога не мінулі… Да таго ж, калі сапраўдныя “навароты” наваляцца, то і не да творчасці будзе – адно як апірышча яна ў цябе застанецца. І агульнае: трэба ўсё ж карэктней ставіцца да працы сваіх калег, бо і кнігі і публікацыі рыхтуюць работнікі выдавецтваў і рэдакцый, і, апроч працы сваёй, укладаюць ў іх часцінку ўласнай творчасці і душы. Добра, калі крытык заўважыў канкрэтную нядбайнасць ці негатыўную тэндэнцыю, а калі гэта з пальца высмактана? Здаецца, і не вінаваты чалавек, але неяк побач з ім, забруджаным, і стаяць няёмка – сам, чаго добрага, запэцкаешся. Хацелася б завяршыць тым жа, з чаго пачаў – з “Беражніцы”. Даўно чакаю нагоды (усё тыя ж жыццёвыя калізіі перашкаджаюць) падысці да Рагнеда Малахоўскага са зборнікам, папрасіць яго падпісаць, павіншаваць з удалым дэбютам і паціснуць руку. Руку сапраўднага майстра. напiсаў Юрась Нераток 20.06.2005, 09:34 А-а-а, здорава :))) Жывы артыкул атрымаўся, жывы-жывы! Навошта яны адрэдагавалі? :( напiсала aksana 20.06.2005, 15:36 Дзякую, спадар Юрась, за падтрымку і цёплыя словы ў адрас маіх вершаў. Абавязкова сустрэнімся, і падпішу Вам сваю кніжку. ——————————————————————- А куды ж усе падзеліся? Абяцалі ж і ўлетку сустракацца на форуме! напiсаў Ra 03.07.2005, 20:04 Дык мы тут, тут мы :))) Класны нік, як Бог Сонца ў Егіпце :))) Вершы пішуцца? А я сёння на лецішчы дзве краталоўкі паставіла. Якуюсьці звярушку ўночы кантузіць, адназначна :))) напiсала aksana 03.07.2005, 23:26 Садыстка!!!!! :)) напiсаў Кантужаны крот 05.07.2005, 14:33 Здаецца, я ведаю, хто насамрэч Пятрусёў. Уранку ці то прыснілася, ці то прымроілася… Карацей, як табліца хімічных элементаў Мендзялеева. Ну, калі гэта яшчэ і праўдай акажацца… О-о-о… напiсала aksana 07.07.2005, 19:23 Народ! Апошним часам сапрауды у холдынгауских выданнях пачали так моцна рэдагаваць артыкулы, што сам аутар яго не пазнае. Мне за мой артыкул у №6 "Маладосци" сорамна, бо людзи могуць падумаць, нибы я неписьменная. Даруйце! Са мной такой рэдактуры не узгадняли! :((( напiсаў Трэнас 08.07.2005, 11:45 Віка, з Юрасём Нератком таксама не ўзгаднялі, дык ён сюды запосціў арыгінальны варыянт. Калі не шкада, то й ты таксама можаш тут змясціць артыкул. А Сяргей Балахонаў пакаментуе, спадзяюся :) напiсала aksana 09.07.2005, 11:17 2aksana: можа быць і ня тут ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 09.07.2005, 18:22 Сяргей, няважна, абы была рэакцыя. Бачна ж, што гэта ваша ўлюбёная тэма, што, так бы мовіць, вы - мэтавая аўдыторыя для артыкула :)) напiсала aksana 09.07.2005, 23:38 2aksana: а Вы ніколі ня думалі, што я прыкідваюся зацятым постмадэрністам?.. напiсаў Сяргей Балахонаў 10.07.2005, 00:54 2Сяргей Магчыма. Але каго ў Сеціве цікавіць існае? ;) Імідж - усё, сапраўднае - нішто? :))) напiсала aksana 10.07.2005, 14:34 I як твой артыкул выглядаў першапачаткова? Пра мяне хоць было? А, i на мой форум таксама выкладай! напiсаў Вi Ы 10.07.2005, 19:45 2Пасюкевіч А які ў цябе форум? :) напiсала aksana 10.07.2005, 22:49 offtop.ru/litranet :-) напiсаў Вi Ы 11.07.2005, 00:18 А навошта нам столькі форумаў? напiсаў Непрыхільнік форумаў 30.07.2005, 19:57 Форумаў мала не бывае :))) Жарт… напiсала aksana 31.07.2005, 00:29 Вітаю шаноўнае спадарства! Не забыліся, што "Прадмесьце" - больш, чым паседжанні? У нас чарговы перформенс. 13 жніўня (наша ўлюбёнае чысло!)едзем у Плябань! Наведваем магілы паўстанцаў Каліноўскага, мясцовы музей,чытаем вершы і т.д. Электрычка - 11.11 на Маладзечна. сустракаемся у 10.40 на цэнтральным чыгуначным вакзале пад табло. Мой т. - 2871882. напiсала ludmila 01.08.2005, 09:33 Увага! Чытайце нумар "СБ" за 5.08.2005 з вершамi "Прадмесця"! напiсала ludmila 04.08.2005, 18:00 Чакаецца новы падарунак нацыі ад нашага генія - С.Патаранскага: "Серада, 3 жніўня Забіў на ўсё і цэлы дзень набіраю на сваёй патрыярхальнай “Украіне” свой “Belarusing”. А работкі па рэдагаваньні і наборы яшчэ ня мала, бо і само “габляваньне” гэткай паэтычнай глыбы патрабуе часу і здароўя. Але калі зраблю, то мой паэтычны ансамбль будзе штучкай унікальнай!" www.svaboda.org/articlesprograms/intimat напiсаў werk 14.08.2005, 16:41 2 Werk Н-да… спасылка забойная… Дзякуй… :) 2Літпрадмесцеўцы Лю-ю-ю-дзі-і-і-і! напiсала aksana 20.08.2005, 15:13 А што людзi? што людзi? Няма прадмесьця - няма праблемы :) Як было 11.11? напiсаў Вi Ы 20.08.2005, 19:10 Мне самой цікава, як было 13.08 :) Добра, што людзі ўсё-ткі ёсць… напiсала aksana 20.08.2005, 20:43 Што было, тое было. напiсаў БЫЛО 21.08.2005, 02:52 Добра, па вашых просьбах - дайджэст таго, ШТО БЫЛО 13-га. Было: 13 чалавек. Аксана Спрынчан Ігар Клепікаў Мікола Кандратаў Сяргей Патаранскі Зміцер Арцюх Віка Трэнас Рагнед Малахоўскі Андрэй Цяўлоўскі Міхась Казлоўскі Сяргей Лескець Людміла Рублеўская Віктар Шніп Рагнеда Крышталюк У праграме вандроўкі адбылося: 1. Сустрэча з мастакамі і новым дырэктарам Купалаўскага тэатра у вагоне элекрычкі. 2. Знаёмства з дырэктаркай Плябанскага музея, у якім няма ніводнага экспанату (яна ж - Чараўніца ў Белых Пальчатках). 3. У 13.13 - чытанне вершаў з будаўнічых лясоў унутры закінутага касцёлу пачатку 19 ст. 4. Дыялог з гусямі і бабулькай з венікам. 5. Наведванне магіл інсургентаў Кастуся Каліноўскага і Тадэвуша Касцюшкі. 6. Чытанне вершаў ля вогнішча на беразе рэчкі Плябанія, сузіранне вадаспаду, буйнай расліннасці і перманентнай гістэрыкі Патаранскага. напiсала ludmila 22.08.2005, 09:45 Адчуваю, што было здорава! :)) напiсала aksana 22.08.2005, 22:01 Чытайце рэцэнзію на кнігу Вікі Трэнас у "СБ" за 25.08.2005. напiсала ludmila 26.08.2005, 09:27 Прыношу прабаченні стваральнікам "Літары" за тое, што мае самавызначэнне на "Літары" як "жонка Віктара Шніпа" было расцэненае ў сённяшнім "ЛіМе" як іх недасведчанасць.Тым больш вызначацца, як жонка Віктара Шніпа, не ёсць для мяне нейкай непавагай, а зусім наадварот, так што фэміністкі "ЛіМа" перастараліся. напiсаў Жонка паэта Віктара Шніпа 26.08.2005, 09:34 Артыкул дзіўны ў "ЛіМе". Мне так здалося. Адчуванне, што аўтарка ходзіць на літару нерэгулярна. Бо калі заходзіць раз на тыдзень ці на месяц, то ўсе страсці можна незваротна прапусціць. ;) Літара дае магчымасць вывешваць "тэорыю" і "творы", а гэта галоўнае. Літару люблю як патэнцыяльнасць :))) І яшчэ пра "Літ. Прадмесце" там так напісана, што складаецца адчуванне (суб'ектыўнае?), нібыта мы нікога сюды не пускаем… :)) Затое піяр Літары! :)) напiсала aksana 26.08.2005, 20:16 Людміла, не перажывайце. У лімаўскай крытыкесы быў цяжкі дзень і хацелася кагось ушчыкнуць. Будзем паважаць яе права выказвацца. Бо ж карціць гаварыць, а са зместам праблемы. напiсаў Каптур 26.08.2005, 23:02 А хто аўтар той публікацыі? напiсаў werk 27.08.2005, 01:32 Аўтар публікацыі - Наталля Якавенка. напiсаў ЛіМ 27.08.2005, 22:11 Спадарства! Ёсць прапанова зноў збірацца па чацьвяргах. Што скажаце? напiсала ludmila 05.09.2005, 09:07 Згода. З.Ы. Ура! Канікулы скончыліся. :)) напiсала aksana 05.09.2005, 19:22 Ну дык што, збярэмся пакуль у сераду, заўтра, а 18-й? напiсала ludmila 06.09.2005, 13:01 Ага, давайце! напiсала aksana 07.09.2005, 00:27 Віншую, "Літаратурнае прадмесце" пачало чацверты "навучальны сезон". Першае паседжанне адбылося 7 верасня. Прысутнічалі: кіраўнік Людміла Рублеўская Рагнед Малахоўскі Андрэй Цяўлоўскі Віка Трэнас Таццяна Пузенка Наталля Кучмель Зміцер Арцюх Аксана Бязлепкіна Віктар Ываноў Таццяна Будовіч Наталля Капа Рагнеда Крышталюк Было вырашана надалей збірацца па чацвяргах, а 18-й. На паседжанні ўсе настальгавалі, успамінаючы свае першае прыйсце на суполку і першую думку пры поглядзе на ўсё гэта. Варыянты адказаў: ад "крута" да "дурдом". Аксану Бязлепкіну асабліва ўсцешыла, што падчас свайго першага прыйсця яна патрапіла на разбор вершаў Патаранскага, а гэта было відовішча не для слабых нэрваў. Пачынаюцца суворыя будні літаратуры. Наступнае паседжанне - 15 верасня, а 18 -й. напiсала ludmila 14.09.2005, 14:30 Я ніколі ў суполкі не хадзіла, бо меркавала, што там усе адзін аднаго хваляць. І вось прышла. Манаграфічны разбор С.П., Усевалад Гарачка (як той Дольф Лундгрэн) дабіваў аўтара. Як на бокс схадзіла. :)) напiсала aksana 14.09.2005, 19:43 Пасяджэнне 15 верасня было незвычайным. Мы наладзілі абмекаванне артыкула А. Аблажэя на тэму "традыцыя vs авангард". Было сапраўды здорава. Падрабязнасці, пэўна, будуць пазней. ;) Звычайна ў нас чаргуюцца "манаграфічныя" разборы і чытанне вершаў, а давайце сюды дадамо і падобныя дыскусіі. Хай сабе і не на такія глабальныя тэмы, га? напiсала aksana 17.09.2005, 12:52 Дыскусія па артыкулах Алега Аблажэя сапраўды была бурлівай, а іначай нашто было яе ўчыняць? Ад "Гэта і мае думкі(В. Ываноў) да "лухта гэта ўсё."(Зм.Арцюх). У паседжанні удзельнічалі: Рагнед Малахоўскі Зміцер Арцюх Віка Трэнас Таццяна Пузенка Андрэй Ключнікаў Андрэй Цяўлоўскі Віктар Ываноў Аксана Бязлепкіна Юлія Новік Сяргей Лапуць Таццяна Пратасевіч Мікола Кандратаў Усевалад Гарачка Юрась Нераток Наталля Кучмель Рагнеда Крышталюк Магчыма, з гэтай гутаркі выйдзе газетны матэрыял.Прадмесцеўцы, не забывайцеся, калі ідзяцё ў Дом прэсы, дакументы! А то бегай кожны раз уніз, перамаўляйся з міліцыянтам за ўсялякіх падазроных беспашпартных паэтаў… напiсала ludmila 22.09.2005, 12:43 Дыскусія па артыкулах Алега Аблажэя сапраўды была бурлівай, а іначай нашто было яе ўчыняць? Ад "Гэта і мае думкі(В. Ываноў) да "лухта гэта ўсё."(Зм.Арцюх). У паседжанні удзельнічалі: Рагнед Малахоўскі Зміцер Арцюх Віка Трэнас Таццяна Пузенка Андрэй Ключнікаў Андрэй Цяўлоўскі Віктар Ываноў Аксана Бязлепкіна Юлія Новік Сяргей Лапуць Таццяна Пратасевіч Мікола Кандратаў Усевалад Гарачка Юрась Нераток Наталля Кучмель Рагнеда Крышталюк Наталля Капа Магчыма, з гэтай гутаркі выйдзе газетны матэрыял.Прадмесцеўцы, не забывайцеся, калі ідзяцё ў Дом прэсы, дакументы! А то бегай кожны раз уніз, перамаўляйся з міліцыянтам за ўсялякіх падазроных беспашпартных паэтаў… напiсала ludmila 22.09.2005, 12:44 22 верасня на "Літаратурным прадмесьці" прысутнічалі: Рагнед Малахоўскі Зміцер Арцюх Андрэй Ключнікаў Iгар Клепікаў Рагнеда Крышталюк Андрэй Цяўлоўскі Таццяна Пузенка Таццяна Пратасевіч Віктар Ываноў Сяргей Патаранскі (прыйшоў п'яны і прывёў за сабой міліцыянта) Юрась Нераток Наталля Капа Аксана Спрынчан Па выніках чытання склаўся наступны хіт-парад вершаў: 1.Ключнікаў&Нераток 2. Арцюх 3.Пратасевіч&Спрынчан&Малахоўскі На паседжанні 6 кастрычніка будзе абмеркаваная творчасць Андрэя Цяўлоўскага. Па візуальным уражанні, ахвяра пакуль знаходзіцца ў добрым настроі і фізічнай форме. напiсала ludmila 26.09.2005, 09:40 25 верасня адбылося нечарговае экстрэмальнае паседжанне суполкі "Літаратурнае прадмесце". Бераг Нарачы…Тэрыторыя санаторыя "Сосны". Гадзіна ночы.Лес.Цемра. Тэма паседжання - прэзентацыя кнігі Рагнеда Малахоўскага "Беражніца". У коле на дарозе сярод цёмнага лесу дзве гадзіны прастаялі: Рагнед Малахоўскі (у фраку) Андрэй Ключнікаў ( у кітайскім фраку) Аксана Спрынчан (пасля купання ў Нарачы) Мікола Кандратаў (з прыхопленай з Менску сумкай, набітай півам і вяндлінай - ня ведаў пра заказаную ў "Соснах" рэстарацыю з вангорамі і ікрой) Юля Новік (у жоўтым швэдары) Аксана Бязлепкіна (першы раз выбралася з "Прадмесьцем" на выязное паседжанне і апынулася ў начным лесе) Юрась Нераток (проста ў пінжаку з гальштукам) Мікола Касцюкевіч(дэманстраваў шпагат і стойку на галаве) Наталля Капа (з'явілася і знікла, як прывід) Рагнеда Крышталюк - без ружовага парасону Віктар Шніп & Людміла Рублеўская, як заўсёды. На паседжаннi былi зачытаныя вершы,праспяваныя песні, пратанцаваныя танцы, выказана шчырае захапленне і добрыя пажаданні Рагнеду Малахоўскаму.Усе былі белыя і пухнатыя. А некаторыя мокрыя ад нарачанскай вады. напiсала ludmila 26.09.2005, 10:02 У сённяшняй СБ наша "дискуссия об авангардном искусстве" - "Апелляция к совести". напiсала aksana 01.10.2005, 13:37 Дзіўная назва дыскусіі. Здаецца, пра сумленьне там нічога няма. Дарэчы, авангардысты часьцей раюцца з сумленьнем, чым "рэалісты". напiсаў werk 01.10.2005, 14:31 2werk Правільная назва. Вы ж разумееце, што мы нагаварылі нашмат болей, чым пайшло ў друк. Хаця і ў артыкуле ёсць "адсылка". У тэксце ёсць мая рэпліка пра тое, што нас прымушаюць не давяраць свайму густу. А яшчэ я казала пра тое, што ад несправядлівай крытыкі (сяброўскай, "калегавай") збіваюцца настройкі ў маладога пакалення - каб ведаць, што прыгожа, а што безгустоўна, што добра, а што дрэнна, трэба мець узор. Знарок… свядома "несправядлівая" крытыка пазбаўляе рэцыпіентаў такой мажлівасці. Вось… Апелюю да сумлення :)) Але гэта выключна мая версія "расшыфроўкі" назвы. напiсала aksana 01.10.2005, 19:31 Апелляция к совести РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ Дискуссия об авангардном искусстве Творческая молодежь любит спорить. Знаю не в теории: на заседаниях клуба «Лiтаратурнае прадмесце», который вот уже несколько лет собирается при нашей газете, ни разу не обошлось без дискуссии — для чего, собственно говоря, клубы и существуют. Тем более что среди завсегдатаев и «крутые» авангардисты, и «традиционалисты»… Неудивительно, что взаимоотношения классики и авангарда — любимая тема споров. Очередной виток получился после того, как мы прочитали статьи известного художника Олега Аблажея в журнале «Куфэрак Вiленшчыны» под названиями «Невыносная зручнасць быцця» и «Дыктатура духоўнага пралетарыяту». Куда катится искусство в мире дайджестов и фонограмм? «Няма такой праблемы! Абсалютная лухта!» — кричал один. «Лiтаратуру трэба ратаваць!» — кричал другой… Каюсь, не выдержала и выставила на стол диктофоны… Пусть и у вас, уважаемые читатели, появится возможность поприсутствовать на одном из наших занятий… Думаю, у многих, наверное, тоже есть что высказать по теме. Людмила Рублевская: А ведь я тоже слышала: когда студенты наших художественных учреждений выезжают за границу, на них иногда смотрят то ли как на чудо, то ли как на антиквариат — они владеют академической школой рисунка! Например, умеют реалистически изобразить лошадь, что для художников как бы тест на владение профессией. А в мире тотального авангарда просто исчезает мастерство. Оксана Безлепкина: А как отличить настоящее искусство от подделки? Вот картины, нарисованные обезьяной… Вот «загогулины» современного художника… Считается, что отличие в том, что обезьяна не вкладывала в свои каракули высокий смысл, а художник в своих «загогулинах» видел глубокую философскую символику. Юрась Нераток: В таких случаях мне всегда вспоминается Остап Бендер, выдавший себя за художника, чтобы попасть на теплоход. Когда его разоблачили, он кричал: «Я так вижу, у меня такой подход, давайте спорить!» Не нужно упрощать. Когда я вижу работы сюрреалиста Сальвадора Дали, я знаю, что он нарисовал бы и реалистическую картину. Андрей Ключников: Умеет художник рисовать или нет — не имеет значения, если его произведения покупают. Вика Тренас: И в традиции есть профессионалы и графоманы, и в авангарде… О.Безлепкина: Просто графоманы от авангарда заставляют нас не доверять своему вкусу. Если у художника раскрученное имя, в его произведении что–то увидят, даже если это столб, обклеенный кружочками колбасы. Андрей Тевловский: Сама техника авангарда провоцирует, чтобы все графоманы направлялись туда. Если графоман напишет что–то в традиционной манере, сразу будет видна его некомпетентность. А в авангарде отсутствие таланта может определить только специалист. В.Тренас: Мне кажется, что авангардистом, как и реалистом, нужно родиться. Читателя и зрителя невозможно обмануть. О.Безлепкина: Если сотня человек скажет, что это «супер», сто первый, даже если он видит, что это не так, тоже поверит. В.Тренас: Сегодня поверит, завтра — уже нет. Рагнед Малаховский: А плохо ли это — обман в искусстве? Если человек хочет обманываться? Микола Кондратов: Мне кажется, что должна быть цензура в определенных рамках, чтобы не пропускать халтуру. Л.Рублевская: Прогресс в искусстве — вообще иллюзия. На самом деле его нет, стихи древнегреческой поэтессы Сапфо и стихи, скажем, нобелевского лауреата польской поэтессы Виславы Шимборской существуют в одном пространстве, они не хуже и не лучше. Авангардное искусство просто делает какую–то петлю. Всеволод Горячка: Авангард возник на идее движения, он держится на вере, что создает лучшее, стремится к светлому будущему. А тот, кто создает классическое искусство, сверяется с неким внутренним законом, который существует независимо от времени. Л.Рублевская: Некоторые авангардистские течения проповедовали, что никакого будущего вообще нет, все не движется, а рушится. М.Кондратов: Когда человек падает в бездну, это тоже движение… В.Тренас: Хороший верлибр написать тяжелее, чем рифмованное стихотворение. О.Безлепкина: Авангардизм и традиция сосуществуют, как полоски на зебре. А.Тевловский: Чем более жесткая форма, тем больше таланта нужно от художника, чтобы в ней передать свою мысль. В.Горячка: Взгляды на искусство меняются. Сегодня воспринять поэму очень трудно. Максимум — небольшую книгу стихов… Юля Новик: Может быть, именно потому, что для восприятия классического произведения надо долго думать, а в авангарде каждый увидит что–то свое, и побеждает последний. Ведь от переизбытка информации у человека остаются секунды, чтобы что–то выбрать. Виктор Иванов: Может ли сегодня заинтересовать читателя поэма в октавах на двухстах страницах в двадцати пяти песнях? Какова вероятность, что это будет талантливо? Р.Малаховский: Почему бы и нет? В.Иванов: Но большинство заранее убеждено, что это скучно. В.Тренас: Говорят, человек измельчал, искусство измельчало… На самом деле все усложнилось. Мало кто одолеет «энциклопедию постмодернизма» от корки до корки и поймет, что там говорится. О.Безлепкина: Потому что авангард — все–таки не массовое искусство. Этот «дамский роман» всегда будет писаться традиционно. В.Иванов: А вот наскальные рисунки — это авангард или традиция? О.Безлепкина: Традиция. В.Тренас: Это первый авангард. В.Иванов: В таком случае авангард исчерпал себя 25 тысяч лет назад. М.Кондратов: Просто ничто не развивается по прямой, а только по спирали. Лев Гумилев очень точно все описал… Л.Рублевская: Умеет ли кто–нибудь из современных женщин ткать, начиная со среднего поколения? А ведь когда–то это считалось необходимым умением! Разучатся ли также писать рифмованные стихи, поэмы, большие романы, рисовать с натуры? А может, когда–нибудь это снова войдет в моду? Р.Малаховский: Люди когда–то умели на мамонтов охотиться, а мы не умеем. А.Ключников: Потому что мамонтов не стало. М.Кондратов: Может быть, до наскальных рисунков существовала культура выше нашей. В.Иванов: Критик Андрей Гуцов писал об одной нашей знакомой поэтессе, что природа создала ее согласно законам абстракционизма. Вопрос к присутствующим парням: какую девушку они выберут — созданную согласно законам реализма или законам абстракционизма? В.Горячка: А почему абстракционизм сразу воспринимается как некрасивое? М.Кондратов: Потому что в основе мира лежит закон гармонии, закон золотого сечения, и то, что этому закону соответствует, человек считает красивым. На уровне подсознания. Это божественная математика. В.Иванов: Если бы все красивое на свете подгонялось под закон золотого сечения, я бы лучше выбрал некрасивое. Ю.Новик: Мы пытаемся придать искусству категорию удобности. А искусство — это не обязательно удобно. Татьяна Пузенко: Когда человек начинает творить, у него всегда есть пример. Но если допустить, что этого примера нет, то, что он создаст, будет авангардным. Главное, чтобы художник смог высказать свое «я». Татьяна Протасевич: Есть понятие этики… Была выставка картин, сделанных из природных материалов. На первый взгляд очень красивых, но в картину вставлялся, например, глаз, вырванный у кролика. В.Тренас: Оценки в отношениях между людьми и в сфере искусства разные. В конце концов, сколько мы убиваем каждый день коров и свиней? Т.Протасевич: Но при этом не предлагаем этим любоваться, выдавая за произведение искусства. Л.Рублевская: Недавно были публикации о «Докторе Смерть», художнике, который использует в своих скульптурах части трупов людей, особым способом их мумифицируя. Самое страшное, что на эти выставки ходят. Пусть ханжески возмущаются, но деньги художник зарабатывает. В.Тренас: Когда мы говорим об авангарде, ищем в нем только плохое. Почему? В начале ХХ века произошел кризис реалистичной культуры, и именно авангард помог ее возродить. Нельзя говорить, что в авангарде нет духовности… Л.Рублевская: Да, в концептуальном искусстве есть произведения, исполненные высокого смысла. Но где духовность в «Черном квадрате»? В.Тренас: Она в человеке. А.Ключников: А должна быть в произведении. Наталья Кучмель: Я видела столько графоманов, преисполненных высокой духовности! И в их произведениях ее было навалом. Но качества написанному это не добавляло. О.Безлепкина: Искусствовед может интерпретировать рисунок на моей майке и найдет там духовность. Н.Кучмель: На недавнем поэтическом вечере возле меня сидели студенты. Они всех выступающих воспринимали хорошо, и стихи, и музыку. И только когда начал выступать один известный автор, стали тихо, но выразительно хихикать. А почему? Потому что это была блестящая, заученная, заранее рассчитанная на успех фальшь. Против нее юные и бунтуют, кто бы ее ни выражал. И выбирают андеграунд и авангард — пусть шероховато, но искренне. В.Иванов: А через десять лет, возможно, будут выбирать академизм, потому что оно гладко, но искренне. Н.Кучмель: В статье Аблажея в качестве аргумента против абстракционизма написано, как в одном польском городе открылась галерея, произведения с которой расхватываются, как теплые булочки. Секрет в том, что в галерее выставляется жена мэра города. А если бы картины этой жены были в стиле реализма? Что, их не расхватывали бы? В.Тренас: Никто искусственно не придумывал никаких течений. Их создавало время. Л.Рублевская: Один читатель прислал нам письмо с утверждением, что литература — это прежде всего боль… Апелляция к совести. Есть ли боль в произведении из набора букв? А.Ключников: А зачем она? Л.Рублевская: Проблема современного общества в том, что люди хотят удобства и не хотят душевных страданий, катарсиса. Кстати, в авангарде есть катарсис? В.Тренас: Иногда есть. Н.Кучмель: Вспомним роман «Страдания юного Вертера»… Сколько народу из–за него пострадало. А современного человека на дешевые слезы не возьмешь. Он не будет платить своей душой за то, что стоит три копейки. О.Безлепкина: А я думаю, будет. Потому что ценности для него остались те же. И в эсэмэсках можно признаваться в любви так же, как триста лет назад в письмах, отправляемых с голубем. Л.Рублевская: Что ж, доспорим в своих произведениях. напiсала aksana 01.10.2005, 22:02 Спасылку забыла. :) "Апелляция к совести" www.sb.by/article.php?articleID=47250 напiсала aksana 01.10.2005, 22:05 Хорошо. А какой … назвал Олега Усова Андреем Гуцовым? ;-))) напiсаў Вi Ы 01.10.2005, 23:39 А чаму забыліся сказаць пра афіцыйную частку маёй прэзентацыі? Мы ж яшчэ і ў Мядзеле былі. напiсаў Ra 02.10.2005, 02:17 >Оксана Безлепкина: А как отличить настоящее искусство от подделки? Вот картины, нарисованные обезьяной… Вот «загогулины» современного художника…< А Шышкіна і процьму ягоных эпігонаў Вы лічыце несумненнымі прадстаўнікамі высокага мастацтва? Загагуліны намаляваць бывае ня менш складана, чым краявід з дрэвам. І больш складана выставіць (надрукаваць). напiсаў werk 02.10.2005, 11:45 2 Рагнед, калі я атрымаю здымкі з паездкі ў Мядзел, то будзе табе справаздача і з афіцыйнай, і з неафіцыйнай часткі… Усё вывешу ў сваім ЖЖ і дам тут спасылку. Дзяўчаты будуць пазнаваць цябе на вуліцах і прасіць аўтографы… Усё будзе :))) напiсала aksana 02.10.2005, 11:55 2werk Калісь на лекцыях нам выкладчык расказваў (цытаваў?), маўляў, намалюйце партрэт, каня, пейзаж (то бок пакажыце, што вы наогул умееце пісаць карціны, пакажыце майстэрства) і можаце пісаць-маляваць што заўгодна хоць пэндзлікам, хоць швабрай, хоць фарбай, хоць… не фарбай. ;) У артыкуле ж сказана, што эпігонаў з "рэалістычных шэрагаў" працей вылавіць. Вось і ўсё. Хаця не… Не ўсё… Я разумею, што мой адказ атрымліваецца ў стылі дзіцячага жарта "як вызначыць пол кацяняці" - злавіць і адпусціць. Калі пабег, то кот, калі пабегла, то котка. :) Але я на пасяджэнні яшчэ казала пра тое, што авангарднае мастацтва больш утылітарнае, ці што… Калі ў мяне ружовыя шпалеры і цёмная мэбля, мне "зялёны пейзаж" не пасуе пад колеравую гамму. І я набуду абстракцыю ў патрэбных колерах… І не так ужо будзе істотна, ці яна таленавітая… Абы ў хаце было ўтульна… :))) Пакуль што прытрымліваюся такой несур'ёзнай пазіцыі… Даруйце :) напiсала aksana 02.10.2005, 12:06 Няма за што. Я сам падзяляю мастацтва на два асноўныя трэнды: хатняе і музэйнае. напiсаў werk 02.10.2005, 13:14 Я сам падзяляю мастацтва на два асноўныя трэнды Правільна, што на два падзяляеш. Прадуктыўны падзел. Астатняе - мала істотна. Музейнае можна назваць маўзалейным, а хатняе - станковым… напiсаў Адам Глобус 02.10.2005, 14:00 >Л.Рублевская: Да, в концептуальном искусстве есть произведения, исполненные высокого смысла. Но где духовность в «Черном квадрате»? Есть ли боль в произведении из набора букв?< Нагадала пазыцыю маскоўскага мастака Ільлі Глазунова (ён цяпер мае шыкоўны музэй паміж храмам Хрыста-ратавальніка й Пушкінскім музэем - любяць яго ўлады): "Нельга маляваць квадрацікі, калі навокал вайна й рэвалюцыя". Аднак з гледзішча гісторыі менавіта Малевіч зь ягонымі квадрацікамі - буйнейшы расейскі мастак той эпохі. напiсаў werk 02.10.2005, 14:48 Мала хто з сучасьнікаў разумеў і, напрыклад, Маціса. Цытата з Радио Свобода: Александр Генис: Матисс, добившийся в Москве признания раньше, чем в Париже, в определенном смысле тоже был "русским художником". Марина Ефимова: Выставленная в Берлинской галерее "Гармония в красных тонах" вызвала такое издевательство публики, какого он не помнил даже в Париже. Отзывы были примерно такими: Диктор: "Как и все последние работы Матисса, эта картина - бесчувственное, бесстыдное, инфантильное создание больного и монструозного воображения. Еще одно послание из сумасшедшего дома". Марина Ефимова: Так начинается второй (и последний) том биографии французского художника Анри Матисса, который его автор, Хилари Спарлинг, назвала "Мастер Матисс". В первом томе биографии ("Ранние годы"), подробно описано детство и юность художника в провинциальном, буржуазном городке, который, по логике вещей, никак не мог породить подрывателя эстетических основ. Из первого тома мы узнаем, как безуспешны были попытки Матисса учиться в Художественной Академии и как он сам себя образовывал в залах Лувра. В 30 лет он женился на преданной, любящей, мужественной девушке из хорошей семьи, Амели Парайар. Раз поверив в талант Анри Матисса, Амели никогда, ни на одну минуту в нем не усомнилась, и в течение долгих десятилетий их брака она с неизменным юмором относилась к издевательствам толпы, постоянно сопровождавшим медленно растущую славу мужа. Марина Ефимова: Итак, в середине жизни Матисс (уже создавший "Открытое окно" и "Женщину со шляпой"), был все так же неуверен в своем статусе и все так же терпел насмешки, как и в начале карьеры. Тем более приятно ему было по возвращении в 1909 году в Париж встретиться с русским коллекционером Сергеем Ивановичем Щукиным. Он только что купил в Берлине для своей коллекции "Гармонию в красном" и теперь приехал в Париж к Матиссу, чтобы купить у него только что написанную маслом версию "Сатира и нимфы". На картине Матисса сатир был далек от традиционных изображений: это был неуклюжий, сладострастный самец, чья розовая плоть похотливо отливала красным. И он приближался к бледной обнаженной нимфе, весь образ которой - с опущенной головой и обвисшими грудями - выражал бессилие и покорную готовность сдаться. Матисс говорил про этот сюжет: Диктор: "Вот так я чувствую себя, начиная каждую картину - как перед изнасилованием. Кого насилую? Самого себя… свою нежность и слабость …" Марина Ефимова: Увидев картину "Сатир и нимфа", полную яростной эротики, Щукин пришел в восторг - в живописи Матисса он видел освобождение от академической тирании эстетики "изящных искусств". Сергей Щукин, текстильный фабрикант и самоучка, был абсолютным изгоем в обществе арт-дилеров, галерейщиков и искусствоведов - как в Москве, так и в Париже. В Париже его прозвали - "невежественный бояр" (т.е., "боярин") - и считали, что он покупает всякое барахло, поскольку ничего не понимает в искусстве и не способен собрать серьезную коллекцию. Щукин рассказал Матиссу, что в московских салонах царит парижский художник Морис Дени. На его гладких картинах пухлые купидоны соблазняли крепеньких Психей - без всякого намека на желание, на страсть, на опасность. Это были объятия выше пояса, обрамленные гирляндами цветов, в антураже, больше похожем на парижский цветочный магазин, чем на Древнюю Грецию. Диктор: "Художник до конца жизни не мог забыть свой ланч со Щукиным в ресторане "Лару" (Larue) в Париже, где они вдвоем, как два заговорщика, замышляли план прикончить розово-салатно-голубой мир эстетов, населенный танцующими нимфами и фавнами с дудочками. Из этого разговора вырос замысел картин "Танец" и "Музыка". Щукин писал Матиссу из Москвы: "Они все еще говорят о "Психее" Дени как о шедевре и все еще подсмеиваются надо мной. Но я отвечаю им старой поговоркой: "Смеется тот, кто смеется последним". Я верю в Вас неизменно". Марина Ефимова: Только в 1910 году Матиссу устроили первую ретроспективную выставку в Париже, и в том же году в Лондоне его пригласили участвовать в выставке постимпрессионизма. Появилось выражение "Завоевание цвета" (Conquest of Color), началась пора признания. напiсаў РС 02.10.2005, 14:51 Аксане: >Калісь на лекцыях нам выкладчык расказваў (цытаваў?), маўляў, намалюйце партрэт, каня, пейзаж (то бок пакажыце, што вы наогул умееце пісаць карціны, пакажыце майстэрства) і можаце пісаць-маляваць што заўгодна хоць пэндзлікам, хоць швабрай, хоць фарбай, хоць… не фарбай. ;) Тое самае раіў Сальвадор Далі. Дый Ніцшэ (спачатку вучыцца хадзіць, потым бегаць). Быццам бы слушна, але гэта ня творчы, а камэрцыйны падыход да мастацтва. напiсаў werk 02.10.2005, 14:57 2 werk Чаму камерцыйны? Наадварот. Мастацтва чыстае красы :))) Я зараз пачну паўтарацца, але што тут паробіш, вымагаеце… Задачка Дадзена: чалавек, які ніколі не навучаўся пісанню карцін і не мае здольнасцяў, але мае да халеры жадання быць мастаком, а жадання навучацца ўсё адно не мае. Што ён будзе маляваць: пейзажы, партрэты ці "загагуліны"? ;) Авангарднае мастацтва ніхто не прыніжае. Але проста варта адзначыць, што ў шэрагу авангардыстаў прасцей схавацца, каб не вытыркацца сваёй некампетэнтнасцю. Пайшла "левая" асацыяцыя. Але хай будзе. Калісьці было нейкае газетнае аптыанне, дзе людзі выказаліся так: па-беларуску ў нас размаўляюць пераважна вяскоўцы (як умеюць, так і размаўляюць - А.Б.) і інтэлігенты (з увагай да кожнага слоўца, нават толькі што прыдуманага - А.Б.). Вось з авангардыстамі тое самае… амаль… :))) напiсала aksana 02.10.2005, 15:59 Мне сымпатычнае тое мастацтва, дзе аўтар робіць больш, чым умее. >У шэрагу авангардыстаў прасцей схавацца, каб не вытыркацца сваёй некампетэнтнасцю.< Часьцей такія аўтары хаваюцца ў шэрагах патрыётаў. напiсаў werk 02.10.2005, 20:46 Часьцей такія аўтары хаваюцца ў шэрагах патрыётаў. Часцей такія аўтары хаваюцца ў шэрагах. :) напiсала aksana 02.10.2005, 23:12 Вы пра "Прадмесьце"? У суполцы аўтар робіцца не зусім сабою, зазвычай - лепшае. напiсаў werk 03.10.2005, 00:38 "Мастацтва чыстае красы" - мадэльны бізнэс. Рухавік гандлю. напiсаў werk 03.10.2005, 00:42 2Werk: не факт. Каця Марголь. Зьмiцер Плян, Васiль Пешкаў. 2Aksana: таксама не факт. Пешкаў, Патаранскi. напiсаў Вi Ы 03.10.2005, 08:40 2Werk. А мне … на творчы падыход. Я рамесьнiк i арыентуюся на чытача. I люблю прыгажосьць. напiсаў Вi Ы 03.10.2005, 08:44 Калі Вы не зарабляеце сваім рамяством - навошта Вам рамесьніцкі падыход? Не зразумеў, чаму пералічылі прозьвішчы. напiсаў werk 03.10.2005, 09:59 Не зарабляю таму, што вельмi слабы тэхнiчна. I нераскручаны. Вось тыя два кiрункi, у якiх працаваць. Я проста не хачу артыкуляваць бiнарную апазыцыю "творца - нятворца", вось. Прозьвiшчы? Марголь, Плян хаваюцца ў шэрагах авангардыстаў; Пешкаў, Патаранскi ў шэрагах не хаваюцца. напiсаў Вi Ы 03.10.2005, 22:44 А зарабляць можна ня толькi грошы. напiсаў Вi Ы 03.10.2005, 22:46 і тутака Юрась Бацькавіч авнгардызму вучыць. напiсаў вуха 03.10.2005, 23:00 Марголь і Плян нідзе не хаваюцца. Яны робяць тое, што ім падабаецца. напiсаў werk 03.10.2005, 23:22 >Я проста не хачу артыкуляваць бiнарную апазыцыю "творца - нятворца", вось.< Бабкоў прапанаваў апазыцыю "творца - вытворца" (часопіс "Архэ" памылкова прыпісаў яе мне). Потым Ігар прыдумаў яшчэ адну апазыцыю: "партызан - мэнэджэр". Прадбачу трэці варыянт: "маньяк - ішак". напiсаў werk 03.10.2005, 23:31 Werk! Шкада, Вы ня пiшаце вершаў. Можна было б скласьцi шыкоўную тэнцону. А на фiлязофiю ў мяне алергiя :-( Але я яе паважаю. Завочна. напiсаў Вi Ы 04.10.2005, 22:40 Народ, як і абяцала - фотаздымкі і кароткая справаздача з паездкі на Нарач. www.livejournal.com/users/euga/20821.htm напiсала aksana 05.10.2005, 22:23 У мінулы чацвер на пасяджэнні прысутнічалі: Рагнед Малахоўскі Аксана Спрынчан Андрэй Ключнікаў Ігар Клепікаў Таццяна Пузенка Віка Трэнас Аксана Бязлепкіна Андрэй Цяўлоўскі Наталля Кучмель Мікола Касцюкевіч Усевалад Гарачка Рагнеда Крышталюк Здаецца, я кагосьці забыла… Ну, даруйце.. Разбіралі пераклады Андрэя Цяўлоўскага "з беларускае на рускае і англійскае" і ўласна творы. напiсала Чытачка АРХЭ 08.10.2005, 17:15 Якія ў нас планы? Каго будзем разбіраць наступным? напiсаў магчыма, ахвяра... 12.10.2005, 23:11 Сёння не збіраліся… напiсала aksana 13.10.2005, 21:53 Каму патрэбны тэлефон і адрас Рагнеда Малахоўскага - вось яны. Ragned@yandex.ru. 7622973 напiсаў Прыхільнікі яго творчасці 15.10.2005, 00:27 Учора па EuroSportLive паказвалі снукерныя паўфіналы. А сёння ўночы прыснілася, што снукерыст Роні О'Саліван прыйшоў на пасяджэнне "Літаратурнага прадмесця". :) Вершаў, наколькі помню, не чытаў. :)) напiсаў Хігінс 16.10.2005, 15:38 Ага! І яшчэ, пэўна, сказаў: "А не пагадзіліся б вы, Аксана, згуляць са мной партыйку?":)) напiсаў Stephen Hendry MBE 20.10.2005, 12:09 Ага, амаль так усё і было. :) І я пагадзілася. На партыю. ;) Цяпер можна сказаць, што О'Саліван прайграў Хігінсу з неверагодна ганебным лікам (я была ў роспачы). Я так разумею, што для Роні гэта быў знак з нябёсаў! Час пачынаць пісаць вершы. Прынамсі, у "Літаратурным прадмесці" пакуль няма прафесійных снукерыстаў. :)) ЗЫ А як вы здагадаліся, што гэта я пісала? Хмм… напiсала aksana 20.10.2005, 20:30 Пойти в народ, на зубре расписаться… РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ Взгляд из «культурной провинции» Недавно мои коллеги, российские литературные критики, изобрели новый термин в описании современного литпространства. А именно: «Хождение в народ–2». Якобы сбылась мечта Достоевского о «новом писателе», который заговорит с народом его языком. Понятным и популярным, хотя вряд ли великим и могучим. И вот, по выражению российского критика, «новый массовый писатель» (Маринина, Бушков, Акунин и т.д. — Л.Р.) в пеструю стандартную обложку (чем не лубок?) заворачивает «высокое» содержимое — как опытный рыболов прячет крючок в жирном теле аппетитного червя». Несколько успокаивает мой воинствующий эстетизм в этом пассаже сравнение текстов «новохожденцев» не с какой–нибудь синей птицей, а с жирным червем. Но все же как умеет наш брат (и сестра)–литератор декорировать любое явление красивыми словесами, аки декадентский плющ самые убогие развалины! Превращение литературы в товар, писательства — в поточное ремесло и то оправдают. Как будто исконный вкус народа проявляется, скажем, в надписях, которые неизвестные «отморозки» оставляли на боках декоративной скульптуры зубра под Барановичами. Возможно, я неисправимая идеалистка, но авторы сих надписей со словом «народ» у меня не ассоциируются. Помните, как в книге Астафьева «Царь–рыба» на стене зимовья в таежной глуши кто–то вырезал нехорошее слово. Интеллигентный горожанин не обращает на это внимания, а местный полуграмотный «блаженный» старательно стесывает «стыдную» надпись топором. Во время недавнего пребывания в Барановичах я в очередной раз убедилась, что «культурная провинция» — понятие условное. В день, когда я и молодые поэты из клуба «Лiтаратурнае прадмесце» приехали на творческую встречу с читателями в город, с недавнего времени ставший университетским, в Доме культуры был концерт землячки–певицы, экономический колледж праздновал 15–летие, в технологическом чествовали учителей… Но и в центральную библиотеку имени Валентина Тавлая на встречу с нами пришло немало народу. Во всяком случае, литературное объединение «Святлiца» присутствовало почти в полном составе. Были среди них и авторы поэтических сборников, и вступившие в Союз белорусских писателей. Но главное — это люди, которые трудятся на «обыкновенных» должностях, но находят время говорить с поэзией. Короче, как написано в сборнике Раисы Романчук, которая работает в Барановичском хлопчатобумажном объединении, «I жадала мая мацi,/ Каб я ўмела шыць, вязаць,/ Але даў Гасподзь мне талент/ Яшчэ вершы напiсаць». А другая поэтесса, Бронислава Лапковская–Прушинская, организовала в своей квартире своеобразный литературный музей. Так что мы не только читали свое, но и слушали других. Директор библиотеки Людмила Максимович рассказала нам и о Тавлаевских чтениях, на которые приезжают гости со всей Беларуси, и о православных чтениях «Духовность и книга», вот уже три года проводимых совместно со служителями церкви. О клубе «Мужнасць», члены которого — бывшие партизаны и подпольщики. О начинающих юных литераторах, с которыми занимается поэт Алесь Бакач. Довольно большой круг людей получается, не правда ли? И ни у кого подражания «новохожденцам» я не заметила. А заметила любовь к своей литературе и истории. Когда–то очень давно пределом мечтаний о дальних странствиях для советского пионера было завести переписку с ровесником из ГДР или ЧССР. И я, будучи во втором классе, послала письмо в газету «Зорька» с просьбой организовать мне соответствующий адресок… Через неделю мне прислали адрес девочки из Барановичей. Видимо, для меня, кроме Минска мало где бывавшей, Барановичи представлялись чем–то почти таким же экзотическим, как Берлин или Прага, потому что переписка на некоторое время завязалась. И теперь, читая в альбоме барановичской библиотеки строки местного поэта о родном городе: «Мяне вабяць палацы i скверы, беласценных дамоў прыгажосць…», я вспомнила время, когда Барановичи для меня уравнялись с европейскими столицами. Все относительно, все узнаваемо… Кто–то карябает на каменном зубре свое смертное имя, кто–то старательно счищает его… Как–то Николай Рерих несколько пафосно высказался об ином понимании хождения искусства в народ: «Декорации и украшения должны быть не только в театрах, университетах, публичных библиотеках, вокзалах и больницах, но и в тюрьмах. И тогда у нас не будет тюрем». Возможно, звучит наивно и даже двусмысленно… Но я действительно верю, что все, кто работает на национальную культуру, работают в одном пространстве, где нет провинции и центра, а есть равнодушные и энтузиасты. Где не нужно «ходить в народ», потому что ты из него не выходил в некий космополитический вакуум. www.sb.by/article.php?articleID=47664 напiсала aksana 20.10.2005, 20:31 Даўно падобнай фігні чытаць не даводзілася. СБ накладае на сьвядомась, тое, ад чаго не адмыцца. напiсаў правінцыял 20.10.2005, 21:37 Цяжка не пагадзіцца з правінцыялам напiсаў 1009 20.10.2005, 22:34 ЗЫ А як вы здагадаліся, што гэта я пісала? Хмм… Можа у "Літаратурным прадмесці" няма прафесійных снукерыстых, але ж колькась заўзятараў снукеру (ці прафесійных снукерыстых) у "Літаратурным прадмесці" на столькі абмежаваная. ;) напiсаў Stephen Hendry MBE 22.10.2005, 11:54 Прывітанне ўсім!Па першае, паведамляю, што мая свядомасць у парадку, і не фіг чытаць журналісцкія матэрыялы, як апавяданні. Па-другое, нагадваю: наступнае паседжанне - у бібліятэцы імя Цёткі, 28-га, у пятніцу, а 18-й гадзіне. Адбудзецца падвядзенне вынікаў літаратурнага конкурсу, выступленні пераможцаў і аднаго з заставальнікаў конкурсу - "Літаратурнага прадмесця". У наступны чэцвер, 3-га, нас запрашаюць выступіць у нейкім Центры дзіцячай творчасці, а 16-й гадзіне. Хто зможа пайсці -тэлефануйце. напiсала ludmila 26.10.2005, 14:49 Помните, как в книге Астафьева… Короче, как написано в сборнике Раисы Романчук… Как–то Николай Рерих несколько пафосно высказался… Людміла Рублеўская - прафесійны чытач. Як Брыль памрэ (дай яму Бог здароўечка!), а Галубовіч сыдзе ў манастыр (да Бембеля) – пішыце зацемкі;-)))))))))))))) напiсаў Караткевічавец 26.10.2005, 18:32 Галубовіч ня зможа пайсці ў манастыр да Бембеля, таму што Бембель - у праваслаўным манастыры, а Галубовіч - свядомы каталік.Хіба зноў веру памяняе… А Брылю, сапраўды, дай Бог здароўечка. напiсала ludmila 27.10.2005, 09:50 Каб ня ўмёр наш форум, трэба хоць так яго абнавіць. Куды ж усе падзеліся? напiсаў Ra 01.11.2005, 22:01 Аднаўляем прабелы ў інфармацыі. 20 кастрычніка на паседжанні прысутнічалі: Усевалад Гарачка Таццяна Пратасевіч Мікола Кандратаў Юля Новік Рагнед Малахоўскі Зміцер Арцюх Таццяна Барысюк Маргарыта Аляшкевіч Рагнеда Крышталюк Наталля Кучмель Андрей Ключнікаў (усё яшчэ колеру баклажану) Віктар Ываноў Таццяна Будовіч Чыталі вершы і дыскутавалі. А вось Таццяна пузенка. якую будзем разбіраць наступнай, не прыйшла.Таццяна, перадай вершы народу! напiсала ludmila 02.11.2005, 17:15 28-га ў бібліятэцы імя Цёткі адбылося падвядзенне вынікаў рэспубліканскага літаратурнага конкурсу, сузаснавальнікам якога было "Літаратурнае прадмесце". Уручаць прызы з'явілася персанальна Цётка, якая, нягледзячы на свае 130 гадоў, выглядала цалкам добра і актыўна. Спявалі Серж Мінскевіч, Тацяна Пузенка і гурт "Жаба ў каляіне". Зміцер Сідаровіч, акрамя таго, граў на дудзе і вучыў прысутных дзяўчатаў таньчыць "тапатуху". Падрабязнасці хай піша сябар журы Зміцер Арцюх. напiсала ludmila 02.11.2005, 17:27 Увага! Прэзентацыя маёй кнігі пра Мінск. 19 лістапада , музей "Дом Ваньковічаў", а 14-й. Прадмесьцеўцы! Нагадваю, мы ладзім касцюміраваны баль. Шукайце ўборы старасвецкіх менчукоў!Вершы будуць чытацца толькі пра Менск. Конкурс - на міфы і легенды горада. Не ведаеце новых - прыдумляйце.Пасля імпрэзы ідзем карміць цмокаў у Свіслачы. Рублеўская напiсала ludmila 02.11.2005, 17:32 Прадмесцеўцы! Заўтра, 3-га лістапада, ідзем выступаць у Цэнтр дзіцячай творчасці!А 16-й! Хто зможа - тэлефануйце!2871882 напiсала ludmila 02.11.2005, 17:35 Сёння не збіраліся. :( Народ, калі ласка, у каго я яшчэ не спытала, паведаміце мне якім-небудзь чынам (спіс прыкладаецца ;) )інфармацыю пра свае Дні народзінаў. Пакуль толькі 12 чалавек выдалі гэтую сакрэтную інфармацыю. напiсала aksana 10.11.2005, 20:32 7 лістапада быў Дзень нараджэння ў Таццяны Пузенка. Віншуем! :) напiсала aksana 11.11.2005, 00:34 Паведамляю ўсім: пад нікам "aksana" пішу ня я!!! напiсаў Аксана Спрынчан 17.11.2005, 09:28 Пад нікам aksana пішу я, Аксана Бязлепкіна. Аксане Спрынчан А што, былі нараканні? :))) напiсала aksana 17.11.2005, 19:26 З.Арцюх, “ЛіМ” Стану песняй у народзе! 100 гадоў з дня выхаду кнігі Цёткі “Хрэст на свабоду” адзначылі ў сталічнай бібліятэцы № 15. Вечарына прайшла ў класічным стылі, але з маладзёжным акцэнтам. Гучала музыка (гітара, скрыпка, дуда, фартэпіяна), выконваліся песні, чыталіся вершы, была арганізавана выстава дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Нават сама Алаіза Пашкевіч прысутнічала на свяце. Праўда, увасабляла яе паэтэса Аксана Спрынчан. Рыхтавацца да імпрэзы пачалі яшчэ вясной, калі аб’явілі рэспубліканскі літаратурны конкурс. Паўдзельнічаць у ім і пазмагацца за прызы бібліятэкі, суполкі маладых творцаў “Літаратурнае прадмесце” і выдавецтва “Мастацкая літаратура” выклікаліся многія. Але пашанцавала не ўсім. Першае месца атрымаў Вінцусь Бянёха з Астраўца, другое Яніна Грыцкевіч з Лунінецкага раёна, трэцяе –– Настасся Нарэйка з Маладзечна. У намінацыі “Персанальныя прызы” перамогу атрымалі: Дзмітрый Ермаловіч-Дашчынскі (Мінск), Віталь Шыёнак (Віцебск), Галіна Юркевіч (Мінскі раён). А дырэктару школы №3 горада Вілейка Мікалаю Гіро аб’явілі падзяку “За актыўны ўдзел у рэспубліканскім конкурсе на лепшы верш і за вялікі ўнёсак у выхаванне творчай моладзі”. –– Прыемна, што ёсць людзі, якія пішуць вершы, якія чытаюць Цётку і сучасную беларускую літаратуру, –– гаварылі падчас уручэння прэмій два старшыні журы літаратурнага конкурсу Віктар Шніп і Людміла Рублеўская. –– Выдавецтва “Мастацкая літаратура” заўсёды падтрымлівала і будзе падтрымліваць моладзь, бо яна –– рухавік развіцця айчыннай літаратуры. А тое, што ў нас расце добрае пакаленне пісьменнікаў, несумненна. Суполка маладых творцаў “Літаратурнае прадмесце” таму доказ. Бібліятэка Цёткі таксама падтрымлівае маладых і творчых людзей. Пра гэта гаварыла загадчыца Рэгіна Багамолава. –– Моладзь і для нас –– аб’ект павышанай увагі. Мы ладзім шмат імпрэз і заўсёды запрашаем тых, хто пачынае свой творчы шлях, з задавальненнем вітаем іх у сценах Дома Цёткі. Нам цікава параўноўваць два пакаленні: тое, калі пісала Алаіза Пашкевіч, і гэтае, калі пішуць сучаснікі. Здаецца, эпохі розныя, але любоў да слова, энергетыка творчасці, паэтычнае дыханне аднолькавыя. І гэта прыемна. Вечарына атрымалася запамінальнай. Выступалі як вядомыя барды (Зміцер Сідаровіч, Серж Мінскевіч), так і пачаткоўцы (Таццяна Пузенка). Дарэчы, Таццяна парадавала прысутных прэм’ерай песні на словы Цёткі. Астатнія вершы са зборніка “Хрэст на свабоду!” гучалі ў суправаджэнні скрыпкі. Граў на ёй маленькі музыкант Арсеній Асіеўскі. Для Цёткі з новымі творамі выступілі сябры суполкі “Літаратурнае прадмесце”, гучала таксама паэзія Віктара Шніпа. Многім спадабаўся танец “Таўкачыкі” ў выкананні Зміцера Сідаровіча і ўдзельніцы літаратурнага конкурсу Ульяны Трафімец. А развітальным акордам трохгадзіннай праграмы стала выступленне папулярнага гурта “Жаба ў каляіне” і Мюра Фарыдовіча, які таксама парадаваў прысутных, выкарыстаўшы вобраз Цёткі ў сваёй літаратурнай кампазіцыі. Зміцер АРЦЮХ Фота Аляксандра Рабцэвіча напiсаў Зміцер Арцюх 21.11.2005, 17:53 А можна падрабязьней распавесьці пра кампазыцыю Фарыдовіча, а таксама выступ "Жабы ў каляіне"? Ці скарыстоўваў хто вобразы крыжа й свабоды? напiсаў werk 21.11.2005, 18:02 Вось надоечы выкапала ў Сеціве рэцэнзію на сваю кніжку "Ляўша на тэнісным корце" (2002). Праўда, не зразумела, хто аўтар. Але неістотна… Назва вабная, думкі раз-пораз сімпатычныя… А галоўнае - цытаты з мяне! Я плакаль! У калекцыю! :)) Тонкі водар распусты сучаснай беларускамоўнай жаночай прозы Ну, і чым бы гэта заняцца? Нарадзіць у сябе гейшу? Пачытаць Гюісманса? Не стрымліваць больш нястрымныя жаданні? Бязлепкіна пазіцыяніруе сябе, як маладая аўтарка, што піша для маладой аўдыторыі на самыя цікавыя для той аўдыторыі тэмы. “Што за яны?” - спытаецеся вы. Ну, шаноўнае спадарства, прызнайцеся “чэсна-адкравенна”: цікава вам чытаць пра першае каханне? Мне падалося, ці нехта з вас абразліва скрывіў вусны? Так-так, разумею, першым каханнем вытанчанага 19-гадовага чытача з гэтага разбэшчанага факу наўрад ці здзівіш. Добра. А як наконт распуснага жыцця ў студэнцкім інтэрнаце? Ужо цікавей, асабліва калі акцэнт вы зробіце на слове “распусны”. Мы падабраліся да самага смачнага. Спадарыня Аксана піша пра СЕКС. У інтымнай сцэне яна разважае пра хударлявыя, крывыя і, прабачце, валасатыя хлапечыя ногі, - гэта ў той час, калі пісьменнік мужскога полу абліваў бы сліною клавіятуру, дэтальна выпісваючы вабныя акругласці жаночага цела… Бязлепкіна вельмі хітрая “гейша”. Эратызм яе прозы досыць цнатлівы. Усё вельмі прыгожа (не ўлічваючы ніжніх канечнасцяў герояў-мужчын). Хаця Аксане не пашчасціла пазбегнуць ружовых сопляў аўтарак “жаночых раманаў” – гэтага чытва непаўналетніх неўратычак, пераспелых старых дзевак і няшчасных у “сямейным і асабістым жыцці” хатніх гаспадынь. Ну што гэта за брэд-піт: “Іхнія целы рухаліся ў прасторы, дзе былі толькі яны, і нікога, акрамя іх…”. Цікавая, далібог, дзяўчынка гэтая Аксана.Усе творцы – вельмі нэрвовыя людзі: у іх заўсёды бардак – ці ў галаве, ці ва ўласным пакоі. Але да гэтага трэба адносіцца з павагай. Бо бытавы і мазгавы хаосы ствараюць шэдэўры. Вось і ў Аксаны ёсць гэтая нэрвовасць: яна імкнецца многае распавесці чытачу, але гэтае “многае” не заўсёды абгрунтаванае. У яе творах часцяком вісяць на сценах нейкія сапсаваныя стрэльбы. З апісанняў характараў персанажаў не заўсёды вынікаюць “утвораныя” імі ўчынкі. А нематываванасць учынкаў (майце на ўвазе, паважаныя спадары, будучыя літаратары!) – грэх, які крытык вам ніколі не даруе. Вось калі б шаноўная спадарыня пісала вершы, накшталт “Тэніснага мяча”(экзерсіс маладой пісьменніцы з аповеду “Нарадзі ў сябе гейшу”, гэткая падробка пад сімвалізм), то крытыкі не мелі б ніякіх пытанняў да аўтаркі і рвалі б адзін другому валасы за канчатковую дакладнасць расшыфроўкі сімвалічных вобразаў. А проза, таварышы, зусім іншая гульня. І гульня гэтая называецца puzzle. Аўтар можа колькі заўгодна плесці каруначкі і вышываць па канве свайго твора хоць стылем ракако – тое, што атрымаецца, павінна быць бездакорнага густу і не пакідаць у чытача адчуванне, што пазл – галімы, а кароль – голы. Не, крытык сёння пайшоў нейкі нетыповы – добрыя мы сёння. Але чаму б кволаму нашчадку Бялінскага і не пахварэць крыху на замілаванне да дыяментаў-росаў дзявочага псіхалагізму кшталту “Рэўнасць, здрада, забойства з-за кахання – ўсё гэта мяне не здзіўляе, гэта ўжо банальна… а вось не прыйсці на сустрэчу… Мама, я ў шоку… Я не ведаю, як рэагаваць…” (гэта мілае філалагічнае дзіцё, якое марыць пра кар’еру пісьменніцы і “даволі прафесійна” піша любоўныя сцэны, не маючы пры гэтым ніякага асабістага досведу, скардзіцца маме, што хлопчык не прыйшоў на спатканне) ці “Я зусім не для таго захоўваю дзявоцкасць, каб муж з замілаваннем разглядаў прасціну пасля першай шлюбнай ночы…” Калі вам карціць даведацца, чаму дзяўчына з такой цікавай жыццёвай пазіцыяй усё ж такі зацяжарыла па-за шлюбам, чытайце пра “Забойства ў студэнцкім інтэрнаце”. Вось гэткая гейша нарадзілася ў сучаснай літаратуры. Беларуская Эманюэль Арсан (гэта такая цікавая жанчына, якая прыдумала знакамітую кінавычварэнку)! Для герояў Бязлепкінай фізічныя праявы кахання (ці яго адсутнасці) – справа такая ж натуральная, як і бездакорная беларуская мова, на якой усе яны свабодна размаўляюць. Скапіявана адсюль: www.zhurfak.edu.by/main.aspx?uid=34906 напiсала aksana 27.11.2005, 20:48 Наступным разам абмяркоўваем Таццяну Пузенка напiсаў Крытык-дабраахвотнік 04.12.2005, 13:36 Наступным разам абмяркоўваем Усевалада Гарачку. напiсаў крытык 08.12.2005, 21:43 19 лістапада ў Доме Ваньковічаў адбылася маскарад-прэзентацыя маёй кнігі пра Мінск. Паколькі ў кнізе сабраныя ўсе прывіды горада. яны і з'явіліся. Вечарыну вялі граф Чапскі ў белых пальчатках (Зміцер Арцюх) і пані Ядвіга Любанская, прывід Лошыцкага парку. З'яўляліся таксама дырэктар начлежнага прытулку ў Траецкім (Юля Новік), сябра хору таварыства аматараў цвярозасці (Ігар Клепікаў), гаспадыня крамы на Губернатарскай (Наталля Кучмель),гкалоўны дудар Менскай харугвы (Зміцер Сідаровіч), правадыр Менскага шляхецтва (Серж Мінскевіч), прымадона кафешантану гатэля "Еўропа" (Таццяна Барысюк), дырэктар Мінскай конкі (Андрэй Ключнікаў), які прыехаў апошнім з прычыны благога функцыянавання конкі, дыдыжлр Менскага гарадского аркестру (Рагнед Малахоўскі)фатограф атэлье "Чырвоны ліхтар" Віктар Шніп. Вечарына працягнулася на кватэры шніпоў-рублеўскіх, з песнямі. танцамі і спевамі гімну "Сярод пяскоў Эгіпецкай зямлі".Завершыўся дзень урачыстым кармленнем цмокаў у месцы зліцця Свіслачы і Нямігі, якое адбылося апоўначы. Цмокаў кармілі макам (паколькі гэтыя словы рыфмуюцца).Спроба ахвяраваць цмоку по звычаю самую прыгожую дзяўчыну (Юлю Новік) была перапыненая мужным рыцарам. Хто не прысутнічаў пры ўсім вышэйапісаным - шкадуйце. напiсала ludmila 13.12.2005, 17:01 Забылася дадаць, што пані Любанскай была Аксана Спрынчан у чырвонай сукенцы. напiсала ludmila 13.12.2005, 17:03 Вось вершы "прадмесьцеўцаў, што надрукаваныя ў "СБ" за 17 снежня. Змiцер Арцюх На снезе сляды курапатак — Застылыя слёзы вясны. Мы прыйдзем аднойчы дахаты, Напоўняцца радасцю сны. Мы знойдзем таемную iснасць, Забудзем вядзьмарку–зiму. З пляча твайго змерзлую сцiпласць Я вуснамi моўчкi здыму… Андрэй Ключнiкаў Паэту мроiцца восень. Ён дыхае гэтым шчасцем. Нiбыта сапраўдны госць ён На залатым Парнасе. I гэта яму спявалi Арэлi апошнiх птушак. I гэта яго чакалi На каляровых стужках. I ўсiм ён да сэрца мiлы. I сам ён такi прыгожы, I столькi ў iм творчай сiлы, Што ўсiх захапiць ён можа. I раптам, нiбы ў юнацтве, Паэт, раскiдаўшы лiсце, Згубiўся ў сваiм мастацтве, Як упершыню калiсьцi. * * * Было так цiха ў вечары празрыстым, Плылi iмгненнi, быццам шызы дым. I я лаўлю ў паветры твае рысы. У гэтым змрочным небе ледзяным. Крупiнкi зорак рассыпае космас, Сусветных птушак Залачоны корм. У ноч так цiха адлятаюць душы. У ноч так лёгка адыйсцi ад норм. Калi я ўбачу па–за гэтым светам, Пазбегнуўшы бальнiчнае палаты, Што ты ляцiш, што хутка на планету Надыдзе адзiнокi лiстапад. На гадавiну твой старэйшы брат Запалiць ля пад’езда цыгарэту. Нiшто не вернецца, не вернецца назад. Мiкола Кандратаў З нахiленага Зорнага Каўша Рассыпалiся спелыя сунiцы — I коцяцца ў душу, але душа Нiяк не можа iмi наталiцца. Сунiцы ночы, быццам светлякi, На небным засвяцiўшыся абрусе, Нiбыта з Боскай сыплюцца рукi У сонныя азёры Беларусi. Таццяна Пузенка Адкiдайма табу Углядацца зычлiвае поўнi, Каб нарэшце па шляху метро Перайсцi ў iншасвет. Запавольна iду Па нязвыклай асфальтавай роўнi: Прадчуванне старое. Што Вечнае недзе жыве. Залатоўкi i плоць Уядаюцца рэшткаў духоўных, Як пазычыць цябе На наступнае мега–жыццё? Ты не ведаеш хоць, Хтось у вопратцы Бога ахоўна Поўню п’е, каб сышла I каб ты анiкуды не ўцёк. Вiктар Ываноў Да прыгажунi з пятага беларускага Ты — пекная. Мяне агнём пячэ На цёмным целе тонкая сукенка. Ах! быццам шакаладная цукерка, I быццам фольга белая з плячэй. Лiзаць цябе вачыма, найгарчэй — Чым шакалад, смуглявая паненка, — Ды час ужо ляцiць, нiбы паперка, I шакалад мiж пальцамi цячэ. Ё: пяты курс, дыплом, размеркаванне — Халодны, хлорны восеньскi настой; Магiстратура тут як мiг удачы. Мiгнула — хопiць. Тэрмiн навучання — Пяць год. Ну, добра, шэсць… Цукерачка, пастой — Яшчэ хоць раз абгортку дай убачыць!.. * * * Паэт глядзiць на чытача з паперы Часопiснае. Твар, Бадай, прыемны, хоць на фота — шэры. Ты збор чароўных мар Упершыню чытаеш. Быццам рампа, На вершы брудна–жоўтым свецiць лямпа. Якiм паўстане дар? I вобразы тут ёсць (ажно чатыры), I нешта верш нясе, I паралельна струны гэтай лiры Нацягнутыя ўсе; Няма выразных хiбаў супраць метраў, Няма й вады — а свежага паветра Няма… Дмитрий Ермолович–Дащинский Сердце Бездарные актеры и их пьесы, Нелепые побои ради взгляда. Усну в ветвях игрушечного леса. И никого, кроме тебя, не надо. Ночным пожаром небо изувечит — Не задохнуться бы, куда уж греться, И я пойму, что линии не вечны, Что петь имеет право только сердце. А кто–то собирает мои тайны, Забыв про одинокие перила… Любая нежность, в сущности, случайна. Любая память превосходит силу. Наряды и бумажные короны Раздам интересующимся людям. Смотрю в окно, любуюсь на неоны, И слова ради слов уже не будет. Когда вернешься ты ко всем пропащим, Чтоб не грустить и не прощаться больше, Я буду сердце чувствовать все чаще, Твои аккорды петь как можно дольше. Алесь Спiцын Яна мой крыжык насiла На срэбраным ланцужку, А ейны крыжык насiў я На ваўняным матузку. Ланцужок разарваўся — i змяёю па нервах: Ёсць дзьве ненадзейныя рэчы– Мары Ды Срэбра… Юля Новiк За кожным крокам — галасы, Спынюся — зноў няма нiкога. А цень не мой за мной застыў I носiць след не мой дарога. Чакай не ночы i не дня, А iх сустрэч i развiтанняў, Каб зразумець, што я — не я, I хутка iншы мною стане. Рагнед Малахоўскi Лiстапад Мае лiсты не вернyцца нiколi. Сваiх лiстоў мне не напiшаш ты. Стаю адзiн у пасiвелым полi. Чытаючы аблокi, як лiсты. Чакаю з неба вестак белакрылых. Чакання час бясследна не мiне. Пакуль пульсуе верай кроў у жылах, То сэрца тонкiм лёдам не кране. Вiка Трэнас Здрайцы Заўтра буду грукаць галавою ў неба Шлях наш быў дадому, збочыла ты ў Рым, а Тут перад маiмi вершамi ганебна Злосныя анёлы бразнулi дзвярыма Хлопец лёс свой крэслiць на счарнелым снезе Ён — лязо i слёзы, ён — мой кот i кат, Нечым знерваваны. Заблукалы недзе Некалi сканае на маiх руках Ад цябе таксама лекi не ўратуюць Бо з тваёй талеркi я жыццё каштую. Андрей Тявловский Серебро потемнеет во времени, Потускнеют оклады икон, Перемелют небесные мельницы Эверест человечьих грехов. Океаны страстей успокоятся, Позабудутся боль и беда, И Врата наконец–то откроются. И покровы падут… И тогда Кто–то, мира дождавшийся лучшего, Где уже — ни загадок, ни тайн, Будет плакать по веку минувшему, Вспоминая потерянный рай. Аксана Данiльчык Рука расцiскаецца Падае кубачак з кавай На бляск чаравiкаў Панчохаў празрыстасць На мармур падлогi i злева i справа Дваiцца ў вачах i пачуццяў дваiстасць Такая, што болей Трымаць раўнавагу Не могуць нi сцены, нi вокны ў паўсвета. Сурвэтка ўзнiмаецца ўверх Белым сцягам Насустрач палону Шалёнага лета. Аксана Спрынчан Чакала снегу i лiстоў… Снег выпаў з чорнымi слядамi. Лiст не прыйшоў… Туга забытага нябыту апанавала, Нагбом пiла маё жыццё, Пакуль сляды не расчытала — Там, дзе няма, — там ёсць усё, Чаго твая душа чакала, Што не адбудзецца нiколi Таму, што з кiмсьцi ўжо было. Быццю ж не трэба паўтарэнняў, Хай паўтарае небыццё. Iгар Клепiкаў Разбеглiся зноў Па бруку нябачныя сцежкi, I сны лiхтароў Як рэха тваёй усмешкi, Ляцiць нада мной. Нiбыта пунсовыя ветразi. Нябёсы з зямлёй Паволi мяняюцца месцамi. Таццяна Будовiч Твая нешматслоўнасць як нельга дарэчы: без слоў разумееш патрэбныя рэчы. Амаль што на небе i побач з табой. I спiны ўздымаюць скала за скалой. I ценi аблокаў на поўнач сплываюць. Жывеш i не ведаеш: гэта бывае. А сонца сцякае на веi твае. Прыжмурваеш вочы i свет растае. I я з iм знiкаю. Зямлi прыцягненне Не дасць мне падумаць: спынiся, iмгненне! А толькi запомнiць вачэй хрызалiт I сонца, што ўжо не пакiне зенiт… напiсала ludmila 20.12.2005, 16:49 За апошнія тыдні збіраліся некалькі разоў, але, відавочна,ні ў кога няма сіл і часу пакідаць паведамленні.У студэнтаў іспыты і залікі, у выніку ніяк не можам абмеркаваць Тацяну Пузенка. Тацяна, не здавайся, магчыма, ты яшчэ ў гэтым годзе атрымаеш свае бізуны і пернікі, апошніх дэкляруецца зазвычай непараўнальна менш. З другога боку, мы ж не на кандытараў вучыліся, праўда? напiсаў Назіральнік, які пачынае сумаваць 20.12.2005, 16:53 I ўсё ж такi: у беларускай мове iснуе прыметнiк "найгарчэйшы". У дадзеным вершы гэты прыметнiк выступае як зваротак. Таму што: рытм паламалi, сэнс паламалi, iнтанацыю паламалi. :-))))) напiсаў Вi Ы 20.12.2005, 23:32 Ну што, Віктар, лёс геніяў горкі… Толькі ўдалося адстояць перад карэктарамі-стылістамі вялікае "Ы", зноў пракол…Ну не "дагналі", чаму ў радку першым словам - "Шы". І я не дагледзела. Наступным разам усё, што тычыць тваіх выказванняў, вычытвай сам да апошняга. Радкі мусяць гучаць так: Лiзаць цябе вачыма, найгарчэй — шы шакалад, смуглявая паненка… Але не пераймайся так глабальна: сэнс і рытм збольшага захаваліся. напiсала ludmila 22.12.2005, 09:36 Учора адбылося апошняе паседжанне ў 2005 годзе. Яно было прымеркавана да самай доўгай ночы ў годзе. Напачатку самай доўгай ночы ў годе разбіралі вершы Усевалада Гарачкі. Прысутнічалі: Юрась Нераток Рагнед Малахоўскі Андрэй Цяўлоўскі Таццяна Пратасевіч Усевалад Гарачка Алесь Спіцын Зміцер Арцюх Аксана Спрынчан Наталля Кучмель Маргарыта Аляшкевіч Аксана Бязлепкіна Віктар Ываноў Таццяна Барысюк Юля Новік (апошні наведнік апошняга паседжання ў годзе) Рагнеда Крышталюк не з'явілася,яна "запальвала" у "Рэактары" на канцэрце "Старога Ольсы". Затое на "Прадмесці" з'явіўся новы сімулякр, персанальны сімулякр Зміцера Арцюха. Яе завуць Фаціма, жыве ў Фаніпалі, месца яе заўсёды за спіной гаспадара, ля сцяны, у куце, бо, як усходняя жанчына, яна ведае сваё месца. Наконт вершаў Гарачкі, натуральна, разгараліся філасофскія дыскусіі. Ці можа герой верша імгненна ўзлезці на высокае древа? А калі пасля злязае з гэтага дрэва ён марудна, ды з цяжкасцямі, ці не кот гэта? Паспрачаліся наконт "ветэранскіх вершаў" Севы. Праслухалі з вуснаў аўтара: 1. Узнеслую прамову пра духоўную літаратуру і хрысціянскую літаратуру. (Спіцын заўважыў, што ў гэты момант адчуў сябе ў бурсе). 2. Некалькі баек з жыцця знаёмых Севіных ветэранаў ("Куды спраўляць патрэбу? У штаны!") Пагаварылі пра Гарачкаву "амбівалентнасць", сільнасць да маралізатарства, а з другога боку, герметычнасць вобразаў.Або, наадварот, іх такую празрыстасць, што іх і не заўважна. Напрыканцы Усевалад заявіў, што сэнс мерапрыемства для яго быў не пачуць водгукі пра сваю творчасць, а ўбачыць сутнасць кожнага з прадмесцеўцаў. Пасля паседжанне падоўжылася ў "Лідо". у альтанцы пад гронкамі вінаграду. Юля Новік прачытала свае вершы на французскай мове, Ываноў - альбу… Наступная наша сустрэча - на традыцыйным літаратурным карнавале, 8 студзеня, а 15-й. напiсала ludmila 23.12.2005, 10:18 Заўтра ня зьбіраемся… То можа правядзем віртуальнае пасяджэнне? Кожны, дзе ён ёсьць, прыблізна а сёмай вечара, прачытае верш? А пасьля зьмясціць яго на нашым форуме, а мы абмяркуем… Га, народ? напiсаў Заўсёднік 28.12.2005, 09:33 Вiншую усiх з Калядамi i новым годам i зноу з Калядамi! А далей - 8-га, а 3-й… напiсала ludmila 06.01.2006, 09:23 Змяшчаю лімерыкі, падрыхтаваныя Міколам Кандратавым да літаратурнага карнавалу: "Літпрадмесце" ў Траецкім прадмесці выступала аднойчы на фэсце - поспех быў не малы. Не знайшлося смалы. каб з паходнямі выйсці на шэсце. Старажылы таго "Літквартала", дзе заўжды вольных месц не хапала, помняць слёзы і смех. Іх не так зразумеў НЕХТА - і "Літквартала" не стала. Піша неяк у нашу суполку Маладзіца: "Мне вершы - без толку: не люблю, а пішу. як куру анашу. як чытаю штодня "Камсамолку". У эпоху былога Белліту неяк трапіў паэт у эліту. Толькі селі за стол, ён хацеў крыкнуць тост. а яму кажуць: "Пі, бо наліта". "Я кахаю адно "Літпрадмесце" сярод мноства суполак на свеце!" - чуць Рагнеды дэвіз, - "Гэта вам не стрыптыз! Гэта вам не крыўлянне ў балеце!" Эдвард Лір у далёкім стагоддзі што мог ведаць аб нашым народзе? Хадановіч яму - і ня сын, і ня ўнук, а такіх жа абсурдных паводзін. Хтосьці ў "Літаратурным прадмесці" мроіць стаў аб цікавай нявесце, нават спаць перастаў і Рагнедай назваў, каб дзівіліся нават у Брэсце. А на Лысай Гары, бліз абеду нарадзіўшай паэтку Рагнеду, будзе некалі храм. хоць вядома, што там не ступала нага Архімеда. Кажуць нібы ў адну літсуполку завітала Рагнеда на золку паглядзець на "аблом": на паэта з вяслом і таго. што прыносіў двустволку. "Літпрадмесце" пазначыла ў плане, каб да "Цёткі" прыйсці на спатканне. Мо й Мінскевіч гатоў завітаць да сяброў, можа будзе і "Жаба ў кальяне". А па Менску разносяцца плёткі, што сустрэнемся хутка мы ў "Цёткм". На Стары Новы год нас прымусіць народ зведаць поспеху водар салодкі. напiсала ludmila 10.01.2006, 09:42 Збіраемся заўтра! А 18 гадзіне, у Доме прэсы. напiсала ludmila 11.01.2006, 17:58 Заўтра, 14 студзеня,а 18 гадзіне ў бібліятэцы імя Цёткі на Талбухіна - наш традыцыйны літаратурны карнавал. У праграме: Снягурок і Баба-Мароз, зімовае з'яўленне Рагнеды Крышталюк; Рагнеда ў ролі каляднай елкі; псіхалагічны партрэт суполкі ў тэхніцы постмадэрновага калажу; калядная варажба, калядаванне навыварат, песні, танцы і інш. напiсала ludmila 13.01.2006, 09:44 Г.К. Просто писатель должен помнить, что его миссия — служить обществу. Л.Р. Ну вот и пафос к завершению. Не ожидала! М.К. Очень правильные слова. Потому что миссия литературы вечна. А вы как думаете, уважаемые читатели? На снимке: Ганна Кислицына, Людмила Рублевская и Маргарита Касымова. www.sb.by/article.php?articleID=49228 напiсаў А вы как 14.01.2006, 19:15 Тры цёткі ў якіх самамеркаваньня больш чым вагі патрындзелі пра высокія мацерыі ў маскоўскім сытлі. Болей нічога. напiсаў Вось так 14.01.2006, 19:38 Увага… Увага… Увага… Рагнед Малахоўскі збірае вершы прысвечаныя праспекту Францішка Скарыны для выдання калектыўнага зборніка. Пішыце ўсе Ragned@yandex.ru. Даведкі па тэл. 762-29-73 напiсаў Ra 22.01.2006, 04:19 Наступны чацвер, 2-га лютага, усім прыйсці да 18.00! Не спазняцца і не "адмазвацца"!сустракаемся з Леанідам Дайнекам. Падрыхтуйце пытанні па ягонай творчасці, рпачытайце апошнія "Дзеясловы" з ягонымі творамі…Хто не прыйдзе - змусім прымерваць сукенку Рагнеды. напiсала ludmila 30.01.2006, 09:33 14 лютага, а 18-й гадзіне, адзначаем Дзень закаханых Максіма і Веранікі, ён жа - дзень святога Валянціна. Святкаванне адбудзецца ў "Беларускай хатцы" (філіял музея Максіма Багдановіча), на Рабкораўскай.Крэатыў!!! напiсала ludmila 30.01.2006, 09:36 Скажыце, калі ласка, хто прыдумаў зрабіць мяне бацькам Рагнеды? напiсаў Mitrafan 03.02.2006, 10:40 А., табе пасуе :)) Здаецца… напiсала Чытачка АРХЭ 03.02.2006, 20:12 3 лютага "Літаратурнае прадмесце" сустракалася з Леанідам Дайнекам. На сустрэчы прысутнічалі: кіраўнік Людміла Рублеўская Серж Мінскевіч Аксана Спрынчан Мікола Кандратаў Усевалад Гарачка Андрэй Ключнікаў Віка Трэнас Аксана Бязлепкіна Юля Новік Маргарыта Аляшкевіч Наталля Кучмель Віктар Ываноў Таццяна Пратасевіч Андрусь Дылюк Сяргей Касцюк - Паляшчук Павел Астравух Рагнеда Крышталюк Таццяна Будовіч Віталь Скалабан Леанід Дайнека прачытаў свае вершы, урыўкі з надзвычай цікавых "Герадоцінак". Адказаў на пытанні прысутных, раздаў аўтографы і запрапанаваў рыхтаваць новы калектыўны зборнік "Прадмесця".Паболей бы такіх сустрэч.Нават на Рагнеду Крышталюк пад ружовым парасонам зрабіла ўражанне. напiсаў Назіральнік 15.02.2006, 12:23 14 лютага ў "Беларускай хатцы" святкаваўся "прадмесцеўскі" варыянт Дня святога Валянціна - Дзень закаханых Максіма і Веранікі. Вялі вечарыну: Царэўна-Жабка (Аксана Спрынчан), Іван Царэвіч (Зміцер Арцюх, Людміла Рублеўская (літаратурны псіхолаг).У праграме было: псіхалагічныя дыягназы чытальнікаў вершаў, здыманне з Жабкі яе скуры, здзейсненае Іванам-Царэвічам, абранне Максіма і Веранікі, выступленне ансабля этнічнай музыкі "Джамбібум",бардаў Алеся Камоцкага і Сержа Мінскевіча, калектыўнае спяванне "Зоркі Венеры", пацалунак у цемры Віктара Шніпа і Царэўны і г.д. напiсаў Закаханы Максім 15.02.2006, 12:29 16 лютага, а 18-й гадзіне, сустракаемся з Пятром Васючэнкам! Усім прыйсці!Будзе магчымасць набыць кнігу з аўтографам. напiсала ludmila 15.02.2006, 12:33 Сябры!!! Паднімайма наш форум, а тое тут зусім стала самотна! напiсаў Рагнеда Крышталюк 16.02.2006, 11:36 Рагнеда, а ты нас 12-га лютага па СТВ глядзела? Твае "рожкі" мазолілі вочы народу… Мо цябе ўсё-ткі зашыць? Як мяркуеш? напiсаў Прадмесцевец 16.02.2006, 23:16 Нешта я мала атрымаў вершаў пра Праспект Скарыны. Пісьменнікі, давайце крыху актыўней. Прымаю вершы незалежна ад узросту аўтара, даты напісання, стылю, беларускіх моўных асаблівасцяў. www.ragned@yandex.ru напiсаў Ra 18.02.2006, 01:58 2Ra: У гурта ШЛЯХТА ёсьць рэп пра Менск і там згадваецца праспэкт Скарыны. Песьню можна адшукаць на music.fromby.net/mp3 напiсаў Сяргей Балахонаў 18.02.2006, 13:58 16 лютага на "Прадмесце" прыйшоў спадар Пятро Васючэнка. Спадара Пятро пазнаёмілі з Рагнедай і Фацімой, напаілі гарбатай з мятай і нават змусілі пачытаць ягоныя вершаваныя фрашкі. Асабліва спадабалася ўсім выснова "Дзеля чаго жывуць паэты? Жывуць - і дзякуй ім за гэта". Дыскусія зайшла пра тое, дзеля чаго ствараюцца літаратурныя аб'яднанні. Ні пад якія стэрэатыпы, як высветлілася, "Літаратурнае прадмесце" не падыходзіць. Маніхвесту няма, творчага спаборніцтва няма, агульнай плятформы не назіраецца…А збірацца хочацца. Спадар Пятро Васючэнка выказаў жаданне працягнуць свае даследванні гэтага феномену. Так што яшчэ сустрэнемся! напiсаў Назіральнік 21.02.2006, 16:55 23 лютага - сустрэча з Леанідам Дранько-Майсюком! Дом Прэсы, 3-ці паверх, 18.00. напiсала ludmila 21.02.2006, 16:56 А яшчэ мінулым разам мы даведаліся, што маем рэпутацыю жорсткіх крытыкаў. А мы ж добрыя! Народ нават засумаваў па адным крытыку, вядомым не толькі крытыкай. Хочаце, я буду за яго! Толькі пасля не прасіце літасці! :)) напiсала Чытачка АРХЭ 21.02.2006, 20:20 Да, канечне глядзела СТВ! Даруйце, кали заминала вам сваими рожками, хаця паводзилася я вельми прыстойна, ци не прауда? напiсаў Рагнеда Крышталюк 23.02.2006, 10:19 Рагнеда, мы цябе што, стваралі дзеля таго, каб ты прыстойна сябе паводзіла? І рожкі твае ніхто зашываць не будзе. А то хто ж на цябе ўвагу стане звяртаць? напiсаў Назіральнік 23.02.2006, 14:56 Сустрэча з Леанiдам Дранько-Майсюком адбылася.Сп. Леанид чытаў сваё апавяданне для спадарыні Эл.Пасля абмяркоўвалі, дыскутавалі…Цікава!!! напiсаў Рагнеда Крышталюк 01.03.2006, 14:53 Сапраўды было цудоўнае адчуванне: паслухаць твор у выкананні аўтара, выказаць свае думкі і нават заўвагі (хай сабе аўтар іх і не ўлічыць), пазнаёміцца з меркаваннем аўтара пра нашыя думкі ("А ці мелася на ўвазе тое, што мы заўважылі?"). Незвычайны досвед. напiсала Чытачка АРХЭ 01.03.2006, 19:23 Калі збіраемся? 9-га? напiсаў Прадмесцевец. 03.03.2006, 23:04 Вельмі добра глядзеліся па БТ Шніп і Рублеўская ў мінскай ратушы. Добрыя інтэр"еры, від з вокнаў і празрыстых дахаў. Але было адчуванне, што там, акрамя іх, людзі не вядуцца. Хіба прывіды. Ці так гэта? напiсала anna 05.03.2006, 00:48 Усё нашае жыццё — адзін вялікі прывід. Хіба вы не ведалі? напiсаў Рагнеда Крышталюк 06.03.2006, 02:34 Сапраўды, адчуванне дакладна такое - пустое памяшканне, гуляе рэха, шмат цёмных закуткоў, сутарэнні, сходы, і прывід Міхала Валадковіча туліцца да сценаў… Шніп залез ажно да гадзінніка - па жалезных скобах. Гадзіннік электронны. напiсала ludmila 06.03.2006, 09:42 Збіраемся 9-га! Таццяна Пузенка і Андрэй Ключнікаў, рыхтуйцеся да абмеркавання. напiсала ludmila 06.03.2006, 09:44 Я ізноў з вамі. Сустрэнемся. Ха-ха-ха. напiсаў М.Пятрусеў 06.03.2006, 09:57 Тэкст Андрэя Ключнікава ў мяне ёсць. А твораў Тані Пузенка - няма. Мы ж іх разбіраем не за адзін раз, так? напiсала Чытачка АРХЭ 07.03.2006, 20:30 Пузенка ўжо не Пузенка, а Нілава!!! напiсаў Трэнас 07.03.2006, 21:07 Вось ад гэтага моманту, калi ласка, падрабязьней :-))) напiсаў Вi Ы 08.03.2006, 12:35 Таццяна Нілава - гучыць! :) напiсала Чытачка АРХЭ 09.03.2006, 00:21 Прывіт, сябры. Хто такая Пузенка? Хто такая Нілава? Што ў вас адбылося пакуль мяне не было? Ведаю, што Рублеўскую і Шніпа часта па тэлевізары паказваюць. Колькі плоціце за рэкламу, спадары паэты? Цікава, як гэта Дранько-Майсюк пагадзіўся прыйсьці на пасяджэнне? Здавалася, што ён не вельмі добра ставіцца да кіраўнікоў і аўтараў прадмесьця. Хаця, хто яго ведае гэтага Дранько. Ну ўсё, трэба ў паліклініку бегчы, а то нешта нага разбалелася (дзедава нага). Ха-ха-ха. Заўсёды ваш. напiсаў М.Пятрусёў 09.03.2006, 12:14 Дзядуля, ты б менш па паліклініках раённых швэндаўся, а то пазьбіраеш пэнсіянэрскія плёткі ў чэргах на працэдуры, а тады да моладзі валачэш. Ну хто табе сказаў, што спадар Леанід мае нейкія закіды да Прадмесьця і яго кіраўнікоў? І раней ён у нас бываў, і з прадмесцеўцамі многімі сябруе. Зайздросна табе проста, пане Мітрафане, што на сустрэчы не прысутнічаў. напiсаў Назіральнік 09.03.2006, 16:18 Чаму ж не запрашаеце? Я таксамачы пачытаў бы вам вершы пра Парыж ды іншыя ж. Ха-ха-ха. напiсаў М.Пятрусёў 10.03.2006, 09:29 А Таню Нілаву (Пузенка) можна віншаваць! Гэта ў яе не ўдалы творчы псеўданім, як маглі падумаць многія, а мужава прозвішча!!! :))) Інфармацыя выпадкова праверана і пераправерана. напiсала Чытачка АРХЭ 10.03.2006, 19:53 Людзі, раскажыце, што было на пасяджэнні, бо я не змагла… Сёння быў адказны дзень :) Дык учора рыхтавалася… напiсала Чытачка АРХЭ 10.03.2006, 20:37 А i нармальна пасядзелi. Торт мараканскi елi. Мала толькi было, усе да адказных днёў рыхтавалiся. Прыходзь у гэты чацьвер. Я раздрукоўкi прынясу. напiсаў Вi Ы 13.03.2006, 23:42 Што ета ўсе наведвальнікі змоўклі? Што, мяне спалохаліся? Так вам і трэба. Ха-ха-ха. напiсаў М.Пятрусёў 15.03.2006, 13:11 Ну вось! Я таксама хачу замуж і памяняць прозьвішча. Як вам — Рагнеда Малахоўская! Гучыць? напiсаў Рагнеда Крышталюк 16.03.2006, 10:49 Рагнеда, ты ж феміністка! А ў прымроеным табою статусе табе давядзецца не толькі рожкі схаваць, але й афарбоўку памяняць. напiсала ludmila 16.03.2006, 15:48 На мінулым паседжанні размаўлялі пра інтэрактыўную літаратуру. І напрыканцы Зміцер Арцюх атрымаў у падарунак вынік інтэрактыўнасці прадмесцеўцаў, выбраўшы па радку з прапанаваных вершаў. Аўтарства, вядома ж, захапіла наша дарагая Рагнеда Крышталюк. Вашае ўвазе: Рагнеда Крышталюк. Верш у падарунак Зміцеру Арцюху. Кралі, кралі - усё пакралі. Я вар'ят. І край чужы здаецца палатном, Што распісаны фарбай залацістай. Святло не вечнае, як снег… Зноў цішыня, і рэха не чуваць. З палёў зніклі васількі. Ноч вар'ятка. Нараджэнне, нараджэнне, нараджэнне. Мы Паша Пасюкевіч, Паша Пасюкевіч, молі ў яго няма Завялася Фаціма. І няхай Арцюх Скача ў Марока. напiсала ludmila 16.03.2006, 16:18 2 Рагнеда Крышталюк Замуж яна захацела… за Малахоўскага… У чаргу! напiсаў Дзеўка-перастарак 16.03.2006, 22:09 Якую-такую чаргу? у мяне ня можа быць канкурэнтак! напiсаў Рагнеда Крышталюк 22.03.2006, 01:13 Мне пасуе фіялетавы парык, я ведаю! напiсаў Рагнеда Крышталюк 22.03.2006, 01:19 Народ, у наступны чацвер абмяркоўваем Віктара Ыванова? напiсала Чытачка АРХЭ 24.03.2006, 09:18 Сустракаемся і абмяркоўваем! напiсала ludmila 24.03.2006, 17:03 belzhaba.com/node?from=60 Людміла Рублеўская, трэба нарэшце вызначыцца. Ці надалей ствараць гэтаму рэжыму імідж "культурніцкага" і "ліберальнага" праз фабрыку хусні пад назовам "СБ", ці сказацль усім і шчыра, за каго Вы. напiсаў Кварталец літаратурны 25.03.2006, 04:38 Народ, у наступны чацвер абмяркоўваем <Віктара Ыванова? < напiсала Чытачка АРХЭ 24.03.2006, 09:18 Цікава. У гэты час колькі соцень аднагодак барышні ўжо за кратамі. Мяркую, калі яны нарэшце супакоюцца, барышня дакладна гадкоў празь пяць зробіць сабе ўдалую кар'еру ў квітнеючай Родзіне. напiсаў abrykos 24.03.2006, 10:13 напiсаў цытатнік 25.03.2006, 09:19 Да ўвагі ўсяго "Літаратурнага прадмесьця"! На наступным зборы ставім пытання. 1. Ці Рублеўская дае адзнаку ўсяго, што адбываецца ў краіне, ці выказваем ёй і сябру лукашыстцкага СП Віктару Шніпу афіцыйны недавер з разпаўсюдам у друку. У "НН", напрыклад. Самараспускаемся і надалей збіраемся без іх, як калабарантаў (ці наадватот, некалабарантаў). 2. Апраўданні кшталту "я ж беларускую культуру таксама бараню, асабліва ў такіх цяжкіх умовах" не прымаюцца. 3. Хай Рублеўская і Шніп раскажуць, як яны збіраюцца сваім дзеткам хлусіць пра падзеі, вядомыя ўсім. Ці не хлусіць, як сумленныя людзі (спадзяюся на апошняе). Хлусіць - праз "СБ". Не хлусіць, а сумленна расказаць — таксама праз "СБ". Хто "за"? Выказваемся. напiсаў Кварталец літаратурны 26.03.2006, 01:37 Віця з мамкай хочуць есьцікі,у іх дзеткі… А калі сур'ёзна,дык ня мы ім павінны шукаць апраўданьня.Пакіньце іх сам-насам з іхнай бядой…Знайдзіце лепш у Менску паэта і перакладчыка з латышскай Андрэя Гуцава,яго паслухайце,яму дапамажыце добрым словам.Ягоны тэлефон быў:213-69-89 напiсаў Праўдзівы 26.03.2006, 03:19 Сябры з Прадмесьця! Знаёмыя і незнаёмыя. Справа ў тым, што маскі скінутыя. Сотні людзей сядзяць за кратамі толькі за тое, што думаюць інакш, чым піша "СБ". Не люблю патас і баналітэ. Я ня ведаю, чым вас так заваражвае гаспажа Рублеўская і ейны муж. Але гэтыя людзі свой выбар зрабілі. Няўжо вам так салодка ў гэтай кумпаніі? Калі маеце таленты і ідэі, вы рэалізуеце іх і без "СБ". Скажыце цёце Людзе "Дасьвіданія!" напiсаў kviat 26.03.2006, 22:29 Дасьвіданія, квят! напiсаў Кантрольны 26.03.2006, 23:30 Kviat: не скажу. Сьвiньня нiколi ня гадзiць там, дзе есьць; такiм чынам, калi параўнаць Пастэрнака са сьвiньнёй, я прымаю бок сьвiньнi. А водападзел _пiсьменьнiкаў_ (а не грамадзкiх дзеячаў) пралягае _не_ на барыкадах. напiсаў Вi Ы 27.03.2006, 00:39 Праз сто год нiхто не згадае, "за" цi "супраць" былi Л i Ш напiсаў Вi Ы 27.03.2006, 00:41 Праз сто гадоў згадаюць Шніпавы сабачыя гісторыі)))))).І ягоны неўміручы паэтычны вобраз "сьмяцьця",які ён цягае з тэксту ў тэкст)))))))) напiсаў Відушчы 27.03.2006, 00:48 2 Праз сто гадоў згадаюць 2 Праз сто год нiхто не згадае Дзякуй, што хоць які ананім адгукнуўся. На сто гадоў не спадзявайцеся, мала ў вас какі ў срацэ. 2 Дасьвіданія, квят! І вам пакуль, драбносткі. Амэн. напiсаў kviat 27.03.2006, 01:11 Ня сто, дык дзевяноста дзевяць. Наконт сракi - а) хто вы такi, каб выносiць вэрдыкты? Вiктар Шклоўскi са сваiм гамбургам? сустрэньмася праз сто гадоў i пагаворым. б) пытаньне пра выбар будзе зададзена ў чацьвер _шостага красавiка_, i не раней. Трыццатага сакавiка абмяркоўваецца мой тэкст. Прадмесьце - лiтаратурнае, а не палiтычнае. А сабачню гэтую трэба спыняць, а не распальваць. А калi вам карцiць пра барыкады патрыньдзець, стварайце сваю галiнку i трыньдзiце. напiсаў Вi Ы 27.03.2006, 11:49 1. Ну вы тут даяцё… Судзілішча ўчынілі, дзякуй. Амаль па слядах нябожчыцы Бондар, толькі тая з іншага боку мне "закідвала". Мне што, ў бел-чырвона-белы сцяг загарнуцца, каб засведчыць свае перакананні? Калі я хлусіла на паседжанні? Калі я хлусіла хоць у адным сваім матэрыяле ці мастацкім творы? Улады мяняюцца. Беларусь застаецца. Беларуская культура мусіць выжыць. Дзеля гэтага трэба працаваць кожны дзень. Гэта цяжка, гэта няўдзячна.Прасцей пакрычаць і патаптаць якога-небудзь "калабаранта". Нешта вельмі падобнае адбывалася ў 30-х гадах мінулага стагоддзя, чым скончылася - вядома. 2. В.Ы, калі хочаш, тваё абмеркаванне перанясем. напiсала ludmila 27.03.2006, 18:09 Наадварот. Трыццатага пры любым надвор'i. напiсаў Вi Ы 27.03.2006, 22:48 Спадарыня Людміла, не слухайце правакантаў ні ў якім разе! Вы — цудоўны чалавек, і тым, хто гэтага не ведае, можна толькі паспачуваць у іх аднабокасці і вузкасці поглядаў. напiсаў добразычлівец 28.03.2006, 04:04 Калі зайсьці цяпер на сайт СБ, можна пабачыць аўтраскую рубрыку: www.sb.by/auths/index.php?authID=8 А побач артыкул, які вабшчэ ніяк не падпісаны: www.sb.by/article.php?articleID=50593 Можа які антыправакант ведае імя аўтара? Тыя, хто там побач працуе напрыклад? напiсаў правакант 28.03.2006, 15:41 А ведь как подло били белорусских солдат! Наш собеседник рядовой Тарасюк рассказывает: — По приказу мы встали в боевой порядок и преградили улицу. Несколько минут была пауза, а потом в нашу сторону полетели камни, палки и бутылки. На нас налетели как дикие звери. Конечно, мы бы не отступили, но злоба была ни с чем не сравнимой. Я видел глаза нападавших, это были глаза бессмысленных убийц. Я не успел увидеть, как мне в бок вонзилась палка. Спасибо ребятам, которые оттащили меня в безопасное место и оказали помощь. Рядового Андрея Пархимовича какой–то подонок норовил ударить коротким штырем под защитный шлем. То, что такой удар мог привести к смерти, он, наверное, знал… Но бил и бил под шлем… напiсаў СБ 28.03.2006, 15:42 А побач ад ЛР: "Барометр нации Мысль о том, что мир — театр, а люди в нем — актеры, за последние несколько столетий, отсчитывая от Шекспира, повторялась столь часто, что сегодня трудно придумать новые ее вариации. Хотя бы вроде такой, что изрек Вольтер: «Земля — это огромный театр, в котором одна и та же трагедия играется под разными названиями». … напiсаў БС 28.03.2006, 15:45 2 Мне што, ў бел-чырвона-белы сцяг загарнуцца, каб засведчыць свае перакананні? У газэце, дзе вы працуеце, настаўнікаў, якія вучылі дзяцей пад акупацыяй беларускай мове, залічваюць да нацыстаў. Што трэба зрабіць, каб ад іх хаця б па сьмерці прыбралі ярлыкі? напiсаў гісторыя і сучаснасьць 28.03.2006, 15:47 Зрэшты, можаце не адказваць. Больш вас чапаць ня буду (тым больш, што асабіста не знаёмы). напiсаў флюід 28.03.2006, 15:50 Адзiн чалавек * шмат нiкаў = шызафрэнiя, спадар флюiд ака гiсторыя i сучаснасьць ака СБ ака БС ака правакант ака квят. Вам не прыходзiла да галавы, што трэба яднацца, а не iсьцi на прынцып? Вы тут такi бруд разьвялi, што чалавек з вулiцы тры разы падумае, iсьцi яму ў такую апазыцыю або станавiцца калябарантам. напiсаў Вi Ы 28.03.2006, 22:11 "ВіЫ",самае лепшае для вас і астатніх хітруноў,якія хацелі б і рыбку зьесьці,і на хуй сесьці,- гэта заткнуцца.Альбо ісьці на форум СБ (калі такі ё )))))))) ) і там захапляцца рэжымам,пад якім вы столькі робіце для Беларусі. І яшчэ.Вы над нікам(псеўданімам)доўга думалі? напiсаў Мірон 28.03.2006, 23:07 Ананімы, астудзіцеся! Звычвйна, калі кідаюць камусьці выклік, робяць гэта з адкрытым тварам. Спадарыня Людміла, не зважайце на чужыя комплексы. Віктар, калі маеш магчымасць, скінь свой тэкст мне на e-mail. напiсаў MK 28.03.2006, 23:41 I на хуй _НЯ_ сесьцi, калi мы ўжо апусьцiлiся да ўжываньня расейскага мату на беларускiм лiтаратурным форуме. А друкавацца я думаю i ў Архэ, i ў Маладосьцi, i ў СБ. Расейскiя творы кiдаць у Нёман, беларускiя - у Тэксты. Больш фарматнае iдзе ў Полымя, менш фарматнае - у Маладосьць. Калi твор не друкуюць у Беларусi, робiш пераклад i лезеш у Расею. Гэта нiякiя ня хiтрыкi, а неад'емная частка прафэсii. Любы рэжым iснуе дзеля таго, каб: а) яго крытыкаваць б) зь iм супрацоўнiчаць. Калi Лука палюбiць Пагоню, я буду за Луку. Нiк прыдумала Вера Жыбуль (тады яшчэ Бурлак). I яшчэ. Як вы ставiцеся да "Радавай Беларусi" i "Нашай Нiвы iсьцiннай" ? МК: ты хто? Калi Маргарыта, дык я ўжо даслаў. напiсаў Вi Ы 29.03.2006, 00:22 Усім На нашай галінцы першага красавіка пачалося на пару дзён раней? ;) Віктар, а мне здаецца, што МК - гэта Мікола Кандратаў. :)) У чацвер збіраемся і абмяркоўваем твой тэкст. Трымайся! :) напiсала Чытачка АРХЭ 29.03.2006, 22:25 Люда, за матэрыял пра Мележа — Вам дзякуй. Глыток паветра. напiсаў don 29.03.2006, 23:33 Иван Мележ: писатель и время РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ Татьяна Шамякина: — Если научимся раскручивать отдельных авторов, то они смогут жить только литературой. Это будут единицы или вообще один счастливчик на республику. А кто–то предпочтет нищету, лишь бы заниматься любимым творчеством, — идеалистов сегодня намного меньше (время не романтическое), но все же они не перевелись. Вообще–то это все совершенно ненормально. Еще и еще раз убеждаешься, что лучшее время для писателей — в прошлом. Это — советское время. И писателям нужно, наконец, набраться смелости и признать это, а не муссировать постоянно тему репрессий. С нас хватает российского телевидения, буквально зацикленного на этой теме. Уже и Мележа отодвигают в сторону только потому, что он не отдал дань этой теме. Что за глупости! Андрей Федаренко: — Нужно помнить и понимать, что Иван Мележ был белорусским советским писателем и написал белорусский советский роман по законам жанра социалистического реализма. Ценность «Людзей на балоце» — в замкнутости пространства, в той романтической изоляции, в которой живут и действуют герои. Как только делается попытка прорыва во внешний мир (строительство известной «гати»), как только появляются Апейки, Харчевы, весь этот пришлый, непотребный люд, так автоматически начинает снижаться и очарование романа. напiсаў www.sb.by/article.php?articleID=50612 30.03.2006, 17:15 Лепей пра мяне напiшыце. напiсаў Вi Ы 31.03.2006, 22:58 Напісаў бы пра Віцю Мухіна-Корбута, ды ня пішацца. Во, лепш працытую: faina-kaplan.livejournal.com/20393.html Вступ В США процедура отримання громадянства трива 3-7 років з умовою успішного іспиту з англійської. Особа, що прожила в США 15 років, не вивчила англійської, але загалом є нормальною і функціональною, отримує громадянство не дивлячись на нездатність говорити і розуміти державну мову, бо неспроможність вивчити нерідну мову за 15 років вважається розумовим відхиленням. Розумове відхилення не є підставою для ненадання громадянства. У зв”язку з поширеними скаргами певної категорії громадян України на нездатніть вивчити мову і потерпання від незручностей через нерозуміння і нездатність вести документацію на чужій для них державній мові, пропоную ввести спеціальний статус інвалідності. 1.1 Згідно дослідженням науковців, особи, що за 15 років не навчились розуміти чужої для них мови, мають серйозні розумові відхилення, і вимагають ставлення до них як до розумових інвалідів (пропоную політично коректний термін лінгвоінвалід), і створення спеціальних умов для їх повноцінного функціювання у суспільстві. 1.2 З метою полегшення функціювання лінгвоінвалідів у суспільстві рекомендую призначити регіональні комісії, що за зверненням громадян-лінгвоінвалідів будуть визначати ступінь їх лінгвоінвалідності (1-ий ступінь — не розуміє і не говорить; 2-ий ступінь — частково розуміє, але не говорить; 3-ий ступінь — не розуміє і не говорить; тощо) і ставити у паспорт спеціальні штампи, наявність яких означатиме дозвіл користуватися і заповнювати документацію на рідній мові лінгвоінваліда. 1.3 Працевлаштування лінгвоінвалідів буде здійснюватись згідно ступеню їх лінгвоінвалідності. Наявність штампу з зазначеним ступенем лінгвоінвалідності у паспорті і трудовій книжці полегшить процес відбору кадрів в процесі працевлаштування. 1.4 В разі опанування лінгвоінвалідом державної мови, штамп з паспорту видаляється або колишній лінгвоінвалід отримуватиме новий паспорт. напiсаў abrykos 01.04.2006, 01:53 Нікому не раю блытаць літаратуру і палітыку, іначай атрымаецца такая каша-малаша, якая ў нас цяпер. напiсаў невядомы 01.04.2006, 20:19 Твая праўда. I ўсё ж: пiшыце пра мяне. Ну i пра сёньняшнюю акцыю хачу даведацца. напiсаў Вi Ы 01.04.2006, 23:52 Мы не вырашылі, каго будзем абмяркоўваць наступным :) напiсаў Барышня 04.04.2006, 19:56 Віншуем Сяргея Верацілу Сержа Мінскевіча Рагнеда Малахоўскага з прыняццем у сябры Саюза беларускіх пісьменнікаў! Зычым шчодрага творчага плёну. ============ Аксана Спрынчан, Зміцер Арцюх і Мікола Кандратаў ========================== напiсаў MK 04.04.2006, 22:14 2 Нікому не раю блытаць літаратуру і палітыку, іначай атрымаецца такая каша-малаша, якая ў нас цяпер. Дарэчы, і музыку з палітыка1й таксама ня варта: news.tut.by/culture/66542.html Концерт-акция "За сильную и процветающую Беларусь!" состоится 8 апреля в Минске на Октябрьской площади. Об этом БЕЛТА сообщил главный режиссер акции Вячеслав Панин. По его словам, в концерте примут участие известные белорусские исполнители и коллективы. В программе - выступления Национального академического народного хора Республики Беларусь, ансамблей "Чистый голос", "Ровесник", "Беларускі настрой", фольк-медиа группы "Неруш". На сцену на Октбярьской площади выйдут мастера искусств Беларуси: Галина Шишкова, Ольга Плотникова, Вера Каретникова, Инна Афанасьева, Искуи Абалян, Петр Елфимов, Анжелика Агурбаш и другие. Своими песнями порадуют зрителей Николай Скориков, Яков Науменко, Ядвига Поплавская и Александр Тиханович, Полина Смолова, а также юные таланты Ксения Ситник, Саша Соловейчик. напiсаў працьвітаюшчая белліт 07.04.2006, 01:12 квят, пайшоў нахер напiсаў Вi Ы 08.04.2006, 12:29 зануда напiсаў Вi Ы 08.04.2006, 12:29 13 красавіка абмяркоўваем публікацыю Аксаны Спрынчан у "ЛіМе". напiсала ludmila 11.04.2006, 09:12 13 красавіка абмяркоўвали паэму ў лесвіцах Аксаны Спрынчан "За неба". Атрымалася файна - і наспрачаліся, і "натэарызаваліся". Удзельнічалі, акрым Людмілы Рублеўскай і Аксаны Спрынчан, Яраслава Ананка, Яраш Малішэўскі, Наталля Кучмель, Ірына Тупчына, Мікола Кандратаў, Зміцер Арцюх, Аксана Бязлепкіна, Сяргей Вераціла, Наталля Капа, Віктар Ываноў і Рагнеда Крышталюк. Меркаванні падзяліліся. Ад "скіданыя ў кучу асобныя словы, якія развальваюцца, варта дзьмухнуць" да "традыцыйная паэзія Аксаны, толькі запісаная знізу ўверх". Мікола Кандратаў расклаў часткі паэмы па знаках задыяку.Аксана Бязлепкіна прасачыла псіхалагічныя партрэты герояў і зрабіла выснову, што гэта не тое каханне. Сяргей Вераціла казаў пра блізкасць паэмы да замовы. А ці ня ёсць паэма Аксаны інтэрактыўнай гульнёй з чытачом? У такім выпадку, ці атрымалася гульня? Зноў меркаванні падляліліся. Гераіня бегае па сваіх лесвіцах, а мы за ёй, высунуўшы языкі… А яна, можа і не рухаецца сама, а за намі назірае. Аксана Бязлепкіна параіла Аксане завесці ліфт. На што быў узгаданы вядомы верш Бязлепкінай пра ліфт… Карацей, цяпер Рагнеда Крышталюк, расчарваўшыся ў Пасюкевічы, даследуе ўсе лесвіцы Менску ў спадзеве рамантычнай сустрэчы. напiсаў Назіральнік 14.04.2006, 09:27 Увага! 28 красавіка (пятніца) ў 17 гадзін сталічная бібліятэка імя Цёткі, газета "Літаратура і мастацтва" запрашаюць на прома-акцыю "МОЛАДЗЬ ІДЗЕ" (адзін год з пачатку выхаду рубрыкі ў газеце "ЛіМ"). У вечарыне прымуць удзел: галоўны рэдактар "ЛіМа" Анатоль Казлоў і супрацоўнікі рэдакцыі, а таксама тыя, інтэрв'ю з кім былі змешчаны ў рубрыцы: Раман Падаляка, Юлія Новік, Віталь Навіцкі, Алена Барматава, Рагнед Малахоўскі, Мюр Фарыдовіч, Аксана Спрынчан, Юлія Шпілеўская, Вадзім Антанюк, Таццяна Барысюк, Наталля Пахамовіч, Кацярына Купчанка. Гэта маладыя паэты, акцёры, журналісты, мастакі, артысты… Словам, прадстаўнікі ўсіх творчых прафесій. Запрашаем! напiсаў Аўтар рубрыкі Зміцер Арцюх 14.04.2006, 13:50 Шанове, як гэта я добра зайшоў. Тут столькі навінаў? Я пакуль думаю, што напісаць пра Аксану Спрынчан, бо паэму яе ў "ЛіМе" яшчэ не чытаў, але абяцаю глянуць. Магчыма зайду і на акцыю. Цікава, што такое прома і ці ёсць такое слова ў мове? Я зайшоў на хворум па іншай прычыне. У мяне пытанне: чаму суполка нідзе не выступае? Шаноўная кіраўніца, вам што слабо арганізаваць выступ, самі нябось выступаеце? напiсаў М.Пятрусёў 14.04.2006, 13:59 Чый допіс будзе 400-м? Мой! напiсаў А. 14.04.2006, 21:06 Мой допіс будзе 401-ым! напiсаў рагатун 16.04.2006, 04:02 Люда, за матэрыял пра Мележа — Вам дзякуй. Глыток паветра. напiсаў don (Сяргей Дубавец) 29.03.2006, 23:33 З 18 на 19-га ўсім сьніліся бэтэшныя твары і дохлыя пацукі. Але людзі вырашылі ісьці на плошчу, бо адна рэч не прымаць такую ўладу, а іншая – зразумець, што цэмэнт схапіўся, і ў тваім сьвеце гэтая ўлада працяла сабою ўсё даастачы. Асабіста мяне пабудзіла цяжкае ўсьведамленьне прафэсійнага характару – больш друкавацца няма дзе. У прынцыпе, няма. Бо там, дзе яшчэ можна, ты трапляеш у фармат статыстычнай памылкі. Не магу вырашаць за іншых, але, здаецца, і для тых, хто ўмудраўся гэтыя гады захоўваць сваю пэрсанальную аўтаномію ў афіцыйных СМІ, гэткая магчымасьць скончылася. Цяпер усё гэта мажацца і дрэнна пахне. Чамусьці якраз гэтымі днямі “Советская Белоруссия” стала дадаваць у фарбу болей алею. Выглядае яно, вядома, больш тлуста і ільсьніцца, але ж пры тым сьмярдзіць і рук не адмыеш. напісаў Сяргей Дубавец (don) напiсаў http://www.svaboda.org/articlesprograms/vostrayabr 17.04.2006, 22:32 Ды ня трэба так вось… Ё дзе друкавацца. Заўжды ё. А як у СССР было? напiсаў П`яны Вi Ы 18.04.2006, 00:36 Хрыстос уваскрос! напiсаў А. 23.04.2006, 15:08 Раскажыце, як прайшло абмеркаванне Баены і якія планы на наступны тыдзень? напiсала Чытачка АРХЭ 29.04.2006, 11:29 Збіраемся заўтра! Абмяркоўваем Юрку Баену. Успомнім, што прайшоў год, як памёр Сыс. напiсала ludmila 03.05.2006, 23:00 www.belzhaba.com/node/215 Во, абмяркуйце народную візуальную творчасьць заадно. напiсаў жаб 10.05.2006, 14:58 Так, дзядзька. А вось за такое можна i на дуэль. напiсаў Вi Ы 10.05.2006, 23:55 Дарэчы, паглядзеў плякацiкi. Слабенька, слабенька. напiсаў Вi Ы 10.05.2006, 23:55 ЗАПРАШЭННЕ 16 мая ў 18.00 у тэатральнай ў зале Чырвонага касцёла адбудзецца вечарына Аксаны Спрынчан пад назвай “Вершы ад А. і песні да А.”. У вечарыне ўдзельнічаюць Вадзім Клімовіч, Яраш Малішэўскі, Серж Мінскевіч, Наталля Мурко, Наталля Пушкарова, Зміцер Сідаровіч, гурты “Жаба ў каляіне” і “Ліцвіны”. Вядучы вечарыны Сяргей Вераціла. напiсаў Аксана Спрынчан 11.05.2006, 13:39 Моладзь ідзе Сталічная бібліятэка імя Цёткі адзначыла адзін год рубрыкі “Моладзь ідзе”, якая друкуецца ў газеце “Літаратура і мастацтва”. На прома-акцыі прысутнічалі маладыя паэты, мастакі, спевакі, журналісты. А ў канцы вечарыны была абрана “Асоба года”. Перамогу атрымала маладая паэтка Аксана Спрынчан. Перад гледачамі яна паўстала ў вобразе Бабы Ягі. Але нават такі адмоўны персанаж дзіцячых казак не перашкодзіў ёй набраць большую колькасць галасоў. — Спачатку я была старой і злой, але паступова, слухаючы выступленні творчай моладзі, пераўтварылася ў добрую і маладую. Магчыма гэтая дэталь дапамагла мне перамагчы, — прызнаецца паэтка. Была і яшчэ адна акалічнасць, якая дабавіла “Асобе года” галасоў — падрыхтаваная фотавыстава “Абранне шляху”. Сваімі фотаработамі, выстаўленымі ў бібліятэцы, Аксана Спрынчан ўпершыню заявіла пра сябе як пра фатографа. А вось маладая журналістка Наталля Пахамовіч не першы раз ладзіць выставы. На прома-акцыі яна прэзентавала сваю акварэль “Погляд з вакенца”. Вершы прысутным чыталі Рагнед Малахоўскі і Юля Новік, з арыгінальнай керамікай знаёміў мастак Вадзім Антанюк, а пра надзвычайныя сітуацыі ў жыцці і творчасці расказваў прэс-сакратар міністэрства па надзвычайных сітуацыях Віталь Навіцкі. Поспехаў і творчага росту моладзі жадалі вядомы бард Зміцер Сідаровіч і гурт “Жаба ў каляіне”. Зміцер АРЦЮХ напiсаў Зміцер Арцюх 11.05.2006, 13:40 Асобай года стала… Баба Яга Для адказчыкаў рубрыкі выступленне на прома-акцыі было выпрабаваннем. Гледачы ацэньвалі здольнасці кожнага і выбіралі “Асобу года-2006”. У гэтай намінацыі пераважную большасць галасоў атрымала… Баба Яга. Яна ж паэтка Аксана Спрынчан і фатограф Аксана Лунінец. Збольшага гэтыя тры акалічнасці і паўплывалі на тое, што Аксана перамагла. — Спачатку я была старой і злой, але паступова, слухаючы выступленні творчай моладзі, пераўтварылася ў добрую і маладую. І гэта не дзіўна, бо творчасць, энергія маладых, увага гледачоў — робяць цуды. Прызам для “Асобы года” стала запрашэнне быць вядучай на чарговай прома-акцыі, якую запланавана правесці ў красавіку 2007-га. напiсаў Зміцер Арцюх 11.05.2006, 13:41 2 можна i на дуэль Віця, напішы лепш як ты рэпартаж для "СБ" у Ашмянах рабіў, пра Явідовіча, пра свае размовы ў райвыканкаме, дуэляка. напiсаў у гэтую хвілю трэці раз слухаю гэты цудоўны аповед 11.05.2006, 18:59 А дзе гэта? ;>>> напiсаў Вi Ы 14.05.2006, 14:01 Тлумачу для "дабрадзея" "Прадмесця", жабай прыдушанага: на нашым форуме Віктар Корбут з "СБ" ня піша. Ты чапляешся да зусім незнаёмых табе людзей, якія тваіх тонкіх намёкаў проста не разумеюць. напiсаў Лабарант 15.05.2006, 09:25 18 траўня нас запрашаюць выступаць у Музей гісторыі беларускай літаратуры. Вечарына пачынаецца а 17-й гадзіне. Там і правядзем паседжанне. напiсала ludmila 15.05.2006, 12:32 Дарэчы, 11 траўня адбылося вельмі цікавае паседжанне. Абмяркоўвалі артыкул Васіліны Арловай пра сецевую літаратуру. Потым Гарачка запрапанаваў "травеньскую" тэму - вайна ў літаратуры. Зачытваў "афіцыёзную" і неафіцыёзную паэзію… Разгарэлася дыскусія. Пасля слухалі ўрыўкі з ненадрукаванага вайсковага дзённіка былога дырэктара Віцебскага тэатру Аляксандра Падабеда - праўда, якая нікому сёння не патрэбная. Надзвычайнае ўражанне. Прысутнічалі: Людміла Рублеўская Юля Новік Наталля Кучмель Усевалад Гарачка Вадзім Макарэвіч Наталля Капа Таццяна Пратасевіч Рагнед Малахоўскі Юрась Нераток Віктар Ываноў Яраслава Ананка Рагнеда Крышталюк напiсала ludmila 15.05.2006, 12:38 Лабарант: навошта? Была б яшчэ адна легенда Прадмесьця. Маўляў, Вiктар Ываноў - гэта псэўдонiм Мухiна-Корбута. напiсаў Вi Ы 16.05.2006, 00:18 А я 11-га была на канферэнцыі ў Акадэміі навук. Шкадавала, што не магла быць у двух месцах адначасова. Трэба завесці клона. :) напiсала Чытачка АРХЭ 17.05.2006, 19:22 Файна выступілі 18-га ў музеі гісторыі беларускай літаратуры!Галоўнай гераіняй была Рагнеда Крышталюк. Яе вынес наруках Зміцер Арцюх, а Людміла Рублеўская расказвала пра код Літаратурнага прадмесця, ключом да якога з'яўляецца партрэт нашае Джаконды - Рагнеды (гэта была антыакцыя на прэм'еру "Кода да Вінчы).Кожны з выступоўцаў выявіў нейкія агульныя з Рагнедай Крышталюк рысы (філфак, паэзія, фемінізм, вязанне шаляў).Удакладнены біяграфічныя звесткі пра Рагнеду: яна вучылася то на журфаку, то на філфаку, адлічваемая за прагулы. Код Прадмесця разгадвалі: Людміла Рублеўская Наталля Кучмель Віка Трэнас Яраслава Ананка Алесь Спіцын Зміцер Арцюх Таццяна Пратасевіч Аксана Бязлепкіна Серж Мінскевіч Напрыканцы два музеі ў асобах іх дырэктароў -БДАМЛІМ і гісторыі беларускай літаратуры - сталі спрачацца за права захоўваць Рагнеду Крышталюк.На што было заўважана, што Рагнеда яшчэ жывая!!! Напрыканцы Рагнеду за валасы сцягнуў са сцэны той самы рыцар Арцюх. Сорамна, рыцар… напiсаў Назіральнік 24.05.2006, 15:13 Я падрыхтавала ніткі. Буду заўтра Рагнедзе рогі зашываць. Час сталець. Мы ж заўтра збіраемся? напiсала Чытачка АРХЭ 24.05.2006, 15:55 Збіраемся! Але зашываньне рожак Рагнеды ёсьць эзатэрычным актам, які мусіць быць выкліканы сакральнай непазьбежнасьцю. Крэатыў Аксаны Бязлепкінай непазбежнасьцю ня ёсць. напiсала ludmila 25.05.2006, 09:28 Увага! 28 траўня, у нядзелю - выязное паседжанне "Літаратурнага прадмесьця"! У Фаніпалі, на ўчастку Усевалада Гарачкі. Электрычка - у 12.40 са станцыі "Інстытут культуры". Наступная - з Цэнтральнага вакзалу. Гарачка будзе сустракаць усіх у Фаніпалі на пероне. Браць ссабойку. напiсала ludmila 26.05.2006, 10:08 Нешта вы, паэцікі, не ходзіце ў Інтэрнэцікі? Відаць, дзейнічае мая тэхналёгія — прыкрыць форум “Літаратурнага прадмесця”. Загібаецца ён, нават на галоўнай старонцы вас ужо нямашака. А ўсё таму, што сярод вас няма Інтэрнэт-пісакаў. Не Ываноў, не чытачка Архэ, ні Людміла, ні Назіральнікі і Лабаранты, Арцюхі і Спрынчаны больш не пішуць на форум. І гэта добра. Ха-ха-ха. Ваш вечны М.Пятрусеў. напiсаў М.Пятрусёў 20.06.2006, 09:39 На паседжанні 15 чэрвеня адбылася дыверсія. Аксана Бязлепкіна, згаварыўшыся яшчэ з некаторымі безадказнымі асобамі,прынесла ніткі-голкі-ножніцы, і сабралася зашыць Рагнеду Крышталюк, дакладней, яе характарныя рожкі. На жаль, галасаванне засведчыла, што паэты "Літпрадмесця" любяць "умеренность і аккуратность" - большасць была за зашыванне, акрым Людмілы Рублеўскай і Яраславы Ананкі. Але паэзія адпомсціла, давеўшы, што ніякія рамкі-ніткі яе не ўтрымаюць. Калі Рагнеду з зашытым рожкам адчынілі, яна агаліла адразу тры рогі! І рэшту паседжання Бязлепкіна вяртала статус-кво. Так што Рагнеда - усё тая ж, спадарства!Далоў панства памяркоўнасьці! напiсаў Назіральнік 20.06.2006, 14:39 22-га абмяркоўваем ваенны цыкл Усевалада Гарачкі.Некаторыя ўжо выказалі жаданне байкатаваць тэму. Таму прыйсці ўсім! напiсала ludmila 20.06.2006, 14:52 Людміла Іванаўна, П.В. дакладна не зможа прыйсці. напiсала Чытачка АРХЭ 20.06.2006, 20:54 Нарэшце я зарэгістраваўся зноў!!! Трэба нешта рабіць з форумам. Давайце кожны змесціць па вершу. Я, напрыклад, прапаную апошні. * * * Бакал чырвонага марціні, Дзве кроплі белага віна. Я назаву кактэйль “Айчына” І стану піць. І піць да дна. Мне будзе лёгка ад напою, Не важна нават колькі п’ю. Я так “Айчынай” супакою Душу збалелую сваю. Зміцер Арцюх напiсаў Зміцер Арцюх 28.06.2006, 13:40 Яшчэ адно паведамленне. Чытайце газету "Голас Радзімы". Там я з Аксанай Спрынчан вяду паласу "Паэтычны чацвер". Заўсёды ўзгадваюцца сябры суполкі. Падпісвайцеся, не дорага. напiсаў Зміцер Арцюх 28.06.2006, 13:42 Тэкст абмеркавання Юрыя Баены. Літаратурная крытыка Сябры супокі “Літаратурнае прадмесце” абмеркавалі вершы Юрыя Баены, што былі надрукаваны ў нашай газеце 6 красакіка. Як звычайна, пасяджэнне прайшло ажыўлена. Вершы “разабралі па костачках”, так, як звычайна разбіраюць на занятках сябры літаратурнай суполкі. Друкуем асноўныя (суб’ектыўныя) выказванні маладых пісьменнікаў пра творчасць польскага калегі. Аксана Бязлепкіна: Біяграфія пісьменніка ўплывае на наша ўспрыманне тэксту, таму што паэт жыве ў Беластоку, на мяжы з Беларуссю, знаходзіцца ў іншамоўным асяроддзі. Магчыма адсюль засяроджанасць творцы на сабе. У доказ ягоныя радкі: “Сэрца, як дом”, “І няма патрэбы ісці за далягляд сэрца”. Ахарактарызаваць падборку Юрыя Баены магу так — тэкстацэнтрычнасць і самадастатковасць. Наталля Кучмель: Хачу заўважыць, што ўсё напісана ў адным стылі, у адным рытме. Няма дынамікі, а так не павінна быць. Юлія Новік: Мне найбольш запомніўся верш “Свет”. Праз яго разумееш, што ў паэта (лірычнага героя) ў душы прысутнічае неспакой. Яму трэба, каб нехта або нешта ўпэўнівалі яго ў нечым, бо сам ён сумняецца. А так хочацца пераадолець свае сумненні, заняць больш актыўную пазіцыю! Магчыма, тое, што паэт жыве на памежжы і стварае сітуацыю нерашучасці. Наталля Кучмель: Я думаю рэч у тым, што модна падавацца няўпэўненым, як модна было строіць з сябе няшчаснага закаханага ў дзевятнаццатым стагоддзі. Юлія Новік: Не, думаю, што Юрый Баена верны свайму шляху і нікуды з яго не хоча саступаць. Наталля Капа: Прыемна, што ён піша на беларускай мове, дбае пра беларусчыну, але з прачытанага я запомніла толькі два радкі: “І няма патрэбы ісці за далягляд сэрца” і “Усе дарогі вядуць у сэрца”. Мяне хвалюе пытанне: які гэта ўнёсак у беларускую літаратуру?.. На мой погляд, Баена ідзе тымі сцежкамі, якімі пройдзена даўно. Каб нешта вынайсці патрэбна мець талент. Рагнед Малахоўскі: Знаёмячыся з вершамі паэта з Польшы адразу звяртаеш увагу на псіхалагічны стан лірычнага героя, яго думкі, перажыванні. Я заўважыў падабенства з вершамі Аксаны Спрынчан, але ў творах Аксаны больш філасофіі чым псіхалогіі. Вынікі абмеркавання падвяла пісьменніца Людміла Рублеўская, кіраўнік суполкі маладых творцаў “Літаратурнае прадмесце”. Людміла Рублеўская: Ёсць вельмі істотнае адрозненне паміж беларускай паэзіяй, якая ствараецца тут, і той, што ствараецца ў Польшчы. Дзесьці да 1950 году гэта было адно цэлае, але ўплыў тамашняга асяродку паказаў ізаляванасць беластоцкай літаратуры. Праўда, да гэтага часу у творцаў Беласточчыны застаецца ўражанне, што яны з’яўляюцца сапраўднымі носьбітамі беларускасці, але як бы там не было, у іх захоўваецца правінцыйнасць. Юрый Баена, нягледзячы на прагрэсіўную форму, прадаўжальнік асветніцкай традыцыі, адраджэнскага накірунку Цёткі, Багушэвіча, Купалы, Коласа. Тое, што мы лічым за шкоду, для іх добра. І наадварот. Праўда, ім трэба сказаць вялікі дзякуй за тое, што захоўваюць у Польшы нішу беларускасці. напiсаў Зміцер Арцюх 28.06.2006, 13:44 Часопіс Nіhіl цяпер існуе толькі ў электронным фармаце. Аўтары апошняга папяровага нумару (3/2002 — рэдактарам тады лічылася Тацяна Сьлінка) спалілі часопіс у замкнёным офісе Таварыства беларускай мовы — прымусілі чытачоў, што прыйшлі на сустрэчу з рэдакцыяй, удыхаць у цемры тэксты разам з дымам і попелам — маўляў, гары яна гарам, тая літаратура і наш часопіс зь ёю. Больш аптымістычнае аўтадафэ праз паўтары гады зладзілі 33 паэты суполкі “Літаратурны квартал” (там згуртаваліся некаторыя з былых “тутэйшаўцаў” і “бумбамлітаўцаў”, але пераважаюць новыя імёны, некаторыя зь якіх можна сустрэць таксама ў “Паміжу” ці ў “Вясковых могілках”). Сьпярша “кварталаўцы” прэзэнтавалі сваю кнігу нябожчыкам: расклалі вялізны касьцёр на Лысай гары за Менскам і запрасілі на баляваньне душы памерлых пісьменьнікаў (дзея адбывалася на Дзяды). Кожны аўтар зборніку спачатку чытаў ці сьпяваў свае вершы, а потым кідаў іх у ахвярнае полымя. Калі вуглі атухлі — завадатары (Людміла Рублеўская, Аксана Спрынчан, Наталка Кучмель, Віктар Ываноў) сабралі попел у гарлач, дадалі духмяных зёлак і залілі ўсё гэта гарэлкай, каб праз пэўны час атрымаўся мацаваны напой “Літаратурны квартал”. Акцыя мела працяг у каміннай зале Дома літаратара: частку попелу ад вершаў, спаленых на Лысай гары, аўтары падчас сваіх выступаў кідалі у камін, які быў сьведкам шмат якіх падзеяў літаратурнага жыцьця. Ываноў замест чытаньня вершаў пацалаваў мікрафон. Спонсар вечарыны — гарэлачная фірма БелПІ — абвесьціла бліц-конкурс на лепшы рэклямны слёган для сваёй прадукцыі і ўзнагародзіла 5 пляшкамі гарэлкі Арцёма Кавалеўскага, аўтара глыбакадумнай рыфмаванкі “Таньчы, ня сьпі, пі “БелПІ””. Дырэктара фірмы — былога пісьменьніка Дайнеку — “кварталаўцы” абралі сваім ганаровым сябрам. “Кварталаўцы” мяркуюць, што спаленыя вершы не паміраюць і нават не адлятаюць у вырай нябёснай бібліятэкі, а гартуюцца полымем для далейшага зямнога жыцьця. Пэўная рацыя ў гэтым ёсьць, і дзеля прыкладу можна згадаць лёс вершаў Ларысы Геніюш — нашмат больш сьветлы, чым доля іхнай аўтаркі, якая па вызваленьні са сталінскага канцлягеру да самога скону адмаўлялася прыняць савецкае грамадзянства. У 1967 годзе каляжанка Ларысы шчырая камуністка Еўдакія Лось публічна спаліла ў Саюзе пісьменьнікаў зборнік вершаў Геніюш “Невадам зь Нёмана”, але сёньня гэты факт дапамагае уваскрэснуць тым пакутным творам — спрыяе чытацкай цікавасьці да іх. напiсаў werk 29.06.2006, 11:35 Віншую Таццяну Будовіч і Рагнеда Малахоўскага з публікацыяй у "Дзеяслове"! напiсала ludmila 29.06.2006, 16:52 Цікава, дзякуючы Зміцеру мяне не паб'юць, калі я чарговы раз апынуся ў Беластоку, за іхнюю "правінцыйнасць"? напiсала ludmila 29.06.2006, 16:55 Ценем затуманенага саду Вечар за плячо мяне кране. Я аглух ад рэха лістапау, А яно сьмяялася з мяне… (с)Рагнед Малахоўскі А віншавальныя смс-кі яму чамусьці не даходзяць… напiсала Чытачка АРХЭ 01.07.2006, 20:00 У сёньняшняй СБ шмат вершаў. напiсаў werk 01.07.2006, 20:50 Як вам "ПРЕВЕД" ад Ыванова? :)) напiсала Чытачка АРХЭ 02.07.2006, 12:01 2Чытачка АРХЭ: Нешта я прагартаў гэтую старонку. напiсаў Сяргей Балахонаў 02.07.2006, 12:49 2Сяргей Балахонаў У суботнім нумары вершы літпрадмесцеўцаў. І верш Ыванова з "преведам". Свой чалавек… :)) www.sb.by/article.php?articleID=52474 напiсала Чытачка АРХЭ 02.07.2006, 16:23 У афіцыйных абставінах, Дзе дрэс-кодам целы спавітыя, Гальштук ваш завязаны правільна, А ў мяне каленкі прыкрытыя, Як вучыла Како Шанэль. напiсала Чытачка АРХЭ 03.07.2006, 19:56 але выдатная лірыка ўгарачкі ____________________________________ спачывайце ў спакоі А ў мяне каленкі прыкрытыя, чытачка архэ нам довге то не дозволяли а мені нравицця напiсаў шшшыт 03.07.2006, 20:39 2Чытачка АРХЭ: Былі ў мяне дарэчы па выйсьці з войска рыфмы пра каленкі і часопіс АРХЭ. Трэба пашукаць… напiсаў Сяргей Балахонаў 04.07.2006, 00:40 Народ! Прыносім заўтра, на апошняе паседжанне ў "навучальным годзе", хатнія пантофлі ці не?(Прагучэла задума гэткага перформансу) напiсаў Назіральнік 05.07.2006, 14:14 а што будзеце зь імі рабіць? у сьпякотнае надвор'е раю салату напiсаў шшшыт 05.07.2006, 14:54 А што такое? Першы раз чую пра пантофлі? А новыя трэба? Ці можна старыя? Што мы з імі рабіць будзе? напiсала Чытачка АРХЭ 05.07.2006, 19:46 Апранаць, даражэнькія! Аксана Спрынчан прапаноўвае яшчэ і халацікі. напiсаў Назіральнік 06.07.2006, 09:29 Н-да, дрэскод становіцца ўсё больш жорсткім… напiсала Чытачка АРХЭ 06.07.2006, 10:50 З пантофлямі ўсё абышлося. На ўваходзе, як звычайна, глядзелі толькі ў пашпарт :)) напiсала Чытачка АРХЭ 07.07.2006, 00:12 Раскажыце як выступілі ў Вязынцы? Цікава пачытаць пра апошняе ў гэтым сезоне пасяджэнне, а то ў мяне не атрымалася прыйсці. Што там было з пантофлямі і хто прысутнічаў? Людміла, думаю, што вас не паб’юць. Надрукавана ўсё прыстойна. напiсаў Зміцер Арцюх 10.07.2006, 09:52 Вы видаць зварыяцели з етыми пантофлями. Прыдурки ци што? Навинки плачуць. Падборка у СБ добрая. Асаблива удалы малюнак паэтки. Гэта ж мая дачка. напiсаў М.Пятрусёу 11.07.2006, 11:13 Мікола Кандратаў, мне трэба апошняя страфа верша, што вы чыталі на апошнім у сезоне пасяджэнні ЛП. напiсала Чытачка АРХЭ 12.07.2006, 19:51 2 Зміцер Арцюх У канферэнц-зале хацелі стварыць утульную хатнюю атмасферу: у халаціках і пухнатых пантофлях (ведаеш, ёсць такія - звярушкі з вочкамі, вушкамі). Гарбата, цукеркі… Але ў звыклым адзенні атрымалася лепей: шчырая размова пра рэпутацыю, небяспечныя для яе моманты і як яны ўплываюць на ўсё далейшае жыццё. Дзіўна, розніца ў гадах у нас пад трыццаць гадоў. А дыстанцыя паміж намі ледзь заўважна сціраецца. Дакладней, У.Г. яе сцірае, задаючы правакацыйныя пытанні. І атрымліваючы рызыкоўныя адказы. Я не ведаю, добра гэта ці дрэнна. Толькі я не ведаю таксама, каму яшчэ я магу сказаць усё, што думаю пра яго творы. Напэўна, "аўтарскай крыўды" няма там, дзе ёсць давер да крытыка. Ці я памыляюся? :) напiсала Чытачка АРХЭ 14.07.2006, 20:59 >дыстанцыя паміж намі ледзь заўважна сціраецца. Дакладней, У.Г. яе сцірае, задаючы правакацыйныя пытанні. І атрымліваючы рызыкоўныя адказы. Я не ведаю, добра гэта ці дрэнна. Толькі я не ведаю таксама, каму яшчэ я магу сказаць усё, што думаю пра яго творы.< Гарачка ўсё ж захоўвае бумбамлітаўскія традыцыі. напiсаў werk 14.07.2006, 22:29 Гарачка ўсё ж захоўвае бумбамлітаўскія традыцыі. Што за традыцыі? напiсала Чытачка АРХЭ 15.07.2006, 01:45 Думаць вушамі. напiсаў werk 15.07.2006, 11:26 >я не ведаю таксама, каму яшчэ я магу сказаць усё, што думаю пра яго творы.< "Таксам" - самец таксы. Але энэрэмаўцы называюць яго "бамбусам". напiсаў werk 15.07.2006, 11:37 Гарачка ўсё ж захоўвае бумбамлітаўскія традыцыі. напiсаў werk 14.07.2006, 22:29 Ага, значыць, пытанне "Ці выйшла б ты замуж за негра?" можна залічваць да праяў афрыканізму, так? напiсаў Бамбуча-Фанта 16.07.2006, 13:15 Вішнёў рабіць сабе зацямненьне скуры пакуль не зьбіраецца, хоць ідэя цікавая. Мог бы стацца нашым адказам майклу Джэксану і ку-клюкс-кляну. напiсаў werk 16.07.2006, 13:55 Гарчка таленавіты аўтар і без уліку бумбамлітаўскіх традыцыяў. Але быў пэрыяд, выглядаў (у тэкстах) надта абачлівым. напiсаў werk 16.07.2006, 14:01 2 Верк Мне здаецца, што Усевалад Гарачка і зараз абачлівы ў творчасці. Мяркую па ягоным творы "Свята вайны", якое мы "манаграфічна" абмяркоўвалі на паседжанні. напiсала Чытачка АРХЭ 17.07.2006, 01:00 Але ж ён гатовы "задаваць правакацыйныя пытанні і атрымліваць рызыкоўныя адказы"? Я на гэта спадзяюся. Нашае пакаленьне пачало друкавацца ў пэрыёдыцы ва ўмовах свабоды слова - у першай палове 90-х (у 80-я мы яшчэ пісалі "ў шуфляду"), і нам дагэтуль не ўдалося выціснуць зь сябе вальнадумцаў. Тое пяцігоддзе ў Беларусі можна параўнаць з хрушчоўскай "адлігай" у СССР. У беларускамоўных дзяржаўных часопісах свабода слова захоўвалася даўжэй, да пачатку 2000-х, але залежала ад аўтарытэту і самапавагі рэдактара. напiсаў werk 17.07.2006, 01:46 Аксана, ці разглядаеце Вы як суполку "конкурсаўцаў"? напiсаў werk 17.07.2006, 02:02 2werk Але ж ён гатовы "задаваць правакацыйныя пытанні і атрымліваць рызыкоўныя адказы"? Не настолькі правакацыйныя. Нашае пакаленьне пачало друкавацца ў пэрыёдыцы ва ўмовах свабоды слова - у першай палове 90-х (у 80-я мы яшчэ пісалі "ў шуфляду"), і нам дагэтуль не ўдалося выціснуць зь сябе вальнадумцаў. Не спрачаюся, добра насіць ружовае, калі яно ў модзе. :) напiсала Чытачка АРХЭ 18.07.2006, 23:00 Аксана, ці разглядаеце Вы як суполку "конкурсаўцаў"? напiсаў werk 17.07.2006, 02:02 Не, мы размінуліся ў часе. :) Хоць фармальна можна, напрыклад, у замежным выданнях залічваецца ў суполкі сталае кола аўтараў якога-небудзь часопіса. Было б вакол чаго/каго аб'яднацца. :) напiсала Чытачка АРХЭ 18.07.2006, 23:06 Было б каго аб'есьці. Так і чайкі гуртуюцца. напiсаў werk 18.07.2006, 23:19 Варона - салдацкая чайка. напiсаў werk 18.07.2006, 23:24 Было б каго аб'есьці. Так і чайкі гуртуюцца. напiсаў werk 18.07.2006, 23:19 Ведаеце, у пэўным сэнсе літаратурныя аб'яднанні - як каханне. Пра іх можна сказаць самыя цудоўныя словы. І самыя брыдкія. напiсала Чытачка АРХЭ 19.07.2006, 21:31 Гэта жарт, гульня словаў: >Было б вакол чаго/каго аб'яднацца. :) Было б каго аб'есьці.< Насамрэч я паважаю людзей, якія яднаюць, і цураюся тых, хто любіць раз'ядноўваць. Дарэчы, і загаловак "Кароль і капуста" падаўся мне падазроным, але я палічыў яго нязлым, дабраякасным жартам. Кожны Марк, вядома, Аўрэлі, але дзе б яго знайшлі, калі б не капуста? П.С. Бачылі сёньняшнюю СБ? Дзіўнае азначэньне "Літ. прадмесьцю" там далі. напiсаў werk 19.07.2006, 22:24 Гэта жарт, гульня словаў Не кожная гульня словаў бывае ўдалай. Дзіўнае азначэньне "Літ. прадмесьцю" там далі. Шыфруемся :) Нумара яшчэ няма ў Сеціве, заўтра можна будзе кінуць спасылку. напiсала Чытачка АРХЭ 19.07.2006, 23:05 www.sb.by/article.php?articleID=52835 напiсаў werk 19.07.2006, 23:09 Дзякуй за спасылку :) Вы надзвычай аператыўны :) напiсала Чытачка АРХЭ 20.07.2006, 12:49 2Чытачка АРХЭ: Тэмачка дарэчы досыць склізкая. Шаг влево, шаг вправо - і ўсё няма такога аўтара. напiсаў Балён 20.07.2006, 16:11 2 Балён Вы маеце на ўвазе ваенную тэму? напiсала Чытачка АРХЭ 20.07.2006, 23:37 2Чытачка АРХЭ: Ага. Акопную праўду. Каб яе! напiсаў Балён 21.07.2006, 00:40 2 Балён Няслізкіх тэм не бывае. Хіба што пра прыроду пісаць :) напiсала Чытачка АРХЭ 21.07.2006, 19:51 Pishu na beraze Adrujatychnaga mora! Pruvitanne pradmesceuzam! Caluju Shnipa!Snnip, pravjaraj e-mail! напiсала ludmila 22.07.2006, 19:32 Цётка трапіла на мора. Каму б пахваліцца. напiсаў Snnip 22.07.2006, 22:29 Каму б пахваліцца. Каму, каму? Нам! Для гэтага і форум займелі. напiсаў Літпрадмесцевец 23.07.2006, 16:19 2 Літпрадмесцевец Гэта дакладна, што "Літаратурнае прадмесце" - маладзёжны клюб газэты "Беларусь сегодня"? напiсаў werk 23.07.2006, 16:26 2 Верк Вы так сур'ёзна пытаеце, што я нават не ведаю, што адказаць. За гады нашага існавання мы збіраліся на пасяджэнні ў рэдакцыі "ЛіМа", музеі Багдановіча, Купалаўскай бібліятэцы і іншых месцах. Гэта дае мне падставы сказаць, што насамрэч мы літаратурная суполка Людмілы Рублеўскай. напiсала Чытачка АРХЭ 23.07.2006, 18:06 Па вялікім рахунку, згодны (сьлед Рублеўскай можна прасачыць да "Першацвету"). Крыху зьдзівіла азначэньне ЛП (Лі-сця) у нядаўняй публікацыі ў СБ. Напэўна, выпадковае. напiсаў werk 23.07.2006, 18:30 2 Верк Мне здаецца, вы ўсё разумееце занадта літаральна. А з другога боку, я зараз падумала, якая розніца, як называцца? Гэтае найменне не мяняе існасці, не ўводзіць узроставыя абмежаванні. ;) напiсала Чытачка АРХЭ 27.07.2006, 11:20 222 Па вялікім рахунку, згодны (сьлед Рублеўскай можна прасачыць да "Першацвету"). Ты глыбей прасачы, да "Тутэйшых" і яшчэ глыбей, тады і даведаешся, што мая маці выкладала ў Люды, яшчэ ў школцы вучыла яе кашу варыць і бліны пячы. Такія, блін, справы. напiсаў Adam Hlobus 27.07.2006, 11:44 Каб ты не мучыўся сумневамі, я нумар школы скажу - 16. напiсаў Adam Hlobus 27.07.2006, 11:50 2 Чытачка АРХЭ >Гэтае найменне не мяняе існасці, не ўводзіць узроставыя абмежаванні. ;) Я меў на ўвазе "абмежавальнае" найменьне - "маладзёжны клюб пры…". Але разумею, што гэта толькі шыльда для першамайскіх дэманстрацыяў. Для літ.аб'яднаньня назва сапраўды малаістотная, а на суполку хоцькі-няхоцькі ўплывае. напiсаў werk 27.07.2006, 12:08 2 Adam Hlobus >Ты глыбей прасачы сьлед Рублеўскай, да "Тутэйшых" і яшчэ глыбей, яшчэ ў школцы…< Дык Рублеўская вяла літаратурны гурток яшчэ ў "тутэйшых" і нават раней? напiсаў werk 27.07.2006, 12:15 Мы ж пра пра ейную ролю выхавацелькі талентаў размаўлялі. напiсаў werk 27.07.2006, 12:17 Аксана, віншую зь юбілеям Вашага дэсанту! напiсаў werk 27.07.2006, 12:34 Дзякуй, а што за дэсант? :)) напiсала Чытачка АРХЭ 28.07.2006, 12:45 З днём нараджэньня! Ці гэта адбывалася ўначы, сярод зорак? напiсаў werk 28.07.2006, 13:01 Дзякуй яшчэ раз! :))) Вы так вытанчана віншуеце! :)) Адразу уяўляецца такая іншапланетніца, дэсантаваная ў Беларусь :))) напiсала Чытачка АРХЭ 28.07.2006, 13:28 Альбо дзьвюхкосая камэта. напiсаў werk 28.07.2006, 13:51 Аднахвостая! :) напiсала Чытачка АРХЭ 28.07.2006, 13:53 Альбо нашаплянэтніца з будучыні. напiсаў werk 28.07.2006, 13:59 Наша Віка Трэнас у "ЛіМе" (№30, 28 ліпеня) у розных іпастасях. 1) верш-прысвячэнне У. Гарачкі. 2) верш-пародыя Г. Аўласенкі. напiсала Чытачка АРХЭ 30.07.2006, 20:04 наша віка гучна плача ў ліме ў розных іпастасях напiсаў шшшыт 30.07.2006, 20:23 Што вы, там няма нагоды для плачу :) Ці вы пра "плач/трэнас"? :) напiсала Чытачка АРХЭ 31.07.2006, 20:27 Да пачатку сезона застаўся месяц? напiсала Чытачка АРХЭ 03.08.2006, 10:39 і дольшэ века дліцца дзень напiсаў ? 03.08.2006, 11:45 Ага, не можам дачакацца. напiсаў Прадмесцеўцы 03.08.2006, 12:45 Прывітанне, народ! Я тут і пачынаю разборкі. 1. Нехта Snnip, не для цябе пісала, а для Shnipa, каб звязацца з ім праз е-маіl. Морам больш, морам менш…За Цётку асобнае дзякуй, але баюся канфлікту з Коўтун, якая лічыць сябе рэінкарнацыяй спамянутай асобы. 2. Літары "СБ" у нашу дыскусію сапраўды ўпісалі падчас маёй адсутнасці. З тым жа поспехам "Літпрадмесьце" можа называцца клубам пры Лысай Гары 3. Дарэчы, пра Лысую Гару… Увага! 12 жніўня, у суботу, едзем на Лысую Гару! Успомнім Янку Брыля. Наведаем Рагнеду. Пачытаем вершы. І г.д. напiсала ludmila 07.08.2006, 11:59 Едзем 12-га, у суботу, на электрычцы 11.11 на Маладзечна, з Цэнтральнага вакзалу,да станцыі Зялёнае. Сустракаемся у 10.45 пад табло. напiсала ludmila 10.08.2006, 11:02 І, таварышы, не забудзьце напісаць справаздачу. :) напiсала Чытачка АРХЭ 12.08.2006, 00:17 12 паездка адбылася. Мабыць, таму, што здрадзілі ўлюбёнаму 13-му чыслу, цэлы дзень ішоў дождж. Паэты не павінны зважаць на дождж. Але многія выявілі водабоязь. Тыя, што прыйшлі, не пашкадавалі. у праграме было: - паседжанне на лецішчы Аксаны Спрынчан. - спатканне з Рагнедай, уз'яднанне Рагнеды са сваім допельгеймерам - ружовым парасонам з двума рожкам; -чытанне вершаў, дыскусія, сасіскі, піва. - масаж у выкананні Сяргея Верацілы,страшэнна балючы і карысны; - узыходжанне на Лысую Гару пад дуду Зміцера Сідаровіча; - вогнішча на Лысай Гары, вершы ўперамежку з песнямі Зміцера Сідаровіча. Удзельнічалі: Віктар Шніп Людміла Рублеўская Аксана Спрынчан Мікола Кандратаў Віктар Ываноў Юля Новік Ігар Клепікаў Зміцер Сідаровіч Сяргей Вераціла Пакуль што планы такія: сустрэнемся 7-га, у чацвер, а 18-й, на Хмяльніцкага,10а. напiсала ludmila 14.08.2006, 12:03 На Лысай Гары вырашылі з'ездзіць на магілу Янкі Брыля. Якія прапановы наконт даты? напiсала ludmila 14.08.2006, 12:04 Даўно трэба было зрабіць такі допіс. Дзеньнародзінны. Некалі я апытала прысутных (а былі, на жаль, не ўсе) і занатавала важныя для "Літаратурнага прадмесця" даты. 20 лютага - Андрэй Ключнікаў 15 мая - Ігар Клепікаў 4 ліпеня - Наталля Кучмель 5 ліпеня - Людміла Рублеўская 26 ліпеня - Аксана Бязлепкіна 23 жніўня - Аксана Спрынчан 26 жніўня - Андрэй Цяўлоўскі 5 верасня - Рагнед Малахоўскі 7 лістапада - Таццяна Нілава 7 снежня - Віка Трэнас 12 снежня - Усевалад Гарачка Каго не назвала, падкіньце інфармацыю. :) напiсала Чытачка АРХЭ 18.08.2006, 19:38 Чытачка Архэ, дзякуй за клапатлівасць! Цяпер усе будуць ведаць, хто калі нарадзіўся :)) і рыхтаваць падарункі напiсала Вiка Трэнас 20.08.2006, 05:33 "На Лысай Гары вырашылі з'ездзіць на магілу Янкі Брыля. Якія прапановы наконт даты? напiсала ludmila 14.08.2006, 12:04" Шаноўная ludmila і прадмесьцеўцы, зрабіце гэта 3 (трэцяга) кастрычніка, у 40-вы дзень з дня сыходу ад нас Янк1 Брыля — гэта будзе і па-людзку і па-боску. Зрэшты, і ў любы іншы, зручны для вас дзень, ён будзе зручны і Янку Брылю. напiсаў kasmacz 20.08.2006, 09:40 Прабачце, памыліўся, 40-дзень — 2-га верасьня. напiсаў kasmacz 20.08.2006, 09:46 Чытачка Архэ, дзякуй за клапатлівасць! Цяпер усе будуць ведаць, хто калі нарадзіўся :)) і рыхтаваць падарункі напiсала lalala 20.08.2006, 05:33 , Шчыра кажучы, гэта спіс "Хто нясе торцік на першае ў сезоне паседжанне". :)) напiсала Чытачка АРХЭ 20.08.2006, 15:26 Usim pryvitanne z Kitayu! Parasony pausul', roznih koleray, z rojkami i bez - Ragnedze b tut spadabalasja :) напiсала nobody 24.08.2006, 13:47 А хто гэта ў нас у Кітаі? :) напiсала Чытачка АРХЭ 24.08.2006, 19:38 Маргарыта! Прывітанне!!!Добра, што аб'явілася! Аддаю твой верш у нашу агульную падборку для "Маладосці". Дарэчы, хто мне яшчэ не даслаў новых твораў - то тэрмінова! З.Ы.Паехаць да Брыля 2-га - на жаль, не атрымліваецца…Ніяк… Можа, у суботу, 9-га? напiсала ludmila 25.08.2006, 09:12 Людзі, вы не паверыце, але сёння па СТВ у чарговы раз паўтаралі той сюжэт пра літпрадмесцеўскія "пасядзелкі на кухні". Нічога, што такая спёка, а мы ў швэдрыках? :))) напiсала Чытачка АРХЭ 27.08.2006, 00:25 Находить своего читателя. Беседу вёл Алесь БАДАК lgz.ru/archives/html_arch/lg342006/Polos Уже не первый год ряд белорусских литературно-художественных изданий, у большинства из которых богатейшая биография, в них печатали свои новые произведения ещё Янка Купала и Якуб Колас, объединены в своеобразный холдинг – редакционно-издательское учреждение «Литература и искусство». В августеэтого года учреждение возглавил известный критик и публицист Алесь КАРЛЮКЕВИЧ. – Насколько я знаю, в задачах учреждения – как можно больше внимания уделять молодым литераторам. – Да, в ближайших наших планах – проведение творческого семинара, который состоится под патронажем Союза писателей Беларуси. Основу его участников составят поэты и прозаики из объединения «Литературное предместье», которое не первый год работает при редакции газеты «Советская Белоруссия». Кстати, то, что сегодня при редакции общественно-политического массового издания существует литобъединение, поддерживающее молодёжь, – опыт уникальный. Чем не проявление государственного интереса к творческой среде, к литературе, в частности? напiсаў ruslan 30.08.2006, 18:10 М-да, а я і не ведала, што, збіраючыся ў свой вольны час, мы ўвасабляем "заботу государства"… Падобна, наш брэнд пачалі выкарыстоўваць неяк не так. Можа, зноў зменім назву і месца? напiсала ludmila 31.08.2006, 09:56 Я так думаю, што стартавала перадача "Народны пісьменнік", аналаг перадачы "Народны артыст". :)))) напiсаў Народная чытачка 31.08.2006, 19:26 >М-да, а я і не ведала, што, збіраючыся ў свой вольны час, мы ўвасабляем "заботу государства"… А вы лумалі, што можна нешта рабіць не на дзяржаву? напiсаў калябарант 31.08.2006, 23:13 Да, мы ЛУМАЛІ… напiсаў ХА-ХА 05.09.2006, 03:53 Заўтра збіраемся? напiсала Чытачка АРХЭ 06.09.2006, 20:38 Прывітаннне! думалі-лумалі, а збірацца трэба. Так што сёння, а 18-й. там жа. Дарэчы, у прыведзенай цытаце з літаратуркі ужо не ўсё адпавядае. Прынамсі, ніякага патранажу СПБ ня будзе. Іначай яно нам… напiсала ludmila 07.09.2006, 09:35 Сябры, паднімайма родны форум, каб не ўмёр!!! напiсаў зюзюка 07.09.2006, 21:45 Усё. форум не памрэ, бо пачаўся пяты "навучальны сезон" "Літаратурнага прадмесця". Сезон адкрыўся па-кітайску. Усё - дзякуючы Маргарыце Аляшкевіч, якая прыехала з Кітая. Па-першае, прадмесцеўцы ўдзельнічалі ў сапраўднай чайнай цыромоніі. Па-другое, навучыліся карыстацца палачкамі для ежы.Па-трэцяе, вывучылі некалькі слоў па кітайску. І, нарэшце, самае істотнае - у нашай Рагнеды Крышталюк з'явіўся сябар - кітайскі жоўты парасончык. Чакаем прапаноў па ягонаму вытлумачэнню. напiсала ludmila 08.09.2006, 12:28 Паколькі падаецца несумненным, што вышэйазначаны парасон несумненна “янь”, то сапраўднае імя будзе Гуй Цзю Янь, мясцовае – Янка Крышталюк, бо ўсё ж ён сынок, таму што дэкаратыўны. Маралі гэты факт не пагражае, таму што з’яўляецца перасцярогай. А Рагнедзе можна дараваць: час ідзе, а яна па тры гады на кожным курсе – тут звар’яцець можна, не толькі дзіцёнка завесці. напiсаў Юрась Нераток 08.09.2006, 13:14 Мая прапанова: Янка Крышталюк будзе асабістым сімулякрам Рагнеды. Бо сімулякра сімулякра, так бы мовіць, у квадраце, яшчэ не было ні ў кога!"Гуй Цзю" - гэта, як мы даведаліся на паседжанні, значыць "ідзі сюды" або "дахаты". І, дарэчы, не Янка тады, а "Янька", ад слова "Янь". напiсала ludmila 08.09.2006, 13:19 Мне здаецца, што сімулякр сімулякра - гэта заскладана. І пра сімулякра не ўсе разумеюць на выступах, куды ўжо ім прапаноўваць сімулякра ў квадраце. Але і сынка мець Рагнедзе неяк не вельмі… Я ўсё ж за "кітайскага сябра, які прыехаў вучыцца ў Беларусь". На нашым факультэце кітайскую пачуеш часцей за беларускую. напiсала Чытачка АРХЭ 10.09.2006, 13:17 Віншую Юрася Нератка з Днём Народзінаў. Шчасця, здароўя і творчых поспехаў. Няхай усё будзе добра. напiсаў Ra 20.09.2006, 03:42 Увага! У гэты чэцвер, 21-га, мы выступаем! А 17-й гадзіне нас чакаюць у Цэнтры нейкай там дзіцячай творчасці, у актавай зале. Адрас - Адзінцова, 10. Праезд на тралейбусе 44.Будзе нібыта шмат публікі.Прапаную тым, хто зможа, паехаць цэнтралізавана, сустрэцца, скажам, на вакзале, у пераходзе насупраць выхаду з метро у 16.20. Як вы, народ? напiсала ludmila 20.09.2006, 09:36 Сябры, едзем несьці асьвету ў масы!!! Зьбіраймася! напiсаў я-я 20.09.2006, 21:37 Асвету ў масы занеслі. Масы задаволеныя. Носьбіты асветніцкіх бацылаў таксама. У гэтым выязным паседжанні на сцэне цэнтру дзіцячай творчасці прымалі ўдзел: Віка Трэнас Мікола Кандратаў Серж Мінскевіч Рагнед Малахоўскі Даша Лосева Аксана Спрынчан Таццяна Пратасевіч Юля Новік Юля (новенькая, прозвішча яшчэ не запомнілі) Рагнеда Крышталюк Ну і Людміла Рублеўская. Большасць у зале ашызела, забачыўшы такую колькасць беларускамоўных "прасунутых" маладзёнаў. Давялося пачуць, что мы: нават не падлесак, а лес нацыянальнай культуры. Што на нас адна надзея. Каб бачыў гэта Іван Мележ, у ногі б ЛІ пакланіўся і т.д. Выступалі ўсе выдатна. Рагнед разбіў сэрцы. Мінскевіч разбіў астатнія сэрцы, распаўсюджваючы вершаваны апевед пра тое, як размнажаюцца какосы. Вечарына закончылася скандалам! Рагнеда Крышталюк адправілася начаваць да Міколы Кандратава! напiсаў Назіральнік 22.09.2006, 09:47 Рагнед просіць прабачэння ва ўсіх, каму ён разбіў сэрцы. напiсаў Pit 23.09.2006, 04:41 Скандал працягваецца! Рагнеда ўсё яшчэ не вярнулася ад Міколы Кандратава! напiсаў Назіральнік 25.09.2006, 09:21 Спадзяюся, Рагнеда вернецца да чацвярга… Бо ў чацвер, 28-га верасня, зноў імпрэза - на гэьта раз у "Беларускай хатцы", а 18-й гадзіне,прэзентацыя маёй з Віталём Скалабанам п'есы "Людвіка і Фабіян", пра Зоську Верас і Фабіяна Шантыра. Так што зноў паседжанне выязное. напiсала ludmila 25.09.2006, 09:26 Проста цуд. А дзе мне чытаць новыя хвостапiсы? :-) напiсаў Вi Ы 26.09.2006, 19:12 А ты тут чытай… толькі ўслых… Маленькіх, здаецца, няма? а то яшчэ папалохаюцца :) напiсала nobody 27.09.2006, 00:01 кЛітарататаркі, блін… напiсаў Сурыката 28.09.2006, 00:56 kanaj, так прыстойныя людзі не пішуць. Лайцеся на сваёй FM галінцы, можа вас werk пахваліць. А выносіць адтуль бруд не варта. напiсаў 1111 28.09.2006, 07:54 на фм вашай палцы 1111 пакуль няма дзе паторкаць у бруд напiсаў шшшыт 28.09.2006, 09:50 АФІЦЫЙНАЕ ПАВЕДАМЛЕННЕ: Я, Зміцер Арцюх, вымушаны з 1 кастрычніка 2006 года выйсці з ліку сяброў суполкі “Літаратурнае прадмесце”. На жаль, па прычыне асабістай занятасці і напружанай працы я не паспяваю наведваць пасяджэнні і ўдзельнічаць у літпрадмесцеўскіх выступах. напiсаў Зміцер Арцюх 28.09.2006, 15:26 Шкада, калі чалавек, замест таго, каб прызнаць сваю памылку, ляскае дзвярыма. Гэта прасцей за ўсё. "Выйсці", "са складу"… У нас не партыя, за пропускі заняткаў таксама ніхто не лае. Як я і казала,згадваць Зміцеру пра мінулую непрыемнасць ніхто не будзе.Пытанне знятае. А куды, з кім і навошта хадзіць - кожны, ясная справа, вырашае сам і без гучных заяваў.Вунь Рагнеда пайшла з Міколам Кандратавым, нікога не пыталася. напiсала ludmila 28.09.2006, 16:15 Змiцер, мне таксама шчыра шкада! Калi вернешся, я згодна сысцi ад Мiколы К., хоць з iм было i някепска. Даруй! Я раблю крок першай. Рагнеда К. напiсаў Ragneda 28.09.2006, 16:52 Усім прывітанне! Збіраемся заўтра, а 18-й. Разбіраем вершы Міколы Кандратава.Жыццё цудоўнае, паэзія вечная, гарбата будзе, надвор'я - не. напiсала ludmila 04.10.2006, 17:59 Няхай Зьміцер і наламаў дроў (з кім не бывае), трэба супакоіцца і засяродзіцца на Літаратуры. Давайце ЖЫЦЬ дружна! напiсаў Pit 07.10.2006, 02:38 Ну што, людзі, як я і дэкляравала, заўтра, у панядзелдак, а 18-й, збярэмся, каб усё-ткі разабраць вершы Міколы Кандратава. І дадумаць наконт слэм-праекта. напiсала ludmila 08.10.2006, 22:10 9 кастрычніка разабралі вершы Міколы Кандратава.Разабралі грунтоўна, да кропак, косак і костак.Працэсам вівісекцыі займаліся: Рагнед Малахоўскі Аксана Спрынчан Юля Новік Мікола Кандратаў Ігар Клепікаў Віка Трэнас Даша Лосева Ганна Федарук Аксана Бязлепкіна Таццяна Пратасевіч Наталля Капа Віктар Ываноў Рагнеда Крышталюк & Янька І, вядома, Людміла Рублеўская, якая патрабавала адчапіцца ад косак і перастаць ужываць тэрміны "падабаецца-не падабаецца". Мікола атрымаў рэцэнзію-букет ад Спрынчан, у якой адны кветкі былі доўгія, як некаторыя вершы Кандратава, другія кароткія, як некоторыя ягоныя ж вершы, адны сонечныя, як ягоныя ж вершы, другія філасофскія і г.д. З негербарыйнных выказванняў высветлілася: у Кандратава з'явіліся новыя тэмы, што ёсць добра. Ён грашыць "вобразамі ў кубе", якія часам немагчыма расшыфраваць, часам цягне ў тэкст канцылярызмы і зораастрызм з прыбабахамі. Заспрачаліся над радком, што ўсе вершы, маўляў, ужо прыдумаў Бог.Было ўжо, Мікола, было. А таксама над арыгінальнасцю параўнання агня з канём. Мікола ўсё вытрымаў мужна. Паседжанне зацягнулася, шмат чаго не дагаварылі. Паспелі тлькі прайсціся на тэму, што дазволена мастаку, а што не. Ну, у гэты чацвер дагаворым. напiсаў Назіральнік 10.10.2006, 09:33 Добры рэпартаж. напiсаў werk 10.10.2006, 09:58 А як выглядаюць філасофскія кветкі? напiсаў :) 10.10.2006, 19:04 напэўна здуменна напiсаў шшшыт 10.10.2006, 19:35 Філасофскія кветкі не горай за філасофскі камень… напiсала Вiка Трэнас 11.10.2006, 17:44 Запозненая справаздача: 12-га збіраліся, прыйшоў Навум Гальпяровіч. Расказваў пра полацкае літаратурнае аб'яднанне "Крыніцы". Была дыскусія на тэмат сувязі пакаленняў і гульні ў літаратуры. Семінар адсоўваецца на 2 тыдні. Таму 19-га збіраемся, як заўжды. напiсала ludmila 17.10.2006, 14:29 19-га сабраліся. Чамусьці гаворка скіравалася на суіцыдную тэму, і нейкі час абмяркоўвалі найлепшыя спосабы самагубства для паэта. Самым вынаходлівым аказаўся Віктар Ываноў. Але пасля ягоных вершаў пра састарэлыя маркі аўтобусаў віталізм перамог канчаткова. Падобна, за Янькам замацаваўся дваісты міф: ён - пазашлюбны сын Рагнеды і адначасова кітайскі студэнт па размеркаванні. Прыдушыць хочацца гэтае жоўтае ў кветачкі стварэнне, што парушыла вобраз нашай гордай Рагнеды. Паколькі у суботу ідзем на Кальварыйскія могілкі, давайце там гэтага Яньку і пакінем. А то Гарачка прапанаваў ужо закапаць Рагнеду. напiсаў Назіральнік 20.10.2006, 09:06 Народ! Сустракаемся ў суботу, а 14-й, станцыя метро "Маладзёжная". Збірайцеся на выхадзе ў бок Кальварыйских могілак, чакайце нас з Віктарам.Хто спозніцца - шукайце між магілаў. напiсала ludmila 20.10.2006, 16:05 Калі ласка, раскажыце, як прайшла сустрэча! напiсаў я-я 22.10.2006, 00:40 У мінулую суботу, 21-га хадзілі разам са Шніпом і Рублеўскай на Кальварыйскія могілкі. Да кампаніі далучыўся вядомы гісторык Віталь Скалабан, што дадало цікавасці. Наведалі магілы беларускіх пісьменнікаў. Пашукалі прывіды. Было цудоўна Рамантычна і таямніча. Вырашылі ў бліжэйшым будучым схадзіць на Маскоўскія і Вайсковыя могілкі. Сачыце за абвесткамі! напiсаў Назіральнік 29.10.2006, 13:37 Збіраліся ў чацвер. Паводле праекту Рублеўскай - знаёмства літаратурнай моладзі з паэзіяй часоў "Тутэйшых" - чыталі вершы Алега Мінкіна. Спадабалася. Гучыць сучасна і сёння. Медытатыўна, камерна. Наступны чацвер прыпадае на Дзяды. Вырашылі адзначыць па традыцыі Літаратурныя Дзяды. Кожны павінен паклікаць за стол кагосьці з літаратурных продкаў. Сярод прапаноў: Сыракомля, Сыс, Быкаў, і нават… абсалютна жывая Святлана Алексіевіч ( ляп недасведчанай школьніцы). ЗЫ. Ганьба! Частка прадмесцеўцаў не чытала міцкевічавы "Дзяды"! напiсаў Прадмесцевец 29.10.2006, 13:43 Учора вельмі душэўна пасядзелі. Адзначылі "Літаратурныя Дзяды" - як належдыць, пры свечках і прывідах. Падрабязней напішу пазней. напiсала ludmila 03.11.2006, 17:56 Душэўна! Было цёпла (ад свечак) і ўтульна (ад паўзмроку). ;) А яшчэ выйшаў нумар "Маладосці" з нашымі творамі! напiсаў Малады 03.11.2006, 20:02 На Літаратурныя Дзяды кожны мусіў запрасіць кагосьці з "літаратурных продкаў". (Праўда, некаторыя прадмесцеўцы згадвалі адразу двух).Пра тых, каго згадвалі, трэба было душэўна распавесці і зачытаць штось з ягоных твораў. Вось спіс "прадмесцеўцаў", якія ўдзельнічалі: Віка Трэнас Маргарыта Аляшкевіч Аксана Бязлепкіна Усевалад Гарачка Мікола Кандратаў Ігар Клепікаў Наталля Кучмель Наталля Капа Людміла Рублеўская Рагнеда Крышталюк & Інькам (былы Янька). Вось тыя, каго заклікалі да стала: Андрэй Мужылоўскі Адам Міцкевіч Вацлаў Ластоўскі Уладзімір Караткевіч Максім Багдановіч Уладзіслаў Сыракомля архітэктар прыбіральні ля купалаўскага тэатра Францыск Скарына Ларыса Геніюш Анатоль Сыс Адам Бабарэка Кандрат Крапіва. Хто каго запрашаў - "вылічыце" самі. Цікава, што пасля народ усвядоміў, што не запрасілі ні Купалу, ні Коласа. Перад класікамі стала няёмка. Але - было позна… Усё мусіла адбывацца па чэснаму. Таму нават Рагнедзе Крышталюк далі магчымасць запрасіць адпаведную асобу… Ёю стаў Драўляны Дзядок з аповеду Яна Баршчэўскага. Які ёсць, між іншым, бюстам Сакрата. Дзяды тоўпіліся за спінамі прадмесцеўцаў, высвятлялі між сабою адносіны…Прынамсі, Андрэй Мужылоўскі, якога некалькі разоў пры жыцці скідвалі з вежы і труцілі, меў вялікі досвед у разборках. Святло свечак уздрыгвала… Калі прыйшоў Багдановіч, спраўдзілася тая ж сітуацыя, што бедны паэт зазнаў пры жыцці: першая думка дзяўчатаў была, што ён стане на іх кашляць. Паколькі з матэрыяльнага пачастунку на стале мелася толькі чакалядка "Алёнка" ды яшчэ выпарэнні літра піва, выпітага перад паседжаннем Севай Гарачкам, Дзядам былі прапанаваныя на закуску вершы. Пад канец Дзядоў разагнаў выспяткамі і маханнем рукамі Гарачка. Але ёсць верагоднасць, што нехта з іх затрымаўся ў канферэнц-зале "СБ". Добра, калі інтэлігент Ластоўскі… А калі Толік Сыс? напiсаў Назіральнік 04.11.2006, 09:46 Цікава, а які сэнс у пералічэнні ўдзелькаў пасядзелак? Вось у "ЛіМе" ўзялі за моду друкаваць прозвішчы тых, хто выйшаў з СБП і перакінуўся ў СПБ", і яны ўспрымаюцца беларускамойнымі няйначай як юды. Успрыманне гэтае адвольнае, але кожны вам скажа, што гэта так. У дадзеным выпадку пералічэнне ўдзелькаў прадмесця выдае на выстаўленне "пяцёркі" за сам удзел. Малайцы. напiсаў Цікаўны 04.11.2006, 10:44 Традыцыя нашага "перапісу насельніцтва" існуе чатыры гады, яшчэ да Літары і да СБ… Гэткі летапіс, які ўсім імпанаваў. Але ўсё вырашаецца агульным жаданнем. Не хочаце, народ, не будзем вывешвацца спісамі. Якая розніца? напiсала ludmila 04.11.2006, 12:34 ludmila, зрэшты, традыцыя добрая, як і тое, што Вы робіце цягам некалькіх гадоў. Дай Бог кожнаму столькі зрабіць для папулярызацыі беларускага слова. Толькі ўдачы магу пажадаць у момант, калі холдынг апаноўваюць аўруціны і чаргінцы. Жыве Беларусь! напiсаў Цікаўны 04.11.2006, 15:06 Традыцыя нашага "перапісу насельніцтва" існуе чатыры гады, яшчэ да Літары і да СБ… Гэткі летапіс, які ўсім імпанаваў. Але ўсё вырашаецца агульным жаданнем. Не хочаце, народ, не будзем вывешвацца спісамі. Якая розніца? напiсала ludmila 04.11.2006, 12:34 А мне наадварот падабаецца "перапіс насельніцтва". Калі не атрымліваецца прыйсці, то я магу на Літары прачытаць, хто быў, пра што гаварылі. Я не ведаю, як гэта чужым людзям. А для сваіх - важна! Атмасфера ў той чацвер была неверагодная, праўда. :))) Я не хачу зараз шукаць умовы і фактары стварэння такога настрою, лепей не калупацца ў думках, а паўтарыць. :) напiсала Чытачка АРХЭ 04.11.2006, 22:52 2Чытачка АРХЭ: Чыталі пра Паца. Нічога ня понялі;) напiсаў Сяргей Балахонаў 04.11.2006, 23:20 Чыталі пра Паца. Нічога ня понялі ;) Сяргей Балахонаў Зусім-зусім нічога? :)) напiсала Чытачка АРХЭ 05.11.2006, 15:55 Збольшага ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 05.11.2006, 17:16 Сябры! Нагадваю, што ўсе, хто мае магчымасьць, могуць выступіць у каледжы пры Акадэміі музыкі. Нас чакаюць 15 лістапада (серада) у 13.10 каля ратушы на пляцы Волі. Прыходзьце! напiсала Вiка Трэнас 09.11.2006, 22:59 Шаноўная грамада, ня будзем забывацца на наш форум ;)! напiсала Вiка Трэнас 14.11.2006, 23:45 Хто "нас чакае" ў каледжы Акадэміі музыкі? Га? Хто прыйдзе? А-у, народ!!!! напiсаў bla-bla-bia 15.11.2006, 07:31 Угаварылі, успомнім пра форум… Дык вось, 9-га збіраліся на паседжанне. Абмяркоўвалі артыкул нейкага расійскага літаратара, які даводзіў, што сучасным паэтам страшэнна пашанцавала, што ў іх няма чытачоў. Супакойваў - і не будзе. Затое праз 50 гадоў, калі сыдзе пакаленне равеснікаў і сведкаў - і высветліцца, ху ёсць ху… А сённяшнія перформэры - гэта разнавіднасць лебядзеў на дыванках, здавольваюць густ масавага, але больш прасунутага пакупніка. Прысутныя артыкулам абурыліся і запэўнілі, што чытачы ў іх будуць. Пасяджэнне адмецілася прышэсцем Сяргея Патаранскага. Будзем наноў прывыкаць да пэўнага драйву. напiсаў Назіральнік 15.11.2006, 09:30 Як прайшло мінулае пасяджэнне? Дзесь а 19-й мне ў той чацвер пазваніў Рагнед, які не патрапіў дазваніцца да Л.Р., і пахваліўся, што ў знаходзіцца ў цэнтры Кракава. Я абяцала ўсім расказаць пра гэткую радасць. ;) напiсала Чытачка АРХЭ 20.11.2006, 01:08 Увага! 23-га збіраемся на паседжанне! Будзе удзельнічаць вядомы гісторык Віталь Скалабан. Дыскусія на тэму - лёсы літаратурнай моладзі.Бачнасць і рэальнасць. Будуць агучаныя ўнікальныя факты з літаратурнага жыцця 70-80-х гадоў мінулага стагоддзя. напiсала ludmila 20.11.2006, 17:45 А я не змагла быць. Вельмі шкадую. напiсала Чытачка АРХЭ 23.11.2006, 22:49 Затое добра Аксана выглядала ў тэлевізары ў перадачы пра Баравікову. Віншую! напiсаў NN 23.11.2006, 23:17 Дзякуй за добрыя словы! :) напiсала Чытачка АРХЭ 24.11.2006, 00:14 Прывітанне! Збіраемся заўтра, як заўсёды, а 18-й. Прыйдзе вядомая маскоўская пісьменніца, будзем дыскутаваць. напiсала ludmila 29.11.2006, 18:40 Яшчэ адна запозненая справаздача. 23-га сустракаліся з гісторыкам Віталём Скалабанам.Пачулі шмат цікавага. І пра смерць Янкі Купалы, і пра асаблівыя справы Міхася Лынькова ды Кандрата Крапівы, і шмат яшчэ пра што. Прысутнічалі: Віка Трэнас Наталля Кучмель Ганна Федарук Таццяна Пратасевіч Ігар Клепікаў Мікола Кандратаў Сяргей Патаранскі Усевалад Гарачка Наталля Бурдзейка Леначка Гарачка Юрась Нераток Адам Шостак Віктар Ываноў Рагнеда Крышталюк @ Інька Ну і, вядома, Людміла Рублеўская і Віталь Скалабан напiсала ludmila 30.11.2006, 09:31 23 адзначылі дзень народзінаў Таццяны Пратасевіч. Як заўсёды, для шаноўнай гераіні вечара кожны падарыў па вершу, з якога яна выбрала на свой густ радок. Верш, які атрымаўся ў выніку з выбраных радкоў, на думку ўсіх, быў найлепшы з агучаных. З'елі разам з госцем, Скалабанам, торт. Дарэчы, Скалабан у якасці падарунку агучыў унікальны дакумент, які тычыўся Каруся Каганца, і распавёў, як адшукаў у Расіі дзве карціны Каруся Каганца. Яшчэ раз віншуем Таццяну! напiсала ludmila 30.11.2006, 09:38 Дарэчы, 26-га у музеі Максіма Багдановіча ладзім калядную вечарыну. Будзе вечар калядных (чытай - жахлівых) гісторый! Крэатыву!!! напiсала ludmila 30.11.2006, 09:40 Учора вельмі цёпла пасядзелі - у гасцях была вядомая маскоўская пісьменніца, журналістка, прадзюсар Наталля Заруцкая. Яна з саюзу Рымы Казаковай.Расказвала пра літаратарскае жыццё ў Маскве. Даведаліся шмат пра іхні бамонд, пра серыялы і ток-шоу.Напрыклад, зараз у Наталлі сумесны праект з Нікасам Сафронавым -каляндар з вершамі. Чыталі свае вершы, слухалі госцю. Што думалі, то й сказалі.А нашай Ганна Федарук,якая надзвычай спадабалася Наталлі, была дэкляраваная роля ў якім расійскім серыяле. напiсаў Назіральнік 01.12.2006, 09:36 Спадарства, як вы сёння? Так і хочацца дадаць "без мяне"… Але атрымліваецца занадта пафасна. :)) напiсала Чытачка АРХЭ 07.12.2006, 22:56 Народ! Пакуль што не збіраемся ў Доме прэсы - у мяне адпачынак. У каго ёсць крэатыў - збіраемся ў той жа дзень і час (гэты чацвер) у Шніпоў, каб скласці сцэнар каляднага свята , што будзе ў нас 26 у музеі Баглановіча. напiсала ludmila 11.12.2006, 20:23 Я запрасіла на нашу вечарыну Жыбуляў, а таксама Сержа, яшчэ зрабіла рассылку. Будзем спадзявацца, што недахопу ў гледачах не будзе! :) напiсала Вiка Трэнас 20.12.2006, 00:33 Людміла Іванаўна, мілыя літпрадмесцеўцы, віншую нас усіх з Новым годам! Здароўя! Натхнення! Імпэту! У мяне ідэя з'явілася для нашых пасяджэнняў! Да сустрэчы ў новым годзе! напiсала Чытачка АРХЭ 31.12.2006, 15:42 Шаноўныя сябры! Новы год нарэшце наступіў! Жадаю вам поспехаў і натхнення ва ўсіх справах! напiсала Вiка Трэнас 01.01.2007, 12:44 Зьбіраемся 4 студзеня. Да сустрэчы! напiсала Вiка Трэнас 03.01.2007, 22:54 Народ, не збіраемся мы 4-га, бо я хварэю. Збіраемся 11-га. Да сустрэчы! напiсала ludmila 04.01.2007, 20:05 11 студзеня сабраліся першы раз у 2007 годзе. Кожны распавёў, як сустрэў год свінні… А Ганна Федарук распавяла, як сын Наталлі Заруцкай прыехаў да яе знаёміцца з Масквы і падарыў ёй мяккую цацку - блакітную свінню.. Дакладней свіна… Так нарадзілася ідэя - штогадовая прэмія суполкі "Літаратурнае прадмесце" за нонканфармізм і змаганне са стэрэатыпамі ва ўласнай творчасці. Першая антыгламурная беларуская літаратурная прэмія "Блакітны Свін"! Ён - гэта само неба! Яго сымболь - чорнае кола с дзвюма кропачкамі на блакітным аркушы! ( Пятачок і адначасова разетка -падключэнне да чыстай энергіі вольнай літаратуры). Ён лётае і рохкае, ён - беларуская птушка шчасця, даверлівы і жыццялюбны. Чытайце гісторыі пра Блакітнага Свіна на нашым форуме! Час і месца ўручэння Блакітнага Свіна-2006 паведаміцца асобна! напiсаў Назіральнік 15.01.2007, 09:37 Гісторыі пра Блакітнага Свіна БЛАКІТНЫ СВІН У ЖАНОЧЫМ КЛЮБЕ Аднойчы Блакітны Свін завітаў у жаночы клуб. У яго тут жа ўперылася сорак пар вачэй. Аснову аўдыторыі складалі ссохлыя бясполыя істоты за трыццаць і какетлівыя, смяшлівыя паненкі за шэсцьдзесят. Усе яны свідравалі яго вачмі і за святую ісціну гатовыя былі прыняць усё, што ён скажа ці зробіць. Свін агледзеў кампанію, тройчы павярнуўся на адной ножцы.. "Мастацтва!" - выгукнуў ён. Аўдыторыя зараўла. "Высокае мастацтва!!!" Воплескі ды віск ледзь не абрынулі столь. "Чыстае мастацтва!!!" Дамы ўсе да адной гатовыя былі распрануцца. "Новае мастацтва!!!" Глядачкі палезлі на сцэну. "Не,- падумаў Блакітны Свін, калі адчуў сябе на бяспечнай адлегасці ад клуба.-У свінушніку - лепей. Вар'яткі нейкія. Унь акуляры разбілі…Шчэ трохі — і на шматкі разарвалі б…" напiсаў Наталля Кучмель 15.01.2007, 09:43 БЛАКІТНЫ СВІН І ПАМЯЦЬ ПРОДКАЎ Аднойчы Блакітнаму Свіну захацелася быць шляхціцам. Паглядзеўся ён у люстэрка і думае: лыч у мяне задраны, што ў Радзівіла на партрэце, капыты - выкшталцоныя, нібыта абцасы бальных пантофлікаў… Думае ён гэтак і раптам бачыць: на кніжнай паліцы стаіць Кандрат Крапіва. Раскрывае ён кнігу - а там жа пра ягонага продка. Чытае: "Свінтус Грандыёзус, дагістарычная костка…" Думае: "Вось і радаслоўная ёсць!" напiсаў Усевалад Гарачка 15.01.2007, 09:49 БЛАКІТНЫ СВІН І ЦУД НА КАЛЯДЫ Блакітны Свін У ноч адзін Чакае цуду І жанчын. Сярод паваленых ялін Яго натхняе успамін, Аб лёгкім водары ажын. Які ў лыч лезе без прычын. Але Бла-бла-блакітны Свін Ажын не хоча, А жанчын. напiсаў Рагнед Малахоўскі 15.01.2007, 09:52 БЛАКІТНЫ СВІН І СВОЙ БАЗАР Блакітны Свін хацеў стаць прадпрымальнікам і адкрыць свой базар. На першапачатковы капітал выкарыстаў ганарары, а таксама скарб, адрыты яшчэ маленькім парсючком уласным пятачком пад вялізным дубам на сваёй радзіме.Але ўсе чамусьці спрабавалі абдурыць Свіна, і хутка грошы скончыліся. Свін не пакрыўдзіўся і напісаў аповед з назвай "Свой базар". Яго ён схаваў недзе пад вялізным дубам і вызначыў прэмію таму, хто знойдзе і надрукуе. напiсаў Юля Новік 15.01.2007, 09:59 БЛАКІТНЫ СВІН І БЕЛЫ ЗЕФІР Ішоў Свін па пустыні, і раптам бачыць дрэва, а на ім зефір белы вісіць і гаворыць амаль нечалавечаскім голасам: "З'еш мяне, не бойся, і ты навучышся лётаць. Ісці табе доўга, а так даляціш за хвіліну і да вады і да карыта". Свін адразу перапалохаўся, але, будучы воінам непераможных Свіней дзеда Міхеда і яго ўнука Міколкі-Паравоза, сказаў: "Добра. Я цябе з'ем, але ты ведай, што я ем вельмі балюча, бо ў мяне зубы зроблены з іржавай пілы, якая сто гадоў валялася каля піларамы, на якой рабілі карыты". І з'еў Свін белы зефір, і стала яму дрэнна, як у печы Бабы Ягі адной нагі, што вярнулася з фронту, на якім вырашаўся лёс усяго нечалавечаскага сушчаства. І самлеў Свін, і ляжаў ён сярод пустыні сто гадоў і адзін дзень, і завяліся ў яго галаве паэтычныя мухі, якімі ён потым стаў ганарыцца. Мухі былі ў Свіна і ў носе. І падняўся Свін, і стала цёмна ў пустыні, і схавалася сонца, і паплылі хмары. і пайшоў дождж, які змыў усю нечыстоту і пакінуў толькі аднаго Свіна. І быў ён блакітны, як неба пасля дажджу… напiсаў Віктар Шніп 15.01.2007, 10:06 БЛАКІТНЫ СВІН І ПАКЛІКАННЕ ПАМЯЦІ Ішоў аднойчы Блакітны Свін на паседжанне "Літаратурнага прадмесця". І ўбачыў ён новую рэкляму мікрахвалёвых печак на Даме друку. Заглядзеўся Свін на рэкляму. З аднаго боку паглядзіць - бляндынка печку абдымае. з другога боку паглядзіць - брунетка… І забыўся Свін, куды ён ідзе. "Ай, - думае,- пайду лепей у "Дыетычную сталоўку" піва вып'ю…" Прыйшоў, бачыць - сядзяць за столікам п'яныя авангардысты і піццу пальцамі ядуць. "Ай!- успомніў Свін.- Я ж на "Літпрадмесце збіраўся!" І нават піва не выпіў, на паседжанне суполкі пабег. напiсаў Людміла Рублеўская 15.01.2007, 10:11 БЛАКІТНЫ СВІН І ЗАЛАТЫЯ ЛІТАРЫ Аднойчы Блакітны Свін вырашыў стаць пісьменнікам, дакладней, паэтам. Якраз здарылася нагода. У суседзяў, побач з якімі ён жыў, забілі вепрука. Блакітны Свін вырашыў паставіць за свой кошт каля суседскай хаты невялічкі помнік, дзе была такая эпітафія: "Сусед не вораг мне, але забіў цябе. Мне сынам ты не быў, ды я цябе любіў". Літары мусілі быць залатымі. напiсаў Мікола Кандратаў 15.01.2007, 10:14 БЛАКІТНЫ СВІН І БАЛЕРЫНА Жыў адзін Блакітны Свін, Быў аматар балерын. Толькі ўбачыць балерыну - Дык ажно падкіне Свіна. Да адной, найбольш вядомай, Клеіцца стаў пакрыёма. А яна яму:- Прыходзь, Пагаворым, вып'ем хоць… Вось з бутэлькаю, з букетам Да жаданае кабеты Свін пляцецца па начы… Ды ў пад'ездзе так сурова - Цоп яго бугай здаровы! Дзе каханне? Толькі словы… Ледзь падалей уцячы… З той пары Блакітны Свін Не аматар балерын. напiсаў Наталля Кучмель 15.01.2007, 10:17 СВІН І ПАЭТЫЧНАЯ ТВОРЧАСЦЬ Колькі Свін ні спрабаваў пісаць вершаў, з гэтага нічога не выходзіла, акрамя таго, што ўсе паэты, прачытаўшы тыя опусы, пачалі за Свінам паляваць з дубальтоўкамі. Вось да чаго можа прывесці паэзія ў жыцці, нават жыцця і пазбавіць. Але як Свін быў дужа хітрай і практычнай жывёлінай, яму нічога не каштавала абводзіць тых паэтаў вакол пальца альбо вакол капыціка. А калі сезон палявання сканчаўся, то Свін, прывыкшы да такога вострасюжэтнага жыцця, каб не сумаваць, браў аловак, аркуш паперы, сядаў за стол і пачынаў згадваць свае прыгоды. Ён жа не мог жыць без творчасці. Але каб даведацца пра ўсе акалічнасці і жарты, што адбываліся са Свінам альбо з яго гора-забойцамі, аўтару гэтых радкоў патрэбны 100 алоўкаў, бо пасты ў гэтай асадцы амаль не засталося. напiсаў Таццяна Будовіч 15.01.2007, 10:23 ПРО СВИНИНУ, НОВЫЙ ГОД И МОЙ Ё…НЫЙ НАРОД. Девушка-блондинка, чудо-существо Подарила свинку мне на Рождество. Свинка-идиотик, форменный урод, Пальцем ткнёшь в животик – «Отче наш» поёт. Вид, конечно, рвотный, что тут говорить, И решил животную я передарить. Я – к друзьям-евреям, говорю: шалом! Радуйтесь скорее, гость пришёл в ваш дом, Я пришёл нажраться в дружную семью, И решил вам, братцы, подложить свинью! Вы поймите главное, правду говорю, Свинку православную – от души дарю! Сын евреев, мальчик, свинку – хвать, берёт, Ткнул в живот ей пальчик, и раскрыл свой рот: Свинка посопела, улыбнулась мило, А потом запела вдруг «Хава нагила». Новый Год был бешеный, пили всё за дам, Дети свинку вешали: «Это наш Садам», А потом по-царски был облобызан Званый гость татарский, некто Рамазан. Он в ночи ввалился, всем роздал подарки, С ним была Алиса (кстати, не татарка). И ему хозяйка с криком: «Ай лав ю!» Дарит… угадай-ка… правильно, свинью! Рамзик принимает этот свинский дар, Кнопку нажимает, там – «Аллах Акбар!» Этого вам мало? Думаете, вру? После это сало дарим мы Петру, А ему по мове свинка каже «Гэй! Надо повбивати клятых москалей!» Свинка из Китая, доллара за два Для любого знает добрые слова. Утро. Просыпаюсь. На свинью смотрю, Кнопку нажимаю, слышу только «хрю!» Бью её по попке, «Ну-ка!» - говорю, Снова жму на кнопку, снова: «хрю-хрю-хрю!» Я кричу от боли: «Что тут за херня? Поломалась, что ли свинка у меня?» Я включаю телек, новости послушать, Я гляжу с похмелья: на экране – Хрюша! Я переключаю, зверски жму на пульт, Смутно понимая: тут свинячий культ! Алла Хрюкачёва песенки поёт, Пятачок Фрадкова лыбится и врёт, И везде – картинка: свиньи, свиньи, хряки, Хрюкает про свинку Тина Хрюнделаки, Хрюкает Распутина, хрюкнул в цирке лев, Хрюкает у Путина на приёме Греф, Да и сам-то Хрютин (правду говорю) Тихо, но по сути произнёс: «хрю-хрю!», Хрюкает «Бригада», хрюкает «На-на», Хрюкает как надо вся моя страна, Хрюкают в Сибири, хрюкают в Кремле, Хрюкают о мире на родной земле, Хрюкают в крещенье возле полыньи, Все хотят прощенья в Новый Год Свиньи. Я сорвал рубаху, я как жар горю, Крикнул «Ну вас нахуй!» Получилось «хрю!» В общем, поздравляю свой родной народ, Всем добра желаю, наступил ваш год! напiсаў http://zooart.livejournal.com/39231.html 15.01.2007, 12:08 I сабралася наша сябрына, каб праславiць Блакiтнага Свiна. Ён любiмец багоў! Даўнi продак яго быў знаёмы з Францыскам Скарынам. напiсаў MK 15.01.2007, 18:54 Увага! Першая беларуская літаратурная антыгламурная прэмія "Блакітны Свін" будзе ўручаная 21 студзеня ў менскай кавярні "Лёндан"! Блакітны Свін - у Лёндане! Гэта крута! напiсаў Назіральнік 17.01.2007, 09:33 Дарэчы, даведаўся пра адзін з пунктаў "уставу" "Блакітнага Свіна": той, каму яна прысуджаная, не ведае пра сваё шчасце да апошняга. Прычым калі ён адмаўляецца ад прэміі, і нават не з'явіцца на цырымонію - яна ўсё роўна будзе ўручаная. Хочаш-не хочаш, калі прысудзілі табе "Блакітнага Сьвіна" - ён цябе знойдзе.Хоць у бульбу не хавайся. напiсаў Назіральнік 17.01.2007, 09:37 Ці праўда, што лаўрэат Блакітнага Сьвіна атрымлівае ва ўзнагароду 100 алоўках? напiсаў аматар блакітнага сала 17.01.2007, 16:03 некалькі хвіляў таму прыходзілі за блакітным салам. але мы ім не адчынілі. ня ведаю што будзе далей напiсаў 16:50 17.01.2007, 17:51 Сябры! Заўтра, 18 студзеня, паседжанне будзе. Хто жадае — ідзе на Андрэя Хадановіча, але суполка будзе. напiсала Вiка Трэнас 17.01.2007, 18:06 Пра ўручэнне Свіна: euga.livejournal.com/47329.html напiсала Чытачка АРХЭ 23.01.2007, 00:58 21 студзеня а 14-й гадзіне на 2-м паверсе кавярні "Лондан" адбылося ўрачыстае ўручэнне першай беларускай антыгламурнай літаратурнай прэміі "Blakitny Svin". Лаурэатам па адзінагалосным вызначэнні прадмесцеўцаў стала паэтка Аксана Спрынчан. У дадатак да Свіна - выява чорнай разеткі-пятачка-смайліка на блакітным фоне - лаурэатка атрымала дыплом і сто алоўкаў. Наступны лаурэат атрымае сто электрычных лямпачак. Пачынайце абмяркоўваць кандыдатуры ўжо сёння! беларуская птушка шчасця чакае выбранца. напiсаў Назіральнік 23.01.2007, 09:41 Назіральнік забыўся згадаць, што ўсе алоўкі былі завостраныя высілкамі Вікі Трэнас і Наталкі Кучмель! напiсаў Кандыдат на Сьвіна 23.01.2007, 15:07 Гэта была карціна Рэпіна "Прыплылі"! :) напiсала Вiка Трэнас 23.01.2007, 17:31 Народ! Заўтра, 25 студзеня, збіраемся і разглядаем вершы Адама Шостака! Разгляд ягонай кніжкі.Дакладчыкі - не забудзьцеся. напiсала ludmila 24.01.2007, 09:12 Пытаньне: чаму наш форум мае такі нізкі рэйтынг? Чым увогуле займаецца блакітны сьвін замест таго, каб папулярызаваць суполку? напiсаў Ганулька 31.01.2007, 02:10 Блакітны Сьвін бесклапотна храпе на Аксанчыным ложку. І ў пятак ня дзьме. напiсала valjaryna 31.01.2007, 15:38 Суполка наша як студэнтка-пяцікурсніца: лічыць, што на яе ўжо мусіць працаваць залікоўка! :)) напiсала Чытачка АРХЭ 31.01.2007, 19:47 Народ! 1 лютага працягваем разбор творчасці Адама Шостака! Мінулы раз паспелі выказацца толькі Сяргей Патаранскі і часткова Аксана Бязлепкіна, так што беднага паэта не даелі. Валяр'янка ўжо назапашаная, прыходзьце паўдзельнічаць усе, хто хоча. Вітаюцца РОЗНЫЯ меркаванні.Аргументаваныя і аб'ектыўныя, а не дзеля самасцвярджэння.За аргумент "падабаеццане падабаецца" - спагнанне ў выглядзе чакалядкі "Любімая Алёнка". напiсала ludmila 01.02.2007, 09:33 Увага! чытайце сённяшнюю газету "Раніца"! Надрукаваны артыкул Юлі Новік пра ўручэнне "Блакітнага Сьвіна". Аблічча Блакітнага Сьвіна першы раз пазірае на нас са старонак друкаванага выдання! напiсала ludmila 01.02.2007, 09:36 Учора дружна "даелі" Адама Шостака. На стале прысутнічала валяр'янка (новая традыцыя суполкі падчас жорсткіх абмеркаванняў). чакалядка "Любімая Алёнка" таксама з'явілася на стале адразу. Абмеркаванне атрымалася сапраўды жорсткае. але, здаецца. канструктыўнае. Было выказана, што у вершах Адама не хапае цэласнасці - вобразы рассыпаюцца, не ствараючы агульнай карціны.Наконт яго будучага шляху меркаванні падзяліліся: празаік ён прыроджаны (меркаванне Бязлепкінай) альбо паэт (меркаванне Ыванова). Альбо яму варта сачыняць музыку і п'есы (меркаванне Патаранскага).Сябар Шостака Юрась Ленскі шчыра прызнаўся, што не заўсёды разумее, што піша ягоны сябар (у выніку той самай неарганізаванасці вобразаў). Усевалад Гарачка, які адмоўчваўся, параўнаў сябе з рапухай, якая рэагуе толькі на тое. што рухаецца, што жывое. У паэзіі Шостака такіх "рухомых" элементаў Сева не ўгледзеў. Пасля бязлітаснага допыту так-сяк высветлілася, што Адам любіць Гейне і "Пана Тадэвуша" Адама Міцкевіча.Усе адзначалі надзвычайны патэнцыял "паддоследнага", але выказалі імпэт і надалей цвічыць яго у мэтах удасканналення. У даяданні ўдзельнічалі: Юрась Ленскі Мікола Кандратаў Аксана Бязлепкіна Усевалад Гарачка Маргарыта Аляшкевіч Марыя Дварэцкая Ганна Федарук Наталля Капа Таццяна Пратасевіч Віктар Ываноў Сяргей Патаранскі Адам Шостак (ахвяра) Людміла Рублеўская (кіраўнік) Рагнеда Крышталюк (сымулякр) Інька (сымулякр сымулякра) Наступная сустрэча - 8-га лютага! напiсаў Назіральнік 02.02.2007, 09:34 Народ! Прадмесьцеўцы! Дзе можна пабачыць вашага Блакітнага Сьвіна? напiсаў Я таксамахачуСьвіна 02.02.2007, 09:40 Гэта ж трэба, я не змагла прыйсці і паўдзельнічаць у вершапаяданні… напiсала Вiка Трэнас 02.02.2007, 15:24 Людзі! Прыдумляйце што-небудзь на 14-га лютага. У нас - традыцыйнае свята закаханых Максіма і Веранікі ў музеі Максіма Багдановіча, у 18.30. напiсала ludmila 02.02.2007, 16:45 Увага! Вечарына ў музеі Багдановіча адбудзецца 15 лютага, у чацвер, у 18.30. 14 лютага выступаем у Нацыянальным мастацкім музеі, а 17-й гадзіне. напiсала ludmila 08.02.2007, 10:57 Учора, 14 лютага, "Літаратурнае прадмесце" выступала ў Нацыянальным мастацкім музеі. Гэта была першая такая акцыя музея, і мы былі першымі паэтамі, хто чытаў там вершы. У вестыбюлі новага корпусу, пад слайд-шоу і спевы Алеся Камоцкага, уперамежку са старэйшымі паэтамі.З нашых выступалі: Мікола Кандратаў Таццяна Будовіч Адам Шостак Таццяна Пратасевіч Рагнед Малахоўскі Юлія Новік Сяргей Патаранскі Аксана Бязлепкіна Ганна Федарук Марыя Дварэцкая Напрыканцы паэтычным журы былі абраныя паэтычныя Валянцін і Валянціна. Імі аказаліся Рагнед Малахоўскі і Юлія Новік. А сёння ўсе - у музей Максіма Багдановіча!У 18.30 пачатак. Прыходзьце раней. Л.І.сказала, трэба будзе надзімаць паветраныя шарыкі. напiсаў Назіральнік 15.02.2007, 09:28 "уперамежку са старэйшымі паэтамі" А хто са старэйшых паэтаў выступаў? напiсаў тагор 15.02.2007, 10:52 15 адбылася імпрэза ў музеі Максіма Багдановіча. Было класна! Сэрца разарвалі, на шматках прысутныя пісалі свае валянцінкі. Лепшыя надрукуюцца пасля на нашым форуме. Яшчэ быў конкурс - прыдумаць падарунак Блакітнага Свіна для Рагнеды Крышталюк, каб вярнуць ейнае каханне.Сярод прапаноў: блакітных парсючкоў, ружовых парсючкоў, прыбраць у хаце, блакітны месяц, ноч с Блакітным Свінам. Перамагла прапанова напісаць добры твор. Суполка ЯнаТрыЁн паказвала перформенсы. Ываноў праспяваў песню пра пінгвінаў. Пасля адбыўся яшчэ перформенс - на вачах публікі забранзавеў Віктар Шніп. У прамым сэнсе слова.Ну і, вядома, чыталася шмат добрых вершаў - паэты перадавалі адзін аднаму пухнатае сэрцайка з банцікамі. Валянціна і Валянціну, дакладней, закаханых Максіма і Вераніку, выбіралі традыцыйна з дапамогай паветраных шарыкаў. "Прызавы", з пакецікам цукру ў вантробах, загадзя лопнуў, але яго хуценька замянілі шарыкам з сэрцам, намаляваным Сяргеем Патаранскім. Абраная Веранікай дзяўчына Вікторыя абрала Максімам Віктара Ыванова. Ах, да, яшчэ малявалі твар для Рагнеды.Перамог варыянт "паляшучка з коскай".У сэнсе - касой. Да, Л.І.казала, што на наступным паседжанні будзем тое сэрца складваць назад - бо ў музеі часу ўжо не хапіла, заседзеліся. напiсаў Назіральнік. 19.02.2007, 09:40 Найлепшыя фота з імпрэзы тут: asya-17.livejournal.com/2007/02/16/ Звярніце ўвагу, як цудоўна фатаграфуе Ася. :) Усе атрымаліся прыгожымі! напiсаў Марыля Верашчака 20.02.2007, 22:00 Дзякуй, мне вельмі прыемна =)) напiсаў Asya 20.02.2007, 23:41 Наступным разам збіраемся? І прызначаем чарговую "ахвяру"? ;) напiсала aksana 26.02.2007, 00:28 Даўно варта было б. напiсала ludmila 26.02.2007, 12:40 Ух… Шмат уражаньняў ад сёньняшняга пасяджэньня… напiсаў Я 01.03.2007, 21:44 Усё прайшло мірна (больш-менш). Папрыстрэлівалі дубальтоўкі, разагрэліся, можна сказаць, перад тым, як будзем абмяркоўваць Віктара Ыванова. :) напiсала aksana 02.03.2007, 21:39 1 сакавіка адзначалі прышэсьце вясны. У гонар гэтага склалі разадранае 14 лютага кардоннае сэрца. Складалі доўга. Напачатку Аксана Бязлепкіна заявіла, што некаторых кавалкаў не хапае. Пасля высветлілася, што ёсць лішнія. Урэшце сэрца склалі, але ў Маргарыты Аляшкевіч застаўся вялікі кавалак, які ў сэрца не ўпісаўся. На тым і завяршылі.Разабралі вершы, лена пакусваючы адзін аднаго. С.П. прыйшоў п'яны, як бэля, зноў парушыўшы слова. Кіраўнікі, прыміце меры! Наступны раз збярэмся 15-га. Ёсць ахвяра. Разбіраем "аўтамабільны цыкл" Віктара Ыванова. Чакаецца быць цікава! напiсаў Назіральнік 06.03.2007, 09:07 Як і абяцала, пачынаю друкаваць "валянцінкі",напісаныя накавалачках разадранага ў музеі Багдановіча сэрца. "Свет тваёй усмешкі заўсёды бянтэжыць маё сэрца. велічная постаць турбуе сон штодзённых банальных зносін. Дзякуючы табе жыццё ўспрымаецца як свежага паверта глыток". "Кахаю, люблю і хачу цябе." "Ты - скотина я - скотина, День Святого Валентина". "Эх, не кахаецца ўзімку… давядзецца чакаць часу, калі сонейка пазбавіць мяне апетыту, але верне прагу да жыцця". :-) Кахаю) кахаю) Кахаю):-) пакуль цябе шукаю, Калі знайду - спытаю: Ці сапраўды кахаю?.. напiсала ludmila 07.03.2007, 13:55 Ой… Вось гэтага я баялася… напiсаў Asya 07.03.2007, 23:24 Невялікая справаздача з абмеркавання Віктара Ыванова: euga.livejournal.com/2007/03/15/ напiсала aksana 15.03.2007, 23:46 Спадарства, мяне сёння не будзе на пасяджэнні. Напішаце справаздачу, га? :) напiсала aksana 22.03.2007, 16:05 Я ня ўсіх, на жаль, ведаю… Былі (з тых, чые прозьвішчы дакладна ведаю): Наталка Кучмель, Віка Трэнас, Ганна Федарук, Марыя Дварэцкая, Маргарыта Аляшкевіч, Мікола Кандратаў, Натальля Капа, Тацьцяна Пратасевіч, Ася Паплаўская… Дамовіліся, што наступная "ахвяра" - Маргарыта Аляшкевіч… Будзем разьбіраць і вершы і крытычныя артыкулы… У Ганны Федарук з'явіўся новы сябра! Слонамыш з рамонкам… І шарыкамі =))))))))))) напiсаў Asya 24.03.2007, 20:11 Сябры маладыя паэты! Калі нехта з вас мае вершы, прысвечаныя Янку Купалу, ці, можа, творы, у якіх цытуюцца ці згадваюцца купалаўскія радкі — дасылайце іх цягам двух тыдняў на мой адрас trenas@mail.ru для публікацыі ў часопісе "Маладосць". Адкрыем творчасць класіка нанова! напiсала Вiка Трэнас 27.03.2007, 18:46 Шаноўнае спадарства, у чацвер не збіраемся, а рыхтуемся да пятнічнага выступу. Паяданне мяне адкладаецца на тыдзень (пабегла па аптэках у пошуках валяр'янкі :) напiсаў Аля Шкевіч 27.03.2007, 23:31 Людзі, у мяне з'явілася нагода для торціка. :) Шкада, што адкладаецца пасяджэнне. напiсала Чытачка АРХЭ 28.03.2007, 19:40 Сябры, калі ласка, падкажыце адрасы старонак, дзе найбольш поўна адлюстроўваецца набытак усёй беларускай літаратуры. напiсаў Pit 05.04.2007, 17:24 Рагнед, ты прышпільваешся? ;) напiсала aksana 05.04.2007, 23:00 Апошнія літаратурныя навіны :))) 1. Прыезд Балахонава ў Мінск. 2. Абмеркаванне твораў Маргарыты Аляшкевіч Глядзіце тут: euga.livejournal.com/2007/04/05/ напiсала aksana 05.04.2007, 23:03 А як на мой погляд, нам і другасныя крытыкі непатрэбныя. Вельмі шмат развялося даследчыкаў, якія блытаюць фактычны матэрыял і не ўмеюць аналізаваць. Маргарыта Аляшкевіч, у адрозненне ад некаторых, прынамсі не імкнкцца ставараць міфы. Дзякуй богу, Маргарыта не патрапіла і пад уплыў нашых бдушных філфакаўцаў, якія зацыкленыя на сваіх маргінальных каштоўнасцях напiсаў klobbb73 07.04.2007, 15:27 Маргарыта - цудоўны крытык! Праз раз, пэўна, будзем абмяркоўваць яе крытычныя тэксты. А без міфаў цяпер нікуды. ;) напiсала aksana 07.04.2007, 18:24 Дык можа крытыкам, якія спецыялізуюцца на міфах, адразу перакваліфікавацца ў казачнікаў? напiсаў klobbb73 07.04.2007, 20:09 Aksana там кажа: «За залішнюю шчырасць можна і атрымаць. Не люблю, не магу прыняць, калі да літаратуры, да ўласнай творчасці ставяцца залішне сур'ёзна… У творах я хачу хлусіць!!!». Хлусня можа быць такая ж далёкая ад мастацтва, як праўда. Абедзве бываюць рознай якасці. напiсаў werk 07.04.2007, 20:48 Але ці можна блытаць міфалогію з крытыкай? Вядома, што кожная крытыка суб'ектыўная, але яна мусіць абапірацца на факты, а не займацца падтасоўкай… Апошнім часам (ці можа гэта традыцыя?) атрымліваецца суцэльнае псеўдакрытычнае жангліраванне.Гэта датычыцца самых розных людзей, якія прэтэндуюць на ролю крытычнага гуру. Міф можа быць толькі невялікім элементам ў працы крытыка, а не платформай для будоўлі ягоных артыкулаў. На жаль, у нашай постсавецкай прасторы многія не саромеюцца карыстацца кепскімі метадамі. напiсаў klobbb73 07.04.2007, 23:12 Якая крытыка (і наогул літаратура) добрая? Звычайна тая, што натхняе, падбадзёрвае аўтараў і чытачоў - пажадана, абапіраючыся на факты. Гэта значыць, крытыка можа стацца для народу не толькі опіюмам , але і какаінам. напiсаў werk 08.04.2007, 00:35 Хлусня можа быць такая ж далёкая ад мастацтва, як праўда. Абедзве бываюць рознай якасці. напiсаў werk 07.04.2007, 20:48 Я тут казала не пра эстэтычныя вартасці, а выключна пра адносіны аўтара і аўдыторыі. Я хачу пакінуць за сабой права на хлусню (любой якасці). Я не хачу, каб мяне атаясамлівалі з маімі героямі. І не хачу атаясамліваць іншых. напiсала aksana 08.04.2007, 00:52 Дык можа крытыкам, якія спецыялізуюцца на міфах, адразу перакваліфікавацца ў казачнікаў? напiсаў klobbb73 07.04.2007, 20:09 Трэба адрозніваць крытыкаў ад літаратуразнаўцаў. Крытыкі маюць права на прыватнае, магчыма, памылковае (знарок ці выпадкова) меркаванне. А вось літаратуразнаўства мусіць быць больш аб'ектыўным. Ну, у ідэале, натуральна. напiсала aksana 08.04.2007, 00:56 Але ці можна блытаць міфалогію з крытыкай? Зблытаць можна ўсё. Вядома, што кожная крытыка суб'ектыўная, але яна мусіць абапірацца на факты, а не займацца падтасоўкай… Усё ў жыцці (не толькі ў крытыцы) залежыць ад сумленнасці суб'ектаў дзеяння. Хтось жыве пабожна, хтосьці крадзе… Усім жыць трэба (с) Проста калі "скралі" ў нас, то мацней чапляе, праўда? Апошнім часам (ці можа гэта традыцыя?) атрымліваецца суцэльнае псеўдакрытычнае жангліраванне. Гэта датычыцца самых розных людзей, якія прэтэндуюць на ролю крытычнага гуру. Досыць махацца цацачнымі шаблямі. Прозвішчы ў студыю! Калі не хочацца некага наўзаем крыўдзіць, то трэба цярпець боль моўчкі. Міф можа быць толькі невялікім элементам ў працы крытыка, а не платформай для будоўлі ягоных артыкулаў. ОК, а давайце акрэслім, што вы маеце на ўвазе пад міфам. На жаль, у нашай постсавецкай прасторы многія не саромеюцца карыстацца кепскімі метадамі. напiсаў klobbb73 07.04.2007, 23:12 Надзвычай арыгінальная думка… напiсала aksana 08.04.2007, 01:09 ну дык і цярпіце боль і праўду моўчкі напiсаў klobbb73 08.04.2007, 12:30 Хацелася б, каб крытыка была канструктыўнай - не рэактыўнай, а крэатыўнай, каб не толькі адлюстроўвала гатовыя факты (тэксты), але і дапамагала з'явіцца новым. напiсаў werk 08.04.2007, 13:40 ну дык і цярпіце боль і праўду моўчкі напiсаў klobbb73 08.04.2007, 12:30 Самае простае - закаціць істэрыку, дзе саплей і слёз больш, чым дзеянняў і слоў. Не палічыце за заклік натаўчы ў каршэль бяздарным крытыкам. Хацелася б, каб крытыка была канструктыўнай - не рэактыўнай, а крэатыўнай, каб не толькі адлюстроўвала гатовыя факты (тэксты), але і дапамагала з'явіцца новым. напiсаў werk 08.04.2007, 13:40 І мне гэтага вельмі хацелася, калі мне было 20 гадоў. :) Адразу так і не прыгадваюцца выпадкі такой крытыкі. Калі прыгадаеце, давайце тут абмяркуем. напiсала aksana 08.04.2007, 14:57 Напрыклад, мае маніфесты Бум-Бам-Літа і "Шмерцверка". "Нобелеўская лекцыя" Ільлі Сіна і выпадак, калі Сін, выступаючы у Стакгольме, агучыў аўтакрытычны артыкул пра свой ненапісаны раман (чым моцна зьдзівіў швэдзкіх літаратараў). Экспэрымэнты ў літаратурнай і мастацкай крытыцы Сіна, Мінскевіча, Вішнёва, Сільновай, Туровіча, Жыбуля, Серабракова, Андрэя Мельнікава, а таксама аўтарак часопісу “Паміж” — Алі Сідаровіч, Тацяны Сьлінкі, Тацяны Чыжовай ды інш. Звычайна крытыка імкнецца (хоць і беспасьпяхова) быць аб’ектыўнаю — і праз гэта трапляе ў палон да аналізуемых тэкстаў. Нашыя ж літаратуразнаўчыя эсэ былі падкрэсьлена суб’ектыўныя: усё адно ўсялякая інтэрпрэтацыя — памылковая, і можна хіба толькі спадзявацца, што памылкі атрымаюцца цікавыя. напiсаў werk 08.04.2007, 15:26 Верк, вы проста немагчымы… Я вам пра адно, вы мне пра іншае… :) Мае маніфесты Бум-Бам-Літа і "Шмерцверка". Мне здаецца, вы сябе пераацэньваеце. Вішнёў вышэй адзначыў уплыў на крытыкаў нашых бдушных філфакаўцаў, якія зацыкленыя на сваіх маргінальных каштоўнасцях. Дазволіце пераадрасаваць сам другую частку ягонага закіду? :))) Тады адразу пытанне: якія творы з'явіліся пад уплывам гэтых тэкстаў, але не з'явіліся б без іх (ці наогул, ці так хутка)? Маніфест Шмерцверка - гэта такая мыліца Бахарэвічу, якая яму, шчыра кажучы, без патрэбы. Чым ёсць маніфест Шмерцверка для Сіна ці Вішнёва? Звычайна крытыка імкнецца (хоць і беспасьпяхова) быць аб’ектыўнаю — і праз гэта трапляе ў палон да аналізуемых тэкстаў. Нашыя ж літаратуразнаўчыя эсэ былі падкрэсьлена суб’ектыўныя. Вы мяне дзівіце. Тут вышэй Вішнёў вішчаў ад суб'ектыўнасці крытыкаў, якія самі прыдумваюць і самі апісваюць. Крытыка, так бы мовіць, па матывах. І вы тут жа гэта ўсхваляеце. Вішнёў вас меў на ўвазе, калі скардзіўся? Ісці крок у крок за пісьменнікам - неарыгінальна і няправільна, але калі тэкст знікае з далягладу фантазіі крытыка - гэта арыгінальна, але таксама няправільна. напiсала aksana 08.04.2007, 17:29 Вось вы свой твар і паказалі… слёзы, віскат, скаргі, істэрыка, соплі… вы мяне зблыталі з нейкай "бабай-крытыкам"… Тут яўна варта выстуіпць сэксотам. За што адразу прашу прабачэння ў феміністак… настолькі непрафесійны "наезд". Дзе вы бачылі ўсё вышэй пералічанае? Я пакуль заўважаю ў вашых тэкстах адсутнасць адэкватнасці… і аналіз чакае лепшага напiсаў klobbb73 08.04.2007, 19:54 У Вас, aksana, даволі архаічнае разуменне тэксту. "Тэкстамі" цяпер называюць (прынамсі, постмадэрністы) не толькі пэўны часопіс, не толькі кнігі і рукапісы, але і любыя носьбіты зносінаў - музыку, жывапіс, палітыку і г.д. Філфакаўскае разуменне тэксту калі не маргінальнае, дык і не адзіна слушнае. Вы маеце шмат прычынаў, каб не ўхваляць агульных эстэтычных пошукаў: прыхільнасць да камерцыйнай забаўляльнай літаратуры, акадэмічны асяродак з ягоным традыцыйна крытычным стаўленнем да ўсіх спробаў аб'яднаць аўтараў без дазволу дзяржавы, дый тыпова жаночае мысленне, схільнае зводзіць агульнае да прыватнага (некаторыя жанчыны кшталту Гапеевай усё ж думаюць інакш). У суполках яднаюцца аўтары, цікавыя самі па сабе, але дзякуючы асабліва шчыльным зносінам і сяброўскім адносінам іх здольнасці атрымліваюць эксклюзіўныя стымулы і карэкцыі для далейшага росту. напiсаў werk 08.04.2007, 20:28 Клобббу73 Вось вы свой твар і паказалі… Ды я яго і не хавала. :)) настолькі непрафесійны "наезд". Прафесійныя наезды - у прафесійных крымінальнікаў. :)) А я толькі вучуся. :) Дзе вы бачылі ўсё вышэй пералічанае? Напэўна, прыдумала. ;) Я пакуль заўважаю ў вашых тэкстах адсутнасць адэкватнасці… і аналіз чакае лепшага Аналіз? На форуме?? Вы чакалі аналізу на форуме?? Хлопцы, вы б так і сказалі. :))) ВЕРКУ У Вас, aksana, даволі архаічнае разуменне тэксту. "Тэкстамі" цяпер называюць (прынамсі, постмадэрністы) не толькі пэўны часопіс, не толькі кнігі і рукапісы, але і любыя носьбіты зносінаў - музыку, жывапіс, палітыку і г.д. /шчоўкаю пальцамі перад носам Верка/ І дзе я паказала вузкае - яно ж філфакаўскае :))) - разуменне "тэксту"? :)))) У суполках яднаюцца аўтары, цікавыя самі па сабе, але дзякуючы асабліва шчыльным зносінам і сяброўскім адносінам іх здольнасці атрымліваюць эксклюзіўныя стымулы і карэкцыі для далейшага росту. Дазволю сабе нагадаць, што менавіта такім быў сэнс пятага палажэння маёй дысертацыі, якое выносілася на абарону. :)))))) А цяпер агульны зварот: 1. Для пачатку я прашу вас хаця б допісы на форуме ўспрымаць літаральна, а не з дапамогай "жаночай" логікі. 2. Не шукаць ворагаў там, дзе іх няма. 3. Даруйце мне, даражэнькія, што ў гэты святочны дзень, я зачапілася з вамі… Проста ў ЖЖ штыль сёння… ;) напiсала aksana 09.04.2007, 00:02 Коску лішнюю паставіла… напiсала aksana 09.04.2007, 00:25 Усё, маё дзяжурства скончылася. :)) Дабранач, шаноўныя чытачы! :) напiсала aksana 09.04.2007, 01:01 Добра, што паразумеліся. Насамрэч тэма цікавая - наколькі праўдзівымі могуць быць мастацтва, крытыка, мастацтвазнаўства? напiсаў werk 09.04.2007, 01:58 Ну дык, Werk, прыходзь у чацвер на наша пасяджэнне, зладзім вочную дыскусію. Справаздачу можам у СБ надрукаваць. напiсала ludmila 09.04.2007, 10:11 Праўда, "вочныя" дыскусіі ў "Прадмесці" небяспечныя. напiсала ludmila 09.04.2007, 10:14 Не бойцеся, я дам Вам парабелум. А дыскусия пра творчую спадчыну Маргарыты ци шырэйшая? напiсаў werk 09.04.2007, 12:59 Вэрк, тады і "Нашу ніву" трэба запрасіць, каб справаздача была рознабаковай. Інакш будзе занадта суб'ектыўна — а так шырокі спектр поглядаў… не толькі дыскутантаў, але і прадстаўнікоў прэсы напiсаў klobbb73 09.04.2007, 23:26 Ідэя цікавая: дамовіцца, каб дзве газеты надрукавалі кожная свой варыянт пачутага за круглым сталом. А яшчэ лепш - каб разам такі стол накрылі і з гэтага пачаўся новы дыялог паміж народам і нацыяй. напiсаў werk 10.04.2007, 00:14 І ВВС, і "Еўраньюс"… напiсаў Журналіст 10.04.2007, 00:18 Народ! Я на бальнічным, сустрэча пераносіцца. Пішыце, пішыце… напiсала ludmila 12.04.2007, 12:13 Ага… Сёньня сустрэліся: Ываноў, Ленскі, Паплаўская, Федарук, Дварэцкая… Паехалі да Вікі Трэнас і Наталкі Кучмель… Віка ледзь не запісала мяне 201 у рабства =)))))))) Наталка паказала неалагізм: паэзіііі ))))))) Пайшлі па прапанове Вікі на сустрэчу з Уве Тіммам, нямецкім пісьменьнікам. Уся (!) вечарына, недзе 1,5 гадзіны, ішла на нямецкай мове. Ніводнага беларускага слова… А ўлічваючы, што мы (маюцца на ўвазе Ываноў-Федарук-Паплаўская) нямецкай ня ведаем… Але ў кожнага быў пераклад на расейскую мову… Дзёньнікавыя нататкі брата пісьменьніка падчас 2 сусьветнай вайны… Зьмястоўная рэч, варта пачытаць! напiсаў Asya 12.04.2007, 21:53 Сябры, гэта містыка! Пятніца, 13-ае, і 666 каментароў на нашым форуме. Праўда, я буду 667-ай :))). напiсала Вiка Трэнас 13.04.2007, 22:06 Аксана, што ж такое: я такую дыскусію прапусціла! Шкада, што не змагла падключыцца, але ведай — маральна я заўсёды з табой! :))) Звяртайся ў выпадку чаго па дапамогу. напiсала Вiка Трэнас 13.04.2007, 22:10 Народ! Сёння а 16 гадзіне ў архіве-музеі літаратуры і мастацтва (вул. Кірылы і Мяфодзія,4) прэзентацыя маёй са Скалабанам п'есы, мушу быць там. Не ведаю, ці паспею вярнуцца да 18-ці ў рэдакцыю. Хто зможа - прыходзьце ў гэты БДАМЛІМ. напiсала ludmila 19.04.2007, 09:51 Бязлепкіна, я вам намякаў што вашая гэтак званая "навуковасць" — гэта не значыць абазнанасць і прыфесіяналізм. Але ёсць ў нас парода людзей, для якіх чырвоная кніжыца —паказальнік розуму… Нажаль апошнім часам шмат бязлепкіных (гэта не датычыцца прафесійных крытыкаў)спрабуюць гуляцца на прасторых літаратурнага руху "Бум-Бам-Літ" (і напраўдзе робяць такім чынам сабе імя). І вашыя кпіны ў мой адрас не робяць анічога ані кепска, ані добрага — яны нагадваюць маленькіх камароў. У такіх выпадках насяковае забіваюць — у літаратуры адбываецца аналагічна. напiсаў klobbb73 23.04.2007, 22:52 Бязлепкіна, я вам намякаў, што вашая гэтак званая "навуковасць" — гэта не значыць абазнанасць і прафесіяналізм. Але ёсць ў нас парода людзей, для якіх чырвоная кніжыца —паказальнік розуму… Шаноўны Зміцер, пад вялікім-вялікім сакрэтам скажу вам, што чырвоная кніжыца - гэта паказальнік чырвонай кніжыцы. Не болей. Яна проста дае законнае права чытаць лекцыі і ўплывае на заробак. Кандыдацкая работа - не праца генія, а КВАЛІФІКАЦЫЙНЫ тэкст. Гэта значыць, што я ўмею пісаць так, як павінен умець пісаць спецыяліст у маёй галіне. І ЎСЁ! Вы не ўяўляеце, наколькі вы неарыгінальны ў сваіх закідах. Пасля абароны дысертацыі я не змянілася зусім, але вось людзі, якія мяне атачаюць… Нават сябры, ад якіх чакаць гэтага не магла, папракаюць мяне кандыдацкім дыпломам. Мне гэта шчыра надакучыла, паверце… І вашыя кпіны ў мой адрас не робяць анічога ані кепска, ані добрага — яны нагадваюць маленькіх камароў. У такіх выпадках насякомае забіваюць — у літаратуры адбываецца аналагічна. Не забівайце мяне, калі ласка. :)) Я хачу яшчэ трошкі павішчэць. :))) Я так разумею, што гэта рэакцыя на мой допіс у ЖЖ: euga.livejournal.com/2007/04/22/ Зміцер, калі ў вас няма пачуцця гумару і калі вы не разумееце просценькіх намёкаў, я магу патлумачыць. Ведаеце, чым мае "кпіны" смешныя? Тым, што пра ўсё дрэннае, што з вамі здараецца, ці што пра вас напісалі, але ніхто не заўважыў, усім распавядаеце вы самі. Пра тое, што я няправільна вас трактавала ў дысертацыі, вы расказалі кучы народу. Зміцер, а хто б ведаў, каб не вы? а? :)) Прызнайцеся, колькім людзям за апошнія суткі вы распавялі пра тое, што я, такая дрэнная, непрафесійная, неабазнаная, напісала пра вас у ЖЖ? Дзесяці? Дваццаці? Трыццаці?? Супакойцеся. Не рэагуйце так на крытыку. Гэта смешна. Іншая справа, калі гэта ваша свядомая пазіцыя (папулярызаваць сваіх крытыкаў). Тады адкуль крыўда? Заўважце, вы адказалі мне не ў ЖЖ, што было б лагічна, але там мала чытачоў. Вы перанеслі размову сюды. На людзях і плакаць лягчэй? На жаль, апошнім часам шмат бязлепкіных… Дзякуй. :) Упершыню ў жыцці маё прозвішча напісалі з малой літары і ў множным ліку… Як у правіле проста… :) напiсала aksana 26.04.2007, 00:15 2 вы адказалі мне не ў ЖЖ, што было б лагічна, але там мала чытачоў. Вас толькі зафрэндзілі 190, а колькі чытае так проста? :)) А цяпер зайдзіце сюды: top.akavita.com/Culture_and_Art/ У Літары 112 пастаянных наведнікаў і 57 актыўных. "Літара" сільна на аматара, як вінілавыя кружэлкі :)) напiсаў kviat 26.04.2007, 01:55 У дзённіку збіраюцца людзі з блізкімі густамі, на форуме - з рознымі. напiсаў werk 26.04.2007, 11:40 Хе, вось гэта і ёсьць абяцаны Вішнёўскі бокс? напiсаў Сяргей Балахонаў 26.04.2007, 17:15 "Літара" сільна на аматара, як вінілавыя кружэлкі :)) напiсаў kviat 26.04.2007, 01:55 У дзённіку збіраюцца людзі з блізкімі густамі, на форуме - з рознымі. напiсаў werk 26.04.2007, 11:40 Але, спадарства, гэтыя 112 літаранцаў адмыслова цікавяцца літаратурай, а тыя 190 + выпадковыя госці ў маім ЖЖ цікавяцца літаратурай па-рознаму. :) А некаторыя з іх літаратурай наогул не цікавяцца. 2 Сяргей Балахонаў. Мне цікава, хто з нас Валуеў? (у бойцы з Чыгаевым). :))) Жартую. Ні з кім не хачу ні біцца, ні сварыцца. Калі пішу тэксты, стаўлюся з павагай да аб'ектаў даследавання. У ЖЖ часам бяскрыўдна жартую. Але В. самагенеруе літпрацэс. Не было б мяне, накінуўся б на некага іншага… Такі характар… Вось не трапіла сёння на Літпрадмеце, дык хоць віртуальна. :) напiсала aksana 26.04.2007, 19:39 А сёньня было пасяджэньне?? Раскажыце, пліз… Не змагла прыйсьці… напiсаў Asya 26.04.2007, 22:27 Адкуль столькі шуму вакол допісаў Аксаны? Да, яе ЖЖушка дзейнічае на Вішнёва, як чырвоная ануча на быка. Дык, можа, не варта так многа пісаць пра чалавека, які "самагенеруе літпрацэс"? Навошта такая зацятая цікавасць :)? Самі ведаеце: не ўсе любяць, калі лезуць у іх асабістыя справы. Кожны піярыць сябе як хоча і як можа. Проста нехта ўмее гэта рабіць, а нехта — не. Дык дайце волю Вішнёву, няхай піярыцца! Аксана, што ў Вас за дробныя прыдзіркі, не вартыя сумлення сапраўднага філолага? Друкуйцеся і Вы ў ЛіМе, і сваіх сяброў там рэкламуйце, хто Вам замінае? напiсаў Выкладчык філфаку 27.04.2007, 02:11 што паробіш — нарадзіўся ў год быка:) напiсаў klobbb73 28.04.2007, 13:44 А Барысевіч - насарог (конь + баран). напiсаў гараскоп 28.04.2007, 17:29 Унікорн. напiсаў werk 28.04.2007, 20:03 Кожны піярыць сябе як хоча і як можа. Проста нехта ўмее гэта рабіць, а нехта — не. А я нічога не маю супраць самагенерацыі літпрацэсу. :)) Пакідаючы за сабой права па-добраму з гэтага самагенеравання пакепліваць. :) Памыляюся? Парушаю нейкія ўмоўныя правілы? Выбачайце, напэўна, мне бракуе выхавання. :) Аксана, што ў Вас за дробныя прыдзіркі, не вартыя сумлення сапраўднага філолага? Гэта не прыдзіркі. Гэта спроба самапіяру за кошт Вішнёва (закрэслена). :))) Гэта я сумленне сапраўднага філолага згубіла (закрэслена). Гэта я проста так! :) Не адмаўляйце мне ў магчымасці пагарэзнічаць проста так. За кожным словам, сказам не шукайце намёк, далёкасяжныя намеры і г.д. Я проста так! Маю час та маю натхнэне! (с) Друкуйцеся і Вы ў ЛіМе, і сваіх сяброў там рэкламуйце, хто Вам замінае? Друкуюся, рэкламую, толькі не сяброў, а жж-фрэндаў. І не толькі ў ЛіМе: Другое дело, что некоторые читают только в Интернете. И если там мало представлено произведений, скажем, Янки Купалы, отсюда будет и небольшое знакомство с ним. Есть хорошие сайты, — например, Владимира Короткевича или молодого гомельского писателя Сергея Балахонова. И для читателя Интернета оба эти сайта равнозначны, потому что там нет иерархии, нет авторитетов. sb.by/article.php?articleID=55278 напiсала aksana 28.04.2007, 22:57 Дык жартуйце асьцярожна, Аксана. Майце на ўвазе, што вакол Вас ня проста літаратары, а быкі і насарогі (коні + бараны) :))). напiсаў Папярэджаньне гарэзе Бязьлепкінай 01.05.2007, 23:05 Нядаўна сустрэла Дашу Лосеву. Яна нам прывітанне перадавала. :) напiсала aksana 05.05.2007, 23:20 Вітаю! Дзякуй за прывітанне! А калі наступнае паседжанне? напiсала Вiка Трэнас 07.05.2007, 09:55 10 траўня пасяджэньне будзе? А то ўжо 100 год ня бачыліся… напiсаў Asya 07.05.2007, 18:05 Народ! 10 траўня ў Рагнеда Малахоўскага вечарына ў бібліятэцы імя Цёткі на Талбухіна. А 18-й гадзіне. Так што паседжанне будзе выязное. Сустрэнемся там. напiсала ludmila 07.05.2007, 21:58 Пад цёплым крылом цёці Люды… Натуральна, супрацоўніцу Саўбеліі ў любой бібліятэцы — з распасьцёртымі… Яна ж не Арлоў які-небудзь. Заслугоўвае асобнае залі для выязных паседжанняў — з акенцамі ў клетачку. За супрацоўніцтва з Гебельсам-Якубовічам. Вы ж сябе паэтамі называеце, людзі!.. Нашто вам гэты дзяржаўны загончык? Вас саміх не ванітуе ад сузірання сваіх пысаў на тэлеэкранах? За круглымі сталамі побач з эшафотам не мулка сядзець? Крыўдна за вас, дзеткі… напiсаў Вера-Нелюбоў 17.05.2007, 17:23 А пасьля гадкоў праз сорак-пяцьдзясят: "Ну, мы ж маладымі былі, вам нас не зразумець, тады ж такія ўмовы былі…" Цікава, а кватэру каму дадуць першаму? напiсаў pixto 17.05.2007, 17:53 Арлоў быў камуністам і ім застаўся, бо як кажа Барадулін не бывае былых камуністаў, як не бывае былых прастытутак. Арлоў лаўрэат прэміі ЦК ВЛКСМБ. Камсамольцы прэміі давалі толькі сваім! А Цёця Люда— гэта Цётка нашага часу! Жыве Беларусь! напiсаў Малады 17.05.2007, 19:22 Арлову камуністы ў Менску кватэру далі, а ён цяпер успамінае, што ён быў змагаром. Так, ён змагар, але толькі за сябе! напiсаў Беларус 17.05.2007, 19:37 А Цёця Люда— гэта Цётка нашага часу! Ага, навучыць вас попу лізаць, а потым пры патрэбе прадасьць (ёй жа мужа-дзетак карміць трэба!!!) напiсаў Капялюш 17.05.2007, 22:06 2 Pixto Згодна, так і скажуць… У мяне такое ўражаньне, што яны ўсе пад гіпнозам. напiсаў Вера-Нелюбоў 17.05.2007, 22:22 Справа не ў кватэрах. Некаторыя пісьменніцы пры любой уладзе будуць сябе адчуваць утульна. А наконт Арлова: лепш змагацца самрому за сябе, чым у Саўбелцы рабіць выгляд, як у нас усё хораша. А вабшчэ: хто з іх у гэтым Літпамесці паэт, а хто так — пакурыць зайшоў? напiсаў makeeu 17.05.2007, 22:28 2 Так, ён змагар, але толькі за сябе! Хто-хто, а Арлоў за сябе спакойна адкажа. Можаце запытацца на любой адкрытай вечарыне. Нават цікава было б. А вабшчэ: хто з іх у гэтым Літпамесці паэт, а хто так — пакурыць зайшоў? Вось глядзіш на новую порасьль часам, і ня можаш зразумець: адкуль савецкая стылістыка? Што ў прамовах публічных, што у рэцэнзіях-аглядах… А пасьля раптам заўважаеш у "Саўбелцы" — дык гэта ж не проста паэт(ка). Гэта РЭДАКТАР АДДЗЕЛУ. І ўсё становіцца на свае месцы. І ніякага гіпнозу. напiсаў pixto 18.05.2007, 01:12 А яшчэ мяне вельмі сьмяшыць гэтая поза — творчасьць вышэй за палітыку. Так та яно так. Але ж усе людзі апроч таго што творцы. напiсаў pixto 18.05.2007, 01:14 Лёгка і напэўна вельмі прыемна быць вышэй за палітыку, засядаючы вось так у дзяржаўным холдынгу. З тых часопісаў у свой час людзей за палітыку павыкідалі, а мы што, мы і за гэта вышэй будзем. Нам з вышыні Саўбелкі на палітыку начыхаць. Холдынг для такіх і ствараўся, галачку паставіць: а як жа ж, і з маладымі працуем, дарогу ім даем. Нат' па тэлебачанні круцім. напiсаў Пара 18.05.2007, 17:41 Што ў нас за народ! Каб што талковае сказалі ці напісалі! Абы абасраць адзін аднаго!Адкуль такая злосць? Злы чалавек ніколі нічога талковага не напіша ні ў паэзіі, ні ў прозе! І ўсё гэтае гаўно ад зайздрасці! Такім гаўнякам, як піхто, не падабаецца ні "Наша Ніва", ні "Дзеяслоў", ні "Калоссе", ні "Архэ"! Жыве Беларусь! напiсаў С.Д. 18.05.2007, 18:29 Вы, дзядзька, відаць, нядаўна з паседжання чарговага вярнуліся? Адчуваецца, узбагацілі свой слоўны запас — на літару г. напiсаў Пара 18.05.2007, 19:15 Добрыя, добрыя людзі з Літпрадмесця… Вось хто талковае піша. І ў паэзіі, і ў позе, і ў абшчэсьценна-паліцічаскіх газетах. Ну вось прыйдуць такія як С.Д. да ўлады — перавешаюць хадановічаў ды бахарэвічаў, за адсутнасць духоўнасці. напiсаў makeeu 18.05.2007, 19:21 У Саўбелцы на сённяшні дзень працуе Адам Мальдзіс (лепшы сябар Караткевіча),які амаль кожны тыдзень друкуецца, дык і ён вораг народу? Ніхто да ўлады не прыдзе, а калі прыдзе ніхто нікога чапаць не будзе за вершы ці прозу. А вы ўжо гатовыя з'есці тых хто хоць нешта вартае робіць, каб Беларусь была беларускай і няхай праз чужую мову,бо вяртанне людзям гістарычнай памяці— гэта не абліванне гразёй сваіх калег! напiсаў Арлоў 18.05.2007, 19:43 2 Такім гаўнякам, як піхто, не падабаецца ні "Наша Ніва", ні "Дзеяслоў", ні "Калоссе", ні "Архэ"! У сёньняшнім выпадку сумнаватыя. Хоць у кожным выданьні час ад часу знаходжу штосьці цікавае для сябе. Мне ёсьць з чым параўноўваць. Асабліва НН і Архэ першапачатковых пэрыядаў. Былі часы, былі выданьні… Зрэшты, я разумею, што мусіць быць пэўная паўза — каб паветра набраць (я навогул пра сытуацыю). напiсаў pixto 18.05.2007, 20:40 Жуць. напiсаў Pit 19.05.2007, 02:15 Сітуацыя не харошая. Але калі чалавек не дурны, ён у любой сітуацыі і ў любым месцы будзе працаваць на карысць беларускай справы. І толькі людзі недалёкія будуць гаўкаць пра супрацоўніцтва з рэжымам. Рэжым заўсёды быў і будзе, бо дзяржава— гэта рэжым, які некаму падабаецца, а некаму не. І гэта нармальна! Таму ці варта ўсім таленавітым людзям ісці ў акопы на вуліцу? Няўжо Хадановіч не працуе ў дзяржаўнай установе? Працуе! Дык значыць і ён прадаўся? Сёння ў Саўбелцы надрукавалі Мальдзіса. Прадаўся? Каму? Немцам? Палякам? Ён працаваў і працуе на Беларусь у адрозненне ад усіх тых хто гаўкае і на Рублеўскую, і на Арлова, і на Быкава, і на Барадуліна! напiсаў Патрыёт 19.05.2007, 12:48 Патрыёт, рэспэкт. Астатнiм - <…> напiсаў Вi Ы 20.05.2007, 14:55 Лепей ужо з рэжымам супрацоўнiчаць, чымся з такiмi абсiраламi. напiсаў Вi Ы 20.05.2007, 14:57 Развагі па тэме. bacharevic: "Я – сам сабе рэжысэр і актор, раб і гаспадар, забойца і ахвяра, і ў прафсаюзы дэміўргаў уступаць не зьбіраюся. Пагатоў сярод іх сустракаюцца зусім пачварныя: гэты новы пралукашэнкаўскі саюз графаманаў, або, напрыклад, “Літаратурнае прадмесьце”, якое так пасьпяхова й з такімі нявіннымі тварамі дапамагае нашай злачыннай уладзе ствараць ілюзію дэмакратыі ды пяшчотнага клопату пра маладыя таленты. На самі гэтыя таленты глядзець сумна: вось яны, сапраўдныя Дзеці Прэзыдэнта, ніякае Беларусі апрача лукашэнкаўскай яны ня бачылі, здольнасьцяў і ўнутранае свабоды ім бракуе, іхныя сьлепенькія вочкі бачаць пакуль толькі на блізкай адлегласьці. Аднак гэта дзеці, хто іх асудзіць. Пойдуць да чаргінцоўскае снопавязалкі – тады й будуць адказваць за сябе. Страшней назіраць за паводзінамі тых, хто імі цяпер кіруе, дарослых, што даўно зразумелі: лягчэй за ўсё жыць, пазьбягаючы выбару, “і нашым, і вашым, і сабе трошачкі”. У чымсьці такія “прадмесці” – маленькія копіі дзяржаўнага графаманскага саюзу. Там таксама ёсьць два-тры таленавітыя літаратары: як яны ўжываюцца з астатнімі – вось на якое пытаньне я не магу знайсьці адказу". bacharevic.livejournal.com/1485.html напiсаў pixto 21.05.2007, 02:17 Не, у прафсаюзы Бахарэвіч не збіраецца. Збіраецца ўсё жыццё пражыць у Нямеччыне на грошы нямецкіх падаткаплацельшчыкаў. Яно харашо — трындзець за мяжой пра нянавісць да рэжыму, пра сваё змагарства. І ён ужо аказваецца не гранцік пражывае, а адкрывае вочы еўропе на беларусь!!! А што ж ён тут не змагаўся з рэжымам та? Прамежду протчым, Віка Трэнас, якую так хваліць Бахарэвіч, з гэтага самага Прадмесця. Дык што ж атрымліваецца: любімы крытык Бахарэвіча — ДЗІЦЯ ПРЭЗІДЭНТА? Значыць калі хачацца пахваліць сяброўку — можна і падзабыць, што яна ходзіць у СБ і працуе ў Холдынгу ? напiсаў графаман 21.05.2007, 06:46 "Дзіця прэзідэнта" Віка Трэнас, між іншым, удзельнічае ў выхадзе часопісаў "Паміж", "Партызан", "Тэксты", а таксама Інтэрнэт-рэсурса "Новая Эўропа" (www.n-europe.eu). Заўсёды рада яна і супрацоўніцтву з "Дзеясловам". Калі вы не ў курсе, пацікаўцеся спецыфікай і ідэйнай накіраванасцю вышэй згаданых выданняў. Дарэчы, дзякуючы яе прысутнасці ў часопісе "Маладосць" цяпер любы прафесійны паэт любой эстэтычнай прыхільнасці можа надрукавацца. Дык хто болей робіць для беларускай культуры — яна ці вы, яе крытыкі, хто можа толькі княваць не па тэме заміж таго, каб сапраўды працаваць на карысць беларушчыны? напiсаў прыхільнік Вікі 21.05.2007, 09:41 Смотрите, люди, смотрите-ка: Прёт матёрая критика. Глупость эта важна, Словно не грязь, а княжна. Самолюбием вся охвачена, Самомненьем законопачена, Не может молчать и терпеть Она, пониманью смерть. Утрируя знамя утра, Кастрируя пламя костра И залепливая соль изолентой, Она подобна золе той. Крепчая задним умом, Качая передним хвостом – Языком ядовитым, Язвительным и деловитым, – Она прикрывается пользою, Гадюкой под ногами ползая, И пусть от неё корысть, Но камни ей не разгрызть. напiсаў Вам! 21.05.2007, 12:05 ой… жах які! вам бы ян вершы пІсаць, а сядзець у прыбіральні і не паказвацца! напiсаў НЕ! вам! 22.05.2007, 16:26 прыхільнік, Вікі, рэспект табе!!!!!!!! напiсаў Asya 22.05.2007, 16:28 Рэспект Asya. напiсаў Pit 22.05.2007, 16:49 Respekt Pit. напiсаў Zuma 22.05.2007, 16:53 антырыспект усім напiсаў на! 22.05.2007, 17:42 Збіраемся! напiсала ludmila 24.05.2007, 09:08 Эх… шкада, мяне ня будзе (((((( Залііііікі… напiсаў Asya 24.05.2007, 17:35 Учора ў Валерыі Куставай нарадзіўся сын!!! напiсаў камоцкі 25.05.2007, 12:41 Вось так канкурэнты абыходзяць на віражах…жах. напiсаў Pit 25.05.2007, 20:05 віншую!!! напiсаў Asya 25.05.2007, 23:19 раскажыце, што было ў апошні чацьверак??? пліз… напiсаў Asya 25.05.2007, 23:19 У мінулы чацвер віншавалі з юбілеем Міколу Кандратава. З'елі торцік. Чыталі вершы, з якіх Мікола выбіраў упадабаныя радкі. Атрымалася лірычная паэма. Пакусалі Юрася Ленскага. Вырашана, што адным з наступных трэба разабраць яго. Ываноў зачытваў вершы са сваёй паэтычнай рассылкі.Слухалі таксама невядомыя падрабязнасці пра паездкі савецкіх беларускіх пісьменікаў за мяжу. У гэты чацвер адзначаем апошні дзень вясны.Хто паспее - хатняе заданне: твор на адыход вясны. напiсала ludmila 30.05.2007, 15:50 Увага! На ўчарашнім паседжанні вырашана, што на наступным разбіраем творчасць Юрася Ленскага. Рукапісы разабралі, але калі хто хоча зрабіць даклад - далучайцеся. напiсала ludmila 08.06.2007, 15:28 А ён мог бы на е-мэйл даслаць творы? напiсала aksana 09.06.2007, 00:41 30-га, у суботу, усе едзем у Фаніпаль да Гарачкі на завяршальнае паседжанне.Там жа паспрабуем нарэшце пагаварыць пра Юрася Ленскага. напiсала ludmila 28.06.2007, 10:12 Вярнулася з адпачынку, усім прывітанне!Пакуль надвор'е, трэба яшчэ куды-небудзь выбрацца ў вандроўку. Дарэчы, зараз са здзіўленнем прачытала пра сябе чарговую "фрашку" Квята на "Свабодзе". Ну хоць хто небудзь падкажыце чалавеку, што не было мяне 7-га ліпеня ў Вязынцы, і я не сябра афіцыйнага Саюзу. напiсала ludmila 06.08.2007, 09:41 І на старуху бывае праруха. Абазнаўся. Выбачайце :)) напiсаў kviat 06.08.2007, 12:14 Для журналіста памыляцца ("абазнавацца") ў такіх рэчах недаравальна. Гэта першая адзнака прафэсійнай непрыдатнасьці. напiсаў я вам гавару! 07.08.2007, 16:32 Я вас ўмаляю! Даравальна. Недаравальная сыстэматычнасьць. Назавіце мне імя хоць аднаго журналіста (ды й увогуле чалавека), які ні разу не памыліўся. напiсаў kviat 07.08.2007, 19:04 вітаю ўсіх, асабліва тых, хто выйшаў з адпачынку! выйшла кніга Юлі Новік "Сонца за тэрыконамі" хто-небудзь ужо бачыў яе? напiсала kilima 22.08.2007, 14:00 пішыце на форум, чакаю навін і добрага настрою! у мяне пытанне: як пішуцца вершы на адпачынку, асабліва ў іншай краіне? напiсала kilima 22.08.2007, 14:02 Зборнік Юлі Новік я ўбачыў і прачытаў, напэўна, раней за ўсіх. Вершы - девятка, Фотаздымак - дзевятка, афармленне вокладкі - 4- (мастак з Мастацкай літаратуры ў сваім рэпертуары). Раю прачытаць усім, хто не абыякавы да Новай Сучаснай Літаратуры. напiсаў Pit 22.08.2007, 23:00 а калі прадмесце збіраецца першы раз у новым сезоне? ці яшчэ рана пытацца? напiсала kilima 24.08.2007, 18:25 Шаноунае спадарства! запрашаю усiх на прэзентацыю зборнiка вершау Юлii Новiк "Сонца за тэрыконамi" чацвер 20 верасня у 17 30 у МДЛУ (гэта иняз. Захарава 21. плошча Перамогi) усiх чакаем!!!!!! напiсала kilima 14.09.2007, 11:40 Ну вось усё само і вырашылася. Першае паседжанне — у Юлі. Збіраемся 20 верасня ў 17 30 у "інязе". Сустрэнемся,прэзентуем Юлю, пагаворым, як далей. ЛІ напiсала ludmila 17.09.2007, 09:32 Сябры! У чацвер, 4 кастрычніка, будзе наша пасяджэнне. У 18.00. Сустрэнемся! Тэма — абмеркаванне кнігі Юлі Новік. напiсала Вiка Трэнас 02.10.2007, 16:08 цi будзе сення прадмесце? напiсала kilima 11.10.2007, 10:37 Сёння не збіраемся! Наступны чацвер, 18 кастрычніка, абмяркоўваем Юрася Ленскага. напiсала ludmila 11.10.2007, 14:35 Сябры, прызнаюся з пачуццём душэўнай палёгкі і задавальнення: цяпер, калі з’явіліся сігнальныя асобнікі дзесятага нумару “Маладосці”, я ведаю, што мы працавалі не дарма. Глядзіце самі. Па-першае, канечне ж, кастрычніцкі нумар не мог абысціся без віншаванняў, звернутых да спадара Леаніда (Леаніда Васільевіча Дранько-Майсюка) — мы размясцілі ягоныя вершы розных гадоў, а ўступнае слова мае калегі даручылі напісаць мне (адказнае заданне — пагадзіцеся). Ацэніце і скажаце, ці справілася я з ім ). Па-другое, з вялікай радасцю паведамляю, што выйшлі і вершы Алёны Рыбік (думаю, вы чулі пра яе: гэтая таленавітая дзяўчына друкавалася ў “Дзеяслове” і ўдзельнічала ў літаратурным конкурсе ПЭН-цэнтру). Па-трэцяе, асаблівай увагі варты і часопіс у часопісе “Фантаст”, дзе змешчаная аповесць Міхася Южыка “Горад, які яны засялілі” (пабачыла тут эстэтычнае перасячэнне з творам Альгерда (Бахарэвіча), аднак чытаецца цікава). Па-чацвёртае, дзесяты нумар “Маладосці” дапаможа студэнтам-філолагам, бо мы адкрываем рубрыку “Вернутыя імёны”. На гэты раз вы можаце пазнаёміцца з блокам матэрыялаў, прысвечаных 160-годдзю з дня нараджэння Зоф’і Манькоўскай (артыкулы І. Запрудскага, Ул. Мархеля, І. Багдановіч, Т. Нілавай). Ці ведаеце вы, што гэтая паэтка падпісвалася мужчынскім псеўданімам Адам М-скі і пісала ад мужчынскай асобы (разумейце, што яна — адна з першых нашых феміністак, якая змагалася за права жанчыны пісаць)? Каб не быць галаслоўнымі, акрамя тэорыі размясцілі мы і вершы самой Зоф’і ў перакладзе з польскай мовы Ірыны Багдановіч і Уладзіміра Мархеля. Як бачыце, мы стараліся зрабіць часопіс цікавым ). напiсала Вiка Трэнас 26.10.2007, 10:09 Заўтра, 1 лістапада, святкуем ЛІТАРАТУРНЫЯ ДЗЯДЫ! Вечар будзе прысвечаны расстраляным паэтам. Найперш - тым, што забітыя ў ноч 29 кастрычніка. Прыйдзе Пятро Васючэнка. Запрашаюцца ўсе, хто жадае. Пачатак, як заўсёды - а 18-й. Дом прэсы, 3-ці паверх, канферэнцзала. напiсала ludmila 31.10.2007, 14:25 Людміла Іванаўна, ці не маглі б вы пералічыць тут пісьменнікаў, якіх мы згадвалі на Літаратурных Дзядах? напiсала aksana 04.11.2007, 00:03 Тут мая справаздача: euga.livejournal.com/2007/11/01/ напiсала aksana 04.11.2007, 00:10 Віка, дзякуй за ўвагу да майго опуса. Але - клянуся!!! - з творчасцю Альгерда я амаль не знаёмы. Пачаў чытаць адну яго рэч у “Дзеяслове”, дык хапіла цярпення на старонак пятнаццаць. Аповесці найхутчэй блізкія, як Вы слушна заўважылі, агульным негатыўным пасылам, што паходзіць з глыбіні першай асобы. Дзякуй Богу, да Бахарэвіча і Южыка ўжо быў, напрыклад, Сэлінджэр са сваім “жытам”, які замацаваў гэтую апазіцыю героя да ўсяго свету. А найвыразна экзістэнцыйны негатыў, мабыць, пайшоў ад Камю. Ёсць, здаецца, добры пераклад “Чужаніцы” на беларускую мову. Уступ пра Дранько-Майсюка ў Вас атрымаўся добра. Гэта адзін з нямногіх нашых паэтаў, каго не сорамна перакласці на іншую мову. Дый нейкая нязвыклая для нас інтэлігентнасць. Неаднойчы чуў, як ён падымаўся з крэсла, калі да яго ў кабінет уваходзілі незнаёмыя жанчыны. напiсаў iuzhyk 04.11.2007, 12:57 Няма за што дзякаваць :). Дарэчы, і Андрэй Федарэнка высока ацаніў Вашу аповесць :). напiсала Вiка Трэнас 05.11.2007, 14:47 Трохі справаздачы… "Літаратурныя Дзяды", як заўсёды, пры свечках. А яшчэ - пры торціке (у гонар нядаўняга дня народзінаў Маргарыты Аляшкевіч)і ў прысутнасці спадара Пятра Васючэнка. Успаміналі паэтаў: Тодара Кляшторнага Сяргея Новіка-Пеюна Ізі Харыка Паўлюка Шукайлу Уладзіміра Жылку Рыгора Папараця Алеся Дудара Язэпа Пушчу Уладзіміра Дубоўку Вацлава Ластоўскага Юлі Таўбіна І яшчэ шмат каго. Былі згаданыя і каты. У прыватнасці, Берман, які за год сваёй працы знішчыў у Менску 80 тысяч чалавек, і вуліца імя якога ўсё яшчэ будзе ў нашым горадзе. Толькі ў іншым месцы. напiсала ludmila 05.11.2007, 17:56 Сябры, сёння, 8 лістапада, у нас будзе паседжанне. Пачатак у 18.00. Сустрэнемся! :) напiсала Вiка Трэнас 08.11.2007, 11:15 Абавязкова раскажыце , як усё прайшло. напiсаў чытачка 08.11.2007, 20:48 Учора сапраўды няблага пасядзелі. Прысутнічалі: Ганна Федарук Марыя Дварэцкая Мікола Кандратаў Юрась Нераток Наталля Кучмель Усевалад Гарачка Юля Новік Віка Трэнас Таццяна Пратасевіч Аксана Бязлепкіна Адам Шостак Віктар Ываноў Рагнеда Крышталюк Янька І, зразумела, Л.І.Р. Так, яшчэ гучэлі вершы, напісаныя Алесем Яруном у выкананні Віктара Ыванова. Дыскусавалі, як заўсёды, у розных літаратурных накірунках. Ад Перэс Хілтан (!) да некрафіліі.Было вырашана, што труп для аздаблення багемных вечарынак трэба вырошчваць ва ўласным калектыве (хто не прысутнічаў, нават не спрабуйце гэта зразумець). Наступны раз - дыскусія пра мастацкі пераклад. А праз чацвер, 22 лістапада, абмяркоўваем творчасць Ганны Федарук. напiсаў Назіральнік 09.11.2007, 09:59 Дастасоўны верш Юрася Нератка: РЭДАКТАРСКАЕ СЛОВА ДА АЎТАРА Творцы бываюць розныя: Зычныя і галосныя, Няўклюдныя і вёрткія, Блізарукія і дальназоркія, Смяшлівыя і суровыя, Прыезжыя і мясцовыя, Сціплыя і важныя, Баязлівыя і адважныя, Зацыкленыя і ўніверсальныя, Эпатажныя і трывіяльныя, Цвярозыя і п’яныя, Кінутыя і каханыя, Дасціпныя і нудныя, Бяссонныя і беспрабудныя, Спакойныя і ўзрушаныя, Скаваныя і нязмушаныя, Гарадскія і вясковыя, Разумныя і бесталковыя, Пяшчотныя і грубыя, Кусачыя і бяззубыя, Слухмяныя і скандальныя, Фарматныя і ўнікальныя, Хворыя і здаровыя, Забытыя і новыя, Працавітыя і ленаватыя, Дэпрэсіўныя і зухаватыя, Прабіўныя і безабаронныя, Самаўпэўненыя і забабонныя, Дамавітыя і бяздомныя, Удзячныя і злапомныя, Моцныя і хілыя, Паскудныя і мілыя, Шчырыя і зайздросныя, Абсалютныя і адносныя, Сталыя і маладыя, Пухлыя і худыя, Шчодрыя і сквапныя, Бязмэтныя і трапныя, Маўклівыя і тлумныя, Узнёслыя і сумныя, Наіўныя і пратэкцыйныя, Лагодныя і правакацыйныя, Сцэнічныя і завугольныя, Лаяльныя і падпольныя, Далёкія і блізкія, Класічныя і мадэрнісцкія, Сур’ёзныя і пацешныя, Цнатлівыя і грэшныя, Грашовыя і бедныя, Абстрактныя і канкрэтныя, Нізкія і рослыя, Лысыя і зарослыя, Стрыманыя і адчайныя, Піжоністыя і неахайныя, Смелыя і асцярожныя, Веруючыя і бязбожныя, Гарластыя і хрыплыя, Надзейныя і гіблыя, Штацкія і армейскія, Самотныя і кампанейскія, Заслужаныя і перспектыўныя, Малахольныя і актыўныя, Рэальныя і фантастычныя, Бясполыя і эратычныя, Ваяўнічыя і мірныя, Шматкропныя і пункцірныя, Бяздымныя і папяросныя, Прамыя і ўскосныя, Ружовыя і бледныя… І творы ва ўсіх адпаведныя. Я бясконца працягваць бы мог, Ды, пакуль пералічваў, узмок. Бо для ўсіх адпаведных прыметнікаў Мала слоўнікаў будзе і сметнікаў. І таму, найшаноўнейшы госць, Выбірайце з таго, што ўжо ёсць. А цяпер пацікавіцца вымушаны: Чым здзівіць мяне сёння вырашылі? напiсаў чытачка 10.11.2007, 19:00 Сябры! Звяртаю вашу ўвагу на тое, што абмеркаванне творчасці Ані Федарук пераносіцца. Яно будзе на гэтым тыдні, 15 лістапада. Чакайце рассылкі ад Ані, чытайце творы, тачыце кіпцюрыкі :) — сустрэнемся хутка! напiсала Вiка Трэнас 12.11.2007, 14:08 А рассылкі якраз і няма! Ці яна за гадзіну да паседжання дашле?? напiсаў галодны крытык 13.11.2007, 20:04 Усё, тэксты даслалі. Дзякуй. :) напiсаў пачытаем 14.11.2007, 00:55 Сябры, хутка ў хіт-парадзе "Тузін гітоў" з'явіцца песня гомельскага гурта Glofira на мой верш "Пустое святло". Інфармацыю пра гэтую песню глядзіце на music.fromby.net/article/914/. Народ, чытайце, слухайце і галасуйце — мне і музыкам будзе прыемна :)!!! напiсала Вiка Трэнас 14.11.2007, 09:28 Народ, хто не атрымаў творы Ані — пішыце ці званіце мне — забяспечу. :) напiсала Вiка Трэнас 14.11.2007, 09:30 Учора атрымаўся добры разбор. Ганна трымалася мужна. Хаця валяр'янка на стале прысутнічала. А сярод тых, хто прысутнічаў у якасці ката (з націскам на першы склад), былі : Юрась Ленскі Мікола Кандратаў Сяргей Смірноў, ён жа Вялес, Маргарыта Аляшкевіч Адам Шостак Віка Трэнас Віктар Ываноў Наталля Кучмель Аксана Бязлепкіна Юрась Нераток Юры Несцярэнка Ну і, зразумела,сама Ганна Федарук і Людміла Рублеўская А. яшчэ Рагнеда Крышталюк @Інька. Наступным разам - вечарына дэпрэсіўных вершаў! напiсаў Назіральнік 16.11.2007, 10:05 Сябры, галасаваньне ў гіт-парадзе "Тузін гітоў" пачалося. Калі вам спадабалася песьня "Пустое сьвятло" на мой верш, то час актывізавацца :) тут music.fromby.net/chart/index.php?msg=3. Пакуль што мы аўтсайдэры :). напiсала Вiка Трэнас 19.11.2007, 09:50 Сябры! Сёння, 22 лістапада, мы збіраемся. Прыходзьце! :) напiсала Вiка Трэнас 22.11.2007, 14:03 А якая тэма наступнага пасяджэння? напiсаў гараджанін 24.11.2007, 18:43 Стоп, гэта ж 29-га вечарына Міколы Кандратава? напiсаў вясковец 26.11.2007, 19:54 прывитанне! вось нарэшце удалося зарэгистравацца на литары:) напiсаў Адам Шостак 28.11.2007, 13:26 Сёння збіраемся ў музеі Максіма Багдановіча , у 17.30, на вечарыне Міколы Кандратава. напiсала ludmila 29.11.2007, 09:34 Добрага часу сутак усiм! Шкада, але не змог трапiць на вечарыну Мiколы Кандратава сёння. Як усё прайшло? На наступным тыднi збiраемся? напiсаў Адам Шостак 29.11.2007, 22:47 Шаноўныя сябры! Суполка ЛІТО-Беларусь запрашае вас да ўдзелу ў літаратурнай акцыі “Фестываль аднаго верша”, прысвечанай Калядам і Новаму году. Арганізатары конкурсу: — Георгій Барташ, кіраўнік літаратурнай суполкі ЛІТО-Беларусь, — Віка Трэнас, рэдактар аддзела паэзіі часопіса “Маладосць”. Паважанае журы конкурсу, вядомыя беларускія пісьменнікі: Людміла Рублеўская, Віктар Шніп, Леанід Дранько-Майсюк, Алесь Камоцкі, Наталля Кучмель. Умовы правядзення: Акцыя праводзіцца з 3 па 15 снежня 2007 года. Да разгляду прымаюцца вершы на беларускай і рускай мовах. Для ўдзелу Вам неабходна ў прапанаваны тэрмін даслаць на электронны адрас арганізатараў адзін свой конкурсны верш на тэму Калядаў ці Новага года. Увага! Твор павінен быць падпісаны ПСЕЎДАНІМАМ – менавіта ў такім выглядзе ён трапіць на разгляд шаноўных членаў журы. Самі арганізатары не прымаюць удзелу ў працы журы і не ўплываюць на вынікі разгляду. Рассакрэчванне канкурсантаў і падвядзенне вынікаў адбудзецца на выніковай імпрэзе, “Фестывалі аднаго верша”, што пройдзе 23 снежня ў музеі Максіма Багдановіча (вул. Багдановіча, 7а). Пачатак у 14.00. Лепшыя творы будуць прапанаваныя да публікацый на прэстыжным літаратурным сайце lito.ru, а таксама рэкамендаваныя ў часопіс “Маладосць”. Каардынаты арганізатараў: Георгій Барташ, пішыце gggbbb2007@gmail.com Віка Трэнас, пішыце trenas007@gmail.com, заходзьце vika-trenas.livejournal.com. Адсвяткуем Каляды і Новы год разам! напiсала Вiка Трэнас 30.11.2007, 15:46 Шаноўнае спадарства! 6 снежня (чацвер) суполка ЛІТО-Беларусь запрашае вас на майстар-клас з Генадзем Мікалаевічам БУРАЎКІНЫМ. Прыняць удзел можа кожны жадаючы: калі Вы хочаце пачуць меркаванне класіка пра Вашыя вершы, раздрукуйце іх, калі ласка, у некалькіх экземплярах (гэта неабходна для абмеркавання). Сустрэча адбудзецца ў майстэрні скульптара Дзяніса Кандрацьева (пр. Скарыны (Незалежнасці), 43 — 82). Пачатак у 17.30. Пры сабе акрамя раздруковак уласных вершаў пажадана мець кнігі класіка, а таксама што-небудзь да гарбаты – у нас хатняя абстаноўка :)). Сябры, мая асабістая просьба – не спазняйцеся – сорамна перад жывым класікам! Чакаем! напiсала Вiка Трэнас 03.12.2007, 01:06 Шаноўнае спадарства! Інстытут нямецкіх даследаванняў і музей Максіма Багдановіча ў межах працы суполкі bibliotheca albaruthenica classica Літаратурнай кавярні запрашаюць вас у суботу, 8 снежня 2007 года, у 18.00 на вечарыну з нагоды дня нараджэння беларускага паэта Максіма БАГДАНОВІЧА (1891 — 1917). Чакаем вас па адрасе: пр. газеты “Праўда”, 11. Уваход вольны. Папярэдняя рэгістрацыя +37529 179 20 92, +37517 272 20 92. Запрашаем! напiсала Вiка Трэнас 03.12.2007, 01:07 Сябры! Удакладняем умовы літаратурнай акцыі “Фестываль аднаго верша” (ранейшую інфармацыю глядзіце тут: vika-trenas.livejournal.com/21582.html). Вялікі дзякуй усім тым, хто прымае ўдзел у конкурсе. Нагадваем, вершы прымаюцца да 15 снежня ўключна. Калі ласка, звярніце ўвагу на тое, што ў лісце да арганізатараў (Георгія Барташа ці Вікі Трэнас) побач з вершам пра Каляды і Новы год неабходна ўказаць не толькі псеўданім, але і сапраўднае імя і свой кантактны нумар тэлефона. Гэта неабходна менавіта арганізатарам (члены журы нічога ведаць не будуць) для таго, каб нагадаць вам пра фінальны вечар у музеі Максіма Багдановіча, які адбудзецца 23 снежня ў 14.00. Сябры маладыя паэты! Некаторыя з вас так засакрэціліся, што знайсці вас няма магчымасці. Спадар (спадарыня) BFD, адгукніцеся! напiсала Вiка Трэнас 11.12.2007, 10:01 Сябры! Заўтра, 13 снежня, у нас адбудзецца чарговае пасяджэнне. Сустрэнемся ў 18.00. Збіраймася! напiсала Вiка Трэнас 12.12.2007, 16:33 зафлудзіла Віка тэму… напiсаў Asenka 17.12.2007, 19:28 Народ, нагадайце, калі ў нас калядная вечарына. Бо склероз… напiсаў калядоўшчык 22.12.2007, 15:49 Увага! 17-га збіраемся абавязкова! Пачынаем абмяркоўваць чарговую антыгламурную літаратурную прэмію "Блакітны Свін"! Прапаноўвайце кандыдатуры. 17-га будзем вылучаць лаурэата. напiсала ludmila 11.01.2008, 09:39 Я выйшаў з лякарні, нагу ампутавалі, калека зараз. І ўсё з-за вашай літературы мадернісцкай, якая друкуецца ў СБ. Прэмію "Блакітны Свін" трэба ўручыць мне, як кампенсацыю за тое, што чытаю вашы творы. напiсаў М.Пятрусёў 22.01.2008, 11:12 Пакуль вырашана так: уручэнне "Блакітнага Сьвіна" 9-га лютага, а 14-й гадзіне, там жа, дзе летась. У чацвер, 24-га, збіраемся! Галасуем за кандыдатаў. Хто не можа прыйсці - галасуйце эсэмэскамі на мой тэлефон. Кандыдатура першая, як я зразумела, аднаногі М.Пятрусёў. напiсала ludmila 22.01.2008, 15:10 Народ! Сёння сустракаемся! Разбіраем пераклады Міколы Кандратава.Працягваем галасаванне за "Блакітнага Сьвіна". Яшчэ сёння будзе вядомы рок-музыка Юры Несцярэнка з гітарай. напiсала ludmila 31.01.2008, 10:54 Abviestku pra Hapiejevu uzho paviesila Vika u navinach:) Uvaha! Nie u 18.00, a u 17.30:) Ubaczymsia!!! напiсаў Адам Шостак 01.02.2008, 14:01 Народ! Уручэньне "Блакітнага Сьвіна-2007" заўтра, у суботу, 9 лютага. Сустракаемся а 14 гадзіне перад кавярняй "Лёндан".Хто не галасаваў - апошні дзень, калі можаце гэта зрабіць.Дасылайце СМС ці тэлефануйце мне. Будучы лаурэат, хто б ты ні быў, з'явішся на цырымонію ці не - "Блакітны Сьвін " цябе знойдзе. Прыходзьце з новымі гісторыямі пра Б.С.! напiсала ludmila 08.02.2008, 09:23 Добрага часу сутак усім! Як прайшоў "Блакітны Сьвін"? Хто перамог! Дарэчы, выдатна, што менавіта ў гэты дзень выйшла падборка. Дзякуй Людміле Іванаўне! ФОтка ўразіла значна больш, чым папярэдні варыянт:) напiсаў Адам Шостак 10.02.2008, 18:14 12 лютага у 17.00 адкрыццё UnReal Student Life Выступяць гурты Йо-Йо і "Джамбібум" +прыемныя нечаканасці :) Куды прыходзіць: Музей Гісторы Беларускага Кіно пл. Незалежнасці, вул. Свярдлова, 4 (насупраць Чырвонага Касцёла) Уваход вольны. …і гэта толькі пачатак. Поўная праграма fest_a будзе агучаная на адкрыцці напiсаў Адам Шостак 10.02.2008, 18:20 Народ!Заўтра, 12 лютага. выступлення ў Чырвоным касцёле не будзе! Усё пераносіцца на невядома калі. 14 лютага выступаем у музеі Максіма Багдановіча, у 18.30. Не забудзьцеся! напiсала ludmila 11.02.2008, 18:21 Віншуем Віктара Ыванова з Блакітным Сьвінам! напiсаў Назіральнік 11.02.2008, 18:26 Сябры, давайце ажыўляць наш форум. Скажыце, як вашыя ўражанні ад вечарыны ў музеі Багдановіча 14 лютага? Мне здаецца, што атрымалася вельмі міла. :) напiсала Вiка Трэнас 15.02.2008, 11:40 Davajcie:):) A ja ja64e chvareju, balni4ny pradouzhyli da piatnicy… напiсаў Адам Шостак 25.02.2008, 22:59 Шаноўныя сябры! Суполка “ЛІТО.Беларусь” запрашае вас 10 сакавіка (панядзелак) у майстэрню скульптара Дзяніса Кандрацьева (пр. Незалежнасці, 43 — 82) на сустрэчу з творчай парай – пісьменнікамі Людмілай РУБЛЕЎСКАЙ і Віктарам ШНІПОМ. Пачатак у 17.30. Даведкі па тэл.: 8029 6521134. Чакаем! напiсала Вiка Трэнас 04.03.2008, 23:19 Увага, сябры! У гэты чацвер, 13 сакавіка, плануецца працоўнае пасяджэнне суполкі "Літпрадмесце" — усё як звычайна. Затое праз тыдзень да нас завітае госць — 20 сакавіка ў 18.00 мяркуецца сустрэча з Уладзімерам АРЛОВЫМ. Не прапусціце, прыходзьц