|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | Полацкія кронікі створаны: 09.08.2002, абноўлены: 04.02.2011 06:40, камэнтароў: 280 Сёньня а 16-ай гадзіне ў Полацкай мастацкай галерэі адбудецца адкрыцьцё выставы "Майстар і майстры" (Вашчанка і вучні).  напiсаў Алесь Аркуш 12.11.2004, 12:32
Полацкі букініст www.epolotsk.com/page.php?id=30 напiсаў беларускія кнігі 14.11.2004, 15:27
Учора ў полацкім музэі беларускага кнігадрукаваньня адбылася прэзэнтацыя кнігі Ўладзімера Арлова "Каханак яе вялікасьці". напiсаў Алесь Аркуш 27.11.2004, 10:02
Сёньня а 14-гадзіне памёр у Полацку беларускі патрыёт, адзін з лідэраў Саюза Беларускіх Патрыётаў Васіль Мядзелец. напiсаў Алесь Аркуш 20.12.2004, 17:49
Ермалаеў аўтар перакладаў з нямецкай і мадзярскай. У "Калосьсе" №7, 1999 друкаваўся яго пераклад урыўку з рамана клясыка мадзярскай літаратуры Мора Ёкая "Сыны чалавека з каменным сэрцам" а гэтым летам на Трыялогу ў Сакрата Яновіча якраз былі два венгры - аднаго прозвішча Палфальві, а другога забыўся, але даўнія сябры Сакрата, паланісты, то яны наракалі, што няма ніякіх сувязяў паміж Венгрыяй і Беларуссю. У мяне можа нават візітоўка засталася. Яны перакладаюць сёе-тое з беларускай мовы праз польскамоўныя пераклады, якія ім дае Сакрат. Трэба, каб яны неяк усталявалі сувязі… напiсаў Маnn Kurt 20.12.2004, 18:40
/"Сёньня а 14-гадзіне памёр у Полацку беларускі патрыёт, адзін з лідэраў Саюза Беларускіх Патрыётаў Васіль Мядзелец."/ Аркуш, тaк бы ветэранаў ВАВ згадваць. напiсаў Бармалей 20.12.2004, 20:46
Ну так, згадаем ветэранаў ВАВ. Напрыклад дзеда-НКВДэшніка Славы Ахроменка. Ці дзеда-НКВДэшніка Юры Чудзіна(Асака). напiсаў 40 разбойНІКаў 20.12.2004, 20:56
Я бачу большую небясьпеку ад жыдоў, калі сказаць шчыра. напiсаў Алібаба 20.12.2004, 21:36
О! Папілі гэтыя дзіцячай крывейкі. напiсаў 40 разбойНІКаў 20.12.2004, 22:18
Сёньня ў полацкім музэі беларукага кнігадрукаваньня адбудзецца прэзэнтацыя літаратурнага альманаху "Наддзьвіньне". Пачатак а 16-ай гадзіне. напiсаў Алесь Аркуш 03.02.2005, 11:57
12 лютага ў полацкім музэі беларускага кнігадрукаваньня адбудзецца прэзэнтацыя "Arche" №1, 2005. Пачатак а 14-ай гадзіне. напiсаў Алесь Аркуш 08.02.2005, 12:31
Сёньня ў полацкай бібліятэцы мікрараёну Марыненка адбылася імпрэза аўтара "Arche" Віктара Леанені з нагоды 40-гадзьдзя яго творчай дзейнасьці. напiсаў Алесь Аркуш 09.02.2005, 20:02
Заўтра а 12-ай гадзіне ў ПДУ (ауд.517) адбудзецца сустрэча студэнтаў гісторыка-філялягічнага факультэту з рэдакцыяй і аўтарамі часопісу "Arche". А 14-ай гадзіне - сустрэча ў полацкім музэі беларускага кнігадрукаваньня. Шчыра запрашаем! напiсаў Алесь Аркуш 11.02.2005, 10:38
Тэвээлаўцы правялі імпрэзу да 100-годзьдзя Юркі Віцьбіча www.svaboda.org/articlesfeatures/culture напiсаў Алесь Аркуш 28.06.2005, 23:25
Арлоў і Васючэнка выступяць у Полацку www.epolotsk.com/ напiсаў палачанін 31.08.2005, 08:40
У Полацкім букінісьце істотнае абнаўленьне p-bukinist.at.tut.by напiсаў адмін 21.09.2005, 22:03
Прыкол з ЖЖ mir_belarusi: Украінізацыя ў Наваполaцку )) Моя борьба, так сказать :) То ли пытаюсь причаститься трудов kenigtiger, то ли госпропаганда вконец овладела моим незрелым сознанием — хожу, очищаю родной город Новополоцк от оппозиционных листовок, которых в последнее время тут развелось неприличное количество. Особенно впечатляет наклейка апельсинового цвета с надписью по-украински "Свободу не спинити" (эх, жаль нет фотоаппарата). Есть догадка что просроченные излишки майдана тайно провозятся в Беларусь и используются здесь нашей небрезгливой оппозицией. напiсаў Крывіч 11.11.2005, 17:23
ТВЛ выказала салідарнасьць СПБ pahonia.promedia.by/str/2005-11/127.htm www.svaboda.org/articlesfeatures/culture напiсаў ТВЛ 22.11.2005, 22:48
ВЕРШЫ Полацку Полацк мой, аб табе я ніколі ні марыў Так нябачна стаяў ля Дзвіны Перакладваў то сонца, то хмары То апошні кавалак зямлі. Ты чакаў мяне доўга і шчыра Быццам цуд які з-за мяжы Так аднойчы, аднойчы спаткала Маё сэрца цябе ля Дзвіны. Вось яна палачанка – дзе лагодна шапоча Пераблытае мары. захіне ў душы Хвалі-хмары-аблокі І мой бераг далёкі Да цябе я вяртаўся, але ўсё да пары… Сустракай мяне Полацк, ля цябе мае сны І знаёмая ласка каханай Дзвіны. ДЗВІНА-ПАЛАЧАНКА Я МАРК ШАГАЛ-ПОЛАЦК 18.6.2004 Мэрэт – новая назва Марка Шагала Новыя гукі, новыя твары Новыя у сэрцы займаюцца мары – Дзе беларускія гукі і час Што так па крыху з'ядноўвае нас – Перакалыхвае дрэва лісты Мы па-французку з Шагалам на ты… Вось ён у Полацку, побач са мною Так па мастацку праводзіць рукою І на далонях усе фарбы свае Ён па дзіцячы людзям раздае. Бэла – каханка, ці ведала ты Што наша ўнучка прыедзе сюды… І мары мае – як квітнеюць сады Цешаць нябёсы і гарады… …Я ўсміхаюся, скрыпка хай грае І дзеда майго вам нагадае – Мэрэт – шагалаўскі профіль і фас Што так па крыху з'ядноўвае нас. УНУЧЦЫ ШАГАЛА - МЭРЭТ МЭЙЕР ГРАБЕР – Я - З ПОЛАЦКАЙ МАСТАЦКАЙ ГАЛЕРЭІ 12.7.2004 ДЫЗЕЛЬ З ВЫСТАВЫ 13 Калі я сяджу ля вакна Мой калегіўм езуітаў Белым подыхам сцен Зачаруе мяне Перакажа аб тым, што забыта. Бачу тут я знаёмыя Птушак вечныя крылы Полацк мой старажытны І Дзвіна ля вакна Ў аблоках – лагодна й шчыра. 3.6.2004 ДА ПАЛАТНА І.Ф.ХРУЦКАГА. ГАЛЕРЭЯ-ПОЛАЦК Когда я сижу у окна Мой коллегиум иезуитов Белым росчерком стен Окружает меня Вспоминаю с тобой – что забыто. Видишь здесь – иногда Птиц знакомый полёт Полоцк древний Двина у окна В облаках незаметно плывёт. Эпиграф На чёрном – зеркало души И двинул поезд Стучат колёса – всё запутано в цветах На весь вагон французский запах Моне-Сезанн-Матисс – простые круасаны на губах. Мне напиши Как улыбалась Как мечтала Там за деревьями луна И чайка низко над водой летала И мост качался, а я шла одна. И мне хотелось – вдруг – смешной казаться С Парижем говорить на ты И неба ласково касаться …как гений чистой красоты… Простите – классик за четыре слова Без вечности мне никуда Стучат колёса - завтра возвращаться Я чувствую такое иногда… - французский запах- - в Полоцке на берегу Двины С дождём, но знаешь – это мы. НА МОСТУ – ТЕБЕ ІЗ ФОНДОВ 15.8.2004 Вечные скитания и одиночество Человеческая тоска Мне на руки тихонько просится Ищет дом для меня судьба. Где ты будешь, и что останется От задумчивых лип и берёз Куда твой кораблик отправится? Что вам солнечный луч принёс? Эта гордая неприкаянность Стул поломанный, и пустая кровать Так зачем же себя обманывать Нежной преданности желать. Приходи судьба – всё получится Мы напротив сидим и смеясь Закрываем глаза – так учимся Неизвестное ожидать. Иезуит.Полоцк – иезуитский коллегиум 3.6.2004 В нашем Полоцке – белые ночи Среди них я пишу стихи Соловьи поют между прочим Может – это их летние сны. Это старое слово цветное И на белом блестит И мелькает в окне Не скоро И попробуй сдержать золотое Когда облако улетит. Ты заходи мы будем незнакомы В ночной вокзал, В мой поезд близко, И жарый голубь – в лентах хвост… Одинокое солнце спит на полке вагонной Задрожало и низко, Прокатило себе на восток. И в просветах тумана, Капли дождика пьяно Осыпают свой бисер в траву… А на мокрых деревьях Одинокое утро Серебристые росчерки птиц, Снов последних минута Через старые-старые ветви блестит. Обнажённое чистое небо Его листья кружась поднимаются вверх… В одинокие вдруг Позабытые ветки Ты звонишь, говоришь, что встречаешь подруг… Сегодня осенью – я чувствую весну, Когда тепло, уютно и нелепо Река такая светлая - София София, всё знакомо Скоро лето. Моей Насте сочиняю счастье 24.10.2004 Мисс элегантность Чёрное платье Танец твой рок-н-ролл И касаясь плечом колонны Я случайно сюда вошёл. Ваш силуэт Словно тайна закрытой двери Ожиданиям моим Вдруг навстречу – Глазам не верю… Художественной девушки – Солнечный ветер – Волосы растрепал – Как с березкою Тонкой и звонкой В листьях неба – прозрачном играл. Солнце красное – Вечер купальский – Цветок-папоротник Судьба – Страшно жить в одиночестве будней Каждый день - как и ты одна. Мир чудесный из сказки С удачей Ваш венок цветной по Двине Из загаданного желанья Возвращает меня к тебе 17.6.05 Татьяне Мотолянец Знакомой девушки далёкие края Как пыль дорог приходят ниоткуда Дрожит у камня тонкая трава Колёса на жаре её подруги. В прозрачность неба тонкий силуэт Под бой часов у ратуши знакомство В день этот солнечный, чуть приглушённо след Мурчащий кот обозначает сонно. Простые пересвисты птиц С колоколами окликают небо И рядом с ратушей вода журчит Как скорый поезд улетают беды. Не шелохнувшись Листья Все короткие мгновенья Знакомых голоса – От белой ночи Всё светлее лица У девушки моей Блестят глаза И полная луна ей на ладонь садится. Нам можно долго о любви мечтать Листать пожухлые страницы Как в Полоцке старинную тетрадь Искать в ней милые черты И невзначай влюбиться. По дороге из Несвижа в Полоцкий музей книгопечатания 7.7.2005 Если я сегодня не умер Значит – умер другой. На весенней земле, чуть тёплой Опечатался след Как зимой. Пустота вокруг одинокая В мокрых деревьях кружит И на сердце ваше из облака Холодом вечным сквозит. Над Софией тоненьким лучиком Взгляд весенний звенит Это жаворонок попутчиком Вам из прошлого благоволит. Шаг за шагом Дальше и дальше Всё знакомое позади Нет уже ни правды, ни фальши Только истина впереди. 5.6.05 Евфросинья Сапраўды - Уся самота ад бабіна лета Ў дзень спякота - Ноччу зіма Ў маім сэрцы Лясок журботы Прарастае там ля вакна. Восень краскам Ссыпае гаркоту Дзе пад дрэва, Дзе ў мяхі Размывае слязьмі намёты Пераблытвае мае сны. У восень гораччу сыдзе лета Сцішыць думкі свае пад сняжок Можна восень мне журботы Кінуць усе табе на парог. Ты схаваешь за позіркам сонца Водар мяты І пах грыбны Чорным доўгім воласам ночы Па ржышчы ляцяць агні - Гэта восеньскія надзеі Рэжуць, вострым лязом палі І Двіна нібы маладзее Пашырае свае берагі. 17.9.05 Надзее Стэфанаўне Салодкай Полоцкий Софийский собор в Несвиже - глазами художника.- 1 июля в салоне-галерее "Скарбница" г.Несвижа открылась выставка художника Олега Пракорины, под названием -"Город София". На выставке представлено 10 живописных работ с изображением Полоцкого Софийского собора. Как сказал художник - "Город София" в общем подсчете моя 51 выставка. Понимаете, многие художники рисуя разные сюжеты совершенно не меняются. В исполнении этих работ присутствует эксперимент. Я хочу узнать насколько можно меняться художнику - в творческом подходе, рисуя одинаковый сюжет. Прихожу к выводу, что - это бесконечный процесс - был бы интерес. С другой стороны - это мое своеобразное исследование истории и такого вечного здания - таких мимолетных хотя и исторически известных людей, видевших Софийский собор или даже не знавших этого собора никогда. Например - София Наполеона, София Ефросиньи Полоцкой, София Всеслава-Чародея+- одновременно - это мой миф. Эти люди никогда не видели такую Софию, разве только познакомились с ней теперь. С третьей стороны София сама по себе интересная, она мене нравится. Я - рисуя - с ней разговариваю, играю - да, я люблю тебя София. С четвертой стороны - я каждый день с 3 августа по 4 ноября 2004 года проходил через ее дворик. Идя по ее Софийскому мостику, ступенькам, тропинкам, дорогам в художественную галерею на работу, на вокзал, вообще в город - София меня встречает - провожает, как в обыденности жена или даже лучше сказать невеста - она такая красивая, белая и пушистая… С пятой - в то время когда я делал все эти работы - это был именно мой Город София, я так жил - открывал людей Софии - например Ксению Погорелую - она каждое воскресенье выступает с концертом органной музыки в Софийском соборе. А почему один ракурс - так если например красивая девушка, ваша любимая девушка - то думаю вам будет одного взгляда достаточно - и вы ее любить и чувствовать будете даже с закрытыми глазами - как в архитектуре - красиво расчлененное пространство чувствуется с закрытыми глазами - когда в нем двигаешься, слышишь его, прикасаешься к стенам. А еще по поводу мифа Софии Олег представляет такой текст: Город София. Письма девушке которой нет Только ветер ночной как бессонница Горы снежные в небеса - Колыбельную перехочется. Золотой поток спасая Шелестит - меняет На кавказский манер Холод, жар, суета Просто кажется обнимает Тонкие девичьи голоса, Пустоту между дней Наполняют. Запах пижмы Под снежною пылью Чувство осени не забыть Ты кроссворды свои загадаешь Рельсы вправо - Любить - не - любить. Письма девушке одинокие Кружат рыжею полосой Пальцы ломкие, серебристые Тонким мостиком над Полотой, Письма девушке Город София Подъезжаем Я встречусь с тобой. Приходите в Город София - выставка будет целый месяц. А.К.Ира. Ты с меня напиши портреты Улыбаюсь не хуже тебя Эти девичьи волосы где-то Здравствуй Полоцкая София Как ты девять столетий ждала. Это золото бело-синее Помашу я тебе платком Рядом с Бахом Я близко где-то Над Двиной – Заходи ко мне в дом. Абсолютно не интересно Если это еще не судьба Приходи на мои концерты Ошибалась я – слёзы – вода. И прощением не упросишь Этот город видел любых На Петра я гляжу высоко Я отпраздную даже их. Красота - не могу оторваться Разбежались - а я одна Я же Полоцкая София Напиши мои два крыла. Концерт – София 2.6.2004 напiсаў aleg prakaryna 04.05.2006, 07:47
5 чэрвеня ў Спаса-Еўфрасiньеўскiм манастыры г.Полацка адбылося ўшанаванне памяцi Святой Прэпадобнай Eўфрасiннi , iгуменнi i княжны Полацкай. У 10 гадзiн ранiцы прайшло багаслужэнне мiтрапалiта Мiнскага i Слуцкага Фiларэта ў саслужэннi беларускiх архiерэяў i духавенства Беларускага Экзархата. Так кожны год ўся праваслаўная Беларусь ушаноўвае дзень памяці Еўфрасінні Полацкай – абаронцы і заступніцы Беларусі. Карэспандэнт “НЧ” менавіта наведваў келлю Святой Еўфрасінні. Прапануем вам яго аповед аб Спаса-Прэабражэнскай царкве – яе гістарычнай і мастацкай каштоўнасці. “Божа даруй мне грэшнаму. Я быў у келлі Еўфрасінні, усе разглядаў, маліўся пра сябе.Стаяў і размаўляў з працуючым тут рэстаўратарам Уладзімірам Ракіцкім, больш за гадзіну пад купалам на лясах, на ўзроўні галавы прарока Міхея – прыкладна 4-х метровай фрэскі. Фігура прарока Міхея выканана мастаком за адзін светавы дзень у 12 стагодзі. Я кранаўся тых фарбаў, што наносіў на сцены мой калега. Ці я нават ніздольны быў бы яму замешваць фарбы, наколькі гэта дакладная ўся “джорнато” – дзённая работа. Кампанаванне і роспіс фрэсак якія вельмі добра захаваліся амаль у адзінай на Беларусі царкве 12 стагодзя. Пабудаванай дойлідам Іаанам за 30 нядзель – адзін будаўнічы сезон, прыкладна ў 1158 -1161 гадах .Пабудавана царква вельмі дакладна – у перапрацаваным візантыйскім стылі нашым майстрам і зусім незвычайна для сучаснага будаўніцтва, дзе спалучаліся і гарманічна судзейнічалі цэгла, дрэва, вапна. Вось напрыклад, у сярэдзіне 4-х слупоў якія трыммаюць царкву умураваны дубовыя плахі. Пад барабан з купалам па усяму кругу, так сама закладзеныдубовыя дошкі – пьедэстал. Гэта рабілася каб- тагачасная цэгла - плінфа –з якой зкладзена царква, звязаная вапнавым растворам – дыхала. Бо мы самі бачым – любая пабудова дыхае – з,яўляюцца трэшчыны. І вось, каб яны ні разыходзіліся хаатычна, вільгаці дойлід даваў планаваны выхад праз дрэва.Яно ў мурах – гэта як суставы у чалавека. З дапамогаю такіх “суставаў” царква прайшла амаль 800 стагодзяў. Бо мы ні аднойчы бачым, як сучасныя жалеза-бетонныя пабудовы “дыхнуўшы” – валяцца, а старыя авапнавыя муры без ніякага жалезу стоячы на дубовых плахах закладзеных і ў фундамент дзеля раўнавагі, на агульнай плошчы, так што нават з-за грунтовых вод пабудова асядала цалкам, а не кавалкамі. Царква складалася як жывая, арганічная істота. Вядомы беларускі рэстаўратар Уладзімір Ракіцкі займаецца ў Полацку, менавіта у Спаса-Прэабражэнскай, або Еўфрасіньеўскай царкве - як кажуць у народзе, раскрыццём фресак 12 стагодзя. Нават выконвае працу па захаванні пазнейшых запісаў фрэсак- ў пачатку 19 стагодзя і ў канцы 19 стагодзя – так у той час пайходзіў “рамонт” царквы. У.Ракіцкі кажа –“уявіце як зняць дакладна тонкі слой фарбаў, ні папсаваць той роспіс што пад ім, затым перанісці зняты слой на другую аснову. Гэта вельмі ні толькі марудна, але і асабліва - шкодна для здароўя.” Калі я быў у келлі Еўфрасінні у пачатку 90-х гадоў – то сцены у ёй былі закопчаныя, чорныя. Зараз у келлі на сценах рэстаўратарам адкрытыя фрэскі 12 стагодзя. Менавіта тыя з якімі побач малілася Еуфрасіння. Так сама на сценах паўсюдна прадрэпана так званае – графіці. Гэта амаль звычайныя надпісы – “ я тут быў…” толькі іезуітаў, і на латыні, напрыклад – IOANN NEVELSKI ANNO DOMINI 1616 g. Вядома, тая фрэска, што мы бачым зараз – гэта як бы яе анатамічны стан. На ёй бачны і падрыхтоўчыя, колеравыя лініі – вохра- кінавар-рэфць, і графья – выдауленыя тонкаю палачкаю лініі па сырой вапне. І вельмі добра, што нашыя часы мы станоўча адносімся і разумеем спадчыну продкаў.У Спаса-Еўфрасіньеускім манастыры кожны дзень адчынены дверы. Можна прыйці памаліцца, дакрануцца да вярыгаў Еўфрасінні, пакланіцца яе мошчам. Падрыхтаваў Алег Пракарына 2005 год напiсаў aleg prakaryna 06.06.2006, 07:55
ОСТАНОВИТЕ ВЫ СВОЮ ЛЮБОВЬ СРЕДИ ХОЛОДНОЙ МУЗЫКАЛЬНОЙ СТРОЧКИ, НЕПОНИМАЮЩИЕ СОЛОВЬИ ТВОРЯТ ВСЕМ ОДИНАКОВЫЕ НОЧИ. ЛОМАЙТЕ ЧУВСТВО, БУД-ТО ЛЁД ДВИНЫ ПРЕСЫХАЕТ СТАРЫЙ, КОМОМ В ГОРЛЕ ВОПРОС ПРОСТОЙ – ГДЕ ЖЕ НАЙТИ? ТАКУЮ ЖЕ? КАК ТЫ? ОТВЕТ ПОНЯТЕН ДАЖЕ ДУРАКУ: - ДРУГОЙ ЧЕРТЫ ОТКРОЮТСЯ ЛИШЬ В ПЛАЧЕ ЕЁ ГОРДОМ. БЕЖИТ, ЛЕТИТ РУЧЕЙ С ДОЖДЁМ ВЕСНА ОТОГРЕВАЕТ РУКИ И РЯДОМ БОГ НАШ ЖИЗНИ И СУДЬБЫ ПРОСТОМУ ОТКРОВЕНЬЮ УЧИТ. К ТАКОМУ ЧУДУ ПРИКОСНУВШИСЬ - НЕ УПАСТЬ И В ТАНЦЕ, СПОТЫКАЯСЬ ПАРЫ КАДРИЛЬЮ ЗАБЫВАЮТСЯ ОПЯТЬ ЗНАКОМО ГУБЫ ШЕПЧУТ - НЕ ОБМАНЕТ… ТАК ЛЮДИ В ОЖИДАНИИ ЛЮБВИ НЕ ПОНИМАЮТ ИНОГДА ДРУГ ДРУГА И КАЖДЫЙ ГОД – НАДЕЖДА С ПОМОЩЬЮ ВЕСНЫ ВДРУГ ПРЕДЛАГАЕТ ЭТО ЧУДО. О НАДЕЖДЕ НАСТИ НА СЕРЕДИНЕ ДВИНЫ 15.3.04 напiсаў aleg prakaryna 08.06.2006, 06:03
ТАК У ПОШУКАХ ДЗЯДЗКІ ВЕЛАСКЕСА АДЧЫНЯЮ ЛІСТЫ ДА СЯБЕ, РАЗМАЎЛЯЮ Я З ФАРБАМІ ЛАСКАВА, ЦЕРАЗ ВІЦЕБСК ІДУ ДА ЦЯБЕ. ЗА СЦЯНОЮ СУСЕДЗІ, З ПІВАМ - У ПОШУКАХ ШЧАСЦЯ ТО ЗМАЎКАЮЦЬ, ТО ГУЧНА ЖАДАЮЦЬ СПАТКАЦЦА, ДЫ ШЫБУЮЦЬ ЦЫБАТА ПА ВАГОНУ ДЗЯЎЧАТЫ… НУ, А МЫ ТАК, З ВЕЛАСКЕСАМ ЧАРКА ЗА ЧАРКАЙ САМАГОНАЧКУ ХЛЕШЧАМ ПАД САЛЬЦА, ЗАЎЗЯТА, І ЗВЯРТАЕМСЯ МЫ - ЎЖО, ЗУСІМ ПА-СЯБРОЎСКУ РАСКЛАДАЕМ ПА ФАРБАХ МЫ КАХАНКУ – ВЯСЁЛКУ. ЯК ДАЧКА З ТОЙ ІСПАНІІ ЦІ …БЕЛАРУСКА Ў, ТУМАНОХ ПА ДАРОЗЕ, РЭЖУЦЬ НАДТА ПА-РУСКУ. ПОЛАЦК …ВОСЬ… І ДЗЯЎЧЫНКА Ў ПОЛІ … З ГЛУЗДУ З’ЕХАЎ? ВЕЛАСКЕС? ДОБРА СТРЭЦЦА ХОЦЬ ТАК, І ДАЕХАЦЬ МІЖ ВОЛІ. 5-6.9.2004 ПОЕЗД ПОЛАЦК-БАРАНАВІЧЫ напiсаў aleg prakaryna 23.06.2006, 07:57
Мой текст на выставку в проекте пан-тон на славянке открытие или 6-го или 7-го в ратуше Артефакт (от лат. artefactum искусственно сделанное)факт, не характерный для естественного течения данного процесса и вызванный искусственно. И на сегодня из Росприроднадзора отвечают, что птичий грипп у диких птиц встречается крайне редко. В Европе, обследовав 15 тысяч диких птиц – из них только 13 птиц были носителями вируса Н5N1. Природа локализует массовый падёж, а вот птицеводческие хозяйства – идеал для распространения и мутаций вируса. В мире на 24.5.2006 от птичьего гриппа умерло 124 человека, и предположительно - уже вирус передаётся от человека к человеку. В экспериментальной психологии - артефакт подразумевает данные, порождаемые самой методикой изучения процесса и на деле ему не свойственные. Например написание по этому поводу текстов : МОЙ ДРУГ ТАК ЛЮБИЛ ГОЛУБЕЙ БЕЗ НИХ НЕ ЖЕЛАЛ ОН СЧАСТЬЯ - ВЫ ПТИЦЫ МОЕЙ ДУШИ… ЛЕТАЮТ, МЕЧТАЮТ, КРУЖАТСЯ. ЕЩЁ У НЕГО БЫЛ ЧЁРНЫЙ БЛЕСТЯЩИЙ, КАК КУСОК АНТРАЦИТА ГОЛУБЬ КРАСИВЫЙ, СИЛЬНЫЙ ОН НЕ ХОТЕЛ САДИТЬСЯ… С УТРА НАПРОЛЁТ ДО ВЕЧЕРА ЖДАЛ ЛЮБИЛ ОН ЛЕТАТЬ НОЧАМИ И ЗВАЛИ ТУ ПТИЦУ – ЧАРЛИ. ОН ТОЖЕ ДЖАЗ РАСЧЕРТИЛ, ПО НЕБУ – ВЕЧНО КРУЖИЛСЯ ВОКРУГ ГОЛУБКИ, А ПАРКЕР – ЧАРЛИ ИГРАЛ БЕСКОНЕЧНО. ТАМ ТОЖЕ ЗВУК, САКСОФОН – БЛЕСТЯЩЕЕ НЕБО ЗВЁЗДЫ ЗВАВШИЕ ИХ, СЛУШАЛИ КРЫЛЬЕВ СВИСТ В МУЗЫКЕ ЭТОЙ – ДЖЕГО… В БАРХАТНОЙ НОЧИ – ПАРА ЗВЁЗДНЫХ, КРАСИВЫХ ПТИЦ ПЛАВАЛА МЕЖДУ ПРОЧИМ. НЕБО НОЧНОЕ – ЛЮБОВЬ ВЕСНОЙ ИХ В СЕБЕ РАСТВОРИЛО МЕЧТУ ИХ ПОЛЁТА ЗАКУТАЛО В ДЖАЗ И МУЗЫКОЙ ОТПУСТИЛО. А ДРУГ МОЙ С ПОДРУГОЙ СЕЛИ ЗА РУЛЬ, И ПО ДОРОГЕ В НЕБО КАТИЛИ ДОЛГО, ЗВАЛИ МЕЧТУ И ЧУДО ПРИШЛО, НО ЗНАЕТЕ, Я ТАМ НЕ БЫЛ. ДРУГУ ДЕТСТВА ВОВЕ ШАРАПЕ ПОСВЯЩАЕТСЯ 23.7.2002-1998-25.6.2006 В криминальной психологии артефакт - искусственно вызываемые с целью симуляции процессы и состояния. Все эти птицы умерли просто от жизни, естественной смертью, я всего лишь их нашёл. И даже не от птичьего гриппа, потому как это произошло три года назад. И мои пчёлы не перенесли 30-ци градусные морозы, в оттепель опустились, а резкий мороз не дал пчёлам подняться на рамки. p.s. Этот дискурс необходим для передачи природы виртуальной реальности артефакта. Увидеть его реальность, раскрыть его строение, выявить его начала и отношения в бытийном содержании артефактаности. И это важно по своей внутренней организации - так называемого «глагольного» типа, отделить осуществлёность от действительности, что бы быть не «самому по себе», а рассмотреть разговор о свершаемом. Энергия работ выступает здесь как осуществление образом артефакта. Подготовил Олег Пракорина 25.6.2006 Снов. Для выставки Витебску. напiсаў aleg prakaryna 01.07.2006, 07:35
Полацкае Ты зачыняеш вочы І бачыш бы ў сне: Цячэ рака, мы крочым, Сафія на гарэ Крыніца лье вадзіцу. На смак яе спытаў. Тут нельга не спыніцца - Душы голас спяваў. Адчыненае неба Між снежаньскіх турбот. Вось сонца, што так трэба! Ўспамін гадоў глыбок. Трымай мяне мой сябра, Трымай ці йдзі са мной. Вунь бачу, ёсць кавярня. Злым думкам маім бой. Не чую спеў аргана, Балюча ў грудзі. Навокал усё так п'яна. Мне ў вочы не глядзі. І безліч розных бесаў Не радыя святлу Ўцякаюць цёмным лесам, А я далей іду Зноў адшукаю веру, Што моц дае ўсяму І гэтаму вось спеву. І вам, каго люблю! 22-12-2007 Вельмі ўразіў мяне горад Полацк. Пабачыў яго тыдзень таму і закахаўся. Колькі ўсяго перавярнулася ўнутры не передаць адным аповядам. Эх, Полацк… напiсаў Сяргей Шабанаў 22.12.2007, 03:10
забыл = с полоцких дел тектс о реставраторе фресок церкви Ефросиньи- Ракицком - …НЕШТА РОБІЦЦА САМО ПА САБЕ, ЯК І ЗАДУМАНА, АДНАК УСТАНАВІЦІ ДАКЛАДНА, ШТО – МЕНАВІТА ЦЯЖКА… КЭНКО – ХОСІ (ДАЮЧЫ ПАРАДЫ МАНАХ) У МАСТАЦКАЙ ГАЛЕРЭІ НАЦЫЯНАЛЬНАГА ПОЛАЦКАГА ГІСТОРЫКА-КУЛЬТУРНАГА МУЗЕЯ ЗАПАВЕДНІКА 17 ВЕРАСНЯ АДКРЫЛАСЯ ВЫСТАВА “З ДАРОЖНАГА АЛЬБОМУ – НА ПАМЯТКУ З ВЯСКОВАГА ЖЫЦЦЯ” УЛАДЗІМІРА РАКІЦКАГА, ЯКІ НАРАДЗІЎСЯ Ў ВЁСЦЫ ПАРАСЛЯНЫ, ШТО НА ПОЎНАЧ АД ПРУЖАН. ЁН З’ЯЎЛЯЕЦЦА АДНЫМ З ПЕРШЫХ ВЫПУСКНІКОЎ “ПАРНАТА” – МАСТАЦКАЙ ШКОЛЫ ІМЯ АХРЭМЧЫКА, У 1952Г. СКОНЧЫЎ АДЗЯЛЕННЕ МАНУМЕНТАЛЬНАГА ЖЫВАПІСУ АКДЭМІІ МАСТАЦТВАЎ У МІНСКУ. У 1992Г. ПРАХОДЗІЎ КУРС НАВУЧАННЯ ПА РЭСТАЎРАЦЫІ НАСЦЕННАГА ЖЫВАПІСУ ПА ЗАПРАШЭННЮ АРГАНІЗАЦЫІ ЮНЭСКА, А СЁННЯ – УЛАЗДІМІР РАКІЦКІ -ВЯДОМЫ Ў ПОЛАЦКУ РЭСТАЎРАТАР ФРЭСАК 12 СТ. СПАСА-ПРААБРАЖЭНСКАЙ ЦАРКВЫ Ў СПАСА-ЕЎФРАСІНЬЕЎСКІМ МАНАСТЫРЫ. АСНОЎНАЯ КАНЦЭПЦЫЯ ВЫСТАВЫ – ГЭТА ЗЛУЧЭННЕ МАСТАЦКІХ ВАНДРОВАК ПА ЕЎРОПЕ, ІТАЛІІ, ГРЭЦЫІ З МАЛЮНКАМІ СВАІХ РОДНЫХ З ПРУЖАНШЧЫНЫ. ТАК РАЗГЛЯДАЮЧЫ ГЭТЫЯ СВОЕАСАБЛІВЫЯ МАНТАЖНЫЯ ЛІСТЫ, УЗНІКАЕ НОВАЯ ДУМКА АБ СУГУЧНАСЦІ ВОБРАЗАЎ, ПАДАБЕНСТВЕ ЛЮДЗЕЙ І ІХ ЖАДАННЯЎ НА РОЗНЫХ КАНЦАХ СВЕТУ. НА ПРЫКЛАДЗЕ ГРАФІЧНАГА БЛОКУ З ЯГО МАЛЮНКАЎ ПАД АГУЛЬНАЙ НАЗВАЮ “УРОК ГЕАМЕТРЫІ” МЫ БАЧЫМ ПАРТРЭТ МАНАХА ЛУКІ ПАЧОЛІ – ЯКІ АДКРЫЎ СПОСАБ ВЯДЗЕННЯ БУХГАЛТЭРЫІ - І ГЭТЫМ ЯГО ПРЫНЦЫПАМ КАРЫСТАЮЦЦА І СЁННІ (ДАРЭЧЫ ДА ЯГО КНІГ ПА ГЕАМЕТРЫІ РАБІЎ ІЛЮСТРАЦЫІ І ЧАРЦЯЖЫ САМ ЛЕАНАРДА ДА ВІНЧЫ), А ПОБАЧ КЕНТАЎР, ЯКІ ВУЧЫЎ МУЗЫЦЫ, ШТО АМАЛЬ МАТЭМАТЫКА, ДЗЕ НОТЫ – ГЭТА ВЕЛЬМІ ДАКЛАДНЫЯ ЛІКІ, ПА ІХ І ДРУКУЕЦЦА ГАРМОНІЯ. ТУТ ЖА І ВЫЯВЫ ІКАНАПІСЦАЎ, У ПРАЦЫ ЯКІХ БАЧНА НЕЗВЫЧАЙНАЯ МАТЭМАТЫЧНАСЦЬ, АСАБЛІВА КАЛІ ФІГУРА БОЛЬШ ЗА ЧАТЫРЫ МЕТРЫ, ТО ЗУСІМ НЕВЕРАГОДНА ЯК ЧАЛАВЕК ВЫКАНАЎ, І БЕЗ ПАМЫЛАК – ГЭТЫ ІКАНАГРАФІЧНЫ ВОБРАЗ. ШТО ЦІКАВА, СЯБАР У.РАКІЦКАГА З ЭФІОПІІ – ТАДЭССЕ – ІКАНАПІСЕЦ, МАЛЮЕ БОЖУ МАЦІ МЕНАВІТА АФРЫКАНСКУЮ (ЧОРНАСКУРУЮ) – ЗУСІМ ПАДОБНА ЯК НАША БЕЛАРУСКАЯ ШКОЛА – ДЗЕ ІКАНАПІСЦЫ (УНІЯТЫ) ВЫКОНВАЛІ ТВАРЫ БАГАРОДЗІЦЫ І ІСУСА ПАДОБНЫМІ НА СВАІХ РОДНЫХ І БЛІЗКІХ, ТАМУ ШТО ЛІЧЫЛІ – БОГ Ў КОЖНЫМ З НАС . У. РАКІЦКІ ПРАЦЯГВАЕ МЯСЦОВУЮ ШКОЛУ, МАЛЮЮЧЫ СВАІХ РОДНЫХ, ЁН СТАВІЦЬ ІХ ПОБАЧ З ІНФАНТАМІ, НАВАТ ІМЯ ЯГО ДЗЕДА – АНТЫК – У ЯКІМ БЕЛАРУСКАЯ ГРЭЦЫЯ ПЕРАТВАРАЕЦЦА Ў АНТЫЧНАСЦЬ. НА ВЫСТАВЕ МЫ БАЧЫМ СКРАДЗЕННУЮ ВОКАМ МАСТАКА, АМАЛЬ ШТО ІМГНЕННА – РЫСУ ПРАЗРЫСТАГА ВОДАРА МІЖЗЕМНАМОР’Я І АГУЧАНУЮ, ПРЫВЕДЗЕНУЮ ДА НАС ВОБРАЗАМІ ПРОДКАЎ ПОСТАЦЬ МАСТАКА. АДНАЧАСОВА ЗАМАЛЁЎКАМІ НЕПАСРЭДНА Ў ГРЭЦЫІ, ІТАЛІІ, УЛАДЗІМІР УРАТОЎВАЎСЯ АД НАВАЛЫ – З УСІХ БАКОЎ НАЗАПАШАНАЙ ЧАЛАВЕЦ____ТВАМ КУЛЬТУРЫ, ШТО СВАЁЙ ВЕЛІЧНАСЦЮ МІФАЎ, БАГОЎ, МАСТАЦКІМ УЗДЕЯННЕМ ГУЧЫЦЬ ЯК ГІМН, НІБЫТА СЦВЯРДЖАЕ – ТАКОЕ НЕМАГЧЫМА СТВАРЫЦЬ ПРОСТАМУ СМЕРТНАМУ. У. РАКІЦКАГА – РЭСТАЎРАТАРА ЦІКАВІЦЬ ЯК ГЭТА ЗРОБЛЕНА, ВЫРАЗНЫЯ СРОДКІ РОЗНЫХ ГІСТАРЫЧНЫХ ЭПОХ. РОБЯЧЫ КОПІІ – ПАЧЫНАЕШ РАЗУМЕЦЬ ДЫСЦЫПЛІНУ МАСТАКА, ГЛЯДЗІШ ДРУГІМІ ВАЧЫМА. З СЛОЎ УЛАДЗІМІРА – “ПАКЛАДЗЕНЫЯ Ў ВЫСТАВУ МАЛЮНКІ, ГЭТА ТОЙ КАРОТКІ МОМАНТ, ЯКІ ПРЫМУШАЎ МАЮ РУКУ ХАПАЦІСЯ ЗА АЛАВІК І МАЛЯВАЦІ ХУТКА І СПРЫТНА… ТО ФОТАЗДЫМКІ З ХАТНЯГА АЛЬБОМУ, ТО ДРУГІМ РАЗАМ – НА ПАМЯТКУ З ВАНДРОВАК ПА МУЗЕЯХ ІТАЛІІ І ГРЭЦЫІІ… ІХ МОЖНА ПЕРАКЛАСЦІ І З’ЯВІЦЦА ІНШАЯ КАРЦІНА, МОЖА ТАЯ КАРЦІНА КАТОРАЯ І БЫЛА ЗАДУМАНА НЕКАЛІ”. ECCETERA: PERCHE LA MINESTRA SI FREDDA… - І ГЭДАК ДАЛЕЙ, ТАМУ ШТО ПАХЛЁБКА СТЫНЕ – СЛОВЫ З ДЗЁННІКА ЛЕАНАРДА, ЯКОМУ НЕ ХАПАЛА ЧАСУ ПРАЛІЧВАЦЬ СВАЕ ДОКАЗЫ, ДУМКІ ЦІ ІДЭІ… І ЗАРАЗ У.РАКІЦКІ ЗАЧАРАВАЎШЫСЯ ПРАЦАМІ БЕЛАРУСКІХ МАСТАКОЎ З ПАСТАЯННАЙ ЭКСПАЗІЦЫІ МАСТАЦКАЙ ГАЛЕРЭІ Ў ПОЛАЦКУ, АПРАЦОЎВАЕ ГЭТУЮ ТЭМУ. І КАЖА – ДА БУДУЧАГА ЗНАЁМСТВА. СТАРШЫ НАВУКОВЫ СУПРАЦОЎНІК МАСТАЦКАЙ ГАЛЕРЭІ НПГКМЗ АЛЕГ ПРАКАРЫНА. 23.9.2004 напiсаў aleg prakaryna 04.02.2011, 06:40
усе 280 паведамленьняў Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
