|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
Прачытала Лявонаў артыкул пра Глобуса, і зразумела, што яго чытачы — некрафілы. Ё-маё, на прэзентацыі было процьма народу, яблыку ,гавораць, не было дзе ўпасці… І ўсе некрафілы !!!  напiсала anna 30.07.2002, 21:46
Лявон, а ты чытаў нумар Крыніцы, прысвечаны Глобус? Там, здаецца Акулін пра гэта ж пісаў … напiсала anna 30.07.2002, 21:48
Ганна, ды каб чытаў — няўжо-б паўтараўся?! Што, праўда, пра тое-ж?:( А што да чытачоў — нашто гэтак спрошчваеш? Нават дзіўна. Калі проза якога аўтара эратычная, дык ўсе чытачы — сэксуальныя маньякі? Ганна, бягі з Акадэміі, пакуль яшчэ час ёсьць:) напiсаў LY 30.07.2002, 21:53
У нас Барысевіч паўсюль бачыць некрафілію… напiсала anna 30.07.2002, 21:56
Я ,Лявон, пра тое, што калі ты так прачытаў Глобуса, то што знойдуць там непрафесійныя чытачы. Ты не адказаў на пытанне, ці чытаў нумар 74? напiсала anna 30.07.2002, 21:58
Большасць твораў пра смерць была напісана ў маладым узросце. А маладосць — перыяд блюзнерства. Зараз Глобус — дзядуля. У прамым сэнсе. Некрарэалізм — гэта не тое слова, якое варта знайсці пра сябе чалавеку, які пахаваў бацьку роўна год таму. Крытыкам варта рабіць папраўкі на рэальнае чалавечае жыццё… напiсала anna 30.07.2002, 22:03
"Непрафесыйныя" як раз прачытаюць, што ёсьць, а вось "прафесыйныя" напрыдумляюць ліха ведае чаго:) Думаецца, паўсюднае бачаньне некрарэалізму (Ты чамусьці памылкова называеш некрафіліяй, а гэта іншае) ня горш за бачаньне паўсюль постмадэрну. Пра нумар з "Крыніцаю" адказваю: не, не чытаў. І пра тыя, што Ты распавядала мне, таксама не. Наагул, як зьмянілася перадапошні раз рэдакцыя, атрыманьне часапісу спынілася. напiсаў LY 30.07.2002, 22:03
Пра рэальнае жыцьцё. Калі зрабіў балюча сп. Глёбусу — перапрашаю. Але па вялікім рахунку, чаму крытык, як піша тэкст, мусіць памятаць пра рэальнае жыцьцё? Ну, добра, Ты там тусуесься, ведаеш, што да каго, хто ў якіх капелюхах ходзіць. У нас з такою інфармацыяй складанасьці, разумееш. Згадалася, як Глёбус напісаў крытычную зацемку на кнігу Брыля, і як нейкі крытык у адказ напісаў: а ці было-б прыемна таму Глёбусу, каб пра ягонага бацьку такое напісалі? От, ня трэба мяшаць у адное тэксты з жыцьцём. напiсаў LY 30.07.2002, 22:08
У нас у літаратуры праблема. Варта пісьменніку згадаць пра смерць — некрарэалізм. Пра сэкс -парнаграфія. Пра светлае нішто — футурыст… Ізмы разбураюць крытыку. А ў выніку мы маем пакаленне маладых тётак, якія не ў стане прааналізаваць верш, але разважаюць пра літаратурны працэс… Мяне ванітуе ад маштабнасці. напiсала anna 30.07.2002, 22:15
Я не збіраюся разважаць пра маральнасць Глобуса. Мяне здзівіла твая не-тонкасць. Я пра цябе лепш думала… напiсала anna 30.07.2002, 22:17
Ну, у кожнага свае праблемы, што магу сказаць:) Але так разумею, што Твой раман з постмадэрнам скончыўся? About time. напiсаў LY 30.07.2002, 22:18
ОК, пайду стану у кут. Калі каралевы ў нас няма, дык з пракуроршаю усё добра:) напiсаў LY 30.07.2002, 22:20
Для мяне канкрэтны чалавек заўсёды будзе больш важным за тэксты -і няхай я з-за гэтага буду менш цікавай свайму чытачу. У нас ужо Вішнеў праславіўся — напісаў пра гомасексуалізм у белліце. На падставе сказаў, тыпу "з мячом і аралам". Пабачыў аральны сэкс… напiсала anna 30.07.2002, 22:23
Так, я не даслала табе рукапіс… Я ім не задаволена. Я не ўпэўнена ў сваіх адзнаках… Я вырасла і спрабую быць адказнай перад аўтарамі, і перад тымі для каго пішу. Я засумнявалася ў правільнасці сваіх высноў — у першую чаргу я сабе пракурор… напiсала anna 30.07.2002, 22:29
А чаго сварыцца? Ніколі не разумеў гэтага. Чаму‚ калі чалавек мае сваё меркаваньне пра творчасьць якога пісьменьніка якое разыходзіцца з агульнапрынятай апініяй‚ гэта злачынства. Я прачытаў артыкул Лявона пра Глёбуса й не знайшоў там ніякага пэрсанальнага наезду ці‚ тым больш‚ абразы. Гэта адно. Ганна‚ а можа хопіць нашых пісьменьнікаў па галоўцы гладзіць. Можа‚ часамі‚ трэба не зважаючы на ўзрост пакласьці яго/яе на зэдлі ды й выдраць‚ як у свой час рабіў. А то ў нас проста ня крытыкі нейкія‚ а проста нейкая кляса з ІБД: - Ах‚ прабачце! - Што Вы‚ што Вы‚ гэта Вы прабачце. Ну й далей у такім духу. Што аж мутарна на душы робіцца. Мы ўсе спачувалі Адаму калі ягоны бацька памёр‚ але што цяпер яго на ўвесь астатак жыцьця1 па-галоўцы гладзіць? напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 22:47
Ну, я сама пра Глобуса многа гадасцяў панапісвала… Чатыры разы за апошні год — і не помню, каб асабліва хваліла. Я не супраць крытычных адзнак, а супраць таго, каб даваць такія вызначэнні — глабальныя… А , увогуле, няхай ён з Глобусам разбіраецца. Калі я прывяду ўсе цытаты пра смерць беларускіх аўтараў, то высветліцца, што , некрарэалізм, гэта не "выпадак", а тэндэнцыя. І ўся наша літаратура — некрарэалістычная. напiсала anna 30.07.2002, 23:13
Наконт, агульнапрынятай апініі… Я працую ў Інстытуце літаратуры, дзе гавораць — пакуль мы жывыя, Глобуса ў літаратуры не будзе. І разборкі вядуць: "Ну, хто ў нас апроч Ганны Глобуса чытае?" І ўсе галовы ўгінаюць. Так што , Лявон, калі не я адтуль сыйду — то мяне сыдуць, калі буду занадта ўпартая ў сваіх чытацкіх сімпатыях. напiсала anna 30.07.2002, 23:18
"а вось узор публіцыстычнай некрафіліі…" — гэта словы з вашага, Лявон, артыкулу. Так што не я паняткі блытаю… напiсала anna 31.07.2002, 00:28
…а вы з Раманам на родную мову забыліся. "трэба пакласці на зэдлік ды й выдраць, як у свой час рабіў"… Эпатуючымі з"яўляецца ваша , Лявон, некрафілічная публіцыстыка, а не тэксты беларускіх аўтараў… І вашы, Раман, постынгі. напiсала anna 31.07.2002, 01:53
А самым некрафілічным творам —"Том Сойер". Там такая вялікая сцэна на могілках… :)) напiсала anna 31.07.2002, 01:58
Эк Цябе, Ганна, панесла..:)) І чаго старыя з Акадэміі на Цябе касавурацца?! Столькі ў вас падобнага, агульнага: і агрэсыўнасьць, і веданьне, што мусіць быць у літаратуры, а чаго — не, як пісаць, а як не пісаць. Школа..:) P.S.О, мы на "Вы"? напiсаў LY 31.07.2002, 02:48
Зірнуў на форумы на Палічцы й зьдзівіўся, наколькі Твае, Ганна, запісы-допісы ці, як Ты кажаш па-беларуску, постынгі… хамскія, перапрашаю. Нельга так. Ды з чаго-б? Перачытаў Тваю аўтабіяграфію. Цікава. "Літаратуразнаўца — эксгуматар". Бач, а мае артыкулы мала таго, што эпатычныя (гэта - блага?), дык яшчэ й некрафілічныя. " Жанчына заўсёды незадаволеная". Гэта адтуль жа. Ну, заўважаецца, разумею. Але пры чым тут літаратура, крытыка ды апаненты? Пра сябе: "Беларуская настаўніца становіцца літаратурным крытыкам, калі ў ёй абуджаецца феміністка" То ў гэтым прычына? "Крытык — прафесія прадажная.. Купіць яго лёгка, але жыць яму цяжка". Мае спачуваньні. напiсаў LY 31.07.2002, 03:08
Ганна, а вось мяне заўсёды цікавіла, а што трымае ў АН? Няма іроніі… проста цікава. Не заробак, не цікавае там нейкае навуковае жыцьцё. Дык што? статус? Дарэчы, цягне мяне, як аказалася, выключна на тэмы не літаратурные. напiсала Tekla 31.07.2002, 03:18
"Крытык — прафесія прадажная.. Купіць яго лёгка, але жыць яму цяжка". Баюсь памыліцца, але крытыка- нешта большае за патрэбу прадаць ці патлумачыць твор. Акудовічава "вечныя дзеці" ды бабкоўскае "бяздомнасьць"- ключы да патрэбы займацца "крытыкай". Гэта зьбіраньне, спакушэньне, "усынаўленьне". Баюсь прамахнуцца з азначэньнем у кароткім постынге. напiсаў Mesidz 31.07.2002, 06:00
Лявон, даруй, што нахаміла… Ты забыўся, што ёсць слова "танатаграфія". Што да маіх экзгуматараў — то гэта ж я пра сябе пішу. Я магу лічыць, што Глобус сволач - і хто стане пярэчыць?, але я не магу н а п і с а ц ь пра с в а л а ч ы з м глобусаўскі. Для гэтага трэба доказы, большыя, чым проста цытаты. напiсала anna 31.07.2002, 08:21
Тэклі Што трымае… Гніламёдавых там раз-два — і аблічыўся. Але ёсць людзі , якія любяць гэтую літаратуру. Трымае беларускамоўны асяродак… Трымае тое, што мяне ў гэтым свеце нішто так не хвалюе, як гэтая "некрафілічная" літаратура. Трымае надзея на тое, што з"явяцца маладыя людзі, для якіх гэта будзе не так адназначна як для мяне — хто не з намі, той супраць… Памірае літаратура - і кожная згадка пра смерць балючая. Для мяне. напiсала anna 31.07.2002, 08:37
Дзякуй, Ганна. Пра танатаграфію, натуральна, памятаю, проста гэта трошку шырэй за "нэкралёгію" — як раз тая маштабнасьць, ад якой Табе блага робіцца. Але патлумач, чаму мой тэксьцік падаўся Табе абразьлівым для Глёбуса? Праблема сьмерці, нэкрарэалізму ды зьвязанае з гэтым ёсьць нармалёваю літаратуразнаўчаю праблемаю, прынамсі, на "захадзе", побач з фемінізмам, сэксуальнасьцю ды мастацкімі тропамі. Ці гэта якое табу? Калі я напісаў блага — гэта адное, калі напісаў благое — зусім інакшае. Шкода, што Ты не прыехала на Белавескую канфэрэнцыю. Яна, што праўда, была старшэнная, але на нашую сустрэчу спадзяваўся, тым болей, што даклад чытаў "Сьмерць у люстэрку літаратуры". напiсаў LY 31.07.2002, 14:33
Сапраўды, меў рацыю Глобус, калі заўважыў, што беларускія літаратары цікавяцца чужымі творамі ад крыўды. Як добра, што Лявон абурыўся — хоць прачытаў, што я панапісвала. А то я думала, што выставіла на Літары правакатыўныя, эпатажныя творы — і ніякай рэакцыі. Калі з"явіўся Дон і напісаў "абы што", я ўзрадавалася — хоць адзін жывы чалавек! Я люблю эпатаж — сродак супраць беларускай літаратурнай летаргіі. Мне прыемна, што крытыкі не замыкаюцца ў скарлупіну аднаго твора, а спрабуюць сфармуляваць праблему, вылучыць "метад". Малайчына, Лявон! Але педафілія, гэта не любоў да дзяцей… Як некрафілія, гэта не танатаграфія. У нас на форумах Літары , акрамя мяне і Алісы, прысутнічаюць яшчэ тры бландынкі. Маладыя прыгожыя феміністкі -Таццяна Слінка, Аля Сідаровіч, Вольга Гапеева. Няўжо і яны пайшлі ў крытыку ад "незадаволенасці"? На адным з форумаў нехта справакаваў Бабкова, вывеў яго з раўнавагі настолькі, што ён "выдаў" усю сваю навуковую біяграфію, хоць у жыцці чалавек сціплы і з гумарам. Няўжо і я дайду да таго, што выверну ўласны ложак, каб апраўдацца… Табу няма. І я не пісала, што ты напісаў благі артыкул. напiсала anna 31.07.2002, 15:18
Ось і добра:) Льга, вядома, зноў паскубсьці Твой апошні запіс, прыкладам, што я не абурыўся, а імкнуўся зразумець, што калі любіш эпатаж — дык дзіўная рэакцыя была на нэкра, што пра фемінізм — словы Твае, а не мае, але гэтак мілы мне той прамежкавы кансенсус, што не наважваюся. Пішам тэксты далей? напiсаў LY 31.07.2002, 15:26
Дзякуй, Ганна, за адказ. Нешта нават узрадавала… Напэўна мой скепсіс да ўсяго дзяржаўнага (тут) ужо пераходзіць усялякія мяжы.. трэба падумаць. :-)) напiсала Tekla 31.07.2002, 17:01
А мені подобаються віршики Ганни у розділі "Хайку". Про повню — так це ж взагалі супер! Пробачте, що не за темою. напiсаў мусій 31.07.2002, 17:37
о! так вони всі про повню! астрологу це може дещо пояснити. напiсаў мусій 31.07.2002, 19:10
Ось і добра, Ганна:) Льга, вядома, зноў паскубсьці Твой апошні запіс, прыкладам, што я не абурыўся, а імкнуўся зразумець, што калі любіш эпатаж — дык дзіўная рэакцыя была на нэкра, што пра фемінізм — словы Твае, а не мае, але гэтак мілы мне той прамежкавы кансенсус, што не наважваюся. Пішам тэксты далей? напiсаў LY 31.07.2002, 21:38
Калі спроба пісаць пра сьмерць падаецца толькі як блюзьнерскі эпатаж, што тады казаць пра навагі крытыка пісаць пра падобныя спробы, вызначаць "эстэтычную дыстанцыю"? Тлум у квадраце. напiсаў Mesidz 01.08.2002, 09:18
"Кладбищенской земляники крунее и слаще нет… Звали меня Марина, мне было пятнадцать лет". У яе ж: "я думаю еще о горсти пыли, оставшейся от Ваших губ и глаз. О всех глазах, которые в могиле. О них и нас". Поза? напiсаў Mesidz 01.08.2002, 09:26
У літаратараў "некалькі жыцьцяў"/Морт/? Хутчэй, літаратары агулам бесьсьмяротныя. Але гэта бесьсьмяроцьце жамерыны ў бурштыне, бясплотных галасоў. напiсаў Mesidz 01.08.2002, 09:34
"Пра сьмерць"- гэта разьвітаньне, але не з уласным жыцьцём, а з жывымі, хто па той бок бок бурштыну. напiсаў Mesidz 01.08.2002, 09:36
До речі. Данило Кіш. "Енциклопедія мертвих". "Гробниця для Бориса Давидовича". Але ж це не білоруська література. Тому — пробачте. напiсаў мусій 01.08.2002, 20:22
Ёсць яшчэ мае любімыя Батай і Бланшо… З беларускага — цікава артыкул Е.Гурко "Смерць у дэканструкцыі". Суперскі, як на мой погляд. напiсала anna 01.08.2002, 21:42
Добры дзень, Лявон! Пры ўсёй неканьюктурнасці і вечнасці тэмы смерці і самой смерці ў беларускіх красным пісьменстве і думніцтве, беларусам ладна бракуе... працяг напiсаў Liavon 01.08.2002, 22:51
Мне вельмі спадабаліся развагі Дубаўца адносна тэмы смерці ў Быкава. Ён проста нагадаў прымаўку "Паміраць збірайся, а жыта сей…" І пасля гэтага быкаўскія прыпавесці чыталіся ў аптымістычна- народным ключы. Мяне не стала перацягваць на "той бок" — а бывае і такое… Прачытаўшы Вашко, згадала пра гэта. Пра смерць, як пачатак мастацкай біяграфіі — здорава. Допіс Вашко нагадаў, што беларусы абмежавалі сваю філасофію вышэйпрыведзенай прымаўкай і …правільна зрабілі. Пра "тонкасць-нетонкасць" размоў пра смерць. Кожны мае права гаварыць тое, што думае — і тут я нікому рот затыкаць не збіраюся. Былі проста ў маім жыцці два выпадкі, калі мне прыйшлося стаць перад выбарам маральным. Некалі для Крыніцы напісала матэрыял пра Танка. І мяне папрасілі:"Ганна, а зрабі з Танкам гутарку для часопіса, для "Постаці". Гэта было месяцы за два да смерці. Я пазваніла, мы сталі гаварыць, і я зразумела, што ён ужо т а м. І не стала рабіць дыялог… Не так даўно прачытала яго дзённікі ў Полымя, як хадзілі журналісты і мучылі-высільвалі сваімі інтэрв"ю. Толькі зараз зразумела напоўніцу, што інтуіцыя мяне не падвяла і … сплю спакойна. Другі выпадак быў нядаўна. Разанаў папрасіў мяне зняць з матэрыялу для "Гісторыі беларускай літаратуры" ўсе свае цытаты пра смерць. Я толькі здагадваюся, чаму ён папрасіў гэта зрабіць, але паслухалася. Нехта скажа, што Разанаў без разваг пра смерць не Разанаў… "А чаго ты яго слухаеш?" — сказалі ў Інстытуце, бо матэрыял скараціўся ці не ўдвая. Напэўна ў адносінах да студэнтаў, якія будуць чытаць "Гісторыю" — гэта несправядліва. Але маё сумленне чыстае. напiсала anna 02.08.2002, 08:45
Алісе Было б слушна ліст Вашко з форума перанесьці ў разьдзел "тэорыя". Тэкст цікавы. Тым больш, што эпісталярны жанр у Лявона - яго каронны нумар. напiсаў Алесь Аркуш 02.08.2002, 12:27
Ганна, а ці можна троху падрабязьней пра новую Гісторыю літаратуры? Першыя два тамы, што бачыў, пакінулі надта адмоўнае, калі браць агулам, уражаньне. І, зноў-жа, калі палічыш магчымым, адносна сваіх здагадак — пра просьбу Разанава. Зусім не ў якасьці спрэчак, сапраўды важна. напiсаў LY 02.08.2002, 14:49
Што да танаталёгіі. Львоўскае выданьне Інстытуту народазнаўства Украіны "Студіі з інтегральноі культурологіі" №1/Львоў, 1996/ было цалкам прысьвечана разгляду тэмы сьмерці ў народнай міталёгіі й літаратуры- тэма гэтая ня чужая традыцыйнай сьвядомасьці. Глобусам яна не пачыналась і на ім ня скончыцца. Ганна згадала развагі Дубаўца пра тэму сьмерці ў Быкава, а мне згадваюцца імпрэсіі самаго Дубаўца… напiсаў Mesidz 02.08.2002, 16:01
Так, пра гэты часапіс ведаю, дзякуй. Зразумела, што пытаньне шырэйшае за творчасьць аднаго Глёбуса, і ня гэтак схематычна. Для мяне асабіста яно сёньня ці не самае істотнае. напiсаў LY 02.08.2002, 16:08
Лявону Не буду пра свае здагадкі. Агучаныя здагадкі называюцца "плёткі". А вось тлумачэнне самога Разанава варта помніць Ён сказаў, што яго творчасць аптымістычная, што ён аддае перавагу жыццю… Што паэмы са Шляху -360 былі эксперыментальныя, і ён нават не ўсе ўключыў у зборнік Выбранага. Апошняе —праўда. Ён падкарэктаваў і многія другія творы ў Танцах з вужакамі. напiсала anna 02.08.2002, 23:19
Лявону Каб не перасылаць табе нумар Крыніцы ,змяшчу апошні артыкул пра Глобуса на літары. напiсала anna 02.08.2002, 23:22
Лявону Атрымала ад Сагановіча тваю кнігу. Дзякуй! напiсала anna 07.08.2002, 18:41
Юрэвіч Калі ёсць вада мёртвая, мусібыць і жывая вада. Каб напісаць пра смертаноснасць эротыкі, варта памятаць пра яе жыццянараджальную моц. Вы, спадар Юрэвіч, забыліся пра жывую ваду, а яна паўсюль цячэ, ліецца, плыве… напiсаў Адам Глобус 09.08.2002, 11:28
Глёбус Згодны. Гэта як у Дамавіках патрабаваць анёлаў, а ў кнізе аб паэзіі — пра прозу. напiсаў LY 09.08.2002, 14:29
Юрэвічу Анёлаў у Дамавіках хапае. А белыя вершы і паэтычная проза мяне заўсёды вабілі. напiсаў Адам Глобус 10.08.2002, 11:15
Прачытала "Амерыканскі дзённік" Адамовіча Славіка. Пра Нью-Йорк, пра Базу… Нават знайшла імя Кардонскага. Самае прыемнае ўражанне ад таго,што знайшла Кардонскага. А так — "такія фантастычныя заднічкі!" АРХЭ-пачатак,1,2001. напiсала anna 11.08.2002, 08:13
Кардонскі можа жыць толькі ў Архэ, ну яшчэ ў НН, а ў Ліме ён жыць не можа, не тая ў Ліме валюта. Кардонскі гэта вам не Шніп, які можа жыць паўсюль. Галоўнае: віншую з каштоўнай знаходкай. напiсаў Ватсан 11.08.2002, 12:18
Заўсёды пераконваў на старонках НН нашу пісьменьніцка-чытацкую грамадзкасьць, што ад Глёбуса мы маем права патрабаваць значна большага, чым гэты літаратар сёньня прапаноўвае нам. Ён валодае значным патэнцыялам, і можа (а таму – мусіць)стварыць выкшталцоны эўрапейскі раман невялікага памеру, замест таго, каб драбнець у пераймальніцтве японскай тэхнікі вершаскладаньня. Бо Басё – гэта Басё, а Глёбус – гэта Глёбус. І няхай апошні лепш вучыцца ў Павіча й Кундэры, у якіх інтэлект, эратызм і нацыянальнае ёсьць непарушнае цэлае. А гэтага, на мой погляд, якраз не хапае Глёбусу. напiсаў Павел Абрамовiч 13.08.2002, 15:53
Таксама пачытаў дзёньнік Адамовіча. Такое ўражаньне, што гэта сямікляснік піша сачыненьне "як я правёў лета". Толькі нейкі занадта сэксуальна заклапочаны сямікляснік. напiсаў holzteller 13.08.2002, 19:13
Лявон, дзе ты дзеўся? А Кардонскі? Хольцу, ну так ,заклапочаны, але грашыма больш, чым жанчынамі. напiсала anna 13.08.2002, 21:22
Ганна. У Рамана пэўныя праблемы, але далёкія ад летальнага сыходу, на шчасьце. Я тут. Чытаю, але ў размовы ня лезу, бо артыкулу Валеркі ня бачыў, Славаміра бачыў тут і сам мог-бы напісаць дзёньнік, але ягоны не чытаў. Пасьля чытаньня-ж артыкуляцыў Бабкова застаецца дзіўнае пачуцьцё.. "не дагону", як — моцна выбачаюся за параўнаньне — з расейскімі касьмічнымі думкамі. напiсаў LY 13.08.2002, 21:57
Сёння даведалася, што З.Вішнёў у хуткім часе прачытае лекцыю на гістфаку БДУ на тэму "Некрарэалізм"… Не дарма пісаў Лявон. Некрарэалізм крочыць па Беларусі. напiсала anna 30.08.2002, 21:20
Крочыць і перамагае, а так хочацца жыць і дыхаць на поўныя грудзі. напiсаў Адам Глобус 31.08.2002, 10:17
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
