|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | Анталёгія сучаснай паэзіі створаны: 26.10.2006, абноўлены: 01.11.2007 14:54, камэнтароў: 183 Дарагія сябры! Мне параілі зьвярнуцца да Вас. Мы ў Шанхай унівэрсітэт хочам выдаць Анталёгію сучаснай беларускай паэзіі на кітайскай мове. Ад нашых калегі ў Мінску мы атрымалі сьпіс паэтай, без якіх такое Анталёгія была б недастатковая. Прашу Вас карэктаваць гэты сьпіс – караціць і дапоўніць, толькі прашу з аргумэнтам. Можна назваць таксама абавязковыя творы. Калі ласка. Паэты павінны быць роджаны пасьля вайны. Вось гэты сьпіс: Адамовіч Славамір, Аксак, Акулін, Антанян, Арлоў, Артымовіч, Бабкоў, Баравікова, Булыка, Галубовіч, Гальпяровіч, Глёбус, Дранько-Майсюк, Дубянецкая Галіна, Жыбуль, Законнікаў, Іпатава, Каржанеўская, Каско, Коўтун, Лукша Міра, Мацяш, Мінкін, Мятліцкі, Някляеў, Пашкевіч Алесь, Пісьмянкоў, Пяткевіч Андрэй, Разанаў, Рублеўская, Сапач, Сахарчук, Сітніца, Сокалаў-Воюш, Стрыжак, Сыс, Сьцяпан, Хадановіч, Чобат, Шніп, Янішчыц С павагай да Вас, Магістр Шанхай унівэрсітэт Цю Інь  напiсаў Цю Інь 26.10.2006, 17:05
альгерд бахарэвіч Паэт, празаік, перакладчык. Нарадзіўся ў 1975 годзе ў Менску. Жыве ў Менску. Лідар панк-гурта ПРАВАКАЦЫЯ. Удзельнік творчага руху "Бум-Бам-Літ". Сябра літаратурнай суполкі SCHMERZWERK. У 2002 годзе за кнігу "Практычны дапаможнік па руйнаваньні гарадоў" атрымаў прэмію "Гліняны Вялес". Акрамя таго аўтар кніг "Натуральная афарбоўка" (2004) і "Ніякай літасьці Валянціне Г.!" (2006) вершы "пакуль нам хапае аднаго", "дзякуючы кіно" Пакуль нам стае аднаго Усёазначальнага слова Вусны сьціскаюцца мокра, драпежна Затым - гук Гук дзіцяці, які заблукаў у лесе Пароль для таго, хто ўваходзіць у наш Перасоўны замак. Зьменім від з вакна Быццам прытулім да сьцяны Іншыя карціны Ты карыстаесься гэтым сьветам згодна з патрэбамі Знаходзіш у ім шчыліны Гэтак відаць далей - Стэп, які дорыць блаславёную адзіноту Толькі з такім небам ты здолееш разагнуцца Толькі такую траву ты здолееш запаліць пазіркам Толькі тут усё напраўду - Тут, адкуль назаўжды ад'язджае наш цягнік "Мужчыны, па сутнасьці, аднолькавыя яны лёгка выкрываюць сябе умоўнымі знакамі сваіх міжножжаў крыкамі ў канапавай барацьбе. Падобныя на ракавае філе, скралі пару выслоўяў з чужых сачыненьняў Яны аднолькавыя, але Ты - выключэньне" "Жанчыны, па сутнасьці, усе падобныя ўзьведзенымі ў культ нагамі, скурай дадробнаю, шасьцю лічбамі, што нагадваюць тэлефон, якога так лёгка - вон - кіслымі ванітамі пасьля сухога віні, але ёсьць выключэньне - Ты. Адна." Шчасьлівы шлюб вызначаецца колькасьцю ўменьняў Уменьнем вызначаць навобмацак Жабрацтва грошай Недасканаласьць целаў Пакуль нам стае аднаго Слова, якае усё тлумачыць З намаляванай бутэлькі Пахне завялай кветкай Больш чым папросту сапраўдны Цень ад астылага кубку верш публікаваўся ў нямецка-беларускай анталёгіі frontlinie/лінія фронту і ў нямецкім часопісе schöngeist Дзякуючы кіно Мінуўшчына падаецца нам чорна-белай. Праз экран - Праз адтуліну ў агароджы, Праз люкі загадкавые, праз расколіну ў зьледзянелай лужыне - праз экран імкну туды, у Менск пяцідзесятых. Я йду па ягоных вуліцах Пакінуўшы машыну часу ў бабулькі, Якой усё адно, што хаваць у апусьцелым хляўку. МАЮ мэту - перашкодзіць свайму нараджэньню. Рэпрадуктар зьлева, справа Статуя багіні Прадукцыі: распухлае ўлоньне, разяўлены рот, тоўстыя рукі ўчырванелыя, лоб - непрыкметны Як выкрываюць тыя, у штацкім, гэткіх як я? Лютаўскім ранкам Будую той дом, дзе мяне зачыналі Гляджу праз калючы дрот Як цалуюцца бацькі мае - юныя - Пад невыносна круглым Ценем заводскай рабіны. верш публікаваўся ў нямецка-беларускай анталёгіі frontlinie/лінія фронту і ў анталёгіі беларускіх тэкстаў зьнітаваных з кіно kinon.by/cini_ma.html напiсаў шшшыт 26.10.2006, 17:33
вальжына морт вершы беларуская мова 1, беларуская мова 2 гэтыя вершы публікаваліся ў шматлікіх часопісах напэўна ў розных мовах а таксама ў кніжцы "вальжына морт" што была выдадзена сёлета ў нямеччыне БЕЛАРУСКАЯ МОВА І за тваімі межамі, мая краіна, пачынаецца вялізны дзіцячы дом. і ты вядзеш нас туды, беларусь. можа, нарадзіліся мы бяз ног, можа, ня тым багам молімся, можа, табе ад нас гора, можа, мы невылечна хворыя. можа, няма табе чым нас карміць, але ці ж ня ўмеем мы жабраваць можа, ты й ніколі не хацела нас, але ж і мы на пачатку ня ўмелі цябе любіць. твая мова такая маленькая, што яшчэ й размаўляць ня ўмее. а ты, беларусь, у гістэрыцы, табе ўсё здаецца, што акушэркі пераблыталі скруткі. што ж табе зараз карміць чужое дзіця, сваім малаком паіць мову чужую? мову, што ляжыць сіняя на падваконьні, ці мова гэта, ці шэрань леташняя, ці шэрань гэта, ці толькі ад укрыжаваньня цень, ці цень гэта, ці проста нічога. гэта ня мова, бо няма ў ёй ніякай сыстэмы. яна, як сьмерць, раптоўная й неразборлівая, як сьмерць, ад якой немагчыма памерці, як сьмерць, ад якой мерцьвякі ажываюць. мова, дзеля якой дзяцей кладуць на патэльні, мова, дзеля якой брат забівае брата, мова, ад якое нікому не ўратавацца, мова, што нараджае ўродаў-мужчынаў, нараджае жанчын-жабрачак, нараджае безгаловых жывёлаў, нараджае жабаў з чалавечымі галасамі. гэтай мовы не існуе, яна нават ня мае сыстэмы. зь ёй размаўляць немагчыма, яна адразу б’е ў морду, нават на сьвяты. гэтую мову па горадзе не разьвесіш, яе ўжо не ўпрыгожаць ні фаервэркі, ані нэон. я а клала на тую сыстэму свой А К А Р Д Э О Н. а мой акардэон – ён як расьцягне мяхі – як горныя вярхі – такі мой акардэон. ён ежу бярэ з рукі, ён ліжа і, як дзіця, ня злазіць з маіх калень. але, калі трэба, ён пакажа свой траляля! ІІ Нават нашыя маці ня знаюць як мы зьявіліся ў сьвет Як мы самі рассунуўшы іхныя ногі вылезьлі вонкі Так вылазяць пасьля бамбардаваньня з руінаў Мы ня ведалі хто з нас хлопец а хто дзяўчына І жэрлі зямлю і думалі што жарэм хлеб А нашая будучыня гімнастачка на тонкай Нітачцы далягляду што там яна толькі Ні вырабляла Бля і мы расьлі ў краіне дзе спачатку крэйдай крэсьляць дзьверы і ўночы прыяжджаюць дзьве-тры машыны і звозяць нас але ў тых машынах былі не мужчыны з аўтаматамі і не жанчына з касою але так да нас прыяжджала каханьне і забірала з сабою Толькі ў грамадзкіх туалетах мы адчувалі свабоду Дзе за дзьвесьце рублёў ніхто не пытаў што мы там робім Мы былі супраць сьпёкі летам супраць сьнегу зімой А калі аказалася што мы былі нашай мовай І нам вырвалі языкі мы пачалі размаўляць вачыма А калі нам выбралі вочы мы пачалі размаўляць рукамі Калі нам адсяклі рукі мы размаўлялі пальцамі на нагах Калі нам прастрэлілі ногі мы ківалі галавою на «так» І хіталі галавою на «не». І калі нашыя галовы зьелі жыўцом Мы залезлі назад у чэравы нашых сьпячых маці Як у бамбасховішчы Каб нарадзіцца зноў А там на даляглядзе гімнастачка нашай будучыні Скакала праз агнявы абруч Сонца Пі…ец напiсаў шшшыт 26.10.2006, 17:39
зьміцер вішнёў Адзін з патрыярхаў творчага руху Бум-Бам-Літ (1995 — 1998). Сябра суполкі “Шмэрцвэрк”. Аўтар кніг: “Бочкавы краб” (1995), “Афрыканскія матывы” (1996), “Клёкатамус” (1996), “Штабкавы тамтам” (1998), “Тамбурны маскіт” (2001), трап для сусьліка, вэрыфікацыя нараджэньня, фараон у заапарку. актыўна перакладаецца на шматлікія мовы сусьвету асабліва на нямецкую. вершы "пойдзеш на правы бок", "так усе мы аматары смажанага каньюктывіту" ці нейкія іншыя напiсаў шшшыт 26.10.2006, 17:48
вольга гапеева сябра суполкі шмэрцвэрк, аўтарка кнігі рэканструкцыя неба вершы "вока каня", "мяне не хапае бо" аргумэнтацыя лішняя напiсаў шшшыт 26.10.2006, 17:54
джэці (вера бурлак) абавязкова пачытаць можаце там community.livejournal.com/druhifront/139 напiсаў шшшыт 26.10.2006, 17:58
+ людка сільнова, лера сом… гумовая анталёгія будзе? напiсаў шшшыт 26.10.2006, 18:05
Дзякуй вялікі Вам. Канечне, маладыя паэты меней “раскурчаныя”, чым больш старыя. Мы хочам больш маладых, і наша Анталёгія павінна быць карысная і ў будучыню. Яна не будзе гумовай. Таму я прасіла б Вас скарочваць той сьпіс, а не толкі дапаўняць яго. Напэўна, мы хочам дваццаць паэтаў па пяць вершаў. Дзякуй Вам. Калі ласка. напiсаў Цю Інь 26.10.2006, 18:42
мой сьпіс: 1 алесь аркуш 2 алесь разанаў 3 андрэй хадановіч 4 альгерд бахарэвіч 5 ігар бабкоў 6 людка сільнова 7 віктар сьлінко 8 зьміцер вішнёў 9 вальжына морт 10 анатоль сыс 11 уладзімер някляеў 12 міхась баярын 13 віктар жыбуль 14 джэці (вера бурлак) 15 вольга гапеева 16 надзея артымовіч 17 віка трэнас + напiсаў шшшыт 26.10.2006, 20:04
Цю Інь, ваш спісак самы лепшы! Больш не пытайцеся ні ў кога, бо вам нараяць і жукоў і жаб выдаць у анталогіі! У нас тут поўны бардак! Зараз знойдзецца разумны, які раздзеліць паэтаў на прыўладных і незалежных. напiсаў alesik 26.10.2006, 22:26
18 уладзімер арлоў 19 лера сом 20 алег мінкін напiсаў шшшыт 26.10.2006, 22:41
1 алесь аркуш 6 людка сільнова 7 віктар сьлінко 8 зьміцер вішнёў 16 надзея артымовіч Гетых льга викинуць, они хировыя пииты. напiсаў Инь Инь 26.10.2006, 22:46
19 лера сом викинуць напiсаў Инь Инь 26.10.2006, 22:48
15 вольга гапеева 17 віка трэнас кинуць у сметницу напiсаў Инь Инь 26.10.2006, 22:50
21 марыя барадзіна напiсаў шшшыт 26.10.2006, 23:58
Ёсьць паэты прыўладныя, але ёсьцека і незалежныя. напiсаў разумны 27.10.2006, 00:23
Каб скласьці нейкае ўражаньне пачытайце : -анталёгію "Краса і сіла" -усе нумары часопісу "Крыніца" з 1994 году -усе нумары часопісу "ARCHE" -усе нумары часопісу "Дзеяслоў" -усе кнігі выдавецтва "Логвінаў" (серыя "другі фронт мастацтваў") Гэта не 100-адсоткавая прэзэнтацыя, але дзе-якую планку ўсё-ткі задае гэты сьпіс напiсаў Пістончык 27.10.2006, 00:32
Дарэчы, дзіўна было пабачыць незнаёмыя мне (а вам???) прозьвішчы паэтаў(?): Антанян і Стрыжак. напiсаў Пістончык 27.10.2006, 00:43
Два апошнія допісы пакінутыя ці то шызафрэнікам, ці надта павярхоўным чалавекам, ці двума рознымі людзьмі. Спачатку ён раіць пачытаць анталёгію, пасьля зьдзіўляецца прозьвішчам паэтаў, якія з гэтай анталёгіі і ўзятыя. напiсаў natasha 28.10.2006, 12:22
Цудоўна абмяркоўваеце, толькі чамусь не заўважылі прынамсі пяці найлепшых маладых паэтаў: Андрэй Адамовіч Глеб Лабадзенка Марыйка Мартысевіч Сяргей Прылуцкі і трохі старэйшы ад іх Максім Шчур Усіх вельмі раю пачытаць. :) напiсаў Андрэй Хадановіч 28.10.2006, 13:26
Дзіўна, што няма ў гэтых сьпісах і Юрася Пацюпы. напiсаў Андрэй Хадановіч 28.10.2006, 13:38
яна просіць 20, а тут хутка будзе 200. І які кітаец будзе ў гэтым разбірацца, я б паглядзеў. Мусіць быць рэпрэзентатыўная падборка, найбольшыя паэты розных корункаў. напiсаў У паліто 28.10.2006, 14:02
Вось што ў мяне атрымалася. Усе нарадзіліся пасьля вайны. Прадстаўлены ўсе пакаленьні, накірункі і нават палы. Славамір Адамовіч (1962) Ігар Бабкоў (1964) Раіса Баравікова (1947) Леанід Галубовіч (1950) Адам Глёбус (1958) Леанід Дранько-Майсюк (1957) Віктар Жыбуль (1978) Алег Мінкін (1952) Уладзімер Някляеў (1946) Алесь Пісьмянкоў (1957-2004) Алесь Разанаў (1947) Тацяна Сапач (1962) Анатоль Сыс (1959-2005) Андрэй Хадановіч (1973) Яўгенія Янішчыц (1948-1988) Калі каго дадаваць, дык толькі для аб'ёму. напiсаў natasha 28.10.2006, 15:04
Даволі гарманійны вар'янт. Здаецца, усе самадастатковыя і ніхто нікога не дублюе. Але тут 15. напiсаў don 28.10.2006, 15:15
Палова з вашага сьпісу ня чыста паэты (а вы ж хочаце выдаць менавіта анталёгію паэзіі!), а таленавітыя й вядомыя празаікі й гісторыкі(У. Арлоў), філосафы (І.Бабкоў), барды (Сяржук Сокалаў-Воюш, Эдуард Акулін)), аматары інтэлектуальных гульняў(А.Хадановіч) - у тым больш знаныя. А гэта крыху іншае. А калі шчэ і аб'ём абмежаваны - то і пагатоў трэ пільней. Што да пасьляваенных паэтаў - то вось мой сьпіс (з найвартых): 1. Уладзімер Някляеў 2. Алесь Разанаў (раннія асабліва) 3. Анатоль Сыс 3. Леанід Дранько-Майсюк (нізка "Вершы да А") 4. Адам Глёбус (ёсьць) Зважайце: не стварыце анталёгія беларускага постмадэрнізму (Вішнёў, Бахарэвіч, Жыбуль, Хадановіч, Гапеева, Трэнас…) замест анталёгіі беларускай паэзіі! Бо ёсьць небясьпека. напiсаў Цаца 28.10.2006, 15:27
2 цаца то і някляева трэ выдаліць бо ж напісаў здаецца колькі раманаў, дранько-майсюк таксама ў прозе адзначыўся ня кажучы ўжо пра глобуса напiсаў шшшыт 28.10.2006, 16:09
2 Цю Інь вам варта зьвярнуцца да некалькіх кампэтэнтных людзей - літаратуразнаўцаў і крытыкаў а не да карыстальнікаў літарынэт. напрыклад да ганны кісьліцынай, ірыны шаўляковай, пятра васючэнка, валянціна акудовіча. гэтая людзі вам найлепей дапамогуць. яны не ад каго не хаваюцца і зкантактавацца зь імі нескладана. а на літарынэт вы можаце прачытаць толькі прыватныя меркаваньні розных асоб. посьпехаў напiсаў шшшыт 28.10.2006, 16:20
Дзякую за спісы! Гэта быў жарт! З вамі цяпер усё ясна! Ніякіх анталогій не будзе! Разбярыцеся хто чаго з вас варты. Мяркуючы па вашых выбрыках, у вас усе лезуць у класікі і асабліва графаманы, якія цягнуць сябе і графаманаў! напiсаў Цю Інь 28.10.2006, 19:33
Я складаю анталогію сучаснай паэзіі для Японіі. Прапануйце паэтаў! напiсаў Хунь Сунь 28.10.2006, 19:54
Цю Інь а вам асабіста які понт з гэтага жарту? тут прыкладна пяць асоб выклалі такія-сякія свае меркаваньні на запытаньне творы якіх аўтараў варта было б зьмясьціць у такую анталёгію. і з гэтых меркаваньняў нічога ні яснага ні сьяснога няма. ну графаманы дык графаны - пойдзем паплачам з нагоды напiсаў шшшыт 28.10.2006, 19:57
ня трэба толькі нікога адпраўляць да "кампэтэнтных людзей". Бо такіх няма. Інакш у нас крытыка паэзіі была б на ўзроўні хоць бы стогадовай даўніны. А ў нас такой крытыкі цяпер няма ў прынцыпе. Можна толькі адчуваць, што Нехта — паэт, а Нехта — можа паэт, а можа і не. А Некага я проста не люблю. Крытыка пачынаецца з размовы. Гаварыце не пра графаманаў, а пра паэзію. Напрыклад, што вы думаеце пра паэзію Законьнікава? напiсаў natasha 28.10.2006, 20:34
Вясёлы жарт. напiсаў Хэлоў Він 28.10.2006, 20:48
спадару шшшыт я не аспрэчваю, што Някляеў і Дранько-Майсюк пісалі і ў іншых жанрах, а кажу пра іх найпершую літаратурную сутнасьць. "…зьвярнуцца да ганны кісьліцынай, ірыны шаўляковай, пятра васючэнка, валянціна акудовіча" - гэта таксама толькі "прыватныя меркаваньні", ня больш за тое. Зрэшты, і гэта ўжо ня мае значэньня, калі анталёгія - жарт напiсаў Цаца 28.10.2006, 20:51
Ну вы і калдыбаны! Цёця кітайская паставіла задачу. Я сяджу — сачу. Тут прыходзіць хтосьці і ад імя цёці кажа — усё гэта жарт. Блін! Як тады 19-га прыйшоў нехта і кажа: ідзіце, ўскладайце кветкі. Заўтра прыйдзе цёця сама і падумае: ну-у-у, калдыбаны канкрэтныя тут сабраліся. І мне сумнавата. напiсаў don 28.10.2006, 21:13
Прыведзеныя тут вершы Бахарэвіча і Морт мяне асабіста не пераканалі, а болей я не чытала. Бахарэвіч — празаік, ведаю. А хто з маладых найварцейшы ў паэзіі? Трэнас? Барадзіна?.. Няма каму падказаць? напiсаў natasha 28.10.2006, 21:43
Яшчэ раз паўтараю! Я складаю спіс для беларускай анталогіі ў перакладзе на японскую! Давайце паэтаў! Гэта сур'ёзна! напiсаў Хунь Сунь 28.10.2006, 22:45
Паслухай, Дон! А хто табе сказаў, што кітайская Цю Інь — цёця? Можа яна і дзядзя! Смешна, як усе паэты і прыпаэты затрапяталіся… Як усім у міфічную Анталёгію трапіць хочацца. А мне кітайскія анталёгіі да плешкі. напiсаў Ан. Сіс 28.10.2006, 22:49
Увага! У Аўстраліі пачаўся праект для абарыгенаў. Знаёмства адукаваных абарыгенаў з сусветнай культурай. Асабліва з тымі культурамі, якія таксама, як культура аўсталійскіх абарыгенаў маюць цяжкасці з выхадам на міжнародную арэну. Ёсць грант скласць анталёгію беларускай паэзіі для аўстралійскіх абарыгенаў. Аўтарам зборніка будзе прадстаўлена магчымасць два тыдні пажыць ў спецыяльным кампусе на тэрыторыі аўтэнтычных плямёнаў маёй краіны. Сам я ў Аўстраліі жыву з 1978 года. Маю неблагую ферму па размнажэнні кенгуру і маленькае выдавецтва. Словам, Вашы прапановы, а грошы— нашы. Буду рады супрацоўніцтву. напiсаў Кастусь Ліхтарчык 28.10.2006, 22:58
RELOAD напiсаў don 28.10.2006, 23:12
Літоўцы даюць грошы на вершы пра Вільню. напiсаў Вільня 29.10.2006, 00:41
У анталёгію для аўстралійскіх абарыгенаў прапаную усіх бум-бам-літаў і на ўзмацненне да іх Т.Бондар і Э.Скобелева. Пра іх уступнае слова хораша можа напісаць Акудовіч, бо ён стварыў гэтую графамонскую брацію, а сам нічога вартага не напісаў акрамя таго, што яго няма. Яго сапраўды няма, не было і не будзе! напiсаў Менск 29.10.2006, 09:34
Не забывайцеся пра Дубаўца. Ён можа скласці анталёгію і для кітайцаў, і для японцаў, і для абарыгенаў Аўстраліі. Акудовічу далёка да яго! Хаця самому Дубаўцу далёка да Кісліцынай ці да таго ж Васючэнкі. напiсаў Дасведчаны 29.10.2006, 09:40
Акудовіч не стварыў, а далучыўся. напiсаў werk 29.10.2006, 10:19
Акудовіча я ведаю, ён мяне неяк хваліў, а вось пра Дубаўца, як пра больш-менш вартаснага пісьменніка ці літаратуразнаўцу, першы раз чую. Відаць, нейкі савецкі, які цяпер сядзіць ў замежжы і вучыць нас як жыць і складаць анталёгіі. Прапаную ў анталогію для абарыгенаў яго не сунуць, бо ён напрэ туды ўсякай савецка-камсамольскай драбядзені! напiсаў Зміцер 29.10.2006, 10:37
Як па мне, дык талкова было б мець такі спіс на ўсе выпадкі — што для кітайцаў, што для абарыгенаў. І па магчымасці выдаваць на розных мовах, у тым ліку і ў арыгінале. Калі што б і змянялася, дык нязначна — у межах трох-пяці імёнаў. Бо тое, што цяпер сям-там выходзіць, — як правіла, такая лажа… напiсаў У паліто 29.10.2006, 10:42
А я ведаю Дубаўца. Ён мяне хваліў і я яго буду хваліць і спадзяюся, што ён мяне ўключыць у анталёгію для абарыгенаў Аўстраліі. Праўда, цяпер ён за кардонам і жуе рабчыкаў і ананасы, але ён яшчэ кумекае, хто і чаму 19-га заклікаў ісці класці кветкі! А можа гэта ён сам і быў? напiсаў Уладзімер 29.10.2006, 10:47
дубабец — савецкі камсамолец. Гы-гы. Кітайскі афрыканец… напiсаў міма 29.10.2006, 12:04
Дубавец— вельмі слабенькі літаратуразнаўца. Па радыё ён балаболіць няблага, а пісаць— Бог не даў. Таму складаць анталёгію ён можа хіба для папуасаў. Вось Скобла— спец! І на радыё і на паперы! А пра Акудовіча тут і гаварыць няма чаго. Ён слабак зусім! Філасофствуе, а толку ніякага! Проста шкада чалавека! напiсаў Алесь Б. 29.10.2006, 15:27
Чаго вы прысталі да Дубаўца? Ну жыве чалавек у Вільні і няхай сабе жыве! Ён нас не ведае і мы яго не ведаем! Зразумела, анталёгій яму складаць нельга, бо ён пераблытае боб з гарохам і скажа, што гэта вінаваты ружовы туман. напiсаў Сяржук М. 29.10.2006, 15:41
Добра, што згадалі. Акудовіча трэба ўключыць у анталёгію сучаснай паэзіі. Дый Дубавец цікавыя вершы пісаў. напiсаў werk 29.10.2006, 15:47
Смех ды годзе! Акудовіч і Дубавец паэты! Няўжо лепшыя чым Хадановіч!? Хадановіч яшчэ і сам не дацягвае ні да Вішнёва, ні да Жыбуля! Словам, анталёгію для папуасаў Аўстраліі прапаную каб складаў Ігар Бабкоў! Гэта філосаф экстраклас! Дубавец і Акудовіч яму ў падмёткі не ідуць! напiсаў Славамір 29.10.2006, 16:50
Якая ідэя філосафа Бабкова Вам асабліва падабаецца? напiсаў werk 29.10.2006, 17:07
"Кітайскі" складальнік — Дубавец. Бо хто з сучасных беларусаў памятае, што Антанян - паэт? Ніхто. А Дубавец Антаняна забыць не можа — яны ў адной краіне жывуць. Таму раптам і з'явіўся "дон"… Версія пра тое, што далі грошы на літоўскую анталогію выглядае слушнай. напiсаў Ш.Холмс 29.10.2006, 17:28
Там, дзе "далі грошы", зьяўляюцца іншыя. Дон зьяўляецца там, дзе даюць вобразы і думкі, бо ведае цану грашам і тое, што шчасьця за іх ня купіш. Ня трэба ўсіх апускаць да сваіх сраных энжэошных уяўленьняў. напiсаў don 29.10.2006, 20:14
Дон. не сярдзіся ты на зайздроснікаў!Ну, ведаеш ты дзе даюць і хто дае, а што ў тым кепскага. Шчасце за грошы не купіш, а прысмакаў можна. А з вобразамі ты перабраў. Не бачыў я цябе там дзе вобразы і думкі з'яўляюцца. З уважэннем да былых заслу ГАЎ!!! напiсаў ан. Сіс 29.10.2006, 21:12
ня гаўкай, ты не сабака. І не сыс таксама. І ўсё, што ты пішаш — хлусьня. Бо ня ведаю я, дзе і хто дае. І ведаць не жадаю. Мяне гэта ўсё гнобіць і выклікае шкадаваньне. Прысмакі і вобразы ў цябе адным словам гучаць. Значыць, яшчэ і не разумееш ты, ананім, нічога ў гарадзкой любві. Павесь галаву і ідзе кудата ў даль. напiсаў don 29.10.2006, 21:21
Лепшая ідэя Бабкова— пра катакомбнасць нашай культуры. А Дубавец сядзіць у замежных катакомбах і думае, што яго ўсе бачаць. Ніхто яго не бачыць, бо яго, як і Акудовіча, няма. напiсаў Славамір 29.10.2006, 21:28
Цікава, ці пагадзіўся б Ігар з такім прачытаньнем сукупнасьці ягоных навуковых тэкстаў. А Дубавец быў на зьезьдзе, яго ў Раду СП абралі. напiсаў werk 29.10.2006, 22:14
Ты прасіў назваць лепшую ідэю, а не сукупнасць навуковых тэкстаў, балабол. напiсала anna 29.10.2006, 22:35
Форум ператвараецца ў абмеркаванне крытыкаў. А сапраўды была добрая ідэя зрабіць чытацкую анталогію. напiсала anna 29.10.2006, 22:38
Пустазвонка. напiсаў werk 29.10.2006, 22:47
Добра, перафармулюю: Цікава, ці пагадзіўся б Бабкоў з тым, што ягоная лепшая філасофская ідэя — "пра катакомбнасць нашай культуры"? напiсаў werk 29.10.2006, 22:54
Пытаньне рытарычнае. Філасофія не прадугледжвае падзел ідэяў на добрыя і лепшыя. напiсаў werk 29.10.2006, 23:01
І што і каму там будзе ў Радзе СП радзіць Дубабец? Няўжо, каб усе ўцякалі ў замежжа? А можа ўступаць у ЦК КПБ? Ведаем мы гэтага Дубабца! напiсаў Ігар Б. 30.10.2006, 07:50
калі б кожны чытач асобна выдаў сваю анталёгію - лепей, а таксама выбранае ўлюбёнага літаратара збольшага абмеркаваньне на літарынэт гэта калі юзеры намагаецца адзін аднаго ўдарыць лобам аб сьцяну і часам паміж сьцяной-ілбом зьяўляюцца дууууумкі напiсаў шшшыт 30.10.2006, 08:11
паводле нейкага статуту кожны чалавек мусіць пасадзіць дрэва, пабудаваць дом, выхаваць дзіця і г.д. варта дадаць пэўна шчэ адзін абавязак - выдаць кнігу напiсаў шшшыт 30.10.2006, 09:17
тут заводца галінкі нехта зь цю іняў настойліва раіць цытую Разбярыцеся хто чаго з вас варты. незразумела толькі да каго зварот да літаратараў ці чытачоў. пачалі пісаць пра вартасьць літаратараў але на маю думку трэба падууумаць і пра вартасьць чытачоў (і слухачоў таксама). зрэшты пра вартасьць пісьменьнікаў па завядзёнцы дууумаюць літкрытыкі й літзныўцы а пра вартасьць чытачоў - пісьменьнікі напiсаў шшшыт 30.10.2006, 09:31
Значыцца, Вы пісьменьнік. напiсаў werk 30.10.2006, 11:30
дарэчы пісьменьнік паводле вызначэньня асоба што мяняе пол//пэўна чым лепей у асобы атрымліваецца мяняць пол тым вырцейшы пісьменьнік напiсаў шшшыт 30.10.2006, 11:58
Калі вы ня верыце ў мэтафізыку, дык што вы тут робіце? напiсаў natasha 01.11.2006, 22:00
і я і я так думаю, ік… напiсаў don 01.11.2006, 22:02
А што ты думаш пра анталёгію паэзіі? напiсаў natasha 01.11.2006, 22:07
асабіста я не ўключаў бы Сыса (хоць ён і прадстаўляе ўсіх нашых "чыстых паэтаў"), Жыбуля, натуральна, бо неперакладабельны, і Хадановіча — што зь яго ўзяць? напiсаў don 01.11.2006, 22:15
з маіх 15-ці застаюцца 12? напiсаў natasha 01.11.2006, 22:21
Трэба маладых дадаць, чалавек 10. Але я сёньня чытаў кніжку Трэнас… Ну… Нетарчашчы талент. Чаму — ня ведаю, так харашо называецца, а ня ўхоплівае нагбом. напiсаў don 01.11.2006, 22:27
самая перакладабельная цяпер — Вальжына Морт напiсаў natasha 01.11.2006, 22:36
Чым вам Хадановіч не падабаецца? Праўда, выпендрываецца абы выпендрывацца апенькамі! напiсаў Славамір 01.11.2006, 22:37
Пытаньне стаіць наадварот — чым падабаецца? Бо падабаецца, а чым — няясна. Як і Морт. У аругінале. напiсаў don 01.11.2006, 22:39
Вальжына Морт— мёртвая з усіх бакоў. Толку, што яе нехта перакладае, як паперу з аднаго стала на другі і ніхто не чытае. Дзіця радуецца, але да пары да часу, бо маладосць праходзіць, пераклады застаюцца ў сметніцы, а на Радзіме пуста, як у пляшцы! напiсаў алесь 01.11.2006, 22:40
Далёка нашым маладым да таго ж Стральцова! Іхні постмадэрнізм— зацягнутая гульня ў фанцікі і лялькі! У свеце гэтыя штукі падаюць як экзотыку абарыгенаў і каланіяльных краін. напiсаў Уладзімер 01.11.2006, 22:42
А хто ў нас чысты постмадэрніст? Хіба Хадановіч. Паліндромы перакласьці амаль немагчыма (гэта тэксты-патрыёты), але ў Жыбуля ёсьць і больш простыя вершы. Як і ў Бурлак. Морт я не назваў бы самай перакладабельнай. Прынамсі, сама кажа, што пры перакладзе ейныя вершы зьмяняюцца на 90%. І ў Славеніі прыз атрымала, не ў апошнюю чаргу, таму, што Інэса Кур'ян задзяўбла перакладчыка. напiсаў werk 01.11.2006, 22:59
Правільна! А пра што казаць?.. напiсаў don 01.11.2006, 23:13
Толькі Стральцоў для мяне — амаль як Сыс. Надта добра ведаю і гатовы згадзіцца, што "не разумею". напiсаў don 01.11.2006, 23:16
па-мойму, у Анталёгію трэба ставіць тыя вершы, якія ўжо прызнаныя на радзіме. напiсаў natasha 02.11.2006, 00:36
Прызнаныя кім? напiсаў werk 02.11.2006, 00:40
хоць кім. Прынамсі не абвергнутыя напiсаў natasha 02.11.2006, 00:43
любіш-нялюбіш, а яно жыве або не жыве на радзіме. І ўсё з гэтым згодныя. напiсаў natasha 02.11.2006, 00:47
Гледзячы для каго тую Анталёгію зьбіраць. Кітайцам могуць быць цікавыя не зусім тыя вершы, што індакітайцам. А выбіраць, напрыклад, для кітайцаў павінны тыя людзі, што змогуць выдаць у Беларусі адпаведную анталёгію сучаснай кітайскай паэзіі. напiсаў werk 02.11.2006, 00:49
І ў самой краіне цытачы розныя. Могуць быць анталёгіі дзіцячай паэзіі, эратычнай, гумарыстычнай, палітычнай, гатычнай і г.д. напiсаў werk 02.11.2006, 00:59
>>> Толькі Стральцоў для мяне — амаль як Сыс. Надта добра ведаю і гатовы згадзіцца, што "не разумею". напiсаў don 01.11.2006, 23:16 <<< Табе адзін раз казалі: "Не разумееш і ня можаш".Цяпер можна паўтарыць: "Дон, не разумеш, ня ведаеш і ня можаш". Ты займаўся Мазго і Мятліцкім, цяперака заняўся Трэнас і Морт. Займайся.Пасьмяемся. Толькі глухі да паэзіі чалавек можа напісаць: "Трэба маладых дадаць, чалавек 10." Каму трэба? Чаму 10? Закалябалі! напiсаў мір 03.11.2006, 16:00
Я згодны з Мірам. Дон не разумее паэзіі і лезе са сваім Дубабцом і са сваімі 10 чалавекамі, як г… са сракі. напiсаў Славамір 03.11.2006, 17:52
Людзі,раскажыце цёмным хто такі Дубавец!А то мяркуючы па тым, што тут напісана, то Дубавец— цёмны чалавек, які прэтэндуе складаць анталёгіі паэзіі і для кітайцаў, і для папуасаў, абы яму грошы плацілі… напiсаў Зміцер 03.11.2006, 18:38
Людзі,раскажыце цёмным хто такі Дубавец! *************************************** Зміцер, не прыкідайся цёмным. Дубавец гэта такі чэл. Ён пакруцеё за Аркуша будзе(ну, мо разы ў два), а яшчэ ён з вусамі такімі пад носам… Ну вось і ўсё пра дубаўца сяргейку. Можна адзінку зрабіць (два аркушы = адзін дубавец). Для вызначэння разумення паэзіі. напiсаў дзед піхто 03.11.2006, 20:15
таму ўсялякія анталёгіі і даводзіцца складаць МНЕ. Бо таму дай грошы, таму не да носу, а гэтаму ўлом. У выніку такая ў вас, знаўцЫ, і паэзія, што гаўном толькі сабака ня грэбуе. напiсаў don 03.11.2006, 22:45
Анталёгію для кітайцаў магла б скласьці Гапеева. напiсаў werk 03.11.2006, 23:28
як сабака я, вядома, люблю гаўно. Але мой дыетоляг ці гаўнятоляг ці паэтазнаўца (як тут разьбярэш!) параіў мне выкрасьліць гэты адрас са свайго рацыёну. Што зробіш… Бывай, літара! Бывай, Аліса. Бывайце ітэпэшныя сябры! Усё ж узрост, панімаеце, трэба трымацца ўстрыманьня, а гаўна, як вядома, многа не бывае. Шкада. Выкрэсьліваю назаўжды. І адчуваю пры гэтым нешта ачышчальнае. Радасьць… напiсаў don 03.11.2006, 23:49
"Нарэшце і наш карэспандэт…" :)))))) напiсаў abrykos 04.11.2006, 00:00
Never say never… напiсаў werk 04.11.2006, 00:00
Цікава, які форум будзе на сайце Саюзу пісьменьнікаў. напiсаў werk 04.11.2006, 00:05
Пацаны, ня сцыце! напiсаў Нясцашчы ў цемры 04.11.2006, 00:27
Стоит тебе проявить мягкость и уважение, обратиться вежливо, спрятать клыки и подойти к общению с цивилизованной сдержанностью, как украинский литератор начинает хамить, гадить в тапки, опускаться до оскорблений и вести себя подобно дворовому чаду, понюхивающему клей на крыше гаража. Он старается запрыгнуть тебе на шею и надавать тумаков. Чем более, казалось бы, дружеские отношения устанавливаются с тем или иным украинским литератором, тем сильнее он ведет себя как истеричная сука, идентифицирующая тебя как врага… Украинский литературный процесс стоит на пороге повторения кризиса, который он преодолел несколько лет назад. Мы разучились общаться, разучились интеллектуально противостоять друг другу, вести диалог, обмениваться идеями, разрушать тюрьмы тусовок и выходить на единую площадь, где будет вершиться наша единая история, звучать единство наших противоположностей, голос разных миллионов. Если мы вновь вернемся в в прошлое, когда поля культуры представляли собой хаос отчужденных островков, мы поможем культуре впасть в очередной паралич, а это, ребята, смерти подобно. www.proza.com.ua/culture/prjatki_v_dyrka напiсаў штосьці падобнае? 04.11.2006, 00:47
А.Дынька, радыё "Свабода": "У кітайскай мове няма паняцьця “справядлівасьць”, але ж мы не кітайцы". Трэба ўлічыць пры складаньні кітайскай анталёгіі. напiсаў РС 05.11.2006, 13:11
Верш “У нашай Вільні” перароблены і сапсаваны з нагоды святкавання стагоддзя газеты "Наша Ніва". Стагоддзе Нівы. Дзень цудоўны. Мой сябра беларускамоўны п'е брэндзі. Я гарбату п'ю. У рэстарацыі шыкоўнай гаворым ціха і тактоўна пра Ніву, кожны пра сваю. Ён любіць: баксы эмігрантаў, узнагароды, траншы грантаў, і боўтацца ў палітлайне. А я люблю: жывыя вершы, жывую прозу пра найпершых людзей у нашай старане. Стагоддзе Нівы. Дзень сапраўдны. Я п'ю ваду, а сябра — каву. Дап'ем і пойдзем спакваля. Наперадзе чакаюць справы. Яму налева, мне направа, бо Ніва ў кожнага свая. 07.11.2006 напiсаў 2006 09.11.2006, 16:40
Прыкольная сытуацыя вакол гэтай анталёгіі! Усе абгаворваюць адзін аднаго дзеля таго, каб падседзець суперніка, а самім нейкім чынам далучыцца туды. Дробнае паскудзтва, панове! "Нельзя ли чего поновее?" (гаварыў яшчэ Маякоўскі) напiсаў я-я 09.11.2006, 22:53
Ідзі ты ў пізду, цытавальнік маякоўскіх. Можаш напісаць верш? Напішы! Не можаш? Піздуй… Я-Я, Я-Я… Галоўка ад хуя!!! напiсаў Навакоўскі 09.11.2006, 23:35
Якія яшчэ мацерныя выразы Вы ведаеце, шаноўны? Навучыце мяне, а тое я ня ведаю! напiсаў я 14.11.2006, 23:43
Фічка Трэнас. напiсаў Калі ласка 15.11.2006, 00:08
A kudy svaje viershy mozhna zaniesci? Na chyj stol? напiсаў pachatkoviec 15.11.2006, 07:27
Цьфу на Вас! напiсаў Трэнас 15.11.2006, 17:04
Гэта для "Калі ласка" :) напiсаў Трэнас 15.11.2006, 17:05
Плюнула і прамазала)))))))))))) Фіка Трэнас - мазіла!!!!!!!!!!!!! напiсаў Калі ласка 2 15.11.2006, 18:56
Великие — о великих, или Дружба на вершине РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ Наблюдала недавно очередную перепалку в Интернете за место на Парнасе… Кто–то дал объявление, что составляется список авторов для антологии белорусской поэзии, которая выйдет в Китае в переводе на китайский язык. Через некоторое время появилось другое объявление: китайская антология — шутка. Но в промежутке между сообщениями литераторы успели–таки насоставлять списков, разумеется, вписывая себя, родных и выбрасывая с резкими репликами «чужаков». …Тут нравы покруче, нежели в джунглях. Помните «зверские напутствия»: «Если понадобится, Маугли… — Острый глаз! — Острый клык! — Острый коготь! — Острое слово! — Мудрое слово… — Знай, что джунгли твои, Маугли…» А у великих людей — свое: «Платон мне друг, но истина дороже…» Или если не истина, то место в китайской антологии. напiсаў http://www.sb.by/article.php?articleID=55172 16.11.2006, 02:53
Или если не истина, то место в китайской антологии.((( Вось каб Рублеўская той спіс складала, то ўсё б было чэсна. напiсаў Sciapan 16.11.2006, 08:30
Дарагія сябры! Прабачайце, што доўга не адказывала. Мне было вельмі цікава сачыць за вашай дыскусіяй. Хачу сказаць, што Анталёгія сучаснай беларускай паэзіі на кітайскай мове – гэта не шутка, а сапраўдны праект. З дапамогай вас таксама і з дапамогай беларускіх філолагаў БДУ нам удалося зацвердзіць сьпіс паэтаў, якія дастойна прадстаўляюць сучасную беларускую паэзію. Атрымалася так: Аксак, Акулін, Аркуш, Арлоў, Вішнёў, Гальпяровіч, Законнікаў, Іпатава, Каржанеўская, Каско, Коўтун, Лабадзенка, Марук, Мятліцкі, Рублеўская, Сокалаў-Воюш, Сом, Сцяпан, Хадановіч, Шніп Вялікі дзякуй Вам за парады. С павагай да Вас, Магістр Шанхай унівэрсітэт Цю Інь напiсаў Цю Інь 16.11.2006, 10:52
Сапраўды, выдатная кніга атрымалася. Сыса няма, але ж ёсьцека Сом. Разанава няма, ёсьць Акулін. Дранько-Майсюка няма, ёсьць Каско. Някляева няма, ёсьць Аркуш. Таму, варта слова "Анталёгія" прыбраць з назова кнігі. Трэба сціпла назваць гэта "Зборнікам беларускіх вершаў". Зрэшты, так яно і будзе. напiсаў Рэшта 16.11.2006, 15:48
С павагай да Вас, Магістр Шанхай унівэрсітэт Цю Інь((( Паважаны Магістр Цю Інь, калі ласка, выключыце маё прозвішча з Вашага ганаровага спіса беларускіх паэтаў. На маім месцы у анталёгіі няхай лепш стаіць Анатоль Сыс. Ён — сапраўдны паэт і прадстаўляе беларускую паэзію больш дастойна, чым я. З вялікай павагай да вялікай кітайскай літаратуры. напiсаў Sciapan 17.11.2006, 17:42
Зь вялізнай павагай да вялікай кітайскай літаратуры, кажу дзякуй таварышам з Паднябеснай за тое, што ў анталёгію ўвайшлі творы такіх волатаў беларускай паэзіі, як Ахулін і Харкуш, як Пазазаконьнікаў і Рублёўская, як Шніпке і Каўтун. Вялікі дзякуй Вам, Магістар Шанхай унівэрсытэт Цю Інь. напiсаў Кандыдат унівэрсытэт Бясклёпкіна 20.11.2006, 22:37
Зь вялізнай павагай да вялікай кітайскай літаратуры, кажу дзякуй таварышам з Паднябеснай за тое, што ў анталёгію ўвайшлі творы волатаў беларускай паэзіі, але варта дадаць яшчэ і творы такіх магутных валатарак, як Віка Морт і Вальжына Трунас. напiсаў Доктар унівэрсытэт Салодкіна 22.11.2006, 23:01
На літаратурным сайце “Litara.net” зьмешчаны верш з даўгой назвай “Верш “У нашай Вільні” перароблены і сапсаваны з нагоды святкавання стагоддзя газеты "Наша Ніва". Верш “У “Нашай Вільні” належыць Адаму Глёбусу, а пераробка зьмешчаная пад псэўданімам “2006” Стагоддзе Нівы. Дзень сапраўдны. Я п'ю ваду, а сябра — каву. Дап'ем і пойдзем спакваля. Наперадзе чакаюць справы. Яму налева, мне направа, бо Ніва ў кожнага свая. www.svaboda.org/articlesprograms/nightli напiсаў vaboda 23.11.2006, 15:25
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Прапаную шаноўнай грамадзе некалькі эратычных эпіграмаў. Без усялякіх прэтэнзіяў… Проста для размінкі літаратурных чэлесаў… Вельмі цяжкая атлетыка Віктара Шніпа-Рублёўскага Аж пад самы свой пупок Узняў паэзію Шніпок. Рыфма ўстала, як палена, Ды апала да калена. Маральны закон унутры У літаратурную набрыдзь ды навалач Бяз мыла ўшчыміцца Дубавец Сяржук Янкавіч, Заесць згрызотамі ён — Нутра маральны закон. Завод болю Юрася Барысевіча Цэх пакуты… Немы боль… Камбінат пракляты… — Сэксуальны там маньяк Круціць дзеўкам пяты, Заварочвае хрыбет Цёткам ды малодкам І смяецца сам сабе Ў сінюю бародку. Геаметрычныя роды Алеся Разанава Чаму дзеткі ў яйцаклетках Трошкі рамбаватыя? Бо маэстра іх рабіў Яйцамі квадратнымі… А квадраты ў мэтра — Аж па чатыры мэтры. Эратычная хватка майстэрскае рукі Зноўку Юрка Гуменюк Не складае потных рук… Ой, глядзі жа, Юрка — Пратрэш у руцэ дзюрку… Лядзянае бязмоўе Славаміра Адамовіча За палярным ды за колам Стыне кроў у целе голым… І які б ня быў ты зух — Уздзявай на хэ кажух. Залаты корань Уладзіміра Сцяпана У Сцяпанавай кішэні Не сканчаецца натхненне: Там, пад пупам звонку Расце ў Сцёпы хоку. Таямніца Адама Глобуса Да Адама цераз рот Улез бязлітасна Эрот, І з Адама ён назад Выйшаў мякка цераз зад Ды шапнуў сярод цішы: — Толькі маме не кажы… Фалічны набытак Алеся Аркуша Позна ўвечары Аркуш Абламіў Вялесаў куш: Адкруціў ён пальцамі Пеніс разам з яйцамі, З яйцамі калянымі, З галоўкаю глінянаю. Вечная паэзія дзядоў Вяне моладзі радок… Хто ж парадуе дзяўчатаў? Барадулін — чорны вол, Ды Гілевіч — лось сахаты… Прашу прабачэння, калі што ня гэтак… :) напiсаў Epigraf 01.12.2006, 14:22
Удакладненне: Радок "З яйцамі калянымі" трэба чытаць: "З яйцамі крамянымі". Прау прабачэння за "механічную" памылку, — але, на жаль, ня ведаю, як адрэдагаваць свой пост на сайце напiсаў Epigraf 01.12.2006, 14:33
Адкуль Вы, граф? напiсаў werk 01.12.2006, 18:24
Прыстаўка эпі- перад –граф Выдатна сведчыць: Эпіграф Хоць і здаецца, што нахаба, Ды ўсё ж — стаіць вышэй за графа. напiсаў Epigraf 02.12.2006, 00:14
Какія здзеся замячацельныя стіхі новава паэта па імяні Епідраф. Наверняка он ішчо малаізвесный, аднака какой талінт!!! Усьпехаф цібе, дружышча. напiсаў паэт 02.12.2006, 08:59
A Valentine Song You are my Valentine my lifestyle above par and I must ride upon a star to greet you saintly martyr from afar you are the only one I love you flutter up above like an angel you are. You are heaven divine I love you Venus star over forest I would wander to greet you saintly darling from afar for in my heart is only love you are forever mine O yes you are you are. Devoted to the sence of all my life - to Urij Barisevitch напiсаў Joyce Hemsley 02.12.2006, 12:59
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Фрагменты Ігара Бабкова Цераз клапан, проста ў кішку Думка шчыміцца Францішка. Ды насустрач інструменту Пруць адно жыцця фрагменты. А можа мае рацыю Тая фрагментацыя? напiсаў Epigraf 03.12.2006, 14:00
Ня ў склад, ня ў лад Пацалуй кабыле ў зад. А кабыла бяз хваста Епіграфу, як сястра. напiсаў пает 03.12.2006, 15:38
>> Ня ў склад, ня ў лад >> Пацалуй кабыле ў зад. >> А кабыла бяз хваста >> Епіграфу, як сястра. >> Пает На паетавым на складзе –- Без хваста пягас у задзе, І пягасу жыць няміла У паета-заафіла. напiсаў Epigraf 03.12.2006, 16:21
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Знікненне Валянціна Акудовіча Ачунялі мы ад сна — Акудовіча няма: Пакуль спалі, ён употай Рассмактаўся ў дзірцы мокрай — У дзірцы чорнай і смярдзючай, Велізарнай і пярдзючай… І не знайсці каналу Да таго аналу. напiсаў Epigraf 04.12.2006, 00:40
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Вясновыя штольні Віктара Слінька Па вясне ля штольні сліньку Ўнутр глытае Віктар Слінька: Зазіраючы у штольню Рыфму ўводзіць ён павольна. Дый праблема тут адна: Трэба ўсунуць аж да дна, — Вось такая мэта Ў нашага паэта. напiсаў Epigraf 04.12.2006, 16:48
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Амурская магістраль Уладзіміра Някляева Гэта што там за паэт На абед Бярэ міньет?.. Ён згінае, быццам соску, Тоўсты ворган камсамольскі Ды святы закон маральны Панурае ў сэкс аральны…— Хто ён, гэты дзядзя, Зрыфмаваны з… цёцяй? На паэтавым вяку Ўсё ня ўсунеш за шчаку — Вельмі ў Вовы вузкая Сцежачка амурская. На гэтай узвышанай ноце, бадай што, і завяршу нізку. Прашу, калі хто крыўдуе, моцна не крыўдаваць — часам законы жанру не дазвалялі быць стрыманым празмерна. Жадаю далейшага творчага плёну — мо калі-небудзь сустрэнемся яшчэ на літаратурных абсягах. напiсаў Epigraf 05.12.2006, 12:28
Величайшей поэтессе всех времен и народов посвящается. О, Вика Трэнас, как она мила, Добропорядочна, учтива! И с нею схожи мы на диво. Своим глазам не верю просто: Мы одинакового роста, Друг друга вылитый портрет. Спасителем клянусь, что нет Меж нами разницы ни в чем. И Плян, раздевшись догола, Пускай попросит на коленях Прощенья у тебя изменник, А мы тем временем вдвоем, Запасшись если не дубьем, То подходящей хворостиной, Разделаемся со скотиной, Чтоб он не мог ни сесть, ни лечь. Что ж…, тебе по нраву эта речь? напiсаў Федоров 05.12.2006, 21:12
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Вось яшчэ напісалася міжволі, неяк самое сабою, без мяне… Підарасы Каля холдынгавай касы Сабраліся підарасы, Папрыходзілі хто ў чом І пасталі ракачом, Ашчацінілі свой мокры Прагны валасяны покрыў І рассунулі ўбакі Спакушальна кумпякі, Каб праз гэткую сэксмеру Зранку прадчуваць вячэру І трываласць попы потым Акупляць РБ банькнотам, За гаўняную каб злучку Мець анальную палучку І прымаць як божы дар Эратычны ганарар, Ды – каб добра грэла, бля, Ў зад казённая мэбля… …Уся тая ебля Дзеля гэтай мэблі. напiсаў Epigraf 27.01.2007, 18:27
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Пашырэнне НАТА Нехта лезе ў зад упарта. Азірнуліся: то – Ната… Дык і мы ж ня супраць надта, Каб пашырыць ззаду Нату. напiсаў Epigraf 13.02.2007, 18:19
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Беларускім закахатаваным паэтам Моцна прагне попа дрыну Ў дзень святога Валянтыну, Міністэрскае падтрымкі – Пругкай тоўстай валянтынкі, Прагне попа чорнай працы Аж да мазалёў у срацы, Каб аж пукаць ад натхнення Перагарам ад сумлення І прымаць цераз пярдзіла Дзяржнаказы ад мудзілы… У гэткай попаебласці Паэтам не да ерасі. напiсаў Epigraf 14.02.2007, 19:42
Пане Эпіграфе, ну, перастаньце ўжо. Вы даказалі, што Вы паэт. Ну й годзе ўжо… напiсаў Лесан 14.02.2007, 20:53
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ >> Вы даказалі, што Вы паэт. Ну й годзе ўжо… Паэтычная бяздоказнасць паэта Каб чагосьці даказаць, Трэба нешта паказаць Дзеля таго доказу, Што патрабуе показу… Калі ж я не паказваў, Дык хіба ж я даказваў? напiсаў Epigraf 14.02.2007, 22:25
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Наша ніва Хаця сралі не ўрадліва, Ды ўзнялася наша ніва. Ну… ня ніва… – каласкі, Як у попе валаскі… А мо з таго валосся Ўсё ж вырасце калоссе? напiсаў Epigraf 15.02.2007, 19:03
ЭРАТЫЧНЫЯ ЭПІГРАМЫ Куды ісці Калі ноччу твой пісюн Табе кажа “Ты – пісун!”, Захадзі ў чаргу з канца Ды ідзі да Чаргінца – Там такія ж пісуны Аб’ядналі пісюны. …Дык у цуг той захадзі Ды ідзі, ідзі, ідзі… напiсаў Epigraf 16.02.2007, 21:30
ёсьць прыгожае расейскае слова - бездарь… напiсаў maikl 17.02.2007, 00:08
Ёсць яшчэ лепшае - Моська. напiсаў MK 20.02.2007, 19:00
Тутэйшыя Кругам ходзяць хлопчыкі – Нявыцертыя копчыкі, Быццам тыя дзевачкі – Няломаныя цэлачкі. Робяць выгляд мальцы, Што чыстыя ў іх пальцы, Локці, плечы, вушы, Копчыкі і душы… Тут тулягі-выдаўцы, Генералы-прадаўцы, Літагенты і літрабы Розных колераў і фарбаў, Літмянты і пракуроры Лялькаводы і тапёры, Кар’ерысты, абібокі, Падліпалы-грантасмокі, Прайдзісветы, прасуньдзюркі, Дыпламанты і паўдуркі, Дэмагогі, дрыстуны, Гаўнаеды і бздуны…– Ля карыта і ўкруг соскі Шлындзяць літМікіты Зноскі, То пасунуцца сюдэма, То пацягнуцца тудэма, Лезуць тута, кружаць тама, Каля холдынгу таксама, Валачацца тама й тута Тыя хлопцы-прасцігоспадзі… …Хто такія, спрашываеця? Тутэйшыя то… нашыя… напiсаў Epigraf 26.02.2007, 23:26
>> ёсьць прыгожае расейскае слова - бездарь… напiсаў maikl 17.02.2007, 00:08 >> Ёсць яшчэ лепшае - Моська. напiсаў MK 20.02.2007, 19:00 Словы Ёсць шмат прыгожых слоў у мове — Ня будзем згадваць іх, панове. напiсаў Epigraf 27.02.2007, 00:23
Але ж і дурны ты, дурны, пане Эпіграфе. Ідзі лепш умыйся… напiсаў Fe 27.02.2007, 00:25
>> Але ж і дурны ты, дурны, пане Эпіграфе. Ідзі лепш умыйся… напiсаў Fe 27.02.2007, 00:25 Што я дурны, усе тут знаюць… А якая ў Вас асноўная рыса? Подласць?.. Эратычныя эпіграмы Ён яшчэ вярнуўся Палымяна год ад году Вершавалі пра свабоду, Выціскалі доўга з воплем З задніцы раба па кроплі – Цяжка йшлі па міліграму Раба тога кілаграмы… …Скора ж плодзіцца зараза Ў гарлавіне вунітаза, Хутка ў чэрава няўрокі Залязаюць ганакокі, Уміг блядыя трэпанемы Кульмінуюць не да тэмы, Лётам родзяць шмат і трошкі Заядухі мандавошкі, – Гэтаксама ўраз паэты Вучацца лічыць манеты… …І – тоўстым чэлесам з размаху Ўскочыў раб назад у сраку… напiсаў Epigraf 27.02.2007, 14:38
Эратычныя эпіграмы Сэксот У абліччы паляндвіцы Ён схаваўся ў нагавіцы, Дзе сэксотна і ў сакрэце Нешта мае ён на мэце… Аж на лоб палезе пот, Калі ўлезе ў зад сэксот, – Крэпкая эрэкцыя Ад нутраной сакрэцыі. напiсаў Epigraf 27.02.2007, 20:42
Эратычныя эпіграмы Лялькі й лялькаводы Пазбіраліся паэты Пачытаць свае санэты, Ды – заместа тых санэтаў Заспявалі нам куплеты… А мо даволі, досыць Паэтаў нашых цопкаць Й дзеля сумнеўнай радасці Вадзіць за цэнтар цяжасці?.. Ня йначай, ужо хопіць Браць у кулак і ў шчопаць Іх штукі тыя блядзкія Дзеля маніпуляцыі. Таварышчы, ня трэба Так турзаць без патрэбы Дзеля сваёй батлейкі Ўсей хуй аж да капейкі. …І нашто сціскаць так пальцы? – Адарвуцца ж нахрэн яйцы! Іх зусім не для балету Паэт носіць – для санэту… Хваця!!. напiсаў Epigraf 28.02.2007, 13:37
Эратычныя эпіграмы Семідзёнка Раніцою ў панядзелак Ззаду быў яму задзелак. А назаўтра, у аўторак Падстаўляў разоў ён сорак. Цяжкі дзень быў у сярэду – Дралі попу без абеду. А калі настаў чацверак, Зад часалі й без вячэры. А як прыспела пятніца, Аж дым пайшоў праз задніцу. Ды валіў дым і ў суботу Ад адказнае работы. А ў выходны, у нядзелю Невядома чаго дзеля І бяз дай якой нагоды Верш пісаў ён пра свабоду, Левай ён пісаў і правай, Падсабляў пярдзячай парай… І ўсё чуў у ходзе стрэлак: Надыходзіць панядзелак… напiсаў Epigraf 28.02.2007, 19:31
Эратычныя эпіграмы Мычанне – мова згоды Што за сіла яму ўпёрла Штосьці тоўстае ды ў горла, Затыркнуўшы напрадвесні Веснавыя яго песні?.. Хто?.. Ці што?.. напiсаў Epigraf 01.03.2007, 14:01
Эратычныя эпіграмы Прычашчэнне гаўнаеда Вось палез на лыч пушок І пайшоў з нутра душок – Гэта нешта там з-пад мух Ладна сёрбнуў вольны дух… – А дзе жа тут эротыка? – А ў водары экзотыкі… напiсаў Epigraf 01.03.2007, 19:42
Эратычныя эпіграмы Пры чым тут што? ЛіМ. І хуй з ім. Гэтай маленечкай хокаю пастаўлю кволую крапачку ў сваёй сціплай паэтычнай падборцы, — усё самае цікавае, будзьма спадзявацца, яшчэ наперадзе… Набліжаецца доўгачаканае свята — 8 сакавіка, міжнародны Дзень Жанчыны. Ня ведаю, ці атрымаецца апынуцца ў гэты дзень у сеціве, таму віншую нашых літаратурных хлопчыкаў загадзя. Жадаю вам і ў дзень жанчыны не ўспамінаць, што вы мужчыны… Ну, там розных вам міністэрскіх жанішкоў… ну, там поўны мяшок абаранкаў — зразумела, каб былі стаячыя… ну, прэміяў і павышэнняў… Карацей, усяго самага-самага тоўстага і тлустага… напiсаў Epigraf 02.03.2007, 13:16
Штойсьці не чуваць у заду дайжа шораху… А дзе мастацкі эргазм?.. Дзе творчая эрэкцыя хаця бы?.. Дзе стогн “Яшчэ!.. Яшчэ!..”?.. І хаця яшчэ не чуваць “Яшчэ!.. Яшчэ!..”, ды даю яшчэ “Яшчэ!.. Яшчэ!..” Ератычныя эпіграмы Кроў Хрыстова Пасля тайнае вячэры У імя святое веры Нехта там не вяжа лыка… Паўзіраліся – Уладыка!.. Ну, дый маць яго такую – Іісус усім даруе. У хрыстыянскай філіі засілле педафілля Мо адмяніць ужо абет Каб светару жыць без кабет, Бо без кабеты клірыка Вядзе часам на лірыку… І ў закуткох у негліжэ Таемствы творыць ён ужэ, І спавядае без штаноў Ціхом рахманых пацаноў, А як здымае ён штаны, Дык юр ідзе ад сатаны З глыбіняў арганізму, З нутра эзатэрызму… Каб не вапелі камяні І былі цэлы пацаны, Віно, кабета і стакан Ачысцяць вечны Ватыкан. Праблема экуменізму Ад таго, што дахалеры Сярод нас братоў па веры, Не яднае ніхалеры Тых братоў іх тая вера: Няма горшага ката, Як – брат на брата. Эратычныя эпіграмы Згадаўся даўні анекдот Зноў хаваецца Мальвіна Ад дурнога Буратыны, – Ой, смыляць у дзеўкі З-пад палена стрэмкі… Народаўладдзе І да нас прыйшла нагода Мець уладу для народа… Толькі я не зразумеў, Хто каго куды паймеў… напiсаў Epigraf 22.03.2007, 00:38
У сьветлы празьнік Рамадан Талян нажраўся ў драбадан. напiсаў tob 22.03.2007, 22:22
І таму цяпер Таляну Рамадан па барабану. напiсаў Epigraf 23.03.2007, 01:10
Беларусь мая, сінявокая Беларусь мая, сінявокая, На палях тваіх зрэе ўраджай Ільна-даўгунца постаць высокая, Праслаўляе ў вяках мой родны край. З табой звязалі свой лёс Маладыя сельскія дзяўчыны, Робяць усё, каб ты рос, Красаваўся велічна і чынна. Убіраюць працаўнікі цябе, Ільна снапы вяжуць, Аббіваюць, сцеляць на зямлі, Здаюць нарыхтоўку – так людзі кажуць. Адводзяць на завод гэты лён, Атрымоўваюць немалыя грошы. Вось такі працы плён, Вынік не благі, не горшы. Ільнаводчае звяно, Што ў калгасе “Наша перамога”, У спаборніцтве першае месца заняло, Няма тут незвычайнага нічога. Узначальвала яго неаднаразова На працягу некалькіх гадоў Вера Васільеўна Буякова – Герой працы, атрымала падзяку ізноў. Удзячны табе нашы людзі, Сумленная і працавітая жанчына, Зноўку дабрабыт у нашым доме будзе, Працуючы такім чынам. На жаночых мазольных руках Гаспадарка наша трымаецца. Хай жыве слава аб табе ў вяках. У перамогу ільнаводаў людзям верыцца. Подошевко В.Д. Патриотическое воспитание молодёжи. Ч.2 – Могилев, 2007 напiсаў дацэнт 23.03.2007, 02:51
Эратычныя эпіграмы Лён – крывавых далоняў плён Лён любіць паклон… А яшчэ лепей – стаць ракам У льнаводчым звяне змагароў Да сракі сракай… Няхай далоні ў крыві, Але ня мае рацыю Той, хто вяжа снапоў вязьмо З дапамогаю механізацыі – Нашто пакідаць бяз дзела Танны кошт калгаснага цела? А снапоў ільняных ой як многа…— Крывавая яна, “Наша перамога”. напiсаў Epigraf 23.03.2007, 13:07
Здаецца, у "Дзеяслове" пра гэтую кнігу ("Лён") збіраюць меркаванні. напiсаў прахвесар 23.03.2007, 14:35
Крэйзідэнт Вось прайшла апатыя, І зноўку псіхапатыя Забрала душу дашчэнту Гаспадзіна крэйзідэнта: Меле акалозіцу Ды з трызнамі ён носіцца… Сам сабе і цар, і мент Гэты самы крэйзідэнт, Сам сабе ён рэчаіснасць, Залюстэр’е і няіснасць, Сам сабе і хер, і сэкс, З маслам булка, з макам кекс, З маніторам халадыльнік, З кіпятыльнікам пярдыльнік, Хор данскі з нагайкамі І з Надзеждай Бабкінай, Злодзей сам, і сам астрог, Сам сабе і чорт, і бог, Дэмагог і хакеіст, Праваслаўны атэіст, Чыйсьці бацька, чыйсьці сын, Абы што ды абы з чым… Ад таго, што крэйзідэнт Яўна чыйсці пацыент, Рэчаіснасць гэная – Галюцынагенная: Сам ён і ўся нацыя – Яго галюцынацыя. напiсаў Epigraf 23.03.2007, 21:29
Пра карыснасць тытуню ў сучаснай беларускай літаратуры Лепш курылі б папяросы Нашы хлопцы-хуясосы… Тытунёвая залежнасць Нарадзіла б незалежнасць, У якой пакуль ня ўстане Яны жыць бяз хуйсмактання. напiсаў Epigraf 24.03.2007, 08:59
Першага красавіка… Прапаную сціпла ўсміхнуцца… Літаратурныя кілбаснікі Вунь чыесьці губы ласа Лезуць да таўстых кілбасаў… З апетытам тыя губы, Прагна сунуцца да дупы, Лашчаць яны ўсё бяз розніцы – Кумпякі й гузётніцу, Бо адтуль вылазяць часам Для губ ласых дзяржкілбасы… Языка эрэкцыяй Славіцца літсэкцыя, Моўнаю эротыкай У абгаўняным роціку… напiсаў Epigraf 01.04.2007, 15:22
Утарога апрэля — нікому ня вер Маладосць Штосьці Ў ранней маладосці Палюбіліся ім косці… Дык са смакам жрыце косць, Будзе мала – кінуць досць… Полымя Літмянты пры дыраколах Зноў складаюць пратаколы Палымяна на эпоху, І сваех сяброў патроху… На паэтаў і на творы Цэнз уводзяць без разбору, Падшываюць пільна факты Пра мастацкія літ. акты. Шыюць спрытна і вумела Адраджэнню яны дзела – Фармулюе ў дзеле мент Новы літменталітэт, І – жыгае аж да ўсрачкі Ў срацы полымя гарачка… напiсаў Epigraf 02.04.2007, 16:12
Калектыўны бздун Шчэ ня знаў такі смурод Наш мастацкі агарод: На ўсю моц адкрыў запор Ззаду калектыўны тхор, Распачаў з духоўкі прун Гэты літмастацкі бздун – Жмуцца аж да немачы Пердуны й падпердвачы… Ён заходзіць з боку ветра, А тады псуе паветра – Чад, што йдзе ад той заразы, Не трымаюць супрацьгазы: Столькі мае газу ў целе, Што смярдзіць з экранаў тэле, І чуваць духовы срач Нат праз радыёпрыймач. Не іначай, нейкай падлы Ён наеўся дзесьці надта, – Забівае дых смуродам, Сераю ды з вадародам… У такіх метэяўмовах Не хапае проста словаў, Не хапае мацюкоў, Бляць, на гэтых дзецюкоў І на іх метэярызм, І на іх калектывізм, На паскуднае іх дзела І сумеснае іх цела, Што наскрозь усё прабздзела, Бо пярдзела, дзе хацела… Каб адвесці потых гэты, Можа ўвесці ў зад катэтэр?.. напiсаў Epigraf 03.04.2007, 13:46
Літаратурны трактарыст Каб даверылі вам трактар, Трэба мець стальны характар, – Каб характар трактарыстаў Быў стальнейшы за танкістаў, Каб характар быў упарты, Генеральскага каб гарту… Нібяды, калі мужчына Той – сапраўдны свалачына… Важна, каб у трактарыста Ў лобе бітэбс быў плячысты… Каб гатовы быў на золку Ён правесці хімпраполку, Каб мастацкае ён поле, Быццам маслам, мазаў гноем, – Каб уносіў ён запар Трыста тонаў на гектар І бяз крыкаў і прымусу Павышаў бы бал гумусу. Каб трымаўся ён актыўна Тэхналогій інтэнсіўных І дзеля літарацыду Не жалеў бы пісцыцыду. Карыстаў каб тэхніку Ў прыёмах агратэхнікі, – Каб культуры бараною Ён мясіў бы разам з гноем, Каб душыў храбты і творы, Як гнілыя памідоры… Не для слабых характарам Трактар з культыватарам… напiсаў Epigraf 05.04.2007, 13:54
М…да, поўны Epigraf. напiсаў Pit 05.04.2007, 17:17
>> М…да, поўны Epigraf. напiсаў Pit 05.04.2007, 17:17 Яшчэ ня поўны Удалячынь крычу “Манда!”, А ў адказ: “М..да… М…да… М…да… М…да…” Хоць камусь здаецца поўна, Ды яно ж усё – умоўна. Хаця рэху прыкрасна, Ды гэта – толькі прыказка… напiсаў Epigraf 05.04.2007, 18:54
Скуралупы Каля дзяржмастацкай дупы Сталі ў варту скуралупы, – Мэта ў іх на ўсіх адна: Трэба скурку зняць з гаўна. Хтось шапнуў у неспадзеўцы: “Сэнс жыцця – у тонкай плеўцы!!! То высокае мастацтва – Плеўку аддзяляць ад срацтва!!!” І шныпараць пальцы юрка… Уміг лупяць з гаўна скурку Мастакі дзеля мастацтва – Гаўнюкі дзеля засранства… І сур’ёзам, і з усмешкай Мнуць дзяржаўныя какешкі Ўмельцы справы той няпростай, Безадходных тых рамёстваў… Хай сабе ён і смярдзючы, Ды затое неўміручы – Дух, што скуралупаў лучыць Каля дзяржмастацкай кучы… напiсаў Epigraf 06.04.2007, 12:56
*** Надзея ізноў аказалася пустой. Няспоўненыя мары чакаюць у чарзе Яшчэ крыху – чуюць у адказ, калі пытаюць лёсу. Крыху Паабяцаў даўно, што на другі дзень лесьвіцай уздымуцца на неба. Ашуканец, гэты лёс… Даўно ўжо прывыклі чакаць гады калі кажа крыху часу. <Казкі пра жыцьцё> Сядзь, паслухай дзіўных казак пра жыцьцё… Прыйдзе момант давядзецца і табе выбраць адну. Немагчыма без узораў маляваных на шыбах перабрацца праз гразь. Заслухаўся. Цікава. Сьмешна, бо пачуў апавяданьне пра таго, каму не ўдалося?… А захоплены хітрасьцю багатых дурняў і вандроўкай пустой. Быць? Каб у цябе было? <Не выратаваць> Словам схаваным за цень маральнасьці не выратаваць сьвету ад шэрай рэчаіснасьці. На памежжы трох падзеяў З-за непраходнага муру выходзіць мінулае. Нечакана, быццам гром які падае з блакітнага неба герояў надыходзяць хвалі жалезных каменьняў. *** У глыбіні возера адбіваюцца думкі накіраваны ў адно і гэтае самае. Не чуваць званоў, якія заклікаюць ісьці. І прымушаюць перабрацца праз невядомы шлях. Пачуў. І ня ведаеш аднак, адкуль голас іх выходзіць. А яны клічуць цябе ўпарта. Патрапіць нялёгка на сьляды, якія даўно пакінуў час дзеля тых, у каго ёсьць адвага і цікавасьць. Прызывае крыніца з якой не выбралі ўсяго. І шэпча, а потым уголас крычыць: Наперад ідзі <Дзівак> Жыў быў у адной краіне Чалавек, якога дзіваком звалі. Схаваўся калісьці ў маліне, На дрэвах яго прыкмячалі. Уласны сьвет ён сабе меў Вартасьці іншыя ў яго. Палац, хата ці хлеў - Не зьвяртаў увагі на то. Падаў ахвярай жартаў Суседзі сьмяяліся з яго. Аднойчы вываражыў з картаў Што знойдзе гусінае пяро. І выйшаў на двор - і бачыць - і ёсьць! Пяро ў кішэню схаваў А потым тым людзям на злосьць Цудоўныя вершы пісаў. <Штандар> Гэты сьцяг калісьці магутны Які над Грунвальдам лунаў Цяпер у горкай долі, пакутны. І - не чужынец яго зваяваў… Белы штандар, на якім стужка чырвоная Выглядае як кроў. Па твары кропля плыла салоная У таго, што ратаваць яго пайшоў. Вольнасьці хочам, свабоды. Мроіцца сьцяг старадаўні над краем. Да поўні шчасьця й асалоды Мы адраджэньня яго чакаем. Heta niaskalki maich vierszau, bolej można praczytać na www.voczy-duszy.blog.onet.pl напiсала moha 06.04.2007, 23:19
>> Heta niaskalki maich vierszau, bolej można praczytać na www.voczy-duszy.blog.onet.pl А што, і няблага… Прынамсі бачна, што баліць. Тут яшчэ мой сціплы ўклад у нашую велічную справу. Падваенне языка Рэзка павярнуў язык На гасударсцвенны язык – Па-гадзючы, непрылічна З роту лезе двуязычча. напiсаў Epigraf 07.04.2007, 00:09
Хрыстос ўваскрос! Надоўга і ўсур'ёз! Евангелле ад Эпіграфа Уваскрос Ісус Хрыстос І прамовіў усур’ёз Беларускім літмудзілам У свінячае іх рыла: “Што ж вы, сукі – божы дзеці – Не жадаеце цярпеці… Я за вас палез на крыж, А ад вас трывання – шыш… Толькі й дбаеце пра шлунак, Пра мамону і мацунак, Пра дзяржаўны свой заробак Да сваё гаўно ў вантробах…” І ў сабачыя іх вочы Ён сказаў ім па-прарочы: “Што ж вы, гады і паскуды, Прадаеце, як той Юда, Беларусь і мову-матку За памятую трыццатку Ды здзяйсняеце юдэйства Цераз зад прэлюбадзейства…” Ай, не кратай іх, Ісусе… Лепш мы вып’ем і закусім І за вечнасць, і ўваскрос – За цябе, Ісус Хрыстос… Не кранай ты гэтых шэльмаў, Там у іх – цвікі ў кішэнях… напiсаў Epigraf 08.04.2007, 13:33
Прашу прабачэння: "Ды здзяйсняеце юдэйства Цераз зад прэлюбадзействам…" напiсаў Epigraf 08.04.2007, 14:22
Се ля ві Адкрыты ліст да прэзідэнта Францыі Жака Шырака Не ўяўляю, сказаць як, Дык скажу, як ёсць, Вам, Жак: Ня йдзе ў радасць дзела гэта Беларускім дзяржпаэтам… Рэгулярна ў позе рака Чэшуць тым паэтам сраку І ў карэлую літдупу Ставяць тоўстую залупу – Ды ўсё роўна, пан Шыраку, Радасць не ідзе праз сраку… Не ідзе ні ў рот, ні ў вушы, Ні праз ноздры, ні праз душу… Бы парыжская клаака Праглынае душу й сраку. Іх калгасасадамія Выдае на індустрыю, Выдае на фізкультуру Іх калгасасэкскультура… Ад нярадаснага дзела Адно ў срацы ные цела Ды пакутуюць праз гэта Рыфмы, творы і паэты… Вельмі Вас прашу, Шыраку: Падтрымайце беллітсраку. Хай знайшлі б Вы дзеля музы Ім любоўніка-француза: Элеганцкага мусьё, Каб узяў іх за вуссё – Жана Поля Бельманду, Каб правёў іх за манду… Каб садзіў іх на калены, Як паэт Рэмбо Вярлена, І ўстаўляў свой пругкі член, Як Рэмбо паэт Вярлен… Каб мушкет у валанцёра Біў, як стрэльба ў мушкецёра, Й несла каб адэкалонам, Як ад Алена Дэлона, Каб ад вечара да рання Ён лямуркаў пра каханне І пяшчотна каб пад скурай Ён будзіў бы тых лямураў… Падбярыце ж Вы паволі Ў Елісеевым тым полі Ды на нашыя загоны Эратычную персону… Хоць каго, абы – француза, Каб пачысціў ззаду музу Ў срацы нашых недарэкаў… Хоць і негра-гамасека… Хай прыедзе ён здалёк На блакітны аганёк. Падтрымайце, пан Шыраку Беларускую дзяржсраку… напiсаў Epigraf 10.04.2007, 14:21
Хвіліна слабасці Ад знячэўнай цяжасці Прыйшла хвіліна слабасці: Пукнула ў штаніну Й пабегла ў калашыну Ўзнёслым вершыкам нібыта Ды пад свінскае капыта… З-пад амлелае пахвіны Тая слабая хвіліна Расцяклася перад носам Бруйным згодлівым паносам, Вадкім панігірыкам, Рэдзенькаю лірыкай… Памагае мленне яйцаў Розным хітрыкам у срацы… Мудар беларускі Прачытаў ён Бурачка І – валяе дурачка… Залупіў ён дзярждуду Й суне проста пад губу. Раскрыў рот ён на ўсю лупу Ды смокча тоўстую залупу. Прэ да ўпору і ўсутык Сабе ў сраку тоўсты смык. Можа гэтаму барану Лепш даверыць барабаны? Дый палепшае наўрад: Цмокаць будзе ўсіх у зад – Віртуозаў дар такі: З мудара ў мударнікі… Рыкае і пукае З усіх дзірак музыка Страўніка сімфонню, Нутраной гармонню… Эх, шкада, няма Мацея – Ён бы ўсыпаў грамацею. Вось і папрасілася паэзія на перакур. А жанчыне я адмовіць не магу. Дый вясна ідзе —прыспеў час вырывацца з інтэрнецкага балота… напiсаў Epigraf 11.04.2007, 13:31
Вясна, Вясна красна, а што ж ты нам прынясла? Няўжо зноўку нешта конскае?… Можна і ня верыць Галасуй, не галасуй…– Усё адно падсунуць хуй. Хочаш вер, або ня вер…– А ўсё адно палучыш хер… Прапазіцыя Не разбярэ й міліцыя Паставу апазіцыі… Таму ёсь прапазіцыя: Знайсці для кааліцыі, Ня позу, а пазіцыю. Пазіцыю ды з грацыяй Для попы дэманстрацыі. Каб бачылі: ня фікцыя – Попа ў апазіцыі, Ня зман і не абстракцыя, І не калабарацыя. Каб па-за ягадзіцамі Ў нявысраных амбіцыях Адкрылася міліцыі Ўся сутнасць апазіцыі… …Няхай растуляць попу Аж на ўсю Яўропу, Прадэманструюць на ўсей свет Цьмянай сутнасці прасвет, Запахнуць элегантна Газамі з-пад гранту… Сала Як падасца ежы мала, Мы дастанем з торбы сала: Як адрэжам тоўсты шмат, Мігам ежы стане шмат. Шмат у шмаце вітамінаў, Што карысна для пахвіны. Калі есці шмат патроху, Будзе хэ ўпірацца рогам, Адрасце рог да калена, Бо шмат мае шмат сялену, Адрасце да пят бадалка, Калі шмат шмат есці змалку. Дык няма чаго дзівіцца Мендылеевай табліцы, Што прысутнічае ў сале Дужай сілай сэксуальнай, Бо – дзівос той эратычны Ёсць закон перыядычны. Калі ж нам прыесца шмат Праз спажыў шмату зашмат, Дык ня трацячы гумору, Падамося мы ў камору, Дзе надзеты на кручок Намі дбайна кумпячок,– Заражае ён маментам Рэчыўныя элементы, Нашу хоць упартую Атамнымі ядрамі. Гопа Вось вады набраў у рот Асцярожны наш народ І маўчыць, пакуль яго Хтосьці гэтага таго… Ну, у сэнсе, так і гэтак – У кажусе, ці без шкарпэтак… Карацей, і сяк, і так – Проста, крыва і ўсяляк… Мякка кажучы, сюдэма, Груба кажучы, тудэма… Ну, іначай, вось кудысьці Неяк яксьці аж тудысьці – Справа, злева і ўсярод Карыстаюць наш народ… Добра, хоць набраў вады, Бо – было б яму й туды… Ва ўсе дзюркі гойсаюць. Адным словам – гопаюць. Гопа!.. Гопа!.. Гопа!.. Калматая попа… Попка валасатая Вады не набратая, Але ж усё роўнае З беражкамі роўная, Поўная – як бочка Салёных агурочкаў… Каенне Зноў вярнуўся ў наш звярынец З сылкі Павел Севярынец. У вышыні мкне душа, Бы знялі яго з крыжа, Кажа ўсёй ён нацыі: Трэба вам пакаіцца… Трэба ім, і трэба вам, І яму, і ёй, і нам…– Ад жыцця нягожага Будуць каіць кожнага… А хоць кайся ты ці кай, Ды – пакуль рана нам у рай… Флэшка Каб запудрыць мазгавешку, Яму ў сраку ўвялі флэшку. Бы прамой кішкі паліп Прыляпіўся гэты чып, Прапісаўшы ў задніх нетрах Мазгавых няйронаў цэнтры – Заткнулі яму ў задніцу Ёбаную матрыцу. Каб пазбегнуць розных глюкаў, Праграмуюць флэшку струкам, Ззаду, ці – даюць міньет Цераз сетку інтэрнет. Уся душа яго да грама У – куртатае праграме, Нат асобным утылітам Ёсць сумленне там нібыта… Уся душа – на кілабайт, І на талент – пара байт, Ды сумленне ўсё за раз Увайшло ў адзін макрас… Збацалі праграмку спрытна Ды ўшчамілі ў джава-скрыпты, У чакальным каб рэжыме Ён сумленна без нажыму Не пярэчыў бы сістэме Ды заўсёды быў у тэме – Уміг выконваў бы загады, Што дае радок камандны. Каб заўсёды быў ён лепшы, Складаў правільныя вершы, Казаў правільныя словы, Ведаў правільную мову, Рабіў правільную працу, Быў бы правільным засранцам… Каб штодня без перапынку Бздзела ў ім аператыўка Сранай дэмагогіяй, Лічбаваю тэхналогіяй: Лічбаю фінансавай – Пятаком засранцавым… І – жыве сабе бязвінна Электронная скаціна: Цела з дротам комбі – Кібердзядзя Зомбі. Ён ня ведае згрызотаў, І ня помніць, што – мярзота, Бо сябе ня зганіць Подлая пустая памяць… …Калі-небудзь прыйдзе хакер Ды пашле іх усіх нахер… напiсаў Epigraf 29.05.2007, 12:11
"Трэба вам пакаіцца…" Epigraf, хіба ты не ведаеш, што правільна "каЯцца", а не "каІцца"? Я разумею, што ў цябе свая граматыка, але зазірай-такі час ад часу ў слоўнікі. напiсаў дасведчаны 29.05.2007, 22:27
Малайчына. Хвалю за пільнасць. Хоць яно і не каіцца, а ўсё адно ікаецца Ну, хай сабе не каіцца, Ды – будзеце Вы каяцца Па граматычных правілах, Лексікай прыпраўленых Ды словамі народнымі, З-пад душы – прыроднымі… Палепшыць штосьці нечае Вашае дасведчанне – У сэнсе, уралогія Палепшыць марфалогію… напiсаў Epigraf 30.05.2007, 22:03
Прайшла вясна, настала лета — спасіба партыі за ета. Курачкі-нясучкі Робяць выгляд, што ня сучкі, Нашы курачкі-нясучкі Ды са сверцю ў срацы Носяць свае яйцы… Ну, магчыма, не свае, Бо напэўна нечые – Праз у срацы яйцаў носкасць Паляпшаюць яйцаноснасць Нясучкі нашы курачкі, Блядзі-сучкі-курвачкі… Не сабачыя, І не авечыя Носяць яйцы ў срацы нечыя – Настаяшчыя, Чалавечыя… Глісты Скажы-тка праўду, дзядзя, ты Ці запісаўся ж у глісты? Як не, дык хуценька ідзі ты Ды запішыся ў паразіты. Сягоння мода на заразу – За раз наешся і адразу На поўны рот усіх прысмакаў, Як запаўзеш глістом ты ў сраку. На запіс хуценька ідзі ты І лезь у сраку аскарыдай, Прыйшла бо добрая нагода Для абяртання ў нематоду: Сярод дзяржаўнай гаспадаркі Табе – найлепшыя кавалкі, І – будзеш жраць, як Божы дар, Усё, што зьеў дзяржгаспадар, І будзе грэць ён цябе ў сэрцы І ў трыбухах дзяржвыдавецтваў, І будзе грэць ён цябе ў срацы І дзень, і ноч, і ў часе працы… Нашто табе быць чалавекам – Якімсь нікчэмным недарэкам, Дурным паэтам з голым пупам, З галодным хуем, з рванай дупай?.. Ды ну іх, тых чалавякоў – Прыспеў бо час для чарвякоў… Завадны мужык Узялі яны мужчыну І завялі праз ключавіну – Ніжэй патыліцы й пляча Ёсць там дзірка для ключа. Накруцілі ды з зажымам Патаемныя спружыны, І зазнаў уміг бяз мату Ён законы супрамату: Бяз збояў і бяз панікі Затахкала механіка. Праз напятыя мембраны Стаў ён зайцам барабанным, І, вядома ж, ён пры гэтым Барабанным стаў паэтам. І ня трэба ставіць клізму Нутраным тым механізмам: Механізмы любяць ласку – Тэхагляд, наладку, змазку… Як падмажуць, дык душонка Шасцярыцца шасцяронкай, Шасцярыцца чым заўгодна, Абы – памазалі лагодна… Ад энэргіі аддачы Барабаніць ён і скача, Пляце штось па радыё Ды дае парады ён, Лезе ў хаты фізіяй З экранаў тэлевізіі… Ад накручанай натуры Не сядзіцца ў сваёй скуры, Бо ня цішыцца ў цішы Механічнай той душы… Ды гізуе ў срацы Сумлення дэфармацыя… напiсаў Epigraf 07.06.2007, 13:09
Хацелі лета — то наце вам лета. Хаўтуры Ля калгаснага сараю Нема плача наша Рая І галосіць у магілу Літкалгасніца Людміла, Ціха, поўны скрушных дум, Носам шморгае Навум… Плачуць Лёні ды Сярожы, Віці, Паўлікі, Алёшы, І Мацеі, і Сяргеі, Сержукі ды Аляксеі, Сержы ды Алёксы, Андрыкі, Алёйзы, І Міколы, Акуліны, І Алесі, і Паўліны, І Банасі, і Віктусі, І Альжбэты, і Марусі, І Марыі, і Лявоны, Леаніды й Халімоны, Ганны ды Ларысы, Алены ды Барысы, Бронакі ды Банашы, Борцікі ды Арцішы, Юрчыкі ды Верці, Юзікі ды Еўці, Янцікі ды Яські, Петрыкі ды Наські, Плачуць Леўкі, Васілі, Баўтрукі ды Базылі, Волі, Светы, Тані, Сані, Вовы, Шуры, Вані, Мані… — Не пяюць, ня скачуць, А рыдаюць-плачуць, Бо прыйшлі ў калгас хаўтуры: Труп хаваюць дыктатуры… Ды чаго ўжо тут журыцца, Галавой аб вугал біцца — Не для скрушнае самоты Радасная ёсць нагода: Яшчэ вернецца ня раз Дыктатура ў наш калгас, Для калгаснай звонкай песні Шчэ яна ня раз ускрэсне… Як не спраўляй па ёй хаўтуры, Ды — ускрасае дыктатура… Пэцкалі Абгаўняныя штаны Носяць нашыя паны, Прычым, нашы спадары Абгаўнялі іх знутры — Навалілі ад душы Гэтыя таварышы. Дый часам і ў паненкі Смярдзіць з-пад сукенкі… Як з душы катарсісы Пруць з нутра аналізы — Гэта, прошэ прабачэння, У іх завецца ачышчэннем… Прашу пардону, гэта акцыя У нас завецца дэфекацыяй… Экскрыментным рытуалам Прэ аналіз па каналам І выходзіць ён з аналу Рытуальнай кучай калу: Зранку елі казінакі, А ў абед — пайшло са сракі… Прапускаюць цераз кішкі Словаў, вершаў, прозы лішкі, Лішкі веры ды сумлення — Цераз стараўнік ды ў адзенне. Нават неўміручы Дух Запіхнуць змаглі ў каўбух, — І прайшоў праз трыбушок Гэты Дух як той душок… Усё зжырае арганізм, Меле быццам механізм, А затым усё ў бялізну Вылязае з арганізму… Ад таго вакол ванішча, Што няўпынна сруль той дрышча Пад сябе жывым гаўнішчам… Пэцкаць сракаю нягожа Нават собскую адзёжу… Эканамічны шворан з точаным вушком Распачаўся ўрапт дэфолт, Бо на ўсё паклалі болт, І адгэтуль дэфалту Іх балты ўсе па балту, Па балту ўсе гомікі З іхнай эканомікай… напiсаў Epigraf 04.07.2007, 11:04
Падзяка за службу Служы пану верна, А ён табе — пердне: Проста ў нос набздзіць табе, Калі служыш у кэдэбе… Ды дасць яшчэ міньет у рот, Каб – бараніў ты свой народ… напiсаў Epigraf 20.07.2007, 00:14
Разумею, што — хопіць, а рука ўсё піша, піша, піша… *** Піша… піша… піша… пі… піпі… піпі шаша… Ша… ша… ша… а… а… а… УЙ! Уюй! Уююй! Ху-ю-ю-й!.. Пі… пі… Сь… Сь… Сь… Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Сь. Му-у-у!.. Дык здзюк! Яць! Й на! *** Ху-ю-ю-й! Ён быў як агурэц… Ён з мухамі дружыў… Ён сябраваў з мю-ю-ю-хамі… Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Ху-ю-ю-й! Хуявыябоннай піздаёбінаю ёбаблядскаю выпіздзюрваўся з хуяпіздакурватраўкі мухаёб мухасранавыебнуты ў піздапраёб запіздоння… Ён быў як агурэчык, чык-чык-чык! Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі Мухі *** Сь. Зніжэнне кошту Як — два пальцы, пацану На сэксрынку збіць цану, Невысокая цана На сэксрынку ў пацана: Падстаўляе попу лоўка Літмастацкая дзяшоўка — Мае хлопец вопыт Рабіць танным попыт. Ну і хай сабе хлапчына – Не жанчына, не дзяўчына… Хай сабе ён не кабета, Хай сабе ня міс сусвету… Крываваты, дурнаваты Тупаваты, хамаваты, Ды зрынае рынак надта Тым, што ззаду шміздаваты, — Бачны добра і здаля Рэверс тога медаля: З аверсу яго палена Боўтаецца ля калена, Ды, як стане мальчык ракам, Там — піздзішча на ўсю сраку… Дык сэксрынку нінавошта На любоў трайныя кошты, Калі гэты ёсць мальчышка Са сваёй нямытай кішкай. Устакроць навошта здуру Плаціць таннай кліентуры, Што дае клітаратуру Па цане мукулатуры, — Прадае ён свой эрзац Па тры палкі за абзац Ды гатовы той хлапчак Падстаўляць за проста так: Браць за сэкс факцічаскі Чыста сімвалічаскі… Каб прадаць свой рукапіс, Ня трэба быць сусвету міс… напiсаў Epigraf 23.07.2007, 19:55
Сустрэча бяз гальштукаў На сустрэчы мужычкі Паскідалі пінжачкі, А загэтым мужыкі Развязалі гальштукі… Расшпілілі гузікі Аж на самым пузіку, І — вось ужо на нагавіцах Размінаюць пугавіцы…— Спрытна робяць яны гэтак На сустрэчы без шкарпэтак, Дэманструючы стрыптыз Праз аголены абрыс… Без маруды і замінкі Расшнуроўваюць бацінкі, Хутка скідваюць адзенне На сустрэчы без сумлення — На сустрэчы без нічога, Каб паймець адзін аднога, Каб пярдоліць крэпка-прытка Ззаду ці праз шчытавідку Ды падстаўляць усім урад Шчытавідку або зад. І нямашака законаў На сустрэчы без гандонаў — Калі кілбасяць прытка, Працуе сэкспалітыка І сціслы выраз яё – Гомапалітэканоміё. Працуе хрэнафізіка, І — уся тут метафізіка… За прачыстку газаводу Аддаюць газаправоды, Фабрыкі, заводы, Газеты, параходы, Краіны і народы Дый самі газаводы… Кідаюць праз яйцы Мацерыкі й нацыі І стагоддзі і вякі На сустрэчы басякі, На стрэчы той без гальштукоў Бяз дзевачак хлапчукоў… Шмат у срацы крэатыву, Калі – без прэзерватыву… напiсаў Epigraf 24.07.2007, 14:27
Наша слова Забралі яго ў кутузку, Бо казаў па-беларуску, Ды ў астрозе адмыслова Жыве ў кратах наша слова… Слова як туды ня пратай, Ды — дух жывы жыве між кратаў… Хай закулі ногі й рукі, Ды – жывыя нашы гукі, Гукі кратаў, сутарэнняў – Мова вязняў і сумлення, Мова турмаў і прыгону, І этапаў, і вагонаў, І засценкаў калідорных, І магілаў невядомых… Гучыць слова наша ўпотай У лясох і на балотах, Правапісам шыфраваным Мова ў дрэвах напісана, У разваленых мурох… У зарослых курганох… І чуваць скрозь пакаленні Нашу матчыную феню У траве, жвіры, камянні… Душаць, ды – усё лепее Наша арфаэпія… напiсаў Epigraf 25.07.2007, 13:15
Чую, няма прыдзелу ў беспрыдзелу, як канца ў бесканечнасці… Каб нарэшце несканечнасць займела свой канец, прыспеў час завяршыць паэтычную нізку. У якасці аглаблёвай чаркі прапаную некалькі радкоў на развітанне. Можна сказаць, апошні верш Эпіграфа. Суверэнітэт Хтосьці зноў дае міньет, Ды мы – за суверэнітэт. Ня браць у рот іх штукі гэныя Мы маем права сувярэннае. напiсаў Epigraf 26.07.2007, 13:48
І выйшаў на двор - і бачыць - і ёсьць! Пяро ў кішэню схаваў А потым тым людзям на злосьць Цудоўныя вершы пісаў. <Штандар> Гэты сьцяг калісьці магутны Які над Грунвальдам лунаў Цяпер у горкай долі, пакутны. І - не чужынец яго зваяваў… Белы штандар, на якім стужка чырвоная Выглядае як кроў. Па твары кропля плыла салоная У таго, што ратаваць яго пайшоў. Вольнасьці хочам, свабоды. Мроіцца сьцяг старадаўні над краем. Да поўні шчасьця й асалоды напiсаў ;;;;345 01.11.2007, 14:54
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
